Wielcy kontratakują.
Oszczędzaj siły. To zemsturnia.
Munsy mi zaufały, a teraz spójrz,
są tu z powrotem, skute.
Jak mogliśmy tak naiwnie zaufać Czarownikowi?
Pewnie zasłynę jako najgorszy kanclerz w historii Gekli.
Nie mieliśmy wyboru.
Ma rację.
Gdybyśmy się nie poddali, zniszczyłby ich.
Przynajmniej żyją. Wciąż jest nadzieja.
Dobre nastawienie,
ale niestety nie ma nadziei.
Chciałem pokazać
moją oczywistą władzę nad tą górą.
Co chciałeś pokazać?
Zbyt długo Gekle i Munsy
opierały się moim rządom.
Ale gdy zobaczą waszą zagładę...
Zagładę.
...gdy nadzieja umrze...
Umrze.
...poddadzą się.
Co z nami zrobisz?
Zginiecie w szponach Zwiastuna Zgryzoty.
Zwiastuna Zgryzoty.
To staje się irytujące.
Nie wiem, na kogo patrzeć: ciebie czy czaszkę.
Na czaszkę. Nie jest tak brzydka.
Cisza!
Cieszcie się ostatnimi chwilami beztroski.
To już ostatnie.
Nie zapomniałeś o czymś?
Cole.
Wciąż tam jest.
Pewnie już znalazł króla Vangelisa,
wszystko mu opowiedział i właśnie po ciebie idą.
Ach, prawda!
Ty nic nie wiesz.
- Ty? - Vangelis?
Wasz kolega przyszedł do mnie
i wrzuciłem go do wnętrza góry.
Razem z tym starym głupcem, Wu.
Inni też tak myśleli. Ale zjawia się w najmniej oczekiwanej chwili.
Patrzcie, Czarownik Czaszki!
Szkoda, że nie słyszymy, co mówi.
Niewiele tracisz.
Każdy złoczyńca gada to samo,
takie: „Bla, bla, mój zły plan...
nikt was nie uratuje...”.
Nikt was nie uratuje.
Z odwagą zaakceptujcie swój los.
Powiedz mi jedno.
Ostrza Wybawienia...
to ty je ukradłeś, prawda?
Chodzi ci o to?
Należały do mojej mamy.
Oszalałeś? Schowaj się!
Więc ukradłeś je.
To nie było trudne.
Gekle i Munsy to proste stworzenia.
Łatwo je zwieść.
Wiedziałem, że będą obwiniać siebie.
Wtedy łatwiej „dzielić i rządzić”.
Teraz już wiecie.
Oby ta wiedza przyniosła wam spokój
w ostatniej godzinie.
- To nasza szansa. - Masz plan?
Fungus, Korgran, idźcie na dół, spróbujcie ich rozkuć
i czekajcie na mój znak.
Plundar, Adam, za mną.
Dokąd?
Po ostrza.
Jeśli je zdobędziemy, może nam się udać.
Kto wy?
Przyszliśmy was uwolnić.
Powiedzcie reszcie. Czekajcie na znak.
Przepraszam.
Wezmę je. Dzięki.
Co teraz?
Idź do klatek. Spróbuj uwolnić przyjaciół.
A ty?
Pogadam z gościem, który rzucił mnie w głąb góry.
Czas nadszedł.
Uderz w gong!
Czy to znak?
Jeszcze nie.
Bądź gotowy.
Słuchajcie, Gekle i Munsy!
Słuchajcie i bądźcie świadkami mojej mocy.
Spójrzcie na tych, którzy mi się sprzeciwili.
Spójrzcie na tych, którym zaufaliście!
I patrzcie na ich koniec!
Uwolnić Zwiastuna Zgryzoty!
Czy to znak?
Jeszcze nie.
Kto śmie?
Do trzech razy sztuka.
Ty!
- Tak! - Cole!
- Wiedziałam! - Skop mu tyłek!
Teraz?
Tak, Korgranie.
Teraz!
Korgran!
To znak!
Munsy i Gekle, w jedności siła!
Korgran.
To niemożliwe!
Rzuciłem cię w trzewia góry!
Próbowałeś.
I się nie udało.
Teraz ja się z tobą rozprawię!
Wypuść nas stąd.
Otwórz klatki!
Pomożemy!
Robi się.
- Kim jesteś? - Plundar. Jeden z Maluczkich.
Teraz jesteśmy Wielcy.
- Kim? - Jesteśmy w ekipie Cole’a.
Cole ma ekipę?
Wróciłeś ku swojej zgubie!
Dołączysz do swych żałosnych przyjaciół i...
I zginiesz razem z nimi!
Urocze. Jest taki jak twoja mała czaszka!
Ninja, naprzód!
Pomóc ci?
Witaj, mój słodki Jayu.
Nie wygrasz!
Jestem silniejszy i potężniejszy!
Może.
Ale ja mam to!
Bardzo chcesz w nie wierzyć.
Ostrza są niczym!
Brak im mocy.
Badałem je.
Nie ma w nich żadnej magii.
Nieźle! Pokonały Zwiastuna Zgryzoty, to i ciebie mogą!
Jeśli tak myślisz,
to się rozczarujesz!
Za dużo gadasz.
Napisy: Anna Wiśniewska