BANDYCI CZASU
O nie!
Kevin, uważaj!
Uważaj!
Co to było?
Ciemność, zero powietrza.
To jakiś koszmar.
Potworne doświadczenie.
Widgit, to sprawka twojej byłej?
Ona nie potrafi tworzyć próżni. Nie tak dosłownie.
W związku co innego; nie ma czym oddychać.
Wszyscy cali?
- Tak. - Dobrze.
A gdzie Judy?
- Co? - Gdzie ona jest?
- Judy! - Zamknął się.
Widziałem ją, ale potem przestałem. Penelope, co mam robić?
- Spokojnie. - Mówiłem jej…
Albo wciągnęła ją nicość…
Co?
…albo może gdzieś tu jest.
Raczej wątpię.
No to…
To co? Straciłam kolejną bandytkę?
Możemy po nią wrócić?
Nie wiem, co to jest.
Mapa też tego nie uwzględnia.
Nigdy nawet o czymś takim nie słyszałem.
Gdzie jesteśmy?
Jeśli moje wyliczenia są prawidłowe, to centrum Wiednia, 1897 rok.
- Nie są prawidłowe. - Nie są.
To pustynia.
Tak. Jesteśmy na pustyni, więc nie możemy tu czekać, bo zginiemy.
Ale jestem pewna, że Judy nas znajdzie.
Musimy iść.
Tak jest.
- Kevin. - Już idę.
Pustynia.
Nieubłagana i bezlitosna.
Wokół nie ma żywej duszy.
A oni?
Poza nimi.
Idziemy.
AFRYKA PÓŁNOCNA 1324 R. N.E.
To mi pasuje.
Ciepełko.
No dalej, z życiem. Tu jest fantastycznie.
Bittelig, dowiedz są, kim są ci ludzie, co tu robią i tak dalej.
Kim jesteście? Co tu robicie i tak dalej?
To hadżdż Mansy Musy.
Super. Co to jest i kto to jest?
Nie wiem.
Mansa Musa? Jest w mojej książce.
Był średniowiecznym królem Mali.
„Mansa Musa – Imperium Mali osiągnęło szczyt swojej świetności
za jego panowania w XIV wieku.
Jego hadżdż do Mekki liczył 60 000 osób,
w tym wiele żon, i przewoził niezliczoną ilość złota.
Według szacunków mógł być najbogatszą osobą w historii”.
Właśnie na to czekaliśmy.
Arcybogaty człowiek spotyka arcyzłodziejkę.
Jest tu? Może nam coś doradzi?
- Mówiłam o sobie. - No tak.
Przeprowadzimy najbardziej epicki napad wszech czasów.
Mam niezawodny plan. Posłuchajcie.
Widgit oblicza najoptymalniejszą drogę ucieczki do najbliższego portalu.
Bittelig chowa się w pobliżu skarbca,
bada sytuację i ocenia potencjalne ryzyko.
Kiedy da nam sygnał, Alto, nasz mistrz kamuflażu…
- Odegra wielbłąda. - Nie.
Nie będzie łatwo, ale myślę, że sobie poradzę.
Nie, Alto.
Włożysz mundur i powiesz strażnikowi, że przyszedłeś zmienić go na warcie.
- I odjedzie na wielbłądzie, czyli mnie. - Nie.
Po pozbyciu się straży
musimy uśpić Mansę Musę.
W tym momencie wkracza Kevin.
Bo jestem taki nudny.
Właśnie!
Historia.
Fakty.
Stonehenge.
Starożytny Egipt.
A wtedy ja ukradnę złoto tuż spod nosa mansy.
- Momencik. - Tak?
Mieliście zabrać mnie do domu.
A tymczasem wpadamy na najbogatszego człowieka świata.
Fuks. Wspaniały fuks.
To bardzo podejrzane.
Myślę, że Widgit potrafi czytać tę mapę.
Jak śmiesz? Obrażasz mnie. Insynuujesz, że…
Sorki. „Potrafi czytać”.
- Wszyscy mówią odwrotnie. - Bo nie jesteś nawigatorem.
- To prawda. - Jest nad czym pracować.
Nigdy nie uratuję rodziców.
Musimy robić to, co nam w duszy gra. Jesteśmy bandytami. Tym się zajmujemy.
Zsynchronizujmy zegarki.
Nie mamy zegarków.
Zapamiętajmy, żeby dotrzeć do czasów z zegarkami i je ukraść.
Chodźmy po złoto.
Moich wystarczyłoby dla wszystkich.
Znaleźć najbliższy portal. Potrafię to zrobić.
Najbliższy portal.
Skrót.
I ja nie jestem świetnym nawigatorem?
Nie bawisz się dobrze, najdroższa z najdroższych?
„Wyruszmy na hadżdż, Inari.
Spodoba ci się, Inari.
Tylko ty i ja, Inari”.
Oraz 60 000 ludzi i pozostałe żony.
Jestem zakurzona. Chcę się wykąpać.
Gdzie ja ci znajdę wannę na pustyni?
Miłości mego serca numer jeden.
Numer 91.
Dla mnie jeden.
Ty tam. Wyglądasz na silnego.
Ja? Widzisz mnie?
Oczywiście. Jesteś blondynem na pustyni.
- Mam dla ciebie zadanie. - Nie mogę, muszę kraść.
- Co musisz? - Nieważne.
Chodź ze mną.
Pośpiesz się.
Serwus.
Zwalniam cię z warty, przyjacielu.
Dopiero zacząłem.
Nie, stoisz tu od wielu godzin, mój stary przyjacielu.
- Starzejemy się, co? Zapominamy. - Na to wychodzi, bo cię nie pamiętam.
Kim jesteś?
Dozgonnym przyjacielem.
Przyszedłem cię zastąpić. Spójrz na mój mundur.
Nie. Coś ty za jeden?
Jestem…
Wielbłądem.
Bittelig nie daje sygnału.
To się nie uda.
To patrz, jak kradnę, wtapiając się w tłum.
Ognista Furia wkracza do akcji.
Niezauważalnie.
Mam… Ty nie jesteś Alto.
Nie.
Widgit? Gdzie jest Widgit?
Jestem świetnym nawigatorem.
Bajecznym. Jednym z najlepszych we wszechświecie.
Gdzie ja jestem?
Penelope!
Bittelig!
Alto! Kenin. Kermit.
Kevin!
Judy!
Jak ja zgubiłem 60 000 osób?
Czy piasek się do tego nadaje, Farbo?
Tak. Kop dalej.
Znaleźliśmy grupę osobliwych ludzi w środku naszej karawany.
Ten udawał wielbłąda.
Co?
Ta próbowała nas okraść.
Czy to bandyci?
Mansa chce wiedzieć, czy to bandyci.
Żadni bandyci. Proszę na nich spojrzeć.
Moglibyśmy być bandytami, gdyby co niektórzy słuchali rozkazów.
Próbowała ukraść torbę zapasowych podpałek.
Czego?
Torbę wielbłądzich bobków.
Niech to!
Czyli to nie bandyci, a ludzie, którzy chcą się ogrzać nocą?
Mansa mówi, że to nieszczęśnicy szukający pocieszenia.
Zmarznięci nędznicy.
Tego nie powiedział.
Dajcie im jałmużnę.
- Nie. - Obdarzcie ich złotem.
- Co? - Skoro nalegacie.
Weźcie sobie złoto.
O Boże. Dziękuję.
Patrz.
Mansa Musa jest tak mądry i szczodry, jak mówią.
To zaszczyt.
Nie wierzę, że poznaliśmy najbogatszą osobę w dziejach.
Co powiedziałeś? Co on powiedział?
Mansa chce, aby młodzieniec powtórzył to, co powiedział.
To nie było nic ciekawego.
Nie, o tym najbogatszym w dziejach.
Niektórzy twierdzą, że jesteś bogatszy nawet od Jeffa Bezosa z Amazonu.
Bogatszy od Jeffa Bezosa z Amazonu. Kto to taki?
Mansa jest bogatszy od potężnego Jeffa Bezosa z Amazonu.
I nie posiadamy wiedzy, kim on jest.
Czyli powtarzasz po nim, tylko ładniejszymi słowami?
To Balla Kouyate, mój griot.
Jestem Balla Kouyate.
Orator, nauczyciel, doradca i, co najważniejsze, historyk.
Ja też jestem miłośnikiem historii.
Jak się nazywasz i skąd jesteś?
Imię, miejsce urodzenia.
Kevin, jestem z Anglii.
Anglii? Tej od dżumy?
Czy tam jest bezpiecznie? Ponoć nawet się nie myjecie.
Mansa słyszał, że w Anglii jest ładnie.
Ja się myję. Mama mnie zmusza.
Zmuszała.
Ponoć w Anglii gotujecie wołowinę
i zjadacie ją bez żadnych przypraw.
To prawda.
Co za zacofanie.
Zacofanie. Bez urazy.
Nie chciałem cię urazić, ale fuj.
Mansa mówi „fuj”.
Nie trzeba, Balla. Powtarzasz po mnie przy obcych.
Nie przy przyjaciołach.
Jesteśmy przyjaciółmi?
Oczywiście, Kel… vin.
Czy pojedziesz jutro ze mną na spotkanie z sułtanem w Kairze?
Tak!
- Tak. Zgodził się. - Tak.
- Zgodził się. - Nie mogę się doczekać.
A do tego czasu opowiesz mojej karawanie więcej fascynujących historii.
- Uważaj, o co prosisz. - Też mamy co opowiadać.
Nie, wy macie być cicho.
- Dostali złoto? - Tak.
Zabierzcie ich. Dostali złoto.
Twoje imię jest fascynujące. Jak się je wymawia?
- Powtórz. - Kevin.
Jak Kev-in.
Chyba wiem.
Dojdziemy do tego, spokojnie.
Dzisiaj usłyszycie najnowsze, nieprzesiane plotki z całej karawany.
Ibrahim, wiemy, co kombinujesz.
Ale najpierw gość specjalny z dalekiego Bingley w Anglii.
Nie, jest czysty, słowo. Myje się tak samo jak my.
Tak. Przed wami Kevin!
Ja pierwszy?
Tak, oczywiście.
Nigdy nie byłem wybrany jako pierwszy.
Zgodnie z tradycją, spróbuję wierszem.
Dobrze.
Od świtu do zmroku ku jego chwale graj.
Mansa jest bogatszy niż duński kraj.
A macie, wikingowie.
Jednak fortuna bajeczna może być niebezpieczna.
Twoje złoto tak cię rozsławi, że ogonek najeźdźców się tu stawi.
Co on powiedział?
- Chwileczkę. - Tracą zainteresowanie.
Jest bogatszy niż duński kraj.
Publiczność je mu z ręki.
I dobrze.
Co ci jest? Mamy złoto.
- Ale nie kradzione. - Ale złoto.
To był prezent.
Straciłam najlepszych bandytów.
I nie jestem arcyzłodziejką.
- Kradniesz mi torbę? - Tak.
- Jest tutaj. - Nawet tego nie potrafię.
Co ja w ogóle robię?
Judy zaginęła.
Susan nie żyje.
Ja się zgubiłem. Wkrótce mogę być martwy.
Żaden ze mnie nawigator.
Gwiazdy.
Gwiazdy i planety są kluczem.
Mapa zawiera tylko część informacji.
Odstępy czasowe są zakodowane w niebie.
To Troja. To XIX-wieczne Chiny.
To jest XX wiek. A tam dalej jest VIII wiek.
Portale nie są niespójne.
Są oparte na niezrównanej symetrii wszechświata.
Mapa zawiera nieskończoność informacji. A klucz to nieskończona natura kosmosu!
Gwiazdy wchodzące w skład wielu konstelacji
łączą się z wieloma zbiorami czasu.
Rozgryzłem to!
Na niebiosa! O rany.
Potrzebuję ołówka.
Bez ołówka tego nie zapiszę.
Dajcie mi ołówek. Potrzebuję ołówka.
I dlatego wygnano ich z królestwa.
A rodzina księcia nimi wzgardziła.
Książę przebył wiele mil
i przepłynął oceany, aby zamieszkać z księżniczką w jej kraju.
Wspaniała opowieść o ludziach z różnych miejsc,
którzy odnaleźli siebie nawzajem.
Wspaniała, Kevinie.
Trzymam kciuki za Meghan i Harry'ego.
A co o Meghan sądzą pozostałe żony księcia?
Harry ma tylko jedną żonę,
dla której jest drugim mężem.
Drugim?
Czy to nie ciekawe?
Jesteś najbardziej interesującą osobą, jaką kiedykolwiek poznałem.
Poważnie?
Tak, poważnie.
Wielu ludzi, a nawet bliskich, ma mnie za nudziarza.
Co?
W życiu.
Jesteś taki mądry.
Mądry.
Gdzie mapa? Zgubiłem…
Nieważne, już mam.
Cholibka, wciąż tu jestem.
Choinka jasna. No dobra.
Co to ja miałem zapamiętać?
Skup się, mózgu.
- Tak, Farbo? - Mogę o coś zapytać?
Jasne, o cokolwiek.
No bo jest taki ktoś, kto bardzo mi się podoba.
Tak?
Podróżujemy razem, jemy razem,
ale nie potrafię się zdobyć na odwagę, by wyznać jej, co czuję.
Coś o tym wiem.
Mam znajomego i ten znajomy ma znajomą,
i on nigdy nie powiedział znajomej, co czuje do tej swojej znajomej.
I teraz mój znajomy może już nigdy nie zobaczyć swojej znajomej.
Musisz mi coś obiecać.
Nie popełnij tego samego błędu co mój znajomy,
który nie powiedział znajomej, co czuje do swojej znajomej.
Musisz jej wyznać, co czujesz, dobrze?
Inaczej będziesz tego żałował do końca swojego życia.
Masz rację.
Postanowione.
Wyznam królowej Inari swoją miłość.
Mówiłeś o królowej Inari?
- Tak. - Żonie Mansy Musy?
Nie wiem, czy to dobry pomysł.
Przecież sam mówiłeś.
Jeśli nie wyznam jej miłości, będę tego żałował do końca życia.
No tak, ale jeśli zetną ci głowę, ta reszta życia nie potrwa zbyt długo.
Coś ty narobił, Bittelig?
Witaj w Kairze, Kevinie.
Witaj w mieście wszystkich miast.
To słynny suk Chan al-Chalili.
Mansa mówi: okazje, okazje, okazje.
- Wyżej. - Mansa mówi, że wyżej.
Ukradłem to.
Nieprawda, kupiłem. Chcesz pokraść?
- Nie. - Przecież kochasz kraść.
Niczego już nie kocham.
A co z resztą? Nie wiemy, gdzie jest Bittelig.
Może też stracił sens życia.
- Judy może być wszędzie. Widgit zaginął. - No tak.
Nie żeby Widgit był ważniejszy od innych,
ale ma mapę, więc bez niego utkniemy tu na zawsze.
Trudno.
- Trudno? - Tak.
Panie Biedaku, przestań biedować. Masz trochę złota.
Niech złoto zaradzi na twe troski.
Dziękuję, panie. Bóg z tobą.
Spójrz na te buty.
Mansa Musa, Wasza Wysokość, królu Mali.
To zaszczyt cię poznać.
Dzień dobry.
To mansa jest zaszczycony.
Sułtan byłby zachwycony, mogąc podjąć cię w swojej cytadeli.
Dziękuję, ale podziękuję.
Mansa nie może się doczekać spotkania.
Wiesz, że go słyszę?
- Chodźmy. - Mansa mówi: „Chodźmy”.
Wspaniale.
Z drogi.
Wezmę to.
- Podoba mi się. - Królowo Inari.
Przygotowałem ci kąpiel.
Kąpiel? Jak miło. Gdzie?
Na pustyni.
Pół dnia piechotą, ale dwie godzinki wielbłądem.
Dobrze, dziękuję, ale wezmę kąpiel w Kairze.
- Dlaczego? - Mają tu tyle mydeł.
Jak sobie życzysz. Muszę ci powiedzieć coś jeszcze.
Kocham cię.
To urocze.
Nie masz szans, w życiu, co oczywiste, ale to bardzo urocze.
Spójrz na to z innej strony. Przynajmniej cię nie ścięli.
Nadal masz głowę.
Masz rację. Zawsze są jakieś plusy.
Myślisz, że twój znajomy powie kiedyś znajomej o swoich uczuciach?
Nie wiem.
Nie wiem, czy mój znajomy zobaczy jeszcze swoją znajomą.
Czy ktoś chciałby się wykąpać…
zanim woda wyparuje?
Dwie godzinki wielbłądem.
Dwie godzinki to nic dla takiej kąpieli.
Wody.
Potrzebuję wody.
Malusia, tyciusia fatamorgana.
Nie nabiorę się.
Nie będę cię pił.
Ślady stóp.
Odwiedźmy sułtana.
Dobrze.
Przepraszam! O wielki Manso.
Mogę na chwilę pożyczyć Kevina?
Dobrze, ale tylko na chwilę.
Mansa mówi, że możesz, ale niech szybko wraca. Tęsknimy.
Przekaż, że dziękuję.
Dla ciebie nie pracuję.
Sporo się wydarzyło.
- Tu jesteś. - Przepraszam.
Co się dzieje?
Penelope jest w dołku. Straciła poczucie celu.
Trzeba mieć cel.
Choćby zanudzać o historii. To źle zabrzmiało.
Bardzo źle.
Myślałem, że będzie zadowolona. Ma złoto.
Ale go nie ukradła.
Po co przyszedłeś?
Napawać się moją nieudaną karierą?
Chciałem sprawdzić, jak się czujesz. Bandyci mówią, że masz doła.
Mają rację.
Nie odstawimy cię do domu. Zgubiliśmy mapę i czworo bandytów.
Troje.
Przestańcie dawać mi złoto!
- Niedobrze. - Bardzo niedobrze.
I co zrobimy?
Pomyślę. Ale mam spotkanie z sułtanem.
Zostaliśmy we dwóch.
Tak. I jesteśmy tymi najgłupszymi.
Tak, masz rację.
Witajcie.
Zgodnie z tradycją
Mansa Musa uklęknie przed sułtanem na znak szacunku.
Nie.
Obecnie nie może.
Ma problemy z kolanami?
Jestem Mansa Musa i moje kolana mają się świetnie.
Nie uklęknę. To on powinien uklęknąć.
Ty pierwszy.
Ja nie klęknę. On powinien. Ja tu rządzę.
- Oczywiście. - To mój pałac. Powiedz mu.
Czy mansa jest gotów uklęknąć przed sułtanem?
Wtedy sułtan uklęknie przed mansą.
Mansa ma uklęknąć przed sułtanem przed sułtanem?
Mansa uklęknie przed sułtanem. A sułtan uklęknie przed mansą po mansie.
Mansa uklęknie przed sułtanem, ale nie przed sułtanem.
Słuchaj tego, co do ciebie mówię.
- Nie, to ty słuchaj… - To mój dwór.
To moje rubiny.
To moi wojownicy.
Zatem?
Tak, widzę. Rubiny są bardzo ładne.
Masz ich sporo, a żołnierze wyglądają na silnych.
Jednak nie uklęknę pierwszy, ponieważ jestem mansą,
co oznacza „króla”, a król stoi wyżej niż sułtan.
Nie ma mowy.
Mansowie są mniej poważani poza swoimi królestwami.
To tak nie działa.
Właśnie, że tak działa.
Sprawdzam zasady.
- To tak nie działa. - Tu nic nie ma.
Wiem, bo wszyscy znają zasady.
Tutaj ja ustalam zasady i jeśli coś się nie zmieni,
zrobi się bardzo nieprzyjemnie.
Nie zrobi tego!
Możesz grozić do woli, ale nic z tego!
- Uklęknę. - Zrobi to!
Ku chwale Wszechmocnego,
równocześnie z tobą.
On tak może? Wolno mu?
Wykorzystał lukę w zasadach.
Przykro mi.
Dobrze.
Uklękniemy równocześnie
ku chwale Wszechmocnego.
- Dobrze. - W tym samym czasie.
Równocześnie właśnie to oznacza.
Bez sztuczek.
Nie mam czasu. Na trzy.
Raz…
Dwa…
Trzy.
Ja niżej.
- Też mogę niżej. - Nie, ja niżej.
Nie, ja też niżej.
- Nie niżej niż ja. - Niżej niż do ziemi się nie da.
Sułtan kłania się możliwie najniżej z szacunku do Wszechmocnego.
Tak. Złoto dla wszystkich.
I rubiny dla niektórych.
Super. Jak na to wpadłeś?
Zawsze jest jakaś wspólna płaszczyzna.
Trzeba tylko być rozsądnym i ją znaleźć.
Nic nie jest warte rozlewu krwi.
Chciałbym, żebyś był moim tatą, a twoje 96 żon moimi mamami.
To wzbogaca mnie bardziej niż złoto.
Mansa Muso, moja przyjaciółka, Penelope, straciła poczucie celu.
To niedobrze.
Jej celem jest bycie złodziejką.
Zatem to dobrze.
Jest przygnębiona, a zawsze marzyła o wielkim rabunku.
Mógłbyś udać, że ukradła coś tobie?
Sprawić, by odnalazła swój cel?
Tak jak pomogłeś mnie.
Widzę ich. Są tam.
Laska Mansy Musy jest taka piękna.
- Tak. To jego najcenniejsze mienie. - Nie chciałby, aby ją skradziono.
Nie można jej ukraść.
Musiałby to zrobić arcyzłodziej.
Ciekawe.
Linia szerokości geograficznej i najdłuższa linia długości geograficznej.
W zasadzie są…
Penelope! Wróciłem.
Jesteś, idioto.
Baliśmy się, że utkniemy tu na zawsze.
Zauważyłem, że pewne gwiazdy są ze sobą połączone poprzez symetrię.
Odległości między planetami i…
Fajnie, że wróciłeś, ale jesteśmy teraz zajęci.
Wybacz.
Widgit, chciałem ci powiedzieć, że wiele dla mnie znaczysz
i jesteś moim najlepszym przyjacielem.
Myślałem, że przepadłeś.
- To bardzo miłe, ale… - Jesteśmy zajęci.
Naprawdę dadzą się nabrać na ten dość oczywisty podstęp
- i spróbują ukraść laskę? - Tak.
I uznają się za arcyzłodziei?
- Tak. - A my ich złapiemy i zetniemy.
- Nie. - Ale złodziei się ścina.
To skuteczne. Drugi raz już nie ukradną.
A mógłbyś ich jednak nie ścinać?
Dla ciebie wszystko.
Pionek bije skoczka.
Dobry ruch.
Tata mnie nauczył.
Znaczy, komputer, ale tata zainstalował apkę.
Na miejsca.
Ta gra jest tak zajmująca,
że nie zauważyłbym nawet, gdyby ktoś ukradł moją bezcenną laskę.
Pomyślmy. Pojadę tak.
Pomyślmy.
Chyba zrobię tak.
Wielki Manso, wyjeżdżamy.
Idziesz z nami?
Nie chcielibyśmy się z tobą żegnać.
Jeśli chcesz, możesz do nas dołączyć i opowiedzieć nam więcej swoich historii.
Naprawdę? Trudna decyzja.
A co z twoją misją? No wiesz, żeby uratować…
Kevinie, odbywasz już inną podróż?
Wyruszyłem ratować moich rodziców.
Rodziców?
Myślałem, że jesteś sierotą z biednej Anglii.
Tak jakby jestem.
Twoi rodzice mają kłopoty?
Tak, ale nawet nie wiem, czy zdołam ich uratować.
A wy mnie doceniacie.
Tak, ale ty cenisz ich wystarczająco, by próbować im pomóc.
Kevinie, musisz iść.
Ale jestem tu tak mile widziany.
Może moim celem jest opowiadanie wam historii.
Nie, opowiadanie historii to zajęcie.
Twoim celem jest uratowanie rodziców.
Będzie mi brakować twoich opowieści.
Mansa mówi…
Musimy iść, a ty jej nie ukradłaś.
Kevinie, weź to.
Dzięki.
Rany, są naprawdę piękne.
- Dziękuję. - Mogę…
Nie dotykaj moich figur.
Pośpieszcie się!
Musimy iść.
- Nie dotykaj jej. Okazja minęła. - Wiem, ja…
Kevin, musimy iść.
Idziemy.
- Czemu nie ukradłaś tej laski? - Bo byłam szczęśliwa.
Bo gdybyś tylko chciała, mogłabyś ją ukraść?
Nie, bo to dla mnie zorganizowałeś.
Co? Ja? Nie.
Byłam szczęśliwa, bo mam przyjaciela,
który zrobił coś takiego, żebym poczuła się wartościowa.
I cieszę się, że wyruszyłeś z nami, choć wiem, że chciałeś zostać.
I jestem szczęśliwa, bo ukradliśmy rubiny sułtana,
gdy ustalali kolejność klękania.
Co?
Ja niżej.
- Zostań tak. - Nie, ja też chcę niżej.
Sułtan kłania się możliwie najniżej…
Tak się nie robi.
Miałam mieć lepszy humor i mam. Mam rubiny. Prawda, Bittelig?
- Nie, Judy tu nie ma. - Nie, rubiny.
Mówię o rubinach, które ukradliśmy sułtanowi,
i które włożyłeś do torby bez dna.
A czemu ją tak nazywamy?
Masz je w torbie czy nie?
Torba bez dna to torba, której odpadło dno.
Co?
Zawsze się dziwiłem, czemu każesz mi wszystko wkładać do torby bez dna.
- Musimy wrócić. - Nie możemy, nie ma czasu.
- Jak mało go mamy? - Zero.
Ten portal jest wyjątkowy.
Dlaczego?
Wiem, dokąd prowadzi.
Tam, gdzie chcemy.
I jest zakręcony.
Ja piórkuję!
Słuchajcie tego.
„Jego hadżdż do Mekki liczył 60 005 osób”.
- Już to czytałeś. - Ziew!
Oby Judy nas znalazła.
Liczba pielgrzymujących wzrosła. Zmieniliśmy coś.
Pięć osób więcej. To my.
Zmieniliśmy coś, co już się wydarzyło.
Co?
„Drogi Boże, spraw, bym znów chodził”. Niby jak mam to zrobić?
Nie wiem.
Przeginają w tych modlitwach.
„Drogi Boże, byłem grzeczny cały rok. Przyniesiesz mi rower?”. Zły adres.
- Wyślij to św. Mikołajowi. - Dobrze.
Trzeci zestaw zębów. Trzeci? Bo dwa to za mało?
Czego oni chcą? Zębów pomlecznych?
Pomleczne zęby.
Właśnie.
Pomleczne.
Zęby pomleczne. Nie.
Wiesz co?
Gdybym ja mógł się modlić, poprosiłbym siebie:
„Drogi ja, czy mógłbym odzyskać mapę? Amen”.
Spróbuj, panie.
Dobrze.
Drogi ja, czy mógłbym odzyskać mapę?
Amen.
Czekaj.
Zero odzewu.
Ale warto było spróbować.
Przynajmniej wiemy, dokąd mapa zmierza…
odkąd złapaliśmy jedno z nich.
OPARTY CZĘŚCIOWO NA POSTACIACH STWORZONYCH PRZEZ
TERRY'EGO GILLIAMA I MICHAELA PALINA
NA PODSTAWIE FILMU „TIME BANDITS”
Napisy: Daria Okoniewska