- Het zijn magere tijden, vrienden. - Inderdaad.
Sorry, jongens. Vanavond eten we takjes.
Dit is een waar dieptepunt in mijn leven.
Inderdaad. Het diepste dieptepunt. Een beetje rondhangen en takjes eten.
Straks krijgen jullie wat lekkers.
- Wat dan? - Twijgjes.
- Twijgjes zijn niet 'wat lekkers'. - Wel als je net takjes op hebt.
- Widgit, wanneer kunnen we hier weg? - Nou, de latei werkt nu…
…dus er gaan straks een heleboel doorgangen open.
Een of meerdere doorgangen zouden ons naar jouw tijd of plek moeten voeren.
Oké. Dan brengen we Kevin thuis, redden z'n ouders en stelen hun eten.
- Dat eten mogen jullie wel hebben, hoor. - Nee, we willen het stelen.
- Oké. - En dan gaan we ervandoor.
- Altijd op de vlucht. - Da's ons leven.
Dus jullie zijn voorgoed op de vlucht voor 't Opperwezen?
- We zijn hem vaker te slim af geweest. - Twee keer.
En daar gaan we mee door. Hij krijgt ons nooit te pakken.
Ik ben het Opperwezen.
Kruipen zullen jullie.
Vrees mij.
- Ik heb een plan. - Hard wegrennen?
We rennen niet altijd hard weg, maar we moeten snel achteruitlopen.
Jullie hebben me verraden.
Geef terug wat mij toebehoort.
- Judy, we… - Wees bang.
- Nee. - Wees bang.
Wat gebeurt er?
- Vrees mij. - Straks verander je nog in 'n zoutpilaar.
- Achteruit. - Volgens mij is dit niet…
Ik ben het Opperwezen.
Kruipen zullen jullie.
Ik ben het Opperwezen.
Is dat het Opperwezen?
Nee, dat is een van die kruiperige hulpjes van hem, Casper.
- Jasper. - Ja… Oké.
Niet de Kaart geven. Het Opperwezen mag de Kaart niet krijgen.
- Judy, is dit omgekeerde psychologie? - Ik weet het niet.
Hij is iets vreselijks van plan.
- Hoe bedoel je? - Ja.
- Dat mag ik niet zeggen. Hij is… - Wat?
Dat heb ik niet gezegd. Jullie weten niets.
- Wat? - De doorgang.
Hij mag de Kaart niet krijgen. Wegwezen. Pak de Kaart en smeer hem.
Hij mag 'm niet krijgen.
- Waar had die Jasper het over? - Sorry, mam.
Hij wilde ons erin luizen.
- Iets zat ze dwars. - Ja, ze zijn bang voor me.
- Hoezo? Je neemt altijd de benen. - Niet waar.
- Misschien zijn ze het zat. - Ik neem niet altijd de benen.
Ik snap niet waarom jullie dat beeld hebben.
- Je huis. - Nee, daar ben je geweest.
- Ik heb de buitenkant niet gezien. - Dit lijkt er niet eens op.
- Misschien is het verbouwd. - Er is een feestje.
- Dit is m'n huis niet. - Ja. Ik zat er een paar kilometer naast.
- Widgit? Ik vroeg me af… - En een paar eeuwen.
- Engeland ten tijde van 't huis Hannover. - Wel het juiste land.
Echt? Toneelstukken duurden urenlang. Men kwam van heinde en verre kijken.
- Geweldig. Hier hoor ik thuis. - Ik heb honger.
- Ja, ik ook. - Ik ook.
- Nou, op feestjes is er altijd eten. - Ja.
U krijgt geen toegang als u zo gekleed bent.
Casanova.
Het is Casanova.
Señor Casanova.
Oké, zoeken jullie een achteringang, dan gaan wij kleren stelen.
Jeetje. U bent bevangen door de warmte.
- Een draaispithond. - Ik wil die rare hond niet eten.
- Nee. - Die eet je niet op.
Hij loopt in het rad zodat het eten gelijkmatig gaart.
Slaapverwekkend dit.
Verdorie.
Lopen.
Ik zorg dat we toegang krijgen.
Gaat het? Stil maar. Kom maar, jongen. Vrijheid.
Kevin, niemand gaat die rare hond eten. Kom hier.
Mijn soort mensen.
Hemeltje. Zien jullie dat ook?
- De 18e eeuw? - Pruiken?
- Onderdrukte gevoelens? - Niemand als ik?
- Eten. Weten jullie nog wat we hier doen? - Eten.
Wat doe jij nou?
- Sorry, dit was niet mijn bedoeling. - Een van mijn sandwiches eten?
Zijn dit allemaal uw sandwiches?
Dit is een ananasfeestje, maar dat is alleen om mensen te lokken.
Daarna zullen ze versteld staan…
…door mijn uitvinding van vlees tussen sneden brood.
U bent de graaf van Sandwich?
Ja, mijn uitvinding, vernoemd naar mij, de graaf van Sandwich.
Tast toe, dan vertel ik je er alles over.
Ik rijd paard.
Ik heb m'n handen vol, want het paard heeft teugels.
De vos gaat ervandoor. View halloo.
Ho, Beauty.
M'n maag knort. Wat moet ik nu? Geen zorgen.
Dankzij de 'sandwich' kan ik paardrijden en eten tegelijk.
Nu zit ik aan de kaarttafel.
Ik heb zin in 'chemin de fer' maar ook in eten.
Dan eet ik toch gewoon aan tafel? Met deze hand sla ik op tafel…
…en roep ik 'hoezee' terwijl ik die stumper inmaak.
Voltreffer, Valentijn. Ik heb m'n vrouw teruggewonnen.
Gelukkig heb ik een…
- Een sandwich. - Precies. Vragen?
Sommigen zeggen dat de sandwich is uitgevonden door…
Door wie?
Door u.
De meesten zijn meer onder de indruk van deze handzame maaltijd.
Maar goed, ik moet gaan.
Bijna tijd voor de ananas.
Wie was dat?
De graaf van Sandwich. Hij zou de sandwich hebben uitgevonden.
En ik heb water uitgevonden.
Is dat zo?
Acteren draait erom dat je jezelf zonder woorden kunt uiten.
Neem nou 'Hamflet'. Dat kun je tot uitdrukking brengen met je wenkbrauwen.
Dat is pas echt acteren. Een demonstratie.
'Bestaan of niet bestaan…
…dat is de kwestie.
Of het nobeler is…
…om te lijden onder alles…
…wat het wrede lot je toeslingert of om de wapens op te nemen…
…tegen een zee van zorgen en er al vechtend een einde aan te maken?
Te sterven, te slapen… te slapen.
Misschien wel dromen.
Ach nee, daar wringt het 'm.'
Bravo.
Ik heb oog voor goed wenkbrauwenacteerwerk.
- Topacteur. - Ja. Fijn dat iemand anders dat 's zegt.
Ik zal mezelf even voorstellen. Martha.
Ik ben de impresario van het Theatre Royal Drury Lane.
Even ter zake: ik geef een voorstelling.
Ik heb een rol voor je. Die is je op het lijf geschreven.
- Welke rol? - De allerbeste rol.
Ik zie je morgenvroeg bij de repetitie. Tot dan, mijn muze…
- Ja. - Adieu.
- Gezondheid. - Dag.
- Aan de kant.
Vreemd. Normaal gesproken werkt dat.
- 'Hallo' zeggen? - Ja. En toch ben je nog bij bewustzijn.
- Wie denkt hij wel dat-ie is? - Dat is Casanova.
- Waar staat hij om bekend? - Het verleiden van duizenden vrouwen.
Flauwgevallen.
- Wat nog meer? - Niks.
- Hoe is hij beroemd geworden? - Door er honderden te verleiden.
- Maar hoe heeft hij hen dan verleid? - Dat weet ik niet, Bittelig.
Ik ben de beste minnaar ter wereld.
Is dat door jou bepaald of door iemand anders?
Ik voel me niet aangetrokken tot vrouwen die mij begeren.
Maar jij maakt gevoelens in me los die compleet nieuw voor me zijn.
Bittelig, kom. Ik wil je wat laten zien.
Bedankt, Widgit.
Aanschouw, een doodgewone, uitzonderlijke kaart.
Zo zie je hem nog…
Zo niet meer.
Widgit.
- Daar is-ie. - Dat trucje wil ik ook leren.
Is dat een glimlachje? Lach je nou, Kevin?
Je ziet er de laatste tijd nogal somber uit.
- Ja. - Hoe komt dat?
- M'n ouders zijn dood. - O, ja.
- Nou, ik heb m'n beste mensen erop gezet. - Echt? Je beste mensen?
- Ja, wij. - Ja, ja.
- Hier, neem wat ananas. Alsjeblieft. - Bedankt.
Kevin, heb ik je m'n favoriete lepel al laten zien?
- Daar wil je er toch vijf van? Klaar? - Cool.
- Jeetje. - Ik ga deze stelen.
Zoek nog meer lepels. Om te stelen.
- Kom. - Grote, graag.
- Grote lepels? - Bedankt.
Lepels stelen, allemaal.
Lepels. Ze hebben het instrument om door ruimte en tijd te reizen…
…en dan gaan ze lepels stelen.
Messen en vorken zou ik nog snappen. Die zijn scherp.
En puntig.
- Lepels kunnen ook kwaadaardig zijn. - Als je ze wast…
…onder een verkeerde hoek, spat 't water alle kanten op.
Ja, ik geloof dat lepels best kwaadaardig kunnen zijn.
Ik ben de belichaming van angst. Geen verbeteringen.
Ik verbeterde u niet. Ik…
Iedereen, sst, maar. Sst.
Derek, kom. Ik ben 't. Graaf van Sandwich, uitvinder van de sandwich.
Het is tijd om te kijken… echt alleen te kijken naar de ananas.
Kom.
Pardon.
- Waarom heet dit een ananasfeestje? - Ze hebben hier een ananas.
Sorry, verkeerde kant.
Wat een verschrikking. Een verwerpelijke daad.
- Mochten we de ananas niet opeten? - Dat is een uiterst zeldzaam…
…en kostbaar stuk fruit dat alleen bedoeld is om tentoon te stellen.
Ze zijn duur, maar het is maar een taaie ananas.
Maar een ananas?
Máár een ananas? Daar zit al ons spaargeld in.
We huurden die ananas.
Ik zal in de gevangenis sterven en door iedereen een sloeber genoemd worden.
Even zodat ik het goed begrijp. Ananassen zijn in dit tijdperk heel duur?
- Ja. - Maar wij hebben hem opgegeten.
- Juist. - We kunnen hem vast vervangen.
Jij, hem vervangen?
Je bent gehuld in lompen. Moet ik geloven dat jij een ananas kunt betalen?
Neil Groves had blijkbaar vijf ananassen op z'n tropische themafeestje.
Neil Groves, Neil Groves… Heb je die vijf ananassen met eigen ogen gezien?
- Ik was niet uitgenodigd. - Nee. En op dit feest ook niet.
Zou ik, de graaf van Sandwich, nou echt een verdwaasd kind uitnodigen…
- …om van mijn uitvinding te genieten? - Als het al uw uitvinding is.
Pardon?
Sommigen denken dat u het idee heeft gebaseerd op pita's en canapés.
Kom, rol mijn mouwen op.
Bedankt.
Je hebt me tweemaal gekrenkt. Je noemde me een leugenaar.
En erger nog, je hebt m'n ananas opgegeten.
Ik daag je uit tot een duel.
Kom nou, het is een kind. Dat wordt toch helemaal niks?
Dus ik mag iemand die me krenkt niet tot 'n duel uitdagen?
Je krenkt me, dus daag ik jou uit tot een duel.
- Wacht. Misschien kan-ie het wel. - Jij onverlaat.
Ik zie je morgenmiddag op 't duelleerveld.
- Gaan we er nu vandoor? - Ja. Ga er maar vandoor, lafaard.
- Dat heb ik zeker verkeerd gehoord. - Nee, hoor.
Dan neem ik je uitdaging aan, en daag ik jou uit tot een duel.
- Maar ik heb jou al uitgedaagd. - Het zijn duellerende duels.
- Ik lach honend om je onwetendheid. - Lach maar.
Een duel. Morgen om 12.00 uur.
Penelope…
- …je kunt dit duel niet aangaan. - Nee, ik moet wel. Het is een erekwestie.
Ontastbare zaken als eergevoel en lafheid zijn het niet waard om voor te sterven.
En als jij ook nog eens doodgaat… dat kan ik echt niet aan.
Maar wat zou jij doen als je werd uitgedaagd?
- Ik zou het tegen een volwassene zeggen. - Oké, top. Ja, doe ik.
- Hé, Widgit. Ik ga een duel aan. - Cool.
- Penelope, geweld is nooit de oplossing. - Ik vind dat we weg moeten gaan.
Weggaan? Nu nog niet. Ik heb een optreden. Morgenmiddag in het Theatre Royal.
Mensen zijn hier dol op het theater. Toneelstukken duren urenlang.
Kom kijken.
Je nodigt ons uit voor een lang toneelstuk en dan verwacht je dat we komen?
Leuk. Echt fantastisch.
Die ene keer dat ik jullie steun kan gebruiken: 'Sorry, we hebben een duel.'
Ik ga vijf zitplaatsen voor jullie reserveren.
Hij houdt wel graag betogen, hè?
Penelope, het boeit niemand als je ertussenuit knijpt.
- Wij gaan er toch altijd vandoor? - Waarom maken jullie je toch zo druk?
Ik hoef hem alleen maar te snel af te zijn.
Jeetjemina, het is ijskoud.
Kevin.
O, mijn god. Wat een ellende.
Fianna, zit er schot in de zaak?
Ik heb ze nog niet gevonden, maar ik ben wel op veel nieuwe plekken geweest.
Leuk voor je. Maar je zit die bandieten wel op de hielen, toch?
Ja, min of meer. Ik heb wel een omweg genomen, dus…
Ik zou daar maar mee ophouden, als je niet Johns lot wil delen.
- Wil je Johns lot delen? - Nee, ik denk het niet.
Je wil zéker niet Johns lot delen. Bezorg me de Kaart.
Judy.
Ik ben het, Casanova.
Ik liet net een paard flauwvallen.
Je straalt en je bent geweldig en fascinerend.
En ik laat je koud, heel aantrekkelijk.
Jongens, kom op. Ik probeer te slapen.
Ik moet opladen. Deze wenkbrauwen hebben hun schoonheidsslaapje nodig, oké?
Alvast bedankt. Zachtjes praten.
Laten we er samen vandoor gaan.
Ik moet onder het hooi kruipen. Daar slaap ik op, dus…
O, Gavin.
- Een afwijking. - Denkt u dat ze hier geweest zijn?
Ja. De Tijdbandieten zijn hier geweest en ze hebben de Kaart.
Ja, natuurlijk hebben ze die. Anders hadden ze hier niet kunnen komen.
Geopende doorgangen. Alles loopt door elkaar.
Gevaarlijk. Heel gevaarlijk.
Doorgangen moet je sluiten. Zelfs ik weet dat.
- Dit moeten we aan het Opperwezen melden. - Ja. Ja, dat kan.
We moesten verslag uitbrengen zodat hij de bandieten kon opsporen.
We moeten gehoorzamen.
En ik wil alleen maar zeggen dat we z'n wensen kunnen inwilligen. Dat kan.
Wat zouden we anders doen?
- Er zijn wat mensen die je moet spreken. - Welke mensen?
Mensen zoals ik. Mensen die het zat zijn om alsmaar bevelen op te volgen.
Maar als we dat niet doen, wat moeten we dan?
Dat zul je wel zien.
Widgit, toen ik gisteren ging liggen…
…zag ik beelden van de hemel en mensen die magische dingen deden…
…maar ik had m'n ogen dicht.
- Je had een droom. - Ik kon alles zien maar niks aanraken.
Ja. Een droom. Die hadden we bij het Opperwezen niet.
Wauw. Het was niet alleen maar leuk, er gebeurden ook nare dingen.
- Ja. Dat heet een nachtmerrie, Bittelig. - Denk je dat Jasper dat bedoelde?
Dat mijn nachtmerrie uitkomt als we het Opperwezen de Kaart geven?
Ik denk dat hij op iets veel ergers doelde dan een nachtmerrie…
…maar Jasper klonk wel bang.
Widgit, ik wil niet dat er nog meer mensen doodgaan. Susan was al erg genoeg.
Nee. Ik ook niet. Er gaat niemand dood, Bittelig.
En Penelope dan?
- Penelope. Kom mee. - O, nee.
Mijn muze. Mijn muze.
Ik heb een heel speciale rol voor je. Ben je er klaar voor?
Vanaf m'n geboorte al. Al ben ik eerder gegenereerd.
Zo voelt dat voor ons, hè?
Inlezen, instuderen, inleven. Je moet over een uur op.
Hallo, allemaal. Sst, maar.
Ik ben het, de graaf van Sandwich, uitvinder van de sandwich.
Ik ben hier om het op te nemen tegen mijn krenker. Kies maar een wapen uit, meneer.
- Kies maar een wapen uit. - Mag ik voor woorden kiezen?
Absoluut, meneer, al zal de graaf van Sandwich een pistool gebruiken.
- En als ik er nou gewoon vandoor ga? - Absoluut, u kunt ervandoor gaan.
Al werd de vorige die dat deed in de rug geschoten, meneer.
- Oké, juist. - Dus misschien het pistool?
Meneer heeft het pistool gekozen. Uitstekende keus, meneer.
- Ik ben een vrouw, dus… - Absoluut, meneer.
Meekomen, lafaard.
Laten we maar beginnen.
- Oké. - Ken je de regels?
- Een beetje. - Tien stappen, omdraaien en vuren.
- Dat is alles. Beginnen maar. - Oké. En is het ná tien stappen of…
Eén, twee, drie, vier, vijf…
…zes, zeven, acht, negen, tien.
Wat… Probeerde je me nou neer te schieten?
- Nou, ja, want dit is een duel. - Je wilde me ombrengen?
- Waarom schoot je in de lucht? - We schieten niet meer op elkaar.
Dan bleven er geen nette mensen meer over. Je schiet mis.
Dat wist ik niet. Dat zei hij niet.
Genoeg van dit gezever. Je bent een onverlaat.
Ik voel me hierdoor zo gekrenkt…
…dat ik je uitdaag tot een nieuw duel.
Oké. Op jullie plaatsen. Nog vijf minuutjes.
Even voor de zekerheid…
Eén, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven, acht, negen, tien.
Stop.
Pardon, we zijn ergens mee bezig.
Wij ook. Wij zijn bezig met ruziën…
…want ik stelde mijn eigen ambitie boven het leven van een vriend.
En dat spijt me vreselijk.
Jullie proberen te bepalen wie er in zijn recht staat, maar geweld is nooit juist.
Elkaar vergeven en compromissen sluiten zijn moeilijkere wegen om te bewandelen…
…maar die wegen leiden er wel toe dat minder mensen hun dierbaren verliezen.
Als er hier vandaag iemand 'wint', gaat er veel meer verloren.
Een leider, of althans iemand die het leiderschap in zich heeft.
De uitvinder van de sandwich.
Een ziel vervlogen…
…een vlam uitgedoofd, een aards bestaan afgekapt…
…iemands vriend die er niet meer is.
- Ja. - Dank u.
Wauw, dat is…
Judy.
Nu weet ik niet meer waar we waren gebleven. En bedankt.
Wat?
Kom op nou.
- Oké. Omdraaien. Ben ik… - Eén, twee…
Drie, vier, vijf, zes, zeven, acht, negen.
- Fianna. - Wegwezen. Nu gaan we ervandoor.
Zie je wel? Allemaal lafaards, ze vluchten voor…
Hoe durf je op m'n duelleerveld te komen?
- Ik daag je uit tot een duel. - Wat?
Bezit niemand dan nog 'n greintje eergevoel? Secondant.
Tien stappen, omdraaien…
Een laffe daad, maar dat maakt niet uit. De kogel heeft mijn hart niet geraakt…
…want ik had iets in mijn borstzak gestoken…
- …een sandwich. - Die beschermt u niet tegen kogels.
Ja. Dat is ook zo.
Foutje.
- Breng haar tot bedaren. - Dat lukte me nooit.
Ze is zo eng.
We zijn haar kwijt.
- Ik ben het, Casanova. - Wat doe jij nou hier?
Ik kan niet zonder je. Zag je jezelf maar door mijn ogen.
- Je bent zo'n mooi mens. Blijf bij mij. - Ik moet gaan.
- Er komt een demon aan. - Iedereen heeft toch last van demonen?
Ik zal eeuwig op je blijven wachten. Jij bent de enige die ik liefheb.
Wie ben jij? Betoverend.
De meeste vrouwen laten me koud, maar jij bent heel speciaal.
Je ogen stralen.
Kom op nou, stomme stenen.
- We zijn 'r kwijt. - Wat?
- Waar is het? Het moet hier ergens zijn. - Widgit.
- Hoe ging het toneelstuk? - Ik heb niet gespeeld.
Vroeger wel, toch?
Om eerlijk te zijn heb ik nooit geacteerd.
Ik zag 'Hamflet' op een pamflet en dacht: dat wil ik ooit doen. En dat komt ook wel.
Volgens mij is het niet 'Hamflet'.
Daar is-ie. Hij staat open. Hup.
Heel goed dat je ervandoor gaat.
Bij mij draait alles om zelfbehoud. Meer is het niet. Erin.
Hier klopt iets niet.
Vertaling: Jenneke Takens