ΟΙ ΛΗΣΤΕΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ
Ζούμε σε δύσκολους καιρούς, φίλοι μου.
Σωστά.
Συγγνώμη, παιδιά. Απόψε τρώμε ξύλα.
Είναι από τις χειρότερες στιγμές της ζωής μου.
Πράγματι. Η χειρότερη όλων μας.
Καθόμαστε και τρώμε ξύλα.
Αλλά σας έχω μια ωραία λιχουδιά για μετά.
- Τι λιχουδιά; - Κλαράκια.
- Αυτά δεν είναι λιχουδιά. - Είναι, αν έχεις φάει ξύλα.
Ουίτζιτ, πότε μπορούμε να φύγουμε;
Όπως μπορείτε να δείτε, το υπέρθυρο είναι τώρα λειτουργικό,
άρα σύντομα θα ανοίξουν πολλές πύλες για μας.
Μία ή κάποιες από αυτές θα πρέπει να μας οδηγήσουν
στον χρόνο και τον τόπο σου ή έστω πολύ κοντά.
Αν ο Ουίτζιτ έχει δίκιο, τότε πάμε τον Κέβιν σπίτι του,
σώζουμε τους γονείς και κλέβουμε το φαΐ τους.
Το φαγητό θα σας το δώσουμε.
Όχι, θέλουμε να το κλέψουμε.
Καλά.
Και μετά τρέχουμε.
- Πάντα τρέχουμε. - Αυτό κάνουμε πάντα.
Θα συνεχίσετε να τρέχετε να ξεφύγετε από το Υπέρτατο Ον; Για πάντα;
Τον έχουμε ξεγελάσει μερικές φορές.
- Δύο φορές. - Δύο φορές.
Και θα συνεχίσουμε.
Ποτέ δεν θα μας πιάσει.
Είμαι το Υπέρτατο Ον.
Λουφάξτε μπροστά μου.
Φοβηθείτε με!
- Έχω σχέδιο. - Να τρέξουμε;
Πάλι να τρέξουμε;
Δεν τρέχουμε πάντα, αλλά πρέπει να απομακρυνθούμε γρήγορα.
Με προδώσατε.
Πρέπει να μου επιστρέψετε ό,τι μου ανήκει.
- Τζούντι, απομακρυνόμαστε… - Φοβηθείτε.
- Όχι, Τζούντι! - Φοβηθείτε.
Τι γίνεται;
- Φοβηθείτε με! - Θα γίνεις αλάτι, Τζούντι!
- Μη με πλησιάζεις. - Παιδιά, δεν νομίζω ότι…
Είμαι το Υπέρτατο Ον.
Λουφάξτε μπροστά μου.
Είμαι το Υπέρτατο Ον.
Αυτό είναι το Υπέρτατο Ον;
Όχι, είναι ένα από τα τσιράκια του, ο Κάσπερ.
- Τζάσπερ. - Ό,τι πεις.
Μη δώσετε τον χάρτη. Το Υπέρτατο Ον δεν πρέπει να πάρει τον χάρτη.
Τζούντι, είναι αντίστροφη ψυχολογία;
- Τι συμβαίνει; - Ειλικρινά, δεν ξέρω.
Σχεδιάζει κάτι πολύ κακό.
- Τι σημαίνει αυτό; - Τι σημαίνει;
Δεν λέω. Είναι άσχημο.
- Τι; - Τι κάνει;
Δεν το ακούσατε από μένα. Δεν είπα τίποτα.
- Τι; - Η πύλη.
Μη σας πάρει τον χάρτη.
Φύγετε από δω. Πάρτε τον χάρτη και φύγετε.
Μη σας πάρει τον χάρτη.
Τι ήταν αυτά που έλεγε ο Τζάσπερ;
Συγγνώμη, μαμά.
Κάποιο ψυχολογικό τρικ σίγουρα.
- Μάλλον θύμωσαν με κάτι. - Ναι, φοβούνται εμένα.
- Γιατί; Εσύ πάντα τρέχεις. - Δεν τρέχω πάντα.
Ίσως πιάστηκαν από το τρέξιμο.
Δεν τρέχω πάντα.
Δεν ξέρω πώς βγήκε αυτή η φήμη για μένα.
- Να το σπίτι σου. - Όχι. Το έχετε δει.
Είναι σε αδιέξοδο.
Δεν το έχω δει ποτέ απ' έξω.
- Δεν μοιάζει καθόλου. - Ίσως το ανακαίνισαν οι γονείς σου.
- Κάνουν κάποιο πάρτι. - Δεν είναι το σπίτι μου.
Ναι. Είμαστε λίγα χιλιόμετρα μακρύτερα.
- Ουίτζιτ; Αναρωτιόμουν… - Ναι;
Και κάτι αιώνες.
- Είμαστε στη Γεωργιανή Αγγλία. - Ένα μπράβο που πέτυχες έστω τη χώρα.
Γεωργιανή Αγγλία; Αλήθεια;
Τα θεατρικά διαρκούν ώρες. Θεατές έρχονται από μακριά.
- Είναι καταπληκτικό. Εδώ ανήκω. - Εγώ πεινάω.
- Κι εγώ πεινάω. - Ναι, κι εγώ.
Σε κάθε πάρτι υπάρχει φαγητό.
Ναι.
Δεν μπορείτε να μπείτε ντυμένοι έτσι.
Ο Καζανόβα.
Είναι ο Καζανόβα.
Σενιόρ Καζανόβα.
Βρείτε μια πίσω είσοδο να κλέψουμε ρούχα να φορέσουμε.
Θεέ μου. Φαίνεται ότι ζεσταίνεστε πολύ.
- Είναι σκυλί σούβλας. - Δεν θα φάω το παράξενο σκυλί.
- Δεν τρώω σκυλί σούβλας. - Δεν το τρως.
Γυρίζει έναν τροχό και ψήνει το φαγητό ομοιόμορφα.
Κέβιν, κοιμηθήκαμε.
Να πάρει.
Πάμε.
Θα φροντίσω να μπούμε στο πάρτι. Άλτο;
Είσαι καλά; Όλα καλά.
Έλα, φιλαράκο. Είσαι ελεύθερος.
Κανείς δεν θα φάει το παράξενο σκυλί.
Έλα δω.
Ναι.
Ναι;
Ο κόσμος μου.
Θεέ μου. Βλέπετε ό,τι βλέπω;
- Τον 18ο αιώνα; - Περούκες;
- Καταπιεσμένα συναισθήματα; - Όλοι λευκοί;
Φαγητό. Γι' αυτό ήρθαμε.
- Φαγητό. - Έλεος…
Τι κάνεις, μικρέ;
Συγγνώμη. Δεν το έτρωγα.
Δεν θα έτρωγες ένα από τα σάντουίτς μου;
Δικά σας είναι όλα τα σάντουιτς;
Αν και είναι πάρτι με ανανά, είναι απλά η αφορμή για να έρθει ο κόσμος.
Μόλις έρχονται, εντυπωσιάζονται
από την ολοκαίνουργια εφεύρεσή μου. Κρέας ανάμεσα σε ψωμί.
- Είστε ο κόμης του Σάντουιτς; - Σωστά.
Η εφεύρεσή μου πήρε το όνομά της από μένα, τον κόμη του Σάντουιτς.
Τρώγε και θα σ' τα πω όλα.
Ιππεύω.
Τα χέρια μου είναι απασχολημένα αφού κρατώ τα χαλινάρια.
Η αλεπού τρέχει. Να τη!
Στάσου, όμορφη.
Η κοιλιά μου είναι άδεια. Τι να κάνω; Μη φοβάστε.
Χάρη στο "σάντουιτς" μπορώ να ιππεύω και να τρώω ταυτόχρονα.
Τώρα είμαι στο τραπέζι και παίζω χαρτιά.
Λαχταράω λίγο σεμέν ντε φερ, αλλά λαχταράω και φαγητό.
Γιατί να μη φάω στο τραπέζι ενώ κάθομαι;
Με αυτό το χέρι, μπορώ να το χτυπήσω
και να αναφωνήσω "Ζήτω!" καθώς παίρνω τα χρήματα του φουκαρά.
Ένα αισθητό χτύπημα, Βαλεντάιν. Ξανακέρδισα τη σύζυγό μου.
Ευτυχώς, είχα μαζί μου…
- Ένα σάντουιτς. - Ακριβώς. Κάποια ερώτηση;
Κάποιοι λένε ότι το σάντουιτς εφευρέθηκε από…
Από ποιον;
- Από σας. - Ναι.
Οι άνθρωποι εντυπωσιάζονται επειδή έχω εφεύρει το τέλειο βολικό γεύμα.
Λοιπόν, πρέπει να φύγω.
Πλησιάζει η ώρα του ανανά.
Ποιος ήταν αυτός;
Ο κόμης του Σάντουιτς. Λέει ότι "εφηύρε" το σάντουιτς.
Ναι. Κι εγώ εφηύρα το νερό.
Ναι.
Αλήθεια λέει;
Το μυστικό της υποκριτικής είναι η ικανότητα έκφρασης χωρίς λέξεις.
Για παράδειγμα, ο Χάμφλετ του Βάρδου.
Μπορείς να εκφράσεις τον Χάμφλετ μόνο με τα φρύδια.
Αυτό είναι αληθινή υποκριτική.
Μια επίδειξη.
"Να ζει κανείς ή να μη ζει;
Ιδού η απορία.
Τι είναι πλέον ευγενές;
Να υποφέρει τα τοξεύματα
της άκρας δυστυχίας
ή τα όπλα ν' αντιτάξει…
ενάντια σε ένα πέλαγος βασάνων;
Και να τα τελειώσει με την αντίστασή του;
Να πεθάνει, να κοιμηθεί… να κοιμηθεί.
Να ονειρεύεται ίσως.
Ω, ιδού το πρόσκομμα!"
Μπράβο!
Ξεχωρίζω το καλό φρύδι Σαίξπηρ όταν το βλέπω. Είσαι καλός ηθοποιός.
Το πιστεύω. Επιτέλους, το λέει κάποιος.
Να συστηθώ. Είμαι η Μάρθα.
Είμαι ιμπρεσάριος στο Βασιλικό Θέατρο Ντρούρι Λέιν.
Ας μην πολυλογούμε. Ανεβάζω μια παράσταση.
Υπάρχει ρόλος για σένα. Κανείς άλλος δεν μπορεί να τον αποδώσει.
Πρέπει να είσαι εσύ.
- Ποιος ρόλος είναι; - Ο καλύτερος.
Τα λέμε στην πρόβα αύριο το πρωί.
Ως τότε, έμπνευσή μου…
- Ναι; - Αντιέ.
- Να 'σαι καλά. - Αντίο.
Αντίο.
Κάντε στην άκρη.
- Γεια σου. - Γεια σου.
Παράξενο. Συνήθως πιάνει.
- Το να λες "Γεια σου"; - Ναι.
Αλλά εσύ δεν λιποθύμησες.
Ποιος νομίζει ότι είναι;
Είναι ο Καζανόβα.
Και για τι είναι διάσημος;
Αποπλάνησε χιλιάδες γυναίκες.
Λιποθύμησε.
- Τι άλλο; - Αυτό μόνο.
Πώς έγινε διάσημος για να τις αποπλανήσει;
Αποπλανώντας εκατοντάδες.
Ναι, αλλά πώς ξεκίνησε να τις αποπλανεί;
Δεν ξέρω τι να πω, Μπίτλιγκ.
Είμαι ο σπουδαιότερος εραστής στον κόσμο.
Αυτό το υποστηρίζεις μόνος σου ή το υποστηρίζουν κι άλλοι;
Δεν με ελκύουν οι γυναίκες που με θέλουν.
Αλλά εσύ με κάνεις να νιώθω κάτι που δεν έχω νιώσει ποτέ πριν.
Μπίτλιγκ, έλα να σου δείξω κάτι.
Ευχαριστώ, Ουίτζιτ.
Ιδού ένας κανονικός, ασυνήθιστος χάρτης.
Τώρα τον βλέπεις…
Τώρα όχι.
Ουίτζιτ.
- Να τος. - Να μου το μάθεις κι εμένα.
Χαμόγελο είναι αυτό; Χαμογελάς, Κέβιν;
Πρόσεξα ότι φαίνεσαι λίγο στεναχωρημένος τελευταία.
- Ναι. - Γιατί;
Πέθαναν οι γονείς μου.
Ναι.
Το έχω αναθέσει στους καλύτερους ανθρώπους μου.
Αλήθεια; Στους καλύτερους;
- Ναι, σ' εμάς. - Ναι.
- Έλα, πάρε λίγο ανανά. Ορίστε. - Ευχαριστώ.
Κέβιν, σου έδειξα το αγαπημένο μου κουτάλι;
Δεν εύχεσαι να ήταν πέντε;
- Έτοιμος; - Ωραίο.
- Ψώνιο. - Τα κλέβω.
- Βρείτε κι άλλα. - Τι;
Κλέψτε τα.
- Πάμε. - Κλέψτε μεγάλα.
- Κουτάλια; - Ναι.
Ευχαριστώ.
Κλέψτε όλοι κουτάλια.
Κουτάλια. Έχουν το κλειδί του ταξιδιού στον χώρο και στον χρόνο
και το χρησιμοποιούν για να κλέβουν κουτάλια.
Μαχαίρια και πιρούνια, θα το καταλάβαινα. Είναι κοφτερά.
Είναι μυτερά.
- Και τα κουτάλια γίνονται διαβολικά. - Ναι, όταν τα πλένεις.
Αν πέσει το νερό υπό λάθος γωνία σε καταβρέχει παντού.
Ναι, όντως τα κουτάλια μπορούν να γίνουν διαβολικά.
Είμαι η ενσάρκωση του φόβου. Ποτέ μη με διορθώνεις.
Δεν σας διόρθωσα. Απλώς…
Σωπάστε λίγο όλοι.
Ντέρεκ, παρακαλώ.
Πάλι εγώ. Κόμης του Σάντουιτς, εφευρέτης του σάντουιτς.
Ήρθε η ώρα να δούμε, απλώς να δούμε, τον ανανά.
Ακολουθήστε με.
Συγγνώμη.
- Γιατί το λένε πάρτι με ανανά; - Έχουν έναν πραγματικό ανανά εδώ.
Λάθος διαδρομή. Έχω μεγάλο σπίτι.
Τρομερό.
Τι αποτρόπαιο έγκλημα.
Δεν έπρεπε να φάμε τον ανανά;
Είναι ένα εξαιρετικά σπάνιο
και πολύτιμο φρούτο με αποκλειστικό σκοπό την επίδειξη.
Είναι ακριβός, μα είναι ένας απλός, ελαφρά σκληρός ανανάς.
Ένας απλός ανανάς;
Ξοδέψαμε τις οικονομίες μιας ζωής. Τον νοικιάζαμε αυτόν τον ανανά.
Θα πεθάνω στη φυλακή για χρέη, θα με τρυπάνε ραβδιά,
θα με λέει λεχρίτη και αγγουροφάγο ο κάθε πικραμένος.
Θέλω να ξεκαθαρίσουμε κάτι.
Οι ανανάδες είναι πανάκριβοι στη Γεωργιανή εποχή;
- Ναι, ανόητη. - Κι εμείς τον φάγαμε.
- Προφανώς. - Θα τον αντικαταστήσουμε.
Εσείς; Θα τον αντικαταστήσετε;
Φοράτε κουρέλια και είστε γεμάτοι αλεύρι και λαχανικά.
Θα πιστέψω ότι μπορείτε να αγοράσετε ανανά;
Ο Νιλ Γκρόουβς είχε πέντε ανανάδες στο πάρτι γενεθλίων του με τροπικό θέμα.
Νιλ Γκρόουβς…
Είδες εσύ τους πέντε ανανάδες του Νιλ Γκρόουβς;
Δεν με είχαν καλέσει.
Όχι. Ούτε εδώ σε έχουμε καλέσει.
Λες κι εγώ, ο κόμης του Σάντουιτς, θα καλούσα αυτό το άμυαλο παιδί
να απολαύσει την απίστευτη εφεύρεσή μου, το σάντουιτς.
Αν είναι εφεύρεσή σας.
Ορίστε;
Κάποιοι πιστεύουν ότι το αντιγράψατε
από τις πίτες και τα καναπεδάκια της Μεσογείου.
Ας μου σηκώσει κάποιος τα μανίκια.
Ευχαριστώ.
Προσβάλατε δύο φορές το σπιτικό μου. Εσύ με είπες ψεύτη.
Και το χειρότερο, φάγατε τον ανανά μου.
Σε προκαλώ σε μονομαχία.
Έλα τώρα, παιδί είναι. Κανείς δεν θα θέλει να το δει αυτό.
Δεν έχει ιδέα.
Δεν μπορώ να καλέσω σε μονομαχία κάποιον που με προσέβαλε;
Αυτό είναι προσβολή, γι' αυτό προκαλώ εσένα σε μονομαχία.
Μισό λεπτό. Τελικά ίσως μπορεί.
Απόβρασμα.
Θα σε δω στο πεδίο της μονομαχίας αύριο το απόγευμα, κύριε.
- Τώρα τρέχουμε; - Ναι.
Ναι. Τρέξε, δειλέ.
Δεν με αποκάλεσες έτσι.
Αυτό έκανα.
Τότε αποδέχομαι την πρόκληση και σε προκαλώ σε μονομαχία.
Δεν μπορείς. Εγώ σε προκάλεσα πρώτος.
- Μονομαχούν μονομαχίες. - Ναι.
- Γελώ χλευαστικά με την άγνοιά σου. - Γέλα.
Μονομαχία, κύριε. Αύριο το μεσημέρι.
Πενέλοπι.
Δεν πρέπει να μονομαχήσεις.
Πρέπει να μονομαχήσω. Είναι θέμα τιμής.
Δεν νομίζω ότι οι επινοημένες ιδέες όπως η τιμή ή η δειλία αξίζουν να πεθάνεις.
Αν πεθάνεις και εσύ και οι γονείς μου, δεν θα το αντέξω.
Τι θα έκανες εσύ αν σε προκαλούσαν σε μονομαχία;
Θα το έλεγα στη δασκάλα ή σε κάποιον ενήλικα.
Μια χαρά. Θα το πω σε κάποιον ενήλικα.
- Ουίτζιτ, θα μονομαχήσω. - Τέλεια.
Πενέλοπι, η βία δεν είναι ποτέ λύση.
Μάλλον πρέπει να φύγουμε.
Να φύγουμε; Δεν μπορώ, έχω παράσταση στο Βασιλικό Θέατρο αύριο το απόγευμα.
Εδώ αγαπούν πολύ το θέατρο.
Ξεκινά νωρίς και διαρκεί ώρες και ώρες.
Θα έρθετε όλοι.
Άλτο, μας προσκαλείς σε ένα θεατρικό μεγάλης διάρκειας
και περιμένεις να έρθουμε;
Μια χαρά. Φανταστικά.
Μία φορά σας ζήτησα λίγη υποστήριξη και λέτε "Συγγνώμη, έχουμε μονομαχία".
Θα σας κρατήσω πέντε θέσεις, σας περιμένω όλους!
Λατρεύει να βγάζει λόγους.
Πενέλοπι, κανείς δεν θα νοιαστεί αν δειλιάσεις.
Νόμιζα ότι πάντα τρέχουμε. Είναι η ειδικότητά μας.
Δεν καταλαβαίνω γιατί ανησυχείτε τόσο πολύ.
Πρέπει απλώς να τον πυροβολήσω πριν με πυροβολήσει αυτός.
Όχι!
Να πάρει, ξεπάγιασα.
Κέβιν!
Θεέ μου, περνάω χάλια.
Φιάνα, τι νέα από την πρόοδό σου;
Δεν τους βρήκα ακόμα, αλλά το καλό είναι πως επισκέφθηκα πολλά νέα μέρη.
Μπράβο σου.
Ωστόσο, πλησιάζεις τους ληστές, σωστά;
Ναι, λίγο ως πολύ. Αλλά έκανα μια μικρή παράκαμψη.
Δεν θέλω να κάνεις άλλες παρακάμψεις, εκτός αν θες να πάθεις ό,τι κι ο Τζον.
Θες να πάθεις ό,τι κι ο Τζον;
Όχι, μάλλον όχι.
Σίγουρα δεν θες να πάθεις ό,τι κι ο Τζον.
Φέρε μου τον χάρτη.
Τζούντι.
Εγώ είμαι, ο Καζανόβα.
- Έκανα μια φοράδα να λιποθυμήσει. - Ναι.
Είσαι λαμπερή, υπέροχη και πολύ ενδιαφέρουσα.
Αδιαφορείς για μένα, το οποίο είναι πολύ ελκυστικό.
Παιδιά, σας παρακαλώ. Προσπαθώ να κοιμηθώ.
Ξεκουράζω τις αντιδράσεις μου. Φορτίζω την υποκριτική μου.
Αυτά τα φρύδια χρειάζονται ύπνο ομορφιάς.
Ευχαριστώ πολύ. Κάντε ησυχία.
Τζούντι, έλα να φύγουμε μαζί.
Πρέπει να την πέσω. Δηλαδή, να πέσω να κοιμηθώ.
Γκάβιν.
- Υπάρχει μια ανωμαλία εδώ. - Πιστεύετε ότι ήταν εδώ;
Ναι. Οι Ληστές του Χρόνου ήρθαν εδώ κι έχουν τον χάρτη.
Ναι, φυσικά έχουν τον χάρτη.
Αν δεν είχαν τον χάρτη, πώς θα έρχονταν εδώ;
Αφήνουν πύλες ανοιχτές. Πράγματα παρασύρονται στον χρόνο.
Είναι επικίνδυνο. Πολύ επικίνδυνο.
Δεν αφήνουμε ανοιχτές πύλες. Ακόμα κι εγώ το ξέρω.
Πρέπει να ενημερώσουμε το Υπέρτατο Ον.
Ναι, θα μπορούσαμε.
Εκείνος μας έστειλε
για να τον ενημερώσουμε και να εντοπίσει τους ληστές.
Ακολουθούμε εντολές.
Κι εγώ λέω ότι θα μπορούσαμε να κάνουμε ό,τι θέλει.
- Φυσικά θα μπορούσαμε. - Τι άλλο θα κάναμε;
Πρέπει πρώτα να μιλήσεις σε κάποιους.
- Σε ποιους; - Σε ανθρώπους σαν εμένα.
Σε κάποιους που βαρέθηκαν να κάνουν ό,τι τους λένε.
Αν δεν κάνουμε αυτό που μας λένε, τι θα κάνουμε;
Θα δεις.
Ουίτζιτ, χθες βράδυ αφού ξάπλωσα,
είδα ουράνιες εικόνες και ανθρώπους να κάνουν μαγικά πράγματα,
αλλά είχα τα μάτια κλειστά.
Όνειρο έβλεπες.
Το έβλεπα, αλλά δεν το άγγιζα.
Όνειρο ήταν. Το Υπέρτατο Ον δεν μας άφηνε να ονειρευόμαστε.
Δεν ήταν όλα ωραία. Είδα και άσχημα πράγματα.
Ναι. Αυτό λέγεται εφιάλτης, Μπίτλιγκ.
Λες αυτό να εννοούσε ο Τζάσπερ;
Ότι θα ζήσω έναν εφιάλτη αν δώσουμε τον χάρτη στο Υπέρτατο Ον;
Νομίζω ότι μιλούσε για κάτι πολύ χειρότερο από εφιάλτη,
αλλά ο Τζάσπερ ακουγόταν φοβισμένος.
Ουίτζιτ, δεν θέλω να πεθάνει άλλος.
Όχι μετά τη Σούζαν.
Ούτε κι εγώ. Κανείς δεν θα πεθάνει, Μπίτλιγκ.
Ναι, αλλά η Πενέλοπι;
- Η Πενέλοπι! Πάμε. - Αμάν.
Η έμπνευσή μου.
Έχω έναν ξεχωριστό ρόλο για σένα. Θα τα καταφέρεις;
Είμαι γεννημένος γι' αυτό.
Δηλαδή, εμφανίστηκα ξαφνικά.
Έτσι νιώθουμε όλοι μας.
Διάβασέ τον, μάθε τον, ζήσ' τον. Βγαίνεις σε μία ώρα.
Εντάξει.
Γεια σας και πάλι. Ησυχία.
Είμαι εγώ, ο κόμης του Σάντουιτς, ο εφευρέτης του σάντουιτς.
Ήρθα να αντιμετωπίσω αυτόν που με προσέβαλε.
Επιλέξτε το όπλο σας, κύριε.
Μπορώ να επιλέξω λέξεις;
Φυσικά. Αν και ο κόμης του Σάντουιτς θα χρησιμοποιήσει όπλο.
Και τι θα γίνει αν τρέξω;
Φυσικά, μπορείτε να τρέξετε.
Ο τελευταίος που προσπάθησε να το κάνει πυροβολήθηκε στην πλάτη, κύριε.
- Μάλιστα. - Άρα, μήπως το όπλο;
Ο κύριος επέλεξε το όπλο.
Έξοχη επιλογή, κύριε.
Είμαι γυναίκα, ίσως δεν θα έπρεπε…
Φυσικά, κύριε.
Έλα, δειλέ.
Ας τελειώνουμε.
- Εντάξει. - Γνωρίζεις τους κανόνες;
Αμυδρά.
Δέκα βήματα, μεταβολή, πυροβολούμε.
- Αυτά. Ξεκινάμε. - Ναι.
Είναι μετά από δέκα βήματα ή…
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε,
έξι, επτά, οκτώ, εννέα, δέκα.
Προσπάθησες όντως να με πυροβολήσεις;
Ναι, αφού είναι μονομαχία.
Θα με δολοφονούσες;
Γιατί έριξες στον ουρανό;
Κανείς δεν σκοτώνει πια στις μονομαχίες.
Δεν θα είχε μείνει κανείς στην υψηλή κοινωνία.
Αστοχούμε επίτηδες.
Δεν το ήξερα αυτό. Δεν μου το είπαν.
Βαρέθηκα τις ανοησίες σου, κύριε. Είσαι απόβρασμα.
Είμαι τόσο προσβεβλημένος που με πυροβόλησες,
που σε προκαλώ εδώ και τώρα σε άλλη μια μονομαχία.
Λοιπόν.
Στις θέσεις σας, παρακαλώ.
Πέντε λεπτά.
Για να είμαστε σαφείς…
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε, έξι, επτά, οκτώ, εννέα, δέκα.
Σταματήστε!
Συγγνώμη, είμαστε απασχολημένοι εδώ.
Κι εμείς το ίδιο.
Είμαστε απασχολημένοι με έναν τσακωμό,
επειδή έθεσα τη φιλοδοξία μου πάνω από τη ζωή της φίλης μου.
Και γι' αυτό ζητώ συγγνώμη.
Προσπαθείτε να βρείτε ποιος έχει δίκιο, αλλά η βία δεν έχει ποτέ δίκιο.
Η συγχώρεση και ο συμβιβασμός είναι τα πιο δύσκολα μονοπάτια,
αλλά τελικά οδηγούν σε λιγότερες απώλειες ανθρώπων που αγαπάς.
Αν κάποιος εδώ σήμερα, εντός εισαγωγικών, "κερδίσει", χάνονται πολλά περισσότερα.
Μια ηγέτιδα, ή τουλάχιστον κάποια με ηγετικές ικανότητες.
Ο εφευρέτης του σάντουιτς!
Ένα πνεύμα που φεύγει,
μια φλόγα που σβήνει, ένα κουβάρι της θνητότητας που αποτινάχτηκε,
ένας φίλος κάποιου που δεν είναι πια σε αυτόν τον κόσμο.
- Ναι. - Σας ευχαριστώ.
Είναι…
Τζούντι.
Ξέχασα πού είχαμε μείνει. Ξεκινάμε πάλι το μέτρημα. Ευχαριστώ.
Τι;
Έλα.
- Έλα. Γύρνα. Είμαι… - Ένα, δύο…
Τρία, τέσσερα, πέντε, έξι, επτά, οκτώ, εννέα.
- Η Φιάνα. - Τρέξτε. Τώρα τρέχουμε.
Βλέπετε; Δειλοί όλοι τους, φεύγουν από…
Πώς τολμάς να εισβάλλεις στο πεδίο μονομαχιών μου;
- Σε προκαλώ σε μονομαχία. - Τι;
Δεν υπάρχει πια τιμή σ' αυτόν τον κόσμο; Βοηθέ.
Κάνουμε δέκα βήματα, μεταβολή…
Δειλή πράξη, αλλά δεν πειράζει.
Η σφαίρα δεν έφτασε στην καρδιά μου,
γιατί στην τσέπη του στήθους μου, έχω κρύψει…
ένα σάντουιτς.
Δεν νομίζω ότι σταματάει σφαίρες, κύριε.
Ναι. Έχεις δίκιο.
Λάθος μου.
Θα την ηρεμήσεις;
Αυτό ήταν πάντα πρόβλημα.
Είναι πολύ τρομακτική.
Μάλλον της ξεφύγαμε.
- Τζούντι, εγώ είμαι, ο Καζανόβα. - Τι κάνεις εδώ;
Δεν έχω ζωή μακριά σου.
Μακάρι να έβλεπες τον εαυτό σου όπως σε βλέπω εγώ.
Θέλω να ξέρεις πόσο υπέροχη είσαι.
- Μείνε μαζί μου. - Πρέπει να φύγω.
Μας κυνηγά δαίμονας!
Όλους μάς κυνηγούν δαίμονες.
Θα σε περιμένω για πάντα.
Είσαι η εκλεκτή μου.
Ποια είσαι εσύ; Πολύ γοητευτική.
Οι περισσότερες δεν με ενδιαφέρουν, αλλά εσύ είσαι κάτι το ιδιαίτερο.
Τα μάτια σου αστράφτουν.
Ελάτε, παλιόπετρες.
- Ξεφύγαμε. - Τι; Ωραία.
- Πού είναι; Έπρεπε να είναι κοντά. - Ουίτζιτ.
Άλτο, πώς πήγε η παράσταση;
Δεν έπαιξα.
Τουλάχιστον έπαιξες αλλού.
Η αλήθεια είναι πως δεν έχω παίξει πουθενά.
Είδα σ' ένα φυλλάδιο τον Χάμφλετ και σκέφτηκα
"Θα το παίξω κάποτε". Και θα το παίξω. Κάποτε.
Δεν νομίζω ότι το λένε Χάμφλετ.
Να τη. Είναι ανοιχτή. Ληστές, μπείτε.
Πενέλοπι, είμαι περήφανος για σένα που έτρεξες.
Αυτοσυντήρηση, η ειδικότητά μου. Μάλλον αυτό είναι. Μέσα!
Κάτι δεν πάει καλά.
ΒΑΣΙΣΜΕΝΗ ΣΕ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ ΤΩΝ ΓΚΙΛΙΑΜ ΚΑΙ ΠΕΪΛΙΝ
KAI ΣΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ "TIME BANDITS"
Υποτιτλισμός: Κώστας Φαρμάκης