ช่วงจำกัดจำเขี่ยนะ สหาย ช่วงนี้อยู่จำกัดจำเขี่ยหน่อย
ใช่เลย
ขอโทษนะ ทุกคน คืนนี้ต้องกินกิ่งไม้ไปก่อน
นี่มันจุดตกต่ำที่สุดในชีวิตของฉันจริงๆ
ถูกต้อง นี่มันตกต่ำสุดที่จะต่ำได้
นั่งล้อมวง กัดกิ่งไม้กิน
แต่หลังจากนี้จะมีของหวานดีๆ ให้ล้างปาก
- อ้าว มีอะไร - กิ่งไม้แห้ง
ไม่สิ กิ่งไม้แห้งจะนับเป็นของหวานได้ไง
หวานสิ กินต่อจากกิ่งใหญ่ไง
วิดจิท เมื่อไหร่ถึงจะไปจากตรงนี้ได้
ก็ อย่างที่เห็น ตอนนี้ทับหลังตั้งเสร็จแล้ว
แปลว่าน่าจะมีช่องมิติอีกหลายช่องเปิดออก
ให้เราเลือกเดินทางได้ในไม่ช้า
ช่องใดช่องหนึ่งในนั้นอาจพาพวกเรา
ไปยังที่หรือเวลาของนาย หรือใกล้เคียงมากๆ
โอเค ถ้าวิดจิทพูดถูก เราจะพาเควินกลับบ้าน
ช่วยชีวิตพ่อแม่เขา แล้วก็ขโมยอาหารเลย
ผมยกอาหารให้กินกันเลยก็ได้
ไม่เอา เราอยากขโมย
ก็ได้
แล้วหลังจากนั้นเราจะโกยหนี
- ต้องโกยกันตลอด - เป็นธรรมดาชีวิต
แปลว่าพวกคุณ จะคอยหนีเจ้าสูงสุดไปเรื่อยๆ เหรอ
หนีไปตลอดกาลงี้
เราก็สับขาหลอกเขามาได้มากกว่าหนึ่งครั้ง
- สองครั้ง - สองครั้ง
แล้วเราก็จะทำต่อไปเรื่อยๆ
เขาไม่มีทางจับได้ไล่ทัน
ข้าคือเจ้าสูงสุด
จงยอมสยบต่อข้า!
จงกลัว!
- นี่มีแผน - โกยมั้ย
- โกยเหรอ - โกยอีกเหรอ
เราก็ไม่ได้โกยแน่บทุกครั้ง แต่ที่แน่ๆ ควรเขยิบหนีให้ไวเลย
พวกเจ้าทรยศข้า
จงนำสิ่งที่หายไปกลับคืนมา
- จูดี้ เราจะถอย… - และจงกลัวให้หนัก
- อย่านะ จูดี้! - จงกลัว
เกิดอะไรขึ้น
- จงกลัว! - เดี๋ยวจะเกลือ จูดี้!
- อย่าเข้ามา - พวกเรา ฉันว่านี่ไม่ใช่…
ข้าคือเจ้าสูงสุด
จงยอมสยบต่อข้า
ข้าคือเจ้าสูงสุด
นั่นเหรอเจ้าสูงสุด
ไม่ นั่นหนึ่งในพวกแคสเปอร์ ข้าบริพารนักเลียแข้งเลียขา
- แจสเปอร์ตะหาก - เออ นั่นแหละ
อย่าเอาแผนที่ไปคืนนะ จะให้เจ้าสูงสุดได้แผนที่ไปไม่ได้
จูดี้ นี่คือจิตวิทยาย้อนกลับรึเปล่า
เกิดอะไรขึ้น
ไม่ค่อยแน่ใจเหมือนกัน
ท่านเจ้ากำลังวางแผนเรื่องเลวร้ายมากๆ อยู่
- นั่นแปลว่าอะไรนะ - นั่นแปลว่าอะไร
ข้าบอกไม่ได้ บอกได้แต่ว่าโหด ท่านเจ้า…
- อะไรนะ - เขาจะทำไม
ถือว่าข้าไม่ได้พูดนะ ข้าไม่ได้บอกอะไรเจ้าทั้งนั้น
- อะไร - อ้าว ช่องมิติ
อย่าให้เขาได้แผนที่คืน
รีบหนีไป
หอบแผนที่หนีไปเลย
อย่าให้เขาได้แผนที่คืน!
เมื่อกี้แจสเปอร์พล่ามอะไรของมัน
ขอโทษฮะ แม่
คิดจะมาสะกดจิตกันแน่ๆ พนันได้เลย
- เขาดูไม่สบายใจอย่างแรง - แหงสิ กลัวฉันไงล่ะ
เขาจะกลัวเธอทำไม เธอเอาแต่โกยหนีตลอด
ฉันไม่ได้โกยหนีตลอด
หรือเขาอาจจะวิ่งตามจนปวดขาแล้ว
ฉันไม่ได้โกยหนีตลอด
ไม่รู้นะว่าทำไมถึงติดภาพจำกันแบบนั้น
- นั่นไงบ้านนาย - ไม่ใช่ พวกคุณเคยเห็นบ้านผม
บ้านอยู่ในหมู่บ้านจัดสรร
ก็ฉันไม่เคยเห็นหน้าบ้านนายนี่หว่า
นี่มันไม่ได้เหมือนบ้านผมเลย
พ่อแม่ตกแต่งบ้านใหม่แล้วรึเปล่า
เหมือนในนั้นมีปาร์ตี้อะไรกันอยู่
นั่นไม่ใช่บ้านผม
อ๋อ เออใช่ กะผิดไปสองสามโล
- วิดจิท เมื่อกี้แอบสงสัย - อะไร
ผิดอีกสองสามร้อยปีเหอะ
ดูเหมือนเราอยู่ในอังกฤษสมัยจอร์เจียน
ช่วยชมกันหน่อยที่อย่างน้อยรอบนี้ก็มาถูกแดน
อังกฤษสมัยจอร์เจียน เอาจริงเหรอ
เขาเล่นละครกันเป็นชั่วโมงๆ
คนจะถ่อสังขารมาดู
- นี่มันสุดยอดเลย ฉันถึงบ้านแล้ว - ฉันหิว
- ฉันก็หิวเหมือนกัน - ใช่ ฉันก็หิว
ฮื่อ แต่ถ้ามีงานเลี้ยงก็แปลว่ามีอาหาร
ใช่
แต่งกายแบบนั้นเข้างานไม่ได้
คาซาโนวา
นั่นคาซาโนวา
ซินญอร์คาซาโนวา
โอเค ทุกคนไปหาประตูหลัง เราจะขโมยอะไรให้พอใส่เข้างานได้
อุ๊ยแหม ดูคุณร้อนจนเป็นลม… ฉันช่วย
นั่นน้องหมาถีบจักร
นี่ไม่อยากกินเจ้าหมาหน้าประหลาดนั่น
- ไม่กินหมาถีบจักรเหมือนกัน - ไม่ ไม่ได้มีไว้กิน
มันวิ่งบนกงล้อแฮมสเตอร์ ทำให้อาหารสุกเท่ากัน
เควิน นี่ไม่ใช่เวลานิทานก่อนนอน
โอ๊ย เซ็ง
เข้าไปเลยๆ
ฉันจะหาทางทำให้ทุกคนได้เข้างาน อัลโต้
นายโอเคมั้ย ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร
มาเร็วน้อง ไปเลย
เควิน ไม่มีใครคิดจะกินเจ้าหมาหน้าประหลาด
เข้ามานี่
ได้
ดีเนอะ
เนี่ย คนแบบเรา
แม่ร่วง เห็นเหมือนกันมั้ยเนี่ย
- ศตวรรษที่ 18 เหรอ - วิกผมเหรอ
- ความรู้สึกที่ถูกเก็บกดไว้ - ไม่มีใครหน้าตาเหมือนนี่เลย
อาหาร อย่าลืมสิว่าเรามาหาอะไรกัน
- อาหาร - ให้ตาย…
ทำอะไรน่ะ เจ้าหนู
ขออภัยครับ ตอนแรกก็ว่าจะไม่
เจ้าไม่คิดจะกินแซนด์วิชของเรางั้นรึ
นี่เป็นแซนด์วิชของคุณหมดเลยเหรอครับ
เรารู้ว่าวันนี้ประกาศเป็นปาร์ตี้สับปะรด
แต่ที่จริงนั่นก็เป็นแค่จุดสนใจล่อให้คนมา
เมื่อมากันแล้ว ทุกคนจะต้องอึ้ง
กับนวัตกรรมใหม่เอี่ยมอ่อง ในการเอาเนื้อสัตว์ไว้ตรงกลางขนมปัง
- คุณคือเอิร์ลแห่งแซนด์วิช - แปลว่าเจ้ารู้กิตติศัพท์ฉัน
ใช่ นวัตกรรมของฉันตั้งชื่อตามผู้คิดค้น ท่านเอิร์ลแห่งแซนด์วิช
ระหว่างฟังที่ฉันเล่า ก็กินเข้าไปอีกเยอะๆ สิ
ฉันกำลังขี่ม้า
มือไม่ว่าง เพราะกำลังขี่ม้ากุมบังเหียน
เจ้าหมาจิ้งจอกวิ่งนำไปแล้ว วู ฮัลลู!
โอ๊ะๆ หยุดก่อนบิวตี้
แต่ท้องว่างเปล่า จะทำอย่างไรกันดีนี่
อย่าได้กลัว
เพราะมี "แซนด์วิช" ทำให้สามารถขี่ม้าไปกินไป
ทีนี้ ตัดภาพมาที่โต๊ะไพ่
โหยกระหายอยากเล่นเฌอแมงเดอแฟร์ แต่ก็โหยหิวอาหารด้วย
จัดแล้วกินที่โต๊ะไพ่เสียเลย
เหลืออีกหนึ่งมือ ฉันสามารถตบโต๊ะ
ประกาศว่า "ฮัดช่า!" ยามริบเงินคู่ต่อสู้
ช่างเดินหมากได้เยี่ยมนัก วาเลนไทน์
ฉันได้เมียกลับมาแล้ว
โชคดีที่พกเอา…
- แซนด์วิช - ถูกต้อง ที่เล่ามามีอะไรจะถามไหม
มีคนบอกว่าที่จริงแล้วแซนด์วิชคิดค้นโดย…
โดยใคร
- ท่าน - ถูกต้อง
ปกติคนจะประทับใจมากกว่านี้นะ ที่ฉันคิดค้นอาหารแสนสะดวกขนาดนี้
แต่ก็นั่นแหละ ต้องไปละ
เกือบถึงเวลาเป็นสับปะรด
นั่นใครนะ
เอิร์ลแห่งแซนด์วิช เขาอ้างว่า "คิดค้น" แซนด์วิช
ถ้าจริงฉันก็คิดค้นน้ำแล้วล่ะ
ใช่
คิดจริงเหรอ
เคล็ดลับของการแสดงคือความสามารถ แสดงอารมณ์โดยไม่ใช้แม้แต่คำพูด
ตัวอย่างเช่น "แฮมเป็ด" ของเชคสเปียร์
เราสามารถแสดง "แฮมเป็ด" โดยใช้เพียงแค่คิ้ว
นั่น… นั่นแหละการแสดงที่แท้จริง
ขออนุญาตแสดงให้ดู
"จะดีหรือจะดับ
กับดักนั้นคือปุจฉา
จิตคงสูงส่งกว่า
มัวว้าวุ่นคอยพุ่งชน
ชะตาแสนสาหัส
หรือจักสู้ไม่ย่อย่น…
ฝ่าวิบากในวังวน
และเมื่อผจญค่อยจัดเสียที
จะม้วย จะนอน… จะปิดจิต
ชะรอยดั่งฝันนี้
ใช่ ที่น่าขัดยังมี"
บราโว่!
เห็นคนเล่นเชคสเปียร์ด้วยคิ้วเก่งๆ ฉันก็ดูออก
เธอช่างแสดงเก่งไม่น้อย
ผมก็คิดอย่างนั้น ในที่สุดก็มีคนพูดเสียที
แนะนำตัวก่อนดีกว่า ฉันคือมาร์ธา
เป็นผู้จัดของโรงละครเธียเตอร์รอยัลดรูรีเลน
ไม่ต้องอ้อมค้อม ฉันกำลังจัดละครอยู่
มีบทให้เธอเล่น ไม่มีใครเล่นได้สมบทเท่าเธอ
ต้องเป็นเธอเท่านั้น
- บทอะไร - บทดีที่สุด
เจอกันตอนซ้อมพรุ่งนี้เช้า
ก่อนจะถึงตอนนั้น เทพธิดามิวส์ของฉัน…
- ครับ - หัดชิ่ง
- ระวังเป็นหวัด - ลาก่อน
ลาก่อน
หลบไปให้พ้น
สวัสดี
สวัสดีค่ะ
ประหลาดนัก ปกติแล้วแค่นั้นก็ได้ผล
- พูด "สวัสดี" เนี่ยนะ - ใช่
แต่คุณยังมีสติ ไม่ได้เป็นลม
หมอนั่นคิดว่าแน่มาจากไหน
เขาเป็นคาซาโนวาแน่ๆ
เขาดังเรื่องอะไรนะ
เป็นนักรักล่อสาวเป็นพันๆ คน
เป็นลม
- มีอะไรอีก - มีแค่นั้น
แล้วเขาดังพอที่จะล่อใจสาวเหล่านั้นได้ไง
ด้วยการล่อสาวเป็นร้อยๆ คนก่อน
แต่พวกนั้นถูกล่อได้ยังไงแต่ต้น
ผมไม่รู้จะตอบยังไง บิทเทลิก
ผมเป็นนักรักยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก
อ๋อ แบบเป็นลิสต์ที่เขียนเองใส่ชื่อตัวเองงี้ป่ะ
หรือมีคนอื่นจัดอันดับให้
ผมไม่สนใจสตรีที่ปรารถนาในตัวผม
แต่คุณทำให้ผมมีความรู้สึก แบบที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน
บิทเทลิก มาเร็ว อยากให้ดูอะไรหน่อย
ขอบคุณนะ วิดจิท
ขอให้ดู แผนที่แสนปกติธรรมดา
เห็นแล้วนะ
อุ๊ย หายไปแล้ว
วิดจิท
- กลับมาแล้ว - วันหลังต้องสอนผมเล่นบ้าง
อุ๊ย นั่นยิ้มเหรอ ยิ้มได้แล้วเหรอ เควิน
ฉันสังเกตเห็นว่าช่วงหลังๆ นายดูหมองไป
- ใช่ - ทำไมกัน
ก็พ่อแม่ผมตาย
อ้อ ลืม
ฉันสั่งให้มือดีที่สุดจัดการเรื่องนั้นแล้ว
จริงเหรอ มือดีที่สุดของคุณเลย
- ก็เราไง - อ๋อ ใช่ๆ
- เอ้า กินสับปะรดเข้าไปหน่อย นั่นแหละ - ขอบคุณฮะ
เควิน ฉันเคยเอาช้อนคันโปรดให้ดูรึยัง
อยากได้สักห้าคันไหมล่ะ
- พร้อมนะ - เจ๋ง
- ให้ตาย - จะจิ๊กแล้วล่ะ
- ไปหาช้อนมาอีก - เอาอีกเหรอ
จะได้ขโมย
- ไม่เอาน่ะ - ขโมยช้อนใหญ่เลย
- ช้อนใหญ่งี้ - ใช่สิ
ขอบคุณ
ทุกคนไปขโมยช้อนมา
ช้อน เจ้าพวกนั้นมีกุญแจไขการเดินทาง ข้ามทั้งปริภูมิและเวลา
แต่กลับเอาไปใช้ขโมยช้อนเนี่ยนะ
ขโมยมีดส้อมนี่พอทำความเข้าใจได้ อย่างน้อยก็มีคม
แหลม
ฮื่อ แต่นี่ว่าช้อนก็อาจเป็นของเลวร้าย
ใช่ เช่นตอนกำลังล้างช้อนงี้
ถ้าเปิดน้ำแรงๆ โดนผิดข้างนะ น้ำกระจายเลอะหมดเลย
ไม่ ข้าว่าช้อนก็เลวร้ายได้
ข้าคือร่างของความหวาดผวา อย่าได้กล้ามาฉอดขัดแก้คำผิด
ไม่ได้ฉอดแก้นะ แค่…
ทุกคน หยุดเม้า หยุดก่อน
เดเรค ขอ
ฉันอีกรอบละ
เอิร์ลแห่งแซนด์วิช ผู้คิดค้นแซนด์วิช
ถึงเวลาที่เราจะไปดู แค่ดูสับปะรด
ตามมาเลย
ขออนุญาต
- ทำไมถึงเรียกงานนี้ว่าปาร์ตี้สับปะรด - เพราะเขามีสับปะรดแท้ๆ มาอวด
ขออภัย เดินผิดทาง พอดีบ้านใหญ่
ผวานัก ทำใจไม่ได้
นี่อาชญากรรมแสนเลวร้าย
สับปะรดเขาไม่ได้มีไว้กินเหรอ
นั่นเป็นของหายากอย่างที่สุด
และเป็นผลไม้ล้ำค่า ที่มีเอาไว้จัดแสดงเพียงอย่างเดียว
รู้นะว่าของแพง แต่มันก็แค่สับปะรดยังไม่สุกดีลูกเดียว
แค่สับปะรดลูกเดียว
แค่สับปะรดลูกเดียวเหรอ
เราทุ่มเงินเก็บทั้งชีวิตไปกับมัน
สับปะรดลูกนั้นแค่เช่ามา
ฉันจะต้องตายในคุกลูกหนี้ โดนเอาไม้แหลมเสียบ
โดนทับถมว่าไร้ศักดิ์ศรีดั่งสถุล เป็นนักอมบวบในสายตาประชาชี
แต่ขอพูดให้ชัดเจนสุดๆ ไว้ก่อน
สับปะรดเป็นของแพงสุดๆ ในยุคจอร์เจียนงี้สิ
- ใช่สิ เจ้าบื้อ - ผิดแต่เรากินเข้าไปแล้ว
- เห็นอยู่ - ผมแน่ใจว่าหาใหม่มาให้ได้
เจ้าน่ะนะจะหาได้
เจ้าห่มผ้าขี้ริ้วเปื้อนแป้งและเศษผัก
จะให้ฉันเชื่อจริงๆ รึว่า เจ้าจะมีปัญญาหาสับปะรดมาได้
รู้สึกว่านีล โกรฟส์มีสับปะรดห้าลูก
ตอนงานวันเกิดธีมโลกเขตร้อน
นีล โกรฟส์ นีล โกรฟส์…
เจ้าได้เห็นสับปะรดห้าลูกของนีล โกรฟส์จริงรึ
เขาไม่ได้เชิญผมไปงาน
ไม่ ที่นี่ก็ไม่ได้เชิญเจ้ามางานเช่นกัน
หากคิดว่าฉัน เอิร์ลแห่งแซนด์วิช จะเชิญเจ้าเด็กหน้าใสไร้สมอง
มาดื่มด่ำกับ "แซนด์วิช" นวัตกรรมน่าทึ่งสุดยอดที่ฉันคิดขึ้นได้เหรอ
ถ้าคุณคิดเองจริงๆ น่ะนะ
ว่าอะไรนะ
มีคนคิดว่าคุณลอกความคิดมา
หลังจากที่ไปเห็นแป้งพิต้ากับคานาเป้ แถวแถบเมดิเตอร์เรเนียน
ใครก็ได้ พับแขนเสื้อฉันที
ขอบคุณ
เจ้าหยามเกียรติตระกูลฉันมาสองครั้งแล้ว
เจ้าหาว่าฉันพูดปด
และที่แย่ที่สุดคือ เจ้ากินสับปะรดของฉันไป
ดังนั้น ฉันขอท้าดวลกับเจ้า
ไม่เอาน่ะ เด็กตัวเล็กนิดเดียว ใครจะอยากดู
ดวลไปเขาก็ไม่ได้เรื่องหรอก
จะมาบอกว่าผมไม่สามารถท้าประลอง ขอดวลกับคนที่ลบหลู่เกียรติยศได้งั้นรึ
นั่นก็หยามเช่นกัน งั้นผมจะท้าคุณดวลแทน
เดี๋ยวก่อนสิ เด็กอาจทำได้เอง
เจ้าพวกไร้เกียรติ
ไปเจอกันที่ลานประลองพรุ่งนี้บ่าย
- ทีนี้โกยได้ยัง เพเนโลปี - โกย
อ้อ ได้ หนีไปเลย เจ้าขี้ขลาด
ไม่ได้เพิ่งด่าฉันงั้นจริงใช่ไหม
แต่ด่าจริงไม่ติงนัง
งั้นขอรับคำท้า และขอท้าดวลกับคุณด้วย
ก็ผมท้าคุณดวลไปแล้ว คุณไม่สามารถท้าผมกลับได้
- ดวลไปดวลมางี้ - ใช่
- จะขอหัวร่อเหยียดให้กับความโง่เขลา - ได้เลย หัวเราะมา
ดวลกันเลย พรุ่งนี้ตอนเที่ยง
เพเนโลปี…
คุณไปดวลครั้งนี้ไม่ได้นะ
ไม่สิ ฉันต้องดวลครั้งนี้เลยล่ะ มันเป็นเรื่องของศักดิ์ศรี
ผมว่าแนวคิดสมมติเรื่องเกียรติหรือความขี้ขลาด ไม่ใช่เรื่องที่ควรเอาชีวิตเข้าแลก
แล้วถ้าคุณตาย พ่อแม่ผมก็จะตายสนิท
มันก็จะเกินไป ไม่ไหวแล้ว
แต่ถ้าเธอถูกท้าดวล เป็นเธอจะทำยังไง
ผมจะไปบอกครูหรือบอกผู้ใหญ่
โอเค เยี่ยม งั้นฉันไปบอกผู้ใหญ่อีกคน
- นี่ วิดจิท ฉันกำลังจะไปดวลล่ะ - เจ๋ง
นี่ เพเนโลปี ความรุนแรงไม่ใช่คำตอบนะ
ฉันว่าเราไปกันดีกว่า
ไปเหรอ เราไปไหนไม่ได้ ฉันมีงานแสดง
ที่เธียเตอร์รอยัล พรุ่งนี้บ่าย
คนที่นี่ชอบการละครอย่างมาก
เริ่มกันตั้งแต่หัววัน แล้วก็เล่นกันหลายต่อหลายชั่วโมง
ทุกคนต้องมาดูกันนะ
เอิ่ม… อัลโต้ ชวนเราไปดูละคร ที่บอกก่อนเลยว่าจะยาวมาก
แล้วคิดจะให้เราไปจริงๆ เนี่ยนะ
ดีเลิศ ประเสริฐศรีที่สุด
แค่ขอกำลังใจแค่ครั้งเดียว "ขอโทษนะ แต่มีดวลล่ะ"
ฉันจะจองที่ไว้ให้ห้าที่ จะต้องเห็นหน้าทุกคนตรงนั้น
ชอบเล่นใหญ่จริงๆ เนอะ
เพเนโลปี ถ้าคุณปอดแหกขึ้นมาก็ไม่มีใครสนหรอก
ไหนว่าพวกเราโกยหนีกันตลอด นึกว่าเป็นงานถนัดของเรา
นี่ ไม่รู้นะว่าทุกคนกลัวอะไรกัน
ฉันก็แค่ต้องยิงมันก่อนที่มันจะยิงฉันได้
ปัง! กรี๊ด!
พริกไม่เผ็ดละ หนาวจะตาย
เควิน!
โอ๊ย เศร้าชีวิตแท้
ฟิอันนา คืบหน้าไปถึงไหนแล้ว
ยังจับตัวไม่ได้ แต่ข่าวดีคือ
นี่ได้ไปเยือนที่ใหม่ๆ เยอะแยะเลย
แหม ดีต่อใจเจ้าสินะ
แต่ตอนนี้ใกล้จะได้ตัวโจรเวลาพวกนี้แล้วใช่ไหม
ก็ประมาณนั้น คือแอบแวะไปที่อื่นมานิดนึง แต่…
ข้าไม่อยากให้เจ้าแวะเวียนที่ไหนอีกแล้ว
เว้นแต่จะอยากโดนเหมือนที่จอห์นโดน
อยากโดนเหมือนที่จอห์นโดนบ้างมั้ย
ไม่ น่าจะไม่อยาก
เจ้าไม่อยากโดนแบบที่จอห์นโดนแน่ๆ
เอาแผนที่มาให้ข้า
จูดี้
ผมเอง คาซาโนวา
- เพิ่งทำม้าเป็นลมอีกตัว - โอเค
คุณช่างเจิดจ้า ยอดเยี่ยมและยั่วยวนใจ
แถมไม่สนใจอะไรผมเลย ซึ่งนั่นก็ยิ่งชวนให้หลง
พวกนาย ขอที คนจะหลับจะนอน
ต้องพักสมองลองปฏิกิริยาเนอะ
ชาร์จพลังการแสดงไว้
คิ้วแบบนี้ก็ต้องพักถึงจะหล่อ
ขอบคุณล่วงหน้า พูดเบาๆ ละกันทั้งสองคน
จูดี้ หนีไปกับผมเถอะ
ฉันต้องนอนซุกฟางละ คือนอนบนกองฟางอยู่จริงๆ…
โถ กาวิน
- ตรงนี้เกิดเรื่องอปกติ - คิดว่าพวกนั้นมาที่นี่เหรอ หัวหน้า
ใช่แล้ว คิดว่าพวกโจรเวลามาที่นี่ และมีแผนที่อยู่กับตัว
ฮื่อ… แน่สิ แผนที่ก็ต้องอยู่กับพวกนั้น
ถ้าไม่มีแผนที่ จะมาที่นี่ได้ยังไง
พวกนั้นเปิดช่องมิติทิ้งไว้ มีสิ่งแปลกปลอมหลงยุคหลุดข้ามเวลามา
อันตรายนะ อันตรายมากๆ
เปิดช่องมิติทิ้งไว้มันแย่มากๆ ขนาดผมยังรู้เลย
เราต้องกลับไปรายงานท่านเจ้าสูงสุดทันที
อือๆ จะทำงั้นก็ได้
เขาเป็นคนส่งเรามา
เพื่อให้หาความจริงแล้วเอากลับไปรายงาน เขาจะได้แกะรอยเจ้าโจรเวลา
เราต้องทำตามคำสั่งของเขา
ผมก็แค่จะบอกว่า เราจะทำตามที่เขาต้องการก็ได้
ทำได้แน่ๆ
ไม่อย่างนั้นจะให้เราทำอะไร
มีคนที่หัวหน้าควรลองคุยด้วยก่อน
คนไหน
คนอย่างผมน่ะ
คนที่ไม่ไหวจะทนกับการทำตามคำสั่ง
แต่ถ้าเราไม่ทำตามคำสั่ง งั้นเราจะทำอะไร
เดี๋ยวก็รู้
วิดจิท เมื่อคืนหลังจากล้มตัวลงนอน
ฉันเห็นภาพท้องฟ้าและคนทำเรื่องมหัศจรรย์
แต่ฉันหลับตาอยู่
เขาเรียกว่าฝัน
ฉันมองเห็นแต่จับต้องมันไม่ได้
ใช่ อย่างที่บอกไง นายฝัน
ก่อนหน้านี้เจ้าสูงสุดไม่ยอมให้เรามีฝัน
โห ว้าว
แต่มันก็ไม่ได้ดีไปเสียทุกอย่าง เรื่องไม่ดีก็เห็นเหมือนกัน
ฮื่อ ใช่ นั่นเรียกว่าฝันร้าย บิทเทลิก
คิดว่านั่นคือสิ่งที่แจสเปอร์พูดถึงรึเปล่า
ฝันร้ายของฉันจะกลายเป็นจริง ถ้าเราเอาแผนที่ไปคืนให้เจ้าสูงสุดเหรอ
ฉันว่าเขาพยายามบอกว่า เรื่องที่จะเกิดมันแย่กว่าแค่ฝันร้ายมาก
แต่น้ำเสียงแจสเปอร์กลัวมากจริงๆ
วิดจิท ฉันไม่อยากให้มีใครตายอีกแล้ว
หลังจากเรื่องของซูซาน
ใช่สิ ฉันก็ไม่อยากเหมือนกัน ไม่มีใครตายหรอก บิทเทลิก
แต่เรื่องเพเนโลปีล่ะ
- เพเนโลปี ลืมเลย มาเร็ว - ไม่นะ
มิวส์ของฉัน
ฉันมีบทแสนพิเศษมาให้ พร้อมหรือเปล่า
ผมเกิดมาเพื่อทำสิ่งนี้
ไม่เชิงหรอก จู่ๆ ก็โผล่มาในโลกมากกว่า
คนอย่างเราก็รู้สึกแบบนั้นกันสินะ
อ่านเสีย ท่องไว้ จำให้ขึ้นใจ อีกหนึ่งชั่วโมงต้องขึ้นเวที
โอเค
สวัสดีอีกครั้งทุกคน "จุ๊ๆ"
ข้าพเจ้า เอิร์ลแห่งแซนด์วิช ผู้คิดค้นแซนด์วิช
จะมาเผชิญหน้ากับคนผู้หลู่เกียรติ
โปรดเลือกอาวุธครับ
โปรดเลือกอาวุธครับผม
อุ๊ย ใช้คำเป็นอาวุธได้มั้ย
ได้แน่นอนครับผม แต่ทว่า ท่านเอิร์ลแห่งแซนด์วิชจะใช้ปืน
แล้วถ้าแค่หนีไปเฉยๆ ตอนนี้
ได้แน่นอนครับผม สามารถหนีไปได้
แต่คิดว่าคนล่าสุดที่พยายามหนี โดนยิงจากข้างหลังนะครับ
- โอเค ก็ได้ - เลือกปืนดีไหมครับ
คุณท่านเลือกปืน
เลือกได้ยอดเยี่ยมมากครับ
รู้ใช่ไหมว่านี่เป็นสตรี เพราะงั้นไม่ควร…
แน่นอนครับคุณท่าน
มาเร็ว ขี้ขลาด
จัดการเสียให้จบๆ
- โอเค - รู้กฎการดวลแล้วใช่ไหม
รู้คร่าวๆ
เราหันหลังเดินคนละสิบก้าวแล้วยิง
- แค่นั้น เริ่มได้ - โอเค
แล้วยิงหลังจากสิบก้าว หรือตอนที่…
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า
หก เจ็ด แปด เก้า สิบ
อะไรเนี่ย คิดจะยิงฉันจริงๆ เหรอ
ก็ใช่สิ เพราะมันเป็นการดวล
คุณคิดจะฆาตกรรมผม
แล้วคุณยิงขึ้นฟ้าทำไมล่ะ
เดี๋ยวนี้เวลาดวลกันเขาไม่ตั้งใจฆ่ากันแล้ว
ถ้าทำแบบนั้น สังคมผู้ดีไม่เหลือใครกันพอดี
ตั้งใจเล็งให้พลาดแต่ต้น
อ้าว โอเค ก็ไม่รู้นี่นา ไม่มีใครบอก
เลิกทำตัววุ่นวายไร้สาระได้แล้ว คุณมันพวกนอกคอก
รู้สึกถูกหลู่เกียรตินักที่คุณจะพยายามยิงกัน
ดังนั้นจึงต้องขอท้าดวลอีกรอบ
เอาละ
ประจำที่กันหน่อย
อีกห้านาทีถึงเวลา
เอาให้ชัดๆ…
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด แปด เก้า สิบ
หยุดนะ!
หยุดเลย!
ขออภัย บังเอิญกำลังทำอะไรกันอยู่นิดนึง
เราก็กำลังทำอะไรกันอยู่นิดนึง
เรากำลังเถียงกันอยู่
เพราะฉันอาจให้ค่าความทะเยอทะยานอยาก เหนือค่าชีวิตของสหาย
ดังนั้น ฉันขออภัย
พวกคุณพยายามตัดสินว่าใครถูก แต่การใช้ความรุนแรงไม่เคยเป็นสิ่งที่ถูก
การให้อภัยและรอมชอมกัน เป็นทางที่อาจมีอุปสรรคขวากหนามกว่า
แต่สุดท้ายนั่นเป็นทางซึ่งจะช่วยให้ คนเราไม่ต้องเสียคนที่รักไป
ถ้าหาก ณ ที่นี้มีคน "ชนะ" เราจะพ่ายแพ้สูญเสียอย่างมหันต์
ผู้นำ หรืออย่างน้อยก็คนที่มีสภาวะผู้นำ
กับผู้คิดค้นแซนด์วิช
จิตวิญญาณนั้นจะสูญ
ไฟชีวิตดับแด แก่นชีวิตสลาย
สหายของเราจะไม่ได้อยู่ในโลกนี้อีกต่อไป
- ใช่ๆ - ขอบคุณ
โอ้โห นั่น…
จูดี้
พูดจนนี่ลืมแล้วว่าทำกันไปถึงไหน
ต้องเริ่มนับกันใหม่อีก ขอบใจมาก
ไงนะ
ไม่เอาน่า
- โอเค หันหลัง นี่ฉันอยู่… - หนึ่ง สอง…
สาม สี่ ห้า หก เจ็ด แปด เก้า
- ฟิอันนา - โอ๊ย โกย งานนี้ต้องโกย
เห็นไหม ขี้ขลาด หางจุกตูดทั้งกลุ่ม หนีจาก…
กล้าดียังไงจึงรุกเข้ามาในสนามดวลของเรา
- ฉันขอท้าให้มาดวล - ไงนะ
ดวลไง… โลกนี้ไม่เหลือคนมีเกียรติแล้วเหรอ ผู้ช่วย
จะต้องเดินสิบก้าว หัน…
ช่างทำการขลาดเขลา แต่ไม่สำคัญ
กระสุนไม่ได้เข้าถึงหัวใจ
เพราะในกระเป๋าเสื้อนั้น ฉันได้พก…
แซนด์วิชไว้
แต่นั่นหยุดกระสุนไม่ได้นะขอรับท่าน
ก็ใช่ จริงด้วย
พลาดเอง
นายปลอบนางไม่ได้เหรอ
นั่นแหละปัญหาระหว่างเรา
นางน่ากลัวมาก
น่าจะพ้นแล้วนะ
- จูดี้ ผมเอง คาซาโนวา - มาทำอะไรตรงนี้
ผมอยู่โดยไม่มีคุณไม่ได้
อยากให้คุณได้เห็นตัวเองจากมุมมองของผม
ผมแค่อยากให้คุณรู้ว่าคุณน่ารักแค่ไหน
- ได้โปรด อยู่ที่นี่กับผมเถอะ - ต้องไปแล้ว
นี่กำลังหนีปีศาจอยู่
เราทุกคนล้วนหนีปีศาจในใจไม่ใช่หรือ
ผมจะรอคุณไปชั่วชีวิต
คุณคือรักเดียวในใจผม
โห คุณเป็นใครเนี่ย ยั่วยวนใจเหลือเกิน
ปกติไม่ค่อยสนใจสตรีนางใด แต่คุณช่างพิเศษกว่าใคร
ดวงตาของคุณ เจิดจ้าจริงๆ
ติดสิ ไอ้หินงี่เง่า
- หนีพ้นแล้ว - ไงนะ อ้อ ดี
- อยู่ไหนน่ะ ก็น่าจะอยู่แถวนี้ - วิดจิท
อัลโต้ ละครเป็นยังไงบ้าง
ไม่ได้เล่น
อย่างน้อยก็เคยเล่นเรื่องอื่นๆ มาแล้ว
ความจริงแล้ว ฉันไม่เคยได้แสดงอะไรจริงๆ มาก่อนเลย
ฉันแค่เก็บใบปลิวขึ้นมา เห็นคำว่า "แฮมเป็ด" แล้วคิดว่า
"สักวันจะเล่นบ้าง" แล้วก็จะเล่นจริงๆ นะ สักวัน
ผมว่าละครนั่นไม่ได้ชื่อ "แฮมเป็ด" นะ
อยู่นั่นไง เหล่าโจร เข้าไปเลย
เพเนโลปี ผมภูมิใจมากที่คุณกำลังโกยหนี
ฉันก็ถนัดเรื่องเอาตัวรอดที่สุดละ น่าจะเป็นเพราะอย่างนั้นแหละ
ดูไม่ค่อยปกติ
(โครงบางส่วนมาจาก ตัวละครที่สร้างโดย)
(เทอร์รี่ กิลเลียมและไมเคิล พาลิน)
(สร้างจากภาพยนตร์ 'Time Bandits')
คำบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์