spring
spring omhoog, trap achteruit en draai
go
go, ninja, go
Stop, val en scroll.
Onze vrienden willen niet dat we het opgeven. We moeten doorgaan.
We vinden wel een manier. We zullen ze allemaal terugbrengen.
En nu?
Terra Domina. Daar is de laatste Sleutana.
Het ziet er een beetje intens uit.
Het spel is vast bijna afgelopen.
Ik zie je aan de andere kant.
Allemachtig.
Unagami's Tempel der Waanzin. -Ik zou ook gek worden als ik hier woonde.
Oké, dat is raar.
We moeten teruggaan en een plan verzinnen.
Voelden jullie dat? -Wat?
Geen idee. Ik dacht dat ik wat voelde.
Wat gebeurt er?
Waar komt die muziek vandaan? -Hier was ik al bang voor.
Dit is een ouderwets platformspel.
En daarin moet je naar de chaos rennen? -Technisch gezien scrollen, maar ja.
Er zijn regels.
Je kunt niet achteruit.
Alles gaat steeds sneller.
Alle obstakels zijn voorgeprogrammeerd. Je kunt de timing dus leren.
Weet vooral dat als je sterft, we opnieuw moeten beginnen.
Hoezo, opnieuw...
Oké.
Ik snap het. -Moeten we nog een keer?
Wij allemaal? Wat oneerlijk.
Als we opletten, herhalen we onze fouten niet.
O, ja.
Ik word dit een beetje zat.
We hebben niet veel levens meer, dus pas op.
Oké, dit is mijn laatste leven.
Van mij ook. -Idem.
Geen fouten meer.
Het staat stil. -Hebben we gewonnen?
Ik zie geen Sleutana.
De muziek gaat altijd sneller als het moeilijker wordt.
Hoe kan het nog moeilijker?
Een oneindig doolhof.
Hopelijk niet. Oneindig betekent eeuwig.
Gooit iemand stenen?
Geen stenen, maar bommen.
Wat zijn dat?
Blijkbaar kan de vloer in vlammen opgaan.
Ik zal oude spellen nooit meer uitlachen. Wat moeilijk.
Daarom is het nooit uitgebracht. Wie wil 'Bomstenen en Hete Vloeren' spelen?
Nou en? Het is eindeloos. -Hopelijk niet.
En zo wel? Wat als er geen uitweg is? -Kijk, een lootbox.
Geef ons iets geweldigs.
Cyclonen zijn niet goed. Die vernietigen alles op hun pad.
Misschien is een natuurkracht nodig. -Dat zien we alleen zo.
Volgens mij geeft dit me Airjitzu. -Leuk, maar dat is tijdelijk.
De flitsen versnellen. -Zo kun je de top bereiken.
Maar jullie dan?
Ga zonder ons. Eén is beter dan geen.
Ik heb een beter idee. Hou je vast.
Nee, wat ben je...
Cycloondo.
Het was dus niet oneindig.
Dan moet het 'De superlange en irritante maar wel eindige doolhof" heten.
Dat rolt zo van je tong, hè?
Uitstellen heeft geen zin.
Kom op.
De muziek weer? Hoe kan het nog moeilijker?
Dit is de eindbaas.
Kies je kampioen.
Dus nu is het een ouderwets vechtspel? Kies nou eens.
Wat betekent: 'Kies je kampioen'?
Kies je kampioen.
Een van ons moet de baas bevechten. -Ik ga wel.
Zeker weten? Je hebt nog maar één leven.
Net als jij.
De kampioen is gekozen.
Unagami kiest nu je tegenstander.
Vechter twee wordt...
Lloyd.
Harumi.
Fijn om je weer te zien.
Hoe?
Ze is het niet. Het is een truc.
Een krachtveld. - Lloyd.
Heb je me gemist?
Ik denk zo veel aan je. Ik vraag me af of het anders had kunnen zijn.
In een andere tijd of plaats.
Misschien kunnen we weer samen zijn, jij en ik.
Lloyd.
Ik kan haar niet bevechten. -Ze is niet echt.
Harumi, doe dit niet.
Jij liet me in de steek. Je redt zoveel mensen...
...maar waar was je toen ik je nodig had? Waar?
Lloyd, ik heb niet lang...
...maar het spijt me.
Het spijt me van alles.
Kon je me nog een kans geven?
Harumi, ben jij het echt?
Nee. Het is Harumi niet. De computer probeert in je hoofd te komen.
Het is een programma.
Wat deden we op onze eerste avond samen? -De zonsondergang bekijken?
Muziek luisteren? -We gingen de armen in de stad voeden.
De echte Harumi zou dat nog weten. Jij bent Harumi niet.
Nee. -Lloyd.
Jay...
...wat nu? -We doen wat we moeten doen.
We halen onze vrienden terug en stoppen Unagami.
Ondertiteling door Alexander Eckhardt