ROK 2500 P.N.E.
Powiem ci, dlaczego teraz umrzesz.
Bóg cię opuścił.
Twierdzi, że cię kocha,
domaga się twoich pochwał,
a wydał cię na zniszczenie.
Pech.
Zaczynamy?
ZIEMIA US
Powstrzymaj rękę, demonie, narzędzie szatana,
w imię Boga Wszechmogącego, precz!
To ty. O rety.
Nie widzieliśmy się od... potopu?
Tak.
Wybacz.
Nie szkodzi.
Boże.
- Na czym...? - „Precz”.
No tak.
Precz, wstrętny demonie.
W imię Boga rozkazuję ci odejść.
Nie.
Nie?
Nie. Widzisz, mam pozwolenie.
Pozwolenie?
Od kogo?
Od Boga.
Wiesz, lubię pożartować.
O nie. Żadnych żartów.
To kozy Hioba, prawda?
Tak, Hioba.
Który jest, dodam,
bożym ulubieńcem.
Mam podsumować?
Szatan i jego diabelscy wysłannicy
mogą zniszczyć dobytek Hioba. Bez żadnych pytań.
- Całusy, Bóg. - Nie.
To niemożliwe!
Hiob jest dobrym i prawym człowiekiem.
No mówię ci, ideał.
Cóż, jestem demonem.
Może kłamię.
Przekonajmy się.
No chyba wszystko gra.
„Co przypieczętowaliśmy dłońmi i kopytami, amen”.
Wszystko się zgadza.
Wielkie nieba.
Co on zrobił?
Hiob? Nic.
To najmilszy człowiek na świecie.
Dlatego nadaje się do zakładu.
- Zakładu? - Tak.
Bóg mówiła, jaki to Hiob jest prawy
i jak bardzo kocha Boga.
- Szatan na to... - Moment, szatan?
...że może po prostu Bóg była zbyt miła.
W każdym razie pozwoliła szatanowi zniszczyć dobytek Hioba.
No i zobaczymy.
Ale tylko ziemskie dobra?
Dokładnie. Nic ważnego.
Tylko jego farmę, wielbłądy, kozy,
woły, dzieci,
- gęsi... - Co?
No gęsi. Wiesz, takie wielkie kaczki.
Jego dzieci?
Teraz rozumiem! No to wszystko gra.
Oczywiście.
Zawsze ufaj Bożemu planowi, Azirafalu.
Oczywiście.
Kiedy próby Hioba dobiegną końca,
wszystko odzyska?
Nawet lepiej.
Bóg da mu dwukrotnie więcej, niż dotychczas miał.
- Chwała. - Dwa razy woły, dwa razy kozy,
- dwa razy dzieci. - Dwa razy dzieci?
Oczywiście.
Ile ma, trójkę? No to będzie szóstka.
Albo i siódemka.
- Wiesz, jak Bóg lubi siódemki. - Racja.
Rety.
Tylko że...
Cóż, Sitis ma 58 lat.
Nie wiem, jak dobrze znasz proces rozmnażania człowieka.
Całkiem dobrze.
Byłem świadkiem narodzin pierwszych ludzi.
No tak.
Chociaż być może narodziny Ewy
nie były do końca typowym...
Zresztą...
Na pewno zechce urodzić jeszcze cztery razy?
Siedem razy.
Ma już trójkę dzieci.
Tak, ale te umrą. Nadążasz?
Nie wskrzesimy tamtych?
Oczywiście, że nie.
Dostaną nowe.
Te stare chyba polubili.
- Jeśli je zabijemy... - Azirafalu.
Jesteśmy tymi dobrymi.
Nikogo nie zabijamy.
Po prostu nie przeszkadzamy piekłu.
Ich decyzja.
LONDYN
OBECNIE
Co jest po „K”?
- Wystraszyłeś mnie. - To dobrze?
- Nie widziałem cię. - No tak.
Spróbuj wydawać jakieś dźwięki.
- Tak. - Po „K” jest „L”.
Co właściwie robisz?
Uznałem, że książki ciężko znaleźć.
Jeśli ułożę je w porządku alfabetycznym...
Alfabetycznie... Ale według autora?
Co to „autor”?
Nie, układałem książki na półkach według pierwszej litery pierwszego zdania.
Nikt by... Dobry pomysł. Dziękuję, Jim. Rób swoje.
No i będę wydawał dźwięki,
- przemieszczając się. - Tak.
Nie takie.
Ani takie.
Co dzień jest coraz bliżej
Przyśpiesza jak rollercoaster
Twoja miłość na pewno odnajdzie mnie
Co śpiewasz?
A śpiewam?
Chyba tak.
Może to zmyśliłem.
„Najlepsze czasy, najgorsze czasy”.
Czyli pod literkę „N”.
Masz kłopoty.
Oczywiście.
Były demon, wzgardzony przez niebo i piekło.
- Jak on sobie poradzi? - Kpisz ze mnie?
A wiedziałabyś?
Mogę wejść?
Gabriel zniknął.
Można się domyślić.
Rozmawiałam z Belzebubem.
Uważamy, że Azirafal ma z tym coś wspólnego.
Mało prawdopodobne.
Zeszłej nocy wydarzył się cud wielkiej mocy.
Taki cud,
jakiego mógłby dokonać tylko najpotężniejszy z archaniołów.
W pobliżu księgarni twojego przyjaciela.
Nie wiesz, co go spowodowało?
Skąd wiesz, że to nie ja?
Pomóż nam, a będziemy wdzięczni.
Inaczej niebo
nie będzie cię lubić,
a piekło zacznie cię ścigać.
Rozumiesz, że ci grożę?
ROZDZIAŁ 2: WSKAZÓWKA
DOBRY OMEN
Maggie.
Znasz się na muzyce.
Co możesz mi powiedzieć o piosence, która idzie tak...
Co dzień jest coraz bliżej
Twoja miłość na pewno odnajdzie mnie
Ty płaczesz?
Nie.
Naprawdę tak myślisz?
- Bo... - Tak, wiem, że płaczę.
Tak się tylko mówi.
Oczywiście.
A mogę spytać, dlaczego nie płaczesz?
Na pewno nie przez nią.
Skądże.
Miesiącami się zbierałam, żeby zanieść jej płytę,
zeszłą noc spędziłyśmy w kawiarni,
ja zrobiłam z siebie kretynkę,
a ona już kogoś ma. A poza tym
jestem całkiem pewna, że się zakochałam.
Ona mnie nienawidzi.
Co mam zrobić?
Wrócimy do tematu.
Chwilowo nie mogę czynić cudów.
Nie ma sprawy.
Dam radę.
Ma pan rację, moje ubogie życie miłosne to nie pańska sprawa.
A ta piosenka to Everyday, Buddy Holly i Norman Petty.
Strona B singla Peggy Sue
wydanego przez wytwórnię Coral w 1957.
Wspaniale.
Masz egzemplarz?
Aż zbyt wiele.
W Edynburgu jest taki pub.
Wysyłam im single do szafy grającej, a oni mnie kopie Everyday.
Mówią, że każda płyta w końcu puszcza tę piosenkę.
Szalone, ale to Szkoci, więc...
Proszę.
WSKRZESICIEL KOZIA GÓRKA 66 – EDYNBURG
O nie.
- Niedobrze. - Co?
Są tutaj. Nie czujesz?
Kto tu jest?
Jest tam sam.
O proszę.
- Miło was widzieć. - Azirafalu,
wiesz, co tu robimy.
- Szukamy... - Witajcie.
Jestem Jim. Zdrobniale od Jakub. Ale nie muszę tego wszystkim mówić.
Jestem pomocnikiem księgarza.
Gabriel.
- Gdzie jest Gabriel? - Gabriel?
Czasami tak mnie wołają.
Omówimy to w środku?
Tak!
Zapraszam.
Wejdziecie?
Czas sprzedać książki!
Jim, dajże dobrym ludziom spokój.
Nie chcą książek.
Bo ich nie próbowali. Książki są fajne. Pokażę wam.
Myślałeś, że przegapimy smugę?
Jaką smugę?
Ogromną smugę cudotwórstwa.
Zeszłej nocy wydobywała się stąd.
Prawie 25 łazarzy.
Nie mów, że to ty.
No cóż...
Może maleńki cudzik.
A po co?
Coś tak potężnego musiało być ważne.
Z tych giętkich można zrobić wachlarz.
To...
Miłość! Tak.
Bo wiecie.
Maggie, właścicielka sklepu z płytami,
jest zakochana!
Ludzie już tak mają.
W Ninie z naprzeciwka.
Nina nie odwzajemnia tej miłości.
Maggie wynajmuje ode mnie lokal.
Dlatego...
Dokonałem wielkiego cudu,
by sprawić,
że Nina ją pokocha.
- Udało się? - Tak.
Rewelacyjnie.
Jest zakochana po uszy.
Ten cud nie miał nic wspólnego
ze zniknięciem Gabriela?
Gabriela?
Wspominałyście,
że szukacie Gabriela.
Tak?
Tak.
Z tych dużych są niezłe łapki na muchy.
Wiem, co myślicie. To nic.
I tak się nigdy nie trafia.
Czy...
Znam cię skądś?
Tak.
Znasz.
Jestem pomocnikiem księgarza.
Otworzyłem ci drzwi.
Jutro kogoś wyślę, żeby zarejestrował i zweryfikował cud.
Mamy cię na oku, Azirafalu.
To bardzo profesjonalne.
A ja?
Mnie nie chcecie mieć na oku?
Miłe babki.
POD BRUDNYM OSŁEM
Idziemy do pubu.
Nie chadzasz do pubów.
- Jesteśmy w pubie. - Co jest nie tak z kawiarnią?
Właśnie o to chodzi.
Dla mnie sherry, duża.
Talisker, podwójną.
I sherry dla lady Brighton.
Pan Fell.
Dzień dobry.
Brown. Ze Świata Dywanów Browna.
Spotkaliśmy się na zlocie
kupców z Whickber Street lata temu.
- Oczywiście. - Powiedział pan,
że chętnie poprowadzi jedno z comiesięcznych spotkań.
Tak?
A zawsze ma pan zamknięte.
Gdybym był przesądny, wziąłbym to do siebie.
No tak.
Musimy omówić tylko absurdalne godziny wywozu odpadów
oraz iluminację świąteczną.
- Obawiam się... - Twoja sherry.
Whisky dla mnie.
Cześć.
Pan Fell mówił mi,
że nie może się doczekać spotkań naszego stowarzyszenia.
- Zadziwiasz mnie. - Wyślę wszystkie szczegóły.
Jak coś, czwartek wieczorem.
Widzisz?
Dlatego nie chodzę do pubów.
To był twój pomysł.
Musimy pilnie porozmawiać.
- Fakt. Wczorajszy cud. - Tak.
- Nie porozmawiamy w kawiarni. - Czemu?
Chodzi o kobietę z kawiarni.
Ma na imię Nina.
Maggie z muzycznego się...
zadurzyła. Nie umie tego powiedzieć.
Mamy większy problem. I to w twojej księgarni.
To ten sam.
Nasz cud wywołał alarm w niebie.
Coś podejrzewają.
Powiedziałem, że sprawiłem, że Nina i Maggie się pokochały.
- Czemu? - Tylko to mi przyszło do głowy.
Uwierzyli ci?
- Ktoś to sprawdzi. - Świetnie.
No to pstryknij palcami,
- Nina się zakocha i z głowy. - To tak nie działa.
Co proponujesz?
Naprawmy to.
Zakochają się w sobie.
Podejrzenia zostaną rozwiane.
Razem skryją się przed nagłą ulewą,
spojrzą sobie w oczy i pojmą, że są dla siebie stworzone?
Mało prawdopodobne.
O nie.
Moczenie ludzi, patrzenie w oczy... Załatwione.
Widziałem to w filmie Curtisa.
Jak już się powołujesz na fikcję,
to rób to porządnie.
Porządnie?
- Pamiętasz Jane Austen? - Tak.
Jej nie zapomnę.
Zaplanowała kradzież posagu w 1810 r. w Clerkenwell.
Przemytniczka i szpieg.
Mistrzyni w swoim fachu!
Pisała książki. Powieści.
- Jane Austen? - Tak.
To ci zagadka. Powieści?
Tak, świetne.
No to jestem zaskoczony. Myślisz, że kogoś znasz...
- Organizowała bale. - Cóż...
Kotylionowe.
Ludzie gromadzili się na jakieś tańce,
zapominali o nieporozumieniach
i się w sobie zakochiwali.
To dopiero nieprawdopodobne.
Ale działa za każdym razem.
Mam coś jeszcze.
Pokażę ci płytę.
To może być wskazówka.
Czekaj, to ma być ulewa?
Chodź. Pokażę ci wskazówkę.
Nie nazywaj tego wskazówką.
- To wskazówka. - Wymawiasz to wielką literą.
Gabriel śpiewał rano piosenkę.
- Co? - Znasz? Idzie tak.
Co dzień jest coraz bliżej
- Nie. - To właśnie śpiewał.
Ludzką piosenkę.
A z tą piosenką
wiąże się prawdziwa tajemnica. To ta wskazówka.
Ani słowa.
Faktycznie pisała książki.
Nigdy nie zrozumiem tych ludzi.
Jim, powiedz mi, co wiesz?
Dobra.
Co wiesz?
Nie. Pierwsza rzecz, którą pamiętasz.
Pamiętam piosenkę, którą śpiewałem dziś rano.
Gdzie ją usłyszałeś?
Dziś rano. Wyszła z moich ust.
I pamiętam te trzy miłe osoby, które tu przed chwilą były.
Tak?
Tak, przed chwilą tu były.
Postaraj się.
Dalej, myśl.
Zastanów się!
Jaka jest pierwsza rzecz, którą pamiętasz?
Ku uciesze porannych gwiazd,
ku radości wszystkich synów Bożych.
Tak.
Zgadza się.
- Nie. - Kontynuuj.
- Nie mogę. - Możesz.
Nie mogę!
Nie pamiętam. Moja głowa nie jest w stanie tego pojąć. Już nie.
Rozumiem.
Przepraszam, Jim.
Świetnie ci poszło.
A teraz odpocznij.
Twoja szefowa powiedziała to Hiobowi,
pamiętasz?
Z całą pewnością.
KSIĘGA HIOBA HIOB TRACI ZWIERZĘTA
Moje dzieci?
Zastałem je? Są mi potrzebne.
Nie wiem.
Sitis będzie wiedzieć.
Wybacz. To kiepski moment.
Widzę. Co się stało?
Bóg mnie opuścił i wydał mnie demonom.
Musisz być wściekły.
Płonę z wściekłości.
Oczywiście.
Byłeś mu taki oddany.
Nie wobec Boga.
Jam wściekły na siebie.
- Na siebie? Za co? - Nie wiem.
Musiałem grzeszyć. Nie dość, żem zasłużył,
to i przyczyn nie znam.
Co znowu?
Sitis, moja droga, ten człowiek szuka dzieci.
Po co? Kim jesteś?
Starym przyjacielem. Oferuję pocieszenie.
Jakim przyjacielem?
Ty mi powiedz.
Bildad z Szuach.
Tak. To gdzie brzdące?
Nie teraz, Bildadzie.
Miło, że wpadłeś, ale zajmuje nas nieco gniew Boży.
Pomyślałem, że dobrze będzie sprawdzić, co u dzieci.
Nie. Bóg by tego nie zrobił.
Na pewno?
Nie zawiniły. Są niewinne.
Kozy też były.
Chata pierwsza klasa.
Szkoda.
Crowley.
Nie musisz zabijać dzieci Hioba.
Ostatnio też byłeś pewny,
że nie mogę zabić mu kóz.
Myliłem się.
- W zasadzie możesz. - Dobrze.
No to w zasadzie to zrobię.
Ale nie musisz!
Najlepsze w byciu demonem jest robienie tego,
- na co masz ochotę. - Zazdrosny, aniele?
Zdecydowanie nie.
Robię to, czego chce Bóg.
Jak zabijanie niewinnych dzieci, by wygrać zakład?
Nie sądzę,
że tego chce Bóg.
No cóż.
Myślę, że ty też tego nie chcesz.
Co ty wiesz o tym, czego chcę?
- Znam cię. - Nie znasz.
Wiem, jakim byłeś aniołem.
To już nie jestem ja.
Więc powiedz mi, że chcesz to zrobić.
Spójrz mi w oczy i powiedz.
Chcę tego.
Pragnę unicestwić niewinne dzieci niewinnego Hioba.
Tak, jak unicestwiłem jego niewinne kozy.
Niech ci Bóg wybaczy.
No proszę.
- Nie szczerz się. - Nie szczerzę się.
- Nie jesteśmy po jednej stronie. - Skądże.
Tylko tymczasowo nie po różnych.
Tak, jak mówisz.
Nie lękajcie się.
Jestem aniołem Boga, Pana waszego.
Masz wino, które kupił tatuś?
Na imprezę.
Co? Nie. Nie mam wina, dziecko.
- Przynoszę... - Ennon.
Co znowu?
Anioły przyszły, tylko inne niż zwykle.
I nie mają wina.
No cóż.
To sio, chłopaki, migusiem.
Wydaje się miły.
Przynoszę ostrzeżenie!
Szatan wysłał demona, aby was zniszczył. Tej nocy!
Przestań, nie odważyłby się.
Moment, szatan?
- Szatan by się nie odważył? - Nie.
Jestem Kezja, córka Hioba.
Jestem Ennon, syn Hioba.
A ja jestem Dżemajma. Robię miseczki.
Tak. Ale to też córka Hioba.
Kojarzycie? Tego Hioba.
Bożego ulubieńca.
Wiem, kim jesteście.
Śmieszny z ciebie anioł.
Nieprawdaż?
Jesteś demonem?
Kumata jest.
Tak. To prawda,
- to w zasadzie demon. - Tak jest!
Mam was wszystkich unicestwić! Gotowi?
Mówiłeś, że tego nie zrobisz.
Jestem demonem. Kłamałem.
Nie ocalisz nas?
Niestety nie.
Dostał pozwolenie.
Nie lękajcie się.
Jesteście bezpieczni.
Na pewno, aniele?
Tak, na pewno.
Co się stało? Jesteśmy w piwnicy.
Wiedziałem! To zapewne wiatr.
To zaplanował szatan?
Potężny wiatr,
który zmiecie dom
i zabije lokatorów?
Mądrala z ciebie.
Zagranie z piwnicą było sprytne.
Czy ktoś mi powie...
Nie.
- Coś ty mu zrobił? - To.
Mogę być niebieską?
Luzik. Jeszcze mnie nie zirytowałaś.
Ale mogę być?
Jasne.
Zaczęli wcześniej.
Cóż.
No nic, rozgoszczę się.
Pijesz ludzkie wino?
To źródło pijaństwa.
To źle?
Bardzo obiecująca winniczka.
No dobra.
Nie pijesz.
Skosztuj jedzenia.
Tym się nie upijesz.
Śmiało.
Zjedz żeberko wołowe.
Próbujesz mnie skusić?
Skądże. Aniołów nie można kusić, prawda?
- Pewnie, że nie. - No to śmiało.
Możesz spróbować.
No...
Na zdrowie.
Daj spokój. Jesteś trochę po naszej stronie.
Ani odrobinę.
Nie jesteś po stronie piekła.
Dogaduję się z piekłem, na ile się da.
Po czyjej jesteś stronie?
Po swojej.
Jeju.
- To brzmi... - Jak?
Samotnie.
Samotnie? Skądże.
A ty?
Po stronie Boga.
Naprawdę?
Ten sam Bóg każe mi sprzątnąć brzdące.
Tak.
- Ale... - No.
U mnie właśnie tak się zaczęło.
Do zobaczenia w piekle.
NAZAJUTRZ
Hiobie...
O mój Boże!
- Ty bluźnisz? - Nie, spójrz.
Mój Boże!
Jeśli masz pytania do mnie,
ja mam do ciebie.
Wiesz, jak stworzyłam Ziemię?
Gdzieś był, gdy zakładałam Ziemię
ku uciesze porannych gwiazd,
ku radości wszystkich aniołów?
- Czy Bóg... - Chyba tak.
...z nim rozmawia?
- Odpowiedzi nie usłyszy. - Nie.
Ale może zadać pytanie.
Czy znane ci prawa niebios?
Czy umieściłeś konstelacje na niebie?
Czy poślesz pioruny i pójdą ze słowem: „Jesteśmy do usług”?
Dałeś pawiom skrzydła?
Nauczyłeś strusie biegać?
Co powiedział Bóg?
Nie wiem.
Niewiele zrozumiałem.
To dla mnie zbyt cudowne.
Było o strusiach.
- Strusiach? - I wielorybach.
Bóg jest dumny z wielorybów.
Coś tam mówił, że są wspaniałe.
Wyjaśnił twoją dolę?
Chyba mówił,
że jak chcę odpowiedzi,
mam zrobić wieloryba.
A dzieci?
Mówił o dzieciach?
Nie.
Cnotliwy Hiobie, przeszedłeś Bożą próbę.
Przygotuj się na swoją nagrodę.
Za stracone 300 owiec
Pan da ci 600.
Przepraszam.
To jak?
Dziękuję?
Nie dziękuj mnie. Dziękuj Bogu.
Mam dziękować Bogu za owce?
Nasze dzieci.
Co z naszymi dziećmi?
No tak, po kolei.
Trójka waszych dzieci padła trupem,
więc Bóg da wam możliwość poczęcia jeszcze siedmiorga.
- Nasze dzieci nie żyją? - Tak.
Ale ja kocham moje dzieci.
Nie chcę więcej dzieci.
Jeśli moje dzieci nie żyją, przeklnę Boga.
To się źle kończy. Pamiętacie mnie?
Bildad z Szuach.
Kto to jest?
Jakiś Bildad z Szuach.
Tak. Bildad z Szuach.
Komuś buty?
„Szuach” to taka
- kraina. - Tak.
W rzeczy samej.
Gdzie jestem szewcem.
Co, nie noszą tam butów?
Pomogłoby nam, gdybyś był ekspertem
od ludzkich narodzin.
To wasz szczęśliwy dzień!
Obuwie i położnictwo
to moje dwie największe pasje.
W czym problem?
Sitis właśnie się dowiedziała, że będzie miała dużo więcej dzieci.
No to do dzieła.
Nie wstydź się, Sitis. Jestem położnikiem i szewcem.
A te anielskie istoty niejedno już widziały.
Obecny tu Gabriel
był świadkiem porodu w Edenie.
Doprawdy?
Pod okiem eksperta muszę być czujny.
Przepraszam.
Rób to, co mówię. Zaufaj mi.
Teraz, droga pani,
zwróć się ku mężowi.
Sięgnij do jego szat.
Wyżej.
Odrobinę wyżej. Tak.
Wyciągnij mu trzy żebra.
Tak. Żebra.
Bez obaw.
To normalne. Widziałem to już.
Aby zakończyć proces, uściskajcie się.
Mamusiu!
To nie są noworodki.
Zdecydowanie.
- Ewa była noworodkiem? - Była?
Nie. Różni się rodzą.
Ennon, mój synku.
- Ennon? - Nie.
Nie Ennon, Hiobie. Jego nie ma.
To twój nowy syn.
- Ale to... - Cud.
To cud,
że nasz nowy syn wygląda jak stary.
- Ale on... - Nie, Hiobie.
To nie jest Ennon.
To nowe dziecko.
To wszystko zupełnie nowe dzieci.
Masz rację. To nie Ennon.
To ja, do diaska.
Azirafalu, czy to nowe dzieci
obiecane przez Boga?
Na to wygląda.
Tak powinno być.
Ale wyglądają jak te poprzednie dzieci.
Azirafalu, kim oni są?
To...
jego nowe dzieci.
Daję słowo anioła.
No dobrze.
Trzeba było mówić.
Gratulacje.
EPILOG HIOB I JEGO RODZINA ODZYSKUJĄ DOSTATEK
Crowley?
Wyszedł,
gdy się zamyśliłeś.
Wiesz,
naprawdę byłeś okropny.
Straszliwie okropny.
A teraz?
Nie wiem.
Oby nie.
Dobrze.
Jesteś gościem z wczoraj.
Tym od pioruna.
To tylko źle wyglądało.
Pan sześć espresso w kubku.
Głupie pytanie. Co powiesz na ulewę?
Faktycznie głupie.
Czy w przypadku nagłej ulewy
byłabyś skłonna schronić się pod markizą?
Jakbyś wejrzał głęboko w tajemnice mojej duszy.
Taki mam talent.
Przykładowo...
Maggie? Nie, co ty.
Ledwo się znamy, gdzie tam.
Utknęłyśmy w sklepie bez prądu.
Moja partnerka była o to zła.
Niezbyt przyjemny wieczór. I tyle.
Rozumiem.
Podrzucić cię gdzieś?
Nie, dziękuję. Próbowałem ci powiedzieć o tym.
Moja wskazówka.
„Wskrzesiciel”?
Ten pub ma szafę grającą.
Była w niej ta płyta.
I co?
Nikt jej tam nie włożył.
Czego by ludzie nie chcieli słuchać,
każda płyta zmienia się w to.
Można powiedzieć... cud.
Pomyślałem, że się tam udam
i to zbadam.
Słusznie. O której masz pociąg?
Pomyślałem, że pojadę autem.
- Jakim autem? - Naszym.
Nie mamy auta.
Mamy.
Piękne, co?
Ten bentley jest mój.
A księgarnia w zasadzie moja.
Mimo to obaj z niej korzystamy.
Nie możesz tym jeździć.
Mogę. Mam prawko.
Zdałem egzamin 90 lat temu.
Nie wymagali testów, ale nalegałem.
- Nie. - Nie martw się.
- Będę bardzo ostrożny. - Nie.
A ty popilnujesz księgarni.
I Gabriela.
Tak?
„Tego dnia moja babcia eksplodowała”.
„Powszechnie wiadomo,
że samotny, szczęśliwy człowiek
musi szukać żony”.
Cokolwiek to znaczy.
NA POCZĄTKU – BYŁ MIŁY DZIEŃ.
„Był miły dzień”.
Podoba mi się.
Spodziewałem się, że cię przyślą.
No dobrze.
Jestem gotów.
Do czego?
Iść do piekła.
Nie zabieram cię do piekła.
Dlaczego nie?
Nie spodobałoby ci się.
Ale musisz.
Jestem taki jak ty.
Jestem demonem.
Przepraszam.
Ty się masz za demona?
Z tymi kędziorkami i anielskim chodem.
Jestem upadłym aniołem.
Kłamałem,
pokrzyżowałem wolę Bożą.
Tak, ale...
ja nikomu nie powiem.
A ty?
No. Nic nie musi się zmieniać.
To czym jestem?
Jesteś tylko aniołem,
który dogaduje się z niebem, na ile się da.
To brzmi...
Samotnie?
Tak.
Mówiłeś, że tak nie jest.
Jestem demonem.
Kłamałem.
Napisy: Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem: Krzysztof Wollschlaeger