Ze is slim. We kunnen haar goed gebruiken. Ze voelt dingen aan.
Ik heb inderdaad gevoel.
- Slecht idee. Ze werkt voor de baas. - Dat doen we allemaal, maar goed punt.
- Waarom zouden we haar vertrouwen? - Ze heeft het licht gezien.
Hij heeft me wat dingen uitgelegd. Het Opperwezen heeft bedenkelijke plannen.
Ik snap waarom je in opstand zou komen, maar wie zijn jullie precies?
De meest gevreesde groep bandieten van het ruimtetijdcontinuüm.
Maakte jij geen cherubijnenlatte?
Daar win ik de kost mee. Heb je daar soms iets tegen?
Nee, cherubijnenlatte is erg in trek.
- Het schijnt een sterke smaak te hebben. - Ja. Dus, doe je mee?
- Ja, ik doe mee. - Mooi, luister dan even goed.
- Bobby? - We gaan hem stelen.
- Wat stelen? - We gaan de Kaart stelen.
Ja. Probleem is dat-ie al gestolen is.
Door die struikontwerpers? Heb je ze ooit ontmoet?
- Ik maakte jacht op ze. - Ze zijn oliedom.
Daarom wil de baas 'm vast zo graag terug. Erg gênant dat zij hem te slim af waren.
De Kaart gaat hun pet te boven.
- En jullie niet? - Nee.
Als we hem hebben, gaat er wat veranderen.
- Maar hoe krijgen we hem in handen? - Dat zal ik je laten zien.
Troje.
- Staat 't in de fik? - Ik ben hier geweest.
- Wat een chaos. - Wat doen we hier?
- Ik heb 'n vriendin. - Niet waar.
Wel waar. Cassandra. Ze kan in de toekomst kijken.
- Nee. - Echt niet.
Alles wat ze zei is uitgekomen.
Misschien weet zij waar dat ontbrekende stukje is.
- Denk je echt dat ze ons kan helpen? - Ja.
- Oké, we gaan.
Zeker weten? Het staat in brand.
- Overdag is hier veel meer geweld. - Het wordt geplunderd door de Grieken.
Dus je hebt ons naar oorlogsgebied gebracht. Typisch.
Voorzichtig met die speren.
Oké, hoe vinden we die Cassandra in deze chaos?
Gewoon vragen.
- Pardon? - Voorzichtig.
Jij bent het. Van gisteravond.
We komen een vriendin bezoeken. Cassandra.
Ze zit in de bak.
- Oké. - Oké. Wij geven op.
- Wij winnen. - Jullie verliezen, Trojanen.
Wij helpen jullie wel. Thoas, Diomedes, breng hen naar de gevangenis.
- En hen ook, maar dan voor een bezoekje. - Ja, baas.
- Wie gingen er alleen op bezoek? - Geen idee. Ik volgde de gevechten.
Jullie... Jullie...
Lopen.
Ja, ik ga al.
Het was gezellig. Hou contact.
- Top. - Leuk, Kevin.
- Ja, echt top. - Ze moet hier ergens zijn.
We willen je echt helpen, maar je maakt het ons wel heel lastig.
Ik zei: kijk een gegeven paard wél in de bek. Maar niemand luisterde.
Daar is ze. Cassandra.
- Kevin. Wat fijn je weer te zien. - Dat kan ze niet menen.
Er rust een vloek op haar. Niemand gelooft 'r.
- Dat heb ik met pap. - Ja, maar jij liegt ook meestal.
- Het zal wel. - Kevin, heb je 't universum al gered?
Nee, dat ga ik doen als ik m'n ouders gered heb.
Wil je dat niet doen nádat je het universum hebt gered?
Er ontbreekt een stukje van de Kaart. Weet jij waar we dat kunnen vinden?
- Ik denk 't wel. - Ik heb er een goed gevoel bij.
- Ze gaat ons helpen. - Een dijk van 'n profeet.
- Waar zag je het voor het laatst? - Dat is toch geen waarzeggerij?
- Dat is iets wat mam zou zeggen. - Het is wel goed advies.
- Waar zag je het voor het laatst? - We zagen het voor het laatst toen...
- Ja. - Toen wat?
- Toen Susan doodging. - Susan was de opperbandiet.
De allerbeste.
Zij werd verpletterd door dat rotsblok, toch?
Bedankt, Kevin. Heel tactvol van je.
- Was dat nou nodig? - Niet leuk.
Als jullie daar dat stukje voor het laatst hebben gezien, moeten we daarnaartoe.
Misschien heb je gelijk.
- Ja. - Hij heeft gelijk.
- Nu denk ik weer van niet. - Nee.
- Misschien kunnen we Susan redden. - Zo vaak geprobeerd.
- Ja. - Na vier keer raakte ik de tel kwijt.
- Jullie gaan haar niet redden. - Maar nu wel.
- We gaan haar nu wel redden. Duidelijk. - We gaan haar redden.
Nu moeten we hier nog weg zien te komen.
Vraagje: word ik ooit herenigd met mijn Gavin?
- Ik moet opletten. Ik loop hier gevaar. - Ja of nee?
Als je deze missie aangaat, worden jullie herenigd.
- Ik zie 'm nooit weer. - Denk aan de vloek.
- Ik kan haar gewoon niet geloven. - Gavin woont op het hoofd van een man.
Dat is belachelijk, vloek of niet.
Ziet het Opperwezen straks in dat we meer zijn dan struikontwerpers?
Verwerk ik m'n liefdesverdriet?
- Nee. - Mooi.
- Zal ik eenzaam zijn? - Ja.
Wordt Kevin ooit cool?
- Nee. - Gaan we Zuiver Kwaad verslaan?
Nee. Absoluut niet.
- Top. Gegarandeerde zege. - Dat is slecht nieuws.
Vergeet niet het universum te redden. Je kunt het. Ik geloof in je.
Oké, op naar 'n doorgang...
...om dat stukje te vinden. Kom op. En hollen.
Lopen. Gebruik de kinderen als schild.
- 'Op 't hoofd van 'n man.' - De doorgang moet hier ergens zijn.
Is dat de doorgang?
Volgens de Kaart niet.
Wat is dat nou weer?
Is dat Neptunus?
- Nee, Poseidon. De Griekse versie. - Kniel voor Poseidon.
- Was geschiedenis altijd maar zo cool. - Dit is mythologie, Saff.
- Juist. Veel te vet voor geschiedenis. - Geef de Kaart terug.
Het is het Opperwezen.
Toe, we willen alleen maar m'n ouders van Zuiver Kwaad redden. Helpt u ons?
Geef dat wat mij toebehoort terug.
Kevin, met hem valt niet te praten. Hij heeft een godcomplex. Rennen.
- Wow. - Inderdaad, ja.
Sorry, ik wilde je niet laten schrikken, Kevster.
- Kevster was het, toch? - Nou, ja.
Dat dacht ik al. Weet je wie ik ben?
- Het Opperwezen? - Ja, het Opperwezen.
- Is dit de hemel? - Nee, dit is niet de hemel...
...maar een grote witte ruimte die ik uit het niets geschapen heb.
Wat was het voorheen? Pikzwarte duisternis.
En daarvoor was alles roze. Maar ik kan er zo wat anders van maken.
- Een museum? - Zelfs een museum.
Hier en daar wat artefacten, daar een souvenirwinkel...
...en een café met smerig eten.
Ik kan er van alles van maken, maar nu even niet.
- Kunt u dan niet... - Dat doe je niet eventjes. Dat kost tijd.
En tegenwoordig heb je al die hr-onzin.
Ja, 'n heel gedoe. Goed, we zijn hier niet om het over museums te hebben.
Nee. Ik wil wat anders van je. Kun jij raden wat? Ik zeg het wel gewoon.
- De Kaart. - Dat weet je?
Hoe wist je dat?
- Toen u in uw grote hoofd zat... - Ja. Dus je weet het al. Oké.
Ik wil m'n Kaart terug. Hoe pak ik dat aan?
De bandieten willen 'm niet geven.
Vervloekt.
Was er maar iemand die me kon helpen, die aan mijn kant stond.
Zoiets als een spion?
Een sp... Wat een goed idee.
Je bent een scherpzinnige jongeman. Ja, misschien wel een spion.
Een spion die dingen terugsteelt voor de oorspronkelijke eigenaar.
Als jij de Kaart bemachtigt...
...en die dan aan mij geeft, zal ik jou in ruil daarvoor iets geven.
M'n eigen levensgrote Stonehenge?
Nee. Ik zat er eerder aan te denken om je je ouders terug te geven.
Kunt u dat?
Of ik dat kan? Ik kan alles, Kevin.
Ik geef je zo je ouders terug.
En die ouders waren niet je van het, hè? Ze hadden niet dezelfde interesses...
...gaven niets om geschiedenis, vonden het stom dat je graag leest.
Ze luisterden niet naar je. Ik kan je betere versies van je ouders geven.
Ouders die ook echt interesse in je hebben. Wat dan ook...
...of wie dan ook. Welke ouders je ook maar wilt.
- Misschien wil je... dit. - Kom bij ons team.
- Nee, bij ons. - Kijk, ze willen je allemaal. Kijk nou.
- Ga je naar ze toe? - Vertel ons wat geschiedenisfeitjes.
Ja, geen voetbal.
- Geschiedenis, geschiedenis. - Wat zeg je ervan? Hebben we 'n deal?
Kevin.
Luister, Kevin. Die Kaart is erg belangrijk voor me, oké? Ja.
Ga terug naar die bandieten en bezorg me die Kaart.
Je kunt alles krijgen wat je wil.
- Dat is niet erg aardig. - Dat scheelde niks.
- Hij had bijna Kevin te pakken. - Hoe heeft-ie ons gevonden?
- Waarom gaat alles steeds mis? - Omdat Penelope een slechte leider is.
Of jij een slechte Kaartlezer...
Meneertje 'O, we zitten op de toendra', en 'O, volgens mij is dit Parijs in 1920'.
We komen er wel. Let maar op. Misschien is er een spion onder ons.
- Waar is Judy? - Ja.
Jij was ineens foetsie in de woestijn.
Jullie waren allemaal wel een keer foetsie. Ik niet.
- Typisch spionnengedrag. - Wie, de acteur?
De meester in het vermommen. Volgens mij spelen jullie drie onder één hoedje.
Een spionnenbende.
- Ik kan niet liegen. - Acteren ís liegen, makker.
Ik ben geen spion. Jíj hebt stiekeme plannen.
- Wat? - Even bij de les blijven.
- Ja. - Ja, we moeten bij de les blijven.
- Op naar de plek waar Susan overleed. - Dat is zo ver weg.
We moeten zo ver reizen om daar te komen.
Ik heb een sluiproute gevonden waardoor we er in één keer zijn.
Een directe verbinding, als het ware.
- Zit er een addertje onder het gras? - Nee. Nou...
- O, mijn god. Kantje boord. - We stortten bijna in de afgrond.
- Ik had gelijk. - We zouden het zeker overleven, zei je.
- Bijna zeker. - Bijna?
- Ja, voor 60 procent zeker. - Zestig procent?
Hoe zat het nou met die stiekeme plannetjes van Penelope?
O, ja. Penelope zei dat we naar alle plekken moesten gaan waar Gavin kon zijn.
Dat was al die tijd haar plan. Toch?
- Wat? - Wie?
Haar ex.
Alleen omdat-ie verdwenen is. Eigenlijk zijn we nog samen.
Nee. Je zei dat we dit deden om onszelf te bevrijden. En jij zocht je ex-vriendje?
- Verloofde. - Je hebt gelogen?
Zo wil ik het niet omschrijven.
Nee, het is veel complexer dan dat. Het is... Hij heeft het verkeerd uitgelegd.
We worden gevangengenomen door de Maori's.
Kijk. Daar is Judy.
AOTEAROA 1320 N. CHR.
- Judy. Blijf weg uit het vacuüm. - We kunnen onszelf niet horen.
- We zijn weer te laat. - Altijd te laat.
- Een moment stilte. - Hier is Susan omgekomen.
- Bedankt, Kevin. - Heel tactvol.
Ja, dit is de afgrond waar Susan naar beneden stortte...
...en werd verpletterd door het rotsblok.
- Dat doet pijn, hè? - De schoenen. Het enige dat nog over is.
- Ik zie daar geen lijk liggen. - Nee, we hebben het gegil gehoord.
En we zagen haar in de afgrond vallen. Ze zei: 'Ik val in de afgrond.'
En toen: 'Nu word ik verpletterd door dat enorme rotsblok.'
Heel verdrietig.
Die schoenen zijn het enige aandenken aan haar.
Maat 45.
Even een momentje stilte?
Susan.
Ik wil dit depri momentje niet verstoren, maar is zij dat niet?
- O, mijn hemel. - Dat is... Dat is...
Ze is niet... Susan. Susan.
- Susan. - Susan.
Susan.
- Susan. - Ze slaat op de vlucht.
Ze herkent ons gewoon niet.
- Susan, we komen eraan. We komen eraan. - Susan.
Susan.
- Susan. - Die doorgang staat niet op de Kaart.
Nee, en zij heeft geen Kaart.
Misschien juist wel. Het ontbrekende stukje.
Ze heeft hem vast gestolen.
Dat zou Susan ons echt niet aandoen. We komen eraan, Susan.
- Wat zal ze blij zijn. - Susan.
Susan.
QIN-DYNASTIE 220 V. CHR.
Susan.
- Susan. - Susan.
Susan. Ze hoort ons niet.
- Misschien heeft ze gehoorbeschadiging. - Zijn jullie soms nog nooit geghost?
Susan.
- Susan, wij zijn het. - Wachten, hou ze tegen. Halt.
Jullie mogen hier niet komen. Er staat hier een muur.
Nee, hoor. We proberen onze vriendin in te halen die...
...hieroverheen is gesprongen.
Niemand kan hieroverheen springen. Onmogelijk.
Maar dat kon ze wel omdat er geen muur is.
- Jawel. - Hoe kon ze dan daar komen?
- Susan. - Is dat een codewoord? 'Susan'.
Ik weet wie jullie zijn. Huurmoordenaars die door m'n vijanden zijn gestuurd.
Mensen zeggen dat ik aan wanen lijd, maar dat is niet zo...
...als ze je constant proberen te vergiftigen.
Dat willen wij niet.
Daar wil ik een einde aan maken met mijn muur.
- Bent u Qin Shi Huangdi? - Ja, klein huurmoordenaartje.
Wauw. Ik heb uw muur altijd al willen bezoeken.
Nou, oké, maar het is geen...
Super. Nou, hij kan er best mee door. Hij is nog niet af, maar bedankt.
Graag gedaan. Oké, we gaan.
Als ze naar deze kant komen, steek je ze overhoop.
- Hemeltjelief. - Omdat we niet over een muur springen?
- Streng, hoor. - Wacht even. Ik ben een waarzegger.
Een waarzegger? Bijna net zo leuk als muren.
Ja, in de toekomst komen er mensen van over de hele wereld naar uw muur kijken.
- Het moet juist mensen op afstand houden. - Dat doet het ook.
De muur zal uit vier miljoen stenen bestaan en is na 2000 jaar af.
2000 jaar? Mijn aannemers zeiden vier maanden. Belachelijk. Typisch, hè?
Goede aannemers zijn dun gezaaid.
- Nou, hè? - Wauw, vier miljoen stenen.
- Wauw. Gefeliciteerd. - Goed gedaan.
En nu moeten we er echt vandoor.
Wachten, laat ze erdoor.
- Bedankt. - Kijk of ze gif hebben.
Ik vind het best goed klinken. Vier miljoen stenen is echt heel cool.
Geloof mij, het pakt allemaal goed uit. U wordt de eerste keizer van China.
- Wat is China? - China is...
Kevin, we moeten opschieten als we Susan willen inhalen.
Susan.
Daar is Susan. Susan.
O, lieve hemel.
Zijn dit de Olympische Spelen?
Erger nog. Dit is de stad Caffa in 1343, belegerd door het Mongoolse leger...
...dat pestslachtoffers de stad in katapulteert.
Gadver. Waarom weet je dit überhaupt?
Het eerste geval van biologische oorlogsvoering.
Zo bereikte de Zwarte Dood Europa.
Oké, we moeten maken dat we hier wegkomen.
We hoeven alleen wat zombies te ontwijken.
Over dit stukje geschiedenis lees ik denk ik liever.
- Waar is Susan? Susan. - We zijn 'r kwijt.
Susan.
Susan. Kom terug.
Jullie rennen allemaal rond als een kip zonder kop.
- Wat is dit? - We zoeken onze beste vriendin, Susan.
En we proberen afstand te houden tot een besmettelijke dodelijke ziekte.
Ja, de zogenaamde 'builenpest'. Daar hoef je je geen zorgen om te maken.
Het is van de zotte om je geen zorgen te maken om een dodelijke ziekte.
Nee, het is net de griep. Uiteindelijk krijgt iedereen het.
O, ja?
Je krijgt de pest alleen als je oud bent en wij zijn pas 24.
Of als je je wast. Dus je moet je vooral niet wassen.
Hij wast zich.
Ja, maar met urine.
Dan ben je gegarandeerd beschermd tegen de builenpest.
- Volg mij voor meer goeie tips. - Hoe dan?
Te voet. Volg me te voet. Daar links is mijn winkel.
- Nee. - We hebben mooie tapijten. Kom.
Susan. Kom terug. Wij zijn het. Susan.
- Susan. - Susan, je... Susan.
- Susan, wij zijn het. - Susan.
Je maakt het ons wel heel lastig.
Susan.
- Susan, wij zijn het. - Susan.
Dat weet ik, want jullie hebben een bord voor je kop.
Ik kap ermee, oké? Ik ben geen bandiet meer.
Susan zou dat nooit zeggen.
- Ik ben Susan. - Waar is de echte Susan?
Ik ben Susan. Ik wil ergens naartoe en ik wil niet dat jullie me volgen.
Laat me met rust.
Ik...
Ik snap het niet.
Pardon. Ik heb iets belangrijks te zeggen.
Wacht even.
- Wacht even. Wat was dat voor hoestje? - Ik schraapte gewoon even mijn keel.
Ik wilde 'n redevoering houden, hoor maar.
Alto, als ze dachten dat je besmet was, werd je omgebracht.
- Maar wij zijn niet besmet. - Hoorden jullie dat?
Volgens mij hebben deze indringers de pest meegebracht...
...waar ik niet echt in geloof.
Wat? Nee. Je moet ons niet ombrengen omdat je denkt dat we ziek zijn.
Laat die ziekte het werk maar doen.
Had ik niet moeten...
De lijken die de stad in worden gekatapulteerd, hebben de pest, wij niet.
Wij niet. Widgit...
O, jee.
Zo raar.
Breng ons niet om.
- Kom maar mee dan. - Susan.
Wat is dat nou?
- O, ja. Susan kwam ons redden. - Ze zou ons nooit aan ons lot overlaten.
Ze meende het niet dat ze niet gevolgd wilde worden. Wat een grapjas.
Susan. Waar is ze?
Susan.
Jullie nepvriendin is vast daarbinnen.
- Waarom denk je dat? - Omdat er verder geen opties zijn?
Dat wilde ik net zeggen. Kom op.
Wat nou als het Opperwezen daarbinnen is, in de gedaante van Zeus?
- Misschien luist de spion ons erin. - Mijn zus is de spion niet.
Er gingen al dingen fout voordat zij erbij kwam.
- Eigenlijk sinds jij erbij kwam. - Ja, Kevin is vast de spion.
Oké. Susan zal wel weten wie de spion is, oké?
En we moeten uitvissen waarom ze geen bandiet wil zijn.
Gavin?
Ongelofelijk. Ik...
Na al die tijd heb ik je eindelijk gevonden. O, Gavin.
Susan?
Gavin.
- Gavin? Susan? - Wat leuk.
Gavin woont samen met je beste vriendin, dus je kunt ze tegelijk 'n bezoek brengen.
Wat is er hier aan de hand?
Haal je arm weg, Susan, behalve als je hem moet ondersteunen.
- En anders doe ik dat wel. Weg jij. - Penelope, ik hou van Susan.
En ik van Gavin.
Nee, maar ik... Ik heb door de tijd gereisd om je te vinden...
...en om je te laten zien wat ik in mijn mars heb.
- En dat is heel fijn voor je. - Nee, niet... Voor jou. Het is voor jou.
En in plaats daarvan heeft deze bandiet, deze dief...
- Je hebt mijn grote liefde ingepikt. - Penelope, ik ben geen schat.
Voor mij wel. Je was de grootste schat uit het hele universum.
We konden het je niet vertellen.
Ik heb mijn leven op het spel gezet om de grootste schatten te verzamelen.
Kijk... Ik heb ze hier. Zie je?
Ze zijn voor jou. Moet je kijken.
Dit is bestek van de graaf van Sandwich. En dit...
Goud en robijnen van Mansa Moussa en de sultan van Caïro.
Dit is de tand van een dinosaurus.
- Wil je dit echt niet hebben? - Ik heb al die schatten nooit gewild.
Ik wilde alleen maar je aandacht, en die kreeg ik niet van je.
En deze tekening van je dan?
Moet ik dit voorstellen?
Dat ben je ook, toch?
Nee, jij zag alleen maar wat je wilde zien, Penelope.
Maar nu ik erover nadenk, zou dit best een coole ketting zijn.
Nee, die mag je nu niet meer hebben. Wat is dit toch allemaal?
Ik zette m'n dood in scène om weg te komen.
En ik stal een stukje Kaart, zodat jullie me niet zouden vinden.
Ik snap wel dat je bij Penelope weg wilde, maar wij dan?
Ja. Eens een bandiet, altijd een bandiet, toch?
Even serieus. Bestond ons leven uit meer dan alleen...
...een hoop bijna-doodervaringen en mislukte roofpogingen?
Ik wilde gewoon bij Gav zijn, maar jullie stonden in de weg.
We hebben wel wat spullen weten te stelen, maar...
Maar wat? Dat is jullie volledige buit.
- En waar is Judy? - Verdwenen in het vacuüm.
Ze is er vast vandoor. Jullie zijn geen tijdbandieten.
Jullie zijn maar onfortuinlijke geschiedenistoeristen.
Wat is de zin van jullie bestaan? Jullie hebben niets voor elkaar kregen.
Ja. Nee, dat is waar.
We hebben geen van onze doelen bereikt. Wat is de zin van ons bestaan?
Misschien moeten we ook een stukje van de Kaart afscheuren en onze eigen weg gaan...
...dan hoeven we elkaar nooit meer te zien.
Penelope.
Gavin heeft je misschien niet nodig, maar ik wel.
Dank je, Kevin.
Susan heeft gelijk. We hebben geen van onze doelen bereikt...
...maar wel andere dingen. Wat is de zin van ons bestaan?
We zijn een bende, een groep, mensen die met elkaar optrekken.
Ja. Mensen die met elkaar optrekken. Dat valt niet te ontkennen.
Ik was nog niet klaar.
We zijn een team.
We zijn er voor elkaar. Dat is de zin van ons bestaan. Dat hebben we gedaan.
Mensen die niet om ons geven hoeven we niet te imponeren.
Wij geven om elkaar, zelfs om de nieuwste leden van ons team.
Daarom gaan we helpen hun ouders te redden...
...door ze vlak bij de gevaarlijkste plek in het universum af te zetten.
Penelope, ik volg jou naar de poort van de Vesting der Eeuwige Duisternis.
Ik ook, helemaal naar de ingang en geen stap verder.
Ik ook. Ik ga graag mee, maar niet naar binnen, want dat vind ik te eng.
Oké. We willen dat stukje van de Kaart om naar de tijd van de legendes te gaan.
Daar hebben jullie de Kaart niet voor nodig, sufferds.
Jullie zijn er al.
Aardbeving.
Wat is dit?
Kevin. Voorzichtig.
Wat is dat in hemelsnaam?
- Dat is Hen maar. - Je woont op 't hoofd van een reus?
'Woont op het hoofd van een man.'
Vertaling: Jenneke Takens