Dobry wieczór Los Angeles...
Na zewnątrz mamy obecnie 17 stopni.
Gramy same największe hity...
NIESPRAWDZONE
SPRAWDZONE
W końcu.
- Jesteś gotowa? - Na zamieszkanie z tobą?
Tak, proszę pani.
Jeśli chcesz się wycofać, musisz się sprężać.
Max, możesz skręcić w prawo?
- Czemu? - Proszę.
Wiem, jak jechać.
Wiem, co się stanie. Posłuchaj mnie.
Proszę, skręć w prawo.
No tak, widzisz przyszłość. Zapomniałem, z kim mam do czynienia.
- Mogłaś dać znać. - Mówiłam. Wiele razy.
Jezu.
Chcesz nas zabić, Harriet?
Nie, kocham cię. I chcę cię ocalić.
Ja też cię kocham. Ocalić przed czym?
Zatrzymaj się. Zatrzymaj auto!
Kochanie, daj mi prowadzić.
Czasem nie wiem, dlaczego tak za tobą tęsknię.
Siedzę zaraz...
Wiem.
ZATYCZKI DO USZU
BEZPIECZNE POZYTYWNE
- Cześć, Słuchawko. - Cześć, Delores.
Jak mam żyć bez niego?
Czasem jestem zła i wszczynam kłótnię z duchem,
a potem czuję się winna.
Rozumiem cię, Anne. Dziękuję.
Kochanie kogoś, kogo straciliśmy, lub kochanie w ogóle
przypomina czasem chorobę umysłową.
Choć nie wchodzi w zakres ubezpieczenia.
Ktoś jeszcze chce się czymś podzielić?
Dobrze, w takim razie kończymy.
Strata jest nieodwracalna...
...ale smutek mija.
Dokładnie. Udanego tygodnia.
Mogę jakoś sprawić, żebyś czuła się tu bardziej komfortowo?
Nie, jest w porządku. Dziękuję.
To już dwa lata.
Tak.
- Bierzesz leki? - Tak.
Miewasz ataki?
Nie, unikam bodźców. Muzyki ogólnie...
Wiesz, że nie chodzi tylko o muzykę.
Świadomie podejmujesz decyzję, by tkwić w smutku.
Rozumiem.
Dbaj o siebie.
Będę. Dziękuję.
Cholera.
Przepraszam.
Serio?
- Jest tak naćpana? - Nie, taka już jest.
- Cześć. - Cześć.
- Kocham cię. - Ja ciebie też, wariatko.
Zaraz wracam.
Chodź tu, Hare.
Harriet, zatańcz ze mną.
- Sam, tęsknię za tobą. - Co?
Przepraszam?
Nic ci nie jest?
Co się stało?
Odezwij się. Mam wezwać karetkę?
- Co się dzieje? - Nic.
Na pewno nic?
Miałam najgorszy... Mam dość na dziś.
Może na dziś, ale jutro zadzwoni mój prawnik.
Mogę zobaczyć ubezpieczenie?
Mogę...?
Dam ci mój numer, zadzwoń i wszystko ustalimy.
Bardzo cię przepraszam.
Dziękuję.
- Halo? - Musimy pogadać, mogę?
Tak.
Cześć.
Jestem gotowy
- Nie chciałam przeszkodzić. - Chciałaś.
Nie naciskaj, nie wymuszaj
Niech dzieje się samo
- Dobra rada. - Co?
Tekst piosenki. Leon Haywood. Ten kawałek to sztos.
Nie naciskaj, nie wymuszaj Niech dzieje się samo
Masz wyłączone EQ.
Co ma być, to będzie
Tak lepiej.
Cierpliwość nie jest moją mocną stroną
Co jest?
Miałam moment z Maxem.
Szok.
W miejscu publicznym. Jeden z kawałków leciał w innym aucie.
Zrobiło się dziwnie?
- Zemdlałam na ulicy. - Gdzie się znalazłaś?
Halloween w 2018 roku. Byłeś przebrany za Prince'a.
Serio?
Tak, ale nie miałam czasu. Musiałam się zmywać.
O mój boże. Spotykałem się wtedy z Shanem?
- Morris, zemdlałam na ulicy. - Kretyn.
Wyluzuj. Jesteś tu i jesteś cała.
Dobrze ci szło bez tych uroków na mieście.
To nie urok.
Cokolwiek to jest, wszystko pod kontrolą.
TikTok wciąż rządzi, ja jestem samotny jak grosz,
czasoprzestrzeń jest niezachwiana.
Jutro miną dwa lata.
Wiem, skarbie.
Ale może czas wrócić do teraźniejszości.
Wiesz, że nie mogę.
Więc spędzisz resztę życia na poszukiwaniu piosenki?
A jeśli go uratuję?
Jeśli zmienię ten moment i zapobiegnę wypadkowi?
Przesłuchałabym wszystkich piosenek, żeby to zrobić.
Dziś nie będziesz podróżować w czasie. Zrób sobie wolne.
Nie skręci i nie zatrzyma się.
Wiem.
Nie jestem w stanie nic zmienić.
Mam nadzieję, że coś wymyślisz.
Tęsknię za dziewczyną, którą poznałem na studiach.
Zabierała mnie w niespotykane miejsca, do podziemnego karaoke,
na bingo z drag queen, rave w opuszczonej pierogarni.
O mój boże. Nie.
Są nowe?
Tak.
- Mogę pożyczyć kilka? - Jasne.
Jutro wieczorem gram w Counterpoint Records.
Byłoby fajnie, gdybyś zajrzała. Będą bezpieczne kawałki.
Tak.
Żyj, mała.
Może.
Świetnie. Rozdaj to.
- W bibliotece? - Przyjmiemy każdego.
Spoko.
Znajdziesz ten kawałek.
Dzięki.
MUZYKA OK BRAKUJĄCA PIOSENKA?
- Dobra produkcja. - Przyszedłem na Kendricka, nie na to.
Mnie się podoba.
Lepsze niż shoegaze, którego każesz mi słuchać.
Ile razy musiałam słuchać, jak grasz house i disco?
Tyle, ile chciałaś. Bo są super.
Słychać produkcję, można tańczyć.
Nie jak przy tym.
Yacht Rock mają dobrą produkcję. To najlepsze albumy wszech czasów.
To banał. Jak jedzenie tostów z szynką.
Ludzie piszą rozprawy o Steelym Danie.
Zaakceptuję to, bo Donald Fagen był genialny.
Jesteś żałosny.
Ja lubię tosty z szynką.
Mogę?
Nie bierze się rzeczy od nieznajomych.
Jestem Max. Już nie jesteśmy nieznajomymi.
To mój skręt. Nie ma za co.
Dzięki.
- Co? - Mad Max.
Nigdy nie widziałem oryginału.
Liczy się tylko Tina Turner w Thunderdome.
Obejrzymy go razem.
- Tak? Czemu tak myślisz? - Widzę przyszłość.
Doprawdy?
I co będzie dalej?
Pójdę za tobą w tłum
i uwierzę w miłość od pierwszego wejrzenia.
Do tej pory myślałam, że istnieje tylko w filmach.
- I u Szekspira. - I u Szekspira.
I w poezji romantyzmu, Lord Byron, itd.
Przepraszam.
Jesteś bardzo pewna siebie.
Jak to się kończy?
Tragicznie.
Cóż.
Cóż?
Dzięki za bucha.
Co na Luthera Vandrossa właśnie się wydarzyło?
Poznałam mężczyznę, który zmieni moje życie.
To jest pewne. Nie zatrzymam cię.
Pozwolisz mu tak odejść?
Podobasz mu się.
Zaczekaj.
Jak ci na imię, dziewczyno od przyszłości?
Harriet.
Idziemy, Harriet?
Cholera.
GÓWNIANA MUZYKA MAXA
Cześć, mamo.
Tak, wstaję właśnie do pracy.
Wiem, nic mi nie jest.
Wszystko dobrze, wszystko wraca do normy.
Wkrótce wrócę do studia.
A co u ciebie? Jak Nowy Jork?
Myślałam o święcie dziękczynienia. Słuchaj, wychodzę właśnie.
Mogę zadzownić później?
Też cię kocham.
Czuję się jak na autopilocie.
Opłakiwałem bardziej śmierć psa niż mojego taty.
Nie wiem, czy to dobre czy złe, ale tak się czuję.
Dziękuję, Robert.
Ktoś jeszcze chce coś powiedzieć?
Ja.
Harriet. Co chcesz powiedzieć?
Dziś mijają dwa lata od śmierci mojego chłopaka Maxa.
To ważny etap.
Ciągle go widzę.
Tak łatwo jest wracać do przeszłości.
Ale chyba wiem, co muszę zrobić, żeby to naprawić.
Może nie stałabym tutaj
i nie brzmiała tak żałośnie, więc...
Co masz na myśli?
Ja...
Świetnie.
Nie przejmuj się.
Mamy tu wolne miejsca.
- Kontynuuj, Harriet. - Już skończyłam, dziękuję.
Dziękuję.
Ktoś jeszcze?
Nowy chłopak?
OŚRODEK ZDROWIA PSYCHICZNEGO
- Jesteś cała? - Tak.
Pomóc ci?
Przepraszam. Dziękuję.
- Nie ma za co. - Niezdara ze mnie.
Zdarza się wszystkim.
- Wszystko dobrze? - Tak, ja...
Moje ego ucierpiało.
Co to?
Próbują ratować sklep z płytami.
- Tak, to zagrożony gatunek. - Tak.
Dzięki.
Przepraszam, przeszkodziłem ci wcześniej.
Boże, nie. Pierwszy raz się odezwałam.
Uratowałeś mnie przed wyjściem na idiotkę.
Nie.
Dziękuję.
Jasne.
Przepraszam, czy my się znamy?
- Nie wydaje mi się. - Jasne.
Dziękuję.
HARRIET Mogę?
- Cześć. - Cześć, Słuchawko.
Dobrze brzmi?
Czemu unikasz basów ostatnio?
- Co to? - Przecież wiesz.
- To Roxy, ale zmienione. - Zajrzyj do sekcji z wyprzedażą.
Tom, gdzie jest sekcja z wyprzedażą?
Tam gdzie stoisz. Po lewej.
Tak.
Przyszedłeś.
Przyszedłem na ratunek.
Dobrze, Batmanie.
Mogę przynajmniej kupić kilka płyt.
Pracujesz tutaj?
Nie. Mój przyjaciel jest DJ-em. Robi przysługę właścicielowi.
Moi rodzice w kółko słuchali tego albumu.
To klasyk.
- To wspaniałe, co potrafi muzyka. - Co takiego?
Przenieść nas do konkretnego momentu w czasie.
Tak.
Przepraszam za nostalgię.
Stoisz po uszy w nostalgii.
- Lubię tę wersję. - Właśnie jej szukam.
- To ta? - Tak.
Tom, masz jeszcze jeden egzemplarz?
To edycja limitowana. Mamy tylko ten jeden.
Należy do mnie.
Masz w ogóle odtwarzacz?
Tak.
Nie wierzę, że mi to robisz.
Dobrze.
- Co powiesz na wspólną opiekę? - Nad płytą?
Nad płytą.
Jeśli...
dasz mi swój numer, omówimy szczegóły umowy.
Tak zróbmy.
Spodziewaj się telefonu od prawnika.
Dobrze.
Pójdę już.
Kolego, jak chcesz to zabrać, będziesz musiał najpierw zapłacić.
Przepraszam.
Ile za to?
Dla ciebie? Piętnaście.
- Reszty nie trzeba. - Dzięki.
Zostawisz mnie tu samą?
Pozwolisz mi wejść samemu?
Co z ciebie za dziewczyna?
- Max, muszę ci coś powiedzieć. - Że kochasz mnie do szaleństwa?
- Poważnie. - Że lepiej być nie może?
Co chciałaś mi powiedzieć?
Powiem ci innym razem.
Halo?
Jeśli chcesz zobaczyć swoją płytę, staw się o czwartej w Civil Coffee.
Kto to?
David.
Ze sklepu z płytami i grupy wsparcia.
To był żart.
- Cześć. - Obudziłem cię?
Nie, przepraszam.
- Chyba że nie chcesz. - Chcę. Do zobaczenia o czwartej.
Przynieś dowód życia.
Przepraszam. Tak chyba mówią, kiedy w grę wchodzi porwanie.
Tak.
- To ja... - Okej.
- Do zobaczenia. - Pa.
Pa.
- Cześć. - Przepraszam.
- Czego słuchasz? - Słucham?
- Czego słuchasz? - Niczego.
Słyszę muzykę ze słuchawek.
Słucham wyrywkowo różnych list na Spotify.
Nie zdejmiesz ich?
Nie mogę.
Przepraszam, to zalecenie medyczne.
Z czym to związane?
Nie wiem, jak to powiedzieć. To skomplikowane.
W porządku.
I tak nie lubię rozmawiać. Powiedziałbym coś głupiego.
- Lepiej ich nie zdejmuj. - I będziemy siedzieć w ciszy.
Super. Będę cię obserwował, jak pijesz kawę i słuchasz muzyki.
- Będzie mega dziwnie. - Świetnie.
U mnie wszystko super. Mam całe życie pod kontrolą.
Tak, u mnie też.
Nikt nie jest bardziej ogarnięty ode mnie.
Stąd spotkania z dr Bartlet.
- Od jak dawna na nie uczęszczasz? - Od początku.
Miałam wypadek z chłopakiem. Był moim chłopakiem.
Przykro mi.
Od tamtego czasu nie mogę się pozbierać.
A ty?
Moi rodzice.
Mama zachorowała i umarła.
Kilka miesięcy później tata odszedł we śnie.
Było w tym coś pięknego. Nie mógł bez niej żyć.
Ale to nic, bo zawsze chciałem być sierotą.
Żartuję.
- Dbaj o nią. - Będę.
Podoba mi się.
Prześlę ci.
- Przepraszam. - Co?
Nie wiem. Nie podoba ci się?
Nie.
Tak, to problem.
Żałuję, ale muszę to zrobić.
Co robisz? Lubię tę piosenkę.
- Przepraszam. - Wszystko dobrze?
Przepraszam.
Więc wybiegłaś?
Nie chciałam dostać przy nim ataku i go wystraszyć.
Więc miałaś atak, wystraszyłaś go, a potem wybiegłaś.
Faktycznie, nie brzmi to najlepiej.
Nie najlepsze posunięcie. Mogłaś z nim o tym pogadać.
I powiedzieć, że przenoszę się w czasie,
kiedy jakaś piosenka przypomina mi o chłopaku?
Jak mogę być z kimś innym?
Czas ruszyć dalej.
Sprzedaj sprzęt grający, płyty. Wyrzuć jego fotel na ulicę.
Spotkaj się z tym nowym gościem.
- Max by tego chciał. - Nieprawda.
Wraz ze stratą jego straciłaś siebie.
Dupek.
Dupek?
Staram się cię wspierać. Ostatnio jest mi ciebie żal.
- Wiem, masz mnie dość. - Tak, twoich problemów.
Marnujesz swoje życie i talent.
Mogłabyś być jak Alan Parsons.
Morris, nigdy bym nie była jak Alan.
Dobra.
Możesz na mnie liczyć,
ale zostałem ci tylko ja.
Odepchnęłaś od siebie wszystkich. Musisz zaakceptować fakty.
Podoba ci się ten chłopak?
Tak, tylko...
Czuję się, jakbym zdradzała.
Nie chcę być niemiły, ale nie da się zdradzać martwego.
Przepraszam, taka prawda.
Ale nie będzie prawdą, jeśli znajdę piosenkę
i nie pozwolę mu kupić fotela.
To, że się o ciebie martwię, to mało powiedziane.
Masz jakieś zlecenie?
Tak. Niedźwiedzie w Kosmosie.
Chcesz dodatkowe zaproszenie?
- Edie? - Tak?
NAKAZ PODZIAŁU SPADKU POWIADOMIENIE DLA SPADKOBIERCÓW
Spytasz klientów na dole, czy potrzebują pomocy?
Raczej nie.
Spoko. W takim razie mam pomysł. Kiedy pójdziemy z torbami,
zatrudnisz się w Starbucksie, żeby spłacić kredyt za studia.
Mam lepszy pomysł.
Sprzedamy to miejsce, żeby się zamieniło w Starbucksa.
Albo możemy siedzieć tu, żeby rodzice nas prześladowali.
Nie będę znów o tym rozmawiał. Nie sprzedajemy.
Mogłabym spłacić kredyt. Przeprowadziłbyś się do San Francisco.
Chcesz zająć się sądem spadkowym?
Podziękuję.
W przyszłym tygodniu jadę ze wszystkimi na pustynię.
Mógłbyś zamknąć sklep i pojechać z nami.
Nie, dziękuję. Ale baw się dobrze.
Czy to zachowanie pasywno-agresywne?
Nie wiem. Rób, co chcesz, ale dziś ty zamykasz sklep.
Dobra.
- Jak grupa wsparcia? - Dobrze.
- Możesz dołączyć. - Nie trzeba.
Była tam jedna dziewczyna...
Nie rób z siebie zranionego pisklaka.
Dziękuję za przypomnienie.
Proszę bardzo.
- Może mi ktoś pomóc? - Twoja kolej.
- Uśmiech. - Nie mów mi, co mam robić.
Ja też cię kocham.
Nie bez powodu w niektórych językach
istnieje tylko jedno słowo na miłość i cierpienie.
Pomyślcie tylko. Wszyscy to rozumieją.
Wszyscy tego doświadczają. Do tego stopnia, że mają jedno słowo.
Na szczęście my mamy dwa. Choć czy to szczęście? Nie wiem.
W każdym razie nie jesteśmy sami w naszym...
Cześć.
Wszystko dobrze?
Tak. Przepraszam za sytuację w kawiarni.
Zasługujesz na wiele więcej.
Wiem, że też jest ci ciężko.
Nie przejmuj się.
Pozwolisz mi to sobie wynagrodzić? Stać mnie na więcej.
Jasne.
W środku je zdejmę.
To jest kolejka, skarbie. Koniec jest w stronę Kanady.
Jesteśmy na liście Morrisa.
- Nazwisko? - Harriet Gibbons.
Już nie jesteście w Silver Lake.
- Nie mieszkamy w Silver Lake. - Wiem. Bawcie się dobrze.
Cześć!
David, Morris. Morris, David.
Nie mieliśmy okazji poznać się w sklepie.
- Tak. - To moja wina.
- Miło cię poznać. - Ciebie też.
Fajny jest.
Dobrej zabawy.
Niezły z ciebie tancerz.
- Lata praktyki. - Serio?
Nie.
Nie wiem, czy rozumiem.
Nosisz słuchawki wszędzie poza sklepem z płytami i dyskotekami.
Wiem, to nie ma sensu.
Dlaczego? O co chodzi?
O to, że jestem...
prześladowana przez muzykę.
Prześladowana przez muzykę?
- Pracujesz w branży muzycznej? - Pracowałam. Taki był plan.
Moje życie też nie ma sensu. Jesteśmy w tym razem.
Serio? Dla mnie masz sens.
Moje życie się zatrzymało,
bo zajmuję się bałaganem, który rodzice zostawili mnie i siostrze.
Brzmi ciekawie.
Bardzo.
Fajnie było.
Co?
Dzisiejszy wieczór. Cokolwiek to było.
To po mnie.
Idziesz już?
Trzeba wiedzieć, kiedy odejść.
- Mam zmianę na rano. - Zawsze uciekasz.
Dobranoc.
Rozpaliłaś noc.
Nie wiem, czemu to powiedziałem.
Dobranoc.
Harriet?
O co chodzi?
Cholera.
Dzięki za dzisiaj, królu parkietu
Potrzebowałem tego. Dzięki! Było super!
Mój mąż przed śmiercią powiedział coś, co utkwiło mi w pamięci.
Powiedział: „Życie to myślnik”.
Na jego grobie widnieją data urodzenia i data śmierci.
A między nimi myślnik.
Może to trochę ckliwe,
ale zawsze uważałam, że to dobre motto życiowe.
Cześć.
- Masz plany na dzisiaj? - Masz plany?
- Śmiało. - Nie mam.
Dobrze. Ja też nie.
Dobrze.
- Chcesz coś porobić? - Tak.
Jest twój?
Teraz już tak.
Cholera. Piękny.
Zbierał kurz w garażu,
więc pomyślałem, że go wyciągnę.
Chcesz się przejechać?
Tak.
Wskakuj.
Dokąd jedziemy?
Jeszcze nie wiem.
Ta sztuczka zawsze działa?
Co masz na myśli?
Wypasiony stary samochód, przejażdżka po Los Angeles...
- Dokładnie. - Za każdym razem?
- Posłuchajmy muzyki. - Nie musimy nic słuchać.
Nie.
Jesteś piękna, bez wątpienia
Twój blask nie gaśnie
Jesteś wspaniała, ale nie wiem
Czy to się nie zmieni
I choć moja miłość jest niespotykana
I choć jest prawdziwa
Jestem jak ptak, mogę odlecieć
Nie wiem, gdzie moja dusza
Nie wiem, gdzie mój dom
Chcę, byś wiedziała
Że jestem jak ptak, mogę odlecieć
Nie wiem, gdzie moja dusza
Nie wiem, gdzie mój dom
Tak.
Twoja wiara przyprawia mnie o łzy
Mimo tylu lat
Co?
Możesz się zatrzymać?
- Teraz? - Tak.
101,7 KLAU.
O mój boże!
Co?
- W czym problem? - Przepraszam.
Harriet.
- O boże. - Co się stało?
Muszę iść.
- Zawiozę cię do lekarza. - Nie trzeba.
Harriet, zaczekaj.
- Ja... - Wszystko dobrze?
Nie.
Odwiozę cię do domu.
Dobrze.
Harriet.
- Nie wiedziałem, że masz psa. - Odziedziczyłam go.
David, to...
To cholernie skomplikowane.
Nauczyłam się już z tym żyć.
Zaszyłam się w mieszkaniu. Pracuję w bibliotece. Jest bezpiecznie.
Było bezpiecznie i...
Chodź tutaj.
Dwa lata temu mieliśmy z chłopakiem wypadek samochodowy.
Doznałam urazu mózgu, przez tydzień byłam w śpiączce.
- Od tamtego czasu... - To dlatego to się wydarzyło.
- Tak jakby. - Domyślam się, że byłaś z tym u lekarzy.
Byłam u psychiatrów, neurologów, miałam wiele badań psychiatrycznych,
- terapie, wszystko. - I co ci zalecają?
To bez znaczenia. Nic nie działa.
Pamiętasz, jak powiedziałeś, że muzyka cofa nas do pewnych momentów?
Tak, oboje tak mamy.
U mnie wygląda to inaczej.
Pewne piosenki cofają mnie do czasu, kiedy usłyszeliśmy je po raz pierwszy.
Przez całą piosenkę jestem w przeszłości,
drugi raz przeżywam życie.
Czyli masz halucynacje, że jesteś w przeszłości?
Wiem, jak to brzmi.
Kiedy wyłączyłem radio, epizod się skończył?
Wyłączyłam piosenkę w przeszłości, żeby móc wrócić.
Rozumiem.
Stąd te słuchawki.
Tak. Bo wszystko może być problemem.
Dzięki nim nie wracam, chyba że z własnego wyboru.
Co to?
To lista piosenek z różnych okresów w naszym życiu.
To on?
Tak.
Przystojny.
Czyli przesiadujesz tu,
cofasz się w czasie i spotykasz ze zmarłym chłopakiem?
Mam jutro ciężki dzień.
David, proszę. Lubię cię.
Ja ciebie też.
Może potrzebujesz czasu, by sobie to przemyśleć.
- Maximilian. - Tak, kochanie?
Na co masz dziś ochotę?
- Na wszystko. - Tak?
- Tak. - I co się w to wlicza?
Spacer z tobą i z psem po kawę.
- Wpatrywanie się w ciebie. - Dobry piesek.
I przypominanie ci, jak niedorzecznie piękna jesteś.
- Jak myślisz, co się z nami stanie? - Co masz na myśli?
Będziemy razem?
Jesteśmy jak Bonnie i Clyde.
Im chyba nie wyszło najlepiej.
O czym ty mówisz?
Chodź do mnie.
Kocham cię. Spędźmy razem niedzielę.
Zamieszkamy razem. Poprzestawiasz moje płyty.
Będziemy się budzić, czuć zapach kawy.
I tak bez końca. Będzie wspaniale. Wszystko.
Powoli, dzień po dniu. Dobrze?
Co jest?
Komu to sprzedajesz?
Jakiemuś nerdowi z NorCal, który za nie przepłaca.
Powiedziałem mu, że były u Davida Mancuso w Lofcie.
A były?
Mogły być. Kupiłem je od gościa w Nowym Jorku,
który bywał w Lofcie, więc...
Myślisz, że bylibyśmy z Maxem razem?
Nie wiem.
Kochałem go, ale żył własnym rytmem.
To prawda.
Nie mieliście szansy sprawdzić,
czy byliście sobie pisani.
Gdybym nie była tak okropna,
nie doszłoby do wypadku.
To głupota. Czyli co?
Będziesz się torturować poczuciem winy?
Co zrobiłaś nie tak poza ulepszeniem jego gównianej muzyki?
- Nie była gówniana. - Przestań.
Był seksowny, ale muzycznie był jak Mumford and Sons niższej klasy.
Dużo niższej.
Nie jesteś wyznacznikiem dobrej muzyki.
Jestem.
Byłem na jego występie. Chciałem się zabić.
Mnie się podobały.
Nie zgodzę się.
Jak wyglądałoby twoje życie, gdybyś uratowała Maxa?
Nawet jeśli był tym jedynym,
chciałby być z osobą, jaką się stałaś?
Jeśli znajdę piosenkę i uratuję go,
nie będę taką osobą.
- Mówię o rzeczywistości. - Ja też.
David mocno naruszył moje życie.
Miałam wszystko poukładane.
- Żeby nie żyć? - Żeby mieć spokój.
Powiedz, że tego nie zepsułaś.
Całowaliśmy się.
Czyli jest nadzieja.
A potem wszystko zepsułam.
- Powiedziałaś mu o tym? - Tak.
Nie wierzę.
Jesteś sabotażystką.
Twój najdłuższy związek trwał noc.
Dotrwałem do brunchu.
Kocham cię.
Wiele razem przeżyliśmy.
Ja też cię kocham.
David to szansa.
Jeśli coś przegapisz, nie wrócisz już po to.
Poznałaś kogoś nowego. Naprawdę fajnego chłopaka.
Czy to coś złego?
Dziękuję, że przyszedłeś.
Jasne.
Przynajmniej już wiesz, w co się pakujesz.
Tak, podróżujesz w czasie.
Wiem, że to brzmi i wygląda niedorzecznie,
ale przysięgam, że się staram.
Nigdy nie byłem dobry w dostrzeganiu czerwonych flag.
A ja jestem chodzącą czerwoną flagą. Wiem o tym.
Naprawdę chciałbym cię nie lubić.
Ja ciebie też.
Gdzie jesteśmy?
Zobaczysz.
Serio, co to za miejsce?
David?
- Cześć. - Dawno się nie widzieliśmy.
- Co u ciebie? - Dobrze, a jak Edie?
U niej zawsze jest dobrze.
- To jest Harriet. - Cześć.
Cześć.
W porządku. Dzięki.
- Dzięki. - Dobrej zabawy.
Jak wyglądam?
Wyglądasz świetnie.
- O mój boże. - Wpasujesz się.
Dziękuję ci za to.
WCZORAJSZE ANTYKI
- Co jest? - To twoje miejsce?
Tak, wychowaliśmy się z siostrą na górze.
Nie stał tu stary odtwarzacz?
- Jaki odtwarzacz? - Garrard.
Skąd wiesz?
Mówiłeś mi o nim.
Tak?
Tak.
Jest na górze. Pokażę ci.
Należał do rodziców.
Zostawiłem sobie ich winyle.
Te?
Tak.
Są ze sklepu?
Tak, wszystkie.
Wszystko w porządku?
Tak, tylko... To wszystkie?
Tak.
O mój boże.
To jest to.
- Co takiego? - Byłam tu już.
- Nie zaczynajmy znowu. - Nie, proszę.
Nie wierzę w podróże w czasie.
Wiem, ale zaufaj mi, proszę. Muszę...
Potrzebuję dziesięciu minut, żeby czegoś spróbować.
Odwiozę cię do domu.
Gdzie jest najlepszy schowek w sklepie?
Żebym mogła coś schować, a ty to znajdziesz.
David, proszę. Zaufaj mi.
Dla nas. Dziesięć minut.
Udowodnię ci to.
Dobrze.
Obok kasy stoi stare biurko. Było tam od zawsze.
Dobrze.
Zejdź tam. Zajrzyj do szuflady.
Hare, zobacz.
Nie wierzę, że ją znalazłam. Mogę cię ocalić.
Przed czym?
- Przed tym fotelem. - Podoba mi się.
- Nie kupimy go. Nie ma mowy. - Jest świetny. Art deco z lat 30.
Nie, nie kupujemy. Chodź.
Jest wygodny. Ile kosztuje?
- Chyba 450. - Widzisz, drogo. Chodźmy.
Istnieje milion innych foteli. Chodźmy już.
- Może uda mi się zejść z ceny. - Nie trzeba.
Tom, kochanie, na ile możemy zejść?
Nie kupuję go dla ciebie.
- Kupuję go dla mnie. - 380.
David, błagam cię.
Kim jest David?
Kupię ci taki fotel, jaki będziesz chciał.
Będziemy mieć całe życie na to. Odpuść, proszę.
Co z tobą? Kupię go.
Jak tam, koliberku?
- Zbieram się. - Zobaczymy się za tydzień?
Myślę, że zostanę na północy.
- Do zobaczenia, tato. - Trzymaj się, synu.
Możemy umówić się na 300?
Tom? Przyniesiesz Samsunga?
- Mogę w czymś pomóc? - Potrzebuję starego biurka.
Mamy tamto.
- Co robisz? - Daj mi chwilę.
jak tam, koliberku 16-10-2020
Jak tam, koliberku?
Udało się?
Jak?
Twoja mama miała siwy warkocz. Powiedziała: „Tom, kochanie”.
On nazwał ją aniołem.
Widziałaś ich?
Tak.
Możesz mnie tam zabrać?
Co masz na myśli?
Do przeszłości...
żebym mógł ich jeszcze zobaczyć.
Chciałabym, ale nie wiem, jak to kontrolować.
Nie wiem, co robię.
Przeniosłaś się w czasie.
Tak, ale ja tylko odwiedzam.
Tracę czas. Max kupił fotel. Wypadek miał miejsce.
Zmieniłaś przeszłość.
Nie. Zmieniam tylko to, co ja robię.
Nie zmieniłam działań innych osób ani tego, co się im przytrafia.
Czułam, że już się widzieliśmy.
Co?
Widziałam cię.
Jechałeś na północ.
Wyglądałeś tak dobrze.
Byłeś szczęśliwy.
Widziałam cię.
Ty widziałeś mnie.
- Cześć. - Jak podróż?
Bez problemów.
Otwórz się na świat Dziś wszystko się zaczyna
Reszta jest nieznana
To było... wyjątkowe.
Kolej na Harriet.
Harriet!
Ja dziękuję.
Wybiorę ci coś.
Spróbuj.
Dziękuję.
Tak.
Dasz radę.
Z góry przepraszam.
Nie jestem zakochana
Więc nie zapominaj
To tylko dziwny etap w życiu
I wcale nie znaczy
Że jeśli zadzwoniłam
To masz to załatwione
Nie jestem zakochana
Nie, nie
Twoja kolej. Wchodzisz.
I wcale nie znaczy
- Chodź, twoja kolej. - Nie.
No już.
Wstawaj.
No dalej.
Twoja kolej.
Ja odpadam.
Nie. Proszę.
Ale znów
To nie znaczy, że tyle dla mnie znaczysz
Wysoko.
Więc jeśli zadzwonię
To nic wielkiego
Nie mów o nas znajomym
- Możesz. - Urocze.
Tak.
Nie jestem zakochany
- Śpiewaj ze mną. - Nie.
To wcale nie znaczy
- Na tym zakończymy. - Dziękujemy.
Wielkie dzięki.
Ciężko to będzie pokonać.
Jak omijało się reklamy?
Jak to się robi?
Co?
Co to za mina?
Mogę zadać ci dziwne pytanie?
Dawaj.
Gdyby stało ci się coś złego,
a ja mogłabym to powstrzymać, ale wtedy byśmy się nie poznali,
chciałbyś tego?
Co?
Mogłabym cię uratować, ale nie poznalibyśmy się.
Max, proszę. Odpowiedz.
Nie chciałbym cię nie poznać.
Nie wiem, jak wyglądałoby wtedy nasze życie. Lubię je.
A gdyby chodziło o mnie?
Gdyby to mi się coś stało?
- Nic ci się nie stanie. - Max.
Chciałbym, żebyś żyła.
- Ale nie poznalibyśmy się. - Ale byś żyła.
Musisz żyć.
Bo kocham cię do szaleństwa.
Dziękuję.
Co się stało?
Przewróciłaś się i uderzyłaś w głowę.
A co z psem?
Spokojnie, jest z moją siostrą.
Boże, to się będzie powtarzać.
Chyba wiem, co muszę zrobić.
Co?
Jeśli to zrobię, stracę cię.
Cześć, Disco.
Co z nią?
Zawiozłem ją do domu.
A co z tobą?
Trzymanie tych rzeczy ich nie przywróci.
Sprzedajmy to miejsce.
Poważnie?
Tak, miałaś rację.
Już czas.
LECĘ DO STUDIA, NAKARM SZCZENIACZKA!
KOCHAM CIĘ DO SZALEŃSTWA! MAX
Czy jeśli nie pamiętamy, to to się nie wydarzyło?
Co z nami? Co...
jeśli nie będziemy pamiętać? Znów będziemy nieznajomymi?
Nie wiem.
Przeżyliśmy to.
Ta chwila jest naprawdę.
Pamiętamy ją czy nie.
I spotkaliśmy się już wcześniej.
Dwukrotnie.
Mam nadzieję, że będziesz mnie pamiętał.
Ja też mam taką nadzieję.
Nie chcę cię stracić.
Może to nic nie zmieni.
Może.
Może nic się nie zmieni
i przez resztę życia będziesz nosić słuchawki.
Albo znikniesz.
Zostawisz mnie z twoim psem.
To najbardziej przerażająca i najpiękniejsza część egzystencji.
Co?
Zdolność zamknięcia rozdziału.
Będę cię szukać.
A ja ciebie.
Więc jak to się kończy?
Tragicznie.
Cóż...
Dzięki za bucha.
Co właśnie się stało?
Pozwalam odejść miłości mojego życia.
Dziewczyno z przyszłości, jak ci na imię?
Harriet.
Idziemy, Harriet?
Kocham cię.
Co?
Dobrej zabawy.
Chodź, Tango.
Ostrożnie.
Cześć.
Tak, widzę się z Nelly w studio.
Wyprowadzę tylko psa i kupię kawę.
Cześć, pewnie czujesz mojego psa.
Przepraszam. Poproszę mrożone americano.
Zdjęłabym trochę perkusję.
Spróbuj.
Jeszcze raz od początku.
Podoba mi się.
- Tak, mnie też. - Dobrze.
MORRIS U mnie o 19?
Cześć.
- O mój boże. Super wyglądasz. - Cześć.
- Cześć, piękna. - Cześć.
- Świetnie wyglądasz. - Ty też.
Panie i panowie, Roxy Music.
Przetłumaczyła Aneta Adamczyk