- De doorgang is er niet. - De Kaart óf de omgeving klopt niet.
- Of jij hebt het mis. - Dat kan ook.
- Dus ik had zo naar huis kunnen gaan? - Als ik de doorgang kan vinden.
Misschien staat er hier nog wat.
O, nee. Dat is... Nee.
Nope. Ik kan hem gewoon niet vinden.
- Oké. We wachten wel. - Je kunt hier doodgaan aan onderkoeling.
- Tot we 't koud krijgen. - Nu, dus.
- Wat moeten we straks doen? - Je mag je oude ik niet tegenkomen.
- Gaan we dan op in het niets? - Imploderen we dan? Al onze atomen of zo?
Nee, het verstoort je zelfbeeld.
Ja, ik heb mezelf weleens gezien. Heel raar.
Wat zouden deze symbolen betekenen? Misschien zit het antwoord hierachter...
- Ik zie geen spoor van de doorgang. - Daar.
Daar is-ie.
Hoelang hebben we de tijd om onze ouders te redden?
- O, mijn lieve kleine Kevin en... 'Sauron'. - Saffron.
- We hebben maar 30 minuten. - Wat?
We gaan terug naar de nacht van onze ontmoeting, maar dan wat eerder.
Wat? Die nacht? Kan het geen ander moment zijn?
Nee. Fianna en het Opperwezen waren er die nacht.
Ja. Het kan best gevaarlijk zijn.
- Wacht. - Nee, stop. Het is te gevaarlijk.
- Niet mijn probleem, sorry. - O, mijn god. Ze is zo...
- Ja, maar ze is wel m'n zus. - Nee, Kevin, niet doen.
We weten niet eens of het verleden veranderd kan worden.
Ik wel.
- Dit is ons huis niet. - Kinderen in de koelkast.
Daar horen jullie niet te spelen.
Waar zijn we? Is dit de tijd van de zwart-wit-tv?
- Dit is 'n feestje. - Jij gaat nooit naar feestjes.
- Jawel, eentje. - Niet waar.
Jawel, in de jaren 20.
- Niet waar. - Wel waar.
- We hebben een half uur. - Hou dan op.
Is dit Bingley?
- Ja, helaas wel. - Welke kant is Chisley Close op?
- Geen idee. - Kun je 't op je telefoon opzoeken?
We moeten een herkenningspunt vinden. Dat doen we op de toendra ook.
Waar is het winkelcentrum?
Die kant op. Ga je winkelen?
- Onze ouders worden in kolen veranderd. - Zo, wat luguber.
- Het is dag. - Dat klopt niet.
We hebben vast meer tijd.
- Vorige keer gingen we er al bijna aan. - We moeten wel.
Ik heb zo m'n bedenkingen. Ik wil niet verkoold worden door m'n ex.
- Door niemand, maar zeker niet door haar. - We gaan er nog even over in beraad.
- Nee, stop met praten en ga. - O, mijn god.
- Zijn wij dat in de toekomst? - Waarom zijn we zo zweterig?
- Lang verhaal, geen tijd. - Waar ben ik?
Die kinderen zijn in gevaar.
- Wat 'n hel. - Ja, de hel.
Ik vind het doodeng.
Nee, je bent heel dapper. Je gaat iets belangrijks doen.
- Wauw, echt? - Ja. Verdorie.
Waarom ben ik niet bij jullie?
- Ben ik dood? - Dat weten we niet zeker.
Hoe bedoel je?
Hoe heb ik deze doorgang geopend?
Je hebt meer inzicht in de werking van de Kaart dan je denkt.
- O, ja? - Ja. De tijd ontvouwt zich.
Snap je hem?
Nee, ik snap hem niet.
Wat is er met ons gebeurd?
Nee, geen vragen meer. Jullie moeten nu gaan.
- Hé, wat was... - Oké. Rustig maar, hoor.
- Waar gilde ik om? - Waarom deed ik zo bazig?
- Wat is mijn lot? - Waar had ik 't over?
- We moeten dezelfde weg terug nemen. - Het is hier nóg mistroostiger.
En iedereen heeft retrokleding aan.
Is dat nu in? Ik ben niet echt op de hoogte van de laatste trends.
Ja, dat is te zien.
Zelfs de muziek is retro.
Dit zou mam draaien.
Het is 1996.
O, nee. De dagen van weleer.
Onze ouders gaan niet over 30 minuten dood, maar over bijna 30 jaar.
- Zou Kaartgozer zo'n grote fout maken? - Hij heeft het beter gedaan dan ooit.
Kevin, dat huis met die verklede mensen...
...was ons huis voordat het ons huis werd.
Dat hebben ze later gesloopt.
Onze straat bestaat nog niet.
- We wonen hier nog niet. - Wij bestaan nog niet.
We zouden pap en mam zien.
Dat dacht ik echt.
Ik ook.
Ik wilde ze redden. Geeft niks, we proberen het gewoon nog eens.
We komen een andere keer terug.
- We kunnen ze opzoeken. - Wat?
We kunnen naar ze toe. Zij bestaan nu.
- Maar ze kennen ons helemaal niet. - Maar wij kennen hen wel.
Ik weet dat ze me niet kent. Maar ik wil mam knuffelen.
Maar wat als we ervoor zorgen dat we straks niet meer bestaan?
Dan kunnen we er niet voor zorgen dat we niet meer bestaan.
Dan bestaan we dus wel. Ga maar na.
- Wat? - Zeg maar niet dat je hun kind bent.
Omdat ze geen kinderen willen als ze zien hoe saai ik ben?
Wat ga je zeggen? 'Ik ben je zoon en ga jullie redden...
...van een demon die jullie in aanmaakblokjes heeft veranderd.'
- Ik ga naar opa, jij naar opa en oma. - Bedenk eerst wat je gaat zeggen.
Niet denken, maar doen.
Te laat. Het zijn al spoken.
Ik ben toch niet bazig? We zitten verkeerd. Is dit de Duistere Vesting?
- Ik ben er nog. Ik heb het gered. - We zitten goed.
- Ik ben er nog, Penelope. - Ja, mooi.
Wat betekent 'tijd ontvouwt zich'? Waarin dan?
Vogel jij dat maar uit. Wij moeten ze redden. Pardon.
Waarvan dan?
- Wat voor dappers ga ik doen? - Nogal onvoorstelbaar.
- Cool. Fianna. - Aan de kant.
- Sorry. Ik zag je voor iemand anders aan. - Z'n ex.
- Een turbulente relatie. - Dat zal wel.
Oké, top, laten we...
Pap?
Neem anders een foto, joh.
Pap.
- Ik ben Mikey. - Mikey wie?
- Mikey Haddock. Wie ben jij? - Ik ben Kevin... Hadwat.
Hadwat? Ik had wat met je moeder.
- Ja. - Het was maar een grapje.
Goeie.
Ik moest van pap buitenspelen. Ik was hem te slim af. Buitenspelen.
Game Boy. Ik verkocht er m'n fiets voor. Vonden ze niet leuk. Ik ben zo rebels.
Dood. Geeft niks, ik heb nog een leven.
Probeer maar.
Druk daar maar op.
Gevonden. Die kleine uit de speciale slaapkamer.
Maar dit is het verkeerde tijdperk. En de rest is er niet.
- Hij heeft de Kaart. - Weet u dat zeker, heer?
O ja, dit is de kaart. Daarmee kun je naar andere landen gaan, toch?
- O, nee. Verstop hem. Straks ziet-ie hem. - Te laat. Ik heb hem al gezien.
Wek Fianna.
Fianna.
Hoezo wisten jullie niet of ik nog leefde?
Dat was ik uit de toekomst. Hoe moet ik nou iets weten wat hij niet weet?
- Verdwijn ik in 'n tijdvacuüm? - Weet ik niet.
- Word ik... sorry... gepakt? - Weet ik niet.
- Luister. Weten jullie iets? - Nee.
Blijkbaar niet.
Toekomstige ik was zo bazig. Ik schrok er echt van. Ben ik ook zo?
Want ik ben niet bazig. Precies. Oké, Alto, begeef je onder de mensen...
...en zoek uit wie Kevins ouders zijn.
- Waarom ga ík iets dappers doen? Omdat... - Ga dan.
Juist.
Was dat bazig? Nee, dat was kordaat. Dat is net wat anders.
Dit is de bruidsjurk van m'n oma. Ik heb hem zwart geverfd. Vet, hè?
- Ja, wreed. - Vet, hè?
- Kennen jullie de bewoners? - Ja, ik woon hier.
Wreed.
Ken je m'n maten Kevin en 'Savlon'? Ze wonen hier.
Het zijn kinderen. Zijn jullie hun ouders?
Gadver.
- Gadver. - Nee, gast.
Nee, oké.
Er zaten wat kinderen in de koelkast te spelen.
- Waar gingen ze heen? - Een missie of zo.
- Iets met een demon in een winkelcentrum. - Winkelcentrum. Wreed.
En cut.
Hé, zin om te dansen?
Oké.
Zeg het maar.
Ik ben iemand di hier onlangs is komen wonen.
En ik wil hier mensen leren kennen.
- Oké. - Nu heb ik met u kennisgemaakt, en...
- Is dit uw dochter? - Ja, dit is Lisa.
- Ze is zo klein. - Ja, ze is zes.
Waar is je moeder?
Ze is overleden.
- Wat naar voor je. Je mist haar vast. - Ik mis haar inderdaad. Heel erg.
Ik mis ons gekibbel zelfs. Kon ik maar sorry tegen haar zeggen.
We zeggen allemaal dingen die we betreuren.
En dat geeft niks, want als jij de ouder wordt...
...weet je dat jij ooit die dingen zei.
Kom je binnen? Even thee drinken? En die troep van je gezicht halen?
Ze viel nogal op.
- Ze liep door de deur? - Ze beukte erdoorheen.
En haar ogen gloeiden als lava.
- Fianna. - Wel een goeie look.
We moeten Kevin en 'Salmon' snel vinden.
Wacht.
Je bent teruggekomen. Ik wist het wel.
Als je met me danst, is alles vergeven.
Leuk kennis te maken. Ik heb je nooit leren kennen.
Nee, maar je bent hier pas net komen wonen, toch?
Dat ziet er veel beter uit.
Ik heb m'n spiegelbeeld al jaren niet gezien. Ik ben ouder geworden.
Best oké, gezien ik met stokjes poetste.
Gaan jullie twee maar lekker spelen. Ik moet even een telefoontje plegen.
- Oké? - Ja, prima.
Hoi, mam.
Vet nummer.
Heel gaaf. Gebruik je dat woord in dit tijdperk?
Ja. Het gaat erover dat de toekomst echt waanzinnig wordt.
Rond 2020 heb je vliegende auto's.
Nee. Het concept van vliegende auto's bestaat al bijna zo lang als auto's zelf.
- Eind 19e eeuw. - Wauw. Kennis. Ik ben onder de indruk.
- Echt? - Kan het wat zachter?
Maar 't is zo gezellig. And now there is no sound.
Was er maar geen sound. Zachter.
Sorry, opa.
Wie is die brutale aap?
Nee, u bent echt... Ik...
- Dit is Kevin Hadwat. - Is dat je Game Boy?
- Die ben je kwijt. - Dag, opa.
Onbeschoft. Jullie verdienen een draai om je oren.
Sorry, opa.
Ik ben 32 en nog steeds fit, weet je?
Wauw. Veel kennis én rebels.
Je bent echt cool.
Dat heb ik je altijd al willen horen zeggen.
Van wie dan ook, bedoel ik. Heel cool dat jij het zegt.
Hoe is jouw vader?
Hij was een stuk aardiger voor mij dan zijn vader voor hem.
En dat zou hij vast graag willen horen.
Ik hou van hem.
Sorry dat ik altijd een weerwoord heb. Sorry dat ik niks zeg als je dat wil.
- Sorry dat ik dingen bestel op je mobiel. - Wat?
Sorry dat ik Kevins haar knipte toen-ie sliep.
Sorry dat ik zo brutaal ben.
We spelen 'Kindjes en Moeders'. Ik ben de moeder.
Zoveel winkels. Oké, waar zouden ze zijn?
- Kevin. - Kevin.
- O, nee.
Alto, begeef je onder de mensen. Vraag of iemand ze gezien heeft.
- En kijk of je Fianna ergens ziet. - Ik?
Waarom ik en niet...
We hebben hem niet gezien. Jou wel. Met jou is alles goed.
Met mij niet?
- Ja? - Niet per se.
Dit is vast die dappere daad waar ik mezelf over vertelde.
Weet je hoe laat het is?
De achteloze bespottingen. Dat is best begrijpelijk.
Fianna mag Kevin en 'Cardamom' niet als eerste vinden.
Fianna wil de Kaart. Of misschien wil ze mij wel.
- Dom van me. Zo krijgt ze die allebei. - Penelope. Ik mag nog niet doodgaan.
Ik heb helemaal niets gepresteerd, behalve struikjes maken en vazen stelen.
Ik heb helemaal niets belangrijks gedaan in mijn leven.
Bittelig, je bent hier te veel mee bezig, en misschien kost dat je je leven wel.
En ik wil je echt niet kwijt.
Meen je dat?
Dus, niet bazig. Gevoelig, en nog goed advies ook.
- Ja. - Ga de kinderen zoeken.
- Nu meteen. - O, ja. Bedankt.
En wees voorzichtig.
Hebben jullie twee smoezelige kinderen gezien?
- Smoezelige kinderen? - In deze buurt?
Die heb je hier heel veel.
- O, ja. Pure verwaarlozing. - Vreselijk.
Michael Jordan.
Linkshandig.
Dit is een mooie dag. Ik heb het fantastisch.
Ja, dit is te gek.
Ze is me hierheen gevolgd.
Heel erg bedankt, pa... Mikey. Dit was de mooiste dag van m'n leven.
Oké, rustig maar. Dit kunnen we vaker doen.
Ja, maar dan ben je weg, of je hebt andere bezigheden.
- Waarom ben ik dan weg? - Werkafspraken.
- Werkafspraken? - Ik moet gaan. Ik hou van je.
Wie is dat nou weer?
- Een demon. Ga naar binnen. - Het zal wel.
Ze zit achter mij en m'n maten aan. Prent je haar in.
- Geef me de Kaart. - Zoek dekking.
- Wat? - Onthoud dit.
- Wees bang. Onthoud dit. - Pap.
- Wat zei May toen? - Ze zei ja.
- Nee. - Jawel. Reken maar.
Gaat het wel?
- Je ziet nogal bleek. - Ja, hè?
- Wat is er? - Elsie, Sid, ik moet gaan.
Ze is er.
Je wilde toch over Winnies aambeien horen?
O, nee.
- Ga ik nu dood? - Ja, waarschijnlijk wel.
Sorry dat ik in huis graffiti heb gespoten.
Sorry dat ik Mrs Fitzroy een trut noemde en zei dat ik dat woord van jou had.
- Jeugdzorg. U had gebeld over een kind? - Ja. Ze klopte hier vies en verward aan.
- Goed dat u gebeld heeft. - Ja. Ze poetst haar tanden met stokjes.
Stokjes?
Liefje, er is hier iemand die je komt helpen.
Saff, wat doe je nou?
- Mama. Ik wil haar meenemen. - Dat kan niet.
Ze moet d'r leven leiden, anders worden we niet geboren.
- Ik wil haar redden, Kevin. - O, nee.
O, nee.
Laat Lisa gaan. En kom met ons mee, liefje.
Ja. Je bent je moeder verloren. Maar dat wens je Lisa niet toe, toch?
Een knuffel?
Ik hou zoveel van je.
Oké, laat haar nu maar los.
Saff, we moeten gaan. Hou van je, mam. Aangenaam. Ik zie je als ik een baby ben.
Krankjorum.
- Kom terug. - Oma lijkt aardig.
Ze is een klikspaan.
Hé, demon.
- Saff. - Ken je mij nog?
- Kom maar op als je durft. - Saff. Nee. Rennen.
Lelijkerd.
- Widgit. - Fianna.
- Jij hebt iets wat ik wil. - Ik heb toch gezegd dat het uit was?
- Ik ben nu een ander mens. - De Kaart.
De Ka... Ja, die mag je niet hebben.
- Langzamer? Straks krijg je 'n steek. - Rennen.
Het spijt me vreselijk. Ik bots zo tegen je op.
Wat?
Kevin. We hebben je gevonden, en jou ook, 'Paprika'.
- Saffron. - Het zal wel.
Dat was dapper. Heel dapper. Daar ga ik hoog van opgeven.
Ik was heel dapper. Niks bijzonders.
Fianna.
Fianna's. Er zijn er t...
We moeten hier weg.
We hadden ons hier niet moeten verstoppen. Want we zitten hier vast.
Er is een achterdeur.
Hé, gaan jullie ervandoor. Ik vecht wel met haar.
- Nee. - Nee, Bittelig. Ik ben niet bazig.
- Maar nee, Bittelig. - Ja. Ik wil iets belangrijks doen.
Misschien is dit het wel. Kom maar op.
Voorzichtig.
- Lopen. - Lopen.
- Wie ben jij? - Wie ben jíj?
Kom op. Kom maar op. Ja. Was dat alles?
Rennen.
- En hij dan? - Kunnen we de Kaart niet geven?
- Nee. - Zuiver Kwaad mag de Kaart niet krijgen.
We moeten hem achterlaten.
- Oké, heb je ze gered? Waar zijn ze? - Onze ouders waren nog maar kinderen.
Dit was het verkeerde jaar, slimmerik.
We moeten uit dit jaar weg voordat de Fianna's eraan komen.
En Bittelig dan?
Fianna.
Nee, sorry, het is maar een onzekere tiener.
- We moeten onszelf waarschuwen. - Weet je hoe dat moet?
Ik zei wel dat ik meer inzicht in de Kaart had dan ik dacht.
Is dat zo?
De tijd ontvouwt zich. De tijd... De tijd ontvouwt zich.
Het heeft een dubbele betekenis.
Deze doorgangen worden geopend door vouwen in de Kaart.
En als ik dit klokje terugzet naar de tijd van de ijstijd en de Kaart openvouw...
...dan ontvouwt de tijd zich.
O, mijn hemel.
Goed, denk erom, de doorgang is maar even open.
- Oké, mooi. - ...over in beraad.
Nee. Stop met praten en ga.
- Zijn wij dat in de toekomst? - Waarom zijn we zo zweterig?
Lang verhaal, geen tijd.
- Waar ben ik? - Die kinderen zijn in gevaar.
- O, wat 'n hel. - Ja, de hel.
Ik vind 't doodeng.
Nee, je bent heel dapper. Je gaat iets belangrijks doen.
- Wauw, echt? - Ja. Verdorie.
Waarom ben ik niet bij jullie?
- Ben ik dood? - Dat weten we niet zeker.
Hoe bedoel je?
Hoe heb ik deze doorgang geopend?
Je hebt meer inzicht in de werking van de Kaart dan je denkt.
- O, ja? - Ja. De tijd ontvouwt zich. Snap je hem?
Nee, ik snap hem niet.
Wat is er met ons gebeurd?
Nee, geen vragen meer. Jullie moeten nu gaan.
- Oké. Rustig maar, hoor. - Hé. Wacht.
- Waarom doet iedereen dat toch steeds? - Je lijkt op m'n ex.
Bof jij even.
Verdorie, waarom zei ik dat ik dapper was? Wat een opschepper.
Ik zei weer 'tijd ontvouwt zich'. We hadden precies hetzelfde gesprek.
- Nee, ik was minder bazig. - Hé, jongens.
- Je leeft nog. - Ik dacht dat je dood was.
- Je vocht met twee Fianna's. - Ja. Ik dacht dat ze gingen winnen.
Trouwens, Fianna, je ex, kan geweldig goed vechten.
Maar toen begonnen ze te ruziën.
Ik... Je kent me. Ik ging ervandoor.
- En ik ging winkelen. - We moeten gaan.
Kijk, medicijnen voor Tweehoorn.
En toen kocht ik een boek over wondverzorging.
Dit gaat mijn leven zin geven.
Toen ik was waar jij nu bent, gebeurde dit allemaal niet.
Dus er is iets veranderd?
Alto, kom.
Fianna.
Oké, we gaan je poot zetten. Dat is bladzijde 30.
Het is me weer niet gelukt.
Kevin, er zijn ontzettend veel dingen die we nog niet weten over dit universum.
We weten niet of we bepaalde dingen kunnen voorkomen.
- Zoals de dood. We hebben het geprobeerd. - We probeerden Susan te redden.
- Ja. - Wat is er gebeurd?
Ze viel in de afgrond en werd verpletterd door 'n rotsblok.
- Vrij duidelijk. - De afgrond en toen dat rotsblok ook nog.
We probeerden zo vaak terug te gaan...
...maar we kwamen altijd net te laat. Maar we gaven niet op.
- Jullie zijn nog bezig? - Uiteindelijk gaven we wel op.
Soms moet je even diep ademhalen en verdergaan met je leven.
Wacht even. Ze zitten er niet in.
- Wat? - Kijk, de kolen zijn weg.
Wacht, hebben we...
De boel veranderd?
Hij wil me pakken.
- Hallo, kunnen jullie me horen? - Wat krijgen we nou?
Ik ben het, Zuiver Kwaad. Ik heb jullie opgespoord.
De tijdbandieten en hun leider, degene met de naam...
- Penelope. - Kevin.
Nee. We hebben niet echt een leider.
- Maar eigenlijk... - Jullie hebben iets wat ik wil.
De universele blauwdruk van tijd en ruimte.
- Nee, we... - Nee, die hebben we niet.
- Nee, hoor. - Nee.
- Jullie noemen het de Kaart. - Die heeft Widgit.
- Hé. - Die krijg je niet.
Dat zeg je wel, maar ik heb iets wat jullie willen.
En ik ben bereid te ruilen.
Toen ik vroeg of je Zoom had, zette je m'n voeten in de fik.
- Het is duistere magie. - Ik kan wel wat regelen.
- Pap en mam? - Daar lijkt het wel op. Mam? Pap?
Kevin. Saffron. Wie zijn die mensen bij jullie?
Mam. Ik ben bij Kevin en z'n rare vrienden.
- Zo kan-ie wel weer. - Ik ben je vriend niet.
Mam en pap. We dachten dat jullie dood waren. Dat waren jullie ook.
Niet dood.
Saffron, het is ons gelukt. We hebben ze gered.
Nee, Kevin. We hebben onszelf gered. Toch, Lisa?
- Ja, Mike. Je huilde en smeekte... - Ik nam initiatief, bedoel je.
Ik heb al jaren nachtmerries over die demon.
En zoals je weet, zijn gijzelingen mij niet vreemd...
...want als kind werd ik bijna gekidnapt door dat verwilderde weesmeisje.
Dus we waren erop voorbereid.
Daar is ze. De demon is er. Doe ons geen kwaad.
We doen alles wat u wil. We werken volledig mee.
Oké, leuk bijgepraat. Als jullie je ouders levend willen terugzien...
...breng je de Kaart naar de Vesting der Eeuwige Duisternis.
Ik zal op jullie wachten.
Hou je taai.
Het is ons gelukt. Mam en pap zijn niet dood.
Nee, erger nog.
- Erger dan de dood. - Ja. Ietsje erger.
Nou, dan moeten we die Vesting der Duisternis vinden...
...en onze ouders redden.
- Maar dat is de tijd van de legendes. - Daar mogen we niet komen.
- Hoezo niet? - Daar woont Zuiver Kwaad.
- Dus? - Hij is het kwaad.
Zuiver Kwaad.
- Dus? - En jullie ouders zijn niet zo leuk.
Wat bedoelde hij met: jullie waren dood?
- Geen idee. - Niets van gemerkt.
Niet dood.
Misschien hebben ze iets veranderd, waardoor jullie anders gehandeld hebben?
O, hou toch je kop, John. Dat is onmogelijk.
O, nee. Dat is wel mogelijk.
Dat is hartstikke mogelijk.
Over zes weken haal je het gips van z'n poot...
...en als Tweehoorn pijn heeft, geef je hem drie hiervan.
- Eén. Twee. Drie. - Nu opeten?
- Nu opeten. - Eten?
Nee, die moet je niet opeten.
- Drie. - Drie opeten.
- Nee, niet opeten. - 'Pennepe'.
- Ja? - Ik en Kaga nu samen.
- Ja. - Sorry.
- Oké, ja. Dat snap ik. Heel goed. - Jaloers?
- Nee. - Ja, echt jalo.
- Zij jalo, hè? - Nee, hoor.
Gebruik je me?
- Nee. - Ja, jij gebruikt mij.
- Toch? Heel verdacht, jij. - Niet. Nee.
- Ik ben niet verdacht. - Heel verdacht.
Jij ervandoor, Saff?
Ik moet m'n andere familie weer redden.
- Bedankt voor alle goede zorgen. - Het is al goed.
Tot ziens.
- Later. - Ja, later.
- Dag, zusje. - Dag, zusje.
Dag, Saff.
- Dag. - De mazzel.
Dag, Brom.
Kop dicht, Kevin.
Oké, Kaartgozer, laat maar zien hoe we bij de Vesting der Duisternis komen.
- Veel te link. Daar wil je niet heen. - Wij wel.
Ik bedoelde: veel te link, ik wil er niet heen.
- Hoe komen we daar, Widgit? - Nou, het is hier.
- O, nee. Het ontbreekt. - Wat?
- Het is weg. - De tijd van de legendes zit in die hoek.
Dan moeten we dat hoekje vinden.
- Een hoekje vinden? - Kom op, mafpegels.
- Tot kijk, Saff. - Later.
Vertaling: Jenneke Takens