Labirynt Czerwonego Smoka.
Jestem Okino, Samuraj z Terry Karany.
Całe życie starałem się
wypełniać swój obowiązek,
prowadząc mych Mistrzów przez niebezpieczeństwa Terry Karany.
Zawiodłem wiele razy.
Ale teraz mam Mistrzów
godnych moich honorowych starań.
Nie zawiodę ich.
Musimy trzymać się razem.
Labirynt Czerwonego Smoka
jest bardzo zawiły.
Spoko. Jestem dobry w labiryntach.
Może być trudniejszy
niż te na pudełkach z płatkami.
Te posągi wyglądają znajomo.
Tak. Ma rację.
Są jak te z Wyspy Dyera.
Tak. Te, co strzelały w nas laserami.
Naprzód!
Szybko!
Dostałeś!
Dużo tu pułapek.
Musicie być świadomi swego otoczenia.
Dobra rada. Prawda?
Dzięki, Okino.
Było blisko.
Jay.
Którędy teraz?
Okino, jakiś pomysł?
W lewo czy w pr...?
Mistrzu Lloydzie? Nyo?
Jay? Co się dzieje?
Co się stało?
Okino, synu.
Nigrapi?
Możesz wstać.
To zaszczyt być w twojej obecności.
A jednak wyczuwam, że coś cię trapi.
Ninja powiedzieli mi pewne rzeczy...
o Terrze Karanie,
którym trudno uwierzyć.
Powiedzieli,
że ten świat jest nierzeczywisty.
Że ty jesteś nierzeczywisty.
To prawda.
Urodziłeś się w tym świecie,
miejscu iluzji,
cieniu prawdziwego świata,
ale nie musisz tu być.
Buduję maszynę.
Cudowne urządzenie, które pozwoli ci wejść
do prawdziwego świata.
Chcesz tam iść?
Tak.
Więc wezmę cię ze sobą.
Ale musisz mi pomóc.
Jak?
Ninja chcą mnie powstrzymać
i zniszczyć maszynę.
Ale to ich trzeba zniszczyć.
Są moimi przyjaciółmi.
Ufają mi.
Jeśli pomagasz ninja,
nigdy nie zobaczysz prawdziwego świata.
Na zawsze będziesz uwięziony w tej iluzji.
Ale jestem przewodnikiem.
Zdradzenie Mistrzów byłoby hańbiące.
Wolisz obcych ode mnie?
Twojego stwórcy?
Wykonuj swoje obowiązki, samuraju.
Odezwę się, gdy przyjdzie czas.
Dobrze.
Okino? Wszystko w porządku?
Ja...
W porządku.
Dokąd? W lewo czy w prawo?
Im bliżej serca labiryntu, tym niebezpieczniej.
Ufamy ci, Okino.
Na ziemię!
Dzięki raz jeszcze.
To mój obowiązek.
Biegnij!
Skok!
Tak!
Przewrót!
- Cole! - Zdejmijcie to ze mnie!
Dobrze. Nie jest tak źle.
Ale odpocząłbym od tych pułapek.
Odpocznijmy. Tu jest bezpiecznie.
Zbliżamy się do klucz-tany?
Tak. Serce labiryntu jest blisko.
Mogę o coś spytać?
Oczywiście.
Po co wam klucz-tana?
By powstrzymać Nigrapiego i uwolnić uwięzionych w grze.
To twoi znajomi?
Nie. Ale to niewinni ludzie i są w niebezpieczeństwie.
Mamy obowiązek im pomóc.
Tam jest! Klucz-tana!
Mów cicho!
Mogło być gorzej.
- Jak? - Mógł nie spać.
Możemy się cicho przemknąć,
złapać klucz-tanę i uciec, nim się obudzi.
To mądry plan, ale to ktoś z was musi zdobyć klucz-tanę.
Mogę prowadzić misję, nie ją ukończyć.
Ja pójdę.
Nie. Musi iść ktoś z najwyższą statystyką kamuflażu.
To ja. Jestem w grze najdłużej i uaktualniałem kamuflaż.
- Atak! - Obniżmy mu siłę życiową!
Atak nie działa.
Musi być na niego sposób.
Słaby punkt Czerwonego Smoka...
Już czas.
Wystarczy, że milczysz.
Niech zginą.
Nie pomagaj mi.
Ale oni mi ufają.
Pamiętaj moją ofertę!
Ucieczka.
Wolność.
Miejsce w prawdziwym świecie.
W prawdziwym świecie?
Okino, musi być na niego sposób!
Okino, pomóż nam!
Sam wybieram swoją drogę.
Łuska!
To jego słaby punkt!
Atak na łuskę na środku grzbietu!
Widzę ją!
Tak! Damy radę!
Pokonaliście smoka.
Amulet jest wasz.
Macie moc wezwania smoka
w przyszłej bitwie.
Ale tylko jeden raz.
Udało się!
Z twoją pomocą, Okino.
Zdradziłeś mnie, Okino.
Pogrążyłeś się na własne życzenie.
Brama zostanie zbudowana
ale ty nigdy jej nie ujrzysz.
Nigdy!
Dzięki, Okino.
Byłeś super.
Tak. Chodź z nami.
Bardzo nam pomogłeś.
Dziękuję, ale muszę iść własną drogą.
Zbyt długo podążałem ścieżkami innych.
Jestem Okino, Ronin z Terry Karany.
Już nie przewodzę innym
w czasie ich przygód.
Teraz...
szukam własnej przygody.
Napisy: Anna Wiśniewska