ΟΙ ΛΗΣΤΕΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ
Εντάξει, Κάλβιν. Γύρισες σπίτι. Αντίο.
Μη φεύγετε. Μη μ' αφήνετε.
Ναι, θα θες μια ομιλία που θα λέει ότι θα ταξιδεύουμε πάντα μαζί σου.
Και λέγοντας "μαζί σου" εννοούμε "στην καρδιά σου". Άλτο.
Δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ, Κάρμεν. Θα ταξιδεύουμε πάντα μαζί σου.
Και λέγοντας "μαζί σου" εννοούμε "στην καρδιά σου".
Όχι. Δεν θέλω να φύγετε, επειδή αυτό δεν είναι το σπίτι μου.
Ουίτζιτ.
- Εδώ είναι. - Δεν είναι.
- Ουίτζιτ. - Είναι.
- Δεν είναι.
Είναι. Κοίτα, να η οικογένειά σου.
- Δεν είναι αυτοί. - Αφού σου μοιάζουν, ίδιοι είστε.
Είναι Νεάντερταλ.
- Μη βρίζεις τη μαμά σου. - Δεν είναι μαμά μου.
Είναι μια προϊστορική γυναίκα Νεάντερταλ. Εγώ είμαι Homo Sapien.
Είμαστε περίπου 50.000 χρόνια νωρίτερα.
- Σε φωνάζει η μαμά σου. - Δεν είναι η μαμά μου.
Πήγαινε. Γύρνα στην αγέλη σου.
Δεν είναι η μαμά μου ούτε το σπίτι μου. Είμαστε στην εποχή των παγετώνων.
Και γιατί είναι με τον μπαμπά σου;
Δεν είναι ο μπαμπάς μου.
Είναι οικογενειακή υπόθεση, ας μην ανακατευτούμε.
Θα του είναι δύσκολο να επιστρέψει στη φωλιά.
- Σας παρακαλώ. - Θα τον απορρίψουν αν μυρίζει αλλιώς.
- Έχουμε αποστολή. - Η προσαρμογή μετά την απουσία του.
Σας παρακαλώ.
Μην τον κοιτάτε. Αντίο, νεαρέ εξερευνητή.
- Δεν είμαι… - Τα λέμε.
- Τα λέμε, Κερκ. - Φοράω μόνο πιτζάμες, πετσέτα και καπέλο.
Μου διέφυγε.
- Ευχαριστώ. - Δεν έχουμε πολλά τέτοια.
- Ξέχασα το καπέλο μετάφρασης. - Έλα, κάνει κρύο έξω.
Δεν είναι δικό μας θέμα. Τι με νοιάζουν οι γονείς του;
Δεν καταλαβαίνω.
Ναι. Έτσι ακριβώς νιώθω.
- Κοίτα το προσωπάκι του. - Έλεος.
Καλά. Έλα εδώ.
Θα το πληρώσουμε ακριβά αυτό.
Σας ευχαριστώ.
Απλά να πω ότι αυτό είναι το σωστό μέρος.
Κάποια στιγμή θα γίνει το σπίτι του. Απλώς έκανα λίγο λάθος στη χρονολογία.
Άρα, είχαμε δίκιο και οι δύο.
Ας τον πάμε σπίτι του. Επόμενη στάση: ίδιο μέρος, άλλη χρονολογία.
- Σωστά. - Θα γίνεις αρχηγός, Τζούντι;
Νόμιζα ότι είμαστε όλοι αρχηγοί.
- Ναι, σωστά. - Ωραία.
Εγώ, η αρχηγός.
Μόλις τον ξεφορτωθούμε, θα κλέψουμε κοσμήματα.
Και μάλιστα τα κοσμήματα του στέμματος.
- Τι είναι αυτά; - Δεν ξέρω. Κάπου το άκουσα.
Είναι κοσμήματα.
- Εντάξει, Κάρλτον. - Αρκετά, Κάλβιν.
ΜΠΙΝΓΚΛΙ, ΑΓΓΛΙΑ 50.000 π.Χ.
(ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΗ ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ ΤΟΥ ΣΠΙΤΙΟΥ ΤΟΥ ΚΕΒΙΝ)
Χριστουλάκο μου.
Εδώ δεν μένεις;
Όχι, αλλά μ' αρέσει.
- Ναι. Βλέπω πού είμαστε. - Για πες, πού ακριβώς;
Δεν ξέρω, αλλά το βλέπω.
Μάλλον είναι πολύ δύσκολο να κατανοήσεις έναν χάρτη με τέσσερις διαστάσεις.
- Μάλλον είναι πολύ δύσκολο να μη μιλάς. - Ακριβώς. Πράγματι είναι.
Μιλώ πολύ όταν είμαι ενθουσιασμένος, όταν είμαι χαρούμενος και λυπημένος.
Δηλαδή, όλη την ώρα. Δεν σταματώ. Η γλώσσα μου πάει ροδάνι.
Ελπίζω να μην ενοχλώ.
Ενοχλώ κάποιον; Άλτο;
- Καμιά φορά. - Μάλιστα. Τζούντι;
- Όχι. - Ωραία. Μπίτλιγκ;
- Λιγάκι. - Λιγάκι. Μάλιστα. Ουίτζιτ;
- 100%. - 100%;
- Πενέλοπι; - Ναι.
Μάλλον ήρθε η ώρα ο Κέβστερ να βγάλει τον σκασμό για να μιλήσουν οι μεγάλοι.
Αν θες να είσαι χρήσιμος, προσπάθησε να καταλάβεις πού βρισκόμαστε.
- Αν θα είναι χρήσιμο. - Θα είναι.
Εντάξει.
Πενέλοπι, έστειλες τον μικρό Κάμπιν στο δάσος.
Ναι.
Κάνει ότι τα ξέρει όλα, αλλά δεν τα ξέρει. Είναι σαν μικρό παιδί.
- Είναι μικρό παιδί. - Ναι, αλλά δεν είναι δικαιολογία.
- Σωστά; - Δεν έχω ξαναδεί δωμάτιο σαν το δικό του.
- Λόγω της ταπετσαρίας; - Όχι, λόγω της ενέργειας.
Ο χάρτης παλλόταν σαν να βρισκόταν μπροστά σε πραγματική γνώση.
Ναι, αλλά δεν οφείλεται σ' αυτόν. Δεν ξέρει τίποτα.
Ξέρω πού βρισκόμαστε. Ελάτε!
- Εντάξει. - Πάμε.
Κοιτάξτε.
Βρισκόμαστε σε αυτό που έγινε Μεξικό, στην κλασική περίοδο των Μάγια.
- Τι υπάρχει εδώ για να κλέψουμε; - Πρέπει πάντα να κλέβετε;
Δεν σας φτάνει που βιώνετε αυτούς τους απίστευτους πολιτισμούς;
Αποστολή μας είναι η κλοπή σε όλη την ιστορία.
Να δείξουμε τι αξίζουμε σε όσους μας αμφισβητούν ή μας υποτιμούν.
- Στους γονείς σας; - Ή στο Υπέρτατο Ον.
- Ή στον Αγαθότατο, όπως αυτοαποκαλείται. - Δημιούργησε εμάς κι όλα τα άλλα.
Αν αυτός είναι τόσο καλός κι εσείς τον κλέψατε
και τρέχετε να του ξεφύγετε…
δεν σημαίνει ότι εσείς είστε οι κακοί;
Ναι, γι' αυτό να προσέχεις. Λοιπόν.
Πρέπει να είμαστε αθόρυβοι αλλά γρήγοροι, εφαρμόστε το τρεχαλάκι.
- Και... τρεχαλάκι. - Τρεχαλάκι.
Σταθείτε.
- Σταματήστε και μαζευτείτε. - Μαζευτείτε.
Λοιπόν, διάβασα ότι οι Μάγια επιλέγουν κάποιους ανθρώπους
και τους χαρίζουν μια ξεχωριστή εμπειρία.
- Ναι! Πολύ καλό. - Δεν είναι αυτό που νομίζετε.
Τους καίνε, τους γδέρνουν και τους αποκεφαλίζουν.
Μετά βγάζουν τα σπλάχνα και βάζουν στη θέση τους το κεφάλι.
Μετά χώνουν τα σπλάχνα σ' ένα δέντρο,
κόβουν τα δάχτυλα και τα βάζουν στο στόμα του κεφαλιού.
Μετά κόβουν τα αυτιά τους, και τους θυσιάζουν στους θεούς.
- Τι; Όχι. Αλήθεια; - Όχι.
Έχεις κάτι άλλο να μας πεις, κύριε απαισιόδοξε;
- Τους αρέσει το κακάο. - Μ' αρέσει το κακάο.
Θα βρούμε κακάο κι όχι μόνο.
- Ναι. - Σε επιφυλακή. Μη μας πιάσουν οι φρουροί.
- Πάμε τρεχαλάκι. - Τρεχαλάκι.
Άμεση σύλληψη.
- Τρέξτε; - Ποιοι; Εμείς;
Εμάς εννοούσα, αλλά τρέξτε αν θέλετε.
- Θα μπορούσαμε όλοι. - Ποιοι είστε;
- Που λες… - Είστε από γειτονική πόλη;
- Ναι. - Όχι.
Όχι.
Άρα, είστε ξένοι;
- "Ξένοι" εννοείς "άγνωστοι"; - Φυσικά αυτό εννοώ.
Αυτό που λέω πάντα είναι
"Ένας ξένος είναι απλά ένας φίλος που δεν έχεις γνωρίσει ακόμα".
Αυτό λέω πάντα κι εγώ!
- Αυτό λες πάντα; - Ναι. Αυτό λέω.
Χαίρομαι πολύ που είστε ξένοι. Εμείς οι Μάγια καλοδεχόμαστε τους ξένους.
- Αλήθεια; - Ναι. Πάρα πολύ.
Μελλοντικοί μου φίλοι, ελάτε να γνωρίσετε τη βασίλισσα.
Ναι. Αγαπά τους ξένους.
Για θυσίες.
Τι;
Μην τον ακούς. Είναι βλάκας.
- Συγγνώμη. - Παιδιά.
Ακολουθήστε με. Άκρη.
Σταματήστε όλοι ό,τι κάνετε. Βρήκα ξένους στο δάσος.
- Δείτε, ένας μεγάλος κι ένας μικρός. - Ευχαριστώ.
- Καλώς ήρθατε, ξένοι. Χαίρομαι. - Ευχαριστώ.
- Ναι. Γεια. - Ελάτε. Πάρτε ένα αβοκάντο.
- Ευχαριστώ. - Ευχαριστώ.
Γεια, με λένε Τζούντι.
- Πολύ ευγενικό. - Έχει και ντομάτες κάπου εδώ.
- Ευχαριστώ. - Ουίτζιτ;
Βλέπεις; Πολύ φιλόξενοι. Ναι.
Επιτέλους, μου… μας φέρονται όπως πρέπει.
- Ναι. - Έτσι;
Ήρθε η ώρα να γνωρίσετε τη βασίλισσα.
- Ακολουθήστε με. - Εντάξει.
Ελάτε στο παλάτι.
Δείτε πόσο ωραίο και μεγάλο είναι.
Καλώς ήρθατε, ξένοι μου.
Υποκλιθείτε στη βασίλισσά μας, τη λαίδη Σακ Κουκ.
Γεια.
Καλώς ήρθατε, ξένοι. Χαίρομαι που σας γνωρίζω.
- Γεια σας, υψηλοτάτη. - Γεια.
- Πώς είστε; - Μια χαρά.
- Πεινάς, ψηλέ; - Ναι. Πάντα πεινάω.
Τότε, ας φάμε κάτι.
Όχι. Εγώ κάνω τα παλαμάκια. Ας γιορτάσουμε.
Μαζευτείτε. Ακούστε το σχέδιο.
Στο δείπνο, χωριζόμαστε και μαθαίνουμε τι υπάρχει να κλέψουμε.
- Και βρίσκουμε τις αδυναμίες των φρουρών. - Αδυναμίες.
- Κέβιν, μη μας χαλάσεις τη δουλειά. - Πώς να τη χαλάσω;
- Νιώθω ότι όλο αυτό κάνεις. - Ναι.
- Αυτό κάνεις. - Μην το κάνεις. Πάμε.
Δεν ξέρω τι είναι αυτή η λιχουδιά, αλλά είναι εκπληκτική.
- Περνάτε καλά; Περνάτε τέλεια; - Ναι.
- Υπέροχα. - Φάτε κι άλλο.
- Είναι το αγαπημένο μου. - Μάσα.
Προσπαθώ να γίνω δυναμική. Θα ήθελα πολύ να μάθω πώς διοικείτε αυτήν την πόλη.
Ήταν αρκετά εύκολο, ειλικρινά. Είναι πολύ βαρετό.
Δεν το βρίσκω βαρετό και, ιδιοτελώς μιλώντας,
μπορεί να υπάρχει μια ηγετική θέση στη δουλειά μου.
Κι αφού εσείς είστε μια επιτυχημένη ηγέτιδα,
θα ήθελα κάποιες συμβουλές για το πώς να σπάσω τη γυάλινη οροφή.
- Ποια οροφή; - Τη γυάλινη. Είναι σαν διάφανη άμμος.
Ξέρετε, σαν…
Θα χαρώ να σου διδάξω όλα όσα ξέρω. Αλλά απόψε γιορτάζουμε.
Πες μου πώς είναι να είστε
από τους πιο προηγμένους πολιτισμούς όσον αφορά τις επικοινωνίες.
- Δεν ξέρω. - Άλλη ερώτηση.
Υπάρχει τελετουργικός λόγος που καθόμαστε σε ξεχωριστό, μικρότερο τραπέζι;
Είναι το παιδικό τραπέζι. Είμαστε παιδιά.
Θα σου δώσω όμως μια συμβουλή.
Να παίρνεις συνέχεια αποφάσεις.
Η αναμονή των εξελίξεων είναι ο θάνατος της ηγεσίας. Βρες τον σκοπό σου.
- Κάνε το άλμα. - "Κάνε το άλμα".
Ερώτηση. Ποιο είναι το πιο πολύτιμο πράγμα στην πόλη;
- Το αίσθημα συντροφικότητας των ανθρώπων. - Κάτι χειροπιαστό;
Η μεγαλοπρεπής πυραμίδα.
- Ναι. - Ναι.
Κάτι μικρότερο που να χωράει σε μια τσάντα ή…
Υπάρχουν πολλά στο θησαυροφυλάκιο. Θες να πας να τα δεις;
Μπίνγκο.
Γίνομαι βασιλιάς του χρόνου, θα γίνω 12. Θα κάθομαι στη θέση που μου αξίζει.
- Στην κορυφή του τραπεζιού. - Καθόλου άσχημα.
Διοικεί ακόμα η μαμά μου. Αυτή με τα κόκκινα είναι η μαμά σου;
Όχι, είναι ληστ…
- Όχι, η μαμά μου είναι πολύ βαρετή. - Μα πρέπει να τις σεβόμαστε.
Η μαμά μου έχει κάνει πολλές θυσίες για μένα.
Καταλαβαίνω.
- Ναι. Πάρα πολλές. - Συγγνώμη.
Ανακάλυψα την αδυναμία των φρουρών. Παραείναι ευγενικοί.
- Τι εννοεί; - Ότι οι φρουροί παραείναι ευγενικοί.
Αυτό είπα, ναι.
Παιδιά, πρέπει να φύγουμε.
Κέβιν, εδώ είναι οι μεγάλοι. Πήγαινε στο τραπέζι σου.
- Μας ετοιμάζουν για τελετουργική θυσία. - Τι; Γιατί;
Λάθος, Κέρλι. Μας προσφέρουν μια ξεχωριστή εμπειρία.
Αυτό είπες ότι θα μας έκαναν… πριν μας θυσιάσουν. Όχι! Μην τρώτε άλλο.
- Εσύ γιατί τρως; - Το ξέρω, αλλά δεν μπορώ να σταματήσω.
Λοιπόν. Έχω πληροφορίες.
Ο Κέβιν λέει ότι μας ετοιμάζουν για θυσία!
Επίσης λέει ότι θα μας γδάρουν και… Σταμάτα.
Θα μας παχύνουν και μετά θα μας θυσιάσουν.
Όχι, θα μας πάνε στον θησαυρό τους.
- Όχι. - Μην τρως!
- Σχεδόν πολύ καλό για να είναι αληθινό. - Επειδή μάλλον είναι.
Αυτό είπα κι εγώ. Πολύ καλό για να είναι αληθινό.
- Ακριβώς. Πολύ καλό για να είναι αληθινό. - Ναι, κι εγώ αυτό είπα.
Εγώ το λέω με την κακή έννοια.
Εντάξει. Ηρεμήστε όλοι.
Κέβιν, να σου πω λίγο;
- Πρέπει να αποδράσουμε. - Ναι, μια στιγμή.
- Τι κάνεις; - Σε προειδοποιώ.
Όχι, υποσκάπτεις την εξουσία μου. Κοίτα τους. Είναι τρομοκρατημένοι.
Θα φάω λίγο ακόμα όσο μιλάνε.
Προσπαθώ να βοηθήσω, αλλιώς θα θυσιαστούμε όλοι.
Κάνε εσύ αυτό που ξέρεις καλύτερα, να κάνω εγώ αυτό που ξέρω καλύτερα.
- Και ποιο είναι αυτό; - Να είμαι, όχι η αρχηγός, η επικεφαλής.
- Εννοώ, εγώ τι κάνω καλύτερα; - Δεν ξέρω. Σίγουρα είσαι καλός σε κάτι.
Οι γονείς μου λένε ότι τα κάνω όλα λάθος. Ίσως σ' αυτό είμαι καλός.
Αυτό σου λένε; Έτσι ανοιχτά;
Λοιπόν, κάνεις λάθος ότι οι Μάγια μάς ετοιμάζουν…
ότι μας ετοιμάζουν για θυσία.
- Αλλά σίγουρα δεν κάνεις λάθος σε όλα. - Έτσι νιώθω μερικές φορές.
Ίσως όταν σε πάμε σπίτι να μιλήσεις με τους γονείς σου.
- Αλήθεια; Θα μιλήσεις κι εσύ; - Εγώ όχι.
Εγώ δεν τους ξέρω, άρα θα τους μιλήσεις μόνος σου.
Καλά.
Ευχαριστώ.
Καλώς ήρθατε. Περάστε. Μην ντρέπεστε.
Εδώ είναι μερικά από τα πιο πολύτιμα υπάρχοντά μας,
που περνούν από γενιά σε γενιά, όπως αυτό το στολίδι κεφαλής.
- Τι αξία μεταπώλησης έχει; - Αξία; Είναι ανεκτίμητο.
- Σημείωσέ το. - Τιμή. Ανεκτίμητο.
Τέλος πάντων, ακολουθήστε με.
Κοιτάξτε αυτά τα όμορφα κομμάτια. Είναι όλα χειροποίητα.
- Σημείωσέ το. - Ναι.
Το αγαπημένο μου κομμάτι. Σκαλιστός φρύνος από νεφρίτη.
- Πενέλοπι, να σου πω. - Ναι;
Όχι. Εξήγησέ μου αυτό.
- Μην κλέβεις από μένα. - Μην κλέβεις απ' αυτούς.
Δεν φεύγω χωρίς κάτι στο σακούλι μου.
Βάλ' το πίσω, νεαρέ. Χίλια συγγνώμη. Ένα αστείο κάναμε.
- Εμένα θ' ακούς! - Εμένα θ' ακούς!
Διάβασα ότι πριν τη θυσία,
οι Μάγια προσφέρουν στα θύματα δείπνο και τους φέρονται βασιλικά,
μετά τους ντύνουν με ωραία ρούχα και τους πάνε στην κορυφή του ναού
- όπου τους σκοτώνουν σε μια τελετή! - Εσύ θα με σκοτώσεις από βαρεμάρα.
Δεν έχουν κάνει τίποτα απ' αυτά, εκτός από τα δύο πρώτα.
Φίλοι μου. Σκεφτήκαμε να σας ντύσουμε με ωραία ρούχα.
Μετά θα σας πάμε στην κορυφή του ναού για την τελετή.
Έχεις δίκιο. Όχι, ευχαριστώ.
- Εσύ; - Όχι, δεν χρειάζεται.
Ο μικρός είχε δίκιο. Μας ετοιμάζουν για θυσία.
- Ψυχραιμία. - Τι θα κάνουμε;
Θα αποδράσουμε. Φέρνω την Τζούντι.
- Πόσον καιρό γνωρίζεστε; - Είναι ο γιος μου.
- Ναι, φαίνεται ότι γνωρίζεστε. Ναι. - Ναι.
Περάσαμε υπέροχα, αλλά πρέπει να φύγουμε. Έλα, Τζούντι.
Θέλω να δω κι άλλους θησαυρούς. Κλείσιμο ματιού.
Όχι, μην το λες. Είσαι θυσία.
- Είστε καλά; - Περνάμε υπέροχα.
Φανταστικά. Θα σας πάμε στην κορυφή της πυραμίδας.
Θέλουμε να συμμετάσχετε σε ένα όμορφο τελετουργικό.
Να συμμετάσχουμε σε ανθρωποθυσία.
Κατάλαβες τώρα;
Εντάξει. Τρεχαλάκι.
Τρεχαλάκι.
Τρέξτε να σωθείτε!
Να τρέξουμε πιο αργά; Θα ψοφήσουμε!
Ναι. Ας τρέξουμε σιγά σιγά να σωθούμε. Καλή ιδέα.
- Υπάρχει πύλη κοντά. - Πόσο κοντά;
- Δεν ξέρω. - Θεέ μου!
Ουίτζιτ, πλησιάζουν.
- Δεν μπορώ να σταματήσω. - Γκρεμός.
- Φοβάμαι.
- Πρέπει να κρεμαστούμε στις κληματσίδες. - Πάω πρώτος. Ίσως δεν είναι ασφαλές.
- Αυτό είναι φίδι! - Τι; Όχι.
Συγγνώμη. Λάθος. Κληματσίδα.
- Έχεις δει ποτέ φίδι; - Ομολογώ πως όχι.
Μπίτλιγκ, πέρνα.
- Δεν θα πετύχει. - Μαζευτείτε.
- Τι κάνουμε; - Η Σούζαν θα είχε πηδήξει στον γκρεμό.
- Το έκανε. Γι' αυτό είναι νεκρή. - Ναι.
- Σκέψεις για τη Σούζαν; - Μου λείπει η Σούζαν.
- Ήρθαν πίσω μας; - Ναι. Αυτοί είναι.
- Να γυρίσουμε; - Γεια.
- Γεια σας, ξένοι. - Γεια.
- Εδώ είστε. - Γεια.
Πήρατε λάθος δρόμο για τον ναό.
Γεια σας.
Σχεδόν το σκάσατε πριν κάνουμε την τελετή. Είστε πολύ άτακτοι.
Δεν γίνεται τελετή χωρίς εσάς. Σας χρειαζόμαστε εδώ.
Όχι.
- Από δω. - Πάμε.
Τι πάθαμε. Εντάξει. Τέλος πάντων.
Λυπήσου τους φίλους μου! Πάρε εμένα! Έχω ζήσει τη ζωή μου! Είναι αθώοι!
Πάρε το μαχαίρι, ξεκοίλιασέ με,
βγάλε το τέλεια ενυδατωμένο δέρμα μου και το εκφραστικό μου πρόσωπο.
Βάλ' το στην κορυφή ενός στύλου. Σφάξε με. Γδάρε με.
Προσφέρομαι… Όχι, δεν μπορώ. Λυπάμαι. Δεν μπορώ. Παραπάει. Έχω φρικάρει τώρα.
- Δεν μπορώ. Συγγνώμη. - Είναι καλά;
Προσφέρθηκα για την τελετή, αλλά άλλαξα γνώμη. Χίλια συγγνώμη.
Την τελετή που τρώμε φρούτα και βλέπουμε το ηλιοβασίλεμα;
Τρώτε φρούτα;
Ναι. Ερχόμαστε εδώ πάνω, βλέπουμε το ηλιοβασίλεμα,
τρώμε φρούτα και κουβεντιάζουμε.
- Δεν είναι κακό. - Ναι, έχει διαφορά.
Μεγαλειοτάτη, δεν θα το πιστέψετε,
αλλά νομίζαμε ότι οι Μάγια συμμετείχαν σε ανθρωποθυσίες.
Θυσίες;
Νομίζω ότι εννοεί όταν αφήνουμε το καλαμπόκι για τους θεούς.
Αυτό εννοώ, αλλά αντί για "καλαμπόκι", εννοώ "ανθρώπους".
Και αντί για "αφήνουμε",
εννοώ "τους γδέρνουμε τελετουργικά και γυρίζουμε το δέρμα τους το μέσα έξω".
Γιατί να θέλουν κάτι τέτοιο οι θεοί προστάτες μας;
Ναι. "Ευχαριστούμε, θεοί.
Θέλουμε να φορέσουμε για σας ανθρώπινο γδαρμένο δέρμα";
- Δεν έχει λογική. - Πού το ακούσατε αυτό;
- Κέβιν. - Κέρλι.
Στη Βικιπαίδεια.
Είναι αυτή η Βικιπροπαίδεια ιστορικός υψηλού κύρους;
Πού βρήκε τις πληροφορίες αυτή η Βικιπίτια;
Από μαρτυρίες εισβολέων.
Μην ακούτε τι λένε οι εισβολείς. Μπορούν να επινοήσουν οτιδήποτε.
Όποτε εισβάλλω σε έναν λαό, τους εμφανίζω χειρότερους απ' όσο είναι.
Λέω "Έχουν φίδια αντί για πόδια και τρώνε γατάκια".
Κι ο κόσμος λέει "Εντάξει. Δικαιολογημένα εισέβαλες".
Δηλαδή, δεν τρώνε γατάκια στο άλλο χωριό; Αφού επιτεθήκαμε.
Δεν έπρεπε να εμπιστευτώ δευτερογενή πηγή.
Από την πλευρά μου να πω ότι σπάνια συναντάς έναν λαό
τόσο ειρηνικό και φιλόξενο, που δεν σκοτώνει ανθρώπους συνεχώς.
- Σκοτώνουμε καμιά φορά. - Ναι, αγάπη μου.
Αλλά αυτοί είναι επιδρομείς, εισβολείς, φιδοπόδαροι και κλέφτες.
- Σκοτώνετε κλέφτες; - Ναι. Συνέχεια. Μισούμε τους κλέφτες.
- Μισείτε και τους ληστές; - Ναι, τους ληστές τους αποκεφαλίζουμε.
Δεν είστε ληστές, έτσι;
- Όχι. - Δεν κλέψατε τίποτα, έτσι;
- Όχι. - Όχι;
- Όχι. - Ποιοι είστε, λοιπόν;
- Είμαστε ξένοι. - Ξένοι.
Ευχαριστούμε για τη φιλοξενία, αλλά πρέπει να φύγουμε.
- Σταθείτε! - Ελέγξτε τσαντάκια και σακούλια.
Ελέγξτε τα.
- Φρουροί. - Εγώ δεν έχω καθόλου.
- Αμφορέας είναι. - Τσέπες.
- Ένα αμφορέας. Κοίτα. Ναι. - Τίποτα.
- Μόνο αμφορείς. - Είδα να βάζει κάτι στην τσάντα της.
- Αβοκάντο. - Απλά ένα αβοκάντο.
Βασικά, πραγματικά… Πρέπει να φύγουμε.
Ευχαριστούμε και πάλι.
- Ευχαριστούμε. - Ομάδα, φεύγουμε.
- Ευχαριστούμε. - Ναι.
- Ευχαριστούμε πολύ. - Νομίζαμε ότι ήταν all-inclusive.
- Καλοί ήταν. - Αξιαγάπητοι.
Δευτερογενής πηγή. Τι θα σκέφτονται για μένα;
Δεν είμαι φτιαγμένος για ληστής που ταξιδεύει στον χρόνο.
- Δεν μπορούν όλοι. - Δεν φταις εσύ.
Ο Ουίτζιτ κι η Πενέλοπι έκαναν τα συνήθη λάθη τους.
Ευχαριστώ, Τζούντι, για τη συνήθη υποστήριξή σου.
Ουίτζιτ, πρέπει να τον πάμε σπίτι. Τι κάνουμε εδώ;
Ο χάρτης λέει ότι η πύλη είναι κάπου εδώ, αλλά δεν είναι.
- Εκεί. - Πού;
Πολύ μακριά.
- Είναι πολύ κάτω. - Θεουλάκο μου.
Στην Τροία, η Κασσάνδρα είπε ότι θα πηδήξουμε από έναν ψηλό γκρεμό.
Αυτή δεν πρέπει να την πιστεύουμε, σωστά;
- Εγώ δεν πηδάω. - Δεν πηδάω.
Εγώ θα ακούσω τη λαίδη Σακ Κουκ.
Θα κάνω το άλμα.
- Κέβιν; - Κι εγώ.
Ουίτζιτ.
- Καλά, εντάξει. - Νιώθω λίγο άγχος.
Ξέρω ότι έκανα λάθος για τους Μάγια, αλλά νομίζω ότι γι' αυτό έχω δίκιο.
Καλά.
ΜΠΙΝΓΚΛΙ, ΑΓΓΛΙΑ 2024
Εδώ λέει ότι η σειρά είναι πολύ καλή.
Λέει πως δεν μπορείς να σταματήσεις να τη βλέπεις.
Εδώ λέει ότι το δεύτερο επεισόδιο δεν είναι τόσο καλό.
Λέει ότι στο τρίτο επεισόδιο σκοτώνουν κάποιον.
Ελπίζω αυτήν την αχώνευτη. Πού αλλού έπαιζε;
- Να κοιτάξω. - Όχι, άσ' το.
- Γιατί; - Θα κάνουμε κουίζ.
Φιάνα… είναι ώρα.
Μη γελάτε. Σταματήστε.
- Είναι κακό, άρα είναι σοβαρό. - Συγγνώμη, αφέντη.
Κέβιν, παίζεις βιντεοπαιχνίδια;
Μπράβο, Κέβιν. Πολύ μοντέρνο.
Ωραία. Εδώ είμαστε. Στο δωμάτιό σου.
Ήρθαμε ακριβώς ένα λεπτό αφότου φύγαμε,
πράγμα παράξενο, αφού αυτό περίμενα να γίνει.
Κάντε ησυχία.
Παραλίγο.
Εντάξει. Λοιπόν, νεαρέ. Κασ…
- Κέβιν. - Ναι, σωστά. Κάπου εδώ λέμε αντίο.
Μπορώ να πω κάτι;
- Ναι. Αλλά γρήγορα. - Πες το.
Θα ήθελα να αφιερώσω ένα λεπτό
και να σας ευχαριστήσω γι' αυτήν την καταπληκτική περιπέτεια ζωής.
Για μια σύντομη στιγμή στη ζωή μου, ένιωσα ότι ήμουν μέλος μιας ομάδας.
Ναι, αλλά εμείς είμαστε ληστές κι εσύ επικρίνεις τους ληστές.
- Σωστά, ισχύει. - Είστε όμως ληστές; Δεν κλέψατε πολλά.
Μια και το θυμήθηκα.
- Αυτό είναι δικό σου. Κι αυτό. - Τι; Αυτό είναι δικό μου.
- Ναι. Κι αυτό. - Πώς;
Πήρα αυτό.
Ήταν σπασμένο όταν το βρήκα.
Πήρα κι αυτό. Είναι λίγο βρόμικο. Συγγνώμη.
- Δεν ξέρω τι είναι. - Πλαστικό.
Δεν γνωριζόμασταν τότε. Συγγνώμη.
Κέβιν, σε ποιον μιλάς; Έχεις επισκέπτες εκεί πάνω;
- Κανέναν. - Προφανώς όχι. Πλάκα έκανα.
- Σιγά μην έχει. - Σταμάτα να μιλάς μόνος σου και ξάπλωσε.
Ναι, ξάπλωσε, αγάπη.
Πού αλλού έπαιζε αυτή;
- Στο… - Ναι.
Θεέ μου, πώς την έλεγαν;
- Εκείνη την ταινία. - Θα το ψάξω.
Αντιέ, μον φρερ.
- Θα μου λείψεις. - Σε ευχαριστώ για τη γνώση.
Ναι, οι λίγες πληροφορίες που μας έδωσες ήταν… κάπως χρήσιμες.
- Αυτή για το άλογο. - Ναι, εντάξει.
Μπράβο.
- Θα γράψω κριτική. - Ναι, πρέπει.
Ποιος διάολος είσαι;
Τι ήταν αυτό;
- Μαμά! Μπαμπά! - Κέβιν!
- Όχι. Σταμάτα! - Κέβιν!
Κέβιν, μην κοιτάς.
- Κοίταξες. - Κέβιν.
Καρβουνιάστηκαν.
Έγιναν κάρβουνο. Λυπάμαι, Κέβιν.
- Οι γονείς μου είναι αυτοί; - Συμβαίνει. Δαιμονικά πράγματα.
Δεν θέλω με τίποτα να καρβουνιαστώ.
- Γρήγορα, Κέβιν! - Ουίτζιτ, την πύλη!
Ναι. Να την.
- Δεν ανοίγει. - Ζήτησέ της.
Μπορείς να ανοίξεις, παρακαλώ;
Όχι.
- Πέθαναν οι γονείς μου; - Όχι.
Ας πούμε ότι δεν είναι και πολύ καλά.
Πάρε μια ανάσα!
Άδειασε το μυαλό. Καμία σκέψη. Σκέψου κάτι ωραίο και ξαναπροσπάθησε.
Και άνοιξε την πόρτα.
- Τα κατάφερα! - Πάμε.
- Τα λέμε, Κέβιν.
- Σταθείτε… - Δρόμο.
Πυροθύελλα, σε παρακαλώ.
Μπορώ να σώσω τους γονείς μου αν γυρίσω πίσω στον χρόνο;
Για όνομα του Θεού. Έλα μαζί μας.
ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΠΡΟΣΩΠΑ
Πάμε.
- Τζάσπερ. - Μάλιστα.
- Ναι, Υπέρτατο Ον; - Βγάλτε με από δω.
Κάνει πολλή ζέστη. Βοηθήστε να το βγάλω. Εντάξει, ένα, δύο, τρία.
Ευχαριστώ. Κόλαση η μέρα μου. Οι ληστές ξέφυγαν πάλι!
- Τι; - Πάλι;
- Πλατύπους; - Ναι, κράτα τον. Λατρεύω τον πλατύποδα.
Χρειάζομαι τον χάρτη. Οι ληστές ταξιδεύουν στον χρόνο και δεν κλειδώνουν πύλες.
- Παντζαρομπανάνες; - Τι είναι παντζαρομπανάνα; Όχι.
- Δηλαδή; - Οι πύλες ανεμίζουν πέρα δώθε και παντού.
- Οι σημερινές προσευχές; - Όχι, συγγνώμη. Όχι τέτοια ώρα, Χέλεν!
Μια ανοιχτή πύλη προκαλεί κάθε είδους καταστροφές,
όπως αναχρονισμούς, παράδοξα και ανωμαλίες.
- Κακό αυτό. Θέλετε έναν καφέ χερουβείμ; - Θέλω πολύ έναν καφέ χερουβείμ.
- Ορίστε, κύριε. Θα σας ηρεμήσει. - Ευχαριστώ.
- Τι είναι… Ποιος είσαι εσύ; - Το χερουβείμ.
- Κι αυτό είναι από εσένα; - Ακριβώς. Θέλετε να το ξαναγεμίσουμε;
Δεν θα ήθελα. Ευχαριστώ. Σας ευχαριστώ για αυτό το υπέροχο…
Ξεφορτωθείτε τον. Λοιπόν. Ελάτε εδώ, παιδιά. Για ελάτε.
Αυτό είναι άκρως απόρρητο. Έξω! Φύγετε!
Εντάξει, αυτό ήθελα να σας δείξω.
Είναι το σούπερ ντούπερ, φοβερό νέο μου πρότζεκτ.
- Θα το πω σε όλους. - Πράγμα που μου θυμίζει
ότι είναι επίσης σούπερ,
και το τονίζω όσο δεν πάει αυτό, σούπερ ντούπερ άκρως απόρρητο.
Μην το μάθει κανείς. Με ακούτε;
- Πείτε το. - Μην το μάθει κανείς.
- Με μια φωνή. - Μην το μάθει κανείς.
- Με ακούτε; - Θα το δουλέψουμε. Εντάξει, δείξ' το.
Αποκλείεται.
Αυτά είναι σίγουρα ούρα.
Και να θυμάστε, ούτε λέξη σε κανέναν.
ΒΑΣΙΣΜΕΝΗ ΣΕ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ ΤΩΝ ΓΚΙΛΙΑΜ ΚΑΙ ΠΕΪΛΙΝ
ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ "TIME BANDITS"
Υποτιτλισμός: Κώστας Φαρμάκης