JAPAN 1200 NA CHRISTUS
- Jeetjemina. Wie ben jij? - Er zijn vijanden in de buurt.
Je moet op je hoede zijn in dit bos.
Is dat Japans? Ik heb een lesje gehad, dus ik kan tot vijf tellen.
Vijf.
Ja, oké. Ik kom al.
Trouwens, heb je deze nerd ook gezien?
- Heeft hij je wat aangedaan? - Ja, dit is m'n broer.
- Ja? Heeft hij je wat aangedaan? - Broer, ja.
Jeetjemina. Jij bent echt cool.
Maar goed, m'n broer heet Kevin en hij heeft een jankstemmetje.
Hij praat zo: 'Hé, mam en pap.'
Hé, mam en pap. Niet boos worden…
…maar ik zit nog steeds bij de dievenbende, genaamd de Tijdbandieten.
Mam, jij wilde niet dat ik me bij 'n bende aansloot.
Het spijt me heel erg.
Pap, jij zei: 'Kevin? Die gaat nooit bij een bende. Kijk hem nou.'
En kijk mij nou eens. Ik zit bij een bende.
Dit is helemaal niks.
Er valt hier niets te stelen. Alleen oude boeken.
Hé, en dit dan?
Dat is mede, een middeleeuwse alcoholische honingdrank.
Niets waard, dus. We moeten hier weg. Kom mee.
We zijn niet ruig.
- Of cool. - Snel.
Of heel gevaarlijk…
…of dapper of goed op elkaar ingespeeld.
We zijn niet heel slim of goed in onderhandelen…
…en we steggelen wat af over wie er 'we gaan' mag zeggen.
Gaan.
Sluipen of verstoppen gaat ons niet goed af…
Hierzo…
…en jatten en andere boevenbezigheden ook niet.
Aan het oor vasthouden.
En toch zijn we 'n bende.
- Kijk. - Daar. We gaan.
En we reizen door de tijd om jullie te vinden…
…en te voorkomen dat jullie in kolen worden veranderd…
…wat mogelijk mijn schuld was. Sorry.
Penelope?
Er is wat mis met de doorgang. Die heeft een storing.
- Nu kunnen we hem niet gebruiken. - Oké. Hang er wat overheen.
Bittelig, help even.
- Doe de deur open. - Er komt iemand aan.
Snel, verstop je.
Vingers… Klungel.
- Dit kan weleens gevaarlijk worden. - Ja.
- Het kan gevaarlijk worden. - Kom op.
Ga kijken of dat klopt. Dank je. Alsjeblieft.
Soms krijg ik van Penelope taken, zoals risico's inschatten.
- Niet zo klungelen. Wie heeft de buit? - Larry.
Larry Altijd Te Laat?
Waarom geef je hem nou de buit? Hij komt altijd te laat.
De andere bende komt zo hiernaartoe. Er staat veel op het spel.
Het schijnen geen lieverdjes te zijn. Dus hou je koest.
- Oké. - Top.
- Larry, je bent te laat. - Jongens.
Sorry dat ik zo laat ben.
Ik zie mannen die zich als gangsters kleden en ook zo praten.
- Ik hoor iemand praten. - Gangsterpraat?
- Doe alsof je er niet bent. - Doe alsof je er niet bent.
- Hé, baas, ze zitten achter deze kisten. - Wat doen ze daar nou?
- Geen idee. Ze zitten stokstijf stil. - Wat? Zo?
Zo.
Hallo? Willen jullie het daar doen of hier?
- Kom maar tevoorschijn. - Ze hebben ons gevonden.
- Wat zien zij eruit. - Nog nooit zulke vreemde vogels gezien.
- Nog nooit. Zijn jullie de bende? - Geef ze geen duidelijk antwoord.
We hebben de buit.
- Ja, wij zijn de bende. - Oké, top.
Wij de andere bende.
Nou, mam en pap. We hebben een andere bende leren kennen.
- Waar is de drank? Wij hebben de buit. - Drank?
O, drank.
Wij krijgen de buit in ruil voor de drank.
- Geef hem drank. - Mede.
- Ja. - Drank.
- Mede? Vingers, ooit van mede gehoord? - Nog nooit.
- Ik heb hem, baas. - Voorzichtig, Vingers.
Het is een oude alcoholische honingdrank.
Geef maar. Ik proef wel even. Vingers, geen beweging.
Lekkere mede. Hebben jullie meer van dat spul?
O, ja. Dat hebben we. Jongens.
Penelope heeft ze de gestolen drank van de monniken verkocht.
Monniken horen sowieso niet in drank te handelen, zei ze.
Heel efficiënt.
Efficiëntie en punctualiteit vinden wij erg belangrijk.
Hoor je dat, Larry? Raad 's wat er schort aan m'n misdaadorganisatie?
- De organisatie… Ik weet 't. - Ja. Zo lastig om bendeleider te zijn.
Wij hebben niet echt een leider.
Een bende zonder leider? Nog nooit van gehoord.
We zijn meer een gelijkwaardig collectief.
We nemen beslissingen door te stemmen. Iedereen mag meebeslissen.
- Nee, hoor. - Jawel. Want zo heb ik het graag.
Ik wil graag even met je praten.
Ik vind dat wel wat: een bende zonder leider.
- Ik kan die enorme druk niet aan. - Ja, zo zwaar.
Wat nou als er straks iemand door mij omgelegd wordt? Niet te doen.
- Nee. - Ooit iemand omgelegd?
Helaas wel, ja. Ik heb iemand omvergeduwd toen ik een mug wilde wegjagen.
Vingers… O, mijn god. Hij laat de… Vingers, laat maar…
- …laat maar liggen. - Ik voel met je mee.
- Zit dat jochie in je bende? - O, ja. Nu wel.
- Gegroet. - Gegroet?
Zo is-ie.
Ja. Kom, jongens. We gaan ervandoor.
Kom vanavond naar het inzamelingsfeestje. Jullie komen sowieso op tijd.
Penelope denkt dat de andere bende 'n leider in haar zag.
Vingers.
- Ze toonden wel veel respect. - Kom op, Larry.
- Was zij het echt? - Ja, dat was 'n loods van Madame Queenie.
- Ze zag er wel anders uit dan verwacht. - Uiteraard.
- Ze wil een gevoel van mystiek oproepen. - Baas, er zat een klein jochie bij.
- Dat is Babyface. - De beruchte en gevreesde Babyface?
- Ja, die Babyface. - Dat Britse jochie dat 'gegroet' zei?
Heb je ooit een babyachtiger gezicht gezien?
- Denk je dat dat Madame Queenie was? - Deze discussie is al gevoerd.
Oké, even de buit bekijken.
Dit is geen buit. Dit zijn gewoon kleine schilderijtjes van oude mannen.
We zijn in de luren gelegd.
- Ik vertrouwde ze al niet. - Wat 'n nare streek.
Als je ons met oudemannenschilderijtjes opzadelt, kom je daar niet mee weg.
Je kunt het gebruiken.
- Om 'n oudemannenkunstgalerij te starten? - Het is contant geld.
In dit tijdperk noemen ze dat 'buit' of 'poen'.
Poen. Top. Oké. Lijkt me allemaal heel onwaarschijnlijk.
Wel een geloofwaardig verhaal. We gaan.
- Poen. - Juist.
- Raad eens, pap en mam? - Even kijken waar we zijn.
We zijn in New York, in 1929.
Jullie wilden hier altijd al naartoe.
Jammer dat de omstandigheden niet beter zijn…
…en jullie als twee levenloze steenkolen in m'n buideltasje zitten.
Luister. 'Dit wordt een topavond. Zo'n feest heb je nog nooit meegemaakt.'
We zijn nooit op een feest geweest. En de entree is 35 cent.
- Wat zijn centen? - Poen. Dat hebben we al.
Wel even 'n kleine waarschuwing. Feestjes kunnen gevaarlijk zijn.
Hammed Johnsons neef gaf er een toen z'n ouders weg waren.
Iemand liet de speaker in de wc vallen en toen vloog die in de fik.
- Hoe kan dat? Hij lag in de wc. - Geen idee. Ik was niet uitgenodigd.
- Nu wel, en we gaan er samen naartoe. - Ik weet het niet, hoor.
Kevin, haal je neus eens uit de boeken. Je moet eropuit gaan en het leven vieren.
Misschien een beetje dan.
We zijn te laat.
Alle New Yorkers komen een kwartiertje te laat.
Niemand te zien.
Wat is dat nou weer?
Alcohol.
Met honingsmaak.
Dringen ze Madame Queenies territorium binnen?
Dat hoop ik niet voor ze. Binnendringen is uit den boze.
Absoluut.
We zijn in Harlem, tijdens de Harlem Renaissance.
Er wordt hier op dit moment veel kunst, literatuur en muziek gemaakt.
Niet te geloven dat ik over dit tijdperk lees, terwijl ik er zelf ben.
Ja, het is me wat. Even kijken wat we met dit zogenaamde 'geld' kunnen kopen.
Dit is de tijd van de drooglegging. Alcohol is dus verboden.
Pap mocht ook ooit geen bier meer drinken…
…nadat-ie dronken was geworden en met Mrs Broadrib had geflirt.
Mensen drinken nog wel alcohol. Ze betalen er alleen meer voor.
- Die andere bende is best tof. - Jullie zijn er. Kom verder…
Je hebt Bumpy Johnson. Hij is zo'n beetje hun leider.
- Net zoals Penelope. - Je kent Larry nog wel.
En je hebt Larry Altijd Te Laat. Hij komt altijd te laat en hij heet Larry.
- Hoe kan 't nou dat je weer te laat bent? - Sorry.
Dan heb je nog Ernie Vingers. Hij is een beetje onhandig.
Het is een ironische bijnaam. Zoals ik 'Mr Mode' wordt genoemd.
- Gegroet. - Maar kijk nou eens.
Ga lekker zitten. Geniet ervan. Haal wat te drinken.
Een bezoek aan een illegale bar. Dit is mijn allereerste vergrijp.
Als je die keer dat ik een bladzijde uit een biebboek kopieerde niet meerekent.
- Dit is fantastisch. - Interessante bijeenkomst.
Dit is top. Het gaat eindelijk de goede kant op.
Ik heb migraine en er zijn hier te veel vreemden.
Te veel mensen om te wantrouwen.
- Probeer je een beetje te vermaken. - Liever niet.
Zie je die dame daar? Zij heeft de leiding.
- Is zij dat? - En haar bende.
Zij leveren de honingdrank. Taaie rakkers, man.
- Taaie rakkers? - Heel taai.
- En dat is Babyface. - Dat jochie?
- Kijk dan. - Net een baby in een pak.
Ik versta er helemaal niks van.
Ik ben geïntrigeerd en in de war. Ik voel me geweldig en ellendig.
- Pardon. Wat is dit voor muziek? - Dat is jazz, snoes.
Jazzsnoes?
- Jazz. - Jazz.
Ik overweeg om mijn bende op dezelfde manier te runnen als jij.
- Niemand meer omleggen. Zo stressvol. - Ik weet 't. Ik kon 't niet meer aan.
Die blik op hun gezicht is echt… Vreselijk.
- Precies. - Zo'n verraste blik. Ja. Zo van…
Nee, eerder…
Ja. Al reageerden sommigen ook wel zo… boos.
Eerder zo van: 'Doe me geen pijn. Je mag alles van me hebben, maar doe het niet.'
Wat? Nee. Ze zeggen gewoon: 'Waarom geef je me nou een duw?'
Een duw? Blijkbaar hanteren we een andere aanpak.
Zullen we?
- Wat? - Dansen.
- Waarom? - Voor de lol.
- Ik voel me ongemakkelijk. - Wij ook. Kan dat ergens anders?
Smaakt dit naar meer?
Pas op. Hij komt eraan.
- Bedankt. Een glaasje limonade, graag. - Glaasje limo van de zaak.
Wij gaan ook beslissingen per stemming nemen.
Dat is ook beter, want dan heeft iedereen wat in te brengen.
- Toch, Widgit? Zeg maar 'ja'. - Ja.
Madame Queenie, je bent erg inspirerend.
Dank je.
Maar 'Madame Queen' is niet nodig. Eén titel volstaat.
Wat jij wilt, uiteraard.
Hoeveel heb je er gehad?
Wat moet ik zeggen?
Ze heette Alana Mortimer en ze was het mooiste meisje ooit.
En? Wat gebeurde er?
Op een avond zag ik ene Riley haar zoenen.
- Wat een schoft. - Na die dag verdween-ie van de aardbodem.
- Naar de andere wereld geholpen? - Naar Preston.
Naar Preston?
- IJskoud. - Best koud daar, ja.
De mensen lijken wel bang voor me te zijn.
Ze hebben vast van het biebincident gehoord.
Gaat het wel?
Ik dacht aan Susan. We hebben het nooit over haar.
We hebben het juist heel veel over haar. Misschien wel té veel.
De alcohol zorgt ervoor dat ik er nog liever over wil praten.
Oké.
- Is het zo genoeg? - Ja.
- Oké. Heel erg bedankt. - Jongedame.
Mijn beknopte en welgemeende reactie: 'Wauwie.'
- Dankjewel. - Wat betekent 'sjoebiedoebie' eigenlijk?
Ik was aan 't scatten, improviseren.
Je kunt je stem namelijk ook als instrument gebruiken.
Ik snap het. In het laatste liedje zong je: 'Ze zei: "Zaza-zoe-wauw."'
- Wat betekent dat? - 'Zaza-zaza-wauw'.
Dat betekent dat ze onder de indruk was en het ontzettend naar haar zin had.
Dat gevoel ken ik.
- O ja? - Ja, ik ben dol op woorden.
Ik ben acteur. Ik deel het niet graag, dat ik acteur ben.
- Maar ik ben acteur. - Wauw. Sta je weleens voor de camera?
Jazeker. Staan, lopen, ik doe het allemaal.
Loop je met me mee naar huis?
Graag, maar ik weet niet waar je woont.
Een wc-brandfeestje is hier niks bij. Lekker voor je, neef van Hammed Johnson.
- Charlie? Met Madame Queenie. - Ja, baas.
Plaats advertenties met info over stemrecht.
- Is dat wel een goed idee? - Het is heel belangrijk.
Ja, baas.
En dan moet je bij Dutch Schultz de ruiten inslaan.
Hoe durft-ie mij te bedreigen? Ik ben de baas in Harlem.
Madame Queenie?
Doneer geld aan het leesprogramma. Kinderen moeten leren lezen.
- Oké, baas. - Oké, lieverd.
- Ga ik regelen. - Tot gauw.
Iemand is actief op uw territorium.
- Van waaruit opereren ze? - Dat is het nou net.
Ze opereren vanuit een van uw loodsen.
- Dat heet binnendringen. - Dat zeiden wij ook al. Binnendringers.
We wilden ze even 'n bezoekje brengen.
- Ja. - Een bezoekje.
Nee, jullie gaan ze flink intimideren.
Dat bedoelde ik ook met 'bezoekje'.
Zeg dat dan. Niemand snapt wat je bedoelt als je zo praat.
Mam, pap. Ik kom jullie nog steeds redden. Sorry dat ik al even niks heb laten horen.
We beleven van alles in New York. Ik heb priklimonade gedronken.
Jullie zeggen dat ik altijd een oogje moet houden op m'n zusje.
Dat ben ik vergeten. Sorry. Maar Saffron zit vast veilig thuis.
Er is hier iemand verkoold.
- U bedoelt dat ze verbrand zijn? - Nee, letterlijk in kolen veranderd.
Nou, pech voor hen. Daar zit ik niet mee.
Daar. Ze kwam uit haar tombe, wilde de deur openen, maar dat lukte niet.
Ze is fysiek traag en traag van begrip. Ze heeft lang stilgezeten.
De inwoners draaiden zich om en werden verkoold.
Toen ging ze langzaam naar boven.
Langzaam?
Ja. Ze heeft lang stilgezeten.
U zegt steeds 'ze'.
En als ik gelijk heb, zijn degenen op wie ze jaagt in groot gevaar.
Ze maakt jacht op de Tijdbandieten, toch?
- Ja, dat klopt. - En daarom zijn we hier?
Om ze voor het Opperwezen op te sporen?
- Ja. - Het klonk alsof u 't vergeten was.
Ja, inderdaad.
Geen wonder dat ze hierlangs kwamen. Voel je al die krachten?
- Nee. U wel? - Ja.
Hier heeft iemand met immense krachten gezeten.
Vindt u uw baan leuk?
Voor het Opperwezen werken is een roeping, geen baan.
Ook al is hij soms lastig, bazig en bemoeizuchtig?
Hij staat onder grote druk. Die bandieten hebben geen idee wat ze hebben ontketend.
- Bezit de Kaart zoveel kracht? - De Kaart.
En de jongen.
Mam, pap, ik zit in een echte misdaadorganisatie.
De bandieten maken nu ook vervalsingen…
…wat erg populair was in de jaren 20. Al kan hun werk nog wel wat beter.
- Een jazzbiljet. - Een ziljoen dollar.
Hier is de waarde gelijk aan je gevoel van eigenwaarde.
Veel beter dan de originele versies.
Alto heeft een medeartiest ontmoet en zij leert hem jazz te spreken.
Heb je zin in een… sandwich?
En de bandieten stelen nog steeds mede die ze voor poen inruilen.
- En ja, dat is strafbaar. Ik weet het. - Kom op, jongens. Opschieten.
- Maar er is wat misgelopen. - Halt. Jij. Dief.
Rennen. Rennen.
O, nee. Nee, nee, nee.
Het gaat wat langer duren voor ik jullie kan redden.
Dus Bittelig en Judy zitten daar vast?
Ja, inderdaad. De doorgang is nogal onbetrouwbaar.
- Dat had ik al gezegd. - Slechte timing.
- Hallo. - O, nee. Niet nu.
- We moeten ze daar weghalen. - Goed idee.
Ik ben ermee bezig.
Leuk handeltje, zeg. Het zou jammer zijn als jullie dat kwijtraakten.
Ja, heel jammer.
Ik was nog niet uitgepraat.
- Probeer een oplossing te vinden. - Hoe?
Geen idee. Jíj bent de wiskundige.
- Oeps. Wat zijn we toch onhandig. - Klungels die we zijn.
Geeft niks. Ik ben ook een klungel.
- Daar heb ik ook last van. - Ja. Heel klungelig.
- Emmie, ik heb 't erg naar m'n zin gehad. - Ik ook.
Het was erg fijn om naar je te luisteren en naast je te lopen.
- Ja. Alto, ik maak me zorgen om je. - Omdat ik geen vast inkomen heb?
Nee. Er zijn gangsters die het op jullie gemunt hebben.
Wat?
Madame Queenie wil dat jullie aan haar uitgeleverd worden.
Straks maken haar handlangers jullie af omdat dit háár territorium is.
We willen jullie meenemen naar zee.
Aha. Weet je wat? Ja, dat klinkt heel ontspannend. Doen we.
Penelope, dit bedoelen ze vast niet letterlijk.
- Nou… Niet iedereen is een boekennerd. - Penelope.
Hallo, vriendelijk ogende mannen.
Emmie zegt dat er gangsters achter ons aan zitten en dat we…
Kijk nou toch. Is dat 'n vioolkoffer?
- Speel je soms jazz? - Speel je jazz?
- Nee, ik speel geen jazz. - Laat maar zien wat je wel speelt.
- Een Tommygun. - Rennen?
- Waar is iedereen? - Pak ze.
- Gevaar. - We moeten 'm smeren.
- Gevaar. - Rijden.
Snel.
Sneller.
- Waar is jullie schuilplaats? - Naar rechts.
Weer naar rechts.
Ze zitten achter ons.
En dan weer rechts.
Rijden ze nou rondjes? Wie is er nou zo dom?
En dan weer rechts.
Wat is dit nou?
Wat is dit in duivelsnaam?
Ziet mijn profiel er zo uit?
En naar rechts.
Wacht even. Gaan we terug naar het vertrekpunt?
O, ja. Dat zou fijn zijn.
- We gaan eraan. - M'n leven is pas net begonnen.
Rechts.
Hé, Bumps. Madame Queenie zit in die auto.
Een achtervolging op heel lage snelheid. Zullen we ingrijpen?
Doorgang.
Stop.
- Rennen, Judy. - Laat ze niet…
Snel. Spring erdoorheen voordat-ie dichtgaat.
Springen, Judy.
We dachten dat we daar voorgoed vastzaten.
Ik heb een nieuwe doorgang ontdekt. Verdorie, kom mee dan. Weg hier.
Ze zijn weg.
Hoe kan dat? Ze rijden rondjes.
- Stoppen. Dat is de rest van de bende. - We gaan een ritje met ze maken.
- Ze hebben Judy, Bittelig en Widgit. - Volg die auto.
De auto vol gangsters die we juist wilden ontvluchten?
Ja. Precies. Heel goed.
Kijk mij nou, ik rijd in een automobiel. Het is niet zo moeilijk als ik…
- Pas op. - Oké.
'Tien ziljoen dollar.'
'De waarde van je angsten loslaten.'
- Die is van Judy. - Ze laten een spoor achter.
- Volg dat papier. - Alto, kijk.
Daar zijn ze. Oké. Laat ze onmiddellijk gaan.
- Ja, laat ze gaan. Sorry, toe maar. - Hoi, Penelope. Hoi, Alto. Kevin.
De vrienden waar we het over hadden.
- Jongens, dit zijn onze nieuwe vrienden. - Dat zijn we niet.
Maar we gingen toch naar 'n andere wereld?
We wilden jullie naar de andere wereld helpen. Een dreigement.
- Is dat zo? - Ja?
Waarom gaven jullie me dan nieuwe schoenen?
Betonschoenen. Dan zink je naar de bodem van de zee.
Jullie moeten echt duidelijkere dreigementen maken.
Duidelijk.
Hé. Kappen. Laat ze gaan. Je weet niet wie je tegenover je hebt.
Als je hiermee doorgaat, krijgt deze hele zaak een naar staartje.
- Wie ben jij? - Dat doet er niet toe.
Je weet niet wie dit is. Een van de grote gangsterbazen van New York.
Nou, oké. Dat is nogal overdreven.
- Dit is Madame Queenie. - Nee, ónze baas is Madame Queenie.
Wat?
Pardon.
- Jij bent de leider van deze bende, toch? - De woordvoerder van dit collectief.
- Deze bende. Ja. - De Forty Thieves?
- Nee. - De Tijdbandieten.
- Tijdbandieten. - Tijdbandieten?
- Wacht. Dit is Madame Queenie. - Niet nu, Larry.
Dat duurde lang. Heb je in Connecticut geparkeerd?
Jij bent Madame Queenie niet?
En zij niet de Forty Thieves?
- Madame Queenie is ónze baas. - Ze zijn ons territorium binnengedrongen.
Maar dat is Babyface. De gevaarlijkste gangster van Manhattan.
Ik ben Babyface.
Meen je dat nou? Heb je je gezicht gezien?
- Ik heb een babyface. - Wat?
Schiet ze dood.
Als ik je beledigd heb: sorry. Als je wat crème op je gezicht doet, zorgt dat…
Wat is er hier aan de hand?
Ik ga ze ombrengen, Madame Queenie.
- Ben jij Madame Queenie? - Jazeker.
- Dacht je dat ik haar was? - Ja. Ik…
Serieus? Omdat je een vrouw met drank in een loods zag?
- En een bende. - En toen nam je aan dat ik dat was?
Ik dronk wat mede en toen raakte ik van de leg.
Wat een belediging. Zo lastig om als vrouw leider te zijn.
- Voor mij niet. - Leider zijn is sowieso lastig.
- Wie ben jij? - Ik ben Bumpy Johnson.
- Jij zou de buit meebrengen. - Om uw drank te kopen.
Ja. Dat maakt alles duidelijk.
We gaan er maar vandoor. Laat jij het wapen zakken?
Top. Bedankt. We verkopen geen mede meer. Als je ze losmaakt, gaan we ervandoor.
- Widgit, waarheen? - Een veld bij de kust van Jersey.
Ik weet waar dat is. Daar leg ik een hoop mensen om.
Ik bedoel, daar legde ik vroeger een hoop mensen om.
Ik leg er ook een hoop mensen om.
- We komen straks meteen weer terug. - Niet te laat komen.
Oké, maken jullie ze los? Laat ze gaan.
Mam en pap, ik heb iets gedaan waar jullie altijd al op aandrongen.
Vrienden maken. En ook iets wat jullie me verboden.
Omgaan met bendeleden. Maar het zijn dezelfde mensen. Dat heft elkaar op.
Raad eens? Ik ga met m'n mannen op vakantie.
O, nee. Dat is een dreigement?
- Een vakantie van twee weken. - Een echte vakantie.
- Ja. Precies. - Wat 'n geruststelling.
We stemden op Mexico.
- Tijd om elkaar gedag te zeggen. - Bravo. Ja.
- Emmie, ga je met me mee? - En onbeholpen afscheid te nemen.
- Dat gaat niet, Alto. - Komt het omdat ik bandiet ben?
Omdat ik niet kan rijden?
Omdat ik acteur ben en je nooit zeker weet of je met de echte ik praat?
Nee, ik ken je gewoon amper en dit is pas ons vierde gesprek, dus…
- Oké. Ja, klinkt logisch. - Ja. Oké.
Judy. Ze hebben een innig momentje.
Hopelijk vonden jullie New York tof.
Fijn dat ik jullie kon meenemen.
Misschien kunnen we terugkomen als jullie geen kolen meer zijn.
Ik hou van jullie.
Kom, Kevin.
Waar zouden ze heen gaan?
- Feitje over New York horen? - Zeker niet.
Hij praat alleen maar over geschiedenis. 'Blababla, geschiedenis.'
- Die jongen praatte zo: 'blablabla'. - Dat is Kevin. Waar?
Ze gingen naar de berg en verdwenen in de mist.
Ik breng je er wel naartoe.
Demon.
Snel.
Jij bent hem niet.
Je weet niet hoe ik me identificeer.
- Dat was een demon. - In Bingley zijn m'n vrienden.
- Daar zou ze eraan gaan. - Ja, we boffen dat we nog leven.
Precies.
Aanschouw.
- Wauw, zeg. - Reken maar. 'Wauw, zeg.'
- Wat is het? - Wat het is? Dat zal ik je vertellen.
- Ik presenteer: Aarde nummer twee. - Wat zegt u nou?
Jullie denken: de macht is hem naar z'n hoofd gestegen. Waarom doet-ie dit?
Wat is er mis met deze Aarde? Ik was nooit tevreden met het origineel.
Ten tijde van de schepping was ik jong en zonder zorgen en ik deed maar wat.
Ik wil alleen aan jullie toegeven dat ik wat fouten heb gemaakt.
- Niet de dinosauriërs. Die waren perfect. - Nou, hè?
- Geweldig. - Ja.
- Lievelingsdino? - Stegosaurus.
En die van jou?
- Pterodactylus. - Die van mij? Controversieel.
- Triceratops. - Heel controversieel.
Omdat ze drie Ceratopsen hadden.
Maar goed, spoel even een ziljoen jaar vooruit.
Naar het hier en nu. Aarde nummer twee, de opvolger.
- U maakt een nieuwe Aarde? - Nee, dat duurt te lang.
Ik heb het over een grote reset. Ik ga opnieuw beginnen.
Weg met alle geschiedenis, al het saaie gedoe.
De dingen waar ik me voor schaam, zoals de mens.
- Ik doe alles weg en begin opnieuw. - Zouden ze daar niet boos om worden?
Wie? De mensen die gewist gaan worden?
- Ja. - Ik ben de mens zat.
Te veel oorlogen. Te veel conflicten.
Het is tijd om het einde in te luiden.
Dat gaat niet zonder de Kaart.
En die mag al helemaal niet in verkeerde handen vallen.
Dat zou een ramp zijn.
En wat bedoel ik met 'verkeerde handen'? De handen van je-weet-wel.
- Barnaby. - Barnaby?
- Niet Barnaby. - Zuiver Kwaad.
Je… Niet… Ik werkte naar z'n naam toe.
- Sorry, baas. - Maar goed, hij dus.
Als hij de Kaart in z'n klauwen krijgt… Wat een huiveringwekkende gedachte.
Vertaling: Jenneke Takens