'MAAR SCHAT, ZONDER JOU IS MIJN LEVEN GEEN LEVEN.'
ERNEST HEMINGWAY, AFSCHEID VAN DE WAPENEN
NETFLIX PRESENTEERT
Het komt allemaal goed, liefste.
LONDEN, 1965
Het is fijn u te zien, mevrouw. Goed dat u uit het ziekenhuis bent.
Jenny, dit is Mrs Cordoza.
Ja. Dank u wel.
Volg mij naar uw kamer.
Hij is naar uw wensen ingericht.
J.S., POSTBUS 13, LONDEN, N1
Ik ben blij dat je weer thuis bent.
Welterusten, Jenny.
Welterusten, Lawrence.
Larry.
Je noemt me Larry. - Larry.
O, hallo.
Jij ook hier?
Ik...
Ik moet eigenlijk zo naar mijn werk.
Dus misschien kun je beter...
Als je wilt. - Dit is mijn flat.
O, shit.
In dit geval hoeft u niets, monsieur.
No problemo.
Ik spreek graag nog eens af, want...
ik vond het een topavond.
Nou, Rob, ik... - Ik heet geen Rob.
Andrew. - Andrew.
Ik kom net uit iets dat eigenlijk best wel vernietigend was.
Bedankt, dus.
Je kunt m'n nummer krijgen, als je wilt. - Of niet.
Dan hoef ik me niet schuldig te voelen omdat ik niet bel.
En dan hoef jij je niet afgewezen te voelen.
Ik voel me gebruikt. - Weet je wat, Rob? Ik ook zo vaak.
Ik heet geen Rob. - Andrew.
Verdomme, sorry.
Nou, Andrew...
het was leuk je te ontmoeten. Fijne dag nog verder.
Ellie? - Ja.
NIEUWE HERINNERING SAMEN 2019
Hoe gaat het?
Vergaderen over vijf minuten. - Nick?
Nick.
Als ik nu met je praat, ga ik door het lint.
Wat heb ik misdaan?
Je hebt een klotejaar achter de rug, Ellie...
maar je zo respectloos gedragen is niet tof.
Wat bedoel je? - Je dumpte ons gisteren.
Je vertrok met een of andere onbekende. Wat moesten wij denken?
Sorry. - En dat op mijn verjaardag.
Het spijt me echt, Nick.
Ik meen het.
Ben je gestrest? Je ziet er gestrest uit.
Mary Ellen is dood en Janet wil een artikel. Ik red het niet.
Wanneer? - De zondagseditie.
Wanneer stierf ze?
Een paar dagen geleden. - Naar.
Waaraan? - Ouderdom.
Ja? - Zo wil ik ook sterven.
Zal ik het anders doen?
Dit moet over twee uur af, maar daarna heb ik tijd.
Goed?
Ja, goed.
De druk op je schouders is afgenomen.
Goedemorgen, mensen. - Goedemorgen.
Hoe gaat het?
Goed. - Geweldig.
Hoe gaat het?
Goed. Bedankt.
Ik schrijf een artikel over de vrouwelijke hoofdredacteur.
Ze is dood.
O, ja? Ik bedoel: o, nee.
Ja, nee.
Ik heb begrepen dat ze haar documenten heeft gedoneerd.
Hoe laat is je afspraak?
O, nee, sorry. Ik werk hier.
Je moet nog steeds een afspraak maken. - Ook personeel?
We laten niet zomaar mensen binnen. - Ik werk hier.
Sorry.
Online vind je onze catalogus. Dan kun je kiezen wat je wilt opvragen.
Ik heb dit al zo vaak gedaan...
En dan leg ik of een van mijn collega's de stukken voor je klaar.
In dat geval wil ik graag een afspraak maken.
Ook afspraken maak je online, via...
Meen je dat nou?
De portal.
De portal. Weet je wat?
Bedankt voor al je hulp en...
ik zie je snel weer.
Verloor ik m'n geheugen maar.
Ik zou ervandoor gaan en vergeten dat ik met Francis ben getrouwd.
Weet je hoe 't gebeurd is? Waar ik heen ging?
Larry zei dat je ging winkelen.
Sorry, meer weet ik niet.
Herinner je je echt niets? - Ik herinner me delen.
Ik weet niet hoe ik me altijd gedroeg of...
wat ik van mijn leven vond.
Ik weet niet...
Goed, lieverd. Dat zal ik je vertellen.
Je bent lief en grappig en zit vol joie de vivre.
Je hebt een perfect leven, de slimste beste vriendin.
Je rijke, knappe man aanbidt je.
Waarom hebben we geen kinderen?
Je man is vaak op reis.
Dat is een van die dingen waar ik zo jaloers op ben.
Het komt wel goed, lieverd.
Probeer het intussen vanavond naar je zin te hebben.
Ongelofelijk.
Harold Wilson?
Dé Harold Wilson?
De enige echte.
Was het een goed restaurant? - Lockets.
Hij gaat het liefst naar de Scilly-eilanden...
partij maakt de meeste kans.
Heren, alles goed en wel, maar wat we echt willen weten is...
wat de premier als toetje eet.
Dat is wel genoeg, schat.
Het is m'n tweede... - Doktersbevel.
Gewoon water.
Weet je, herinner je je echt niets meer?
Anne. - Wat?
Iemand koffie?
Ja, graag.
ARCHIEF BELDE. 11 UUR STIPT.
Hoi. - Hoe gaat het?
Met jou? - Top.
Alles ligt klaar in de leeszaal.
Geweldig.
Sorry, je mag er niet eten of drinken.
Deze kant op.
Dus dit is alles van ongeveer '65 tot rond '86, '87.
Zijn dit haar echte notitieboeken?
Ja, dat zouden ze wel moeten zijn.
Bedankt.
Trouwens, ik wilde nog even zeggen dat ik je artikel...
over eerste huwelijken en online daten leuk vond.
Echt? - Ja.
Dat stuk over gepassioneerde en vriendschappelijke liefde.
Zo had ik het nog nooit bekeken.
Bedankt.
Goed om te weten dat mijn lijden nog ergens goed voor is.
Hoe komt iemand als jij terecht in een archief?
Ik heb kunstgeschiedenis gestudeerd.
Daarna deed ik een post-hbo Archivistiek.
Toen besefte ik gek genoeg...
dat ik van categoriseren houd en...
Mijn schat, mijn liefste...
Ik weet dat je bang bent, maar dit heb ik nog nooit meegemaakt...
en het zal nooit meer gebeuren ook.
Ik zal geen vrede kennen tot je helemaal de mijne bent.
Daarom neem ik die baan in New York aan.
Vrijdag om 19.15 uur sta ik op perron twee in Marylebone.
Ga met me mee, lieverd. Bespaar hem een half leven, een verstandshuwelijk.
Belangrijker nog: bespaar jezelf dat.
Ga voor wat echt, oprecht en oneindig is.
Ja, het is beangstigend. Maar in een leugen leven is erger.
We kunnen gelukkig zijn...
'...heel gelukkig zijn.'
'Weet dat mijn hart aan jou toebehoort en m'n hoop op jou gevestigd is. Je Boot.'
historisch materiaal. Het is zelfs... - Moet je zien.
Wat is dat? - Een brief.
Jeetje.
Tegenwoordig zou je een sms'je sturen. - Een whatsapp.
'Kom naar het station als je wilt.'
Hashtag gooi-je-leven-om, smiley, aubergine, verkeersbord, worst.
En erger nog is dat je ziet dat het gelezen is...
omdat dat blauwe vinkje verschijnt en dat het vijf dagen geleden was.
Vijf uur geleden.
Nou... - Zei ik dagen?
Volgens mij wel.
Mag ik de envelop zien? - Ja.
Er staat 'J.S.' Vast een foutje. - Wat ga je ermee doen?
Verbranden.
Nee, grapje. Ik moet het goed catalogiseren.
Moet je hem niet teruggeven?
Of uitzoeken wie hem gestuurd heeft?
Liefste J, ik weet wat het je heeft gekost, lieve Jenny.
Ik weet dat niet van elkaar houden even onmogelijk is als de aarde stoppen.
Je was overstuur toen we afscheid namen.
Mijn frustratie overweldigt me soms.
Er is nooit genoeg tijd, nooit genoeg van jou.
Laten we elkaar morgen ontmoeten. B.
Mijn lieve J...
Ik denk vaak aan onze dans bij Alberto's en de tijd aan de Riviera.
Felipe noemde me een dronken idioot toen ik over die zomerse dagen mijmerde.
Nu ons samenzijn steeds kortdurend is...
ets ik de momenten in mijn geheugen...
zodat ik je mooie gezicht zie als ik mijn ogen sluit.
Je blijft in mijn gedachten. Je Boot.
ZES MAANDEN EERDER
Vergeet niet dat we samen ontbijten.
Morgenochtend komt een journalist langs.
Dan wordt het een lunch.
We dineren samen, schat.
Larry.
Niet moeilijk doen.
Kan ik u helpen?
Dat hoop ik, tenminste.
Kom ik u bekend voor?
Doet geen belletje rinkelen, sorry.
En de naam Felipe? Zegt die u iets?
Bent u van de politie? - Nee.
Waarom vraagt u dan naar Felipe?
We hebben een gemeenschappelijke vriend. Waar kan ik hem vinden?
U snapt het niet.
Felipe heeft een ongeluk gehad.
Hij is gestorven.
Ter informatie: de leeszaal sluit normaal om 17.00 uur.
Hoe laat is het nu?
Bijna half zes.
Shit. Oké.
Ik ben zo klaar.
Heb je kunnen vinden wat je zocht?
Ja, ik denk het wel.
Als ik meer stukken wil inzien, moet dat...
Online. Dezelfde procedure. - Online.
De online portal. - Procedure.
Waar moet jij heen? - Kelder.
Wat als ik meer van die brieven wil lezen?
Het kan een verhaal zijn. - Als je dat wilt, kun je me mailen.
Als je het iets sneller wilt laten gaan.
Bedankt.
Je wordt nog rebels.
Fijne dag.
Fijne week.
Anthony O'Hare.
U komt moois over mijn man schrijven. - Is dat zo?
'Baken van goede handelspraktijken, jaar na jaar stijgende omzet.'
Is dat een vraag of informatie? - Als z'n vrouw ben ik partijdig.
Niemand is zo onpartijdig als een echtgenote.
Inderdaad.
Larry is helaas vertraagd.
Dat is dan minder mooi.
Mag ik u iets te drinken aanbieden?
Nee, dank u.
Mr O'Hare.
Mr Stirling.
Sorry dat ik laat ben. - Geen probleem.
Zullen we beginnen? - Ik ben er klaar voor.
Ik weet niet hoe ik uit de problemen bleef.
En u, Mr O'Hare? U bent financieel journalist.
Overzees verslaggever.
Waar bent u geweest?
Nou, vooral Léopoldville. Brazzaville.
Wat een vreselijke plek.
Onze gastheer van vanavond doet er veel zaken.
Ik vind dat...
Ik ben van mening dat de Belgen het er prima deden.
Met alle respect, maar ik was daar in '59, '60 en '62...
Dan weet u dat muiterij en rebellie domme... - Na eeuwenlange onderdrukking?
Ik denk dat zowel politiek als geografisch de controle terugwinnen een goede...
Mag ik dan stellen dat u Mr Mobutu steunt?
Mobutu is een dictator. Ik denk niet... - Ja, lieverd, dat weet ik. Bedankt.
Genoeg, zeg. Dit is veel te deprimerend voor tijdens het diner.
Mijn vrouw vindt alles dat niet in Vogue staat haar tijd en moeite onwaardig.
Ik ga weg, mensen ontmoeten, reizen, want door zulke mensen...
wil ik een kogel door m'n kop schieten.
En de vrouwen, Jezus.
Verwende dametjes zonder enig fatsoenlijk denkvermogen...
Sorry dat we u teleurstelden.
Jezus, ik ben dronken.
Blijkbaar.
Als u zich nogmaals in zulk saai gezelschap bevindt, ga dan gewoon weg.
Wat u ook van mijn luxeleventje vindt, haal Larry niet door het slijk.
Excuseer mij.
Jeetje, wat heb ik een hoofdpijn.
Gisteravond.
Heb je zoveel gedronken?
Zo te voelen wel.
Mr O'Hare. - Mrs Stirling.
Wat komt u doen?
Ik wilde u...
dit geven.
Wat is dat? - Een verontschuldiging.
Ga uw gang.
Lees voor. - Jennifer.
Mr O'Hare heeft het geschreven. Hij kan het vast wel voorlezen.
'Mrs Stirling...
ik ben een lompe boer.'
'Graag geef ik vermoeidheid of een schaaldierenallergie de schuld...
maar ik moet geen alcohol drinken en ik ben sociaal onhandig.'
'U kunt weinig over mij zeggen wat ik niet zelf al weet...
op nuchtere momenten.'
'Sta me toe mijn verontschuldigingen aan te bieden.'
'Vol schaamte wacht ik uw antwoord af. Anthony O'Hare.'
Ik zou u en uw man graag op lunch trakteren.
Wat aardig van u.
Ik zal erover nadenken. Nu breng ik u terug naar uw hotel.
Ik wil niet dat u een zonnesteek oploopt.
Of alcoholvergiftiging.
Gaat uw gang.
Dank u.
Larry.
Mr O'Hare. - Mr Stirling, hoe gaat het?
Goed. Bedankt. - Mrs Stirling.
Hallo. - Hoe gaat het?
Goed, dank u.
Vertel eens, Mr O'Hare. Bent u getrouwd?
Ik was getrouwd. We zijn gescheiden.
Gecondoleerd. Wat een vreselijk gedoe.
Kinderen? - Kom op, Larry.
O, het is niet erg. Ja, ik heb één zoon, Peter.
Op Gordonstoun kende ik een toffe kerel die zo heette.
Engels.
Waar gaat u hierna heen? - Naar huis, naar Londen.
Pardon. - Natuurlijk.
Mijn excuses.
Het geeft niet.
Geen alcohol voor u?
Nee, dat is niet de bedoeling.
Hoofdpijn?
Op doktersadvies.
Was gisteravond echt zo ondraaglijk?
Eerlijk? Ik werp me nog liever in een oorlogssituatie.
U bent net William Boot van Scoop.
Evelyn Waugh? - Ik weet wie William Boot is.
Alles in orde?
De plicht roept.
Vertel eens, Mr O'Hare. Hebt u zeebenen?
Bedankt.
Wat vindt u ervan?
Groot.
Van het uitzicht.
Ziet u dat daar?
Dat is Corsica.
Reist u veel?
Nee, eigenlijk niet.
We zijn hier elke zomer, maar ik ben sinds ons huwelijk niet meer overzees geweest.
Larry reist wel veel.
Jullie ontmoeting?
Bij een bedrijfsdiner van onze vaders in New York. Hij vroeg me mee uit.
Zo simpel?
Een paar maanden later vroeg hij me ten huwelijk.
Mijn ouders waren opgetogen.
Hoezo?
Goede familie, goede baan.
Vindt u zulke dingen belangrijk?
Vindt iedereen dat niet? - Vast wel.
Vertel eens over uw zoon.
Mijn zoon?
Hij woont bij mijn ex-vrouw, die ervoor zorgt dat ik hem niet verpest.
Waarom zou u hem verpesten?
Ik was haar ontrouw.
U mist hem vast.
Dat klopt.
Als ik dat had geweten voor ik het deed...
Drinkt u daarom?
Mij kunt u niet helpen, Mrs Stirling.
Wie zegt dat... - U hebt die enge benevolente uitstraling.
Ik ben vast niet de eerste.
U zou 'n goede journaliste zijn. - Hield u van uw vrouw?
Dat dacht ik wel, maar we waren jong. Ik wist niet wat liefde was.
Hebt u ooit van iemand gehouden? - Mijn zoon. En u?
Ik ben getrouwd.
Dat klopt.
Larry en ik zijn volmaakt tevreden, hoor.
Fijn om te horen.
MARY ELLEN: EEN ONBEVREESDE JOURNALISTIEKE PIONIER
Hoofdartikelen.
Hallo, ik was eigenlijk op zoek naar Ellie Haworth?
Dat ben ik.
O, hoi. Met Rory van het archief.
Ik heb iets gevonden dat je misschien wel wilt zien.
Hoi. O, wacht. Is dat kauwgom?
De leeszaal is kauwgomvrij.
Doorgeslikt. - Top. Oké.
Ik heb nog zo'n brief gevonden.
'Het is 4.00 uur en ik ben wakker.'
'Ik word er langzaam gek van, want ik zie hem naast je liggen.'
'Hij die je mag aanraken, mag vasthouden.'
'Ik zou alles geven om die vrijheid te hebben.'
'Zolang ik je niet kan krijgen, stel ik je me voor.'
'Je geur, je haren...
die schuine glimlach als mijn woorden je amuseren.'
'Mijn liefste J, brak de ochtend maar aan. Je Boot.'
Het is zeker...
zeker dezelfde...
Ja, dezelfde envelop, hetzelfde handschrift.
Ik moet weten hoe het afloopt, dus m'n dag is verpest. Maar de jouwe ook.
Hoezo, verpest?
Ik moet weten of er meer zijn.
Juist.
Alleen moeten we om daar achter te komen naar het archief beneden.
Top, dan doen we dat.
Dat vereist speciale toestemming.
Hoe krijgen we die?
Er is een formulier voor. En daarna nog eentje, denk ik.
Dat klinkt makkelijk. - Ik zal kijken wat ik kan doen.
Bedankt.
Cool. - Cool.
Geachte Mr O'Hare, of zal ik u Boot noemen?
Larry moest plotsklaps naar het buitenland.
We zitten hier beiden vast tot hij terugkeert.
En u hebt niet eens strandkleding bij u, wat erg.
Wilt u vanmiddag tijd met mij doorbrengen?
Er is een schattig winkeltje vol geschreven schatten.
Hoogachtend, J.
Geachte Mrs Stirling, of mag ik J zeggen?
Bedankt voor het aanbod en voor de redding.
Ik ben u dankbaar voor de afleiding gisteren.
Ik doe graag iets terug. Ik weet niet wat een goede keuze is, maar doe een voorstel...
dan vermaak ik u met mijn schoolse Frans.
Beste Boot, ik ben blij dat ik je wat zonlicht heb kunnen laten oppikken.
Graag neem ik je uitnodiging aan.
Misschien kunnen we ergens een paar uurtjes...
onze frustraties met de taal delen. Kun je donderdag?
Ik ben donderdag vrij, maar ook morgen en overmorgen en de dag daarna.
Tegen de tijd dat Mr Stirling terug is, hebben we de hele kust gezien.
Laat me weten hoe laat het uitkomt. Boot.
Bedankt. - Graag gedaan.
Enig idee?
Zullen we picknicken?
Dat speelde ik altijd met mijn zoontje. Ken je het?
Sluit je ogen.
Kom op, sluit ze.
Denk aan een plek.
Echt of ingebeeld? - Mag allebei.
Alles wat we nodig hebben, is er: een fijn kleed, de kaas.
Brood? - Brood. En vlakbij is een rivier.
Een rivier. - Mijn zoon houdt van vissen.
Hopelijk vind je het niet erg als we dat gaan doen.
Ik weet bijna niets over vissen.
Daarom ga ik het je leren.
Hoe doe ik het, Mr Boot?
Je bent zo te zien een natuurtalent.
Natuurlijk.
Je hebt een forel gevangen.
Een haai.
Een haai? Uitstekend.
En daarna...
maak ik van de overgebleven tanden een ketting voor je.
Een aandenken.
Een talisman.
We proberen het nogmaals.
Bedankt voor deze geweldige middag.
Tot de volgende keer.
HET GAAT DOOR. MORGEN 18.00 UUR. KOM OP TIJD OF JE HEBT SPIJT
EN O JA, DIT IS RORY
SHIT WAT TOF. E XXX
TOF. E XXX
TOF. E X
Mary Ellen-stuk nagekeken en bijgesloten. En nog iets.
Tijdens het onderzoek heb ik mysterieuze liefdesbrieven gevonden.
Geen idee hoe ze er kwamen, maar ik ga erover schrijven.
1965, geheime affaire.
De brieven zijn zo passioneel en gevoelig.
Je krijgt het vrijdag.
Mr O'Hare is nog niet klaar.
Hij stelt voor dat u hier wacht of naar boven gaat.
Kamer 302.
Je verraste me.
Sorry dat ik zo vroeg ben. Zal ik beneden wachten?
Nee, doe niet zo gek. Kom binnen.
Ik ben zo klaar.
Ik moest me alleen nog scheren.
Heb ik daar tijd voor? - Natuurlijk, ga je gang.
Alles in orde?
Ja, prima.
Ik heb bericht gehad.
Larry is vanavond weer terug.
Hij moet direct naar Londen.
Juist.
En wat wil jij?
Het spijt me.
O, God...
Jennifer.
Mrs Stirling, er is een brief voor u.
Bedankt.
Liefste J, weet dat ik je niet afwees.
Ik heb nog nooit zo graag iemand willen kussen.
Toen je me aankeek, veranderde er iets.
Ik vreesde dat onze verlangens ons zouden vernietigen.
Je bent een eerlijk mens...
en ik wil jou je niet minder laten voelen dan je bent.
Ik haat mezelf al de hele week, al is dit het fatsoenlijkste dat ik ooit heb gedaan.
Denk hierover na.
Spontaniteit ligt ten grondslag aan mooie dingen, maar ook aan veel ellende.
Als we iets beginnen, moeten we dat besluit gezamenlijk nemen.
Ik schrijf dit en denk aan je met heel mijn hart.
Wat het ook wordt, laat ons dit samen doorstaan.
Ik ben vrijdag om 18.00 uur in Postman's Park.
Daar wacht ik op je.
Hoogachtend, B.
Felipe.
Hoe gaat het? - Goed.
Dit is Jennifer. Mijn vriend Felipe. - Aangenaam.
Hoe gaat het? Goed?
Geniet ervan.
Bedankt. - Bedankt.
Proost. - Proost.
Hetzelfde.
Kom, Mr Boot. Dans met me.
Veel plezier, maat.
'Ga voor wat echt, oprecht en oneindig is.'
'Ja, het is beangstigend. Maar in een leugen leven is erger.'
'We kunnen gelukkig, heel gelukkig, zijn.'
Je was me voor. - Ik heb er zin in.
Dat snap ik. Maar ik kan niets beloven, hè.
Toch bedankt.
Je moet wel eerst je schoenen uitdoen.
Echt?
Grapje.
Grapjas.
Dit is het niet-gecatalogiseerde materiaal.
Lieve help.
En...
hier ligt alles van 1964 en 1965.
Neem maar op, hoor.
Niet belangrijk.
Wil je me even helpen? - Zeker.
Mooi zo.
Dit niet? - Nee, niet die stukken.
Zal ik je helpen? - Top.
Dus... - Zullen we...
Zullen we beginnen? - Ja.
Laten we beginnen.
Liefste J, er is geen geluid mooier dan jouw klopje op de deur.
Altijd wacht een deel van mij erop.
Ik heb moeite me te concentreren omdat ik steeds aan je moet denken.
Wat doen oorlog en politiek er nog toe?
Als het zo doorgaat, eindig ik met een tuinrubriek.
Sluit je ogen.
De schaduw reikt tot het voeteneind.
Wat gebeurt er voor vreselijks als je na vijven blijft?
Ik blijf tot hij mijn knieën raakt. - Je middel.
Knieën.
Afgesproken.
Je ogen.
Sluit ze.
Een canvas tent midden in de wildernis.
Als je erop staat.
We slapen op een bed van bladeren en we baden in de naastgelegen rivier.
En als de zon ondergaat...
maken we een vuur.
Godzijdank, want ik ben uitgehongerd.
Wat eten we? - Vers geplukt fruit.
Welk?
Vlierbessen. Bramen.
Misschien een paardenbloem.
Perfect.
Tot ziens, lieve Boot.
Wat?
Wat is er?
Ik wil dat je blijft.
Wat als we samen weglopen?
Waarheen?
New York?
New York is top.
Ik kan er een baan krijgen.
Ga met me mee.
Ga mee naar New York.
Dat kan ik niet. - Jawel. Wij kunnen dat.
Vraag je me om mijn leven gewoon de rug toe te keren?
Om een nieuw leven te beginnen, ja.
En als je me beu bent? - Dat gebeurt niet.
Dat is eerder gebeurd. Hoe is dit anders? - Wat? Alles.
Alles aan wat er tussen ons is, is anders.
Als je denkt dat dit enigszins lijkt op wat ik eerder voelde...
ooit heb gevoeld, dan heb je het mis.
Jennifer, ik hou van je.
Ik ben verliefd, ik wil mijn leven delen. - Je bent verliefd op 't idee en impulsief.
Dit is een instinct, iets heel anders. - Heb je enig idee wat je van me vraagt?
Iedereen keert me de rug toe. - Des te meer reden om ze te vergeten.
Makkelijk praten. - Makkelijk?
Ik moet toezien hoe je teruggaat naar een man...
Een man die wat?
Ik denk dat je huidige leven je niets te bieden heeft.
Boot, het klopt. Ik heb geleerd te doen wat van me verwacht wordt...
in plaats van wat me gelukkig maakt.
Ik durf niet van je te houden, want als ik dat toestond, zou die liefde me verteren.
En ik ben bang dat je me, als de nieuwigheid eraf is, niet meer wil.
Begrijp dat als ik met je meega, ik meer dan mijn familie en veilige leven verlies.
Mijn gemoedsrust ook.
Daar ben ik niet sterk genoeg voor.
Ik hoop dat je het begrijpt. Voor altijd de jouwe, J.
Mijn schat, mijn liefste...
Ik weet dat je bang bent, maar dit heb ik nog nooit gevoeld...
en 't zal nooit meer gebeuren ook.
Ik heb een weloverwogen, moedig besluit genomen.
Ik neem die baan in New York aan.
Vrijdag om 19.15 uur sta ik op perron twee in Marylebone.
Ga met me mee, lieverd. Bespaar hem een half leven, een verstandshuwelijk.
Belangrijker nog: bespaar jezelf dat.
Ga voor wat echt, oprecht en oneindig is.
Ja, het is beangstigend. Maar in een leugen leven is erger.
Het kantoor van Mr Stirling belde. Begint u zonder hem.
We kunnen gelukkig, heel gelukkig zijn.
Weet dat mijn hart aan jou toebehoort en mijn hoop op jou gevestigd is. Je Boot.
Taxi?
Felipe, komen we op tijd? - Ik denk van wel.
Net.
PERRON 2
Snel, alsjeblieft.
'Onze beroemde broeken in zware rib...
met rubberen band, elastische bretels...
en drie ruime zakken...'
Je mag opnemen, hoor. - Nee.
'Verkrijgbaar in bruin, beige, flesgroen en grijs.'
'Authentieke details en stoere snit.'
Prachtig, zeg.
'Puike Puree.'
'Verbluffend smeuïg, luchtig en smaakvol.' - Ellie.
Ik heb er eentje. - O, mijn God.
Lees voor.
'Liefste J...'
'Al mijn hele leven houd ik het simpel, vooral op romantisch vlak.'
'Maar nu ik jou ken, besef ik dat ik niet echt leefde.'
'Het is zwaar om te horen, maar ik moet zeggen dat ik van je houd.'
'Ieder wakend moment spoken de woorden door mijn hoofd...
en als ik ze niet kan zeggen, dan zal ik ze opschrijven.'
'Ik hou van je, lieve Jenny. Je B.'
We moeten kijken of de postbus waar de brieven naar gestuurd werden er nog is.
Wat doe je nou?
Rory's telefoon, met Ellie.
We zijn collega's, het is mijn schuld dat hij moet overwerken.
Nee, het spijt me.
Oké. Tot ziens.
Waarom zei je niet dat je jarig bent? - Ik vind dit leuker.
Juist. Pak je spullen.
Waarom nodig je je ex uit voor je verjaardagsfeest?
Dat heb ik niet gedaan. Ik had geen idee dat ze zou komen.
Wie dan wel?
Ze is een vriendin van mijn zus. Ik blijf bij ze uit de buurt.
Wat ging er mis? - Ze was gelovig.
In het begin was ze niet heel gelovig.
Maar mettertijd zei ze:
'Ik kan geen relatie hebben met iemand die niet gelooft.'
En uiteindelijk trouwde ze met hem.
Soms zit het mee, soms zit het tegen.
En jij dan?
Je wilt het echt niet weten. - Dat heb je mis.
Ik had een tijdje een relatie.
Hoelang is dat?
Acht jaar. Hij wilde kinderen, maar ik niet.
Daarom gingen we uit elkaar.
Wat naar.
Dat is nog niet alles. Het werd een knipperlichtrelatie.
Na die breuk volgde een boel los geneuk en tenslotte een aanzoek.
We waren met een heel stel vrienden en familie op vakantie.
Jeetje.
Het was niet dat ik niet van hem hield, maar...
Hield ik wel genoeg van hem?
Wil ik wel kinderen? Geen idee.
Ik wilde ze alleen niet met hem, dat wist ik wel zeker.
Nou, dat klinkt als een kloterige breuk. Wat rot voor je.
Daarom moeten mensen niet over zichzelf praten. Zo deprimerend.
Dat is zeker zo.
Tijd voor je verjaardagsdans.
Mijn verjaardagsdans? - Ja, je verjaardagsdans.
Coole flat.
Ja, hier woon ik.
Leuke flat. O, je hebt een kat.
Diesel.
Hoi, Diesel.
Wil je wat drinken?
Ja, doe maar gewoon water.
Ja. - Bedankt.
Wat een boel platen.
Dat is mijn hobby.
Hallo.
Dus deze...
dames...
dat zijn je zussen?
Nee, ik heb veel bijvrouwen.
Verdorie, daar was ik al bang voor.
RORY (ARCHIEF) GISTEREN WAS LEUK:)
WAAR BEN JE GEBLEVEN?
KLANTENSERVICE
Ik vroeg me af... - Sorry, kan het iets luider?
Hoe kom ik erachter van wie een postbus is?
Wilt u een postbus openen?
Nee, ik wil van eentje weten van wie hij is.
Bent u de eigenaar ervan?
Nee, ik wil weten van wie hij is. Ik wil een brief sturen.
Ik wil weten of die persoon er nog naar omkijkt, snapt u?
Hebt u weleens gehoord van de privacywet?
Weet u wat?
Laat maar, ik verzin er wel iets op.
Beste J...
Dit klinkt gek, maar ik heb brieven die van u zijn...
geadresseerd aan JS, met een poststempel uit 1965.
Ze lijken van emotionele waarde.
Ik zou graag het verhaal over de brieven en Mr Boot horen.
Hartelijke groet, Ellie Haworth.
Miss Haworth, ik wil u niet vertellen over de gebeurtenissen...
waarover u schreef in uw brief...
noch kan ik u verder helpen met uw onderzoek.
Hoogachtend, Jennifer Stirling.
Oké, doei.
Dag. - Dag.
Hallo?
Bent u Mrs Stirling?
Daar spreekt u mee.
Hallo, ik ben Ellie Haworth van The London Chronicle.
Ik heb u geschreven over brieven die een collega en ik...
Ja, en ik heb daarop gereageerd.
Ik...
Als het nu niet uitkomt, zou ik graag...
Sorry, maar zoals ik al schreef, is wat er tussen mij en Mr O'Hare is gebeurd privé.
Ja, natuurlijk. Sorry dat ik u lastigval.
Maar ik wilde in ieder geval de brieven...
Hallo?
Mrs Stirling, goed u weer te zien. We hebben u gemist.
Ja, leuk om u ook weer te zien.
Hebt u een reservesleutel? De mijne ligt thuis.
Zeker, mevrouw. Maar postbus 13 is buiten gebruik.
Pardon?
Op verzoek van Mr Stirling is hij vorige maand opgezegd.
Wilt u hem nu heropenen? Alstublieft?
Zeker, mevrouw.
Mrs Cordoza, de sleutels van m'n mans kantoor.
Het is een opdracht, geen verzoek, ben ik bang.
Natuurlijk.
Bedankt.
Mijn schat, mijn liefste...
Ik weet dat je bang bent, maar dit heb ik nog nooit meegemaakt...
en het zal nooit meer gebeuren ook.
Vrijdag, 19.15 uur, perron twee in Marylebone.
Ga voor wat echt, oprecht en oneindig is. Belangrijker nog: bespaar jezelf dat.
Ik ken geen vrede tot je geheel de mijne bent.
Ga met me mee, lieverd.
We kunnen gelukkig, heel gelukkig zijn.
Weet dat mijn hart aan jou toebehoort en m'n hoop op jou gevestigd is. Je Boot.
Hoezo heb jij deze?
Larry, wat doe jij met mijn post?
Die...
Die brief had je bij je op de dag van het ongeluk.
Je weet vast wie 'm schreef.
Ja, hij heet Anthony O'Hare.
Heette.
Een journalist.
Je kende hem via mij.
Jullie hadden blijkbaar een of andere...
Jenny, hij is dood.
Wacht.
Hij zat naast je in de auto. - Nee.
De man naast me heette Felipe.
De chauffeur was Felipe. De man naast hem was Mr Anthony O'Hare.
En toen je ontwaakte, nam ik een beslissing.
Ik wilde je beschermen.
Waartegen? - De waarheid.
Tegen het schuldgevoel.
LAWRENCE STIRLING, ZAKENMAN [1965]
Allemachtig.
Anthony werkte voor The Chronicle.
IK WIL IEMAND VINDEN DIE VOOR DE KRANT SCHREEF.
HEB IK IETS MISDAAN?
JE LEEK ME GEEN VIJF-DAGEN-LATER-TYPE...
HET SPIJT ME.
IK BEN GEWOON
TYPT EEN BERICHT
Hallo? - Ellie Haworth?
Met Anthony O'Hare.
U wilde me spreken? - Ja.
Hallo, Mr O'Hare.
Hoe bent u bij mijn verhaal beland?
Nou, in eerste instantie was ik gewoon...
Ik had gewoon een gevoel en...
Het leek een goed stuk.
En...
hoe meer ik las...
hoe meer ik het gevoel had...
Ik...
Ik vond ze ongelooflijk ontroerend.
En?
Was ze op het perron?
Zijn jullie samen...
naar New York gegaan?
Nee, Mrs Stirling is niet met me naar New York gegaan.
En was dat de laatste keer...
Hebt u...
haar nog gezien?
LONDEN, 1969
Jennifer.
Ben ik na al die jaren echt zo eng?
Kunnen we hier weg? - Natuurlijk.
Wat dacht je wel niet?
Dat je een trouwe echtgenote was.
Ik stortte me op m'n werk.
New York?
Ik woon er nu...
vier jaar.
Ik was op weg...
naar jou.
We hadden een ongeluk.
Ik was bewusteloos.
Ik herinnerde me niets meer.
Tot ik je vanavond zag.
Ik had je brieven gevonden, maar ik kreeg te horen dat...
Ze lieten me denken dat je er niet meer was.
Ik was wel even...
verdwenen.
Maar ik ben er nog wel.
Boot?
Ja, lieve Jennifer.
Wil je me kussen?
Ga met me mee terug.
Ik wil je niet kwijt.
Er is te veel veranderd.
Ik hou nog steeds van je.
Kun je me helpen?
Ik heb een dochter.
Hoe heet ze?
Esme.
Ze is twee.
Neem haar mee.
Dat kan niet.
Vergeef me.
Ik wacht op je.
Zeg het en ik wacht op je.
Ik hou van je.
Altijd al.
Het spijt me zo.
Was dat de laatste keer dat u haar zag?
Geen brieven meer?
Geen brieven meer.
Hebt u ze bij u?
Ja. De brieven, bedoelt u? - Ja.
Hier.
Stel dat ik u met haar in contact kan brengen?
Ik koos er al die jaren geleden voor om Jennifers besluit te respecteren.
Ik vind dat ik dat moet blijven doen.
Geef deze terug aan Mrs Sterling. - Dat heb ik geprobeerd.
U bent journalist.
Geef het niet op.
Kan ik u helpen?
Mrs Stirling?
Nou, ik ben Ellie. Ellie Haworth van de...
Ik wil...
Ik wil u niet...
Ik heb Mr O'Hare, Anthony, gesproken.
En hij wilde dat ik u deze gaf.
Zijn uitdrukkelijke wens is dat u ze krijgt.
Wat hebben jullie besproken?
Nou, u.
Voornamelijk.
Hij vertelde hoe 't is gelopen.
Uiteindelijk...
koos u voor uw gezin.
Wat is dit alles?
Je loog tegen me.
Je zei dat hij dood was.
Waarom?
Om ons huwelijk te redden.
Door mij 'n schuldgevoel aan te praten?
Ik weet dat ik je heb bedrogen, Lawrence.
Ik moet daarmee leven.
Ik heb...
de afgelopen vier jaar van m'n leven...
geprobeerd 'n betere vrouw te zijn.
Maar ik herinner me alles, Larry.
Maar weet je...
Het zat al lang niet meer goed tussen ons.
Jennifer. Jenny, luister... - Afblijven.
Nee, jij moet luisteren.
Ik ben hier alleen nog vanwege onze dochter.
Vanaf nu ben ik alleen in naam je echtgenote.
En als je me probeert anders te behandelen...
ga ik er met onze dochter vandoor.
Als je denkt dat de rechtbank een overspelige gelijk geeft, ben je gek.
En als je weggaat en mijn kind meeneemt, richt ik je te gronde...
en zul je haar nooit meer zien.
Hallo, lieverd.
Hallo, schatje.
We gaan op avontuur.
Hallo, ik zoek Mr Anthony O'Hare. Hij heeft kamer 268.
Mr O'Hare verblijft hier niet meer.
Wanneer is hij vertrokken? - Gisteren.
Bedankt.
Mevrouw? Wacht even.
Anthony? - Pardon. Mevrouw?
Wat is er?
Ze luistert niet.
Mary Ellen? - Anthony?
Ik zoek Anthony O'Hare. Ik moet weten waar hij is.
Het spijt me het te zeggen, maar Anthony is weg.
Hij heeft ontslag genomen.
Heeft hij een adres achtergelaten? - Helaas niet.
Wilt u hem deze bezorgen?
Als u van hem hoort, laat hem weten dat ik hem zocht.
Dus u ging terug naar uw man?
Ik kon haar niet verliezen.
Uiteindelijk verliet ik hem wel...
toen ik zeker wist dat de wet aan mijn kant stond.
En Mr O'Hare dan?
Hebt u toen...
nog contact met hem gezocht?
Elke dag spitte ik de kranten door, op zoek naar zijn naam.
Niets. Uiteindelijk kocht ik geen kranten meer.
Hij leek niet gevonden te willen worden.
En nu dan?
Hij weet niet dat u achter hem aan ging. Hij heeft geen idee.
Het is maar beter zo. We hebben onze kans gehad.
Maar wat als u nog een kans hebt?
Ons hart kan maar zoveel aan en ik ben bang...
dat ik mijn limiet heb bereikt.
Het verleden kan bedwelmend zijn.
Het schept de illusie dat alles beter was en je gelukkiger was...
of dat je destijds meer meemaakte.
Maar het kan je ook hinderen...
als je vastzit in pijn, verlies en teleurstelling...
waardoor je geen geluk durft te zoeken.
Wie niet van zijn fouten leert, maakt ze opnieuw.
We kunnen leren het verleden los te laten en door te gaan met die kennis paraat...
maar niet als blokkade voor nieuwe pogingen en gevoelens.
Ellie, dit is fantastisch.
Heel goed gedaan.
Wat een compliment. Dat waardeer ik.
Ik ben zo terug.
Hallo? - Hoi, met Ellie.
Hoe gaat het?
Prima, en met jou?
Best goed.
Nee, dat is...
niet waar, eigenlijk.
Ik weet niet waarom ik zomaar vertrok...
en niet op je berichtjes reageer.
Dat is echt waardeloos en als je me weer een bericht stuurt...
beloof ik dat ik zal reageren.
Maar je hebt vast talloze redenen om niet met me te willen praten...
of me te schrijven of iets met me te doen.
En ik...
Ik ben bang dat je me vreselijk vindt als je me leert kennen.
Maar eigenlijk...
is bang zijn voor iets geen goede reden voor wat dan ook.
En ik...
Ik vind je top, Rory.
En ik...
Ik wil je graag weer zien.
Hopelijk vind je 't niet erg.
Waar ben je?
Ik sta buiten.
Pardon?
Ik sta voor je deur.
Dat is best eng.
Ik zou het doortastend noemen, maar ik snap het.
Oké, wacht. Blijf praten.
Ik kom naar beneden. Blijf praten.
Het spijt...
Ik heb ze gevonden. Allebei.
Ik heb ze gesproken. - Dat meen je niet.
Jemig, wat zeiden ze?
Ze probeerde alles. - Hij weet niet dat ze dat deed?
Hij heeft geen idee. - Vertel het.
Dat wil ik ook, maar ze willen elkaar niet zien.
Als dat zo was, waarom hield ze die postbus dan aan?
Dat slaat nergens op.
Dat is een goed punt.
Kwam ze echt achter me aan?
Heeft ze dat gezegd?
Lieve J...
Vergeef me dat ik je stoor...
maar je weet volgens mij...
dat onze gescheiden paden elkaar gelukkig...
of wat deze man betreft gelukkig...
opnieuw kruisen.
In de tussenliggende jaren...
heb ik aan je gedacht met een standvastigheid die ik niet graag toegeef.
Ik heb je zo gemist.
Ik waag het nog een laatste keer...
met angst en beven, weliswaar.
Postman's Park...
vrijdag...
om 14.00 uur.
Hoogachtend...
B.
Ze komt niet.
Er was een kans.
Ik ga hem halen.
Laten we onze ogen sluiten.
Een brief.
Een uitnodiging...
om weg te gaan.
Opnieuw te beginnen.
Marylebone.
Ik wacht op je.
PERRON 2
Ik begin me zorgen te maken.
Maar dat hoeft echt niet.
Want ik ben er.
Precies op tijd.
Ondertiteld door: Merel Munne