Witajcie w nowym sezonie Inside na Netfliksie.
Jeden dom. Siedem dni.
Dziesięciu uczestników walczy o milion funtów.
O Boże.
W czym haczyk?
Zabraliśmy im wszystko. Zaczynają z niczym.
Ile za prysznic?
- 500 funtów za minutę. - Przepraszam.
Zrobiliście nas z tym w konia.
Ceny są ewidentnie wygórowane.
Codziennie będą podejmować wyzwania Sidemenów.
Ilu przegrało?
- Jeśli przegrają, mogą wszystko stracić. - Przegrałam!
10 UCZESTNIKÓW
7 DNI
1 000 000 ♪
Powracamy w drugim sezonie.
Zobaczmy, którzy influencerzy mają problemy z podatkami.
OBRAZ Z WINDY
Dobra. W sumie fajnie.
Najpierw obleśna strona TikToka i dziwaczna strona podcastów.
George Clarke.
Do widzenia.
Cześć, jestem George, mam 24 lata i nagrywam filmy na YouTube’a i TikToka.
Gdy nabroiłem w dzieciństwie, pisałem przeprosiny.
Moi obserwujący pewnie opisaliby mnie jako niezręcznego singla.
To dosłownie więzienie.
Pięknie to urządziliście.
Na zewnątrz i tak nie wydaję pieniędzy,
więc nie wiem, czy w środku się to zmieni.
Jestem pierwszy? Nigdy nie byłem pierwszy.
Fajnie spędzić tydzień bez telefonu,
poznawać ludzi...
Są moi fani.
Cześć.
Śmiało, róbcie foty.
...wykonać kilka wyzwań,
może wydać forsę na batonik czy coś.
Jest tablica, ale bez rzutek.
Przydałaby mi się rzutka.
Dziesięć łóżek? Dwa podwójne?
Skończyłem spacerować. Poproszę o przyjaciela.
Widać, że jest po szkole prywatnej?
Teraz człowiek ze złotymi zębami, złotymi ustami i zaczerwienionym gardłem.
To PK Humble.
Widać, że jestem Afrykaninem, bo dużo pakuję.
PK Humble, pierwszy potomek Winstona Churchilla.
Mam 27 lat od poniedziałku do piątku, a 33 w weekendy.
Jestem twórcą treści i artystą.
Kolejny dzień w życiu pana PK Humble’a.
Jeśli nie wygram więcej niż 250, wszystko sabotuję.
Wydam wszystko.
Wszyscy zginą.
Lubię przewodzić, prowadzić na manowce.
Gdy inni zbłądzą, pójdę w drugą stronę.
Jestem na telefonie 24 godziny na dobę.
Ciekawe ile moich lasek będzie do mnie pisać i tęsknić.
Może nawet nie powiem mamie.
Może zadzwoni na policję.
Nasza pierwsza pani domu to modelka Mya Mills.
Czy jej zachowanie będzie modelowe?
- Hej. - Cześć.
- Jak tam? - Co tam?
- Pomóc ci? - Co jest?
- Pomogę ci. - Dzięki.
- Boże. Jak masz na imię? - Mya. Miło cię poznać.
- A ty? - Jeremy.
- Jeremy? - Tak.
- Dobrze wymawiam? - Dobrze.
Mya Mills, mam 23 lata. Jestem influencerką.
Moje treści na Instagramie to głównie styl życia, podróże,
makijaż i wszystko o mnie.
Z przyjaciółmi zawsze chodzimy na sushi.
Będę za tym tęskniła.
Może będę na diecie.
Mogę tak powiedzieć?
Za ciężka?
- Spoko. - Dobra.
Widzisz bicka?
- Widzisz? - Co robimy?
Nie wiem.
- Dopiero dotarłeś? - Tak.
Dobrze. Chodźmy.
Między PK-em a Mayą coś pyknęło.
Czekaj.
Mam słabą orientację w terenie.
To labirynt.
- Nie słuchaj mnie. - Sklep.
- Tutaj. - Nie, tędy.
- Zobaczmy siłownię. - Otwórzmy.
Pewnie jesteśmy tu pierwsi.
- Prawdziwi ludzie. - Rassclaash.
- Cześć. - Tak!
Cześć.
- Miło mi. George. - PK. Miło mi.
- Mya. Tulas. Miło mi. - George.
Jesteśmy tu sami?
Chyba że ktoś się ukrywa.
- Tylko my. - Pozwiedzałeś?
- Tak. Mogę was oprowadzić. - Oprowadź nas.
W tym pokoju są tylko kanapy. Nie wiem, do czego jest.
- Myślałam, że masz spódnicę. - A co? Ładne? To thobe.
- Niezłe. - Spoko.
- Dziękuję. - Siłownia do ćwiczeń.
- Rany. - Ćwiczycie?
- Ćwiczę, nie widać? - Zrób tak.
- Nie widać? - Tak.
- Ale dziura. - Przynajmniej są lustra.
Dużo miejsca.
- Prysznic? - Bywało gorzej.
- Na pewno prysznic. - Nie ma wanny?
- To... - Pojedyncze łóżka?
- Miło. Dwa podwójne łóżka. - Tak.
Jest miło.
Nie musisz kłamać.
I to wszystko?
- Tak. Na tydzień. - Tak.
Nie sądziłam, że tak będzie. A ty?
Nie.
Następna w domu jest influencerka i podcasterka Mandi.
Oby ochrona nie miała psów szukających.
O Boże.
W co ja się wpakowałam?
Jestem Mandi Vakili, mam 32 lata
i jestem najbardziej znana jako „influencerka” i podcasterka.
Jak on śmie zdradzać.
Nawet nie jest taki wysoki.
Jestem znana jako siostra Anny z Love Island.
Ale po tym programie
ona będzie znana z tego, że jest siostrą Mandi Vakili z Inside Sidemenów.
Jestem czysta. Widzicie?
Chyba potrzebuję pomocy.
Czemu tyle spakowałam?
Wyobrażam sobie, jak odchodzę z kupą forsy.
Nie lubię niehigienicznych ludzi, brudasów, śmierdzieli.
Nigdy tak szybko nie przeszłam przez bramki.
Bo ludzie chcą fotek z twoją siostrą.
Następnie samozwańczy News Daddy.
Oby miał co zaprezentować. Oto Dylan Page.
Cześć.
- Cześć. Jak leci? - Cześć.
REPORTER WIADOMOŚCI Z TIKTOKA, 25 LAT
Ta wciąż ja. Nazywam się Dylan.
Tyle się wydarzyło w ciągu ostatnich 24 godzin, że szok.
Jestem znany jako News Daddy. I wszystko jasne.
Przekazuję ludziom wiadomości.
Mam dla ciebie wieści. Żart z maską był gówniany.
Kim jesteś?
- Dylan. A ty? - Mandi.
- Przejdę. - Miło cię poznać, Dylanie.
Miło mi. Jak leci?
- Luz. - Dopiero przyszłaś?
- Cieszę się. Przed chwilą. - Dobra, słodko.
- Włożyć? - To idzie tam.
Miałam cięższą.
- Masz dużą? - Było z nią ciężko.
W centrum wszystkiego, co robię, czy to z polityką, czy z wydarzeniami,
jest to, co ciekawe. Czym się interesują ludzie?
To główny aksjomat wszystkiego, co robię.
Dorastałem w Afryce Południowej,
mieszkałem w Wielkiej Brytanii i Australii.
Wróciłem do Wielkiej Brytanii, więc mam szalony akcent.
- „Pokusa”. - Ale czad.
- Halo? - To w domu jest duch?
- Boże. Cześć! - Cześć. Jak leci?
- Jestem Mandi. - A ja Mya.
- Cześć. - Jak leci? Dylan.
- Miło mi. - Jestem Mya.
- Miło mi. Jak masz na imię? - PK.
PK i Mya.
- Znam cię z tego tam... - Tak. Anna.
- Mandi. - Mandi!
Właśnie zauważyłem te buty.
Hej.
- Ostre. Buty Hulka. - Hulk miażdży.
To kapcie czy buty?
Ważne, że paskudne.
Szósty gość to FaZe Jason, znany jako JasonTheWeen,
a dla Brytyjczyków Jason Penis.
Dotarłem.
Taśmociąg.
Weź moje łupy.
Jestem Jason, FaZe Jason. Mam 20 lat, jestem streamerem w Stanach.
Pierwsze otwarcie.
*WĄCHA TORBĘ*
O Boże!
Jestem dzieciakiem ery iPadów, więc dorastałem z iPadem.
Nie pamiętam, kiedy ostatnio spędziłem tydzień bez telefonu.
Muszę rozwalać mózg TikTokiem pół godziny przed pójściem spać.
Cześć.
Jak leci?
- Miło mi. - Kumple!
Chodzi o to, by inni cię nie wyrzucili.
Wystarczy zakumplować się ze wszystkimi. To mój cel.
A potem ukraść cały hajs.
Żartuję.
Co to jest streaming? Interesuje mnie to.
Ktoś gra w gry, a ludzie to oglądają?
- Grasz, reagujesz. - I można na tym zarobić.
To miłe.
Jak ci płacą? Za minutę?
- Są reklamy i subskrypcje. - To ciekawe.
Mówię do monitora przez sześć godzin dziennie.
To deko smutne.
Siódma w środku to Whitney Adebayo.
Zajęła drugie miejsce w programie o szukaniu miłości na wyspie.
Nie na tej wyspie.
To szaleństwo.
Cześć, nazywam się Whitney Adebayo. Mam 26 lat i jestem z Camden Town.
Po doświadczeniach z Love Island i wyzwań
nauczyłam się pakować więcej peruk.
Jak w strasznym filmie.
Do Whitney dołącza streamerka z Twitcha Cinna Brit.
Na pewno będzie C-inna.
To nie koniec żartów.
- Cześć, laska. - Cześć.
Jak leci?
Masz świetny makijaż.
Pasujemy do siebie.
Dzięki temu nie myślę, gdzie, kurwa, jestem.
Jestem tu dosłownie od minuty i nikt mi nie pomaga.
- Gdzie są inni? - Czy ja...
Cześć, mam na imię Cinna. Mam 27 lat i jestem streamerką.
Nigdy dotąd nie miałam siedmiu dni wolnego.
Zróbmy test smaku.
Najdłużej nie streamowałam chyba przez trzy dni.
Stresuję się tym, że nie będę streamować,
bo robię to cały czas.
Zostawić to tutaj?
Wyglądam na kogoś, kto dźwiga?
- Ty tak. - Czekaj.
Kochana. Spróbuj z moją.
Pomogę ci. Nawet się nie przejmuj.
Jeśli dasz radę, będę zażenowana.
- Ile waży? - Jestem większa od ciebie.
Dawaj, laska.
Mam. Czy możesz...
- Mam ci pomóc? - Nie...
Nie trudź się.
- Cześć. - Cześć!
Nowa rodzinko.
- Super. - Jason!
- Jesteśmy jedynymi Amerykanami? - Tak.
Fajnie. Trzymajmy się razem.
Musimy. Żartuję.
A teraz Milli Jo.
Ma sławne konto na TikToku z siostrą.
Ja z siostrą dzieliłem się tylko chipsami i pierwszym stanikiem.
Co się dzieje?
Przejdź przez wykrywacz metalu. Dobra.
Cholera.
Nazywam się Milli Jo McLoughlin, mam 21 lat.
Jestem z Liverpoolu i jestem twórcą treści.
Jak nie dać się nabrać.
Żaden koleś mnie nigdy nie nabrał.
Dorastałam w Portugalii. Byłam tam 11 lat, dlatego straciłam akcent.
Do widzenia. O rany.
Strategią, którą wybieram, jest bycie tą uroczą.
Jeśli pieniądze znikną, to nie ja.
Jestem słodka. Nie tykałam.
Ekscytująco.
Ostatnia jest Farah. Na TikToku podchodzi do przypadkowych par
i mówi, że dany koleś to jej mąż.
Moją babcię zamknęliśmy za to w domu opieki.
- Cześć. - Cześć!
O rany, to urocze.
Jeśli mi to zabiorą, będę zła.
Serio.
- Cześć. Tulas. - Jestem Milli Jo, miło cię poznać.
Czekaj. Tutaj?
Jestem Farah i jestem nieśmiała.
Zdenerwowana.
Dużo się dzieje.
Farah Shams, miło was poznać.
Masz tak dużo rzeczy.
Miałam jedną małą walizkę.
- Przynajmniej wchodzimy razem. - Bałam się wejść sama.
- Nie wiem, ilu już tam jest. - Nie.
Witajcie na lekcji 5897
jak pozbyć się fobii społecznej.
Mam 24 lata
i krzyczę na TikToku.
To właśnie robię. Krzyczę.
Mam też szpatułkę.
Używam szpatułki jako mikrofonu.
Nieważne, jak bogata, sławna czy popularna będę,
nigdy nie zmienię mojego szpatułkowego mikrofonu.
Są dziewczyny.
W domu są dziewczyny.
- Cześć! Miło mi. - Hej.
Cześć...
- Tulas. - Cinna, miło mi.
- Milli Jo. - Przepraszam.
O Boże, jest tu tylu ludzi.
Boże! Jesteś reporterem na TikToku.
Zdecydowanie.
Pierwsze wrażenie o Myi.
Była trochę flirciarska
i rozchichotana,
robiła takie...
„Ty głuptasie!”
Spróbowałem flirtować.
Ale teraz muszę odpuścić
i dać jej spokój.
Posłuchajcie!
Ciociu. Co chcesz powiedzieć?
Jestem seniorką.
Wiedziałam, że będę.
Boli mnie głowa od hałasu.
Oczywiście jako najstarsza jestem bardziej wrażliwa na dźwięki.
- Tylko my jesteśmy z USA. - Ma akcent.
Myślałam, że jest z Londynu.
- Skąd jesteś w Ameryce? - Z Wirginii.
- On z Teksasu.
Teksas, Alabama...
Wybrali najbardziej amerykańskie miejsca.
Zaprezentujesz akcent? „W moim bucie jest wąż”.
W moim bucie jest wąż.
To szalone, jak bardzo się różnimy.
Widać będę tu jedyną laską z Ameryki.
Ty jebany palancie.
- Ty fiucie. - Ty pieprzony dupku.
Bomboclaash.
A nie „bomboclaat”?
Nie. W UK bomboclaash.
Skoro bomboclaaty się zebrały, czas na wybór, gdzie będą spać.
Nie bierz mojego łóżka. Zejdź z mojego łóżka!
- To ubrania na dwór. - Rozsiewasz bakterie.
- To moje. - O rety...
Wszędzie wycierałeś się w tej kiecce.
- Jest nowa. - Nie.
Przestańcie się kłócić o moje łóżko.
Łóżko, Jezu Chryste z Nazaretu.
Nie wiem, kto wybrał to łóżko,
bo nie dałbym go najgorszemu wrogowi.
Te łóżka są takie sztywne i cienkie.
Zaraz będzie o wiele bardziej sztywno i cienko,
bo wpadli Sidemeni.
Brzydko.
Już to robił.
Jesteś za duży.
Moja popisowa poza...
Moja też! Robię to samo.
Tak.
Czadowo.
OMG.
Zacząłem na TikToku.
- Gadasz na TikToku? - Tak.
- A na żywo nie? - Mam przestać?
Na żywo się nie odzywasz. Wołam cię...
- Cześć. - Cześć.
- Cześć wszystkim. - Boże!
Przepraszam.
Witajcie w nowym sezonie Inside.
Czadowo.
Wszyscy będziecie walczyć
o nagrodę,
która zaczyna się od miliona funtów.
To dla was za mało?
Chyba już wiedzieli.
Codziennie wszyscy będziecie brali udział w wyzwaniach.
Jeśli źle sobie poradzicie,
będziecie tracić kasę z milionowej puli.
- Nie. - Nie schrzańcie.
- Luzik. - Co do...
Jak widać, nie ma tu zbyt wiele,
bo wszystko kosztuje.
Boże.
Ucieszycie się...
Bez jaj!
Ucieszycie się, bo sklep jest otwarty.
Powodzenia, skurwiele.
Hej!
Mogę spytać, kiedy pierwsze wyzwanie?
- Zamknij się. - Tak.
Burak. Co to za spóźnienie?
Mieliśmy zebrać się o 10.00, ziom.
Na nic nie wydamy pieniędzy!
Cieszę się!
Zachowajmy chociaż pół miliona.
- Co najmniej pół. - 800.
- Tak. - Tak.
- Podoba mi się twoje myślenie! - Zgoda?
- Zachowamy 800 000? - Nie musimy...
Żeby wszyscy nie...
Osiemset tysi!
Daję im godzinę.
POKÓJ 19
Jezu Chryste.
- Dobra. - Nie...
- Nie jest tak źle. - Dobra.
PK, jestem najstarsza...
Co to jest złota słomka?
- Nie. - Co?
To musi być coś więcej niż słomka.
- Nie ma jedzenia. - Zupki.
Powinniśmy coś kupić.
Gdzie wódka?
Mamy nie wydawać, ale będziemy się nudzić.
Jestem głodna.
Gdzie wódka? Chcę butelkę belvedere.
- Możemy się umówić... - Kupmy rozrywkę.
Właśnie.
Czy mogę potwierdzić paletkę do ping-ponga i piłeczkę?
Kto pije kawę?
- Tak. - Ale to za jedną.
Stłumi nasz głód.
- Możemy kupić kilka... - Dobra. Mądrala!
- Kupmy kilka kaw... - Jesteś przywódcą. Stań tutaj.
Głód stłumiony. Potem pomyślimy o jedzeniu.
Otworzono sklep i wszyscy krzyczeli.
Ja też. Nie chciałam, ale to ekscytujące, bo otworzono sklep.
Wpadliśmy na świetny pomysł.
- Dostaniemy proste posiłki. - Tak.
Kupimy jeden porządny i podzielimy go na...
Nie możemy.
- Kto tak powiedział? - Co?
- W zeszłym sezonie tak było.
Nie ma zasad.
Wszyscy chcą wiedzieć, co to za złota słomka.
Jeśli to prawdziwe złoto, może być więcej warta.
Interesuje mnie tylko złota słomka.
Potwierdziłam. Tym będziemy się bawić.
Muszę się napić ciepłego.
- Jaki smak? - Czekaj.
Nie!
Jest jedna?
- Tak! - Strata kasy. Nie bierz drugiej.
Potwierdzam, że zrobiliście nas w wała.
Zamawiamy jeszcze jedną paletkę.
Trzeba kupić więcej.
Zawarliśmy umowę? Wszyscy mamy głodować?
Głodujące dzieci.
Minęła godzina.
Chcieli połączyć siły,
więc jeśli ktoś chce zupkę,
musi być na dwie osoby. Jasne?
Pieprzyć to. Poproszę chipsy.
- Nie dawajcie... - Chcę zarobić.
Poproszę chipsy i masło orzechowe.
- I... - Masz tydzień na cierpienie.
Warto.
Idzie do dupy.
Będę szczery.
Wszyscy już wydają.
Zanim weszliśmy do sklepu, mówili, żeby mało wydawać.
„Musi zostać co najmniej ponad 800 000”.
Whitney kupiła masło orzechowe. A ja zupkę chińską.
Oszukano nas z paletkami.
W pierwszej rundzie sklepu nieźle nam poszło.
- Tak. - Tak uważam.
- A herbata i dzbanek... - Jest tam ktoś?
Co? To nasza kawa?
Solone chipsy?
Nawet nie lubię takich.
Zamówili czekoladę.
Co?
- Kto? - Przegapiłeś.
Czipsa?
- Dlaczego wszyscy są tacy skąpi? - Nikt nie zamawiał...
- Jezu! - Ona nie żartuje.
- Wcale. - Kto to zamówił?
- Whitney, ale kocham ją, więc może. - Co zamówiła?
Jestem głodna.
Zjedz coś.
Ale nic z tego nie lubię. Nie chcę za dużo wydać.
Co?
Chciałabym zupkę chińską.
- Chłopaki... - Zamów, to się z tobą podzielę.
Możecie kupić sobie po porcji.
- Trzy tysiące w błoto. - Jeśli możemy się podzielić...
Zapytam, czy ktoś jeszcze chce.
Whitney, zjesz ze mną zupkę chińską?
Nie lubię zupek.
Na pewno jest ktoś, kto zje razem z tobą.
- Chcę zupkę. - Miej to już z głowy.
- Umierasz z głodu. - Ale nie lubię zupek.
Gdybym miała...
- Kamera musi nisko zjechać. - Bardzo nisko.
Chciałabym potwierdzić zieloną zupkę chińską.
Dziękuję.
Boże!
- Masz zieloną. - Zielona.
Dziękuję bardzo!
Chciałam coś kupić, ale wszyscy byli przeciwni.
Fantastycznie!
Fajnie, że wszyscy się zgadzamy.
Może ktoś inny odejdzie z tymi 500 tysiącami.
Pomyśl, jak super masz życie na zewnątrz.
To tylko jeden tydzień na niedosyt, głód i niekorzystanie z telefonu.
I ktoś inny ma wygrać?
Nie w tym celu to robisz. Robisz to dla doświadczenia.
Kiedy znowu doświadczysz niedostatku? Może nigdy.
Mieliśmy koronawirusa. Wystarczy mi niedostatków.
Nie wiem, czy tydzień bez TikToka jest jak globalna pandemia.
- Stresuję się. - Podzielimy się z innymi.
Ale wszystko zjedzą przed nami.
To nie była twoja decyzja, tylko nasza.
Wspólna.
- Wspólna, a potem... - Nie mogą nas winić.
Nie ściemniamy.
Ale teraz chodzi o przetrwanie i nie wiem.
- Jestem głodna. - Jestem słaba. Potrzebuję paliwa.
Cholera.
Ale gorące.
Schowaj to na wypadek, gdyby weszli.
- Tak. Mówiłam, że jako grupa... - Idą.
Wszyscy są cudowni.
Czemu tu jesteście?
- I Jason! Dobra, chodźcie. - Kurwa!
- Co się dzieje? - Nie!
Gadacie o mnie?
- Nie. - Najwięcej gadaliście o mnie.
- Uważaj! - Czemu tu jesteście?
Wiesz co? Gracie podstępnie. Nie musicie mówić.
Wszystko jasne.
Popijałaś sobie herbatkę...
Tak.
- Gramy podstępnie. - Dosłownie piłaś herbatę.
Ale wszyscy wiedzieli i z nimi o tym rozmawiałam.
- Doniosę na was. - Podzielimy się.
Nazywają to konfesjonałem.
To było za kanapą. Wywęszyłam to.
- To tędy? - Nie wiem.
- Czemu idę za tobą? - Doniosę.
Nie wiem, dokąd idę.
PK-owi nie można ufać.
Ukrył makaron za kanapą. Wywęszyłam go.
Jak smakuje?
Chciałam zamówić więcej i zamknęli sklep.
Musimy się ze sobą naradzać.
- I to ta zielona. - Wiem.
- Kurczak i grzyby. - Wiedziałam.
Miałam przeczucie. Słuchaj.
Jeszcze nie jadłam, ale...
Jeśli mamy grać podstępnie, to mogę.
Była wściekła.
Nie, była zła, ale...
- Ludziska. - Ludzie!
Genialnie.
- Nie, to... - To nie jest obiad.
- Jaja. Obiad? - Widzicie? Mówiłem, żeby czekać.
Zaczekaj. Skąd ta zupka?
Kto dostał zupkę?
To nawet nie fasolka po bretońsku.
To obrzydliwe.
Mogę potwierdzić ulepszenie?
Będę pierdzieć po całym domu.
Ale musimy podzielić się tym lepszym.
- To nawet nie fasolka. - To obrzydliwe.
- Nie ma mowy. - Nie lubię fasolki.
- Zimne? - Wydają racje.
Trzeba tu dodać pikanterii.
Jeśli wszyscy będą przestrzegać zasad, to nie będzie zabawnie.
Trzeba wprowadzić w życie podstępność.
Chcę zobaczyć słomkę.
Gdzie jest?
Gdzie jest mój...
Widzę, że bawisz się w gierki. Jesteś sprytna.
Najpierw udajesz dobrą Samarytankę, a teraz chcesz słomkę.
Twój pomysł. Popieram go.
- Mogę potwierdzić złotą słomkę? - Lubię dramaty.
- Więc czemu nie? - Będziemy się wypierać.
Mówiłam, że to złota słomka.
2500 funtów za przyrząd do picia?
Ta już przegięcie.
Niech ją znajdą. Połóż tu.
Mam złotą słomkę. Chciałam wiedzieć, co to jest.
Myślałam, że może coś więcej niż zwykła złota słomka.
Wyobraźnia wiele mi podpowiadała.
Jestem tu cały dzień.
Zaczęłam myśleć, czy to złota słomka?
Ogromna słomka? Może taka duża, że można w niej chodzić?
Więc zamówiłam złotą słomkę. Ale!
Będę używać jej do koli light.
Czy to złota słomka?
Zostawili ją?
Kosztowała 2500?
Boże.
Było tam jeszcze jedzenie.
To jest to samo jedzenie.
- Sorki. - Myślałam, że to lepsze.
Wybacz, ale to było...
Kto to kupił?
- Mogę? Nieważne, kto ją kupił. - Ona chce. Może to na szczęście.
To ty?
To byłaś ty, prawda?
Tak się cieszę!
- Przysięgam, że nie. - Ale masz minę...
- Nie wiem. - Ta mina... To ona.
Ktoś to zrobił. Więc...
- Ktoś... - To ja!
- Tak? - To ty?
- Tak. - Kupiłaś ją?
- Nikt nie miał pojęcia. - Chciałam złotą słomkę.
- Po co? - Po co?
Żeby pić kawę bez niszczenia zębów.
Ja chciałam jej użyć pierwsza.
Dzielmy się!
Jeśli ktoś chce czegoś ze sklepu, nawet jeśli dla siebie, to spoko.
Tylko mówcie.
Kto jest dobry z matmy? Mamy kalkulator?
Wydaliśmy 10 000 funtów. Liczyłam.
Zamówiłam słomkę.
Witajcie, uczestnicy.
Czas na pierwsze wyzwanie.
Hura!
- Lecimy. - Zabieram złotą słomkę!
To program telewizyjny. To jak gra...
Mam pytanko.
Nie ma...
- Pieprzyć to. - Ty...
Bez presji.
A to ci...
Oto Randki w Inside.
Wybrane pary zasiądą do stołu.
Każdy dostanie menu.
Każde menu zawiera dwa pytania.
Aby zaliczyć wyzwanie, muszą szczerze odpowiedzieć.
Jednak parę rzeczy może rozpraszać ich uwagę.
Jeśli nie zdołają kontynuować wyzwania, mogą wcisnąć czerwony guzik.
Ale to będzie kosztować drużynę.
Zagrajmy w Randki w Inside.
Witajcie w pierwszym zadaniu,
Randkach w Inside.
W tym wyzwaniu lepiej się poznacie.
Aby zaliczyć wyzwanie i nie stracić pieniędzy z puli,
musicie zadać sobie dwa pytania.
Ale to nie takie proste.
Musicie odpowiadać na pytania, kiedy będziecie rozpraszani.
Albo możecie się wycofać, naciskając ten czerwony guzik.
Każdy uczestnik na randce
będzie miał menu zawierające dwa pytania do zadania
i informację, co będzie rozpraszało.
Jeśli zdecydujecie się przerwać i wcisnąć guzik
albo nie odpowiecie satysfakcjonująco,
zawalicie wyzwanie i stracicie 10 000 funtów z puli.
PK i Cena.
- Tak, Cena. - Cinna.
Cena.
- John Cena! - Usiądźcie.
Idę na randkę z Johnem Ceną!
- Dalej! - Chodźcie.
- Dasz radę. - Dawaj.
- Bez presji. - Pakuj się.
- Żartuję. - To dla was.
Możecie otworzyć menu.
W dzisiejszym menu
macie ratatuj.
Co to znaczy?
Nie wiesz?
- To nic. - Jakie jest pytanie?
PK, ty pierwszy.
- Urocze! - Nie!
- Dużo ich. - Chwila!
- Stop! - PK!
- Tylko tego się boję!
- Nie! - Nie mam...
Spójrz na niego!
- Co zrobisz? - Siadaj!
Mogę założyć kaptur?
- Laski patrzą. Gotowy? - Jazda.
Jakim tekstem podrywasz?
Jesteś 10/10.
Gdybym mógł cię dziś bzyknąć, zrobiłbym to dwa razy z rzędu.
- Dobra. - Nie przyjmę tego.
Powtórz.
Gdybym mógł cię dziś bzyknąć, chciałbym też jutro.
Tak jest!
- Kto powinien płacić na pierwszej randce? - Ja, bo jestem starszy, dyplomatyczny i...
Moje życie zależy od...
- Jesteś najlepszy. - Dbam o innych.
O innych dbam I radę dam
Boże, chyba się skasztanię.
- Malutkie. - Dobra, PK.
- Zaliczone. - Tak!
- Urocze. - Miło.
- Tak! - Masz tam całą rodzinkę.
Zrobicie fotkę?
Były napakowane.
Kojarzycie pakerów z siłki z mega mięśniami?
To byli ludzie w strojach szczurów.
- Cena. Twoja kolej. - Dobra.
Cinna.
PK, zadawaj pytania.
Pierwsze wrażenie.
Z kim najmniej byś się dogadała i czemu?
To pewnie...
Wiesz co? Chyba ty.
- Bo jestem głośna? - Nie dlatego.
- Jestem głośniejsza. - Dlatego...
Jesteś jak przekupka. Masz dominującą osobowość,
której zwykle unikam, bo nie lubię konfrontacji.
Ja też nie.
- No to nie. - Dobrze...
Kłócisz się z nią o to.
Jak reagujesz, gdy ktoś cię wkurzy?
Nie odpowiadam, bo się denerwuję.
Mogę coś powiedzieć, ale nie lubię konfrontacji.
Cena, zdałaś.
- Hura! - Luzik!
Brawo, PK i Ceno.
Stary. To było łatwe.
I niezłe.
Farah i Jason. Proszę usiąść.
Jeśli to tarantula...
- Nie. - Dobra!
Jeśli to tarantula i ją wezmę, zamawiam dziś zupkę i herbatę.
Możecie otworzyć menu.
Co jemy?
Menu na randkę to bliźniacze kolczyki.
- Co? - Idziemy na piercing.
Dostaniemy nowe kolczyki!
- Gdzie? - Bliźniacze?
Luzik, mogę sobie robić piercing.
- Za darmo. - Spoko.
Jason, nic nie mówisz.
- Wszystko gra? - Mam rozwalone uszy.
Rozwalimy je bardziej.
Jason, zadasz pierwsze pytanie?
Jak myślisz, który gość to najlepszy materiał na męża?
- Ty. - Wyjaśnij odpowiedź.
Tak!
Boję się!
Gotowe?
Nie!
- Wytrzymałam! - Wygląda dobrze!
Co jest w tobie odstraszające?
Jestem za głośna i...
Nie.
- Serio? - Boże. Co jest, kurwa?
Nie lubię igieł.
To nie odstrasza.
Co odstrasza? Jakie było pytanie?
Co w tobie odstrasza i czemu?
Jestem głośna.
To może irytować niektórych ludzi i zakłócać spokój.
Dobra.
Co jeszcze odstrasza?
Coś jeszcze?
I mam zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne.
Więc moje standardy nie pasują do standardów innych.
Wkurzam się i przez to inni... nie wiem.
Czy to dobra odpowiedź? Jest niezła.
- To świetna odpowiedź. - Tak.
Wygląda dobrze!
- Pocę się! - Wygląda dobrze.
- Ładny? - Mega!
Trochę krwawisz.
- Krwawisz! Masz czerwone ucho! - Nie.
- Nie kłam. - Jest spoko.
Nie lubię igieł.
- Potrzymać cię za ręce? - Potrzebuję tego.
- Pomogę ci. - Kurwa.
- Nie boli. Przysięgam. - Dobra.
- Nie boli. - Dobra.
Farah, zadasz pierwsze pytanie?
- Boże. - Pierwsze pytanie.
Opowiedz mi o najgorszej randce.
Jaką miałeś najgorszą randkę?
- Byłem na randce na plaży... - Spójrz mi w oczy. Mów.
Na pikniku były dynie.
Było super. Jakiś ćpun podszedł do nas,
wziął jedną z dyń, zwyzywał mnie i rzucił mi nią w głowę.
- Totalne wykroczenie. - Tak.
Kolejne pytanie. To dobra odpowiedź.
Przyjmuję to.
Ile najwięcej zarobiłeś w miesiąc i jak?
- Znamy odpowiedź! - Co jest, kurwa!
- Znamy odpowiedź! - Muszę odpowiadać dokładnie?
- Dokładnie? - Dokładnie!
- Mniej więcej. - Na oko.
Ilucyfrowa była kwota?
Wiemy to.
- Sześciocyfrowa. - Dlatego mężuś z ciebie.
- Wciśnij przycisk! - Uciekaj, brachu!
Jak to zrobiłeś?
Sześciocyfrową sumę?
Subathon, transmisja 24/7...
- Tak. - Boli mnie ucho.
Mnie też. Krwawi!
- Kurwa. Lekarza! - I to już!
- Lekarza! - Szybko! Mój mąż umiera!
Zaliczyliście.
Dylan i Mandi. Proszę usiąść przy stole.
Dylanie.
Dobra.
- Dasz radę. - Dasz radę.
Możecie otworzyć menu.
W menu na randkę mamy
pocałunek kurczaka.
Najpierw ty, Dylanie.
- To tylko kurczak! - Uroczy.
Mandi, pytaj.
- Niebezpiecznie. - Zadaj pytanie.
Co byś zrobił, gdybyś był niewidzialny?
- Chodziłbym nago... - Nago?
...publicznie i świetnie bym się bawił.
Dalej.
Czy żałujesz jakiegoś postu w mediach społecznościowych?
Wyjaśnij.
Nie żałuję niczego, co wrzucam.
To szczera prawda.
Ja żałuję tak wielu rzeczy. Brawo.
Teraz Mandi.
Cześć.
Mój chłopak ma ksywkę Kurczak.
Masz tu robaki.
- To nie fair! - Zadaj pytanie, Dylanie.
- On tak nie miał! - Spójrz na mnie.
- Gryzą mnie. - Dobra.
Co jest ważniejsze... Posłuchaj.
Co jest ważniejsze, pieniądze czy lojalność i dlaczego?
Pieniądze.
Dobra, to prawda!
Opowiedz mi historię swojego pierwszego pocałunku.
Jednemu takiemu kolesiowi niezbyt się podobałam i wymusiłam to...
To było na oczach wszystkich.
Gdzie?
W barze z sziszą.
Dobra.
Wasza randka skończona. Dobra robota.
- Dobra robota. - Brawo!
- Zapraszamy Milli i Whitney do stołu. - Whitney.
- Kochanie. - Proszę. Przysięgam.
Pamiętacie, jaka byłam miła?
I wspierająca.
Możecie teraz otworzyć menu.
O Boże.
W dzisiejszym menu mamy pajęczą głowę.
Nie.
- Nie. - Usiądź.
Nie możemy się zamienić?
- Dam radę. - Nie lubię...
- Boże. - Nie.
- Wciśnij guzik.
- Wciśnij, jeśli nie chcesz. - Wciśnij.
O Boże.
- Boże! - Nie widać jej.
Już siedzi?
Pomyśl tylko...
- Siedzi? - Jest spoko.
Tak, kochanie. Wygląda jak śnieżka.
- Nie jest źle. - Zadawaj pytania!
- Gdzie są pytania? - Szybko!
- Boże! - Zadawaj pytania!
Zadawaj pytania!
Whitney, sadzaj dupsko!
- Milli cierpi, a ty... - Przykro mi, Milli. Tak.
Co najbardziej wstydliwego zrobiłaś w związku?
Mój były chciał wejść do łazienki. W kiblu było gówno.
Wsadziłam je do torebki, wyrzuciłam przez okno,
zeszłam na dół i wyrzuciłam je do kosza.
Czym mogłabyś zaszokować ludzi, którzy cię nie znają?
Jestem czasem beksą...
- To żaden szok. - Nie?
Czasem lubię się kłócić, w zależności...
- Boże! - Dlaczego Whitney ucieka?
O kurwa, o Boże.
Odpowiedz lepiej.
- Jakie było pytanie? - Milli...
Czym mogłabyś zaszokować ludzi, którzy cię nie znają?
Mówię po portugalsku.
- Powiedz: „Nienawidzę pająków”. - Nie skumasz.
- Powiedz. - Powiedz.
- Co? - „Nienawidzę pająków”.
- To w porządku? - To po rosyjsku.
Luzik, Milli.
- Byłem w szoku. - Dobra robota.
Whitney!
Wciśnij guzik.
- Whitney! - Whitney.
Whitney, wciśnij czerwony guzik.
- Wciśnij guzik. - Wciśnij!
- Nie, Whitney! - Wciśnij!
- Nie naciskaj. - Wiemy, że tego nie zrobisz!
O rany.
Pospiesz się!
- Proszę! - Dobra, Whitney!
Opowiedz mi o swojej najdroższej randce.
Co powiedziałaś? Boże!
O Boże!
Chyba musisz wcisnąć guzik.
- Whitney, wciśnij. - Skończmy z tym.
- Jest cała? - Tak.
Pokaż. Wychodzi?
To była prawdziwa fobia. Serio.
Whitney położono tarantulę na głowę.
Nie było widocznych oznak stresu.
Nieźle się trzymała.
To 10 000 mniej z nagrody.
- Było ciężko. - Cholera!
Rozmawialiśmy z pająkiem. Nic mu nie jest.
- Tak! - Tak!
I wreszcie... George? Mya?
- Podejdźcie do stołu. - Dacie radę!
Pa.
- Powodzenia. - Dzięki.
Dobrze. Możecie otworzyć menu.
Więc w waszym menu są porażające pytania.
„Porażające”?
Będą nas razić.
- Prądem? - Tak.
- Chyba macie najgorzej.
George, będziesz odpowiadać pierwszy. Mayu, proszę zadać pierwsze pytanie.
Jaką miałeś najgorszą randkę w necie?
Dobra...
Miałem z kimś macza...
Ale to ma kopa.
Miałem macza z kimś na Hinge
i gadaliśmy ze sobą przez jakieś dwa dni.
Notatki głosowe. Było fajnie.
A potem...
Cholera.
Chciałem spotkać się z tą osobą, ale okazuje się, że nie była prawdziwa.
- Stałem tam półtorej godziny. - Oszust?
Ożeż kurwa!
Wróciłem do domu, poszukałem tej osoby w Google...
- I? - Nie istniała.
To było mocne.
Możemy zadać drugie pytanie?
O mój Boże, może być szybkie? Boże, to było naprawdę kiepskie.
- Kogo pocałujesz, poślubisz... - Boże!
Którego uczestnika pocałowałbyś, poślubił i unikał?
- Chłopaków? - Dobre pytanie.
- Nie wiem. - Dziewczyny. Tak.
- Obie płcie? - Dobra...
Kogo mógłbyś cmoknąć?
Cmoknąć ciebie, poślubić Cinnę, unikać ciebie. Głośna jesteś.
Przyjmuję tę odpowiedź.
George!
George, czy mógłbyś zadać pierwsze pytanie?
Oczywiście.
Jaka najsławniejsza osoba...
- Sorki. - ...do ciebie pisała? Opowiedz.
Wiedziałam, że zapytasz. Sławna osoba?
Opowiedz nam.
Było ich tak wiele.
Za wiele!
Spróbuj to zawęzić.
Chris Brown...
Jakie było pytanie?
Opowiedz nam.
Zaprosił mnie do Los Angeles. Skończymy?
Do ciebie pisał Chris Brown, a mnie oszukano.
Drugie pytanie.
Jak myślisz, kto wyda najwięcej pieniędzy z puli i dlaczego?
Whitney, już teraz przegrała.
- Dzięki, kumpelo. - Wybacz.
To nie koniec pytania.
Skończ!
Koniec!
- Nie, koniec. - Boli!
Dobra robota.
Zaliczyliście.
Świetnie.
Uczestnicy,
ukończyliście pierwsze wyzwanie sezonu.
Dobra robota.
- Straciliście tylko 10 000. - Tak!
- Co o tym sądzisz, PK? - Słabo.
Zabolał go Chris Brown.
Oberwał.
Teraz wszyscy znacie się trochę lepiej.
Możecie wrócić do środka. Do zobaczenia.
- Tak! - Chodźmy!
Pierwsze wyzwanie ukończone. Stracili tylko dziesięć tysi.
Ale ktoś zapłacze, że przegapił buziaki kurczaków.
Nasz nowy gość, Patrice.
W co ty się wpakowałeś, Patrice?
Nazywam się Patrice Evra, mam 43 lata.
Jestem byłym piłkarzem.
Teraz jestem twórcą, przedsiębiorcą, biznesmenem. Uszczęśliwiam ludzi.
Naprawdę chcę być na YouTube i robić świetne rzeczy.
Mam nadzieję, że za rok ludzie powiedzą: „To jest youtuber”.
Wolę, żeby mówili tak niż: „To legenda Manchesteru United”.
Zrobiłem wyzwanie Wima Hofa.
Spałem z 12 osobami w namiocie.
Niektórzy z nich chrapali, a inni pierdzieli.
W tym programie kontroluj tyłek,
bo to nie jest miłe doświadczenie.
Trochę surowo, ale nie szkodzi.
Czuję się samotny. Potrzebuję ludzi.
To Manchester United jest taki kiepski,
że byli zawodnicy wolą być znani jako youtuberzy?
Daj spokój, Patrice.
Jesteś zwycięzcą Ligi Mistrzów,
pięciokrotnym mistrzem Premier League,
trzykrotnym mistrzem Włoch,
członkiem reprezentacji Francji.
Wszyscy wiedzą, kim jesteś.
- Cześć. - Co tam?
Spoko.
Jesteś uczestnikiem?
- Może nie wszyscy. - Słucham?
Jesteś uczestnikiem?
Chyba.
- Jak leci? - Kazali tu przyjść.
Serio? Jak leci?
- Jak się nazywasz? - Miło mi. Patrice.
- DDG. - DDG.
Mów mi D.
D. Dobra.
Skąd pochodzisz?
Przyjechałem z Los Angeles.
Dobra. Spoko.
- Super. Ja z Dubaju. - Z Dubaju?
- Tak. - Czadowo.
Co tam? Nazywam się DDG. Mam 27 lat.
Jestem raperem i twórcą treści. To nie jest mój prawdziwy głos.
To mój prawdziwy głos.
Śmieszy ludzi, więc go nie używam.
Lubię używać tego głosu...
bo jest, jak to się mówi, stosowniejszy?
Jest lepszy do tworzenia muzyki, treści...
A kiedy tak mówię, ludzie się śmieją,
więc tego nie robię.
Tu powinny spać dwie osoby.
- Nie będę z nikim spać. - Właśnie. Ja też nie.
- Nie będę ryzykować. Masz rację. - Nie wezmę dużego.
- Wezmę małe łóżko. - Wezmę to.
- Pytałaś: „To moje włosy”? - Tak.
- To peruka. - „To twoje?”
Uwielbiam Miami.
Jest super.
Jak rodzice to zobaczą, to po mnie.
To chyba reszta ludzi.
Starzy, tradycyjni azjatyccy rodzice.
- Co tam? - Cześć.
Widzisz? Wszyscy są...
Jesteście nowi?
- Tak. - Cześć!
Miło mi.
O rany, DDG! Cześć.
- Jak się masz? - Miło cię poznać.
- Patrice. - Miło cię poznać. George.
- Wszystko gra? - DDG!
DDG!
Moonwalking w Calabasas Wydaję 500 na czapeczki
Mega się jaram.
Serio.
- PK. Jest git? - PK. Tak.
Patrice Evra. Odwaliło wam.
Serio. Jestem oczarowany.
Po prostu... Ale muszę
panować nad sobą.
Ile wydaliście?
Na razie w sumie nic. Mieliśmy...
- Dużo wydaliśmy. - Nie.
- Ile? - Lubisz wydawać?
Jak wygram, ze wszystkimi się podzielę.
To mi się podoba. Dobra, spoko.
Wyszłam z wyzwania i zobaczyłam dwóch nowych.
Jeden z nich to legendarny piłkarz, Patrice Evra.
Co?
To Sidemeni mają taki budżet?
Gdzie pilot?
Już po nas.
Sześć dni będzie się ciągnąć.
Cholera.
Nie do końca w takim środowisku
widuje się Patrice’a Evrę. To szok.
A jak on się czuje?
Agent miał go wysłać do Too Hot to Handle.
Musimy ustalić budżet.
Tak. Tysiąc funtów dziennie.
W porządku, wydamy...
Wydamy 200 tysiaków, tak?
Żebyśmy mogli się tu dobrze bawić
i wspólnie pracować nad wyzwaniami.
Możemy ustalić budżet, ale podniosą ceny wszystkiego.
Jeśli kupimy wszystko od razu,
będzie spoko.
Tak myśleliśmy...
Zgadzam się, damy radę.
Mamy teraz wydać?
- Na razie dobrze nam idzie. - Wydajmy, jak chcemy, ale tylko 200.
Teraz łatwiej o tym porozmawiać.
Na początku...
wszyscy gadali.
Zwycięzca musi dostać przynajmniej 200.
- Dwieście, trzysta. - Zgadzam się.
My też. Dlatego...
Ale to dziwne.
Jest tu jak w labiryncie.
- Tak. - Kiedy tu dotarliście?
Jakieś 20 minut temu.
Później będzie kolacja.
- Nawet nie wiesz. - Kolacja?
To dużo powiedziane.
- Zaskoczysz się. - Fasola i ryż.
Ale jest sposób. Musisz kupić zupkę chińską
i dodać trochę wody i makaronu do ryżu i fasoli.
Jest pycha.
- Fantastycznie. - Wytrzyma jedzenie, jest piłkarzem.
Jego styl życia to kawior.
- I dobry tuńczyk. - Grałeś w piłkę?
- Tak. - I wagyu.
- Jest sławą. - Wcale nie.
Tak. Nawet nie kłam. Był kapitanem jednego z najlepszych...
Oglądałem go za dzieciaka.
Znasz Manchester United?
- Tak. - Był kapitanem.
- Mam bliźniaka w MU. - Tak?
- Twój bliźniak gra dla Chelsea. - David...
Jaki David?
Bramkarz.
- De Gea? - Tak.
Też nazywa się DDG.
Cała ta gadka o budżecie sprawiła, że ktoś tu zgłodniał.
SKLEP
Mogę zamówić słodycze?
Możemy połączyć siły, ale źle się z tym czuję.
- Musimy, jesteśmy jedynymi Amerykanami. - Chcesz spróbować do jutra?
Widzisz, jacy są?
Jesteśmy drużyną. Próbuję ci to powiedzieć.
Jak coś, to podzielimy się kasą.
Nie ukradnijcie tego.
Widzę to po tobie.
- To dlatego... - Mówisz o końcu.
Dotrwamy do końca.
- Nie ukradnijcie. - Umowa stoi.
Tak trzeba myśleć. Okradniemy ich, ale pewnie już ich nie zobaczymy.
- Mieszkają w Europie. - Właśnie.
- Mamy podobnych znajomych. - To właśnie mówię.
- Trzymajmy się razem. - Luzik.
Wchodzę w to.
„Ameryka” na trzy.
Raz, dwa, trzy, Ameryka.
Nudzę się. Idę do sklepu.
Masz jedną piłkę.
Czy mogę potwierdzić zamówienie
herbaty z mlekiem owsianym i dwiema łyżeczkami cukru?
Dziękuję.
- Co jest? - Chciałam ją na kolację, ale wolę teraz.
Znowu herbata?
Jestem uzależniona od herbaty.
Piję od pięciu do siedmiu filiżanek herbaty dziennie
z trzema lub czterema łyżeczkami cukru.
Każda herbata kosztuje od 700 do tysiąca.
Nie wiem.
Tak.
- Sorki. - Patrice.
Nie przyjdzie...
Kolacja.
Chodźmy!
Umieram z głodu.
Ulepszenie posiłku to „kurka z frytkami”?
- Kurczak z frytkami. - Kurczak?
Czekaj...
- Przykryte. Może lepsze. - „Trzęsąca się piłka”?
- Co to? - Nie!
Musimy kupić lepszą wersję.
Jaka „trzęsąca się piłka”?
- Nie wiem, co to jest. - Co, kurwa?
- Coś wam powiem. - A złota słomka?
Jeśli ulepszę swój posiłek,
wszyscy powiecie, że jestem tą złą.
Ale jak się podzielę, wszyscy będziemy.
Jeśli to zrobisz, zagłosuję na ciebie.
To sobie ulepszę.
Mogę potwierdzić ulepszenie?
Już raz było.
Mogę potwierdzić ulepszenie?
- Jestem głodny. - Doda nam energii i odwagi.
Kto zjadł 12?
- Po prostu... - Podziel się chlebem...
Ale dobre. Dobra, stary.
- Podzielę się. - Mogę potwierdzić ulepszenie?
Wszyscy w to wchodzimy?
Podzielę się z dwiema osobami.
Ale to tylko tysiąc.
Czyli trzy tysiące wydane na ulepszenie posiłków.
Dla głodnego PK-a to za mało.
Mogę potwierdzić ulepszenie posiłku, kurczaka z frytkami?
Ze skutkiem natychmiastowym.
Zrobię coś.
Zmienię jeden posiłek dziennie.
Mogę potwierdzić ulepszony posiłek, kurczaka z frytkami?
Jak najszybciej.
Znowu to zrobił!
Dwa razy zamawia ulepszenie?
Niezły prosiaczek.
- Gdzie PK? - Pewnie je kurczaka.
Miałyśmy rację! Kochamy go.
Wiesz, że cię kochamy.
Co robisz?
Hej, laska.
- Masz kolejnego? - Masz, cwaniaczku.
- Dobra. - Niegrzecznie.
Oddawaj frytkę.
- Musimy. - Spójrz na jego wielką głowę.
Nie jesteście przebiegli.
Jesteś jednym z nas.
Nie dam się wciągnąć do zbirów.
- Że niby nas? - Jecie po kątach.
George, on dzieli się jedzeniem.
- Tyle razy się dzieliłem. - Tak.
Ameryka powoli się otwiera na piłkę nożną.
Gdy nadejdą mistrzostwa świata...
Będzie fajnie.
Czuję, że naprawdę zyskała popularność parę lat temu.
- Tak. - Ludzie ją polubili.
Mówimy na to „soccer”.
To było coś.
W sklepie jest nieodebrany przedmiot.
Co to jest?
Kurczak z frytkami, ale zimny. Jebany tysiak.
Nikt tego nie zamawiał.
Nikt nie musi wiedzieć.
Jest letni.
Wszyscy go macali,
więc super.
- Cudownie. - Serio, letni.
To ktoś z nich. I nie przyszedł.
Dłużej tego nie zniosę.
Był kurczak z frytkami?
Tysiak poszedł na posiłek, który tak sobie leżał.
I wystygł.
- Zrobili to celowo. - Kto to zrobił?
O to mi chodzi. Dla mnie to pułapka.
Zjem to, ale ja tego nie zrobiłem.
- Jest. - Wygląda dobrze.
Już jadłeś.
- Co? - Podziel się.
Tak, PK. Podziel się swoim trzecim ulepszeniem posiłku.
Może dadzą ci trzęsącą się piłkę.
Zamówimy trzęsącą się piłkę?
Ile kosztuje piłka?
Cztery patyki.
To ma sens?
Możemy prosić trzęsącą się piłkę?
O Boże.
Co to jest, kurwa?
Łap! Wrzuć tu.
- Ale czad! - Piłka!
- Było warto. - A do ping-ponga?
Totalnie niewarte swojej ceny.
- Ale jaja. - Kto kupił piłkę?
- Jaja. - O rety! Trzęsąca się piłka.
Ceny są ewidentnie wygórowane
za to, czym jest.
Cztery tysiące.
- Tak? - Tak.
To nie ja.
Rano urządzimy spotkanie.
- Kto zamówił? - Będzie dyktatura.
To może być problemem.
Nie wiemy, ile wydaliśmy.
Poradziłbym sobie ze szczurem lub pająkiem.
Ja też.
Wstrząsy były łatwe.
Mówię ci...
Porażanie naprawdę bolało.
To było bolesne doświadczenie.
Gdzie byś zabrał...
PULA NAGRODY
O nie.
Nie może spaść poniżej 900.
Mówiliście, że 20 000!
- Ludziska! - Boże.
- Świetnie! - Nie mówiłem?
36 patyków? Czemu klaszczemy?
Zjadłem fasolę i ryż za 23 tysiące.
- Będzie drożej. - Tak.
Kupmy coś sobie.
Nie, co? Świetnie.
- Zobaczymy, czy zmienili menu? - Nie.
- Tak. - Zobaczmy.
- Czemu? - Co z oczu, to i z serca.
Coś kupisz, jeśli spojrzysz.
Czasem lubimy popatrzeć.
Zostało nam jeszcze siedem dni.
- Jeszcze siedem. - Dziękuję.
Żyjmy swoim życiem.
O to ci chodzi?
Mówię, że macie tyle możliwości.
Zawarliśmy pakt,
by utrzymać nagrodę na poziomie 800 tysięcy.
Więc nie wiem, jak to ma się udać.
Już w to nie wierzę. Nie sądzę, że to będzie 800 tysięcy.
Może sprzedasz piłeczkę za tysiaka?
Wydawajcie.
- Co? - Prosecco.
Nie podoba mi się to. „Dodatkowa poduszka”.
- Dobra. - Nie!
Po pierwsze, czy mogę potwierdzić kieliszek...
Albo butelkę prosecco.
- Jeszcze nie zamawiaj. - Dlaczego?
Musimy to omówić.
- Czekałam. - To tylko kieliszek.
- Kieliszek. - Wolę się podzielić.
- O rany. - Co to jest?
Gdybyście dali w ładnym kieliszku...
- Serio. - Nawet z plastiku.
Kiepsko wygląda.
Zamówiłabym drugi kieliszek.
Popełniliście błąd.
Mandi.
Lepiej uważaj.
- Byli dla mnie niemili. - Co powiedzieli?
„Lepiej uważaj”.
Kto chce pomówić o tym...
- Policz... - Ja się wymiksowuję.
Mogę stąd wyjść z 150 w kieszeni, jeśli podzielimy 300 000.
- Może być 250. - Mamy 964.
Powiedzmy, że jutro zwalimy.
Codziennie stracimy sto tysięcy.
- W najgorszym wypadku mamy 300. - Właśnie.
Możemy wydać więcej, niż nam się wydaje.
Ale ja chciałbym jak najwięcej.
- Wiem. - Ja też.
Problem z wydawaniem w sklepie jest taki, że będą wyzwania i pokusy.
Na wiele innych sposobów mogą nam zabrać kasę.
Sklep to marnowanie pieniędzy.
Jak na pierwszy dzień wydatki były niezłe.
Bo jeśli ludziom zabierze się wszystko,
zachcianki nie znikną do jutra.
Kupię prosecco.
Co tam?
Poproszę
cztery prosecco.
Czemu wszyscy zmieniają śpiewkę?
Teraz widzą pieniądze...
Dylan.
Ten Dylan.
Tak, Dylan mówił:
„Nie możesz wydawać pieniędzy”.
Jutro wraca do domu.
Hej.
Co kupiliście?
- Prosecco. - Zamów sama, jeśli chcesz.
Jak chcecie pić, kupcie sami.
Za ile?
George, daj spokój.
- Tak pytam. - Chcesz tego.
Tysiąc.
Kłamiesz.
Chcesz spróbować?
Nie trzeba.
- Pora spać? - Te pieprzone światła.
Wyłączają światła?
Muszę kupić poduszkę.
Mogę poprosić o dodatkową poduszkę?
Chętnie z gęsim pierzem.
Jest boska!
To naprawdę mega poduszka.
Czy po wydaniu pięciu tysięcy na poduszkę Mandi zdoła ją przemycić?
Jasne. Uczestnicy są ciemniejsi niż światła.
W tym sezonie w Inside.
O mój jebany Boże.
Mówicie o mnie?
Mówię o tobie.
Whitney to kapuś.
Ona będzie następna.
Co to ma znaczyć? To wredne.
Niech kolesie trzymają się razem.
Skłamała mu prosto w twarz.
Mya!
Tobą też manipulują.
Ukrywałam to przez całe życie.
Skłamię w żywe oczy.
Nie znoszę ranić czyichś uczuć.
Cholera!
Uwielbiam tę grę!
Cholera!
Nie!
Stój!
- O rany! - O Boże!
Napisy: Katarzyna Błachnio-Sitkiewicz