DRZEWO PODRÓŻNIKA
Wszyscy cali?
- Wiem, co czują skarpety w pralce. - Połknąłem zęby.
Chyba dotarliśmy do Krainy Nigdy.
Co to było?
Musimy stąd uciekać. Teraz!
Masz Herbatę Podróżnika?
- Żebyśmy mogli wrócić? - Co?
Potrzebujemy herbaty, żeby wrócić do domu. Masz ją?
O nie!
Cole.
Zawiodłeś nas, Cole.
Musiała tam zostać. Jeśli ją znajdziesz, wybaczymy ci.
Ale Perła zaraz spadnie!
Było o tym myśleć wcześniej. Idź!
O rany.
Ojej. Proszę, nie spadnij.
Cole?
Obudź się!
Już w porządku.
Ty.
Nie wierzę. Kazałeś mi wrócić po herbatę i spadłem w przepaść.
Co?
Uspokój się, to tylko zły sen.
A ty.
Powiedziałeś, że was zawiodłem.
Popełniłem błąd. Takie rzeczy się zdarzają.
Rozumiemy. Nic się nie stało.
Jasne. Co innego mówiłeś we śnie.
Za wcześnie na to.
Iść za nim?
Przejdzie mu.
Lód i woda.
Są czymś innym, ale tym samym.
Musisz pamiętać, kim jesteś,
i uwierzyć w siebie.
Dobrze.
Czuję, jak się zmienia.
Zamarza.
Jest coraz trudniej.
Zmiany są nieuniknione.
Taka jest naturalna kolej rzeczy.
Takie jest życie.
Ale lód pozostaje wodą.
Musisz poczuć tę prawdę.
Nie walcz z tym.
Zaakceptuj przemianę.
Musisz uwierzyć w siebie, Nya.
Nie mogę. To niemożliwe.
Zapanujesz nad nią.
Gdy będziesz tego potrzebować, przypomnij sobie, kim jesteś.
Jeszcze raz.
Nya, myślę, że...
Byłaś w trakcie...
Przepraszam. Kolejny błąd Cole’a.
Cole, zaczekaj.
Spróbuj jeszcze raz.
Cześć. Co się stało?
Panie ninja. Nic się nie stało.
Mów do mnie Cole.
Miałem bawić się z przyjaciółmi,
ale zgubiłem piłkę.
Boję się, że się zezłoszczą.
- Rozumiem cię. - Jak to możliwe?
Jesteś ninja. Niczego się nie boisz. Nigdy.
Pewnie, że się boję. Czasem popełniam błędy.
Drobne.
Które mi wszyscy w kółko wypominają...
Może znajdziesz inną piłkę?
Albo zrobisz nową?
- Jak? - Nie wiem.
- Ze śniegu? - Świetny pomysł.
Chyba też masz jakiś problem.
Tak.
Też coś zgubiłem.
Ale to ważniejsze niż piłka.
I teraz przeze mnie możemy nie wrócić do domu.
To nie problem. Idź do Drzewa Podróżnika.
Zagubieni podróżnicy zawsze tam chodzą.
Czekaj.
Drzewo Podróżnika?
Oby to było to, co myślę.
Gdzie ono jest?
Nie tu. Tam.
Dziękuję!
Idź do swoich przyjaciół. Na pewno czekają.
Do widzenia. I powodzenia!
Mówiłem, że nie będzie ryb.
- Mówiłem, że to strata czasu. - Nieprawda.
Ja to mówiłem. Mówiłem: „Jak na górze mogą być ryby...”
Uthaug!
Trzymaj się.
Złap mnie.
Szybko!
Podciągnij mnie!
Nie mogę. Jesteś za ciężki.
Co to ma znaczyć?
Cześć.
Ale dobrze, że...
Proszę. To jedna z ostatnich ryb.
Co?
Słyszeliśmy coś o niezamarzniętym strumyku, ale...
Gdy tu przyszliśmy, był skuty lodem. Jak wszystko wokół.
Bez ciebie to byłaby nasza ostatnia wyprawa.
Gdybym nie szukał Drzewa Podróżnika, nie spotkałbym was.
Szukasz drzewa?
Tak. Wiecie, gdzie jest?
Tam.
Ale nie możesz tam iść.
Tam mieszka Krag.
Krag? Co to jest?
Co to jest?
Nic takiego, tylko prawdziwy potwór!
Bestia chroniąca drzewa.
Ma osiem metrów, czerwone futro, żółte zęby...
Żółte futro i czerwone zęby.
Czerwone zęby? Co to za głupoty?
Żadne głupoty. Mój prapradziadek go widział.
Moja praprababka z nim była i miała lepszy wzrok.
Czekajcie.
Któryś z was widział tego Kraga?
- Nie. - Nie.
Skąd wiecie, że istnieje?
Słyszeliśmy go. Ryczy w nocy.
Posłuchaj.
- To ty. - Co?
Przecież widzę.
- Wybacz. - Pewnie śpi.
Nie boję się.
Ale drzewo jest prawdziwe? Widzieliście je?
- Nie. - Nie.
Świetnie.
Tak czy siak muszę to sprawdzić. Muszę spróbować.
Na razie.
Drzewo Podróżnika.
Co?
Krag!
Widziałaś Cole’a?
Myślałem, że chce ochłonąć, ale teraz się martwię.
- Od rana go nie widziałam. - Jest tam!
- Co? - Cole?
Jest na górze.
Ostrzegaliśmy go.
Ale nie słuchał. Szuka Drzewa Podróżnika.
Tam na górze.
Kurczę żelek.
Napisy: Sylwia Szymańska