CZARNE LUSTRO
JOAN JEST OKROPNA
SURFUJ ALBO GIŃ
Pycha.
- Cześć, Joan. - Mike.
Dobra kawa?
Tak szczerze…
- Każę sprawdzić ekspres. - Dziękuję.
Sandy czeka na spotkanie o 10.15.
O Boże.
Wiem.
Dobra.
Daj mi pięć minut. Muszę się przygotować.
Tak mi przykro.
TĘSKNIĘ ZA TOBĄ…
JESTEM W MIEŚCIE…
Zwalniasz mnie?
Dobra, ale wciąż pracuję nad algorytmem kompresji dźwięku.
Niestety, zarząd stwierdził, że twój algorytm kompresji
nie jest czymś, co chcą realizować.
Dobra. Bez niego potrzebujemy więcej serwerów danych.
Wiem.
Co oznacza większy ślad węglowy.
Złamiemy nasze zobowiązania środowiskowe.
Przykro mi. Tak uważa zarząd.
Wpłaciłam zaliczkę na nowe mieszkanie.
Na pewno nie była to dla nich łatwa decyzja.
Joan.
Proszę, nie rób tego.
Proszę, nie teraz.
Myślałam, że się przyjaźnimy.
- Dobra. - Joan!
Dam ci chwilę, żebyś się opanowała.
Czuję się opanowana.
Bardzo mi przykro.
Zaprosiłam cię na parapetówkę. Joan.
OCHRONA
- Wezwałem Brutusa, żeby ją wyprowadził. - Boże.
Pomogę ci z rzeczami, Sandy.
MIŁO BYŁOBY CIĘ ZOBACZYĆ…
FAJNIE, ŻE SIĘ ODZYWASZ
Joan, to ty? Wiem, że tam jesteś.
Tchórz. Jesteś tchórzem, Joan!
Dobra, Sandy, musimy iść.
Kurwa!
Joan. Wejdź.
Dziękuję.
Na czym stoimy?
- Niedobra? - O nie.
Marzyłam o własnej kawiarni.
Nie podpisałabym się pod taką kawą.
Ani tą z mojej pracy.
Co słychać w pracy?
W teorii to wypasiona praca.
Ale jestem tylko pośredniczką między zarządem w chmurach
a personelem pode mną.
Czuję się, jakbym tylko odbębniała pracę.
Co słychać w domu?
Jestem zaręczona z Krishem.
- Tak. - Więc jest nieźle.
Krish jest świetnym facetem, jest mądry i troskliwy.
Ale może jest trochę jakby…
nudny.
Wiesz? Nawet jedzenie, które gotuje, jest mdłe.
A ja ciągle udaję…
Czuję się wredna, że tak mówię.
Gdy byłam z moim byłym…
- Z Makiem? - Tak.
To był nieustanny seks i szaleństwo,
a kłótnie były…
Ale nigdy o nim nie zapomniałam.
I poznałaś Krisha.
I poznałam Krisha.
Był miły i bezpieczny.
Popłynęłam z prądem.
Ale…
czuję, że nigdy
tego świadomie nie wybrałam.
Czuję się jak na autopilocie.
Zawsze mówisz o historii życia.
Myślałam o tym i czuję,
że nie jestem główną postacią w historii mojego życia.
Chciałabyś, żeby to się zmieniło?
OD MACA BĘDĘ TU TYLKO TRZY DNI
MOŻEMY SIĘ SPOTKAĆ?
DOBRA, GDZIE?
Cześć.
Miło cię widzieć.
Podobają mi się twoje włosy. Super pasemka.
Nie przesadziłam?
Phyllis z salonu mnie namówiła.
Phyllis z salonu zasługuje na podwyżkę,
bo wyglądasz seksownie.
- Dobra. - Mówię poważnie.
Dobra.
- Przyszłaś się ze mną zobaczyć. - Pogadać, bo mnie o to poprosiłeś.
Jasne.
Jak się ma…
Krish.
Krish ma się dobrze.
Brzmisz, jakbyś za nim szalała.
Dobra.
Spotykaliśmy się przez dwa lata.
Pamiętasz, jak to się skończyło?
- Tak. - Wychodzę za Krisha.
Boże, wkurzasz mnie…
Ty ze mną zerwałeś, złamałeś mi serce,
a kiedy w końcu układam sobie życie,
wracasz jak pieprzone…
Jak niespłukane gówno.
Tak. Nie to chciałam powiedzieć, ale tak.
Jak mam ci ufać?
Masz rację. Rozumiem. Ale…
to, co mieliśmy, było prawdziwe.
Wiesz o tym.
Chcę być z tobą.
Za trzy dni wracam do San Jose.
Jedź ze mną.
Mówię poważnie.
Nie mogę.
Mam świetne mieszkanie, a twoja firma ma tam biuro.
Możesz się przenieść.
Za rogiem jest niesamowita knajpa z sushi,
gdzie podają świetne dragon roll.
Nie mogę zostawić Krisha.
Nie możesz.
Nie mogę, Mac.
Nie możesz zostawić Krisha.
Nie.
- Czekaj… - Niepotrzebnie przyszłam.
- Joan.
Zatrzymałem się tam, gdzie zawsze. Zostanę na trzy dni.
To ty, skarbie?
Tak.
Cześć.
Żabcia popiła.
Tak. Była impreza pożegnalna.
Mam nadzieję, że jesteś głodna.
Wspaniałe.
Dodałeś sól?
Dobra.
- Co chcesz oglądać? - Wszystko jedno.
- Obczajmy Streamberry. - Dobra.
A może Morze spokoju?
Eric odradzał.
Jeśli Eric odradzał…
- Dobra. - Dobra.
Loch Henry, szkockie morderstwa?
Nie mam ochoty na zbrodniarzy.
- Oglądaliśmy to o Gacym… - Dobra.
A może…
JOAN JEST OKROPNA
Co?
O Boże.
Co?
„Nowy serial. Joan jest okropna”.
Czy to Salma Hayek?
Ma nawet twoją fryzurę.
Nieprawda.
To przypomina twoją fryzurę. I nawet ma na imię Joan.
Dobra. Co to za serial?
Nie mam pojęcia, ale…
- Obejrzymy to. - Nie obejrzymy Joan jest okropna.
Cokolwiek to jest.
Wciśnij play.
Dawaj. Wciśnij play.
STREAMBERRY PRZEDSTAWIA
JOAN JEST OKROPNA
To przypomina naszą sypialnię.
To nie moja fryzura.
- Używa tej samej pasty do zębów co ty. - Dobra…
To dziwne.
Trochę straszne.
Ta Joan jest podejrzana.
Kotku.
- Co, kotku? - Zobacz to.
Co?
Co to jest?
Nazywa się Joan jest okropna.
Gra w tym Salma Hayek.
Wygląda jak Joan.
Ta robota i tak była do bani.
No w sumie.
Co, do kurwy? Joan jest okropna?
SZUKAJĄC RITMANA
JOAN JEST OKROPNA
O mój Boże.
Będziemy oglądać serial w barze?
Pewnie, że będziemy oglądać serial w barze.
PROTESTY
ALE TO PYSZNE
NOWOŚĆ: JOAN JEST OKROPNA
JOAN JEST OKROPNA
Co do cholery?
Cholera, to twoja praca.
Dobra, jak to zrobiłeś?
- Ja? - To żart. Jak to zrobiłeś?
- Nie zrobiłem… - Nie bawi mnie to.
Nic nie zrobiłem.
Dobra kawa?
Paskudna.
Wymienię ekspres.
Zajmij się tym.
- Sandy czeka na spotkanie o 10.15. - Joan?
- Tak. - Co?
Boże.
Joan?
Mam atak paniki.
- Dobra. - Mam atak paniki.
Dobra. W porządku, spokojnie.
Sandy czeka na spotkanie o 10.15.
- Jeszcze tam jest? - Jeszcze jest.
- Miej to już za sobą. - Zrobili ze mnie megageja.
Podoba mi się jego strój.
Co to, kurwa, jest?
Jak to, kurwa, zrobili?
Daj mi pięć minut.
Jasne. Dzięki.
- Boże. Czy ja tak brzmię? - Możesz być cicho?
Jest przystojniejszy ode mnie?
Dobra. Oddychaj powoli, dobrze?
- Poczuj dywan pod stopami. - Nie chcę czuć dywanu!
Dobra, spokojnie.
- To poczuj podłogę. - Jebać podłogę!
Zwalniasz mnie?
Zgadza się. Twój algorytm nie powstanie.
Zarząd uważa, że to vaporware.
Ale…
nasz ślad węglowy.
To nie ich sprawa.
Właśnie wpłaciłam zaliczkę na mieszkanie.
- To też nie ich sprawa. - Widzisz, jaka jest.
- Boże, jaka oziębła. - Proszę.
Nie teraz.
Jak nie teraz, to kiedy?
Nie powiedziała tego.
Nie powiedziałam tego w ten sposób.
Kochanie, wierzę ci.
Jezu Chryste.
O Boże.
Co mam zrobić z moim psem?
- Boże. - Czuję się niekomfortowo.
Przykro mi…
- Niech Brutus ją wyprowadzi. - Czemu pocieszasz Joan?
- Czemu pocieszam Joan? - Daj mi chwilę.
Była zdenerwowana.
Zachowuje się jak suka.
Boże. Zrobili ze mnie potwora.
Nie, słuchaj.
Kotku, to Salma Hayek.
Ludzie kochają Salmę Hayek. Może nie jest…
Może nie jest… tak cholernie źle?
Tak pojebanie?
- Jest źle. - Dobra.
- To pojebane! - Dobra.
Chciałem, żebyś poczuła się…
- Boże. - Dobra. Masz rację.
- Dobra. - Tak.
Co?
Moja mama to widziała.
Co?
Wszyscy to widzą? Czy każdy, kto ma Streamberry, może to obejrzeć?
Tata to widział.
TĘSKNIĘ…
Marianne też.
Jezu Chryste. Kurwa.
Boże.
O Boże.
Boże.
- Kochanie. - Co?
- Mac pisał do ciebie? - Co?
Nie.
- Dobra. - Możesz wejść.
- Dobra. Powinniśmy to wyłączyć. - Co?
Chcę oglądać dalej.
- Nie. - Chcę wyłączyć!
- Nie. - Co słychać w domu?
- Joan! - Z Krishem?
- Jest miły, mądry i opiekuńczy, ale… - Gdzie jest ten głupi guzik?
Bardzo nudny.
Nawet jego kuchnia jest mdła.
- Nie powiedziałam tego. Krish, wyłącz to. - A…
z moim byłym, Makiem,
miałam tyle szalonego, dzikiego, kreatywnego
nieustannego seksu.
To nieprawda.
Dobrze? To telewizja. Nie powiedziałam tego.
- Kurwa. - Krish?
- Nie zapomniałam o Macu. - Krish!
Chyba…
nie chcę zapomnieć.
Chryste.
Nie myślę tego, co powiedziała.
- Dobrze? - Nie.
Pewne szczegóły…
Wszystko zostało rozdmuchane, dobra?
Nie mówiłam tego mojej terapeutce.
To co mówiłaś?
Krish.
Krish! Dokąd idziesz?
Nie wiem.
- Nie wiem. - Krish, daj spokój. Proszę!
Za trzy dni wracam do San Jose.
Powiedziałam…
Nie mogę zostawić Krisha.
Nie?
Co chcesz oglądać?
Morze spokoju.
Eric odradzał.
Skoro Eric odradzał…
Nigdy nie lubiłem Krisha.
Skarbie, zaczekaj. Usiądź.
JOAN JEST OKROPNA
Joan jest okropna?
Czy to Cate Blanchett?
- To Cate Blanchett? - O nie.
- To Cate Blanchett! - Czad.
- To nie moja fryzura. - Dobrze wygląda!
Krish! To serial. Jest nieprawdziwy.
Nie wiem, co się dzieje, ale to się nie wydarzyło.
Krish! Dawno nie widziałam Maca.
To pokaż mi swój telefon.
Co?
W serialu Mac napisał do ciebie, a ty odpisałaś, więc…
pokaż telefon.
Zostawiłam…
w domu.
Nieźle się złożyło, Joan.
- Żegnaj. - Krish.
Krish, proszę, nie odchodź.
Nie odchodź. Nie zostawiaj mnie samej. To szaleństwo. Proszę, nie…
Kirsh! Proszę!
Krish!
Krish, jesteś dziecinny. Wróć, proszę.
Jesteś bardzo melodramatyczny. Przesadzasz.
Boże. To telewizja. To nieprawda!
Moja wierność wobec ciebie jest prawdziwa.
To telewizja. Fałszywa, nieprawdziwa.
Jeśli nie pisałaś do Maca, pokaż mi swój telefon.
Mają rację co do ciebie.
Jesteś okropna.
Krish. Nie jestem taka okropna. To nieprawda.
DZWONI MAC
Wróć.
Krish! Nie zostawiaj mnie.
Wiesz, że nie mogę być sama.
- Nie możesz! - Mac.
Krish!
SALMA HAYEK W ROLI JOAN TAIT
POBUDKA
Wstydź się.
O kurwa.
Boże.
Wybacz spóźnienie.
Widziałeś to?
Wszyscy to widzieli. Tylko o tym rozmawiają.
Jak to przyjęli?
Racja. Po prostu nie wiem, co to jest.
Wezwałam prawnika.
- Krish jest zły. - Joan.
- Wczoraj odszedł. - Joan.
Wszyscy mają mnie za potwora.
Spróbuj panować nad sobą przez najbliższe parę minut.
Co tu robi Brutus?
Wygadałaś się o algorytmie, serwerach i śladzie węglowym
w scenie zwolnienia Sandy.
Złamałaś umowę o poufności.
Co? To niesprawiedliwe. To była…
To była Salma Hayek!
Zarząd cię wyrzuca.
Teraz.
Pomogę ci się spakować.
Jasne.
Sayonara, królowo.
PREZESKA STREAMBERRY MONA JAVADI CHWALI JOAN JEST OKROPNA
Mona.
„Założyłam garniak”.
WITAMY W SKILLANE
Sprawdziłam wszystko
i muszę powiedzieć,
że firma Streamberry może to legalnie robić.
Co?
Jak?
Uwierz mi, też jestem w szoku.
Serial wykorzystuje moje życie. Moje nazwisko. Moją karierę.
To ja. Wykorzystują mnie, więc…
A ty przyznałaś im do tego prawo.
Co? Kiedy?
Regulamin.
Nigdy tego nie widziałam.
Widziałaś. Tylko nie w wersji papierowej.
Wszystko to pojawiło się na twoim telefonie,
gdy ściągnęłaś Streamberry.
I kliknęłaś „akceptuję”.
Co? To znaczy…
Skąd miałam to wiedzieć?
Wiem. Ale zgodziłaś się na to, więc są kryci.
Nie mogą mi tego robić.
Muszę ci powiedzieć, że mogą.
Dobra, Salma Hayek.
Całkiem fajnie.
Nie, pozwę Salmę Hayek.
- Za co? - Bo udaje mnie.
Nie ma prawa.
To nie Salma Hayek.
Ależ tak.
Nie, serial wykorzystuje cyfrową podobiznę pani Hayek.
Nie filmują jej.
Dała im licencję na swój wizerunek.
Wygenerowano to komputerowo.
Generuje to jakiś superzaawansowany, deepfake’owy
superowy komputer kwantowy.
Mogliby pokazać Salmę Hayek, jak obciąga orangutanowi, gdyby chcieli.
Pani Hayek mogłaby być temu przeciwna, ale rozumiesz.
Tak. Czyli to wszystko komputery?
Dzięki temu tak szybko to wypuszczają.
Ale skąd…
Skąd wiedzą, co robię? Puszczają to tego samego dnia.
Kojarzysz, że kiedy masz telefon na stole,
jesteś w kuchni i rozmawiasz z koleżanką
o, nie wiem, dezodorantach do butów,
potem włączasz komputer i wyskakuje
reklama dezodorantów.
Dostajesz e-maila o dezodorantach do butów.
Na ulicy wszędzie są dezodoranty.
Nie da się od tego uciec.
No i co?
Stąd wiedzą.
Dobra, ale…
Ale w serialu zmyślają na mój temat.
Podkolorowują.
Wypadam przez to gorzej.
To zniesławienie.
Tak, strona 53, paragraf 12.
Traktuje o tworzeniu postaci i dialogów
dla celów dramatycznych.
Kurwa!
Zgadzam się.
Przykro mi, ale nie ma czego się czepić.
O Boże.
Mają cię na całego.
Radzę to zignorować.
Co to, kurwa, za rada?
Jedyna, jaką mam.
O Boże.
Dobra.
Cześć!
Jak leci?
Super! Kurwa!
PORADY PRAWNE SKILLANE
Czy my się znamy?
Ten serial wykorzystuje moje życie, nazwisko i karierę.
Dałaś im prawo wykorzystać to wszystko.
Kiedy? Jak?
Regulamin.
Nie widziałam tego.
- Wiedziałabym o tym. - To okropne.
Wiedziałabym, ale nie czytałam. Kto ma czas, żeby to czytać?
Zaakceptowałaś to.
- Co? - Są kryci.
- Nie mogą. - Cześć.
- Mogę wejść? - Tak.
Nie mogą…
Już, przepraszam.
Kotku.
Skarbie.
Wszystko dobrze.
Co się stało?
Nie może mi stanąć.
Jasne, że może.
Chcesz, żebym zrobiła to paskudne coś, co uwielbiasz?
To…
takie publiczne.
Nie rozumiem.
To będzie w serialu.
Ale to nie my. To ludzie z komputera.
- To Salma Hayek… - Wiem.
Czyli ja będę gościem, któremu nie staje przy Salmie Hayek?
Co innego, jeśli mi nie staje przy tobie,
ale Salma Hayek?
Ludzie będą się ze mnie śmiać.
Nazwali to Joan jest okropna. Jak myślisz, jak się czuję?
Kiedy powiedziałem, że chcę się z tobą zejść…
Błagałeś, żebym do ciebie wróciła.
Ale nie zgodziłem się być osobą publiczną.
Ja też nie!
Zgodziłaś się.
Strona 58 regulaminu.
Tak powiedzieli w serialu!
Zawsze mówiłem, że trzeba czytać regulaminy.
Pozwę Cate Blanchett.
Za co?
Za to, że udaje mnie.
To nie jest prawdziwa Cate Blanchett.
Serial wykorzystuje cyfrową podobiznę pani Blanchett.
Wygenerowano to komputerowo.
Generuje to komputer kwantowy.
Mogliby pokazać, jak obciąga orangutanowi, gdyby chcieli.
Prawdziwa pani Blanchett mogłaby być temu przeciwna,
ale rozumiesz.
Boże.
ŚRODEK PRZECZYSZCZAJĄCY
SZYBKIE DZIAŁANIE MOCNY ŚRODEK
Dobra.
Jeśli ktoś zna powód, dla którego tych dwoje nie może wziąć ślubu,
niech przemówi teraz.
Wesołych Świąt!
O Boże!
Co ty robisz?
Przestań!
- Zabierzcie stąd dzieci! - Wynoś się!
Co cię bawi?
Salma Hayek będzie wściekła.
Dlaczego?
Znasz Joan jest okropna?
Mam to na swojej liście.
Poczekaj do czwartego odcinka. Będzie wystrzałowy.
Przyszła jej prawniczka. Wpłaciła kaucję.
Jesteś wolna.
Na razie.
Jesteś obrzydliwa.
Dziękuję.
…tych dwoje nie może wziąć ślubu, niech przemówi teraz.
Wesołych Świąt!
Co ty robisz?
Nawet w najgorszych koszmarach
nie sądziłam, że zobaczę, jak wypróżniam się w kościele.
Zasadniczo to postać Joan, a nie ty.
Czyją twarz ma ta postać?
Ma twoją twarz czy moją?
Twoją twarz.
Twarz Salmy Hayek.
Więc czyj odbyt sra?
Odbyt Salmy Hayek?
Bingo.
Jestem katoliczką.
Moja babcia Rosa miała zostać zakonnicą.
Może umrzeć, gdy to zobaczy.
Jakim prawem zabiją moją abuelę
tą obrzydliwą, deepfake’ową herezją?
Strona 39, paragraf 8.
Paragraf ósmy może mi obciągnąć. I tak nie wiem, co tam jest napisane.
To umowa o prawach do wizerunku ze Streamberry.
Strona 39, paragraf 8.
Dotyczy wszelkich potencjalnych działań i zachowań Joan,
włączając w to defekację i wszystko poza nią.
Poza defekacją?
Wszystko poza. Tak tu jest napisane.
Wiesz, że nie czytam tych bzdur.
Jestem utalentowaną aktorką z dysleksją i kiepskim angielskim.
- Dlatego przepłacam, żebyś mnie chronił. - Dobrze.
Czy mój odbyt ma jakieś prawa?
- Dobrze. W porządku. - Dobrze.
Dobra.
- Uspokójmy się i… - Dobrze.
…zróbmy burzę mózgów, żeby to naprawić.
Co możesz zrobić,
żeby wymazać ten obraz z każdej maszyny na świecie?
Nic.
Dobra.
Więc muszę zadowolić się ogromnym pozwem przeciwko platformie.
Sprawdzałem dokładnie
i nie ma podstaw prawnych.
Nie możemy ich pozwać.
To pozwę ciebie.
Sprzedałeś mnie.
Ty bezużyteczna, przereklamowana gnido.
Weź swój ósmy paragraf
i wsadź go sobie w dupę!
Mam nadzieję, że papier potnie ci hemoroidy i umrzesz!
Zwalniam cię!
Co, kurwa?
Nie sądziłam, że przyjdziesz…
Witam.
- Rozumiem, że jesteś zła. - Czyżby?
Nie zabijaj mnie, Salmo Hayek.
Ciesz się, że jestem humanitarna.
Porozmawiajmy.
Co, kurwa?
- Chodź! - Idę!
O mój Boże.
O Boże.
Teraz wszystko ma sens. Spójrz na ten syf!
Co z tobą, kobieto?
Musisz być taka obrzydliwa?
Ostatnie dni były dość ciężkie, więc…
Więc postanowiłaś wysrać się w domu Pana?
Nie szanujesz siebie, twoja sprawa.
Ale nie szanujesz też kościoła i mojego wizerunku.
Nie chcę być z tobą kojarzona.
Ja też nie chcę być ze sobą kojarzona.
Odebrali mi życie i zmienili je w cholerny komputerowy serial.
Straciłam narzeczonego
i pracę.
Pokazali wszystkim całą moją egzystencję,
a ty to promujesz swoją twarzą.
Pozwalasz na to. Ja powinnam na ciebie krzyczeć.
- Krzyczysz na mnie. - Muszę na kogoś krzyczeć!
To niesprawiedliwe, że się na mnie wyżywasz.
Przepraszam, że nasrałam w kościele.
Dobra?
Chciałam zwrócić twoją uwagę,
żebyś skontaktowała się ze Streamberry
i kazała im skasować serial.
Już to zrobiłam.
- I? - Kazali mi się pieprzyć.
Serio?
Dasz wiarę?
Nie powstrzymasz tego?
Myślałam, że będę miała kontrolę nad swoim wizerunkiem.
Ale ci skurwiele cały czas kłamali.
Powiedzieli mi, że to będzie prestiżowy serial.
Nie sądziłam, że będzie jak Frida,
ale nie wyobrażałam sobie, że będzie taki.
Powiedzieli, że zmniejszają różnicę w wynagrodzeniach.
Gówno prawda!
Płacą mi jedną dziesiątą tego, co dostaje George Clooney.
Czekaj, George Clooney wystąpi w tym serialu?
Nie, umieszczą jego głowę w nowej wersji Tomka i przyjaciół.
Czekaj.
Ile płacą tobie?
Nic.
- Nic? - Nic.
To takie pojebane.
Tak.
Wyruchali nas obie.
Tak.
A co o tym myśli Cate Blanchett?
Pieprzyć ją.
Tu mamy naszą winną.
Mona Giovanni.
- Javadi. - Nieważne.
I całe to Strawberry.
Streamberry.
Wzięli 100 lat kina
i ograniczyli je do aplikacji.
Chcę wziąć komputer,
wyrwać z niego kable
i wsadzić mu je w dupę.
Zniszczmy system. Ten kwanputer.
No pewnie.
Jesteś hakerką?
Nie. Fizycznie.
Piszą, że serwer jest koło biura Mony Javadi.
Wejdziemy tam i…
- Nie? - Jej biuro jest na samej górze.
Nie wejdziemy po budynku jak Spider-Man.
Nie musimy.
Bo możesz wejść drzwiami frontowymi.
Nie możemy tak po prostu tego zrobić.
Ty możesz, bo jesteś pieprzoną Salmą Hayek.
Dziękuję.
Masz rację.
Tak.
Jestem pieprzoną Salmą Hayek.
Dzień dobry.
Dzień dobry. Pani Hayek.
Mam spotkanie z Moną Javadi.
Oczywiście. Tylko sprawdzę…
Nie widzę…
- Powinnam to mieć w systemie. - Czy mogę skorzystać z toalety?
Oczywiście. Jest tam.
Jest zbyt publiczna.
Dzięki waszemu serialowi,
gdy ktoś widzi mnie w toalecie,
myśli tylko o meksykańskiej zupie lecącej z mojej pupy.
Oczywiście.
Wpuścisz panią Hayek?
Na końcu korytarza po prawej jest prywatna toaleta.
Dziękuję.
Spokojnie, idę tylko na siku.
Dobra.
Fajnie.
Dziękuję.
Chwileczkę. Tak. W porządku.
- Już? - Tak.
Świetnie.
Pani Javadi.
Dużo się dzieje w Streamberry. Nowy serial wywołuje poruszenie.
Prawda?
- Pewnie masz mnóstwo pytań. - Tak.
- Lucy, jestem w trakcie wywiadu. - To może być ważne.
Przepraszam.
Przepraszam. Tak?
Salma Hayek chce się z tobą widzieć.
- Nie kazaliśmy jej się pieprzyć? - Może dlatego tu jest.
Niech ochrona ją wyrzuci.
Przepraszam. Jest nowa.
Nie wiem, ile tu zostanie.
Na czym stanęłyśmy?
- Joan jest okropna. - Zgadza się.
- Co masz na sobie? - To przebranie.
Zdejmij to. Pomyślą, że mnie porywasz.
Dobra.
- Szybko! - Dobra.
Dalej!
W Streamberry naszą pasją jest tworzenie nowych form rozrywki.
Całe to piętro jest przeznaczone na badania i rozwój nowych treści.
Eksperymentalna rozrywka generowana komputerowo.
Jak Joan jest okropna.
Tak.
- Zamknij się. - Tworzy to kwanputer.
Znajduje się na końcu korytarza po lewej.
To komputer kwantowy?
Stąd ta nazwa.
Nieskończony twórca treści, zdolny stworzyć całe wieloświaty.
W tych wyrenderowanych światach
kręci, tworzy i montuje kompletne programy,
których stworzenie zajęłoby miesiące. Takie jak…
Joan jest okropna.
Muszą to ciągle powtarzać.
- Tak. - Ładne zdjęcie.
A rola Salmy opiera się na prawdziwej Joan, prawda?
Tak.
Dlaczego ona? Co jest w niej takiego wyjątkowego?
Absolutnie nic.
Szukaliśmy kogoś przeciętnego, zwykłego zera,
żeby przetestować system.
Joan jest okropna to dopiero początek.
Celem jest udostępnienie unikalnych, dopasowanych treści
dla każdego z naszej bazy danych, 800 milionów osób.
Stworzy je nasz system.
Z niczym nie da się aż tak utożsamiać.
A to dla ciebie.
Nie mogłam się oprzeć.
Będzie to można oglądać od piątku.
Dlaczego „okropna”?
Czemu to takie negatywne?
Świetne pytanie, Fatimo.
Testowaliśmy bardziej pozytywne treści,
ale badani tego nie kupili.
To nie współgrało z ich neurotycznym obrazem siebie.
Odkryliśmy, że kiedy skupiliśmy się na ich słabych, samolubnych chwilach,
potwierdzały się ich obawy.
Wprawiliśmy ich w stan hipnotycznego przerażenia.
To napędza zaangażowanie.
Nie mogą oderwać wzroku.
Rozwalmy tę kwan-pizdę.
- Świetnie, dzięki. - Czy to już wszystko?
Gdzie ona jest? Gdzie jest Salma?
Poszła do toalety.
Znajdźcie ją. Ściany są ze szkła.
Możecie coś zrobić?
- To tu? - Zamknięte.
Tędy.
Tutaj jest.
Chryste! Nikomu nie wolno tu wchodzić!
Dzwonię po ochronę!
Jeśli wezwiesz ochronę, złamię ci rękę.
Nie myśl, że tego nie zrobię. Zrozumiano?
Tak, pani Hayek.
Dobra.
Jak się tam dostać?
Co to jest?
Joan jest okropna.
Ale to ja. To powinna być
ona, nie?
To wariant Joan jest okropna, który widzi Joan pod tobą,
kiedy ogląda serial.
Co? Joan pode mną?
Nie jesteś pierwotną Joan. To źródłowa Joan.
Potrzebujemy kodu, Joan.
Czekaj.
„Źródłowa Joan”?
Jesteś tylko Joan.
A źródłowa Joan?
To prawdziwa Joan.
Patrz. Źródłowa Joan.
Źródłowa Joan?
Nie jestem prawdziwa?
Jesteś wersją Joan,
graną przez cyfrową podobiznę Annie Murphy.
- Kim jest Annie Murphy? - Aktorką.
Proszę. Wygląda znajomo?
Schitt’s Creek. Nie? Świetny serial.
- Grasz adaptację Joan. - Nie.
Źródłowa Joan żyje w rzeczywistości.
Kiedy ogląda serial Joan jest okropna, widzi, jak ją grasz.
Znajdujemy się na fikcyjnym poziomie.
- Że co? - To fikcyjny poziom pierwszy.
Jak mówiłem, to adaptacja życia Joan.
- Jesteś w serialu. - Jestem w serialu?
No weź. Widziałaś, gdzie mieszkasz?
Kogo byłoby stać na taki dom? To dom telewizyjny.
A ja? Michael Cera wypożyczył twarz,
a Annie Murphy gra Joan na poziomie pierwszym,
a Salma Hayek gra Joan na poziomie drugim
i samą siebie na pierwszym.
Nie gram samej siebie.
Jestem sobą.
To ma sens, że w to wierzysz, bo grasz samą siebie na tym poziomie.
- Co? - Co?
To nie rzeczywistość. To fikcyjny poziom pierwszy.
Jeśli mnie tu nie ma, to gdzie jestem?
Nie wiem, gdzie jest prawdziwa pani Hayek.
Pewnie w Zurychu albo na jakiejś plaży.
- Nie wiem. - W Zurichu?
To nie jest serial Salma Hayek nie rozumie, co się do niej mówi.
- To Joan jest okropna. To ona. - Co?
Historia tej prawdziwej.
Nie Annie Murphy, tylko źródłowej Joan. Tej, która żyje w…
Dzięki Bogu!
Był taki nudny.
Jezu!
Annie Murphy, podziwiam cię.
Pilnuj drzwi.
Rozwalę ten jebany komputer.
- Nie było jej w grafiku. - Wiem…
A S3? Sprawdź S3.
Dalej! Rozwal tę kwan-pizdę!
Poczekaj chwilę.
Czyli w tym komputerze grasz mnie i myślisz, że jesteś prawdziwa?
Tak.
- Idą! Zrób to! - Stój!
Zniszczysz wszystkich w każdym fikcyjnym wszechświecie.
- Ty! - Miliardy symulowanych dusz.
Uważają się za prawdziwe i umrą.
Chcesz mieć ich krew na rękach?
Zdefiniuj „krew” w tym kontekście.
To komputer kwantowy, jasne? Ledwo wiemy, jak działa.
To praktycznie magia.
Nasza rzeczywistość zniknie.
Umrę?
Natychmiast.
Odłóż siekierę, Annie Murphy.
- Słuchaj jej. Rób, co ci każe. - Odłóż!
Nie mogę.
Bo to, że teraz tu stoję,
oznacza, że źródłowa Joan już tu stała.
- Nieważne, czego chcę… - Idź.
…bo wydarzenia, na których to oparto, już się wydarzyły.
To nie ja decyduję.
- Tylko Joan. - Dobra.
- Zaczęło się. - Dobra.
- Ona to robi. Joan to robi. - Odłóż siekierę.
Nie! Kwanputer!
Joan!
Kurwa, Jezu!
Chyba skończyłyśmy.
Tak.
- Jak się pani nazywa? - Annie Murphy.
Co pani…
To na czym stoimy?
Znowu chodzę na randki.
Nie spieszę się.
Próbuję znaleźć czas dla siebie.
Jak się z tym czujesz?
Nieźle, wiesz?
Miło jest czuć się dobrze z samą sobą.
A praca?
Moja praca jest mniej korporacyjna.
Jestem swoją szefową.
Dobrze traktuję pracowników.
I w sumie…
jestem dumna z tego, co robię.
- Miło to słyszeć. - Dziękuję.
Może teraz czujesz się…
Jak główna bohaterka mojego życia?
Chyba tak.
Nie czujesz się zbyt ograniczona?
Przez areszt domowy?
Bywają dobre i złe dni.
Można się było tego spodziewać.
Miałaś mnie zachęcać.
- Co to jest? - Niedobra. Wiem.
KAWIARNIA JOAN
Cześć, Joan.
Cześć, Annie!
- Jak leci? - Spoko.
- To, co zwykle? - Tak.
Dobra.
- Tęskniłam. - A ja za tobą. Jak leci?
Dobrze.
KAWIARNIA JOAN
Napisy: Katarzyna Błachnio-Sitkiewicz
Wesołych Świąt!
Co ona robi?
Tak.
Przepraszam. Wiem.
Wynocha!
Tak. Przepraszam.