Tamam "Calvin." Evindesin. Elveda.
Gitmeyin, beni bırakmayın.
Hayır, hep seninle yolculuk edeceğimize dair bir konuşma istersin
ve hep seninle dediğim de "yüreğinde" demek istiyorum.
Alto.
Seni hiç unutmayacağız "Carmen." Hep seninle yolculuk edeceğiz.
"Seninle" dediğim de "yüreğinde" demek oluyor.
Hayır, sizi bırakmak istemiyorum çünkü burası benim evim değil.
Widgit.
- Evet, öyle. - Öyle değil.
- Widgit. - Öyle.
- Öyle değil.
Evet öyle. Bak, ailen orada.
Onlar ailem değil.
Ama sana çok benziyorlar.
Onlar Neandertal insanı.
- Annene öyle demen kabalık. - Annem değil o.
O, tarih öncesi bir Neandertal kadını.
Ben Homo sapien'ım.
Muhtemelen 50.000 yıl kadar erkencisiniz.
Galiba annen çağırıyor.
O benim annem değil.
Git ona. Sürüne dön.
O annem değil, burası evim değil ve Buzul Çağı'ndayız.
O annen değilse babanın yanında ne işi var?
Babam değil o.
Tamam, bu, aile meselesine benziyor ve onları rahat bırakmalıyız.
Yuvaya tekrar dönmesi zor olacak.
- Hayır, lütfen. - Kokusu farklıysa kabul etmezler.
- Görevimiz var. - Uzak kaldığı sürede değişmiştir.
Lütfen.
Göz teması kurmayın.
Elveda genç maceracı.
- Ben öyle… - Eyvallah.
Görüşürüz "Kirk."
Üzerimde sadece pijama, havlu ve şapka var.
Aklımdan çıkmış.
- Teşekkürler. - Bunlardan sınırlı sayıda var.
- Az daha tercüme şapkasını unutuyordum. - Gel, dışarısı çok soğuk.
Artık bizim derdimiz değil. Ailesinden bana ne?
Anlamıyorum.
Evet. Ben de öyle hissediyorum.
- Küçük yüzüne bak. - Tanrı aşkına.
Tamam. Gel hadi.
Bu, başımıza bela olacak.
Teşekkürler çocuklar.
Tamam. Burası doğru yer.
Sonunda Kevin'ın evi olacak.
Biraz zamanlama hatası yapmışım.
Kevin da ben de haklıymışız.
Tamam Widgit. Onu eve götürelim.
Şimdiki durak: Aynı yer, farklı zaman.
- Tamamdır. - Önden gitmek ister misin Judy?
Eşit yönetiyoruz sanıyordum.
- Evet. Doğru. - Süper.
Ben ve liderlik.
Tamam. Ondan kurtulduktan sonra biraz mücevher çalacağız.
Sıradan mücevherler de değil, taç mücevherleri.
Taç mücevheri nedir?
Bilmiyorum. Birinden duydum.
Taç mücevheri de mücevherdir.
- Tamam "Carlton." - Peki "Calvin." Yeter.
BINGLEY, İNGİLTERE M.Ö. 50.000
(GELECEKTE KEVIN'IN EVİ OLACAK YER)
Lanet olasıca!
Burada mı yaşıyorsun?
Hayır ama bayıldım.
Evet, yerimizi anladım.
Neresiymiş?
Bilmiyorum ama görüyorum.
Dört boyutlu bir haritayı öğrenmek zordur herhâlde.
Sessiz durmak da çok zor bence.
Hakikaten öyle.
Heyecanlıyken, mutluyken, üzgünken çok konuşurum.
Yani her zaman. Hiç durmaz.
Motor çenem durmadan çalışır.
Umarım kimseyi rahatsız etmiyorum.
Ediyor muyum? Alto?
- Bazen. - Peki. Judy?
- Hayır. - Güzel. Bittelig?
Birazcık.
Birazcık, peki. Widgit?
- Yüzde 100. - Yüzde 100 mü?
- Penelope? - Evet.
Sanırım ihtiyar Kevster'ın susup lafı büyüklere bırakma vakti geldi.
Ama işe yaramak istersen
belki nerede olduğumuzu anlamaya çalışırsın?
İşe yarayacaksa.
Yarayabilir.
Tamam.
Minik "Kulübeyi" ormana yolladın Penelope.
Evet.
Her şeyi biliyor gibi davranıyor ama bilmiyor.
Cidden küçük bir çocuk gibi.
- Evet. - O küçük bir çocuk.
Tamam… Ama orası azalıyor.
Değil mi?
Odası daha önce gördüğüm hiçbir şeye benzemiyordu.
Duvar kâğıdı yüzünden mi?
Hayır, güç yüzünden.
Bir ara harita sanki gerçek bilginin merkezindeymiş gibi küt küt attı.
Tamam ama onun yüzünden değil. O hiçbir şey bilmiyor.
Neredeyiz biliyorum çocuklar.
Gelin!
Tamam.
- Tamam, gidelim. - Ben…
Bakın çocuklar.
Klasik Maya döneminde sonradan Meksika olan yerde gibiyiz.
Hı-hı. Peki burada çalacak ne var?
Hep çalmak zorunda mısın?
Bu inanılmaz medeniyetleri yaşamak yetmez mi?
Çalmak bizim mesleğimiz. Çağlar boyu çalmak.
Bizden şüphe eden ya da kıymetimizi bilmeyenlere kendimizi kanıtlamak.
Ailelerinize mi?
Ya da Yüce Varlık'a.
Ya da kendine dediği gibi "En Büyük İyilik"e.
Evet, bizi ve diğer her şeyi yarattı.
Peki o iyiyse ve siz ondan bir şey çalıp kendisinden kaçıyorsanız
bu sizi kötü adam yapmaz mı?
Evet, o yüzden dikkatli ol. Tamam millet.
Gizli ama hızlı olmamız lazım, o yüzden koşturmayı kullanın.
- Evet. - Ve koşturun.
Koşturun.
- Bekle. - Bekle.
- Durun ve toplanın. - Durun. Toplanın.
Mesele şu:
Mayaların belli insanları seçip onlara
çok iyi vakit geçirttiğini okumuştum.
- Evet! Bu çok iyi. - Harika.
Hayır, olay o değil.
Onları yakıp, derilerini yüzüp sonra da kafalarını kesiyorlardı.
Sonra bağırsaklarını deşip bağırsakların olduğu yere kafayı koyuyorlardı.
Sonra bağırsakları alıp bir ağaca tıkıyorlardı,
parmakları kesip onları da kafanın ağzına yerleştiriyorlardı.
Sonra kulaklarını kesip onları tanrılara kurban ediyorlardı.
- Ne? Hayır, doğru mu bu? - Olamaz.
Anlatmak istediğin başka bir şey var mı Bay Can Sıkıcı?
Kakao severlerdi.
Ben de severim.
Kakao ve daha fazlasını alacağız.
- Evet. - Gözünüz açık olsun.
Muhafızlara yakalanmak istemeyiz.
- Koşturun. - Koşturun.
Anında yakalandık.
- Kaçalım mı? - Kim? Biz mi?
Bizi demiştim ama siz de kaçabilirsiniz.
- Hepimiz kaçabiliriz. Hepimiz. - Kimsiniz?
- Tamam, peki… - Komşu kasabadan mısınız?
- Evet. - Hayır.
Hayır. Hayır.
O zaman yabancı mısınız?
"Yabancı" dediğiniz tanımadığınız biri mi?
Tabii ki konu kastediyorum.
Şey, her zaman derim,
"Bir yabancı henüz tanışmadığınız bir arkadaştır."
Ben de her zaman öyle derim.
- Gerçekten hep der misin? - Evet, derim. Evet.
Yabancı olmanıza çok sevindim.
Biz Mayalar yabancılara karşı çok konukseverizdir.
- Sahi mi? - Evet. Hem de nasıl.
Müstakbel dostlarım, gelip kraliçeyle tanışmalısınız.
Evet. Yabancıları çok sever.
Kurban etmeyi seviyor.
Ne?
Onu dinleme. Salağın teki o.
- Pardon. - Çocuklar.
Peşimden gelin.
Çekil.
Herkes yaptığı işi bıraksın. Bakın, ormanda yabancılar buldum.
Bakın, büyük ve küçük var.
Teşekkürler.
Hoş geldiniz yabancılar. Sizi görmek çok güzel.
Teşekkürler.
- Evet. Merhaba. - Gelin lütfen. Avokado alın.
- Teşekkürler. - Sağ olun. Teşekkürler.
- Teşekkürler. - Selam, ben Judy.
Çok naziksiniz.
Domatesler var.
- Sağ ol. - Baksana Widgit? Hey.
Gördünüz mü? Çok konukseveriz. Evet.
Nihayet, ben… Biz, hak ettiğimiz muameleyi görüyoruz.
- Evet. - Değil mi?
Tamam. Kraliçeyle tanışmanızın vakti geldi çocuklar.
- Beni takip edin. - Tamam.
Saraya gelin.
Ne kadar şaşaalı ve büyük olduğuna bakın.
Hoş geldiniz yabancılarım.
Lütfen kraliçemiz Leydi Sak K'uk'a selam verin.
Merhaba.
Hoş geldiniz yabancılar. Sizinle tanışmak çok hoş.
- Merhaba majesteleri. - Selam.
- Nasılsınız? - Çok iyiyim.
Aç mısın kocaoğlan?
Ah, evet. Ben her zaman açım.
O zaman bir şeyler yiyelim.
Hayır, alkış bana ait. Ama ziyafet çekelim.
Toplanın, toplanın. İşte planımız.
Yemekte herkes dağılsın ve ne çalabileceğimize baksın.
Muhafızların zayıf noktalarını arayın.
- Zayıf nokta. Peki. - Evet.
- Kevin, bu işi mahvetme, tamam mı? - Onu nasıl yapacağım ki?
Bu senin olayınmış gibi geliyor.
Evet.
- Bu senin olayın. - O yüzden yapma. Tamam mı? Hadi.
Bu lezzetin ne olduğunu bilmiyorum ama kesinlikle büyüleyici.
- Geldin. - Eğleniyor musunuz?
- Çok iyi, değil mi? - Evet.
- Evet, iyi. - Daha da yiyin.
- Daha mı? En sevdiğim. - Nevale.
Daha iddialı olmaya çalışıyorum, bu şehri nasıl yönettiğinizi öğrenmek isterim.
Çok kolaydı aslında. Çok sıkıcı.
Bence sıkıcı falan değil.
Bencilce olacak ama
çalıştığım yerde bir liderlik pozisyonu açılma durumu var
ve siz de başarılı bir kadın lidersiniz.
Ve bu cam tavanı nasıl aşacağıma dair tüyolara da açığım.
Cam neyi?
Cam. Arkası görünen kum gibi.
Şöyle…
Sana bildiğim her şeyi memnuniyetle öğretirim.
Ama bu gece ziyafet var.
İletişim konusunda
en ileri medeniyetlerden birinde olmak nasıl bir duygu?
Bilmem.
Başka bir soru:
Ayrı ve daha küçük bir masada olmamızın törensel bir sebebi var mı?
Bu çocuk masası. Biz de çocuğuz.
Ama sana bir tavsiye vereceğim:
Kararlar vermeye devam et.
Bir şeylerin olmasını beklemek liderliğin ölümüdür.
Amacını bul.
O adımı at.
"O adımı at."
Bir soru: Bu şehirdeki en değerli şey sence ne?
İnsanların birliktelik anlayışı…
Peki ya bir obje?
Muhteşem piramit.
- Hı-hı, evet. - Evet.
Belki daha ufak bir şey? Çantaya sığan ya da…
Vay canına.
Belediye hazinesinde bir sürü kıymetli şey var.
Belki gidip görmek istersin?
Tam isabet.
Bir yıl sonra 12 yaşına basınca kral olacağım.
Yakında hakkım olan yerde oturacağım:
Masanın başında.
Fena değil.
Yetki hâlâ annemde.
Şuradaki… Kırmızılı olan, annen mi?
Hayır, o bir haydu…
Hayır, annem hiç hoş falan değil.
Ama onlara saygı duymalısın.
Annem benim için çok şey feda etti.
Anlıyorum.
- Ah, evet. Çok fazla. - Pardon.
Muhafızların zayıflığını keşfettim: Çok kibarlar.
Ne demek bu?
Yani muhafızlar çok kibar.
Ben de öyle dedim, evet.
Çocuklar, gitmemiz lazım.
Burası büyüklerin masası Kevin. Çocukların masasına dön.
Bir kurban ayini için hazırlanıyoruz.
Ne? Neden?
Yanılıyorsun "Curly." Bize hayatımızın muamelesini yapıyorlar.
Sen de bizi kurban etmeden önce bunu yapacaklarını söylemiştin.
Olamaz. Yemeyi kesin.
Sen neden hâlâ yiyorsun?
Duramıyorum. Biliyorum ama duramıyorum.
Tamam. Bilgi aldım.
Kevin bizi kurban etmek için hazırlıyorlar dedi.
Sonra derimizi de yüze…
Dur.
- Bizi şişmanlatacaklar… - Hayır.
…ve sonra da kurban edecekler.
Hayır, bizi hazinelerine götürecekler.
- Olamaz. - Yemeyi kes.
Neredeyse doğru olamayacak kadar güzel.
Belki gerçek olamayacak kadar güzeldir de ondan.
Ben de öyle dedim ya. Gerçek olamayacak kadar güzel.
Evet, gerçek olamayacak kadar güzel.
Evet ben de onu dedim.
Ben kötü anlamda söylüyorum.
Tamam. Herkes sakin olsun.
Konuşabilir miyiz Kevin?
- Kaçmamız gerek. - Evet. Kısa konuşacağım.
- Ne yapıyorsun? - Sizi uyarmaya çalışıyorum.
Hayır, otoritemi sarsıyorsun.
Onlara bak. Ödleri patlıyor.
Onlar konuşurken biraz daha yiyeceğim.
Yardım etmeye çalışıyorum yoksa hepimiz kurban edileceğiz.
En iyi yaptığın şeyi yapmaya devam et
- ben de öyle yapayım. - Neymiş o?
Lider değil ama yetkili olmak.
En iyi yaptığım şeyi soruyorum.
Bilmiyorum. Eminim usta olduğun bir şey vardır.
Annem ve babam hep yanlış yaptığımı söyler.
Belki en iyi yaptığım odur.
Bunu sana mı diyorlar? Sesli şekilde mi?
Mayaların bizi kurban etmek için…
…hazırladıkları konusunda yanılıyorsun.
Ama her konuda yanılmadığından eminim.
Bazen öyle geliyor.
Belki seni eve götürdüğümüzde ailenle biraz konuşursun.
Sahi mi? Sen varken mi?
Ben… Benimle değil, hayır.
Onları tanımıyorum. Kendin konuşabilirsin.
Tamam.
Teşekkürler.
Hoş geldiniz. Buyurun, çekinmeyin.
Burada nesilden nesle geçmiş en kıymetli eşyalarımızın bazıları var.
Nesilden nesle aktarılmış. Mesela bu kafa süsü.
Ta-da.
Satsak kaça gider acaba?
Kaça mı? Paha biçilemez.
Not al.
Fiyat: Paha biçilemez.
Neyse, peşimden gelin.
Bütün şu güzel parçalara bakın.
Hepsi el yapımı.
- Not al. - Tamam.
Favorim bu. Yeşime oyulmuş kurbağa.
Penelope, konuşalım.
Efendim?
Hayır.
Şunu açıkla.
Benden çalma.
Onlardan çalma.
Buradan çantama bir şey atmadan gitmem.
Onu bırak genç adam.
Çok özür dilerim. Şey istiyorsanız… Şaka.
Beni dinle!
Sen beni dinle!
Okuduğuma göre kurban edilmeden önce,
Mayalar insanlara ziyafet çekip, VIP muamelesi yaparmış
sonra onlara güzel giysiler giydirip tapınağın tepesine çıkarırlar
ve törenle öldürürlermiş.
Sen de beni sıkıntıdan öldürüyorsun.
İlk ikisi dışında söylediklerinin hiçbirini yapmadılar.
- Selam dostlarım. - Selam.
Şimdi size güzel şeyler giydirelim diye düşündük.
Sonra da bir ayin için sizi tapınağın tepesine çıkaracağız.
- Haklısın. - Aha!
Teşekkürler. Hayır.
- Sen? - Hayır, gerek yok.
Çocuk haklı.
Bizi kurban edecekler.
- Sakin olun. - Ne yapacağız?
Bir şekilde kaçacağız. Ben Judy'yi alayım.
- Ne zamandır tanışıyorsunuz? - Bu benim oğlum.
Evet, görünüşe göre tanışıyorsunuz.
- Evet. - Evet.
Bu harikaydı ama gitmemiz gerek.
- Gel Judy. - Dur, ne oldu?
Daha göreceğim hazineler var. Anlarsın ya.
Hayır… Söyleme. Kurban edileceksin.
- İyi misiniz? - Çok iyi vakit geçiriyoruz.
Harika. Sizi piramidin tepesine çıkaracağız.
Çok güzel bir ayinimiz var. Katılmanızı çok isterim.
İnsan kurban etmeye katılacağız.
Anlıyor musun?
Tamam. Koşturun.
- Koştur. - Koştur.
Kaçın, canınızı kurtarın!
Daha yavaş koşsak? Midemize kramp girecek.
Evet, canımızı kurtarmak için yavaş koşalım. İyi fikir.
- Yakında geçit var. - Ne kadar yakında?
- Bilmiyorum. - Tanrım.
Yaklaşıyorlar Widgit.
- Duramıyorum. Dura… - Uçurum.
- Korktum.
Sarmaşıklarla karşıya atlamalıyız.
Önce ben gideyim Judy. Güvenli olmayabilir.
- Yılan var Bittelig! - Ne? Hayır!
- Pardon. Benim hatam. Sarmaşıkmış. - Tanrım.
- Hiç yılan gördün mü? - İtiraf edeyim, görmedim.
Tamam. Atla Bittelig.
- Hayır, işe yarmayacak. - Peki. Uçurum toplanması.
Şimdi ne olacak?
Susan olsa atlardı.
- Atladı. Zaten o yüzden öldü. - Doğru ya.
Susan hakkındaki düşünceler?
Susan'ı özlüyorum.
Tam arkamızdalar, değil mi?
Evet. Bunlar onlar, evet.
- Arkamızı dönsek mi? - Selam.
- Selam yabancılar. - Selam.
Selam. Merhaba.
- İşte buradasınız. - Merhaba.
Tapınak yolunu yanlış gittiniz.
Selam.
Az daha ayinden önce kaçıyordunuz.
Çok yaramazca.
Bunu siz olmadan yapamayız.
Burada olmanız lazım.
Eyvah.
Hayır, hayır.
Bu taraftan.
Yürüyün.
Hay aksi, şey…
Arkadaşlarımı bağışlayın!
Beni alın! Ben yaşadım! Onlar masum!
Bıçağını al, karnıma sapla,
mükemmel nemli cildimi ve karakter dolu yüzümü söküp al.
Sopalarınızdan birine takın.
Beni kesin, derimi yüzün. Kendimi… Yok, yapamam çocuklar.
Üzgünüm. Yapamam. Bu çok fazla.
Şu anda panikliyorum.
- Yapamam. Üzgünüm. - O iyi mi?
Kendimi tören için sunuyordum, fikir değiştirdim.
Çok üzgünüm.
Meyve yiyip güneşin batışını izleme ayinini mi?
- Meyve yemek mi? - Meyve mi?
Evet, buraya gelip güneşin batışını izleriz,
meyve yer, sohbet ederiz.
- Kulağa pek fena gelmiyor. - Farklıymış.
Buna inanmayacaksınız majesteleri
ama Mayaların insan kurban ettiğini sanıyorduk.
Kurban etmek mi?
Sanırım tanrıları için dışarıda bıraktığımız mısırları diyorlar.
Evet. O ama "mısır" yerine "insanı" kastediyorum.
Ve "dışarıda bırakmak" yerine de
törenle "derilerini yüzüp üzerinize giymeyi" diyorum.
Bizi koruyan tanrılar neden bunu istesin ki?
Evet. "Teşekkürler tanrılar.
Sizin için insan derisi giymek istiyoruz" mu diyoruz?
Çok mantıksız.
Bunu nereden duydunuz?
Kevin.
"Curly."
Wikipedia'dan.
Bu "Wikipedium" ünlü bir tarihçi mi?
Şu "Wicked Petey" o bilgileri nereden almış?
İstilacıların anlattıklarından.
İstilacıların dediklerine inanma. Onlar her şeyi uydurur.
Yani ben birilerini istila etsem
onları olduklarından kötü göstermek isterim.
Mesela "Bacaklarının yerinde yılan var ve kedi yiyorlar" derim.
Sonra da insanlar "Evet, onları neden istila ettiğinizi anladık" der.
Diğer köydekiler kedi yemiyor mu yani?
Ama saldırdık.
İkinci bir kaynağa güvenilmeyeceğini bilmeliydik.
Bizim bakış açımıza göre, bu kadar barışçıl ve misafirperver olan
ve sürekli diğer insanları öldürmeyen bir halka rastlamak nadirdir.
- Bazen insan öldürüyoruz. - Evet canım.
Ama onlar yağmacılar, istilacılar, yılan-bacaklılar ve hırsızlar.
Hırsızları mı öldürüyorsunuz?
Evet, hem de nasıl. Hırsızları hiç sevmeyiz.
Haydutları sevmez misiniz?
Evet. Onların kafasını keseriz.
Haydut değilsiniz ya?
Hayır.
Bir şey çalmadınız, değil mi?
- Hayır. - Hayır mı?
Hayır.
E, gerçekte kimsiniz?
Biz… Bizler yabancılarız.
Yabancılar.
Konukseverliğiniz için teşekkürler ama gitmemiz gerek.
Durun.
Çantalarını, keselerini kontrol edin.
Kontrol et.
- Muhafızlar. - Bende onlardan yok.
Sadece vazo.
Cepler.
- Burada bir vazo var. Bak. Evet. - Hiçbir şey.
Sadece vazolar var.
Çantasına bir şey koyduğunu gördüm.
- Avokado. - Sadece bir avokado.
Aslında bizim cidden gitmemiz gerek.
Tekrar teşekkürler.
- Teşekkürler. - Hadi gidelim ekip.
- Teşekkürler. - Evet.
- Çok teşekkürler. - Her şey dâhil sanmıştık.
- Kibarlardı. - Çok tatlılar.
İkinci kaynak.
Herkes benim için ne düşündü?
Zaman yolcusu haydut olmaya uygun değilim.
- Bu herkese göre değil. - Sadece senin suçun değil.
Widgit ve Penelope de alışılagelmiş hatalarını yaptı.
Alışılagelmiş desteğin için sağ ol Judy.
Tamam Widgit, onu eve götürmemiz gerek. Burada ne işimiz var?
Haritaya göre geçit buralarda bir yerde ama yok, değil mi?
- Orada. - Nerede?
O çok uzak.
- Aşağı çok yol var. - Tanrı aşkına.
Truva'da Cassandra, Seninle uçurumdan atlarım demişti.
Ona inanılmaz, değil mi?
- Ben atlamam. - Atlamam.
Ben Leydi Sak K'uk'u dinleyeceğim.
Adımı atacağım.
- Kevin? - Ben de.
Widgit.
- Pekâlâ. - Biraz gerginim.
Mayalar hakkında yanıldım, tamam ama bu konuda yanılmıyorum.
Peki.
BINGLEY, İNGİLTERE
Burada bu dizi çok güzel diyor.
Gözünü alamazmışsın.
Öyle mi? Burada ikinci bölümde tempo biraz düşüyor yazıyor.
Üçüncü bölümde birini öldürüyorlarmış.
Umarım o gıcık kadındır. Nerede oynuyordu?
Şimdi bakıyorum.
Hayır, bakma.
- Neden? - Yarışma yapalım.
Fianna… Vakit geldi.
Gülmeyi kesin. Gülmeyin.
- Kötülük var o yüzden de ciddi bir şey. - Pardon efendimiz.
Oyun mu oynuyorsun Kevin?
Güzel, Kevin. Çok modern.
Doğru ya.
İşte burası. Odan.
Ayrılmamızdan bir saniye sonrasına geldik.
Bu da tuhaf oldu çünkü böyle olacağını düşünmüştüm.
Herkes sessiz olsun.
Kıl payı atlattık.
Tamam. Evet genç adam "Cas"…
- Kevin. - Evet, doğru.
Burada veda edeceğiz.
Bir şey diyebilir miyim?
- Evet. - Söyle.
Çabuk ol.
Bana, hayatta bir kez yakalanacak bu inanılmaz macerayı
yaşattığınız için sizlere teşekkür etmek istiyorum.
Hayatımda kısa bir süre bir ekibin parçasıymış gibi hissettim.
Ama bu bir haydut çetesi ve sen haydutlar konusunda çok ön yargılısın.
Doğru. Öylesin.
Haydut musunuz peki? Pek bir şey çalmıyorsunuz.
Aklıma geldi.
- Bu senin. Bu da. - Ne? O benim.
- Evet. Bu. - Nasıl?
Bunu ben aldım.
Evet, bulduğumda bozuktu.
Bunu da aldım. Biraz kirli. Pardon.
- Bu nedir bilmiyorum. - Plastik.
Seni tanımıyorken almıştım. Üzgünüm.
Kevin, kiminle konuşuyorsun? Odada misafirin mi var?
- Kimse yok? - Tabii ki yok. Şaka yapıyordum.
- Tabii ki yok. - Kendinle konuşmayı kes ve yat.
Evet, yat aşkım.
Başka nerede oynamış?
- Şey var ya… - Ah, evet.
Evet. Tanrım, neydi?
- O film işte. - Araştıracağım.
Adieu, mon frère.
- Seni özleyeceğim. - Bilgiler için sağ ol Kevin.
Evet, bize verdiğin küçük bilgiler
bazen faydalı oldu.
Evet, atla ilgili olan.
Evet, pekâlâ.
Bravo.
- İncelemesini yayınlayacağım. - Evet, yapmalısın.
Sen de kimsin?
O da neydi?
- Anne! Baba! - Kevin!
Hayır. Dur.
Kevin.
Kevin bakma.
Baktın.
Oh, Kevin.
Kömürleşmişler.
Kömüre dönüşmüşler. Üzgünüm Kevin.
Annemle babam mı bunlar?
Bunlar oluyor. İblis olayları.
Evet, kömürleşmek istemiyorum. Hayatta.
- Çabuk Kevin! Çabuk! - Widgit, geçit!
Tamam. Oldu.
- Geçit açılmıyor. - Söyle açılsın.
Lütfen ricamızla açılır mısın?
Hayır.
- Ailem öldü mü? - Hayır.
İyi değiller. O kadarını söyleyelim.
Nefes al dostum!
Aklını boşalt. Hiçbir şey düşünme.
Şimdi güzel bir şey düşün ve tekrar dene.
Ve kapıyı aç.
Başardım.
- Gidelim. - Gidelim.
- Sonra görüşürüz Kevin.
- Durun… - Tamam, gidelim.
Alev Fırtınası, lütfen.
Ailemi kurtarabilir miyim? Zamanda geri gitsem, kurtarabilir miyim?
Tanrı aşkına. Bizimle geliyorsun.
TARİHÎ FİGÜRLER
Gidelim.
- Jasper'lar. - Buyurun efendim.
- Buyurun Yüce Varlık? - Bu şeyden çıkmam lazım.
Çok sıcak. Gelin, çıkmama yardım edin.
Tamam. Bir, iki, üç.
Teşekkürler. Acayip bir gün geçirdim. O haydutlar yine kaçtı.
- Ne? - Yine mi?
- Ornitorenk? - Evet, o kalsın.
Ornitorengi çok severim. O haritayı geri istiyorum.
O haydutlar zamanda yolculuk ediyor ve geçitleri kapatmıyorlar.
Pancar-muz?
Pancar-muz… Pancar-muz nedir? Hayır.
- Yani? - Yani kapılar
her yerde ardına kadar açık.
- Bugünkü dualar efendim? - Hayır, üzgünüm.
Böyle bir zamanda olmaz Helen!
Açık geçit türlü felaketlere yol açabilir.
Tarih hataları, paradokslar ve anormallikler.
Kötü geliyor. Keruv baharatlı içecek ister misiniz?
Çok severim.
Buyurun efendim. Sizi rahatlatır.
Teşekkürler.
- Ne bu… Hey, sen kimsin? - Keruv.
- Sen keruvsun, bu da baharatın mı? - Aynen. Doldurayım mı?
Doldurma ama teşekkürler.
Bu leziz şey için teşek…
Def edin onu. Gelin buraya çocuklar. Gelin.
Burası çok gizli… Dışarı! Dışarı! Çıkın!
Tamam. Size göstermek istediğim şey bu.
- Bu süper harika yeni projem. - Herkese anlatmak için sabırsızlanıyorum.
Hı-hı. Bu da beni şeye getiriyor…
Ayrıca süper, süper, süper…
Bunu ne kadar anlatsam az… Süper çok gizli.
Kimse bilemez. Anladınız mı?
- Söyleyin. - Kimse bilemez.
Uyumlu söyleyin.
Kimse bilemez.
- Duydunuz mu? - Üzerinde çalışırız. Tamam, göster.
Olamaz.
Bu… Ben… Resmen sidik bu.
Unutmayın, kimseye tek kelime etmek yok.
KISMEN TERRY GILLIAM VE MICHAEL PALIN'İN KARAKTERLERİNDEN UYARLANMIŞTIR
'TIME BANDITS' FİLMİNDEN UYARLANMIŞTIR
Alt yazı çevirmeni: Orhan Cevher