Bunlar zor zamanlar dostlarım. Zor zamanlar.
Doğru.
Üzgünüm çocuklar, bu gece sopa yiyeceğiz.
Bu, gerçekten hayatımın en dip zamanlarından biri.
Gerçekten de. En dip zamanlarımızdan.
Oturmuş, sopa kemiriyoruz.
Ama sonrası için güzel bir tatlı var.
- Öyle mi? Neymiş? - Çırpılar.
Hayır, çırpılar tatlı değildir.
Sopa yedikten sonra öyle oluyor.
Buradan ne zaman gidebiliriz Widgit?
Gördüğünüz gibi taşlar şu an çalışıyor
yani yakında içinden geçebileceğimiz bir sürü geçit açılacak.
Bu geçitlerden biri ya da birkaçı bizi senin zamanına
mekânına veya çok yakınlarına götürebilir.
Tamam. Widgit haklıysa Kevin'ı eve götürebilir,
ailesini kurtarıp yiyeceklerini çalabiliriz.
Ama yiyecekleri alabilirsiniz.
Hayır, biz çalmak istiyoruz.
Peki.
Sonra kaçak olacağız.
- Hep kaçıyoruz. - İşimiz bu.
Yani sürekli Yüce Varlık'tan kaçacak mısınız?
Sonsuza dek?
Onu birden çok kez alt ettik.
- İki kez. - İki kez.
Ve yapmaya devam edeceğiz.
Bize asla yetişemeyecek.
Ben Yüce Varlık'ım!
Önümde diz çökün!
Benden korkun!
- Bir planım var! - Kaçmak mı?
- Yine kaçmak mı?
Her zaman kaçmıyoruz ama hızla geri çekilmeliyiz.
Bana ihanet ettiniz.
Benim olanı geri vereceksiniz.
- Judy, çekiliyoruz… - Ve şimdi korkun.
- Hayır Judy! - Korkun.
Ne oluyor?
- Korkun benden! - Tuza dönüşeceksin Judy!
- Benden uzak dur. - Çocuklar, bence bu şey değil…
Ben Yüce Varlık'ım.
Önümde diz çökün!
Ben Yüce Varlık'ım.
Yüce Varlık o mu?
Hayır, yalaka yardımcılarından biri olan Casper.
- Jasper. - Evet… Pekâlâ.
Haritayı ona vermeyin. Yüce Varlık haritayı ele geçirememeli.
Ters psikoloji mi bu Judy? Neler oluyor?
Doğrusu emin değilim.
Çok çok kötü bir şey planlıyor.
- Ne demek o? - Ne demek o?
Size söyleyemem. Çok kötü. O…
- Ne? - O ne?
O benim ağzımdan çıkmadı. Size bir şey demedim.
- Ne? - Geçit.
Haritayı almasına izin vermeyin.
Gidelim buradan.
Haritayı alın ve gidin.
Haritayı almasına izin vermeyin!
Jasper ne geveliyordu?
Pardon anne.
Zihin numarası, emin olabilirsin.
- Bir şeye kızmış gibiydiler. - Evet, benden korkuyorlar.
Neden korksunlar? Tek yaptığın kaçmak.
Her zaman kaçmıyorum.
Belki bacakları koşmaktan ağrımıştır.
Her zaman kaçmıyorum.
Öyle bir imajım nasıl oluştu, bilmiyorum.
- İşte evin. - Hayır. Evimi gördünüz.
Çıkmaz sokakta.
Dışının nasıl olduğunu bilmiyorum, değil mi?
Bunun alakası yok.
Herhâlde ailen tadilat yapmıştır.
Galiba içeride parti var.
Benim evim değil bu.
Doğru, birkaç kilometre sapmışım.
- Widgit? Merak ettim de… - Evet?
Birkaç yüz yıl da sapmışsın.
George dönemi İngiltere'sinde gibiyiz.
En azından ülkeyi doğru tutturman takdire şayan.
George dönemi İngiltere'si mi? Cidden mi?
Tiyatrolar saatler sürüyor. İnsanlar izlemek için çok uzaklardan geliyor.
- Bu inanılmaz. Evimdeyim. - Karnım aç.
- Evet, benim de aç. - Evet, açım.
Parti varsa yiyecek de vardır.
Evet.
Buraya bu kıyafetlerle giremezsiniz.
Casanova.
Casanova bu.
Senyör Casanova.
Siz bir arka giriş bulun biz de giyebileceğimiz şeyler çalalım.
Vay canına. Çok sıcaklamış gibisiniz… İzin verin.
Tekerli köpek.
Evet ama o köpeği yemek istemiyorum.
- Dönen köpek yemem. - Hayır, yemiyorsunuz.
O hamster tekerini çevirerek yemeğin eşit pişmesini sağlıyor.
Uyku saati değil Kevin.
Hay aksi.
Yürüyün.
Partiye girmemizi sağlayacağım. Alto?
İyi misin? Sorun yok.
Hadi dostum, özgür ol.
Kimse o acayip köpeği yemeyecek Kevin.
Gel buraya.
Evet…
Oldu mu?
Halkım.
Benim gördüğümü görüyor musunuz?
- On Sekizinci Yüzyıl mı? - Perukları mı?
- Bastırılmış hisleri mi? - Bana benzeyen kimse olmaması mı?
Yemekler. Neden geldiğimizi hatırladınız mı?
- Yemek. - Tanrı…
Ne yapıyorsun çocuk?
Pardon. Yemeyecektim.
Sandviçlerimden birini yemeyecek miydin?
Bunların hepsi sizin sandviçleriniz mi?
Ananas partisi dendiğini biliyorum
ama o, insanları katılmaya ikna etmek içindi.
Buraya geldiklerinde yeni icadım olan ekmek arası eti görünce çok şaşıracaklar.
- Sandviç Kontu musunuz? - Biliyorsun demek.
Evet, icadım adını mucidinden aldı. Sandviç Kontu.
Ye. Bu arada ben de sana onu anlatayım.
Ata biniyorum.
Atın dizginlerini tuttuğum için ellerim dolu.
Tilki koşuyor. Halloo!
Dur Beauty.
Karnım aç. Ne yapacağım?
Korkma.
"Sandviç" sayesinde, ata binerken karnımı doyurabilirim.
Şimdi kart masasındayım.
Chemin de fer oynamak istiyorum ama karnım da aç.
Neden oturup masada yemeyeyim?
Bu elimle masaya vurup
o sefilin parasını alırken "Yaşasın!" diye bağırıyorum.
Hissedilir bir vuruş, Valentine. Karımı geri kazandım.
Şansıma yanımda şey var…
- Bir sandviç. - Aynen. Sorun var mı?
- Bazıları sandviçi icat edenin… - Kim olduğunu söyler?
- Siz. - Evet.
İnsanlar çok kullanışlı bir yemek icat etmiş olmamdan daha çok etkileniyor.
Neyse, gitmem lazım.
Ananas vakti gelmek üzere.
O kimdi?
Sandviç Kontu. Sandviçi "icat" ettiğini söylüyor.
Evet, ben de suyu icat ettim.
Evet.
Gerçekten mi?
Oyunculuğun sırrı kelimeler olmadan da kendini ifade edebilmektir.
Mesela örnek, Ozan'ın "Ham-phlet"i.
"Ham-phlet"i sadece kaşlarıyla oynayabilir.
İşte bu gerçek oyunculuk.
Bir gösteri.
"Olmak ya da olmamak:
İşte tüm mesele bu.
Makûs talihin sapanlarına,
oklarına tahammül göstermek mi
daha mertçedir yoksa
kaygı denizine karşı
silahlanıp onları yok etmek mi?
Karşı gelenlerin sonunu getirmek mi?
Ölmek, uyumak… Uyumak.
Belki de rüya görmek!
Dert orada işte."
Bravo!
Gördüğüm zaman kaşlarla iyi Shakespeare oynayanı anlarım.
İyi bir oyuncusun.
Ben de diyorum. Nihayet başkası gördü.
Kendimi tanıtmalıyım. Ben Martha.
Theatre Royal Drury Lane'in müdürüyüm.
Sadede gelelim. Bir oyun sahneliyorum.
İçinde sana bir rol var. Başka biri düzgün oynayamaz.
Sen olmalısın.
- Rol nedir? - En iyisi.
Yarın sabah provalarda görüşürüz.
O zamana dek ilham perim…
- Evet? - Hoşça kal.
- Tanrı sizi korusun. - Sağlıcakla.
Güle güle.
Çekil yoldan.
- Merhaba. - Merhaba.
Tuhaf. Bu genelde işe yarar.
- "Merhaba" demek mi? - Evet.
Ama hâlâ kendinizdesiniz.
O adam kendini kim sanıyor?
O Casanova.
Nesiyle meşhur?
Binlerce kadını baştan çıkarmasıyla.
Bayıldı.
- Başka? - O kadar.
Nasıl onları baştan çıkaracak kadar meşhur oldu?
Yüzlercesini baştan çıkararak.
Ama ilk başta nasıl oldu?
Ne diyeceğimi bilmiyorum Bittelig.
Ben dünyanın en büyük âşığıyım.
O senin çıkardığın bir iddia mı yoksa başka birinin çıkardığı iddia mı?
Beni isteyen kadınlar beni çekmez.
Ama sen bana daha önce hissetmediğim bir şey hissettiriyorsun.
Bittelig, gel. Bir şey göstermek istiyorum.
Teşekkürler Widgit.
Bakın, normal, olağanüstü bir harita.
Şimdi görüyorsunuz…
Vay, şimdi yok.
Widgit.
- İşte burada. - Bunu yapmayı bana öğretmelisin.
Oh, gülümseme mi o? Gülümsüyor musun Kevin?
Son zamanlarda biraz üzgün göründüğünü fark ettim.
- Evet. - Neden?
Annem ve babam öldü.
Ah, evet.
En iyi adamlarım ilgileniyor.
Sahi mi? En iyi adamların mı?
- Evet, bizler. - Evet.
- İşte. Ananas al. Al. - Sağ ol.
Kevin, sana en sevdiğim kaşığı gösterdim mi?
Keşke beş tane olsaydı demiyor musun?
- Hazır mısın? - Süper.
- Vay. - Bunları çalıyorum.
- Başka kaşıklar bulun. - Başka mı?
Çalmak için.
- Gelin. - Büyüklerini çalın.
- Büyük kaşıkları mı? - Evet.
Teşekkürler.
Herkes kaşıkları çalsın.
Kaşıklar. Uzay ve zamanda yolculuk edecekleri araçları var
ve kaşık çalmada kullanıyorlar.
Bıçak ve çatalı anlarım, onlar keskindir.
Sivridir.
Evet, biliyorum. Kaşıklar kötü olabilir.
Evet, mesela onları yıkarken.
Su ters tarafına gelirse her yere sıçrar.
Evet, sanırım kaşıklar kötü olabilir.
Ben korkunun şekil almış hâliyim. Sakın beni düzeltme.
Ben sizi düzeltmedim. Ben…
Herkes sessiz olsun.
Derek, lütfen.
Yine ben.
Sandviç Kontu. Sandviçin mucidi.
Şimdi de ananasa bakma vakti geldi.
Peşimden gelin.
Pardon.
- Buna neden ananas partisi diyorlar? - Burada ananas var.
Pardon, yanlış yol. Büyük evim.
Korku!
Bu iğrenç bir suç.
Ananası yemeyecek miydik?
O, sadece sergi maksatlı
aşırı zor bulunan ve kıymetli bir meyvedir.
Pahalı olduklarını biliyorum ama bu birazcık sert bir ananas.
Sadece ananas mı?
Ona tüm birikimimizi harcadık.
O ananas kiralıktı.
Borçlular hapishanesinde, sivri uçlu sopalarla dürtülerek
herkes tarafından ahmak ve köylü diye anılarak öleceğim.
Bu konuda kesinlikle net olmak istiyorum.
George döneminde ananas çok mu pahalı?
- Evet, dangalak. - Ama biz onu yedik.
- Orası belli. - Eminim yerine koyabiliriz.
Sen mi koyacaksın?
Üzerin paçavra, un ve sebze kaplı.
Bir ananas alabileceğine ikna olmam mı gerekiyor?
Belli ki Neil Groves'un tropik temalı doğum günü partisinde
beş ananas varmış.
Neil Groves, Neil Groves…
Neil Groves'un beş ananasını gördün mü?
Davetli değildim.
Doğru. Buraya da davetli değilsin.
Sandviç Kontu olarak bu ahmak çocuğu inanılmaz icadım
sandviçin tadını çıkarmaya davet ettiğimi düşünüyorum da…
Sizin icadınızsa tabii.
Pardon?
Bazıları Akdeniz'de gördüğünüz
pita ekmeği ve kanepelerden esinlendiğinizi düşünüyor.
Biri kollarımı sıvasın.
Teşekkürler.
İki kez haneme hakaret ettin.
Bana yalancı dedin.
Daha da kötüsü ananasımı yedin.
Ben de seni düelloya davet ediyorum.
Yapma, o daha çocuk. Bunu kimse izlemek istemez.
Çok kötü olacaktır.
Bana hakaret eden birini düelloya davet edemez miyim yani?
Bu bir hakaret. O yüzden seni düelloya davet ediyorum.
Dur biraz. Belki o yapabilir.
Seni alçak!
Sizinle yarın öğleden sonra düello alanında görüşeceğiz beyefendi.
- Şimdi kaçacak mısın Penelope? - Evet.
Evet. Kaç, korkak.
Bana öyle demedin.
Dedim.
O zaman meydan okumanı kabul ediyor ve seni düelloya davet ediyorum.
Ben seni zaten davet ettim, sen de beni edemezsin.
- Düello düellosu. - Evet.
- Cehaletinize alaycı şekilde gülerim. - Peki, gül.
Yarın öğlende düello, beyefendi.
Penelope…
…bu düelloya katılamazsın.
Hayır, katılmam gerek. Bir onur meselesi.
Bence onur ya da korkaklık gibi uydurma fikirler, uğruna ölmeye değmez.
Sen ölürsen ailem de ölmüş demektir
ve bu… Bu çok fazla.
Seni düelloya davet etseler ne yapardın?
Bir öğretmene ya da başka bir yetişkine söylerdim.
Tamam, harika. Başka bir yetişkine söyleyeyim.
- Baksana Widgit. Düelloya gireceğim. - Süper.
Bak Penelope, şiddet hiçbir zaman cevap değildir.
Bence gitmeliyiz.
Gitmek mi? Gidemeyiz. Sahnem var.
Yarın öğleden sonra Theatre Royal'da.
Buradakiler tiyatroyu çok seviyor.
Erken başlıyor ve saatlerce devam ediyor.
Hepiniz gelmelisiniz.
Bizi çok uzun bir oyuna davet edip bir de gelmemizi mi bekliyorsun?
Çok hoş. Harika bir şey.
Bir kez ufacık bir destek istiyorum, "Üzgünüm, düellomuz var."
Size beş koltuk ayıracağım ve hepinizi bekliyorum!
Konuşmayı seviyor, değil mi?
Korkup çekilirsen kimse umursamaz Penelope.
Hep kaçarız sanmıştım. Olayımız bu sanmıştım.
Bakın, neden bu kadar endişe ediyorsunuz anlamıyorum.
Tek yapmam gereken o beni vurmadan onu vurmak.
Hayır!
Kahretsin, buz gibi.
Kevin!
Tanrım, bu resmen eziyet.
İlerlemen ne âlemde Fianna?
Daha onları yakalamadım ama iyi yanı birçok yeni yer ziyaret ediyordum.
Ne hoş.
Ama bu haydutlara yakınsın, değil mi?
Evet, sayılır. Yolumu biraz uzattım ama…
Başka yol uzatma istemem.
Tabii John'a olanların sana olmasını istemiyorsan.
John'a olanları istiyor musun?
Hayır, muhtemelen istemem.
Kesinlikle John'a olanı istemezsin.
Bana haritayı getir.
Judy.
Benim, Casanova.
- Az önce bir atı bayılttım. - Peki.
Işıl ışılsın, harikasın ve çok ilginçsin.
Ve bana karşı kayıtsızsın, ki bu çok çekici.
Çocuklar, lütfen. Uyumaya çalışıyorum.
Reaksiyonlarımı dinlendirmem gerek, tamam mı?
Oyunculuğumu şarj etmeliyim.
Bu kaşların güzellik uykusuna ihtiyacı var, tamam mı?
Peşinen teşekkürler. İkiniz de sessiz olun.
Benimle kaç Judy.
Samana yatmalıyım. Gerçekten saman üzerinde uyuyorum. Yani…
Ah, Gavin.
- Burada bir anormallik var. - Sizce buradalar mıydı hanımefendi?
Evet. Bence Zaman Haydutları buradaydı ve harita ellerinde.
Evet, elbette harita ellerinde.
Harita olmasa buraya nasıl geleceklerdi ki?
Geçitleri açık bırakıyorlar. Bir şeyler zamanda sürükleniyor.
Bu tehlikeli. Çok tehlikeli.
Geçitleri açık bırakmak berbat fikir. Ben bile biliyorum.
Hemen Yüce Varlık'a bilgi vermeliyiz.
Evet. Bunu yapabiliriz.
Haydutların izini
sürebilmesi için bulduklarımızı bildirmek üzere özel olarak yollandık.
Emirlerine uymalıyız.
Ben de diyorum ki, istediğini yapabiliriz.
Elbette yapabiliriz.
Başka ne yapacağız ki?
Bence önce konuşman gereken bazı kişiler var.
Kimler?
Benim gibiler işte.
Sadece bize söyleneni yapmaktan bıkan insanlar.
Peki bize söyleneni yapmazsak ne yapacağız?
Göreceksin.
Widgit, dün gece yattıktan sonra,
gökyüzünün ve sihirli şeyler yapan insanların resimlerini gördüm
ama gözlerim kapalıydı.
Rüya görmüşsün.
Görebiliyorum ama dokunamıyorum.
Evet. Dediğim gibi, rüya görmüşsün.
Yüce Varlık rüya görmemize izin vermiyor.
Vay canına.
Hepsi iyi değildi ama. Kötü şeyleri de görebiliyorum.
Evet, ona kâbus deniyor Bittelig.
Sence Jasper'ın kastettiği bu muydu?
Yüce Varlık'a haritayı verirsek kâbus mu görecektim?
Bence kâbustan çok daha korkunç bir şey kastetti ama Jasper çok korkmuş gibiydi.
Başka kimsenin ölmesini istemiyorum Widgit.
Susan'dan sonra olmasın.
Hayır, ben de istemiyorum. Kimse ölmeyecek Bittelig.
Peki Penelope ne olacak?
- Penelope! Gel. - Olamaz.
İlham perim. İlham perim.
Senin için çok özel bir rolüm var. Hazır mısın?
Bunu yapmak için doğmuşum.
Pek sayılmaz, burada belirdim.
Hepimize öyle geliyor, değil mi?
Oku, öğren, yaşa. Bir saat sonra sahnedesin.
Tamam.
Herkese tekrar merhaba. Sessizlik.
Sandviç Kontu. Sandviçin mucidi ben, bana hakaret edenle yüzleşmeye geldim.
Silahınızı seçin beyefendi.
Kelimeleri seçebilir miyim?
Kesinlikle beyefendi ama Sandviç Kontu silah kullanacak.
Peki kaçsam ne olur?
Kesinlikle kaçabilirsiniz.
Sanırım kaçmaya çalışan son kişi sırtından vurulmuştu beyefendi.
- Tamam. - Silahı alacak mısınız?
Beyefendi silahı seçti.
Çok güzel bir seçim beyefendi.
- Ben kadınım. O yüzden belki de… - Kesinlikle beyefendi.
Gel bakalım korkak.
İşe koyulalım.
- Tamam. - Düellonun kurallarını biliyor musun?
Biraz.
On adım atıp, dönüp ateş edeceğiz.
- Bu kadar. Başla. - Tamam.
Peki 10 adım attıktan sonra mı yoksa 10'uncu…
Bir, iki, üç, dört, beş,
altı, yedi, sekiz, dokuz, 10.
Ne… Beni cidden vurmaya mı kalktın?
Evet çünkü bu bir düello.
Beni öldürecek miydin?
Sen neden gökyüzüne ateş ettin?
Artık kimse düelloda öldürmek için ateş etmiyor.
Bunu yapsak kibar camiada kimse kalmazdı.
Iskalıyorsun.
Tamam ama bunu bilmiyordum. Kimse söylemedi.
Bu saçmalık yeter beyefendi. Alçağın tekisiniz.
Beni vurmaya çalışmanıza o kadar içerledim ki
sizi bir düelloya daha davet ediyorum.
Tamam.
Yerlerinize lütfen.
Beş dakika kaldı.
Emin olmak için…
Bir, iki, üç, dört, beş, altı, yedi, sekiz, dokuz, 10.
Durun!
Pardon ama bir şeyin ortasındayız.
Biz de bir şeyin ortasındayız.
Bir tartışmanın ortasındayız
çünkü hırsımı arkadaşımın hayatının önünde tutmuş olabilirim.
Bunun için üzgünüm.
Kimin haklı olduğunu anlamaya çalışıyorsunuz ama şiddet haklı değildir.
Affetmek ve uzlaşmak daha zor yollardır ancak nihayetinde
daha az insanın sevdiklerini kaybetmesine yol açarlar.
Bugün burada biri "kazanırsa" çok daha fazlası kaybedilmiş olacak.
Bir lider ya da liderlik vasfı olan biri.
Sandviçin mucidi!
Gitmiş bir ruh,
sönmüş bir ateş, sona ermiş bir yaşam,
artık bu dünyada olmayan birinin arkadaşı.
- Evet. - Teşekkürler.
Vay canına, bu…
Judy.
Bana nerede kaldığımızı unutturdun.
Baştan saymamız lazım. Çok sağ ol.
Ne?
Hadi ama.
- Tamam. Dön. Acaba ben… - Bir, iki…
Üç, dört, beş, altı, yedi, sekiz, dokuz.
- Fianna. - Kaçın. Şimdi kaçıyoruz.
Gördünüz mü? Korkaklar. Hepsi kaçıyor…
Hangi cüretle düello alanıma girersin?
- Seni düelloya davet ediyorum. - Ne?
Düello. Bu dünyada onur kalmadı mı? İki numara.
On adım atacağız, sonra dönüp…
Korkakça bir hamle ama fark etmez.
Kurşun kalbime ulaşmadı.
Çünkü göğüs cebime saklamış olduğum
bir sandviç vardı.
Onun kurşunu durduracağını sanmıyorum efendim.
Evet, çok haklısın.
Benim hatam.
Onu sakinleştiremez misin?
O her zaman sorundur.
Çok korkutucu.
Sanırım onu ektik.
- Judy, benim, Casanova. - Burada ne işin var?
Sensiz yaşayamam.
Keşke kendini benim görebildiğim gibi görsen.
Ne kadar sevimli olduğunu bilmeni istiyorum.
- Lütfen burada benimle kal. - Gitmem gerek.
Bir iblisten kaçıyoruz.
Hepimiz içimizdeki iblislerden kaçmıyor muyuz?
Seni sonsuza dek bekleyeceğim.
Sen benim bir tanemsin.
Vay, sen kimsin? Çok çekici.
Çoğu kadınla ilgilenmem ama sen özel bir şeysin.
Gözlerin parlıyor.
Hadi ama sizi aptal taşlar.
- Onu ektik. - Ne? Güzel.
- Nerede? Yakında olması gerekiyor. - Widgit.
Oyun nasıldı Alto?
- Sahneye çıkmadım. - En azından başka oyunlarda rol aldın.
Doğrusu daha önce hiç oynamadım.
Bir broşür aldım, "Ham-phlet"i izledim
ve "Bir gün oynarım" dedim. Oynayacağım da. Bir gün.
Adının "Ham-phlet" olduğunu sanmıyorum.
İşte orada. Açılmış. Geçin Haydutlar.
Kaçtığın için seninle gurur duyuyorum Penelope.
Kendimi korumak en iyi yaptığım şeydir. Muhtemelen sebep odur. Geç!
Bu doğru görünmüyor.
KISMEN TERRY GILLIAM VE MICHAEL PALIN'İN KARAKTERLERİNDEN UYARLANMIŞTIR
'TIME BANDITS' FİLMİNDEN UYARLANMIŞTIR
Alt yazı çevirmeni: Orhan Cevher