Bunu görmen lazım tatlım.
DOKUZ AY ÖNCE
Gideceğim.
Violet'ı de alıp Jo'nun yanına gidiyorum.
Florida'ya mı?
Okullar açılmadan gitmek istiyorum.
Anlayamıyorum.
Los Angeles'a ne olacak?
Yeni bir başlangıç yapacağımızı sanıyordum.
Yapamam işte.
- Gerçekten çabaladık. - Çabalamadık.
Artık yapamıyorum.
Terapi, çabalamak değil.
Bir şeyler yapabilmek için sorunumuzu arıyorduk.
Çabaladım.
Seni tekrar kabul etmek için ne kadar çabalasam da,
sürekli bir engel çıkıyor
ve bunu aşamıyorum.
Sadece şu eve bir bak.
Şu bulduğum eve bir bak.
Hancock Park'ında, 1920'lerden kalma malikânelerin orada.
Hep böyle, kişiliği olan bir evde yaşamayı
çok istediğini söylerdin. Al işte.
Dinlemiyorsun.
Ev, sorunlarımızı çözmeyecek Ben.
Alt tarafı bir ev Viv. Haydi ama.
Bir bak sadece.
Çok güzel, değil mi?
Tiffany lambaları falan olsun.
Bilemiyorum. Belki perili falandır.
Demek istediğim, fiyat hâlâ çok yüksek
ama epeydir piyasada olduğundan belki biraz daha düşerler.
Hastalarımı evde görebilmem için bir ofisi bile var.
Mükemmel bir yer.
Hayır.
Tatlım...
Tatlım, ayrılmak istememenin sebebi,
asıl istediğin şeyin, bu olmaması.
Aylardır ev arıyordum,
bu evi bulduğumda, yemin ederim...
Beynimden vurulmuşa döndüm.
Her şeyi çok net görebiliyordum.
Sanki kafamda bir film oynuyordu.
Birlikteydik. Sen, ben ve Violet ateşin etrafındaydık.
Violet, iç karartıcı bir Rus romanını okuyordu,
ben ateşi körüklüyordum, sen de kanepede bir bebeği sallıyordun.
Tatlım...
Hayatımızdaki birçok tercihi
içgüdülerimize güvenerek yaptık ve şu an
benim içgüdülerim, bu yerin,
bu evin...
Aklındaki engeli yıkacağını söylüyor.
Eminim, güzel bir evdir.
Seni çok seviyorum.
Yalvarırım.
Gel, eve bir bak.
Üçümüz uçup gidelim.
Gel de bak.
Bu eve baktığımda,
ilk defa, bir umut varmış gibi hissediyorum.
Vivien?
Vivien!
Violet!
Vivien!
Neredesin Vivien?
Violet!
Neredesin?
Yarına kadar seni beklemiyorduk.
Cenazeden sonra.
Biliyorum ama sana böyle yük olamam Constance.
Saçmalama. Bu küçük melekle ilgilenmek
külfet falan olamaz.
Yaşadığın bu tarifsiz trajedinin ardından,
yeni doğmuş bir bebeğin bakımını
senin üstüne atmayı düşünemem bile.
Teşekkür ederim ama Vivien'ın kız kardeşi geldi, yani...
Anlıyorum.
Böyle zamanlarda, uzak akrabalarının olması ne güzel.
Eşyalarını alabilirsem...
Tabii ki...
Ama öğle yemeği vakti geldi.
Buldum. Neden onu ben beslemiyorum?
Hemen uykuya dalar,
onu almak için birkaç saat sonra gelebilirsin.
- Onu besleyebilirim. - Gerçekten, hiç dert olmaz bana.
Oğlumu almaya geldim Constance.
Oğlun, elbette.
Eşyalarını toparlayayım.
Bu mamanın ısıtılması gerek.
Tek yapman gereken sıcak su musluğuna tutmak.
İyi olacağım.
Hayır. İyi olacağını sanmıyorum. O eve götürürsen
o çocuğun da iyi olacağını sanmıyorum.
Bana eşyalarını ver.
Beni dinleyin Doktor Harmon.
O evde, bu çocuğa
ciddi zararlar vermek isteyen güçler var.
Doğru olduğunu ikimiz de biliyoruz.
O güzel eşini öldüren de aynı güçler.
Peki ya kızınıza ne demeli?
Söylesenize Doktor Harmon, Violet'a de bir tabut aldınız mı?
O ev, onun ruhunu alabiliyorsa
bu çocuğa ne olacak sanıyorsun?
- Bebeğe bir şey olmaz. - Aptalın tekisin!
Gördüğün onca şeyin ardından...
Yaşanan onca şeyden sonra
nasıl hâlâ böylesine kör olabiliyorsun?
- Alo? - Ben Harmon, Tate'in terapisti.
Evet. Oğlunuzu tedavi edemeyeceğimi söylemek için aradım.
Yardımcı olabilecek başka bir psikiyatristin
numarasını vereceğim.
Hayır. Neden Doktor?
Çünkü oğlunuz kızımla çizgiyi aştı.
- Ama... - Çok üzgünüm.
Nerede o?
Mezarında.
Dünya'da yaşadığından daha uzun bir süredir orada.
Ailemi mahvettin. Sen!
Kendi günahlarınızın bedelini ödüyorsunuz Doktor Harmon.
Sana bir tavsiye vereyim.
Buradan gittiğimde, kapını kilitle
ve dua et de geri dönmeyeyim.
Merak ettim. Alışma olayı nasıl gidiyor?
Sanırım en zor olanlarından biri,
Ben'i izlemek.
Kahrolmuş durumda.
Evet. Yaşayanlar işleri hep zorlaştırır.
Kaçmana gerek yok canım.
İstemediğin sürece seni göremez.
Doğru. Hep unutuyorum.
Onu emzirmeyi çok istiyorum.
Hayır Ben. Mikrodalga olmaz.
Etrafında geziniyorsun. Bu kötü bir fikir.
Bak. Hatırladı.
Hep iyi bir babaydı.
Onaylamadığını biliyorum Moira
ama tüm o kusurlarına rağmen,
iyi bir babadır.
Neden hep onu koruma ihtiyacı hissettiğini anlamayacağım.
Al bakalım.
Seni görsün mü istiyorsun? Olay bu mu?
Ona görünme arzunla mı savaşıyorsun?
Hayır. Beni görmesini istemiyorum.
Beni veya Violet'ı görmesini istemiyorum.
Ona da söz verdirdim.
Çünkü bizi görürse burada kalmak isteyecek.
- Sorun yok evlat. - Bu evden gitmesi
ve bebeğimizi büyütmesi gerek.
O zaman otur ve mesafeni koru. Oyunun sonunu unutma.
Her şey yoluna girecek.
Ben'de farklı bir şeyler var.
Çok iyimser.
Belki de, ilişki yaşayabileceği kadınları düşünüyordur.
Kusura bakma. Sanırım uygun kaçmadı.
Bana bir bardak çay yapar mısın Moira?
Olmaz.
İnkârınız etkileyici. Artık hayaletsiniz Bayan Harmon.
Ben hayaletlerden emir almam.
Bu dünyada sizinle eşitim.
Öylesin elbette.
Sana bir özür borçluyum.
Bana Vivien demelisin bence.
Bu hoşuma gider.
İzin verirsen Vivien...
Onu kendi hâline bırak. Kendine işkence etme.
Bu senin suçun değil.
Hem de hiçbiri.
Jo teyzen yakında burada olacak.
EV - KİRALIK KASA - KİLİTLİ KUTU ARABA - OFİSTEKİ DOSYA DOLABI - GARAJ
ŞARTLAR VE KOŞULLAR HAYAT SİGORTASI POLİÇESİ
- Bunu yapamazsın. - Vivien.
Burada olduğunu biliyordum. Bana neden gelmedin?
İşleri daha da kötüleştirirdi.
Bebeği de alıp gitmeni istiyorum.
Bırak da yapayım. Böylece birlikte olabiliriz.
Hayır.
Bebeğe bir baba lazım Ben.
Babası ben değilim.
Bunu sen de, ben de biliyoruz.
O benim bebeğim ve senin sigara içmemen gerek.
Kimden olduğu umurumda değil.
İlgilenebilsem her şeyimi verirdim.
Vivien. Ben...
Sana yaşattığım her şey için çok üzgünüm.
Beni dinlemeni istiyorum.
Seni affediyorum.
Yani artık bu drama ve trajediye bir son ver.
Bu aile yeterince şey yaşadı. Artık yeter.
Var olan tek umut ışığı,
üst katta uyuyan o bebek.
Bu senin farklı bir şey yapma fırsatın.
O bebeği almanı, bu evden gitmeni
ve bir daha dönmemeni istiyorum.
Kardeşin ona bakacağını söyledi. O iyi bir anne.
- Hayır. Bunu istemiyorum. - Ne istiyorsun peki?
Omuzlarında o oğlanla, Newbury Sokağı'nda
yürüdüğünü hayal etmek istiyorum.
Violet ne olacak?
Violet'a ne olmuş?
Ben genç bir kızım. Kolay lokma değilim.
Violet.
Nasıl bir baba oldum?
Yemek yemiyordun. Okula gitmiyordun.
Çoktan ölmüştün ama ben bunu anlayamadım.
Seni dışladım.
Seni yıkmasından korktum.
Seni o kadar çok özlüyorum ki.
Harvard'a hiç giremeyecektim.
Ama seni yığınla paradan kurtardım.
Evet. Kurtardın.
Gitmelisin baba.
Bu evde geçirdiğin her an,
tehlikedesin, o bebek de tehlikede.
Lütfen. Bunu bizim için yap.
Nereye gidiyorsun Ben?
Öylece gitmene izin verir miyim sandın?
Çekil Hayden. Saçmalıklarına ayıracak vaktim yok.
Artık dünya kadar vaktimiz var.
Hoş geldiniz! Siz, Ramos ailesi olmalısınız.
Evet. Ben Stacy.
- Bu da kocam Miguel. - Merhaba.
Miguel. Ne egzotik bir isimmiş.
Sınırın güneyinde kalan şeylere hayranlık duyduğumu söylemeliyim.
- Aslında, ailem İspanya'dan gelmiş. - Evet.
Daha da iyi. Avrupalı Latinleri çok asil buluyorum.
Klasik, Los Angeles, Viktorya dönemi evlerinden.
1920'li yıllarda, dönemin ünlülerinin doktoru yaptırmış.
Gördüğünüz üzere, müthiş bir yer.
Bunlar gerçek Tiffany demirbaşları.
Evdeki diğer her şey yenilendi.
Gabriel. Biraz bekleyin.
Oğlum adına özür dilerim.
Anlaşılan, kaykayı vücuduna cerrahi olarak yapışık.
O olmadan hiçbir yere gitmiyor.
Sorun yok Bay Ramos.
Zeminde iz bırakmadığı sürece.
Bir kardeş bekliyor muyuz?
Hayır. Sadece bir tane. Sağ olun.
Evdeki eşyalar, evin önceki sahiplerinden kalma
ama sevdiğiniz bir şey olursa
uygun bir fiyata satılabileceğine eminim.
Burası harika bebeğim.
Şu eve bir baksana.
Paradan bahsetmişken Marcy, ekonominin çöktüğünü biliyorum
ama neden fiyatı, piyasanın bu kadar altında?
Küf ya da radon sorunu falan yok, değil mi?
Hayır. Öyle basit sorunları yok.
Şeffaf olmak adına,
eski sahiplerinin evde vefat ettikleri konusunda sizi bilgilendirmeliyim.
Nasıl?
Kadın, doğum sırasında öldü,
kocası da kederinden dolayı intihar etti.
İkinci katın balkonundan kendini astı.
Trajik ve romantik bir aşk hikâyesi.
Bu da onların köpeği Hallie.
Harmon ailesinin yaşayan tek üyesi.
Onu ben aldım.
En azından öldürülmemişler.
- Bayan Ramos. - Evet?
Size başka bir ev gösterebilirim.
Ama nereye giderseniz gidin başka birinin geçmişine taşınacaksınız.
Tek farkı, bu evi en son satışımdan
200 bin dolar daha ucuza alacaksınız.
Sen ne diyorsun Gabe?
Ben hayaletlere inanmam.
Elbette böyle diyecek.
Tura devam edelim mi?
Evet. Elbette.
Mutfağa bayılacağınızdan eminim.
Mermer tezgâhı, kahvaltı köşesi var.
Hiç makarna kolu görmüş müydünüz?
Hayır.
Şahsen ben de görmedim. Yalnız yaşıyorum
ama Bayan Harmon gurme gibiydi.
Arka bahçedeki çardağı gördünüz mü?
İyi misin?
Evet.
Ayağım kaydı. Annem nerede?
Mutfağa adımını atar atmaz oyun bitti.
Sanırım yeni bir evimiz oldu.
Haydi. Evin diğer yerlerine de göz atmalısın.
Bilardo masası için yer var.
Sıcak bir yaz gününde, mojitonuzu yudumladığınızı düşünün.
Sanırım sıcağa, biz gringos'lardan daha alışkınsınızdır.
Haksız mıyım?
SATILDI
Görünüşe göre, yandaki eve yeni bir aile taşınıyor.
Evet. Fark ettim. Umarım iyi bir ailedir.
Oraya gidip bizzat hoş geldiniz demek isterdim
ama tahmin edebileceğiniz gibi o eve geri dönmek bana zor geliyor.
O gördüklerimden sonra.
Seni aptal herif.
Lütfen bana yine kötü haberleriniz olduğunu söylemeyin.
Aslında gerçek bir haberimiz yok.
Hâlâ o güzelim bebeği bulamadınız mı?
- Hiçbir iz yok. - Bu çok üzücü.
İfadenizi tekrar dinlemek istiyorduk.
Bir şeyleri es geçmemek için.
Elbette.
Harmon ailesinin evine saat 19.30 gibi gittiğinizi söylemiştiniz.
Doktor Harmon ve kızına bakmak için.
Zili çaldıktan sonra ses gelmeyince,
mülke girmeye karar verdiniz.
Trajedilere aşina olduğumdan
haklı olarak endişelenmiştim.
Anlaşılan haklıymışım.
Seni aptal herif.
Beni öldürdüğüne inanamıyorum.
Ettiğini bulmuşsun.
İlk içgüdüm kaçmaktı.
Çığlık çığlığa koşup bir daha dönmemekti.
Ama sonra aklıma bebek geldi.
Lanet olsun!
Baba?
Bu çok duygusal.
Ama bebek nerede?
Ben de Harmon'ların kızını aramaya başladım.
Onun da gittiğini keşfedince
neyin olmuş olabileceğini anladım.
Bebeğimi görmeye mi geldin?
Torunumu almaya geldim.
Öyle mi?
Bayan Harmon benimle aynı fikirde.
Ölülerin evi, bir çocuğu büyütmek için uygun bir yer değil.
- Bu bebek için uygun. O özel. - O benim.
Cesedimi çiğnemen gerek.
O raddeyi çoktan geçtik.
Lanet olsun.
Violet o çocuğu aldı ve kaçtı.
Nerede olduklarını Tanrı bilir.
Ama her gece, ikisine de dua ediyorum.
Evet...
Aklınıza Violet'ın size söylediği, nereye gittiğini
işaret edebilecek bir şey gelirse haber verirsiniz, değil mi?
Bir an bile düşünmeden.
Zamanınızı ayırdığınız için sağ olun.
Kimmiş benim küçük meleğim?
İşte benim küçük meleğim.
Kimsin sen?
Müzik zevkin berbat.
Butthole Surfers mı?
Merhaba? Haneye tecavüz bu.
- Kimsin sen? - Eski benliğimin hayaletiyim.
Violet. Bu mahallede yaşıyorum.
Elin soğuk.
Ne derler bilirsin. Eli soğuk olanın, gönlü sıcak olur.
Ramones'in albümü yok mu? Animal Boy ya da Too Tough To Die?
Odamdan çık.
Yalnız kalmak istediğine emin misin?
Bu evin perili olduğunu söylerler.
Biraz kaçıksın, değil mi?
Tahmin bile edemezsin.
- Yuh. - İyi misin?
Evet. Zemin eğrilmiş.
Eğrik duran kim, biliyor musun? Şu emlakçı Marcy.
Öyle mi dersin? Bence bayağı seksi.
Seksi kızıl.
Afet gibi.
Gerçekten mi?
O zaman, o sürtüğü gebertmem gerekecek.
Ben ikinize de yeterim.
Paylaşmaya niyetim yok.
Bu gece evdeki ilk turumuzu atacak mıyız?
Soruna cevap oluyor mu bu?
Oldu.
Bebeğim. Gabe üst katta.
Bizim bu hâlimizi hatırladım.
Başlangıçta.
Devam edecek.
- Hatırlatırım. - Evet.
Gabe bu sene mezun oluyor.
Bu ev çok büyük.
Yalnızlık çeker miyiz dersin?
Bir bebek mi?
- Sence de çok yaşlı değil miyim? - Neredeyse.
Neredeyse. Bu yüzden hemen başlamalıyız.
Bu evde iki bebek yitirdim.
Biri soluk bile alamadan öldü,
diğerini de Constance çaldı.
En azından, bebek bu evde değil.
Hoş bir çifte benziyorlar.
Bu evde bebek yapamazlar.
Haklısın.
Bir şey yapmalıyız.
Yardıma ihtiyacınız olacak.
Bu evdeki bazı ruhlar öfkeli, kinci
ve kendi kaderlerini başkalarına da yaşatmayı istiyorlar.
Ama bir çoğumuz masum ve nazik. Diğerlerinin kurbanı olan suçsuz kişiler.
Artık bu evde, acı çekildiğini görmek istemiyoruz.
Rüyanda ne görüyordun?
- Lanet olsun! - Bildiğime eminim.
Rüya görebilsem ben de onu görürdüm.
Artık rüya görebildiğimi sanmıyorum.
Ne oluyor be? Sen de kimsin?
Odamda ne arıyorsun?
Burası eskiden benim odamdı. Ondan sonra da o kızın.
Neden bahsediyorsun?
Violet.
O benim sevgilimdi.
Geçen gelen garip fıstık mı?
Garipten kastın ne?
İyi birine benziyordu. Hiçbir şey yaşanmadı.
Sevgilisi olduğunu söylemedi.
Ayrıldık sayılır.
Doğru.
Yani kesinlikle elimi sürmem dostum. Anladım.
Hayır. Süreceğini sanmıyorum.
Lanet olsun! Anne?
Aman Tanrım!
Miguel!
Benden uzak dur.
Benden uzak dur!
Benden uzak dur.
Uzak dur!
Hayır! Burada kalacaksın! Ne istiyorsun?
Gabe?
- Gabe! - Neden?
- Hayır!
Onun mutlu olmasını istiyorum. Senden hoşlandı. Ben anlarım.
- Sen iyi birisin, değil mi? - Ne?
Bir sürü dostun var ve spor yapıyorsun.
- Notların da iyi, değil mi? - Ortalama.
Ortalama iyidir. Normal olmak iyidir.
O normal birini hak ediyor.
Yolumdan çekil!
Zarar vermek istemiyorum!
Ama yine de seni öldürmem gerek.
Miguel.
Gözlerini açmanın zamanı geldi.
Bu yerin ne olduğunu, neler yapabileceğini görmelisin.
Birinin acımı hissetmesi lazım.
Sana yol göstereyim.
Bana ne yaptığına bir bak.
KAÇ
Bunu neden yapıyorsun?
Lütfen. Dedim ya dostum. Hiçbir şey yaşanmadı!
Bana bakmasan olur mu?
Ne?
Yani sen... Ayağa kalksan ya da...
Bilmem. Arkanı dönsen falan olur mu?
Lütfen beni öldürme.
Kişisel bir şey değil.
O tek başına kaldı.
Bu haksızlık!
Ayağa kalk!
Kes şunu.
Haydi.
Arkanı dön.
Seni yaramaz çocuk.
Stacy ne der sence?
Tanrım. Rüya görüyorum.
Gayet uyanıksın.
Aman Tanrım!
Miguel!
Stacey!
Stacey?
Miguel!
Stacey!
Onu rahat bırak!
Ben!
Seni hasta, sapık pislik. Daha yeni taşındılar.
Hemen taze etin peşine mi düştün?
Siz de kimsiniz?
Eskiden kocamdı.
Bunu ne zamandır yapmak istiyordum, bilemezsiniz.
Ben de bunu ne zamandır yapmak istiyordum, bilemezsin.
İşte size bunu yapar.
Bu ev.
Kaçın.
Tate. Hayır. Bıçağı yere bırak Tate.
Yapamam. Bunu senin için yapıyorum.
Seni kurtaramadım.
Yalnız kalmanın suçlusu benim.
Ama yalnız değilim ki. Artık ailem de burada.
Bu yetmez. Birine ihtiyacın var.
Ona değil.
O zaman ne istiyorsun?
İstediğim sendin.
Bana gitmemi söyledin.
Evet.
Ama hiç veda etmedim.
Gel de veda edeyim.
Elveda Tate.
Gabe! Haydi!
Haydi Gabe!
Haydi!
Buraya zavallı bir aile daha taşınacak.
Başlarına geleceklerden haberleri bile olmayan ezikler.
Tam da yapılması gereken şeyi biliyoruz.
İNDİRİMLİ
Turumuz, Melekler Şehri'ndeki
en ünlü, korkunç evlerden biriyle son buluyor.
SONSUZ KARANLIK TURU
Yakınlarda gerçekleşen, Harmon ailesinin kanlı trajedisi...
Hayır. Burada görecek bir şey yok.
Cinayet Evi'nin kötü şöhretine şöhret katıyor!
Bu evi satmam gerekiyor.
Gidin buradan! Yeter artık!
Bu evi satmalıyım!
Vaktin var mı?
Biliyorum. Şu an görmek istediğin en son kişi benim.
Sen bir kişi değilsin. Sen canavarsın.
Sohbetlerimizi özledim Ben.
Gerçekten yararı oluyordu.
Palavra.
Sen bir psikopatsın Tate.
Bu bir akıl hastalığı, terapiyle tedavi edilemez.
Teşhisiniz bu mu yani? Psikopat mıyım?
Evet. En beterlerinden.
Karizmatiksin, ısrarcısın ve patolojik bir yalancısın.
Beni dinleme. Ben tam bir düzenbazım.
Bu arada, terapi hiçbir işe yaramıyor.
İşe yaramıyor mu? İnsanlar niye geliyor?
Çünkü dandik hayatlarının sorumlusunun kendileri olduğunu kabullenemiyorlar!
Saçmalıklarını dinlemek için terapiste para veriyorlar
ve kendilerini özel hissediyorlar.
Yolunda gitmeyen her şey için
deli annelerini suçlayabiliyorlar.
Tanıdık geldi mi?
Hem de sağlam bir dümen.
Haftalar boyu, aylar boyu, yıllar boyu
para alıyoruz ama içten içe işe yaramadığını biliyoruz.
Seni orospu çocuğu.
O kadar farklı değiliz Tate.
Ben de kötü biriyim.
En çok sevmem gereken insanları incittim.
Ama seni affettiler, değil mi?
- Belki Violet da beni affeder. - Affedemez.
Yalnızca, direkt sana zararı dokunan insanları affedebilirsin.
O öldürdüğün insanlar var ya,
seni bir tek onlar affedebilir.
Sen ise o şansı ellerinden aldın.
Bu kadar mı yani?
Yani... Yapabileceğim bir şey yok mu?
Merhamet göremeyecek miyim?
Harika bir performanstı Tate.
Şu yanlış anlaşılmış çocuk numarası.
Ben yedim. Violet da yedi.
Fakat bir psikopat, tanım gereği, pişmanlıktan yoksundur.
Haydi. Tekrar deneyelim ama bu sefer kendin ol.
Sen en çok önemsediğim şeyleri yok ettin.
Şimdi benden daha ne istiyor olabilirsin?
Tanım falan bilmiyorum
ama gerçekten özür dilerim Ben.
- En çok da senden. - Özür dilemek kolay.
Yaptığın şeylerin sorumluluğunu üstlenme konusu ne olacak?
Tanrım.
Kelimelere dökemiyorsun bile.
1994 yılında,
annemin sevgilisini ateşe verdim,
sonra da Westfield Lisesi'ndeki 15 çocuğu vurarak öldürdüm.
Sizden önce burada yaşayan eş cinsel çifti öldürdüm
ve karına tecavüz ettim.
Başka şeyler, incittiğim başka kişiler de var.
Her şeyi anlatacağım.
Senin rahibin değilim Tate.
Bunların hiçbirini bağışlayamam.
Doğru. Bunu anlıyorum.
Ama arada bir,
benimle takılır mısın?
Merhaba?
Şükürler olsun. Buradasın.
Çok yoruldum. Yeni dadı sen misin?
Merhaba?
- Nora? - Bayan Montgomery de lütfen.
Annem öğretti bu kuralı.
Yardımcılarının adınla seslenmesine izin verme ki...
O benim bebeğim mi?
Affedersiniz Bayan Montgomery.
Daha erken gelecektim ama...
Başaramadığını, ölü doğduğunu sanıyordum.
Neredeyse. Minik bir çığlık attı ve öldü.
Anlaşılan tek gören benim.
Charles görmedi. Dahi şey.
Mutsuz bir çocuk, orasını söyleyebilirim.
Sensin. Biyolojik annesisin.
Belki de, kötü beslenmen
ya da genetik kalitesizliğin yüzündendi.
Her türlü, hiç memnun kalmadım. Çok cılız.
Ciğerleri kuvvetli, onu üst kattan duyabildim.
- Alabilir miyim? - Elini sürme.
Siz yok musunuz, birden ortaya çıkıp doğum hakkınızın olduğunu söylüyorsunuz
ama anlaşmalar yapıldı.
Bu bebek benim.
Anlıyorum.
Ama onu susturabilecek bazı yararlı...
Numaralar biliyorum.
- Ona nasıl sesleniyorsun? - Küçük Gürültücü Canavar.
Sus küçük bebeğim, tek kelime etme
Annen sana bir alaycı kuş alacak
O kuş ötmez ise
Baban sana elmas yüzük alacak
Şükürler olsun.
Susmazsa ona zarar vermekten korkuyordum.
Günlerdir susturamadım.
Çok yoruldum.
Sanırım biraz dinlenmem
gerekecek tatlım.
Belki bu gece, onu sen alabilirsin.
Siz dinlenin Bayan Montgomery.
İyice bir dinlenin.
Biz başımızın çaresine bakarız.
Anne olmak için gerekli sabra sahip miyim, emin değilim.
Muhtemelen o rezil dadılar yüzünden oldu.
Doğruya doğru, annemin de pek iyi olduğu söylenemezdi.
Adın Nicholas mı olacak?
Yoksa Jonah mı?
Yoksa Jeffrey mi?
Minik bir Jeffrey mi olacaksın?
Kim olacaksın küçük bey?
Ne yapıyorsun Moira?
Dolapları sirkeyle ovuyorum Bayan Harmon.
Yeni aile taşındığında, yapış yapış olduklarını fark ettim.
Başka ne yapacağımı bilmiyorum.
Temizlik konusunda iyiyim, bu yüzden devam edeceğim.
Üzgünüm Moira.
Bak kimi buldum.
Bodrumdaydı.
Nora'nın yanındaydı, ağlamayı kesmedi.
Ona bakamayacağını biliyordum.
Gerçekten bir bebek istemiyor aslında.
Sadece bu fikre takılıp kalmış.
Vücudunda anne olabilecek tek bir hücre bile yok.
Onu tutmak ister misin?
Al bakalım.
Çelimsiz, küçük bir bebek.
Cildi şeftali gibi.
Böylesine bir sürtük olmasaydım,
iyi bir anne olabilirdim.
Affedin beni. Kendine acıyan, ihtiyar bir hizmetçiden kötüsü yoktur.
Ona bakma konusunda yardıma ihtiyacım olacak.
Böyle bir pozisyonu kabul edemem.
Dadılık eğitimi almadım.
Bizim için çalışmanı istemeyi düşünmüyordum.
Senden onun vaftiz annesi olmanı istiyorum.
Daha güvende hissettirecekse...
Ailemize dâhil olman harika olur bence.
Bunları tavan arasında buldum.
Bu süsler tarihi eser.
Galiba öyleler.
Yakında anlayacaksın Violet.
Tüm varlığın, uzun bir günden ibaret olunca
"antika" kelimesi bütün anlamını yitirecek.
Tamam. Herkes hazır mı?
Şuna bakın.
Gururla söyleyebilirim, ağacı bizzat ben kestim.
Hiç böylesine güzel bir şey görmüş müydünüz?
Ben gördüm.
Şuna bir bak. O kadar güzel ki.
Çok iyi huylu.
Neredeyse hiç ağlamıyor.
Tıpkı babasına benziyor.
Tutmak ister misin?
Mümkün olduğunu sanmıyordum Vivien.
Ama mutluyum.
Erkek ol biraz Rimbaud.
Kız senden hoşlanmıyor.
Ona geri dönmeyeceksin.
Seninle bir daha konuşmayacak.
Bekleyeceğim.
Gerekirse, sonsuza dek beklerim.
ÜÇ YIL SONRA
Bugün bir mucize yaratmaya ne dersin Helen?
Otur bakalım şu koltuğa Constance!
Sen nerelerdeydin kızım?
Başka bir kuaför bulduğunu düşünmeye başlamıştım.
Olur mu öyle şey! Hayır.
Hayır. Son günlerde, pek evden çıkamaz oldum.
Bu fuları çıkardığımda çığlık atayım deme.
Saç boyası modellerine benzedim resmen.
- Evden çıkamadın mı? Kaza mı geçirdin? - Hayır.
Bir bebeğim oldu.
Bebek mi?
Bir oğlan.
Erkek evlat.
Hayır. Elbette ben doğurmadım.
Hayır. Anne tarafından uzaktan kuzenlerimden birinin çocuğu.
Virginia'lı DeLongpre ailesi. Evaline ve Steve.
Richmond'ın hemen dışında, otoyolda bir araba kazasına kurban gittiler
ve zavallı küçük meleğimi yetim bıraktılar.
- Çok kötüymüş. - Evet.
Evet ama küçük Michael'la birlikte olmak kaderimizde vardı.
Oğlum olması kaderimde varmış.
Benim de, onun annesi.
Ben de onun ninesi gibi görünmekten bıktım artık.
İşte. Al bakalım.
Hünerini göster.
Helen!
Gerçek bir sanatçısın!
Bir sanatçı bile, iyi bir malzemeye ihtiyaç duyar.
Constance,
seni tanıdığım bunca yıl boyunca,
hiç bu kadar genç ya da neşeli gördüğümü sanmıyorum.
Gerçekten öyle, değil mi?
Sana bir sırrımı verebilir miyim?
Evet.
Küçüklüğümden beri,
kaderimde harika şeyler olduğunu biliyordum.
Önemli biri olacaktım.
Büyük biri.
Bir keresinde, beyaz perdenin yıldızı olacağımı sandım.
Ama rüyalarım, kâbusa döndü.
Şan şöhret yerine,
cenaze çelengi geldi.
Ün yerine, acı bir hayal kırıklığı.
Acımasız dertler.
Artık anlıyorum.
Trajediler, beni
daha büyük bir şeye hazırlıyordu.
Her kayıp bir dersti.
Hazırlanıyordum.
Artık neye hazırlandığımı anladım.
Bu çocuğa...
Bu olağanüstü erkek çocuğu.
Kaderinde muhteşemlik var.
Olağanüstü bir anneye ihtiyacı vardı.
Zorlukların ateşinde dövülmüş biri...
Ona kılavuzluk edecek biri.
Bilgeliğiyle.
Metanetiyle.
Sevgisiyle.
Bu kadar geciktiğim için üzgünüm Flora.
Ama Helen, yeğeninin Bat Mitzvah'ının
her sıkıcı anını anlatma ihtiyacı hissetti.
O insanların, 13 yaşındaki bir çocuk için savurduğu para...
Flora?
Tanrım.
Seninle ne yapacağım ben şimdi?
Çeviren: Yagmur Uygun