Kun je me helpen?
Weet je wie ik ben?
Ik weet niet meer wie ik ben.
Weten jullie wie ik ben? Alsjeblieft.
Ik weet het niet meer.
Dame, help me.
Help, hij heeft een geweer.
We moeten hier weg.
Kom mee.
Achteruit.
Trek je terug.
Terug.
Laat me erin.
Daar zit een deur. - Die zit op slot.
Dat weet je niet. - Het heeft een codepaneel.
We moeten het proberen.
Blijf laag. Wie opstaat, wordt in zijn hoofd geschoten.
Hij wil me doden. Wat is er aan de hand?
Hou je mond. Ik probeer na te denken.
Hij kan je zien. Achteruit.
Wat is er aan de hand met die mensen?
Waarom helpen ze ons niet? Ze kijken alleen toe...
Waar ben jij in godsnaam geweest? Pak die brandblusser.
Dat kan ik niet. - Pak hem, nu.
Schiet op.
Snel, schuif hem naar mij.
Damien, als hij naar binnen klimt, pak dan zijn wapen af.
Dat kan ik niet. - Jawel.
Hij schiet me neer. - Je moet wel.
Ik ga het slot van die deur vernielen, help jij hem met die vent.
Hij kan ons niet allemaal neerschieten. Als hij vuurt moet hij herladen.
Hij doet zijn werk of we vluchten, goed?
Ik kan het niet. - We hebben geen keus.
Help hem.
Damien.
Omlaag.
We moeten hier weg, kom mee.
Blijf laag.
Wie zijn ze? Waarom zien ze er zo uit?
Ze maken graag mensen bang.
We moeten naar dat gat rennen. - Nee, dan zien ze ons.
Als ze druk zijn met hem, kunnen we de jagers afschudden.
Blijf bij me, goed?
Klaar? Kom mee.
Wacht.
De toeschouwers wachten soms bij het raam. Om de wacht te houden.
Ik denk dat ze ons zo vinden, via die camera's.
De toeschouwers zien je en even later komen die engerds er aan.
Dit is krankzinnig.
Hou je gedeisd en doe wat ik zeg of we gaan beiden dood.
Ik werd wakker in dit huis en ik weet niet eens of het mijn huis is.
Ik weet niet eens wie ik ben. - Je weet toch wel iets?
Ik denk dat dit mijn dochter is. - Maar je weet het niet?
Ze kan overal zijn.
Misschien probeerde je zelfmoord te plegen, zou dat een verklaring zijn?
Er lagen pillen. - Ik begrijp het wel.
Velen hebben dat geprobeerd sinds dit is begonnen.
Sinds wat is begonnen?
Weet je dat echt niet? - Nee.
Er was een signaal. Een soort plaatjes, flitsende plaatjes.
Ze verschenen op elke TV, elke computer, alles met een scherm.
Ik heb het gezien.
Blijf laag.
Het deed iets met mensen.
Bijna iedereen werd toeschouwer, begon toe te kijken, te filmen,
als kijkers die geen reet geven om wat er gebeurt.
Zo zijn nu negen van de tien mensen.
Maar wij niet.
Sommigen van ons zijn niet beïnvloed. Ik weet niet waarom.
Zoals die vent met het geweer en die vrouw.
Ik noem ze jagers. Je hebt gezien wat ze doen.
Ze leken normaal, maar toen zagen ze dat ze konden doen wat ze wilden.
Ze begonnen spullen te pakken, auto's te jatten omdat het kon,
deden wat ze wilden, niet alleen met dingen maar ook met mensen.
Het werd steeds erger en nu hebben ze publiek.
Dus dat ding op TV... - Het signaal.
Waarom gedragen ze zich zo?
Ik denk dat ze altijd al zo waren.
Ze hadden alleen een verandering van regels nodig, zodat niemand zou ingrijpen.
Wat gaan we doen? - Doen?
Niets. We gaan hier weg.
Waarheen?
We zijn nu hier. We moeten naar het zuiden.
Ze hebben alle zenders vernield, dus daar is het veilig.
De TV-zenders, die geven het signaal.
Er staat er maar één tussen ons en de veilige zone, die gaan we uitzetten.
Kijk, hier.
Witte Beer.
Wat?
Witte Beer.
Een picknick met mijn twee beste vrienden.
Jezus, wat is er met je? - Witte Beer, je zei witte Beer.
En dus?
Wat er ook met je is, je moet je gedeisd houden, goed?
Luister naar me. Ga niet naar buiten.
Wat is jullie probleem?
Willen jullie iets om naar te kijken?
Dan geef ik jullie iets. - We moeten hier weg.
Nee, ik wil met hem praten.
Ik wil met je praten.
Nu is het niet grappig meer.
Leg neer.
Ik wil alleen maar zien waar zij naar keken. - Ik zei, leg neer.
Ze zijn gevaarlijk, hun telefoons.
Door het signaal. De beelden staan erop, op het scherm.
Wat?
Niet naar kijken.
Jemima...
Nee, dit klopt niet.
Ze komen eraan. Rennen.
Stap in, kom op.
Kom, ze komen eraan. Snel. Schiet nou op.
Je hebt ons bijna laten doodgaan. - Ik had niet verwacht daar te zijn.
Ik heb net jullie leven gered, Een kleine dankjewel zou fijn zijn.
Ik had jullie moeten overrijden.
Wie ben je? - Wie ben jij?
Dat is toch geen moeilijke vraag?
Ik herken jou.
Waar hebben we elkaar dan ontmoet?
Ik dacht het ook niet. - Ze is in de war, niet zichzelf.
Dat dacht ik al.
Wat doen jullie hier eigenlijk? - Op weg naar het zuiden.
Geen goed idee. Alles is geblokkeerd.
Er zit een zender, als wij... - Je begrijpt het niet.
Toen ik zei, geen goed idee, bedoelde ik dat ik jullie er niet heen breng.
Ik weet een veilige plek. - Het bos.
De veilige plek is in het bos. - Hoe weet je dat?
Weet ik niet. - Jezus, misschien ken je me echt.
Ja, we komen er en we stappen uit.
We praten, niemand die ons opjaagt. - Mystieke Meg.
En wat gebeurt er dan?
We gaan eten.
Ik zei het toch, geen bereik.
Ze vinden ons hier nooit.
Is dat je dochter?
Ik denk van wel.
Waar is ze? - Dat weet ik niet.
Wat is er met je polsen gebeurd? - Weet ik niet.
Verleden van mentale aandoeningen?
Ik durf te wedden van wel.
Hoe zit het met jou? - Hoezo?
Mentale aandoeningen, zwakke plekken?
We hebben allemaal een zwakke plek. - Ja, maar jullie meer dan anderen.
Daarom zijn jullie de ontvangers. Kwetsbaar.
Ontvangers van wat?
Dit, alles dat er gebeurt. Makkelijke slachtoffers.
Wat zijn jouw zwakke plekken dan? - Mijn zwakke plekken?
Dat zal ik je laten zien, als je wilt.
Wacht hier, niet bewegen. Jullie zullen dit leuk vinden.
Niet heel erg.
Ik hoop dat het geen nudisme is. - Ja, in je dromen.
Ren en ik schiet je in de rug.
Precies, deze kant op. Daar staan.
Jij, zet dit op.
Opzetten. Andersom, zodat je ogen bedekt zijn.
Leg je handen op haar schouders en hou ze daar.
Jij bent haar ogen, oké?
En dat is een geweer, goed?
Als ik de trekker overhaal, liggen jullie beiden in tweeën.
Dus geen grapjes, goed? Schiet op, lopen.
Recht vooruit. Blijf door de bomen lopen.
Wel iets sneller graag.
Ik heb daar een geweldige speelplek voor jullie.
Ja, die kant op.
Heel goed, recht vooruit.
Pak haar vast.
Haal nu haar bivakmuts eraf.
Daar naar beneden.
Schiet op.
Naar die ladder.
Naar beneden.
Goed, stoppen. op je knieën allebei. Geef me die stomme tas.
Jij, op je knieën.
Hou op met dat gemekker. Hou op met dat stomme gejank.
Hou op.
Ik ben op die plek in het bos. Ja, doe rustig aan.
Ik bind ze wel aan een boom of zo.
Schiet nou maar op en kom hierheen. Ik wil beginnen.
Het gaat regenen... Verdomme.
Je vriendin is weggerend. Nu heb je een dubbel probleem, juffie.
Op die boomstam. Nu, schiet op.
Steek je handen daar doorheen. Daar.
Steek je armen uit.
Daarop.
Gaan we vandaag een mooie show voor hen maken?
Laat eens kijken wat papa in de tas heeft.
Mama.
Help me.
Alsjeblieft, help me.
Waarom doe je me dit aan?
Help me, ik ben een mens.
Zij zullen je niet komen helpen. Ze kijken alleen toe.
Wat ik nu ga doen, schatje, is dit doorduwen, recht in je...
Waarvoor?
Dat je me komt halen. - Ik kwam hiervoor terug.
Er zijn er meer zoals hij onderweg.
Schiet op.
De witte beer is niet ver weg.
Als we doorrijden, kunnen we hem uitzetten voor ze ons pakken.
Wat als we hem niet uit krijgen? Hoe? Gaan we het hacken of zo?
We hacken niets. We steken de controlekamer in de fik.
Het is niet moeilijk, we gooien wat benzine in het rond en steken een lucifer af
en dan is er geen stroom meer.
Hier. In de tas.
Het zijn de bouwplannen van de zender.
Ik heb dit goed gepland, weet je.
Jemima? - Ga je even liggen, liefje?
Het is een spelletje. Net als wat Teddy doet.
Ga maar even liggen, liefje.
Keer om. - Wat?
Witte beer, er is iets mis mee. Ik weet het weer.
Je wist het in de bossen ook. Ik vertrouw jouw ingevingen niet.
Niemand te zien.
Hij was toch ergens goed voor.
Schiet op, we moeten gaan.
Kom, stap uit.
Kom met mij mee.
Een picknick met mijn twee beste vrienden.
Kom op.
Deze kant uit.
Ze kunnen hier elk moment zijn. Geef me de kaart.
De zendtoren staat daar en de kabels leiden ondergronds naar dat gebouw.
Kom mee.
Dat dacht ik al.
Laten we gaan.
Achteruit.
Of alles gaat de lucht in. Ik meen het, achteruit.
Achteruit.
Je vraagt je zeker af, waarom je hier bent?
Het is tijd om je te vertellen wie je bent.
Je hebt er wel eens beter uitgezien.
Herken je hem?
Je verloofde, lain Rannoch.
Of moet ik zeggen, je ex-verloofde.
Als je het nog niet wist, jullie twee zijn niet erg populair.
Maar ik vertel je wat je wel bent. Jij bent beroemd.
Het proces van Victoria Skillane is vandaag eindelijk afgelopen,
ze is schuldig bevonden.
Samen met haar verloofde lain Rannoch, wiens dood in de gevangenis
het proces heeft vertraagd, ontvoerde Skillane de zesjarige
Jemima Sykes een paar kilometer van haar huis.
Een nationale zoektocht veroorzakend
met emotionele bijdragen van haar ouders.
Gedurende maanden was de verdwijning van het kind een raadsel
met als enige aanwijzing haar opvallende witte beer,
die in een greppel drie kilometer van haar huis werd gevonden.
De witte beer werd het symbool van de zoektocht naar Jemima.
Een zoektocht die eindigde in een lokaal bos.
Jemima's lichaam werd hier gevonden.
Ze was gewikkeld in een slaapzak en verbrand.
Het stel werd gepakt, nadat de verschrikkelijke beelden van Jemima's
martelingen en moord werden ontdekt op een mobiele telefoon
in het bezit van Skillane.
lain Rannoch, herkent aan zijn opvallende tatoeage,
doodde het kind, terwijl Victoria Skillane de camera hanteerde.
In tranen gaf Skillane toe, dat ze Jemima's laatste momenten had gefilmd,
zich erop beroepend dat haar verloofde haar had gedwongen hem te helpen,
volhoudend dat hij haar 'betoverde'.
De jury was niet overtuigd door het verhaal van Skillane,
net als de rechter die haar aanduidde als een zeer slecht en giftig persoon.
Je was een enthousiaste toeschouwer bij het lijden van Jemima.
Je hebt je actief verheugd in haar doodsangst, zei hij.
Hij voegde toe dat haar straf toepasselijk en goed doordacht moest zijn.
Door zichzelf te verhangen in zijn cel heeft lain Rannoch rechtvaardigheid ontweken.
Er wordt nu voor gezorgd dat zijn handlanger niet hetzelfde kan doen. Patrick Lacey, UKN.
Hou op met huilen. Krokodillentranen maken me misselijk.
Moordenaar.
Er waren geen tranen toen je toekeek wat hij deed.
Jij hebt het gefilmd. Dat arme kleine meisje.
Hulpeloos en doodsbang en jij keek gewoon toe.
Hoe bevalt het je nu?
Hoe bevalt het je?
Moordenaar.
Haal haar hier weg.
Breng haar terug naar waar ze vandaan kwam.
Goedenavond, burgers.
Bedankt voor jullie komst vanavond.
We zijn bij de climax van de dag gekomen.
Neem zoveel foto's als je wilt. Neem zoveel foto's als je kunt.
maar wat ik vooral van jullie wil
is dat jullie schreeuwen en gillen. Laat dat wijf weten dat jullie er zijn.
Laat ons beginnen met de show.
Moordzuchtig kreng.
Valse heks.
Smerige hoer.
Verbrand dat wijf.
Moordenaar.
Brand in de hel.
Dood me. Alsjeblieft, dood me.
Dat zeg je altijd.
Je hebt een slechte dag gehad, maar dit maakt dat je het vergeet.
Dan kom je in de stemming om het weer te doen.
Nee, alsjeblieft. Blijf van me af, wat doe je?
Het duurt ongeveer 30 minuten
voordat het echt werkt.
En terwijl dat gebeurt...
Waarom kijk je niet even naar een leuke film?
Gezond spul, zoals appels. - Hou alsjeblieft op.
Je zult hiervan genieten. Je hebt het zelf gefilmd.
We hebben het samen gemaakt, zodat mijn twee vrienden...
Een picknick voor mijn twee beste vrienden.
Help me.
Welkom bij Witte Beer Rechtspark Reservering gewenst
Goed, we gaan nu het park in, dus Baxter neemt het over.
Witte Beer Rechtspark Bezoekerscentrum
Al onze rollen zijn erg belangrijk, ook die van jullie.
Voor die van jullie gelden grondregels.
Regel één, niet praten.
Niet alleen niet tegen haar, maar ook niet tegen elkaar, tenzij het essentieel is.
We proberen haar te laten geloven dat jullie allemaal betoverd zijn.
Ik weet het, maar tot nu toe gelooft ze het.
Goedemorgen, kaartjes alstublieft.
Regel twee, blijf op een afstand.
Dat is ontzettend belangrijk, goed?
Vergeet niet dat ze een gevaarlijk mens is.
Beeldt u maar in dat ze een ontsnapte leeuw is.
Gisteren gooide ze met een voorwerp en wij zullen ingrijpen
als ze te dichtbij komt. We hebben allemaal tasers,
maar dan stopt het verhaal en is de dag verpest.
Het is dus beter om op een afstand te blijven, minstens drie meter.
U mag wel met de camera inzoomen.
En als laatste, geniet ervan.
Dat is waarschijnlijk de belangrijkste regel.
Maak foto's, ren door het bos, maar blijf op veilige afstand.
Wij houden u in de gaten, zorgen dat er niets gebeurt.
Dus ga naar buiten, vermaak u zelf en laat de show gebeuren, mensen.
Kijk, daar komt ze.
Ik weet niet, ik ben nogal moe.
Ik ook.
Ze verlaat nu het huis. Op zijn hoogst nog twee minuten.
Je hebt gelijk. We moeten.
Kijk uit.
Hij probeert me te vermoorden. Wat is er aan de hand?
Pak de brandblusser.
Oké, ze zijn weg.
Overtuigend?
We hebben twee minuten.
Een vroege schreeuwer.
Vanavond hebben we een vroege schreeuwer.
Blijf lawaai maken en kom mee.