ΟΙ ΛΗΣΤΕΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ
Δεν υπάρχει πύλη εδώ.
Είναι ή λάθος του χάρτη ή λάθος της τοποθεσίας.
- Ή λάθος δικό σου. - Σωστά, ναι, πιθανόν.
- Θα μπορούσα να είχα πάει σπίτι από εδώ; - Ναι, αρκεί να βρω την πύλη.
Ίσως κάτι είναι γραμμένο από κάτω.
Όχι. Είναι... Όχι.
- Δεν μπορώ να τη βρω πουθενά. - Καλά. Θα περιμένουμε όσο χρειαστεί.
Αυτό το κρύο σκοτώνει κόσμο.
- Ή μέχρι να παγώσουμε. - Ναι. Ήδη κρυώνω.
Τι κάνουμε όταν φτάσουμε;
Είναι πολύ σημαντικό να μη συναντήσετε τους προηγούμενους εαυτούς σας.
Θα αλληλοεξουδετερωθούμε;
Θα πάθουν ενδόρρηξη τα άτομά μας;
Θα διαλύσει την αυτοεικόνα σου.
Ναι, έχω δει τον εαυτό μου. Ήταν πολύ αλλόκοτο.
Αναρωτιέμαι τι να σημαίνουν αυτά τα σύμβολα.
Ίσως η απάντηση βρίσκεται πίσω από...
- Δεν βλέπω πουθενά την πύλη. - Εκεί!
Να τη.
Πόσο χρόνο θα έχουμε να σώσουμε τους γονείς μας;
- Μικρά μου, Κέβιν και Σάουρον. - Σάφρον.
- Έχουμε μόνο 30 λεπτά. - Τριάντα λεπτά;
Πάμε πίσω στη νύχτα που σε γνωρίσαμε. Απλά λίγο νωρίτερα.
Τη νύχτα που συνέβη; Δεν μπορούμε να πάμε σε άλλη στιγμή;
Όχι! Η Φιάνα και το Υπέρτατο Ον ήταν και οι δύο εκεί τότε!
Ναι. Έχει κάποιο ρίσκο.
- Περίμενε. - Σταμάτα! Είναι πολύ επικίνδυνο!
Δεν είναι δικό μου πρόβλημα, σόρι.
Θεέ μου. Είναι τόσο...
- Ναι, αλλά είναι αδελφή μου. - Ναι.
- Κέβιν. - Κέβιν, είναι επικίνδυνο!
Ακόμα δεν ξέρουμε αν μπορούμε να αλλάξουμε το παρελθόν!
Εγώ ξέρω.
Δεν είναι το σπίτι μας.
Υπάρχουν παιδιά στο ψυγείο.
Δεν πρέπει να παίζετε στο ψυγείο μου.
Εντάξει.
Πού είμαστε;
Στην ασπρόμαυρη εποχή;
- Είναι πάρτι. - Πώς το ξέρεις;
Δεν έχεις πάει ποτέ.
- Πήγα σε ένα. - Δεν πήγες.
Πήγα, στη δεκαετία του '20.
- Δεν πήγες. - Πήγα.
- Δεν πήγες. - Πήγα!
- Δεν πήγες! - Πήγα!
- Έχουμε μισή ώρα. - Τότε σταμάτα!
Ναι!
- Στο Μπίνγκλι είμαστε; - Ναι, δυστυχώς.
Προς τα πού είναι το Τσίζλι Κλόουζ;
- Δεν ξέρω το μέρος. - Μπορείς να ψάξεις στο κινητό σου;
Όχι.
Θέλουμε ένα ορόσημο για να προσανατολιστούμε.
Αυτό κάνουμε στην τούνδρα.
Πού είναι το εμπορικό κέντρο;
Προς τα εκεί. Πάτε για ψώνια;
Ένας δαίμονας θέλει να κάνει τους γονείς μας κάρβουνο.
Μαυρίλα.
- Είναι μέρα. - Έπρεπε να είναι νύχτα.
Ίσως έχουμε κι άλλο χρόνο.
Δεν μπορούμε.
- Ίσα που γλιτώσαμε τότε. - Πρέπει. Είναι παιδιά.
Βασικά, έχω αμφιβολίες.
Δεν θέλω να με κάνει στάχτη η πρώην κοπέλα μου.
Ούτε κανείς άλλος, αλλά ειδικά όχι αυτή.
- Πρέπει να το συζητήσουμε. - Ναι.
Όχι! Τέρμα η συζήτηση, φύγετε!
Θεέ μου!
Είναι οι μελλοντικοί εμείς; Η αυτοεικόνα μου.
- Γιατί έχουμε ιδρώσει; - Άσ' το, μεγάλη ιστορία.
Εγώ πού είμαι;
Τα παιδιά κινδυνεύουν.
- Να πάρει. - Ναι, να πάρει.
Φοβάμαι πολύ.
Όχι, είσαι απίστευτα γενναίος! Η συμβολή σου είναι σημαντική!
- Αλήθεια; - Ναι! Να πάρει!
Γιατί δεν είμαι μαζί σας;
- Πέθανα; - Δεν είμαστε βέβαιοι.
Τι εννοείς;
Πώς άνοιξα την πύλη από την οποία μας μιλάτε;
Κατανοείς τον χάρτη περισσότερο απ' όσο νομίζεις.
- Αλήθεια; - Ναι! Ο χρόνος διπλώνει!
Καταλαβαίνεις;
Όχι, δεν καταλαβαίνω.
- Τι μας συνέβη; - Γιατί δεν είστε βέβαιοι;
Όχι! Τέρμα οι ερωτήσεις. Πρέπει να φύγετε αμέσως. Φύγετε!
- Τι ήταν... Στάσου! - Καλά. Χαλάρωσε.
Γιατί ουρλιάζουν;
Γιατί ήμουν τόσο αυταρχική;
- Τι θα μου συμβεί; - Τι εννοούσα;
Μάλλον πρέπει να γυρίσουμε όπως ήρθαμε.
Αυτό το μέρος φαίνεται πολύ θλιβερό.
Και όλοι είναι ντυμένοι παλιακά.
Μήπως έτσι είναι η μόδα; Έχω καιρό να την παρακολουθήσω.
Ναι, φαίνεσαι.
Ακόμα και η μουσική είναι παλιά.
Σαν τη λίστα "Με Κρασί" της μαμάς.
Είμαστε στο 1996.
Στις πολύ παλιές μέρες.
Δεν είναι 30 λεπτά πριν πεθάνουν οι γονείς μας.
- Είναι σχεδόν 30 χρόνια. - Τόσο λάθος έκανε αυτός με τον χάρτη;
Αυτό είναι το πιο ακριβές που έχει πετύχει.
Κέβιν, το σπίτι με τους μεταμφιεσμένους
ήταν το σπίτι μας προτού γίνει σπίτι μας.
Το γκρέμισαν για να χτιστεί το συγκρότημα.
Ο δρόμος μας δεν υπάρχει ακόμα.
- Δεν ζούμε ακόμα εκεί. - Δεν ζούμε καν.
Πίστευα ότι θα δω τους γονείς μας.
Αλήθεια το πίστευα.
Κι εγώ.
Ήθελα να τους σώσω.
Δεν πειράζει, θα ξαναπροσπαθήσουμε.
Θα γυρίσουμε σε άλλη εποχή.
Μπορούμε να τους βρούμε.
Τι;
Μπορούμε να τους δούμε. Υπάρχουν τώρα.
Δεν μας έχουν γεννήσει ακόμα. Δεν μας ξέρουν.
Τους ξέρουμε εμείς.
Δεν θα ξέρει ποια είμαι, αλλά θέλω να αγκαλιάσω τη μαμά μου.
Κι αν κάνουμε κάτι λάθος και εμποδίσουμε τη γέννησή μας;
Τότε δεν θα γεννηθούμε και δεν θα έρθουμε να εμποδίσουμε τη γέννησή μας.
Άρα, θα γεννηθούμε, σωστά; Σκέψου το.
Τι;
Μην τους πεις ότι είσαι το παιδί τους από το μέλλον.
Επειδή δεν θα θέλουν παιδιά αν δουν πόσο βαρετός είμαι;
Τι θα τους πεις; "Είμαι ο γιος σας, θα σας σώσω από έναν δαίμονα
που σας μεταμόρφωσε στο κάρβουνο που έχω στο σακίδιο.
Εσείς είστε αυτοί".
Πάω στο σπίτι του μπαμπά. Εσύ πήγαινε στης γιαγιάς.
- Να σκεφτούμε τι θα πούμε. - Όχι σκέψη, δράση.
Αργήσαμε. Οι γονείς είναι φαντάσματα.
Δεν είμαι αυταρχική όμως, είμαι;
Δεν ήρθαμε σωστά. Αυτό είναι το Φρούριο του Σκότους;
Ήρθα. Τα κατάφερα.
- Είναι το σωστό μέρος. - Τα κατάφερα. Είμαι ακόμα εδώ.
Ναι, ωραία.
Τι εννοούσε ο μελλοντικός μου εαυτός λέγοντας ότι ο χρόνος διπλώνει;
Βρες το εσύ. Πρέπει να τους σώσουμε.
Συγγνώμη.
Από τι να τους σώσουμε; Δεν είπαμε.
- Πώς θα φανώ γενναίος; - Δεν ξέρω. Δεν μπορώ να φανταστώ.
- Φύγε απ' τη μέση. - Η Φιάνα!
Με συγχωρείς.
- Σε πέρασα για άλλη. - Την πρώην του.
- Ήταν μια θυελλώδης σχέση. - Το δίχως άλλο.
Εντάξει, ωραία...
Μπαμπά;
Τράβα φωτογραφία να σου μείνει.
Μπαμπά.
- Με λένε Μάικι. - Και το επώνυμο;
Μάικι Χάντοκ. Εσύ ποιος είσαι;
Είμαι ο Κέβιν... Χάνταγουεϊ.
Χάνταγουεϊ; Τα είχα με τη μαμά σου.
Ναι.
Αστείο ήταν.
Καλό.
Ο μπαμπάς μου είπε να πάω να παίξω έξω. Τον ξεγέλασα.
Παίζω έξω.
Game Boy. Πούλησα το ποδήλατο για να το αγοράσω.
Βρήκα τον μπελά μου. Είμαι επαναστάτης.
Σκοτώθηκα. Δεν πειράζει, έχω κι άλλη ζωή.
Ναι.
Παίξε. Είναι τέλειο.
Όχι.
Πάτα εδώ.
Τον βρήκα. Ο μικρός από το υπνοδωμάτιο.
Αλλά είναι σε λάθος εποχή. Και χωρίς τους άλλους.
Κρατάει τον χάρτη.
Σίγουρα είναι ο χάρτης;
- Αυτός είναι ο χάρτης. - Ναι, ο χάρτης.
Και πας σε διαφορετικές τοποθεσίες;
Κρύψ' τον, θα τον δει.
Πολύ αργά. Τον είδα ήδη.
Ξύπνα τη Φιάνα.
Φιάνα!
Φιάνα.
Τι εννοούσες όταν είπες ότι δεν ξέρεις αν είμαι ζωντανός;
Δεν ήμουν εγώ στο παρόν, ήμουν εγώ στο μέλλον.
Πώς να ξέρω αυτό που δεν ξέρει ο μελλοντικός μου εαυτός;
- Πέφτω σε χρονικό κενό; - Δεν ξέρω!
- Μήπως αιχμαλωτίζομαι; - Δεν ξέρω!
Λοιπόν, ακούστε.
- Τίποτα; Όχι. - Όχι, Τίποτα.
Μάλλον όχι.
Είμαι πολύ αυταρχική στο μέλλον. Πολύ δυσάρεστη η εικόνα μου.
Μοιάζω καθόλου έτσι;
- Όχι. - Όχι.
Επειδή δεν είμαι αυταρχική. Σωστά.
Άλτο, γίνε ένα με το πλήθος και βρες ποιοι απ' όλους είναι οι γονείς του Κέβιν.
Πώς θα φανώ γενναίος;
- Μήπως θα... - Έφυγες!
Μάλιστα.
Ήμουν αυταρχική; Όχι, ήμουν αυστηρή. Υπάρχει διαφορά.
Είναι το νυφικό της γιαγιάς μου. Το έβαψα μαύρο. Δεν είναι τέλειο;
Ναι, τα σπάει.
Τέλειο;
- Ξέρεις αυτούς που μένουν εδώ; - Ναι, τους ξέρω.
Τα σπας.
Ξέρεις τον Κέβιν και τη Σάβλον; Μένουν εδώ.
Είναι παιδιά. Είστε οι γονείς τους;
Μπλιαχ.
- Μπλιαχ. - Όχι, φίλε.
Όχι, εντάξει.
Είδαμε κάτι παιδιά που έπαιζαν στο ψυγείο.
- Πού πήγαν; - Έλεγαν για μια αποστολή.
Ναι;
- Για έναν δαίμονα σε εμπορικό κέντρο. - Εμπορικό κέντρο. Τέλειο.
Και αυλαία.
Γεια, θες να χορέψουμε;
Μια χαρά.
Γεια σου.
Γεια.
Τι θες, κούκλα μου;
Είμαι ένα άτομο που μόλις μετακόμισε στην περιοχή.
Και γνωρίζω ανθρώπους στην τοπική περιοχή.
Μάλιστα.
Τώρα σας γνώρισα και...
Αυτή είναι η κόρη σας;
Ναι, είναι η Λίσα.
Είναι πολύ μικρή.
Ναι, είναι έξι.
Πού είναι η μαμά σου;
Έχει πεθάνει.
Λυπάμαι.
- Πρέπει να σου λείπει. - Μου λείπει. Πολύ.
Μου λείπουν ακόμη κι οι τσακωμοί μας. Μακάρι να μπορούσα να της ζητήσω συγγνώμη.
Όλοι λέμε πράγματα για τα οποία μετανιώνουμε.
Αλλά δεν πειράζει, γιατί όταν γίνεσαι γονιός,
θυμάσαι πώς ήταν να λες αυτά τα πράγματα.
Θες να έρθεις μέσα;
Θες λίγο τσάι; Και να βγάλεις τη μάκα απ' το πρόσωπό σου.
Πώς δεν την πρόσεξες;
- Μπήκε από την πόρτα; - Όχι. Την έσπασε.
Τα μάτια της έλαμπαν κυριολεκτικά σαν λάβα.
Η Φιάνα.
Πολύ δυνατό λουκ.
Πρέπει να βρούμε τον Κέβιν και τη Σάμον πριν τους βρει.
Περιμένετε.
Ξανάρθες.
Το ήξερα ότι θα γυρίσεις.
Σε συγχωρώ για την πόρτα αν χορέψουμε.
Χαίρομαι που σας γνωρίζω.
Δεν σας είχα γνωρίσει.
Αφού τώρα μετακόμισες στην περιοχή.
Τώρα είναι πολύ πιο αξιοπρεπές.
Είχα χρόνια να δω το είδωλό μου.
Μεγάλωσα.
Καθόλου άσχημα. Βούρτσιζα τα δόντια μου με ξύλα.
Θέλετε να παίξετε λίγο εσείς οι δύο; Θα κάνω ένα γρήγορο τηλεφώνημα.
- Εντάξει; - Ναι, εντάξει.
Γεια σου, μαμά.
Μέλλοντα φτιαγμένα Από εικονική παράνοια
Πάντα καθορίζονται Από την αγάπη που έχουμε
Στο να διαστρεβλώνουμε Τη νέα μας τεχνολογία
Τώρα δεν υπάρχει ήχος Γιατί όλοι ζούμε κάτω απ' τη γη
Κορυφαίο τραγούδι.
Είναι σούπερ. Το λέτε αυτό στην εποχή σου;
Ναι. Λέει ότι το μέλλον θα είναι παράνοια. Εικονικά παρανοϊκό.
- Ως το 2020, ιπτάμενα αυτοκίνητα. - Δεν θα γίνει.
Η ιδέα των ιπτάμενων αυτοκινήτων είναι παλιά όσο τα ίδια τα αυτοκίνητα.
Από τα τέλη του 19ου αιώνα.
Γνώση. Εντυπωσιάστηκα.
- Αλήθεια; - Χαμήλωσέ το, Μάικι!
Αφού διασκεδάζουμε!
Τώρα δεν υπάρχει ήχος
Μακάρι να μην υπήρχε ήχος. Χαμήλωσέ το!
Συγγνώμη, παππού.
Ποιο είναι αυτό το μόμολο;
Όχι, είσαι όντως ο...
Ο Κέβιν Χάνταγουεϊ.
Δικό σου είναι το Game Boy;
- Κατασχέθηκε. - Τα λέμε, παππού.
Κακότροπε!
Άντε μη σας αρχίσω στα χαστούκια!
Συγγνώμη, παππού.
Είμαι 32 και σε φόρμα.
Και γνώστης και επαναστάτης.
Είσαι πολύ κουλ, Κέβιν.
Πάντα ήθελα να σε ακούσω να το λες αυτό.
Δηλαδή, πάντα ήθελα να ακούσω κάποιον να το λέει.
Χαίρομαι που είσαι εσύ.
Τι άνθρωπος είναι ο μπαμπάς σου;
Φέρεται πολύ καλύτερα σ' εμένα απ' ό,τι ο πατέρας του σ' εκείνον.
Πιστεύω ότι θα του άρεσε να το ξέρει.
Τον αγαπάω.
Συγγνώμη που πάντα σου αντιμιλάω.
Συγγνώμη που δεν σου απαντάω όταν ρωτάς.
Που κάνω αγορές με το κινητό σου.
Τι;
Που έκοψα τα μαλλιά του Κέβιν ενώ κοιμόταν.
Συγγνώμη που δεν σε σέβομαι.
Παίζουμε "Μωρά και Μαμάδες". Εγώ είμαι η μαμά.
Αμέτρητα μαγαζιά.
Σε ποια μαγαζιά θα έμπαιναν;
Κέβιν!
- Κέβιν! - Όχι, αυτό...
Όχι.
Άλτο, γίνε ένα με το πλήθος. Μάθε αν τον είδε κάποιος.
Τον νου σου στη Φιάνα.
- Εγώ; - Ναι.
Γιατί εγώ;
Δεν τον είδαμε στο μέλλον. Εσένα είδαμε. Ξέρουμε ότι είσαι καλά.
Εγώ δεν είμαι;
- Αλήθεια; - Όχι απαραίτητα.
Αυτή θα είναι η στιγμή της γενναιότητας που έλεγα στον εαυτό μου.
- Μήπως έχεις ώρα, φίλε; - Ναι.
Ο συνήθης χλευασμός.
Εντάξει, κατανοητό.
Πρέπει να βρούμε τον Κέβιν και την Κάρνταμομ πριν τη Φιάνα.
Ναι.
Η Φιάνα θέλει τον χάρτη. Ή μπορεί να θέλει ακόμα εμένα.
Πόσο ανόητο εκ μέρους μου. Σ' εμένα θα βρει και τα δύο.
Πενέλοπι.
Δεν θέλω να πεθάνω τώρα.
Εντάξει.
Δεν έχω κάνει τίποτα στη ζωή μου
εκτός από να φροντίζω θάμνους και να κλέβω αμφορείς.
Δεν έχω κάνει τίποτα σημαντικό στη ζωή μου.
Μπίτλιγκ, σου έχει γίνει εμμονή
και ίσως αυτός ο περισπασμός σε θέτει σε κίνδυνο.
Πραγματικά δεν θέλω να σε χάσω.
Αλήθεια;
Ναι.
Άρα, δεν είμαι αυταρχική.
Ευαίσθητη που δίνει καλές συμβουλές.
Ναι.
Βρες τα παιδιά.
- Τώρα. Αμέσως. - Ναι. Ευχαριστώ.
Και να προσέχεις.
Αναρωτιέμαι αν είδατε δύο απεριποίητα παιδιά.
Απεριποίητα παιδιά;
- Εδώ γύρω; - Ναι, εδώ γύρω.
Υπάρχουν πολλά τέτοια εδώ γύρω.
Ναι. Μεγαλώνουν όπως να 'ναι.
Άσχημο αυτό.
Μάικλ Τζόρνταν.
Με τ' αριστερό.
Σήμερα είναι μια καλή μέρα. Αυτή η στιγμή.
Πολύ ωραία στιγμή.
Ναι, καταπληκτική.
Όχι. Την οδήγησα εδώ.
Ευχαριστώ πολύ, μπαμπ... Μάικι.
Ήταν η καλύτερη μέρα της ζωής μου. Ευχαριστώ πολύ.
Καλά, χαλάρωσε. Θα ξαναβρεθούμε.
Ναι, μα δεν θα σε βλέπω και πολύ, θα είσαι απασχολημένος.
- Γιατί δεν θα βλεπόμαστε; - Εργασιακές υποχρεώσεις.
Εργασιακές υποχρεώσεις;
Πρέπει να φύγω. Σ' αγαπάω.
Τι διάολο είναι αυτό;
- Δαίμονας. Πήγαινε μέσα. - Ό,τι πεις.
Κυνηγάει εμένα και τους φίλους μου. Να τη θυμάσαι.
Δώσε μου τον χάρτη!
Σκύψε!
- Τι; - Να θυμάσαι!
Να φοβάσαι! Να θυμάσαι!
Μπαμπά!
Τι είπε μετά η Μέι;
Είπε ναι.
- Όχι. - Αλήθεια. Ξεκάθαρα.
Όλα καλά, νεαρέ;
- Χλόμιασες. - Πράγματι.
- Τι συμβαίνει; - Έλσι, Σιντ, πρέπει να φύγω.
Αυτή είναι.
Νόμιζα ότι ήθελες να ακούσεις για τους σωρούς του Γουίνι.
Όχι.
Τώρα πεθαίνω;
Ναι, μάλλον.
Συγγνώμη για το γκράφιτι στον τοίχο του μπάνιου και του σαλονιού.
Συγγνώμη για τις βρισιές στην κα Φίτζροϊ που είπα ότι μου έμαθες εσύ.
Αν και μου τις έμαθες εσύ.
- Γεια. - Γεια.
Είμαστε από την Πρόνοια. Καλέσατε για παιδί σε κίνδυνο;
Ναι. Εμφανίστηκε πολύ βρόμικη και μπερδεμένη.
Κάνατε καλά που μας καλέσατε. Θα τη φροντίσουμε.
- Πλένει τα δόντια της με ξύλα. - Με ξύλα;
Κούκλα, ήρθε κάποιος να σε βοηθήσει.
Σαφ, τι κάνεις;
Είναι η μαμά μας.
- Θα την πάρω μαζί μας. - Δεν πρέπει.
Αν δεν ζήσει τη ζωή της, ίσως να μη γεννηθούμε.
Θέλω να τη σώσω.
Όχι.
Άσε τη Λίσα. Έλα μαζί μας, κούκλα.
Καταλαβαίνουμε ότι έχασες τη μαμά σου.
Αλλά θα ήθελες να χάσει και η Λίσα τη μαμά της;
Να σε κάνω μια αγκαλιά;
Σ' αγαπάω πολύ.
Εντάξει, άφησέ την τώρα.
Σαφ, πρέπει να φύγουμε. Σ' αγαπάω, μαμά.
Χάρηκα πολύ. Τα ξαναλέμε όταν θα είμαι μωρό.
Χρειάζονται βοήθεια.
- Γυρίστε πίσω! - Η γιαγιά είναι καλή.
Με ρουφιάνεψε!
Δαίμονα!
Με θυμάσαι;
Κόπιασε αν τολμάς!
Σαφ! Όχι.
Τρέχα!
Aσχημομούρα!
Ουίτζιτ!
Φιάνα!
Έχεις κάτι που θέλω.
Σ' το είπα. Εσύ κι εγώ τελειώσαμε.
Όταν σε πρωτογνώρισα ήμουν άλλος.
Τον χάρτη.
Όχι, δεν σ' τον δίνω.
- Πάμε πιο σιγά; Θα μας πιάσει σφάχτης. - Τρέχα, Κέβιν!
Χίλια συγγνώμη. Εγώ φταίω που έπεσα πάνω σας.
Τι;
Κέβιν! Σε βρήκαμε. Κι εσένα, Πάπρικα.
- Σάφρον. - Ό,τι πεις.
Γενναία κίνηση.
Πραγματικά γενναία. Δεν θα περηφανευτώ.
Έκανα κάτι γενναίο. Αλλά δεν το περηφανεύομαι.
Φιάνα!
Κι άλλη Φιάνα. Είναι...
Πρέπει να φύγουμε αμέσως!
Ίσως κάναμε λάθος που κρυφτήκαμε εδώ.
- Μπορεί να παγιδευτήκαμε. - Τι;
Έχει πίσω πόρτα!
Εσύ τρέχα. Κι εσύ τρέχα. Κι εσύ. Εγώ θα την αντιμετωπίσω!
- Όχι! - Όχι, Μπίτλιγκ. Δεν γίνομαι αυταρχική.
Αλλά όχι, Μπίτλιγκ!
Ναι! Θέλω να κάνω κάτι σημαντικό.
Ίσως να είναι αυτό. Έλα!
Πρόσεχε!
- Φύγετε! - Φύγετε.
- Ποια είσαι εσύ; - Ποια είσαι εσύ;
Ελάτε, κοπιάστε! Ναι!
Αυτό μπορείτε μόνο;
Τρέξτε!
- Θα τα καταφέρει; - Μήπως να δίναμε τον χάρτη;
- Όχι! - Όχι!
Όχι τον χάρτη στον Μοχθηρότατο.
Πρέπει να τον αφήσουμε.
Τους σώσατε; Πέτυχε; Πού είναι;
Οι γονείς μας είναι μικρά παιδιά.
Μας έφερες σε λάθος εποχή, ιδιοφυΐα!
Πρέπει να φύγουμε από δω προτού μας πιάσουν οι Φιάνα.
Και ο Μπίτλιγκ;
Η Φιάνα!
Συγγνώμη, είναι απλώς ένα οργισμένο νιάτο.
Πρέπει να μας ειδοποιήσουμε για να σώσουμε τα παιδιά.
Ξέρεις πώς γίνεται;
Είπα στον εαυτό μου ότι κατανοώ τον χάρτη περισσότερο απ' όσο νομίζω.
Αλήθεια;
Όχι.
Ο χρόνος διπλώνει.
Αυτό έχει διπλό νόημα.
Ο χρόνος διπλώνει
και οι πύλες ανοίγουν όταν διπλώνει ο χάρτης!
Αν γυρίσω το σύμβολο του ρολογιού στην εποχή των παγετώνων,
και ξεδιπλώσω τον χάρτη,
διπλώνει ο χρόνος.
Θεέ μου!
Μην ξεχνάτε, η πύλη ανοίγει για λίγο.
- Εντάξει. - Πρέπει να το συζητήσουμε.
Όχι! Τέρμα η συζήτηση, φύγετε!
- Θεέ μου! - Είναι οι μελλοντικοί εμείς;
- Η αυτοεικόνα μου. - Γιατί έχουμε ιδρώσει;
Άσ' το, μεγάλη ιστορία.
- Εγώ πού είμαι; - Τα παιδιά κινδυνεύουν.
- Να πάρει. - Ναι, να πάρει.
Φοβάμαι πολύ.
Όχι, είσαι απίστευτα γενναίος!
Η συμβολή σου είναι σημαντική!
- Αλήθεια; - Ναι! Να πάρει!
Γιατί δεν είμαι μαζί σας;
- Πέθανα; - Δεν είμαστε βέβαιοι.
Τι εννοείς;
Πώς άνοιξα την πύλη από την οποία μας μιλάτε;
Κατανοείς τον χάρτη περισσότερο από όσο νομίζεις.
- Αλήθεια; - Ναι! Ο χρόνος διπλώνει! Καταλαβαίνεις;
Όχι, δεν καταλαβαίνω.
- Τι μας συνέβη; - Γιατί δεν είστε βέβαιοι;
Όχι! Τέρμα οι ερωτήσεις. Πρέπει να φύγετε αμέσως. Φύγετε!
- Τι ήταν... Στάσου! - Καλά. Χαλάρωσε.
Γιατί το κάνουν όλοι αυτό;
Μοιάζεις με την πρώην μου.
Τυχεράκια.
Γιατί να πω στον εαυτό μου ότι ήμουν γενναίος; Τι φιγουρατζής!
Και είπα πάλι "ο χρόνος διπλώνει". Είχαμε ακριβώς την ίδια συζήτηση.
Όχι, εγώ δεν ήμουν τόσο αυταρχική.
Γεια, παιδιά.
Είσαι ζωντανός!
- Φυσικά. - Νομίζαμε ότι πέθανες.
Πάλευες με δύο Φιάνα.
Νόμιζα ότι οι δύο μαζί θα νικήσουν.
Παρεμπιπτόντως, η Φιάνα, η πρώην σου, είναι σπουδαία μαχήτρια.
Αλλά μετά τσακώθηκαν μεταξύ τους.
Κι εγώ, με ξέρετε, ξεγλίστρησα κι έφυγα.
- Πήγα στο εμπορικό κέντρο... - Πρέπει να φύγουμε.
Βρήκα φάρμακο για τον δίκερο.
Κι ένα βιβλίο για τη φροντίδα τραυματισμών.
Αυτό το σημαντικό θα κάνω στη ζωή μου.
Όταν ήμουν εκεί που είσαι εσύ τώρα, σε αυτήν εδώ την εποχή, αυτό δεν συνέβη.
- Γιατί; Επειδή κάτι άλλαξε; - Ναι.
Άλτο, πάμε!
Η Φιάνα!
Θα επαναφέρουμε το πόδι σου. Πάμε στη σελίδα 30.
Πάλι απέτυχα.
Κέβιν, υπάρχουν πολλά πράγματα που δεν ξέρουμε για αυτό το σύμπαν.
Δεν ξέρουμε αν μπορούμε να εμποδίσουμε σημαντικά γεγονότα.
- Όπως τον θάνατο. Προσπαθήσαμε. - Προσπαθήσαμε να σώσουμε τη Σούζαν.
- Ναι. - Τι της συνέβη;
Έπεσε από έναν γκρεμό και την έλιωσε ένας γιγάντιος βράχος.
- Ήταν καθοριστικό. - Άσχημος ο γκρεμός. Αλλά κυρίως ο βράχος.
Όσο κι αν προσπαθήσαμε να φτάσουμε πριν συμβεί,
πάντα φτάναμε αφού είχε συμβεί.
- Αλλά δεν τα παρατήσαμε. - Προσπαθείτε ακόμα;
Όχι. Τελικά τα παρατήσαμε.
Μερικές φορές είναι καλύτερα να ανασαίνεις και να προχωράς.
Μισό λεπτό. Δεν είναι εδώ μέσα.
Τι;
Τα κάρβουνα εξαφανίστηκαν.
Κάτσε, μήπως εμείς...
Αλλάξαμε την ιστορία;
Με κυνηγάει!
Ναι;
Ναι, μ' ακούτε;
Ακούγομαι; Μ' ακούτε;
Τι διάολο;
Ναι, εγώ είμαι, ο Μοχθηρότατος. Σας εντόπισα.
Τους Ληστές του Χρόνου και τον αρχηγό τους που λέγεται...
- Πενέλοπι. - Κέβιν.
Βασικά, όχι. Δεν έχουμε αρχηγό κυριολεκτικά, αλλά είμαστε...
Έχετε κάτι που θέλω.
Το παγκόσμιο θεμελιώδες σχέδιο του χρόνου και του χώρου.
- Όχι, σίγουρα... - Όχι.
Δεν νομίζω ότι το έχουμε.
- Δεν το έχουμε. - Δεν το έχουμε.
Το αποκαλείτε χάρτη.
- Ναι. - Ο Ουίτζιτ τον έχει.
Δεν θα τον πάρεις ποτέ.
Μπορεί να το λες αυτό, αλλά έχω κάτι που θέλετε.
Και είμαι έτοιμος για ανταλλαγή.
Τη μέρα που ήρθαμε ρώτησα αν έχουμε Zoom και μου βάλατε φωτιά στα πόδια.
Δεν είναι Zoom, είναι σατανική μαγεία.
Να φτιάξω δίκτυο για καλύτερο σήμα;
Οι γονείς μας;
- Έτσι νομίζω. Μαμά; Μπαμπά; - Έχεις απόλυτο δίκιο.
Κέβιν! Σάφρον!
Ποιοι είναι αυτοί μαζί σας;
Μαμά.
Είμαι με τον Κέβιν και τα φιλαράκια του.
- Καλά, εντάξει. - Δεν είμαι φιλαράκι σου.
Μαμά και μπαμπά, νομίζαμε ότι ήσασταν νεκροί. Ήσασταν νεκροί.
- Ζούμε. - Ζούμε.
Σάφρον, τα καταφέραμε. Τους σώσαμε.
Όχι, Κέβιν. Μόνοι μας σωθήκαμε. Σωστά, Λίσα;
Σωστά, Μάικ.
- Έκλαιγες και παρακαλούσες... - Δηλαδή, πήρα πρωτοβουλία.
Από μικρός έβλεπα εφιάλτες με αυτόν τον δαίμονα.
Και όπως ξέρετε, έχω εκπαιδευτεί σε καταστάσεις ομηρίας,
γιατί όταν ήμουν μικρή είχα σχεδόν απαχθεί από ένα άγριο ορφανό κορίτσι.
Άρα, ήμασταν προετοιμασμένοι.
Αυτή είναι. Ο δαίμονας.
Μη μας κάνεις κακό.
Θα ικανοποιήσουμε κάθε απαίτηση.
Θα συμμορφωθούμε με κάθε εντολή και οδηγία.
Υπέροχη οικογενειακή συνάντηση.
Αν θέλετε να ξαναδείτε τους γονείς σας ζωντανούς,
φέρτε τον χάρτη στο Φρούριο του Αιώνιου Σκότους.
Θα περιμένω.
Να προσέχετε.
Αντίο.
Τα καταφέραμε. Δεν πέθαναν.
Όχι, είναι χειρότερο.
- Χειρότερο από τον θάνατο; - Ναι. Ελαφρώς χειρότερο.
Πρέπει να βρούμε το Φρούριο του Σκότους και να σώσουμε τους γονείς μας.
- Μα είναι στην εποχή των θρύλων. - Απαγορεύεται να πάμε εκεί.
- Γιατί; - Εκεί ζει ο Μοχθηρότατος.
- Και; - Και είναι μοχθηρός.
Μοχθηρότατος.
- Και; - Οι γονείς σας δεν είναι τόσο καλοί.
Τι εννοούσε λέγοντας ότι ήσασταν νεκροί;
- Δεν ξέρω. - Δεν βίωσα κάτι τέτοιο.
Ζούμε.
Μήπως άλλαξαν κάτι ενώ ταξίδευαν στον χρόνο
και μετέβαλαν την πορεία σε κάτι που κάνατε;
Σκάσε, Τζον. Αυτό είναι αδύνατον.
Στην πραγματικότητα, είναι δυνατόν.
Είναι απολύτως δυνατόν.
Βγάζεις τον νάρθηκα από το πόδι μετά από έξι βδομάδες.
Αν ο δίκερος πονάει, του δίνεις τρία απ' αυτά.
Ένα! Δύο! Τρία!
Τώρα φάμε;
- Τώρα το φάμε; - Φάμε;
Όχι, μην τα φάτε.
- Τρία. - Τρία τώρα φάμε. Καλά.
Όχι, μην το φάτε.
- Στον δίκερο. - Πένεπι.
Ναι;
Εγώ και Κάγκα μαζί τώρα.
- Ναι. - Σόρι.
Εντάξει, ναι. Είναι λογικό. Ωραία.
Ζηλεύεις;
Όχι.
Ναι, ζήλια ψώρα.
- Αυτή ζήλια ψώρα. Αμέ; - Καθόλου.
Με χρησιμοποιείς;
- Όχι, εγώ δεν είναι. - Ναι, είσαι χρήστης, είσαι.
- Αμέ; Αμέ; Ύποπτος εσύ. - Όχι!
- Δεν είμαι ύποπτος! Δεν είναι! - Είναι. Πολύ ύποπτο.
- Φεύγεις, Σαφ; - Ναι.
Πρέπει να ξανασώσω την άλλη μου οικογένεια.
Ευχαριστώ που με φροντίσατε τόσα χρόνια.
Παρακαλώ, Σαφ.
Τα λέμε.
Τα λέμε!
Ναι, τα λέμε.
- Αντίο, αδελφή. - Αντίο, αδελφή.
- Αντίο. - Αντίο, Σαφ.
- Αντίο. - TTFN, τότε.
Αντίο, Μουγκρητό.
Σκάσε, Κέβιν.
Εσύ με τον χάρτη, δείξε μας πώς πάνε στο Φρούριο του Σκότους.
Επικίνδυνο. Δεν θέλετε να πάτε.
- Θέλουμε. - Συγγνώμη.
Ήθελα να πω ότι είναι επικίνδυνο και δεν θέλω να πάω.
Πώς πάμε εκεί, Ουίτζιτ;
Λοιπόν, είναι ακριβώς εδώ.
Όχι, κάτι λείπει.
Τι;
Ναι, λείπει.
Ο προορισμός είναι στη χαμένη γωνία.
Τότε πρέπει να βρούμε τη γωνία.
Να βρούμε μια γωνία;
Ελάτε, χιονόμπαλες.
- Τα λέμε, Σαφ! - Τα λέμε, αμέ!
ΒΑΣΙΣΜΕΝΗ ΣΕ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ ΤΩΝ ΓΚΙΛΙΑΜ ΚΑΙ ΠΕΪΛΙΝ
ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ "TIME BANDITS"
Υποτιτλισμός: Κώστας Φαρμάκης