Oké, 'Calvin'. Je bent thuis. De groeten.
Laat me nou niet alleen.
Ja, je wilt eerst horen dat we altijd met je mee zullen reizen…
…in je hart dan. Alto.
We zullen je nooit vergeten, 'Carmen'. We zullen altijd met je mee reizen.
In je hart dan.
Nee, jullie mogen niet weggaan omdat ik hier niet woon.
Widgit.
- Dat is het wel. - Niet waar.
- Widgit. - Wel waar.
- Niet waar.
Jawel, daar is je familie.
Nee, hoor.
- Maar ze lijken sprekend op je. - Dat zijn neanderthalers.
- Dat zeg je niet over je moeder. - Nee, da's een vrouwelijke neanderthaler.
Ik ben een Homo sapiens. We zijn hier zo'n 50.000 jaar te vroeg.
Volgens mij roept je moeder je.
- Dat is ze niet. - Hup, ga terug naar je roedel.
Ze is m'n moeder niet, ik woon hier niet, en dit is de IJstijd.
Maar wat doet je vader hier dan?
Dat is m'n vader niet.
Oké. Ze hebben duidelijk wat te bespreken. We gaan wel.
Misschien accepteren ze hem wel niet.
- Nee, toe. - Hij ruikt nu anders.
- We hebben 'n missie. - Hij is ook weggeweest.
- Toe nou. - Geen oogcontact maken.
- Adieu, jonge avonturier. - Vaarwel.
- Toedels, 'Kirk'. - Ik heb amper wat aan.
Helemaal vergeten.
- Dank je. - We hebben hier maar een paar van.
- Bijna de vertaalpet vergeten. - Kom, het is koud.
Ach. Wat boeien mij z'n ouders nou?
Ik snap niet wat je zegt.
Ja. Dat is precies hoe ik me nu voel.
- Kijk 'm nou. - Ja, jezus. Goed dan. Kom maar.
- Hier gaan we nog spijt van krijgen. - Bedankt, jongens.
Ik wil wel even zeggen dat dit de juiste plek is. Dit wordt Kevins thuis.
Ik zat er gewoon wat jaartjes naast. Dus, Kevin en ik hadden allebei gelijk.
Oké. Op naar z'n huis. Volgende halte: dezelfde plek, ander jaartal.
- Juist. - Wil jij soms de leiding?
Die hebben we toch allemaal?
- Ja. Dat klopt. - Oké.
Ik, de leider.
Als hij weg is, gaan we juwelen stelen.
- En niet zomaar juwelen: kroonjuwelen. - Wat zijn dat?
- Geen idee. Van iemand gehoord. - Het zijn juwelen.
- Oké, 'Carlton'. - Oké, hou maar op.
BINGLEY, ENGELAND 50.000 VOOR CHRISTUS
(TOEKOMSTIGE LOCATIE VAN KEVINS HUIS)
Jeetjemina.
Hier woon je, toch?
- Nee, maar ik vind het wel te gek. - Ik zie het al.
- Waar zijn we dan? - Geen idee, maar ik zie 't wel.
Het zal wel lastig zijn om zo'n ingewikkelde kaart te lezen.
Het zal wel lastig zijn om stil te blijven.
Echt wel. Ik praat veel als ik enthousiast, blij of verdrietig ben.
Eigenlijk altijd wel. Het houdt niet op. Ik klep maar door.
Hopelijk heeft niemand er last van.
Heeft iemand er last van? Alto?
- Af en toe. - Oké. Judy?
- Nee. - Fijn. Bittelig?
- Een beetje. - Een beetje, oké. Widgit?
- Heel veel. - Heel veel?
Penelope?
Dan moet Kevster maar 's zijn smoel houden en de volwassenen aan het woord laten.
Als je je nuttig wil maken, kun je uitvogelen waar we zijn.
- Als dat van nut is. - Dat is het zeker.
Penelope, je hebt net kleine 'Cabin' het bos in gestuurd.
Hij doet net alsof-ie alles weet. Het is net een klein kind.
- Dat is hij ook. - Op een gegeven moment is het klaar.
Toch?
- Z'n slaapkamer was echt waanzinnig. - Vanwege het behang?
Nee, vanwege alle krachten. De kaart pulseerde alsof die nabij ware kennis was.
Oké, maar dat komt niet door hem. Hij weet niets.
Jongens, ik weet waar we zijn. Kom mee.
- We gaan. - Ik…
Kijk dan, jongens.
Dit lijkt het oude Mexico te zijn, tijdens de klassieke periode van de Maya's.
- Uh-huh, en wat valt er hier te stelen? - Moet je nou altijd stelen?
Is deze fantastische beschavingen aanschouwen niet genoeg?
Stelen is nu eenmaal onze roeping.
We willen ons bewijzen aan degenen die aan ons twijfelen.
- Jullie ouders? - Of het Opperwezen.
Of de Ultieme Goedheid, zoals-ie zelf zegt.
Hij heeft ons geschapen en zo.
Als hij pure goedheid is en jullie van hem gestolen hebben…
…en voor hem op de vlucht zijn…
…dan zijn jullie toch de slechteriken?
Ja, dus pas maar op. Oké, allemaal.
We moeten stiekem maar snel te werk gaan, dus sluipen maar.
- Ja. - En, sluipen.
Sluipen.
- Wacht. - Stoppen en dichterbij komen.
Luister…
Ik heb gelezen dat de Maya's mensen uitkiezen…
- …om ze de tijd van hun leven te geven. - Ja. Super.
Nee, juist niet. Ze verbrandden ze, stroopten hun huid af, en onthoofdden ze.
En dan stopten ze het hoofd in de buik en hingen de ingewanden aan een boom…
…en staken de vingers in de mond van het hoofd.
En dan sneden ze de oren af en offerden die aan de goden.
Wat? Nee, echt?
Wil je ons nog meer vertellen, meneertje Domper?
Ze hielden van cacao.
- Ik ook. - Dat gaan we stelen. En meer nog.
- Ja. - Opletten. We willen niet gesnapt worden.
- En sluipen. - Sluipen.
Meteen gesnapt.
- Rennen? - Wie, wij?
- Kan ook. We kunnen allemaal gaan rennen. - Wie zijn jullie?
- Oké, nou… - Komen jullie uit de buurt?
- Zijn jullie dan vreemden? - Bedoel je 'iemand die je niet kent'?
Uiteraard.
Nou, ik zeg altijd: 'Een vreemde is gewoon een vriend die je nog niet hebt ontmoet.'
Dat zeg ik ook altijd.
- Zeg je dat echt altijd? - Klopt, ja.
Fijn dat jullie vreemden zijn…
…want wij Maya's onthalen vreemden altijd heel gastvrij.
- Echt waar? - O, ja. Reken maar.
Toekomstige vrienden, jullie moeten de koningin ontmoeten.
- Ja. Ze is dol op vreemden. - Om te offeren.
Wat?
Luister maar niet naar die domkop.
- Sorry. - Kinderen, hè? Volg mij maar.
Aan de kant.
Kom eens even kijken, iedereen. Ik heb in het bos vreemden gevonden.
- Kijk, een grote en een kleine. - Bedankt.
- Welkom. Leuk dat jullie er zijn. - Bedankt.
- Ja. Hallo. - Kom, neem toch een avocado.
- Bedankt. - Bedankt.
- Hoi, ik ben Judy.
- Wat aardig. - We hebben ook tomaten.
- Bedankt. - Hé, Widgit?
Zie je? Heel gastvrij. Ja.
Eindelijk krijg ik… krijgen we de behandeling die ik… we verdienen.
- Ja. - Toch?
Oké. Tijd om de koningin te ontmoeten. Volg mij maar.
Kom naar het paleis.
Zo groots en prachtig.
Welkom, vreemdelingen. Maak een buiging voor onze koningin, vrouwe Sac K'uk'.
Welkom, vreemdelingen. Leuk jullie te ontmoeten.
Hallo, Uwe Hoogheid.
- Hoe gaat 't? - Top.
- Heb je trek, grote kerel? - O, ja. Altijd.
Aan tafel dan maar.
Nee. Ik ben degene die klapt. Maar smullen maar.
Kom erbij. Oké, dit is het plan:
tijdens het eten moeten we aan de weet komen wat we kunnen stelen.
- En ook de zwakke plekken van de bewaker. - Zwakke plekken.
- Kevin, verpest dit nou eens niet. - Hoezo dat?
- Daar heb je nogal een handje van. - Ja.
- Klopt. - Niet doen. Oké? Aan de slag.
Ik ken deze lekkernij niet, maar hij is heerlijk.
- Hé. - Hebben jullie het leuk? Super, hè?
- Ja. - Eet nog wat.
Meer eten? M'n lievelings.
Ik wil wat assertiever worden en zou graag weten hoe u deze stad bestuurt.
- Het is een eitje. Saai verhaal. - Helemaal niet saai.
En op m'n werk is er een vacature voor een functie als leider…
…en u bent een succesvolle vrouwelijke leider.
Ik zou graag horen hoe ik het glazen plafond kan doorbreken.
- Wat voor plafond? - Van glas. Doorzichtig zand. U weet wel…
Ik wil je best al m'n kennis bijbrengen. Maar vanavond is het feest.
Hoe is het…
…om tot de meest ontwikkelde beschavingen te behoren wat betreft communicatie?
- Weet ik veel. - Nog een vraag:
is er een ceremoniële reden waarom wij aan een aparte, kleinere tafel zitten?
Dit is de kindertafel. We zijn kinderen.
Ik zal je wel één tip geven:
blijf beslissingen nemen. Afwachten is funest voor je rol als leider.
- Zoek jouw levensdoel. Waag die sprong. - 'Waag die sprong.'
Vraagje: wat is het allerkostbaarste in deze stad?
De saamhorigheid van het volk.
En een voorwerp?
De schitterende piramide.
- En iets kleiners? Dat in 'n tas past of… - O, man.
Er zitten 'n hoop kostbare spullen in onze schatkist. Wil je die zien?
Bingo.
Ik word straks koning, als ik 12 ben.
Dan zit ik op mijn rechtmatige plek: het hoofd van de tafel.
Niet verkeerd.
M'n moeder heeft nu nog de leiding. Is degene in het rood jouw moeder?
Nee, zij is een bandi…
- Nee, mijn moeder is niet zo cool. - Je moet wel respect tonen.
Mijn moeder heeft zoveel offers voor me gebracht.
Aha.
- O, ja. Zoveel. - Neem me niet kwalijk.
Ik heb hun zwakke plek ontdekt: ze zijn te aardig.
Wat bedoelt-ie?
- Dat de bewakers te aardig zijn. - Dat zei ik, ja.
Jongens, we moeten hier weg.
Kevin, jij hoort aan de kindertafel te zitten.
We worden klaargemaakt voor een offerritueel.
Wat? Hoezo?
Nee. Ze bezorgen ons de tijd van ons leven…
…en dat zouden ze doen voor ze ons zouden offeren.
O, nee. Stop met eten.
- Waarom eet jij dan nog? - Ik kan niet stoppen.
Oké. Ik ben wat aan de weet gekomen.
- Volgens Kevin gaan ze ons offeren. - En ze zouden onze huid afstropen…
Stop.
Ze mesten ons vet en gaan ons dan offeren.
Nee, ze gaan ons naar hun schatten brengen.
- Nee. - Kappen nou.
- Het is bijna te mooi om waar te zijn. - Misschien is 't dat ook.
Dat zei ik net… het is te mooi om waar te zijn.
- Ja, het is te mooi om waar te zijn. - Ja, en dat zei ik ook.
Maar op een verkeerde manier.
Oké. Rustig, allemaal.
Kevin, even babbelen?
- We moeten ontsnappen. - Heel even.
- Wat doe je nou? - Jullie waarschuwen.
Nee, je ondermijnt mijn gezag. Kijk ze nou. Ze zijn doodsbang.
- Ik eet nog even wat. - Straks worden we allemaal geofferd.
Doe jij nou maar waar jij goed in bent, dan doe ik waar ik goed in ben.
Wat dan?
Niet de leider zijn, maar de leiding hebben.
Maar waar ben ík goed in?
Geen idee. Je bent vast ergens goed in.
M'n ouders zeggen dat ik altijd het verkeerde doe. Daar ben ik goed in.
Zeggen ze dat tegen je? Hardop?
Nou, je hebt het mis dat de Maya's ons klaarmaken…
…om ons te offeren.
- Maar je hebt het vast niet altijd mis. - Zo lijkt het soms wel.
Als we je thuisbrengen, moet je maar met je ouders praten.
- Echt? Met jou erbij? - Met… Nee, niet met mij erbij.
Ik ken ze niet, dus je moet zelf maar met ze praten.
Bedankt.
Welkom. Kom binnen. Niet verlegen zijn.
Hier zijn een paar van onze kostbaarste bezittingen…
…van generatie op generatie doorgegeven, zoals deze hoofdtooi.
- Wat is de verkoopwaarde? - Waarde? Hij is onbetaalbaar.
- Schrijf maar op. - Prijs: onbetaalbaar.
Maar goed, kom mee. Moet je al die prachtige kunstwerkjes zien.
Allemaal handgemaakt.
Opschrijven.
Dit is m'n favoriete item. Een handgesneden jaden pad.
Penelope, kom eens.
Nee. Wat is dit?
- Niet stelen. - Jíj moet niet stelen.
Ik ga hier niet weg zonder iets kostbaars. Terugleggen, jongeman.
Het spijt me. Als je wilt… Grapje.
- Moet je luisteren. - Jíj moet luisteren.
Voordat je wordt geofferd…
…trakteren de Maya's je op een feestmaal en leggen ze je helemaal in de watten…
…waarna ze je mooie kleren aantrekken en naar de top van de tempel brengen…
- …en je ritueel vermoorden. - Ik ga eerder dood van de verveling.
Ze hebben dat allemaal niet gedaan, op die eerste twee dingen na.
Hé, vrienden. We wilden jullie nu graag mooie kleren aantrekken.
En dan gaan we naar de top van de tempel voor 't ritueel.
Je hebt gelijk. Bedankt, maar nee.
- Jij? - Nee, bedankt.
Hij had gelijk.
- Ze gaan ons offeren. Rustig blijven. - Wat moeten we nu?
Ontsnappen. Ik ga Judy halen.
- Hoelang kennen jullie elkaar al? - Dit is m'n zoon.
Ik dacht al dat jullie elkaar kenden. Ja.
Het was fantastisch, maar we moeten gaan.
- Kom. - Wat?
Ik wil nog wat schatten bekijken. Knipoog.
Dat moet je niet zeggen. Je bent een offer.
Alles in orde?
- We hebben het erg naar ons zin. - Top. We gaan helemaal naar boven.
We willen dat jullie aan een mooi ritueel deelnemen.
Deelnemen aan een mensenoffer.
Snap je het nu?
- Oké. Sluipen. - Sluipen.
Ren voor je leven.
- Langzamer. Straks krijg je een steek. - Ren vooral wat langzamer voor je leven.
- Er is hier een doorgang. - Waar?
- Weet ik niet. - O, mijn god.
Widgit, ze halen ons in.
- Ik kan niet stoppen. - Afgrond.
- Bang.
- We moeten naar de overkant slingeren. - Judy, ik ga wel eerst.
- Bittelig, een slang. - Nee.
Sorry. Foutje. Een liaan.
- Ooit een slang gezien? - Nee.
Gaan, Bittelig.
- Dit gaat niet werken. - Nee. Kom erbij.
En nu?
- Susan was in de afgrond gesprongen. - Ja, zo is ze doodgegaan.
- Gedachtes over Susan? - Ik mis Susan.
- Ze staan achter ons, hè? - Ja. Dat zijn ze.
- Omdraaien? - Hoi.
- Hé, vreemdelingen. - Hoi. Hé.
Daar zijn jullie. Jullie zijn de verkeerde kant op gegaan.
Hé daar.
Jullie gingen er bijna vandoor voor we het ritueel konden uitvoeren. Stout, hoor.
Dit lukt niet zonder jullie. We hebben jullie nodig.
Deze kant op. Lopen.
O, jee. Oké. Nou ja…
Spaar mijn vrienden. Neem mij maar. Zij zijn onschuldig.
Steek je mes in m'n buik…
…ontdoe me van m'n goed gehydrateerde huid en karakteristieke gezicht.
Prik hem op een van jullie palen.
Dood me. Vil me. Ik offer me… Nee, ik kan dit niet.
Sorry. Ik kan dit niet. Ik raak helemaal in paniek.
- Sorry. - Alles in orde?
Ik offerde me op voor het ritueel, maar ik heb me bedacht.
Het ritueel waarbij we fruit eten en naar de zonsondergang kijken?
Fruit eten?
Ja. We kijken hier naar de zonsondergang, eten wat fruit, babbelen wat.
- Niet verkeerd. - Dat wil ik wel.
Majesteit, dit gaat u nooit geloven…
…maar wij dachten dat de Maya's mensenoffers brachten.
Offers?
Ze bedoelt het maïs dat we aan de goden schenken.
Ja. Inderdaad, maar ik bedoel 'mensen' in plaats van 'maïs'.
En in plaats van 'schenken'…
…bedoel ik 'ritueel villen en hun huid binnenstebuiten dragen'.
Waarom zouden de goden dat willen?
Ja. 'Bedankt, goden. We hullen ons voor jullie in gevilde mensenhuid'?
- Dat slaat nergens op. - Waar heb je dat gehoord?
- Kevin. - 'Curly'.
Wikipedia.
Is hij een historicus van naam, die 'Wikipedium'?
Hoe komt die 'Wicked Petey' aan z'n informatie?
Het is op basis van getuigenissen van veroveraars.
Niet naar veroveraars luisteren. Die kunnen van alles verzinnen.
Ik wil een onderworpen volk ook erger afschilderen dan ze zijn.
Dan zeg ik: 'Ze hebben slangen als benen en ze eten kittens.'
En dan zegt men: 'Ik snap waarom je ze hebt onderworpen.'
Dus die mensen aten niet echt kittens? Maar we vielen ze aan.
Je moet nooit secundaire bronnen vertrouwen.
Ik moet zeggen dat we niet vaak een volk tegenkomen…
…dat zo vreedzaam is en niet continu andere mensen ombrengt.
- Dat doen we soms wel. - Ja, lieverd.
Maar dat zijn plunderaars, veroveraars, slangbenigen en dieven.
- Jullie brengen dieven om? - O, ja. Reken maar. We haten dieven.
- Haten jullie bandieten? - Ja, we onthoofden bandieten.
Jullie zijn toch geen bandieten, hè?
Jullie hebben toch niets gestolen?
- Dus, wie zijn jullie dan eigenlijk? - Wij zijn vreemden.
Vreemden.
Bedankt voor uw gastvrijheid, maar we moeten er nu vandoor.
Stop. Doorzoek hun tasjes en buidels.
Doe dat.
- Wachten. - Die heb ik niet.
Het is maar een vaas.
- Zakken. - Het is maar een vaas. Kijk maar.
- Alleen maar vazen. - Ik zag haar wat in d'r tas doen.
- Avocado. - Het is maar een avocado.
Eigenlijk… Wauw, we moeten nu echt gaan. Dus, nogmaals bedankt.
- Bedankt. - Jongens, kom.
- Heel erg bedankt. - We dachten dat het all-inclusive was.
- Aardige mensen. - Inderdaad.
Secundaire bron. Wat moeten jullie wel niet denken?
Ik ben niet geschikt als tijdreizende bandiet.
- Dat is niet iedereen. - Het is niet alleen jouw schuld.
Widgit en Penelope hebben ook fouten gemaakt.
En bedankt, Judy.
Oké, Widgit. Hij moet naar huis. Wat doen we hier?
De doorgang zou hier moeten zijn, maar dat klopt niet, hè?
- Daar. - Waar?
- Dat is wel erg ver weg. - Goeie genade.
In Troje zei Cassandra dat ik met jullie van een rotswand zou springen.
Tja, je moet haar niet geloven, toch?
- Ik ga niet springen. - Ik ook niet.
Ik ga naar Sac K'uk' luisteren.
Ik waag de sprong.
- Kevin? - Ik ook.
Widgit.
- Oké. - Ik vind het best spannend.
Ik had het mis over de Maya's, maar ik denk dat ik nu gelijk heb.
Goed dan.
BINGLEY, ENGELAND 2024
Deze serie moet erg goed zijn. Hier staat dat je aan de tv gekluisterd zult zijn.
Ja? Hier staat dat de tweede aflevering al minder is.
In de derde aflevering gaat iemand dood.
Hopelijk die vreselijke vrouw. Waar zat ze in?
- Ik zoek het wel op. - Nee.
- Hoezo? - We gaan 'n quiz doen.
Fianna… het is tijd.
Stop met lachen. Niet lachen.
- Het is kwaadaardig, dus bloedserieus. - Sorry, meester.
- Kevin, ben je aan het gamen? - Goed zo, Kevin. Heel modern.
Juist. Nou, we zijn er, je slaapkamer.
We zijn hier echt nét na ons vertrek. Vreemd, want dat had ik ook verwacht.
Stil zijn, allemaal.
Dat scheelde niks.
Oké. Nou, jongeman, 'Cas'…
- Kevin. - O, ja. Hier nemen we afscheid.
- Mag ik nog wat zeggen? - Ja.
Heel snel dan.
Ik wil jullie graag even…
…bedanken voor dit geweldige, onvergetelijke avontuur.
Heel even had ik het gevoel dat ik onderdeel was van een team.
Dit is wel een team van bandieten en daar kijk jij op neer.
Klopt, ja.
- Maar jullie hebben niet veel gestolen. - Dat is waar ook.
- Dit is van jou, en dit. - Wat? Dat is van mij.
- O, ja. Dit. - Ik heb dit gepikt.
Ja, het was al kapot.
Ik heb dit gepikt. Het is wel vies geworden.
Ik weet niet wat dit is. Ik pikte het toen ik je nog niet kende.
Kevin, met wie ben je aan het praten? Heb je bezoek?
- Niemand? - Uiteraard. Het was maar een grapje.
- Tuurlijk heeft-ie geen bezoek. - En nu slapen.
Ja, lieverd.
Waar zat ze nog meer in?
- Je weet wel… - O, ja.
- Ja. God, wat was het nou? Die film. - Ik zoek het wel op.
Adieu, mon frère.
- Ik ga je missen. - Bedankt voor je kennis.
Ja, dat beetje informatie dat je met ons hebt gedeeld…
…was soms wel nuttig.
- Ja, over 't paard. - Ja, oké.
Goed gedaan.
- Ik ga een recensie schrijven. - Ja, doe dat.
Wie ben jij in duivelsnaam?
Wat was dat?
- Mam. Pap. - Kevin.
Nee, stop.
Kevin.
Kevin, niet kijken.
- Te laat. - O, Kevin.
Ze zijn verkoold.
In kolen veranderd. Wat erg, Kevin.
- Zijn dit mam en pap? - Kan gebeuren. Demonengedoe.
Ja, ik wil echt niet verkoold worden.
- Snel, Kevin. - Widgit, de doorgang.
Ja. Oké dan.
- Hij gaat niet open. - Vragen.
Wil je alsjeblieft voor ons opengaan?
- Zijn m'n ouders dood? - Nou, ze hebben wel betere dagen gekend.
Haal even diep adem.
Maak je hoofd leeg. Denk nu aan iets fijns en probeer 't opnieuw.
Doe de deur open.
Gelukt.
- We gaan. - Tot kijk, Kevin.
- Wacht… - Hup.
Vuurstorm, toe.
Kan ik m'n ouders redden als ik terug in de tijd ga?
O, verdorie. Jij gaat met ons mee.
Kom, we gaan.
- Jaspers. Dit ding moet uit. - Ja, Opperwezen?
Het is veel te warm. Help me even. Oké. Eén, twee, drie.
Dank je. Wat een dag. Die bandieten zijn weer ontsnapt.
Wat?
- Vogelbekdier? - Ja, houden. Topbeesten.
Ik wil die kaart terug. Ze reizen door de tijd en sluiten de doorgangen niet.
- Bietnanen? - Bietnaan? Wat is dat nou weer? Nee.
- En dat betekent? - Dat alle deuren lukraak worden geopend.
- De gebeden van vandaag? - Nee, sorry.
Dat komt nu niet uit. Een open doorgang kan rampzalige gevolgen hebben…
…zoals anachronismen en paradoxen en afwijkingen.
Klinkt niet best. Kopje cherubijnenlatte?
- Heel graag. - Alstublieft. Even tot rust komen.
Dankjewel.
- Wat is d… Hé, wie ben jij? - De cherubijn.
- Dit is jouw latte? - Inderdaad. Wilt u nog een kopje?
Nee, maar toch bedankt. Bedankt voor dit verruk…
Loos hem. Oké. Kom maar binnen, jongens.
Goed, dit is uiterst vertrouwelijk… Weg. Wegwezen.
Oké, dit is wat ik jullie wilde laten zien.
- M'n supercoole nieuwe project. - Ik kan niet wachten om dit te delen.
Uh-huh. Nou, daarmee kom ik op het volgende…
…het is ook super-super-super…
…en ik kan dit niet vaak genoeg zeggen, jongens, super-super-geheim.
Niemand mag dit weten. Begrepen?
- Zeg 't. - Niemand mag dit weten.
- In koor. - Niemand mag dit weten.
- Begrepen? - Nog even oefenen. Oké, laat maar zien.
Ongelofelijk.
Dat… Dat was duidelijk urine.
En denk erom: mondjes dicht.
Vertaling: Jenneke Takens