-Uy, Ma. -Mag-aalas sais na.
Lumihis ako ng daan para ipakita kay Pia ang tanawin.
Nakatulugan ko rin. Kumusta.
Pia, si Mama. Mama, Pia.
-Mabuhay ka. -Ikaw din.
Janet.
-Maganda 'tong nahuli mo. -Mama!
Uy, gusto ko 'yon. Salamat.
-Gusto ko ang punto mo. -Ako rin.
Ano iyon, iha?
Ako rin.
Bale, lumaki ka ba sa Amerika? O nanggaling ka ba…
Hesukristo, Mama!
Sa Estados Unidos ako lumaki.
Sige.
Sana nagugutom kayo.
-Oo. -Sobra.
Sino ang pianista?
Si Papa.
-Ito ba siya? -Oo. Kenneth.
"Kenny" para kay mama.
Masagwa bang sabihin na astig siya rito?
Medyo. Oo.
Bukas, ipapasyal natin si Pia sa bayan, tapos baka umalis kami ng Lunes ng umaga.
-Dalawang gabi ka lang dito? -Pupunta pa kasi kami sa Rùm.
Para sa pelikula ko…
Sa pelikula namin.
Tungkol sa kakaibang itlog.
'Yan ang paksa ng dokumentaryo mo? Isang taga-Rùm na kolektor ng itlog?
Hindi siya kolektor, ano…
Pinoprotektahan niya ang mga ito laban sa mga magnanakaw.
Malaking kalakalan ito.
Sa paningin ko, magiging kuwento ito
ng isa sa mga huling natitirang panangga laban sa komodipikasyon ng kalikasan.
Hindi sa lalaking nagbabantay ng itlog?
Bale, oo, pero parang…
-Ano… -Para siyang bantay.
Anghel de la guwardiya.
Illegal ang pagnanakaw ng itlog, pero ang mga pulis…
'di interesado o kaya'y tinatamad.
Ibig kong sabihin…
Baka kung tulad ko ang nagnanakaw, malamang…
Abala lang siguro sila. Mahirap maging pulis.
Alam 'yon ng ama mo.
Oo. Ibig kong sabihin…
Oo.
Nakita ko ang litrato niya na naka-uniporme,
paglipas ng 20 minuto, pinagsasalitaan ko ang mga pulis?
Galit siya sa 'kin.
-Gusto ka niya. -Sinabi niya 'yon?
Basta kasi tungkol kay Papa…
Sensitibo siya. Nangungulila siya.
Oo naman. Malamang ikaw rin.
Sa teorya.
Parang medyo.
Walong taon lang ako no'n, kaya litrato lang siya sa buhay ko.
Matagal na siyang may sakit bago 'yon.
Nangailangan siya ng tagapag-alaga.
Tingin ko nahirapan talaga do'n si Mama.
Mas lalong tumahimik ang bahay.
Seryoso, tinitigasan ka ngayon?
Oo.
Iyan ay…
talagang mahalay.
Patawarin mo ako.
Gumagana ba 'yan?
Noong huli kong gamit.
Walang tape. Naku.
-Ano'ng kukunan mo? -Ito. Manood ka.
HANAPIN SA TWITTER
INTERNET, HINDI KONEKTADO
Ayos ka lang? Handa na?
Ano ang Bergerac?
"Bergerac." Lumang palabas.
Gustong-gusto 'to ng mga magulang mo.
-Napakaraming Bergerac nito. -May gusto si Mama kay John Nettles.
Yung gumanap bilang Bergerac. Maganda raw ang puwit.
Ayokong isipin na nalilibugan ang nanay mo dahil sa puwit.
Maganda nga ang puwit niya.
Aalis na kayo?
Sa may lawa lang.
Baka mahangin do'n. Pababaunan kita ng tsaa.
-'Wag ka na mag-alala, Ma. -Siya…
Magsaya kayo.
-Ayos lang 'yan. -Umalis na tayo ngayon.
Parang galing sa pintura.
Marami kasing pinta ng tanawin.
Napakaganda kasi rito. 'Di ako makapaniwalang bakante 'to.
Tayo lang ang nandito. Kakaiba.
ANG MAGPAUBAYA
THE LOCHSIDE INN INUMAN AT KAINAN
Davis McCardle.
Sabi ko 'wag ka nang magpapakita rito.
Makakalabas ka na sa pintong 'yon, ngayon na!
Hello, Stuart.
Kumusta ka nang gago ka?
Hoy! Ano'ng meron sa buhok na 'yan? Sasabihin mo ba ang mga panghalip mo?
Pinahaba ko lang. Alam mo 'yon?
Akala ko nag-aaral ka sa London para sa mulat na pelikula
o kung ano man.
Magpapakintab na lang 'to ng mga BAFTA
at kakalimutan niya na kaming mga kakulitan niya noon.
Ginawan niya ako ng modelo noon.
Isang spaceship.
-Solaris. -Gumagana ang makina.
Alam mo na.
Sabi ko 'pag nagawa niya ang susunod na Star Wars,
tutulong ako, pero…
Tinalikuran na niya kami ngayong sikat na siya sa lungsod.
-'Di ka man lang niya ipinapakilala. -Pasensya na.
Ito si Pia. Parehas kami ng kurso.
-Ah, yung kurso mo? -Hindi.
Ipapangalan daw sa kaniya 'yon.
Akala ko sa 'kin nila ipapangalan…
Mas mainam nga iyon ano?
Para sa pagkakaiba-iba at ano pa.
Tatlong baso, sagot ko, walang bayad.
Pulutan, ano?
Kinaladkad ka niya papunta sa liblib na lugar na 'to?
Para kang nagbabakasyon sa asilo.
Buhay pa ang negosyo mo.
Naghihikahos, pare. Tingnan mo.
Naghihirap kami.
Paulit-ulit ko nang sinasabi kay Papa,
kapag hindi pa lumakas, kailangan na naming magsara.
Ayan na siya.
Ano'ng ginagawa mo?
-Babati ako. -Hindi, 'wag na.
Ikalimang baso na niya 'yan.
Para diyan na lang siya bumababa ngayon.
Kristo.
Oh, ayan na siya.
Sa lungga niya.
May depression ba siya o…
Malamang mayroon.
Dati tatlo ang inuman dito.
Ngayon, kami na lang ang natira. At…
Patay na ang lugar na 'to.
'Di ko maintindihan. Napakaganda ng paligid.
Bakit hindi dagsa ang turista?
Dahil kay Iain Adair.
Sino si Iain Adair?
-'Di mo 'to ikinuwento sa kaniya? -Naku.
-Ano 'to… -Sino si Iain Adair?
Sige, ayos. Bale…
Nakatira si Iain Adair sa Five Acres Farm, do'n sa burol, kasama ang magulang niya.
Tahimik daw siya, madaling mauto, 'di katalinuhan. Alam mo 'yon?
Pero ang totoo, isa lang siyang lokal.
-Ngayon… -Pero pumapatay at nananakit pala siya.
Papunta na ako roon.
'Di ako magaling magkuwento. Ikaw na.
Wala na.
'Di ko binanggit ang tatay mo.
-Ang tatay mo? -Puwede bang umpisahan ko na lang?
Kunwari wala kang alam sa patayan.
-Oo ba. -Sige.
Bale…
Isipin mo 'to.
Maraming dumadayo rito noon.
Sobrang dami.
Tapos, noong 1997, may mag-asawang dumayo para sa pulot-gata nila.
Noong may mga turista pa kami.
-Isang linggo sila rito. -G. Smiley.
Maraming nakakita sa kanila.
Sabi ni Papa, ilang gabi silang pumunta rito.
Kalaunan, dapat nakaalis na sila.
Dumating yung tagapaglinis para ihanda ang kuwarto nila.
Nakaparada pa ang kotse nila.
At naroon pa ang mga gamit nila.
Walang bakas nila.
-Nakakatakot. -Sobra.
-Kaya, siyempre, tinawag si Papa. -Pulis siya.
-Alam niya. -Paumanhin.
Nagtanong-tanong siya, 'di ba? Bawat pinto.
Pero 'di mahanap ang mag-asawa. Naglaho sila sa balat ng lupa.
Ilang araw lang, malaking kuwento na ito.
Ibinalita na ito.
Puno 'to ng mamamahayag. Sobrang gulo.
Pero lumipas ang ilang linggo, wala pa rin sila. Walang kahit ano.
Tapos namatay si Prinsesa Diana. 'Di ba?
Iyon na ang nasa balita. Humina ang kuwento nito. Tapos na.
Nang isang araw…
Isang gabi.
-Umiinom si Iain Adair, dito. -Dito?
Palagi siyang umiinom dito. Palagi siyang nakaupo roon.
Noong gabing ito,
naparami siya ng inom.
Kakaiba raw ang sinasabi niya.
Pinapahiya niya ang sarili niya.
May poster ng mag-asawa sa dingding.
Nagsalita pa siya tungkol sa babae. Yung tatay mo…
Pinagbawalan na ng lasinggerong 'yon si Iain.
Pinaalis siya ni Iain.
Kaya pa raw niyang bumalik at pagbabarilin ang lugar.
Ayos.
Nag-alala si Papa dahil magsasaka si Iain. May baril siya.
Kaya, pinapunta ni Papa si Kenneth, ang tatay niya,
para kumustahin at kausapin si Iain.
-Si Papa… -Si Kenneth.
-Siyempre. -Paumanhin.
Pumunta siya sa Five Acres.
Kumatok sa pinto.
Sabi niya, "Gusto lang kitang makausap."
'Di sumagot si Iain.
Pabalik na si Papa sa kotse, nang buksan ni Iain ang bintana sa itaas…
at barilin siya.
Binaril niya ang papa mo?
Oo.
-Sa balikat lang naman. Masama pa rin. -Hala, gago.
Gumagapang na si Papa para tumawag ng tulong,
nang mula sa loob ng bahay…
Tapos, wala.
Dumating ang tulong.
Pumasok sila.
Binaril niya ang mga magulang at ang sarili niya.
Talagang ubos.
Ubusan-lahi.
Habang nag-iikot sila,
tiningnan nila ang silong.
Diyos ko.
Sa likod ng aparador, may tagong pinto papunta sa taguan.
-Panahon ng giyera, o '60s. -Heto na.
At sa loob, parang pahirapan.
Nangunguha siya ng tao.
Diyos lang ang may alam kung ano'ng ginagawa niya roon.
Tapos sinusunog ang mga bangkay sa bukid.
Yung mag-asawa?
-Tang ina, at ang iba pa. -Ang iba?
May dalang panganib ang kabukiran sa paligid.
May mga malalim na tubig, 'di ba?
Minsan, may mga taong nawawala.
May mga naliligaw, alam mo 'yon?
Uupa ng bangka at 'di na nakakabalik.
Sa mga taong lumipas, wala namang nagbilang.
-Gaano karami ba? -Walo.
-Lahat, pinahirapan. -At iba pa.
Mga kalaswaan, sukdulan sa sama.
-Oo. Sige. -Babangungotin ka.
Bale…
Oo, 'yon si Iain Adair.
Ang lala niyan.
Tama ka, 'di ito magandang tingnan sa TripAdvisor.
Ang resulta?
Walang turista.
-Tinaehan niya na sila. -'Di niya ginawa 'yon.
Pati na rin ang turismo.
Pero ang papa mo, gumaling siya.
-Ibig kong… -'Di naman malala.
-Naospital lang ng ilang linggo. -Oo.
Pero dahil doon, nakakuha siya ng MRSA.
At pinatay siya nito sa kalaunan.
Kaya, para kay Mama, pinatay din ni Iain Adair si Papa.
Aba…
-Hindi mali 'yon. -Oo.
-Isa pa? -Oo.
Magda!
Tatlong baso.
Saan 'yon nangyari?
Perpekto ito.
'Di mo nakikita?
-Ang? -Makakapasok ba tayo?
Hindi. Nakasarado, may mga tabla. Bakit natin gugustuhing pumasok diyan?
Dahil ito dapat ang paksa ng pelikula natin.
Lahat ng ito.
Ito?
Tahimik na bayan,
pero ilang taon na palang nagpapatakbo ng bahay patayan ang isang ito?
Sa gitna mismo ng bayan? Kuwento ito.
-Tunay na kuwento! -Seryoso ka ba?
-Oo naman. -Pero…
-Kikitain na natin yung mangingitlog. -Hayaan mo siya, paumanhin. Tara.
Dali na!
Sabi mo ayos na ideya 'yon.
Naku, babe.
Ayos lang naman.
Tulad ng walang lasang pasta 'pag gipit. Pero ito, gusto ko 'to.
Gusto ko ito!
Kaya…
Isang pelikula tungkol kay Iain Adair?
Puwede nating ibenta sa mga kumpanya para sa pondo.
Si Kate Cezar ng Historik. Baka gusto niya ito.
-Kilala na 'to. -Hindi.
'Di 'to sikreto. Walang misteryo.
Baliw ka ba?
Ang misteryo ay "Paano nagagawa ng isang tao ito?"
"Tang ina?" "Pahingi ng detalye."
At napakasama ng mga detalye, hindi ito mababalewala.
-Parang baduy. -Hindi! 'Di tayo papayag do'n.
Magiging maganda 'to.
Pulido, mahusay.
Mapag-uusapan ang pinakamalalaking paksa, buhay at kamatayan.
Hindi ganito ang gusto ko para sa atin. 'Di ba?
Ano pala ang gusto mong gawin?
Ang pagninilay-nilay ng mangingitlog mula sa Rùm
na baka ipalabas sa isang pista
at baka hangaan ng ilan na mahilig sa dokumentaryo?
O yung bagay na panonoorin ng mga tao?
Yung bagay na gusto nilang makita!
Kung ayaw mo, ako ang gagawa nito.
Binaril niya si Papa.
Namatay siya, Pia.
Tang ina, namatay siya. 'Di 'yon kuwento.
-'Di 'yon ang sinasabi ko. -Kawawa si Mama. Nawalan siya ng asawa.
Oo, at ikukuwento natin 'yon.
Ang kuwento niya.
Biktima rin siya.
Sabi mo nakalimutan na siya sa kuwentong ito.
Sobrang sarap. Salamat.
Ayaw mo sa dauphinoise?
Sinusubukan kong limitahan ang kain ko.
Pero masarap ang nakain ko.
Mabuti.
Bibigyan natin 'to hustisya.
Magmumukha itong propesyonal.
Babe.
Napakagandang ideya nito.
Maipapakita ang tanawin. Maibabalik ang mga turista.
Ano yung nasa Netflix? Yung lalaking pumatay ng mga babae?
Linawin mo pa 'yan.
Yung kinain niya sa harap ng biktima ang mata nito.
The Waltonville Claw.
Kalahati ng palabas, imahe lang ng napakagandang Waltonville,
mga kagubatan at mga bundok,
tang ina, mga talon!
Parang brosyur.
Nagbakasyon doon ang pinsan ko dahil lang sa nakita niya.
Sobrang dami raw ng tao pagdating niya.
'Pag nakita ng mga tao ang lugar na 'to sa TV,
gagapang sila papunta sa atin, parang langaw sa dumi ng aso.
Pero may pera.
Magagamit niyo ang drone ko.
-Pambungad. -May piyano. Gusto ko 'to.
-Siyempre may drone ka. -Siyempre inggit ka.
Mayroon pa akong mas maganda. Maghintay kayo.
Sandali lang.
-Sige. -Ayos!
Ito ang kahon ng kuryusidad ng nanay ko.
Nahumaling siya rito. Nahumaling.
Ayaw na ayaw ng tatay ko.
Artsibo na ito.
Para sa akin, koleksiyon ito ng malagim na pagkahumaling.
Nakakatakot siya.
Hindi pangkaraniwan na ang isa sa mga regular mo ay mamamatay-tao.
-Gusto niya ng alaala. -Magpapahiram ba siya?
Wala siyang paki. Matagal na siyang patay.
Magagamit natin 'to.
Sinaunang VCR ni Mama.
Oo.
May laman pang tape.
PAANDARIN
Siyempre.
Uy, boyfriend ng mama mo.
-Ipakita niyo ang puwit niya. -Tama na 'yan.
Pahingi ng tape ni Stu.
Tara na?
Apat na araw na mula ng huling makitang buhay
sina Dawn at Simon Challis
sa dinarayong destinasyon ng Lawang Henry,
ang inupahan nilang kuwarto, naiwang abandonado.
Gayunpaman, sa kabila ng malawakang paghahanap sa lugar…
Si Papa 'yan!
…wala pa ring bakas ng mag-asawa.
Naguguluhan pa rin ang mga lokal.
-Kakaiba ito. -Tatay ni Stuart.
Lahat nag-aalala.
Si Dawn, ang nawawalang babae, maganda siya…
Minanyak pa ha?
-Umaasa ang lahat na ayos sila. -Naku.
Dapat nagtanong ka.
Tungkol saan?
Lahat ng…
gamit ng mama mo na ibinigay mo sa anak ni Janet para sa pelikula niya.
'Wag kang mag-alala. Ibabalik nila 'yon.
-'Di 'to dapat ginagawan ng pelikula. -Tang ina, pelikula.
Kristo.
Paumanhin.
-Masyadong malapit na, babe. -Hindi.
Davis?
Oo!
DRONE, PANAYAM
MAPANGANIB HUWAG PUMASOK
BALITANG ITN
PINAHIRAPAN AT PINATAY
HULYO 23 1997
PANUKALA
Isang malaging na pagkakatuklas, halos hindi ito mapaniwalaan.
MULA SA TAPE
-Aaminin ko, may itsura siya. -May itsura?
Kita ba ang pangalan?
-Stuart, yung mikropono. Sandali! -Teka!
Ang ganda. Gusto ko 'to. I-save na.
THE LOCHSIDE INN INUMAN AT KAINAN
Binaril niya ang mga pulis. Ang mga magulang niya. Ang sarili niya.
Pero, siyempre, pahapyaw pa lang iyon.
Mas malala pa ang nakita nila sa ilalim ng bahay niya.
Pota, nakakatakot.
Sige. Puwede bang bumalik tayo sa parte kung saan mo…
Gago, ano 'yon?
-'Wag mo nang galawin! -Papunta na ang tulong.
-Ayos lang 'yan G. King. -Bitaw!
Layas, parasito ka!
Putang inang insekto ka!
Bakit ka pa nag-uungkat? Tapos na 'yon.
Nangyari na 'yon, at narito ka, ibinabalik ang lahat.
At para saan?
Para saan? Gusto mo ng gantimpala? Ng tapik sa likod?
Hayaan mo siya. May sira na 'yan.
-Hihintayin ko ang ambulansya. -Sige na. Kaya ko na 'to.
Ano ba ang problema mo?
Gago si Iain Adair. Puwede ko bang sabihin 'yon?
-Mas mabuti siguro ang salitang "sadista." -Tama.
-Sadista siya. Sigurado. -Ayos ka lang?
Isang napakagago at kaawa-awang baliw.
Naisip ko lang, kung magtatagal pa kayo rito,
makagagawa ako ng shepherd's pie.
Pero, Pia, hindi ako sigurado kung kumakain ka ng karne.
Kumakain ako.
Sige.
May iba pa ba, Ma?
Hindi, nakikita kong abala kayo.
Si Stuart iyan.
Anak ni Richard.
Oo.
Ano'ng ginagawa niyo?
Gumagawa kami ng dokumentaryo
tungkol sa nangyari.
Kay Iain Adair, lahat.
Hindi tungkol sa mangingitlog?
Hindi.
Sasabihin mo ang ginawa niya sa tatay mo?
-'Yan ay kung gusto mo lang… -Naku, gusto ko 'yan.
Dapat malaman 'to ng mga tao. Dapat malaman ng lahat.
Namatay ang Kenny ko dahil sa lalaking 'yon.
Kung buhay pa si Iain Adair,
babaluktutin ko ang leeg niya gamit ang mga kamay na ito.
Masaya kami bago niya sinira ang lahat. Winasak niya lahat.
Isa siyang hangal.
Sayang lang lahat.
Pasensiya na.
Ayos lang, Ma.
Kung may maitutulong ako,
magtanong lang kayo.
-Ayos? -Palakpak.
Ayan na.
Kailangan ko rin bang gawin 'yon?
Ah, hindi. Ayos ka na.
Magtatanong ako at sasagot ka lang. Bilang ikaw.
Bilang ako?
Ikuwento mo lang ng normal ang nangyari.
Normal? Kumbaga, malumanay?
Hindi.
Taon na mula nang huli akong humarap sa kamera.
Huling beses na yung sa tatay mo.
-Pero hindi ganito ang sa tatay mo. -'Di naman 'yon pampelikula, Ma.
Ano kaya, ano?
Ano sa tingin mo?
Bale, kamangha-mangha ang kaso.
Si Iain Adair, nabalitaan ko na siya.
Pero hindi siya gaanong sikat tulad nina Ted Bundy o Fred West.
Kaya 'pag dinala natin 'to sa kung saan,
ang unang itatanong ng mga plataporma, istasyon, ay,
"Ano ang pang-akit?"
Ano ang halaga?
May personal na anggulo 'to. Isa ang tatay niya sa mga biktima.
Oo. Pulis siya. Nabaril siya sa eksena.
Bale, pinatay siya?
Sa kalaunan.
Dahil sa natamo niya o…
Hindi direkta, pero ganoon na rin, oo.
Pero isa nga siya sa mga biktima. Mabibigyan siya nito ng boses.
At, alam mo, mahalaga iyon sa akin, bilang isang…
bilang anak.
Maganda ang personal na anggulo, kung ano ang laman nito.
Pero may makukuha ba kayong bagong materyal?
Mga panayam sa pulis, talaarawan.
Titingnan namin.
Kailangan yung 'di pa nakikita, naririnig.
Yung bahay kaya mismo, at ang bartolina? Naroon pa sila.
-Mapapasok niyo? -Oo.
Oo naman.
Bakit ginagamit mo pa ito?
'Yan ang gamit ng mga pulis noon.
At saka, lumang teknolohiya, may dalang astig na takot.
Parang Blair Witch.
-Puwede bang tahimik ka lang? -Sige, patatahimikin ko ang bareta.
Sige.
Diyos ko po.
Sige.
Scooby-Dooby-Doo, nasaan ka?
Hindi ito gumagana.
Tinakpan yung tape.
Para hindi mapatungan.
-Buksan mo. -Papatungan natin ang Bergerac?
-'Di niya 'yan mapapansin. -Sana.
Hesukristo.
Nahanap ko na ang pinto ng impiyerno.
Ako na sa ilaw.
Pekeng dugo ba 'yan?
Nasa bag pa 'yon. Katas 'to ng limon.
-Para saan 'yan? -Para makita natin.
-Yung ihi, dugo, tamod, at… -Sige.
Magbubuhos ako rito, kung paano labasan si Adair sa lalamunan ng iba.
Tang ina, Stuart.
Paki-patay naman ng ilaw.
Ngayon naman…
Putang ina.
Ano…
'Di na yata kailangan nito.
Hesukristo.
Sige, magtrabaho na tayo.
Tang ina, nakakatakot 'yon.
Parang ginapangan ng gagamba ang utak ko.
'Di ka pa ba nakapasok sa bartolina noon? Nalibang naman ako.
Mukhang puwede rin iyong pang-akit ng turista.
Sige, ibenta mo 'yan.
"Halina't magpalipas ng gabi sa bartolina."
Sa bartolina, daranas ka ng kamanyakan
Sa bartolina
Paluluhurin ka't paiiyakin
Sa bartolina
Itatali ang mga kamay mo
Sa bartolina
Papasukan ng bote ang puwit mo!
Sa bartolina
Babaliin niya ng bato ang mga siko mo
Sa bartolina
Didikitan ng pasas ang titi mo!
-Ano? -Ano 'yon?
Ganoon siguro ang mga kamanyakan niya.
Hindi, malabo na isa ang pagdidikit ng pasas sa titi bilang…
Ingat ka!
Patawarin mo ako.
Para saan?
'Di ako tumitingin sa dinadaanan ko.
Malamang hilo ka pa, kaya oobserbahan ka muna namin.
-Nag-iingat lang tayo. -Magaling siya.
Tingnan mo, doktor siya.
Si Davis kasi, ano?
Pareho na tayong galing sa digmaan.
Ikaw ang masuwerte, ano?
Isang buwan akong 'di puwedeng magsalsal.
Ikaw, hilahin mo lang ang kurtina, puwede na, ano?
Ayos. Ang sarap mong kausap, Pa. Pagaling ka kaagad, ha?
Sige, anak.
Puwede ba akong magpahatid?
Oo naman.
Magpahinga ka na.
-Paalam. -Paalam.
Isasalang ko na ang shepherd's pie.
-Para sa atin. -Ah, may gagawin pa ako.
-Puwedeng… -Kailangan mong kumain.
Seryoso, mabilis lang 'to.
Salamat.
Sige, magsisimula na ako, tapos tumayo lang kayo riyan
at kunwari may sinusuri kayo.
-Ayos ba? -Oo.
Oo, sige, ayos.
Napanood ko ang CSI…
Kukuhanan ko 'to mula sa balikat mo.
Oo, maganda tingnan.
Baka puwede kayong magtabi ng kaunti
para magmukha tayong abala at kunwari maraming tao?
G. King?
Ang lamig dito.
Hindi nagrereklamo sa lamig ang mga totoong propesyonal, 'di ba?
-Maganda 'yan! Salamat. -Oo naman.
Paumanhin…
Ano'ng gusto mo?
Itigil mo na ang pelikula.
Bakit?
Wala akong ebidensiya.
Ng ano?
Matagal ko nang ramdam.
Ang ano?
Ayos. Sige, puwede na 'yan.
POTOGRAPIYA BEN JONES
Magbabalik ang Bergerac sa parehong oras sa susunod na linggo dito sa UK Gold.
Susunod, gulo para kay Jacko…
Sige. Ayos, nakabukas na ba ito?
Iain.
Oo. Pang ilang araw na ngayon, Iain?
Iain?
Ikasiyam na araw na yata.
Puwede ikaw muna? Ganito…
Bilisan mo.
Tulad ng nakikita mo, masaya pa rin ang mga bisita natin dito.
-Hindi ba? -Oo, Kenny. Sobra.
At importante ang araw na 'to
dahil pagkakatuwaan kayong dalawa ni misis.
-Ano sa tingin mo? -Mukhang masaya, ano?
Oo, Kenny.
Makakapasok ka na, Janet.
Shepherd's pie.
Shepherd's pie. Handa na.
Tama.
Maghahain na ako.
Bigay 'yan ni Kenny.
Napakasaya naming dalawa noon.
-Ayos ka lang ba? -Oo. Kailangan ko mag-banyo.
KAMAKAILAN
DAVIS TINATAWAGAN…
Sige na.
DAVIS TINATAWAGAN… NABIGO
Tang ina.
Sigurado ka bang ayos ka lang?
Lalabas lang ako.
Lalabas? Ngayon?
Oo, nabuburyo lang ako. Maglalakad lang ako, para malinawan lang.
Sigurado kang ayos ka lang?
Ayos lang talaga. Hindi ako magtatagal.
DAVIS TINATAWAGAN…
Lintik. Sige na.
Baka nabigla ka sa aksidente, iha.
-Lalamigin ka rito. -Ayos lang ako.
-Pumasok ka na. -Hindi.
Sumakay ka na!
Bumalik ka, ngayon na!
Hindi kita sasaktan!
Hindi.
Puta!
Lintik!
Puta!
Lintik! Puta!
Lintik!
PARA
Ikuwento mo sa amin ang pelikulang ginagawa mo.
ISANG DOKUMENTARYO MULA SA STREAMBERRY
Pia.
Ang ganda.
SINUBUKAN NILANG MAGKUWENTO
Apat na araw na mula ng huling makitang buhay
sina Dawn at Simon Challis
sa dinarayong destinasyon ng Lawang Henry.
PERO ANG KATOTOHANANG NAHANAP NILA
AY MASYADONG MALAPIT SA KANILA
Taon na mula nang huli akong humarap sa kamera.
Makakapasok ka na, Janet.
Paumanhin.
Nakitulog ako noon kina Kenny at Janet
kung saan nauwi sa mga sensuwal na bagay ang mga pangyayari.
Sa pagtatalik.
May asawa ako.
Lahat ng nangyari nang gabing 'yon,
nagpaisip sa akin na baka hindi nag-iisa si Iain Adair.
May bagong kasiwalatan ang pulisya
tungkol sa kilalang patayan sa Lawang Henry noong dekada nobenta.
Inakalang nag-iisa lang si Iain Adair.
Ngunit ginagabayan pala siya ng mag-asawang Kenneth
at Janet McCardle.
Sadya niyang binaril ang mga Adair
pati ang sarili para pagtakpan ang papel niya sa pagpatay.
Nagpakamatay ang babae matapos itago ang parte nilang mag-asawa sa krimen…
…iniwan niya ang mga kuha ng pagpatay para sa anak.
BULTO NG VIDEO TRINIDAD NG TAKOT
NAKATAKAS SA HARAP NG KAMERA
Pero hindi ganito ang sa tatay mo.
'Di naman 'yon pampelikula, Ma.
Ano kaya, ano?
LAWANG HENRY LALABAS ANG KATOTOHANAN
At para parangalan ang mga dokumentaryo ngayong taon,
salubungin natin si Kirsty Wark.
Hoy, tahimik! Tayo na. Ito na 'yon.
Ang mga nominado para sa makatotohanang serye…
Nagdurusang Kabataan: Mahalay na Sindikatong Tipley.
Lawang Henry: Lalabas Ang Katotohanan.
Oo!
Habag na Pagpatay: Sa Proyekto Junipero.
At ang BAFTA ay mapupunta sa…
Lawang Henry.
Oo!
Ayan na!
Oo!
Gayundin ang katuwang namin, Cart Before Horse.
At, siyempre, ang pinakamahalagang tao sa entabladong ito,
na pinayagan kaming ikuwento ang istoryang ito.
Gusto kong ialay ang parangal na ito kay Davis McCardle
at sa yumao niyang kasintahan na si Pia.
Narito ang aktres mula sa komedya
tungkol sa solong ina na may bipolar na laging umiiyak.
Magbiro ka, ineng.
Naku, papunta siya rito.
Sasabihin ko lang 'to, mahal kita.
At ang ganda ng palabas mo.
Ay, salamat.
Ikaw ba yung sa Lawang Henry?
Diyos ko po.
Hindi ako karapat-dapat.
Napakagandang piyesa no'n.
Salamat.
Kate Cezar, Historik.
Gumagawa nga kami ng drama ngayon base sa mga nangyari.
-Ayos. -Naghahanap kami ng "Pia."
-'Yan lang ang sinasabi ko. -Grabe, ayos 'yan.
PAGBATI MULA SA MGA KAIBIGAN MO SA STREAMBERRY
Ang galing mo, gago ka!
Nakaranas ka ng red carpet, ano?
Ilang linggo na tayong puno, pare. Pakinggan mo ito.
Seryoso, gusto ko lang sabihing…
PARA SA PELIKULA MO MAMA
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Denise Viray