Përktheu & Përshtati: Andi Dhimitri
Kur shikon dikë, ndonjëherë pyet veten...
"Cfarë po ndodh brenda kokës së tij?"
Unë e di. Epo, unë njoh kokën e Rajlit.
Dhe ja tek ishte...
Përshëndetje.
Rajli.
Pa shiko. A nuk dukesh ti si një kukull plot lumturi?
Sa e lumtur që dukesh?
Sa bukur që ishte. Vetëm unë dhe Rajli. Përgjithmonë.
Për 33 sekonda.
Unë jam Trishtimi.
C'kemi. Unë... Jam Lumturia. Pra...
A mund... Nëse mundesh... Më lër ta ndreq unë. Faleminderit.
Ky ishte vetëm fillimi.
Zyra u mbush plot e përplot që prej asaj dite.
Shume mirë. Deri tani po ecën për bukuri. Shumë mirë.
Ke një kthesë të fortë! Jo! Bëj kujdes! Jo!
Kjo është Frika. Eshtë mjaft i zoti kur vjen puna për sigurinë e Rajlit.
Avash, avash. Mirë. Mirë.
- Punë e paqme. - Faleminderit. Shumë faleminderit.
Le të vrapojmë përsëri!
Ja pra. Hape gojën.
- Ushqimi duket i mirë. - A mendon se është i sigurt?
E cfarë është kjo?
Beni kujdes. Njerëz, kjo aromë më duket e rrezikshme.
Prit pak. E c'është ajo?
Kjo është Neveria.
Në parim, ajo nuk lejon që Rajli të helmohet.
Fizikisht dhe emocionalisht.
Nuk qenka me ngjyrë të celët apo në formë dinosauri.
Prisni pak, djema.
Qenka brokoli!
Sa keq!
Sapo iu shpëtova jetën. Faleminderit.
Rajli, nëse nuk ha drekën, nuk ke për të ngrënë as ëmbëlsirë.
Prisni. Mos tha gjë që s'mund të hamë ëmbëlsirën?
Ky ështrë Zemërimi.
Ai kujdeset shumë që të vendosë drejtësi.
Pra kjo është lëvizja jote, plakush? S'ka ëmbëlsira?
Sigurisht që do e hamë drekën! Sapo ti të kesh ngrënë këtë!
Rajli, Rajli, po vjen një aeroplan!
Aeroplan. Po vjen aeroplani.
Aeroplani.
Besoj se e keni takuar Trishtimin. Ajo... Epo, ajo...
Nuk e di mirë se cfarë bën ajo.
Dhe mesa jam interesuar, s'ka asnjë vend tjetër ku të shkojë, pra...
Kur ajo është mirë, ne jemi mirë. Për bukuri!
Gjithsesi, këto janë kujtimet e Rajlit.
Përgjithësisht jane kujtime të lumtura, do e vini re edhe vetë. Për të mos u mburrur.
Por më të rëndësishmet ndodhen këtu.
S'dua ta ndërlikoj shujmë, por ato quhen Kujtimet Thelbësore.
Secili prej tyre është formuar nga një ngjarje tepër e rëndësishme në jetën e Rajlit.
Për shembull, kur shënoi golin e parë. Ishte e mrekullueshme!
Hej! A e pe atë? Shumë bukur!
- Një talent i ri ka lindur! - Punë e mirë.
Dhe cdo Kujtim Thelbësor
ndërton një tipar të vecantë në personalitetin e Rajlit.
Si Ishulli i Hokeit.
Ishulli i Gallatave është i preferuari im.
Kthehu këtu, ti majmune e vogël!
Sa budallaqe që je.
Po, Gallatat janë më të mirat.
Ishulli i Miqësisë është mjaft interesant.
E adhuroj Ishullin e Ndershmërisë. Kjo është e vërteta!
Sigurisht, Ishulli i Familjes është mahnitës.
E kam fjalën që, janë Ishujt e Personalitetit ata që e bëjnë Rajlin... Rajli!
Bëj kujdes, sirenë!
Llavë!
Me kë ke qejf të luash ti? Me Bing Bongun, me Bing Bongun!
- Hej! Shumë bukur! - Ku e ke mësuar atë?
Ngricë truri!
Po!
- Natën e mirë, vogëlushe. - Natën, babi.
Dhe... pushim!
Për këtë e kam fjalën! Një tjetër ditë perfekte!
Keni bërë një punë të mirë!
Le ti ruajmë këto kujtime poshtë në Kujtesën Afatgjatë.
Epo, sot nuk vdiqëm! Ky është sukses i dukshëm.
Kjo është e gjitha. E duam këtë vajzë.
Ajo ka shokë të shkëlqyer dhe një shtëpi mjaft të madhe.
S'ka ku vete më mirë.
Rajli është 11 vjec tani. E c'mund të ndodhë?
Cfarë...
E pranoj, s'më ka vajtur në mendje kjo gjë.
Shikoni! Ura e Portës së Artë! A nuk është madhështore?
S'qenka prej floriri sic menduam ne,
që deri diku na zhgënjeu pak, por ende...
Jam i lumtur që më thatë se tërmetet janë vecse një mit, Lumturi.
Përndryshe do isha tmerruar fare!
Po...
- Po talleni? Largohuni nga rruga! - Levizni pra, dreqi e mori!
Këta njerëz më ngjajnë mua.
Bëni durim edhe pak. Pothuajse arritëm në shtëpinë tonë të re!
Mjaft më këto, Babi!
Përse nuk jetojmë në këtë makinë që qelbet erë?
Duket sikur kemi një përjetësi në të.
Në fakt, kjo ishte gjë e mirë
sepse na dha mjaft kohë, për të menduar se si
do të jëtë shtëpia jonë e re!
Cfarë! Këtu kemi pesë më të mirat.
- Duket mjaft e sigurt! - Dhe kjo është e këndshme.
Sa mirë do ishte kjo për Rajlin! Jo, jo, jo kjo!
Lumturi, po të them për herë të fundit, që ajo s'mund të jetojë në një biskotë.
Kjo po! Qenka dhe një dragua aty.
Tani po i afrohemi, mund ta ndiej.
Ja ku është shtëpia jonë e re. Dhe...
Ndoshta brenda është e bukur.
- Ne duhet të jetojmë këtu? - Ka ndonjë mundësi tjetër?
Po iu them që këtu qelbet erë.
A ka vdekur njeri nga ndërrimi i shtëpive?
Djema, mos e përjetoni kaq keq. Nuk do vdesë njeri...
Një mi i ngordhur!
- Sa mire. Ah, sa mirë. - Më duket se po sëmurem.
Duket si shtëpi të vdekurish! Do të tërbohemi fare!
Mu hiq qafë!
Hej. Mjaft me këto.
Babi na tha që dhoma jonë do jetë super.
Le ta shohim!
- Shkojmë! - Ka për të qënë madhështore!
Po, po, po.
Jo, jo, jo, jo.
Po filloj ta kem zili miun e ngordhur.
Boll me këto. Duket sikur jemi burgosur në këtë vend.
Rajli s'mund të jetojë këtu.
- Ka të drejtë. - Qenka vërtet keq.
- Shumë keq. - Më i keqi.
Ky është vendi më i keq që kam jetuar ndonjëherë.
Hej, nuk ka asgjë në botë që perdja jonë imagjinare nuk mund ta rregullojë.
Kam lexuar diku që një dhomë bosh është një mundësi e re.
Dhe ku e ke lexuar këtë?
S'ka rëndësi. E kam lexuar dhe tingëllon bindëse.
Krevatin do e vendosim atje. Dhe tavolinën atje.
- Llampën e vendosim këtu. - Karrigen atje.
- Koleksionin e trofeve atje. - Yje! Kjo më pëlqen!
Tani po që ja vlen! Le të marrim gjërat tona nga furgoni!
Mirupafshim.
Gjeje cfarë ndodhi? Furgoni nuk vjen dot deri të enjten.
Po tallesh.
Ka humbur gjë? Sa ditë e keqe!
S'do mend. Furgoni ka humbur rrugën.
Duhet të ishte këtu që dje!
E di këtë gjë. Edhe mua kështu më thanë!
Mami me babin janë mërzitur shumë!
- Qenkan mërzitur? - Po ne cfarë do të bëjmë?
Më erdhi një ide e përsosur!
A e lexove kontratën?
Andersen bën lëvizjen e saj. Ajo po afrohet!
Hej!
Jo, ti s'do mundesh!
Ajo po bëhet gati për të gjuajtur!
Po vij pas teje.
- Kujdes! Kujdes! - Ajo gjuan dhe shënon!
Jepi, gjyshe!
"Gjyshe"?
Ajo mblodhi flokët, le të bëhemi gati!
Hej, më ul poshtë!
Me fal. Prit pak. Prit pak.
Përshëndetje?
Prit. Cf...
Po tallesh.
Mirë. Më prisni edhe mua. Do të vij menjëherë.
Investitorët duhej të vinin të Enjten, jo sot!
- Më duhet të iki. - S'ka gjë. Mos ki merak.
Je më e mira.Faleminderit, zemër.
Shihemi, e dashur.
Babi na la vetëm.
Nuk na do më. Sa e mërzitshme. Duhet ta marr unë drejtimin, apo jo?
Lumturi? Cfarë po bën?
Prisni një sekondë.
E dini se cfarë më erdhi në mendje? Rajli nuk ka ngrënë drekë! Iu kujtohet?
Hej, pashë një piceri përgjatë rrugës.
Le të shkojmë atje.
Pica më duket zgjedhje e mirë.
- Picë? Shumë mirë. - Po! Picë!
- Cfarë dreqin është ajo? - Kush hedh brokoli në picë?
Mjaft më. S'duroj dot.
Urime, San Francisko, mi shpife picat!
Në fillim Haiti dhe tani ti!
C'është kjo piceri që shërben vetëm një lloj pice?
Do ketë lidhje me San Franciskon.
Gjithsesi, s'mund të jetë aq e keqe sa ajo supa që hëngrëm në Nebraska.
Po. Luga as që lëviste fare nga supa!
Sa gjë e shpifur.
Sa mirë. "Familja" po funksionon.
Babi ka stomak celiku.
Udhëtimi ishte gallatë, apo jo? Cfarë të pëlqeu më tepër?
Kur pështymë nga dritarja!
Të paktën jo, kur babi po këndonte.
Kur vendosëm rripin e sigurimit!
Po fotot me dinsosurin?
- Kjo po. - Pa dyshim!
Buzëqeshni!
- Babi! Babi! - Zëmer!
- Mos lëvizni. - Makina!
Ndal! Jo, jo, jo!
E bukur kjo, Lumturi.
Kaluam bukur me dinosaurin. Ishte gallatë fare.
Prisni. Cfarë? C'ndodhi?
Ajo ngacmoi kujtesën.
Cfarë bëre?
Vetëm sa e preka pak.
- Nuk duhet të ndryshonte. - Ndryshoje përsëri, Lumturi!
- Po përpiqem. - Nuk mundesh dot, apo jo?
- Jo! Nuk mundem! - C'bën kështu, Trishtim.
Kur Rajli të sjellë ndërmend ato caste me të atin, ajo do të trishtohet. Të lumtë.
Më vjen keq, Lumturi. Nuk e di se... Mendova se ndoshta ti...
Lumturi, kemi përpara një palë shkallë.
Mos i prek më kujtimet derisa të zbulojmë se c'po ndodh.
- Dakord. - Epo mirë. Bëhuni gati.
Ky është një parmak përbindësh dhe duhet të rrëshqasim deri në fund!
Prisni, cfarë? Cfarë ndodhi?
- Një Kujtim Thelbësor! - Jo!
Trishtim, c'bëre kështu?
Mu duk sikur kishte lëvizur nga vendi kështu që e hapa pak dhe ai ra. Unë...
Doja që... Unë doja të prekja një prej tyre.
- Lumturi! - Prit, prit.
Trishtim, për pak sa preke një Kujtim Thelbësor.
Dhe kur ti i prek, nuk i ndryshojmë dot më.
E di. Më vjen keq. Nuk e di cfarë kam.
Po më shterojnë fuqitë.
Ti je si kokrra e mollës. Vecse, je stresuar pak.
Vetëm gabime po bëj. Jam e tmerrshme.
- Jo, nuk je. - Dhe e mërzitshme.
E di cfarë? Mos e mbaj mendjen tek të këqijat.
Gjithmonë ka një zgjidhje për t'i ndryshuar gjërat për mirë, të kërkosh kënaqësitë.
Po. Të kërkosh kënaqësitë. As që ja kam idenë kësaj.
Në rregull. Mundohu të sjellësh ndërmend ndonjë gjë argëtuese.
Ai filmi i bukur kur ngordhi qeni?
Jo kjo s'është...
Po atëherë me Megin
kur Rajli qeshi aq shumë sa i doli qumështi nga hundët?
Ishte e dhimbshme. Dukej si zjarr.
Sa e tmerrshme.
Mirë, mirë mos u shqetëso. Le të bëjmë dicka tjetër.
Cilat janë gjërat e tua të preferuara?
Të preferuara?
Më pëlqen të dal jashtë.
Sa mirë. Mund të bësh plazh, banjë dielli.
Të mbahet mend kur mbuluam babin me rërë deri në qafë?
Në fakt unë kisha ndërmend shiun.
Shi? Edhe mua më pëlqen shiu!
Kur ecim nëpër pellgje.
E kam fjalën për cadrat shumëngjyrëshe, stuhitë me vetëtima.
Kur na bën qull deri në palcë dhe na lag këpucët.
Dhe ne kemi ftohtë, dridhemi,
dhe e gjithë bota fillon e venitet.
Hej, hej. Hej, avash.
Përse po qan?
Nuk kemi ardhur këtu për të qarë.
E qara më ndihmon të lë prapa dhe harroj gjithë problemet e jetës.
E di cfarë? Hajde të bëjmë dicka tjetër.
Po sikur të lexojmë manualet e mendjes? Duket argëtuese.
E kam lexuar pjesën më të madhe.
Po këtë këtu? Duket interesant.
"Rikthimi i Kujtesës Afatgjatë, Vëllimi 47"?
- Jo. - Dicka ndryshe!
"Përzgjedhja e Informacionit në Kujtesën Afatgjatë nëpërmjet Kanaleve me Nëngrupe"?
E sheh? Gallatë! Sa me fat që je.
Ndërsa ti po lexon gjithë këto gjëra, mua më duhet të punoj. Sa e padrejtë që është jeta.
E c'të bëjmë? Me të ardhurat që kemi mund të kthehemi vetëm një apo dy muaj.
Nëse nuk gjejmë investitorë deri atëherë, do na duhet të pushojmë puntorët.
Mami! Babi! Ejani me thoni natën e mirë!
- E di. E di. - Erdha!
Duhet ta zgjidhim këtë punë, kupton?
E dëgjove babin? Dukej i mërzitur.
C'ishte ajo? Mos ishte ndonjë ari? Eshtë ari!
Nuk ka arinj në San Francisko.
Unë pashë një njeri tepër leshator. Dukej tamam si ari.
Jam i shqetësuar. S'duroj dot më.
Nuk më interesojnë shqetësimet e tua.
Po iua them unë c'është.
Ndërrimi i shtëpisë nuk ishte levizje e zgjuar.
Për këtë e kisha fjalën edhe unë, djema!
Ekzistojnë 37 gjëra që mund ta trembin Rajlin këtu.
Thjesht kutërbimi të bën për të vjellë.
S'mund ta besoj që mami me babin na sollën këtu!
E kuptoj, djema. Ju keni shqetësimet tuaja.
Por ka pasur edhe më keq!
E dini cfarë, le të bëjmë një listë me gjithë gjërat
që e bëjnë Rajlin të lumtur.
Mirë. Pa të shohim, shtëpia qelbet erë, dhoma jonë qelbet erë.
- Picat këtu janë të cuditshme. - Miqtë i kemi larg.
Dhe gjithë gjërat tona ndodhen në furgonin që ka humbur!
Jepini pra. Ka edhe më keq.
Po, Lumturi. Mund të ishim shtrirë edhe në një dysheme të pistë. Brenda një cante.
Epo, e pranoj që fillimi s'ka qënë aq i mbarë. Por mendoni për të gjitha ato që...
Jo, Lumturi. Nuk ka as edhe një arsye për Rajlin që të jetë e lumtur.
Na e lër neve këtë punë.
Mendoj që nesër të mos shkojmë në shkollë dhe të kycemi në dhomën e gjumit.
Nuk kemi rroba të pastra. Pra, askush nuk duhet të na shohë.
Mund të qajmë deri sa të na shterojnë lotët.
Duhet të mbyllim derën dhe të bërtasim e të mallkojmë sa të mundemi.
- Kjo po që ja vlen! - Pa prisni pak!
Shikoni, të gjithë kalojmë ditë të këqija. Domethënë...
C'kemi, zemër.
Ja tek po hyn në stacion treni i lajmeve të këqija.
Furgoni s'po duket ende.
Tani na thonë që s'mund të vijë deri të martën.
Ku është babi?
Po flet në telefon. Sipërmarrja e re po e lodh shumë.
Mu sos durimi!
Babi është pak i stresuar,
e kupton, për punën e re dhe ecurinë e saj.
Tani le t'i ngrysim pak vetullat.
Ajo që dua të them është, faleminderit.
Këto kanë qënë ditë të vështira për ty...
Por ti ja ke dalë më së miri.
Babi po kalon kohë të vështira,
por nëse ne të dyja nuk e japim veten, kjo do e ndihmonte shumë.
Kaq gjë mund ta bëjmë, apo jo?
Mirë.
Sigurisht.
Ti je një ëngjëll që ke ardhur tek ne!
- Gjumë të ëmbël. - Natën e mirë.
Epo, c'ti thuash mamit. Le të gëzohemi.
Të lumtur! Sa mirë!
Në drejtimin tënd, Lumturi.
Dhe tani po hyjmë në fazën "REM" të gjumit.
Unë do merrem me ëndrrat sot, kështu që do dërgoj këto në "Kujtesën Afatgjatë".
Super ditë sonte, djema! Natën e mirë, Skuadra e Lumtur!
Cfarë kemi në program, Produksioni i Endrrave?
Kjo është shtëpia e re.
Eja jeto me mua, Rajli.
Kush porositi picë me brokoli?
- Eja më ha! - Jam organike!
Jo! Kush është ai që merret me programin?
Nuk duhet ta bëj këtë gjë por...
Kjo ditë s'do të mbarojë kështu.
Mos u shqetëso.
Do sigurohem unë që nesër tia kalojmë për bukuri.
Të premtoj.
Përshëndetje! Iu zgjova nga gjumi?
Duhet patjetër ta bësh këtë gjë?
Epo, duhet të praktikohem.
Më duket sikur përqafoj dikë.
Dita e parë e shkollës! Sa emocionuese!
Mezi më zuri gjumi dje pasi po përgatisja një plan.
Ja tek është! Frikë.
Më duhet një listë me të gjitha ngjarjet e mundshme negative
gjatë ditës së parë të shkollës.
E kam menduar me kohë e me vafte këtë gjë. Kush më thotë si gërmëzohet fjala "meteor"?
Neveri. Sigurohu që Rajli t'ia dalë sonte. Dhe të jetë e shoqërueshme.
Kur e marr unë punën përsipër, Rajli do duket aq mirë, saqë
gjithë fëmijët e tjerë do duken kot para saj.
"Lumturi." "Po, Lumturi?"
"Ti ke për detyrë të marrësh drejtimin dhe të mos e ndash buzëqeshjen për asnjë cast nga fytyra e Rajlit."
"Komplimente për fustanin, meqë ra fjala. Eshtë i mrekullueshëm."
"I vjetër! Faleminderit shumë. Më pëlqen kur valvitet."
Treni i Mendimeve! Tamam në orar.
Zemërim. Ngarko fantazitë.
Kam porositur disa shtesë, në rast se gjërat bëhen të mërzitshme.
Mund të hynë në punë.
Nëse klasa e re ka orë të mërzitshme e të pavlera.
Që me shumë gjasa është e vërtetë.
Mërzi. Kam një punë tepër të rëndësishme për ty.
- Vërtet? - Më ndiq.
- Cfarë po bën? - Dhe pak. Perfekte!
Ky është rrethi i Mërzisë.
Detyra jote është të sigurohesh që gjithë mërzitë të qëndrojnë këtu brenda.
Pra ti po thua që duhet të qëndroj këtu brenda?
Hej, s'është detyra ime të të them se si duhet ta bësh punën.
Vetëm sigurohu mirë që të gjitha mërzitë nuk dalin prej aty!
E sheh? Ti je profesioniste e vërtetë! Nuk të pëlqen?
- Jo. - Jepi, vajzë.
Le të bëhemi gati për një fillim të ri.
Do kalojmë një super ditë sonte dhe më pas një super javë,
një super vit, dhe e gjithë jeta jonë do jetë fantastike!
Pra, dita e madhe erdhi! Shkollë e re, miq të rinj, apo jo?
E di! Jam pak nervoze, por mbi të gjitha jam e emocionuar .
Si dukem? Të pëlqen kjo bluza?
Shumë e lezetshme!
A je mirë? Do të të shoqërojmë edhe ne?
Mami me babin? Të vijnë me ne?
- Jo faleminderit. - Nuk ka gjë!
Jo! Jam mirë. Pafshim mami, pafshim babi.
Kalofsh bukur, majmune.
Bëfsh qejf, e dashur!
- Ishte marrëzi fare. Po vërtet. - U kënaqëm shumë.
Di gjë kush do të luajë basketboll?
A je e sigurt për këtë gjë?
- Dhe ja tek jemi! - Në rregull! Po hyjmë brenda! Po!
E patë atë? Përshëndetje!
Ja ku është një grup me vajza trendi në të djathtën tonë.
- Si e gjete këtë? - Nga veshët e shpuar në dy vende dhe nga shalli.
Qenka grimuar shumë!
- Po, kemi nevojë për shoqërinë e tyre. - Shkojmë të flasim me to!
Mos po tallesh gjë? Nuk do të flasim me to.
Ato duhet të flasin me ne.
Prit, cfarë?
I kam listuar pothuajse te gjitha fatkeqësitë që mund të na ndodhin.
Skenari më i keq janë rërat thithëse, rëniet e zjarrit,
ose të na ngrejë mësuesja në mësim. Përderisa këto nuk ndodhin...
Mbani qetësi. Sot na ka ardhur një nxënëse e re.
Mos po talleni gjë? Kaq shpejt? Kjo nuk po ndodh!
Rajli, ke dëshirë të na tregosh dicka për veten tënde?
Jo! Bëj sikur nuk di Shqip.
Mos u shqetëso. E kam nën kontroll.
Në rregull.
Unë quhem Rajli Andersen.
Jam nga Minesota dhe tani banoj këtu.
Po Minesota?
Mund të na tregosh dicka për të?
Epo, sigurisht që atje bie më shumë borë se këtu.
E bukur kjo!
Atje bën shumë ftohtë.
Liqeni ngrin, dhe aty luajmë hokej.
Unë jam lojtare e një ekipi të famshëm. Quhet "Prairie Dogs".
Shoqja ime Megi është sulmuese. Dhe im atë është trajneri.
Pothuajse e gjithë familja ime bën ski.
E kemi traditë familjare.
Shkojmë në liqen cdo javë.
Të paktën shkonim, para se të vinim këtu.
- Hej, c'po ndodh? - Prisni?
Trishtim! Preke ndonjë kujtim? E diskutuam njëherë këtë gjë.
E di. Më vjen keq.
Kthehu në rrethin tënd.
- C'po ndodh? Përse nuk mbyllet? - Hiqe që aty, Lumturi.
Ne luanim me njëri tjetrin.
Shikoni ata po pëshpërisin me njëri tjetrin!
- E pe atë shikim? - Jo.
Po na mbajnë në gojë!
Më ndihmoni! Kapeni atë... Të gjithë vendosni...
Gjërat kanë ndryshuar. Qëkur erdhëm këtu.
Jo! Po qajmë! Në shkollë!
Cfarë? Trishtim! Cfarë po bën?
Oh, jo! Më falni!
Një Kujtim Thelbësor!
Mori ngjyrë blu.
Jo! Prit! Ndalo! Jo! Jo!
Lumturi, jo.
- Ai është një Kujtim Thelbësor! - Hej!
- Lumturi, prit! - Ndaloje atë! Lëshoje!
Kujtimet Thelbësore!
Jo, jo, jo, jo.
Faleminderit, Rajli.
Nuk është e lehtë të shpërngulesh në një vend të ri,
por tani ne jemi të lumtur që ndodhesh mes nesh.
Që të gjithë, hapni librat e historisë
në kapitullin e shtatë.
A mund të mallkoj tani?
Jo! Një, dy, tre. Në rregull.
I kapa. Ku jemi këtu?
Në Kujtesën Afatgjatë? Prit...
Ishulli i Shakave?
Ishujt e Personalitetit të Rajlit. Janë fikur që të gjithë!
Kjo s'është gjë e mirë.
Ne... Mund ta ndreqim këtë!
Duhet të kthehemi në Bazë,
të instalojmë përsëri Kujtimet Thelbësore, dhe Rajli do të bëhet mirë.
Tani ajo nuk ka Kujtime Thelbësore. As Ishuj Personaliteti as...
Cfarë? C'është ajo?
Ty.
Ti nuk ndodhesh atje.
Pa ty, Rajli s'mund të jetë e lumtur.
Duhet të kthehesh përsëri aty.
Po vij, Rajli.
Pra, mesa mora vesh, koshi jeshil nuk është për materialet e riciklueshme, është për perimet.
Përzierje të ndryshme. Cipa vezësh.
Dhe koshi blu është për riciklimet. I ziu është për plehrat.
Rajli po sillet cuditshëm. Si ka mundësi?
E c'pret ti? Ishujt janë fikur që të gjithë.
Lumturia do dinte si të vepronte.
Epo...
Derisa ajo të kthehet, ne do veprojmë tamam sic do vepronte ajo!
Ide fantastike. Zemërim, Frikë, Neveri, e si mund të jemi të lumtur?
Hej, Rajli. Kam lajme të mira!
Gjeta një ekip hokei për të rinj këtu në San Francisko.
Gjeje cfarë: provat do bëhen nesër pas shkolle. Cfarë fati!
- Hokei? - E c'të bëjmë tani?
Djema, kjo është...
Ti bëj gjoja sikur je Lumturia.
A s'është e mrekullueshme të rikthehesh përsëri në fushë?
Po, shumë mirë.
Cfarë ishte ajo? Ti nuk ngjan fare si Lumturia!
- Sepse unë nuk jam ajo. - Po, s'ka gajle.
Djema, e vutë re atë?
- Dicka nuk shkon sic duhet. - Plotësisht.
Mos duhet ta pyesim?
Le të hetojmë. Por bëni kujdes, që ajo mos ta marrë vesh.
Si kalove sot në shkollë?
Ajo po na merr në pyetje.
Unë u lodha. Shtiru ti sikur je Lumturia.
Cfarë? Në rregull.
Epo, jo keq. Nuk e di.
Oh, sa mirë. Ti po që dukesh si Lumturia.
Dicka po ndodh me të.
S'është sjellë kurrë më parë në këtë mënyrë. Cfarë të bëjmë?
Do të marrim vesh se c'po ndodh.
Por kemi nevojë për ndihmë.
Lajmëro bashkëshortin.
Ai pason tek Renvesi, can përmes... mjaft bukur!
Ajo po na sheh.
- E cfarë tha ajo? - Cfarë?
Më fal, zotëri. Askush s'po e dëgjonte.
Mos duhet të hidhja mbeturinat? Kemi lënë tualetin hapur?
Cfarë? Cfarë ke, moj grua? Cfarë?
E shtrëmbëroi prapë fytyrën.
Mund ta vras në këto momente.
Jepi sinjal përsëri.
Pra, Rajli, si tu duk shkolla?
- Mos po tallesh gjë! - Seriozisht?
Më mirë të ishim martuar me atë pilotin brazilian!
Lëviz! Do bëhem unë Lumturia.
Shkolla ishte e shkëlqyer, në rregull?
Rajli. A je mirë?
Zotëri, ajo s'na e vari fare.
Si e ka hallin ajo?
Epo mirë, le të tregojmë pak forcën tonë.
Nuk dua që të më hipin nervat.
Jo, jo me nerva!
Rajli, c'është kjo sjellje kështu!
Ta tregoj unë sjelljen ty, plakush.
Jo. Jo, jo, jo! Buzëqesh!
Si e ke hallin? Me lër të qetë!
Zotëri, po vë re nivele të larta stresi!
Le të kalojmë në fazën e dytë.
E dëgjuat atë, zotërinj. Faza e dytë.
Dëgjo, zonjushë, nuk e di se c'është kjo sjellje kështu por...
Vetë po e kërkon këtë! Ja tek e ke!
Epo... Epo...
Ja tek po vjen. Bëhuni gati!
Hapni celësat e sigurisë.
Gati për komandën tënde, zotëri!
Qepe gojën!
Zjarr!
Mjaft me kaq! Ik në dhomën tënde! Tani!
Detyra u krye me sukses!
Punë e mirë, zotërinj. Mund të përfundonte në katastrofë.
Epo, kjo ishte katastrofë.
Eja fluturo me mua, gatina.
Do të ecim në këmbë deri atje? Mbi atë?
Kjo është rruga më e shkurtër.
Por mund të biem në Koshin e Kujtesës.
Nëse kjo ndodh, do të harrohemi përgjithmonë.
Duhet ta bëjmë këtë gjë për Rajlin. Më ndiq mua.
- Në rregull. - Nuk është aq lart. Do të jemi mirë...
Hej.
Epo, u mërzitëm kot qëpari.
Ke dëshirë të flasim?
Eja pra, ku është bija ime e lumtur?
Majmune.
Po fillon prapë nga shakatë ky.
Jepi pra!
Kthehu pas! Vrapo, vrapo, vrapo!
Cfarë...
Të kuptoj. Ke nevojë të rrish pak vetëm.
Do të flasim më vonë.
Jemi në telashe të mëdhaja.
Lumturi, ku je?
Ishulli i Shakave u shkatërrua.
Kjo domethënë që mund të humbasim Miqësinë dhe Hokein dhe Ndershmërinë dhe Familjen.
Mund ta rregullosh këtë, apo jo Lumturi?
Unë...
Unë nuk e di.
Por duhet të përpiqemi. Në rregulll pra.
Rajlin e zuri gjumi.
Kjo është gjë e mirë. Kur e mendon thellë
asgjë e keqe s'mund të ndodhë ndërsa ajo është duke fjetur.
Ne do të kthehemi në Bazë përpara se ajo të zgjohet.
Do të kalojmë përmes Ishullit të Miqësisë.
S'do ja dalim dot kurrë.
- Jo! - Jo, jo, jo!
Mos e mundo veten me këto mendime.
Të kujtohet ai filmi i bukur ku ngordhi qeni?
Trishtim, nuk kemi kohë për këtë.
Duhet t'i biem rreth e rrotull. Hajde futemi brenda në kujtime.
Prit, Lumturi, mund të humbasim aty brenda!
Mendo pozitivisht!
Dakord. Jam tepër pozitive që do të humbasim aty brenda.
Ajo është Kujtesa Afatgjatë.
Një labirint i pafundëm me rafte dhe korridorë.
E kam lexuar në manuale.
Manualet? Manualet!
- Ti i ke lexuar ata! - Po.
Pra, ti e di si të kthehemi në Bazë!
Kështu mendoj.
Ti je harta ime!
Le të shkojmë! Na udhëhiq, moj hartë! Më trego se ku duhet të shkojmë!
Në rregull. Vecse jam shumë e mërzitur për të ecur.
Më jep disa... orë pushim.
Nga cila anë? Majtas?
Djathtas.
Jo. Dua të them, shko majtas. Nuk e thashë "djathtas" me atë kuptim.
Dakord.
Në fakt po më pëlqen kjo gjë.
Dhe ja tek nisemi! Do kthehemi në Bazë përpara se të agojë.
Ne mund t'ja dalim! Ka për të qënë e lehtë! Kjo po funksionon!
Jo, s'po funksionon. Sa larg jemi?
Edhe njëherë djathtas.
Dhe... një kthesë majtas dhe një tjetër... majtas dhe...
Je e sigurt që e di rrugën?
Sepse më duket sikur po largohemi nga Baza.
u zgjua Rajli.
Mos i prek. Të mbahet mend? Po i preke ti, ata do të trishtohen.
S'do e bëj më. Duke filluar nga ky moment.
Nuk duroj dot më.
Harroji ato!
- Punëtorët e mendjes! - Por, Lumturi, pothuajse...
Numra telefoni. Nuk na nevojiten kaq shumë. Ajo i ka në celular.
- Më falni. - Harroje fare. Të lutem!
- Më duhet të gjëj Ishullin e Miqësisë. - Pa shiko këtë.
Katër vitet e kursit në pjano.
Qenkan zbehur shumë.
E di cfarë? Ruaj Shkopinjtë Zemrën dhe Shpirtin, flaki të tjerat.
- Mos je gjë... - Presidentët e Amerikës. C'mendon?
Mbaj vetëm Uashingtonin, Linkolnin dhe atë të shëndoshin.
- Fshiji! - Hej! Nuk mund t'i flakni kështu!
Ato janë kujtime mjaft të bukura.
Po emrat e cdo kukulle "Princesha Bukuroshe"?
Po! Ato janë kujtime të rëndësishme! Gliterstormi, Hanipentsi...
Fshiji dhe ato!
Hej! Kthejini këtu!
Ato u hodhën në plehra. Asgjë nuk kthehet pas që aty.
Shiko, zonjë, kjo është puna jonë, more vesh?
Kur Rajli s'e do një kujtim, ai zbehet.
- Zbehet? - Askush nuk i shpëton dot.
Përvec se atij djaloshit capkën. Ai kujtim nuk ka vdekje kurrë.
- Cumcakizi TripëllDent. - Do t'ju rikthejë buzëqeshjen.
Kënga e reklamës së cumcakizave?
E dërgojmë herë pas here në Bazë këtë këngë.
Rajlit nuk i shqitet nga mendja.
Një milionë herë e dëgjon!
Hajde ta shohim prapë!
Cumcakizi TripëllDent
Po, e di. E kush nuk e di atë këngë. Dakord, më kënaqët.
Hej, si mendon? Ta dëgjojmë prapë.
Po!
Në rregull, filloi!
Cumcakizi TripëllDent
Cfarë... Prapë kjo?
Prisni! E dini rrugën për në Ishullin e Miqësisë?
Cumcakizi TripëllDent
Si po ja kalon aty? Ka rëën ndonjë tërmet? Si duket ura?
Mirë, janë. Si shkuan lojërat shtesë?
Lojën e parë e fituam ne.
Trajneri mendon që mund të arrijmë në finale këtë vit.
Na erdhi një lojtare e re në ekip. Eshtë shumë e mirë.
E c'thotë kështu ajo!
Një vajzë e re? Megi paska zënë shoqe tjetër tani?
Hej, hej! Mos u mërzisni!
Nuk duam të humbasim ishuj të tjerë!
Aq mirë merremi vesh saqë ma pason topin pa më parë fare.
Sikur më lexon mendjen!
Ah tani të pëlqen leximi i mendjes, Megi?
Epo na lexo këtë këtu!
Le të ruajmë qetësinë për një cast!
- Kam dëgjuar se papagallët... - Më duhet të shkoj.
- Cfarë? - Kam punë!
Mund të më tregoni se nga cila anë është... Oh, jo!
Ishulli i Miqësisë! Cfarë?
Jo, Miqësia.
Rajli e adhuronte atë. Dhe tani u zhduk.
Mirupafshim, Miqësi. Mirsevjen, Vetmi.
Duhet të ndjekim rrugën e gjatë.
Po, t'i biem sa me larg, larg, larg.
Unë jam gati.
Duhet të ketë një rrugë më të mirë.
Pa shiko!
Do të të marr ty, por jo ty.
Mos u tall? E si mund të të lë ty.
Përshëndetje!
Prit! Hej! Prit!
Prit! Ndal!
Më falni.
Po kërkoj... Të argëtohem!
- Cfarë? - Shumë vonë!
Më dhemb gjithë trupi.
Prit. Unë të njoh ty.
Jo, s'më njeh. Më ngatërrojnë shpesh. Ngjasoj me shumë njerëz.
Jo, jo, jo, unë të njoh ty.
Bing Bongu! Shoku imagjinar i Rajlit!
- Më njihke vërtet? - Po, sigurisht!
Rajli kënaqej kur luante me ty! Ju të dy jeni shumë shokë!
Besoj se e ke marrë vesh. Ne duam të kthehemi në Bazë.
Bazë? Ju djema punoni atje?
Po. Unë jam Lumturia. Kjo është Trishtimi.
Ti je lumturia? Trishtimi?
C'dreqin bëni këtu?
Pyetje me vend. Përgjigju ti, trishtim?
Pa ty, Rajli s'do të jetë kurrë e lumtur.
Kjo s'mund të ndoshë. Duhet të të kthejmë atje.
Do ju coj unë. Më ndiqni!
Faleminderit!
Mirë se të gjetëm.
Më duhet ta pranoj, jam një fanse e madhe e jotja.
E mban mend kur formuat grupin muzikor me Rajlin?
I ndoqa gjithë koncertet tuaj.
Unë isha shumë i zoti.
Kenaqesha kur të shikoja ty atje.
Dy herë kampion bote.
Të kujtohen raketat e tua?
Sigurisht! Vihen në lëvizje nga këngët!
E saktë! Nëpërmjet këngës tënde!
Me kë ke qejf të luash ti?
Bing Bongun Bing Bongun
Raketa e tij therret "Urra!"
- Bing Bongu, Bing Bongu - Bing Bongu, Bing Bongu
Nga cfarë materiali je ti saktësisht?
E kam disi të paqartë. Përgjithësisht jam prej karameli.
Nga forma dukem si mace, si elefant, dhe pak si delfin.
Delfin?
Besoj se të kujtohet, kur Rajli ishte tre vjec, vetëm për kafshët fliste.
Lopa ja bën mu. Kali ja bën hi.
Njerëzit vetëm për këto gjëra flisnin atëherë.
Po. Po. Kjo është e vërtetë. Po këtu cfarë po bën?
Epo, nuk iu nevojiten aq shumë miqtë imagjinarë këto kohë.
Po, e di...
Hej, hej. Mos u mërzit
Do të them dicka. Kur të kthehem në Bazë,
do sigurohem që Rajli të të kujtojë përsëri.
- Vërtet? - Sigurisht! Ka për t'i pëlqyer shumë.
Kjo është dita më e lumtur e jetës time!
A je mirë?
- Hej, cfarë po ndodh? - Më dalin karamele nga sytë.
Provoji. janë të shijëshme.
- Përdor këtë. - Faleminderit!
Prit pak.
Ngelet gjithmonë ndonjë gjë në fund.
Cfarë? Eshtë imagjinare.
Faleminderit. Kjo do të më bëjë punë derisa të kthehem në bazë.
Do të ecësh në këmbë? Nuk do të ecim.
Do të hipim në Trenin e Mendimit!
Trenin, sigurisht!
Eshtë shumë i shpejtë! Por ku të do hipim?
Epo, ai endet gjithandej,
por ka një stacion në Tokën Imagjinare.
Di unë një rrugë të shkurtër. Më ndiqni!
Sa mirë që të gjetëm ty!
Stacioni është aty tutje. Pas teje.
- Lumturi. - Cfarë?
Kam lexuar për këtë vend në manual. S'duhet të futemi këtu.
Bing Bongu thotë që kjo është rruga më e shkurtër për në Bazë.
Jo, por, Lumturi, këtu futen mendimet abstrakte.
E c'flet kështu? Unë kaloj këtëj gjithmonë. Eshtë rrugë e shkurtër, e lexon?
R-R-E-Z-I-K. Rrugë e shkurtër. Do t'ua vërtëtoj unë.
Më shikoni mua. Po i afrohem stacionit sepse i rashë shkurt.
Eja. Kalojmë këtej.
Pothuajse arritëm!
Nëse doni t'i bini gjatë, bjerini.
Por Rajli ka nevojë për lumturi.
Nuk dua ta humbas trenin. Bing Bongu di se c'bën.
Ai ka gjak delfini. Ata janë shumë të zgjuar.
Po, ashtu.
- Cfarë more? - Nuk e di.
Cfarë koncepti abstrakt duhet të kuptojmë sot?
Vetminë.
Paska ngelur dicka aty brenda.
Do e ndez një minutë sa të pastrohen mbeturinat.
A nuk iu thashë? Do kthehemi në Bazë sa hap e mbyll sytë.
Pa shikoje atë!
- C'po ndodh? - Oh mos, e ndezën.
Nuk kam parë një gjë të tillë më parë.
Fytyra ime! Fytyra ime e bukur!
- Cfarë po ndodh? - Po bëhemi abstraktë!
Do të kalojmë në 4 faza. Faza e parë: Fragmentarizimi jo objektiv!
Epo mirë. Mos u trembni.
E rëndësishme është të qëndrojmë së bashku.
Filloi faza e dytë. Po zbërthehemi!
Vraponi!
Nuk i ndjej më këmbët! 762 Ja ku janë.
Hajdeni këtu!
Duhet të dalim që këtu përpara se të kthehemi në forma dhe ngjyra!
Do ngelemi këtu përgjithmonë!
Ngelemi? E përse erdhëm këtu?
Ju thashë pra, këtej i bie shkurt!
Treni!
Oh, jo. U kthyem në dy përmasorë! Kjo është faza e tretë!
Nuk lëvizim dot!
- Thellësi! Nuk kam thellësi fare! - Ejani.
Nuk na nxë.
Oh, jo jemi jo figurativë. Kjo është faza e fundit!
S'do ja dalim dot mbanë!
Prisni! Jemi figura dy përmasore. Shtrihuni!
Ndalo! ndalo!
Jo! Ti sikur the që kjo ishte rruga më e shkurtër.
Po, por, nuk duhet të kalonim këtej.
Qenka e rrezikshme! Përse nuk vënë një tabelë paralajmëruese.
Kur vjen treni i radhës?
Kush e di. Por mos keni merak. Aty është një stacion tjetër.
Treni ndalon gjithmonë atje, para se të shkojë në Bazë.
Po nxituam, mund ta kapim.
Kjo s'është si ajo rruga e shkurtër, apo jo?
Jo!
Ka vërtet një stacion tjetër?
Ja, atje.
Mirëseerdhët në Tokën e Imagjinatës!
- Toka e Imagjinatës? - Sigurisht!
Vij gjithmonë këtu. Praktikisht, jam kryetari i bashkisë.
Hej, iu ka marrë uria? Ky është pylli i patateve të skuqura!
- Sa të shijshme. - S'ka mundësi!
Pa shikoni! Qyteza e Trofeve!
Medalje! Shirita! Këtu të gjithë janë fitimtarë!
Unë dola në vendin e parë!
- Edhe unë! - Medalje për pjesëmarrjen.
Prit, mos vallë... Trishtim, shiko, kjo është Qyteza e Reve!
E preferuara ime!
Sa e butë që është!
Më lër ta provoj.
Hej! C'të tha mendja?
Bën mirë ta rregullosh murin, se je futur në telash...
Oh, jo! Llavë!
Ishulli i Imagjinatës është më i miri!
Përse duhet të jetë kaq interaktiv?
Hej, shikoni! Shtëpia prej Letre!
Prisni një minutë.
- Raketa jote! - Po.
E fsheha aty për siguri,
dhe tani jam gati për ta cuar Rajlin në hënë!
- Më falni. - Sa mirë!
E adhuroj këtë vend.
A nuk është bukur? Dhe gjithmonë del dicka e re, si...
Kush dreqin është ai?
I dashuri imagjinar.
Unë jap jetën për Rajlin.
- S'e kam parë asnjëherë. - Unë jetoj në Kanada.
Këtej. Përmes Botës Parashkollore!
- Pothuajse arritëm tek treni! - Rajli, na prit se po vijmë!
Ke për tu kënaqur! Skuadër e re, miq të rinj.
Duken fëmijë të mirë,
pavarësisht se janë nga San Franciskoja.
Jepi Andersen, radha jote!
- Ika. - Pac fat, zemër!
As fati nuk na bën punë tani.
Nëse përpiqet të përdorë Ishullin e Hokeit, ai do të rrëzohet.
Për këtë arsye kam mbledhur cdo kujtim te hokeit që munda të gjej.
Ndonjëri prej tyre mund të na bëjë punë nëse futet në Kujtimet Thelbësore.
- Ajo po fillon lojën! - Nxito!
Ia dolëm, grupi! Po funksionon!
Pasoje, pasoje!
Jo! Jo!
Pse jemi kaq të paaftë.
- Jepi! - Bëj kujdes!
Paso! Gjuaje! Gjuaje!
- Jepi, ashtu! - Jo, jo, jo! Mbushu me frymë.
Mbaje veten.
Si e ka hallin ajo?
- Rajli. Cfarë ke? - Ikim.
- S'do i përfundosh provat? - E c'rëndësi ka kjo?
Hej. Do ia dalësh mbanë. Kthehu aty...
Mjaft me këto budallallëqe!
Lojë e bukur, vajza!
Hokei?
Jo, jo, ajo e dashuron hokein. Nuk mund të ndahet prej tij.
- Hej! Pa shiko! Sa gjuajtje e bukur! - Hej!
Bing Bong, duhet të shkojmë në stacion.
Ecim nga rruga pranë kështjellës "Graham Cracke".
Hej. Kjo është e cuditshme. Kështjella ka qënë këtu.
Pyes veten, përse e lëvizën? S'ka mundësi...
Iu betohem që mali "Sparkle Pony" ishte këtu.
- Hej, c'po ndodh? - Nuk e di...
- Do të kthehemi prapë. - Bota e Endrrave të Princeshës!
Oh, jo! Korridori i Famës të Kafshëve prej pellushi!
Raketa ime!
Prit! Unë dhe Rajli, do e përdorim prapë atë raketë!
Ajo ende mund të fluturojë nga këngët!
Me kë ke qejf të luash ti?
Jo! Jo, jo, jo. Jo, s'mund ta hidhni raketën time në plehra!
Unë dhe Rajli do të shkojmë në hënë!
Rajli s'mund të më braktisë.
Hej, cdo gjë do shkojë mirë! Ne mund ta rregullojmë këtë!
Duhet të kthehemi në Bazë.
Nga cila anë është stacioni i trenit?
Kisha bërë gjithë ato plane.
Hej, do ca gudulisje? Unë jam përbindëshi i gudulisjeve!
Hej, Bing Bong! Pa shikoje këtë!
Mu kujtua një lojë e bukur!
Ti na trego se ku është stacioni i trenit dhe që të gjithë ne, do vemi atje!
Nuk të pëlqen kjo? Hajde ikim tek stacioni i trenit!
Më vjen keq për raketën tënde.
Ata të morën një gjë të cmuar. Tani iku. Përgjithmonë.
Trishtim. Mos e mërzit më shumë.
- Më fal. - Vetëm atë kisha nga Rajli.
Unë vë bast që ti dhe Rajli ja keni kaluar super.
Kam kujtime të mrekullueshme.
Njëherë udhëtuam në kohë. Kemi ngrënë mëngjes dy herë atë ditë.
Trishtim...
Do ketë qënë bukur. Vë bast që Rajlit i ka pëlqyer shumë.
Shumë. Ne ishim shokë të ngushtë.
Sa keq.
Tani ndihem më mirë.
Ejani. Stacioni është këtej.
Si e bërë atë?
Nuk e di. Ai ishte i mërzitur.
Thjesht e dëgjova...
Hej! ja ku është treni!
Ja dolëm! Më në fund po kthehemi në shtëpi!
Oh, jo! Këto fakte dhe opinione ngjasojnë shumë.
Mos u shqetëso për to. Kështu ndodh gjithmonë.
Nga 1 në 10, ditës së sotme unë i vë notën 0.
Mjaft u endëm kot, le të bëjmë ndonjë gjë.
E cfarë?
Përshembull të ikim nga puna. Unë kështu do bëj.
Në fakt kështu sillen frikacakët. Por ky frikacaku këtu, do të mbijetojë.
Emocionet s'kanë ku venë, o i mencur!
Mendova se duhet të bënim Rajlin e lumtur.
Prisni pak! Prisni pak!
- Cfarë ka? - Asgjë.
- Më erdhi një supër ide. - Cfarë?
Të gjitha Kujtimet Thelbësore i përkasin Minesotës.
Pra, ne do të shkojmë përsëri atje e do krijojmë kujtime të reja.
- Ta-da! - Prit, prit, prit.
Ti thua t'ia mbathim?
S'do e quaja ashtu.
Do e quaja programi i Zhvillimi të Kujtimeve Bazë të Lumturisë.
Mos po tallesh.
Hej! Jeta jonë ishte për bukuri
derisa mami me babin vendosën të shpërnguleshim këtu.
Dua të them, kjo ishte e papritur.
Mos vallë duhet t'iu kujtoj se sa mirë na ecnin punët atje?
Dhoma jonë? Kopshti? Miqtë që kishim?
- Cmucakizi TripëllDent - Do të sjellë buzëqeshjen
Nuk kërkova reklamën e cumcakizit!
Dua të them, cdo gjë ishte më mirë.
Po, Rajli ishte e lumtur në Minesotë.
Prit pak. A nuk duhet të clodhemi si fillim, apo jo?
Mirë. Le të pushojmë pak.
Sepse, hej, jam i sigurt që ditë më të mira
po na presin.
Hej, hej! Përse ndaluam?
Rajlin e zuri gjumi. Të gjithë duhet të pushojmë.
Pra, do rrimë këtu deri në mëngjes?
Po, Treni i Mendimit nuk lëviz kur ajo është duke fjetur.
- Nuk presim dot aq gjatë. - Po sikur ta zgjojmë nga gjumi?
Trishtim, mos fol kot! E si mund ta...
Si thoni sikur t'ia prishim gjumin?
- Ide e bukur, Lumturi. - Le të shkojmë!
Sa gjigand qenka ky vend!
Duket më i vogël nga sa e prisja.
Unë mund të fluturoj? Më pëlqen ajo ëndërr!
Njëbrirëshi i Ylbertë! Ja tek është!
Shoqja ime mendon se ti je e famshme. Ajo do një autograf prej teje.
Jo, jo, Trishtim, mos e shqetëso zonjën, në rregull?
Më fal, ajo s'është nga ky qytet. Më turpëroi fare!
Më ke pëlqyer shumë në Aventurat e Endrrave Magjike, pjesa 7.
Dakord, mirupafshim. Të dua!
E c'thotë kjo tabela këtu?
Epo, le të futemi brenda.
Përgatisni skenën e klasës! Kujtimet e sotme janë gati!
Kemi shumë punë për të bërë.
Rajli hoqi qafe shoqen e ngushtë, kaloi një ditë të mjerueshme në shkollë,
dhe braktisi hokein.
Skenaristët kanë goditur në shenjë me skenarin e sotëm!
Do më duhet të merrem edhe me Endrrat sot,
për fajin e Lumturisë dhe Trishtimit.
Në rregull. E si do ta zgjojmë nga gjumi?
Asaj idel gjumi ndonjëherë kur shikon një endërr të frikshme.
Ne mund ta trëmbim atë.
Trëmbim? Jo, ajo ka kaluar plot të këqija.
- Por, Lumturi... - Trishtim,
ti mund të njohësh rrugën ku po ecim, por unë njoh Rajlin.
Kemi për ta bërë aq të lumtur, saqë ajo do të zgjohet në delir.
Do të zgjohet nga gëzimi!
Kjo gjë nuk është parë asnjëherë më parë.
Rajli ka qejf qentë. Vishe këtë.
Nuk mendoj se do funksionojë.
- Bing Bong? - Po?
- Ruaji me kujdes këto. - Si urdhëron!
Vendosni filtrin e realitetit.
Bukur. Mos harroni, të silleni natyrshëm para kamerës!
Rajli është edhe kamera!
Grimues, ik që aty, gati të fillojmë për 5, 4, 3...
Përshëndetje, klasa.
Përpara se të fillojmë më kuicin e sotëm...
Sa aktore e keqe që qenka ajo.
...i cili ndikon 90% në vlerësimin tuaj final,
Dua t'ju prezantoj më një nxënëse të re. Rajlin.
Ke dëshirë të ngrihesh
- e të na thuash disa fjalë për veten? - Kamera.
Radha e Rajlit.
Unë quhem Rajli Andersen.
Jam nga Minesota dhe tani jetoj këtu.
Shikoni! Asaj po i bien dhëmbët!
- Sa gjë e shpifur. - E cuditshme!
Dhëmbë që bien. Jam mësuar me këto gjëra.
Pa të shohim, ajo s'ka veshur as pantallona.
Hej, shikoni! Ajo ka ardhur në shkollë pa pantallona!
E dija!
U bere gati?
S'ma merr mendja që kjo gjë do funksionojë. Por nëse e trëmbim...
Thjesht më ndiq mua. Le të fillojmë.
Hum, hum, hum!
Kush është kjo?
Cfarë po ndodh?
Radha jote! Jepi!
Le të festojmë! Le të kërcejmë!
Hej, qenka një festë.
Hum, hum, hum!
Lumturi, kjo s'po funksionon.
Trishtim,cfarë po bën? Kthehu këtu!
Eshtë vecse një endërr, vecse një ëndërr. Kjo është thjesht ëndërr.
Ata po përpiqen ta zgjojnë nga gjumi. Thërrisni sigurinë!
Ckemi Rajli, jam unë!
- Me kë ke qejf të luash ti? - Me Bing Bongun?
- Bing Bong, Bing Bong! - Trishtim, ndalo! Po funksiononte!
Trishtim! Po shkatërron ëndrrën! Po e trëmb atë!
Shiko, ja dolëm!
Ata s'janë pjesë e kësaj ëndrre. Kapini!
Naloni!
Shtyje kamerën! Shtyje!
Shkruani ndonjë skenar!
- Kujdes! - Mos lëviz!
S'mund të ma bëni këtë!
Njoh njerëz që punojnë në Bazë!
Më lironi! Ju lutem!
Ju pëlqejnë karamelet? Më dukeni të uritur. Unë mund t'ju jap karamele! Jo!
Jo, jo. Jo, jo!
Ai ka me vete dhe Kujtimet Thelbësore!
Nuk futem dot aty! Kam frikë nga errësira! Ju lutem!
Hajde.
- C'është ky vend? - Ndërgjejia.
Aty hidhen gjithë ngatërrestarët.
Kapelja po më rri e lirë.
E si të futemi brenda?
- Më lër ta shoh. - Paske veshur kapelen time? Je i sigurt që është kapelja jote?
- Po, jam. - Vërtet? Pa lexoje pak tabelën.
- Thotë, "Kapelja ime." - Prit, si thotë, "Kapelja ime"?
- Lexon, Kapelja ime. - Edhe unë këto fjalë kam shkruar në kapele.
- E c'flet kështu? - Më paske vjedhur kapelen.
Por, ky është shkrimi im.
- Hej! Ti! - Na kapët!
Kthehuni prapa! Nuk keni më shpëtim!
S'më pëlqen ky vend. Këtu ndodhen frikërat më të këqija të Rajlit.
Shiko brokolin.
Shkallët e bodrumit!
Fshesa me korrent e gjyshës!
Ikim që këtu.
- Mos bëj kaq zhurmë! - Do mundohem.
Cfarë po ndodh...
Letra karamelesh?
- Bing Bongu! - Lumturi?
Qënke këtu.
Kllouni.
Kush e ka ditëlindjen sonte? Kush e ka ditëlindjen sot?
I ke Kujtimet Thelbësore?
Po. Ai donte vetëm karamelet!
Dalim që këtu! Duhet të hipim në tren!
Prisni! Treni nuk punon. Na duhet ta zgjojmë Rajlin nga gjumi.
E si?
Oh, mos!
Hej, Trishtim. Dëgjove gjë për atë festën që po bëhej?
Po, Lumturi. Më duket se është një ditëlindje!
Mos the gjë ditëlindje?
Do të këtë shumë ëmbëlsira dhe dhurata.
Dhe lojëra, tullumbace...
Një ditëlindje?
Në rregull. Na ndiq!
S'ka më mirë sëe një ëndërr e keqe për të të nxjerrë gjumin, apo jo?
Ky është shkrimi im.
Jo, jo. Ky është shkrimi im... E shkruajta unë.
Jo, ky është shkrimi im.
Kush e ka ditëlindjen?
Ejani, ikim!
Ja dolëm!
Gjejeni pak se kush po kthehet në Bazë!
Neve!
- C'po ndodh? - Frikacaku!
Ishim në shkollë, të zhveshur, dhe pastaj erdhi një qen,
i cili u nda në dy pjesë dhe në fund erdhi Bing Bongu!
O idjot! Ishte ëndërr! Boll me brockulla!
S'do mund të vëmë më gjumë në sy.
Koha për të vepruar.
Mama dhe baba budallenj.
Nëse s'do ishim shpërngulur, asgjë nga këto nuk do të ndodhte.
Kush është me mua?
Jo.
Le ta bëjmë.
Ajo pranoi. Tani nuk ka më kthim pas.
Pra, si do të shkojmë nga këtu në Minesota?
Unë them të marrim një elefant me qera!
Hej. Nuk qenka ide e keqe.
Do të shkojmë me autobus, idjot!
Nesër niset autobusi i radhës. Perfekte!
Po lekët për biletën ku do i gjejmë?
- Në kuletën e mamit. - Nuk do guxoje.
Sigurisht që po. Ku e pamë kuletën herën e fundit?
- Cumcakizi TripëllDent - Jo!
Do jetë diku aty poshtë. Mami me babin na futën në këtë valle.
Dhe ata duhet të na nxjerrin prej aty.
Si iu duket kjo? A s'është bukur? Mund të shohësh cdo gjë prej këtu.
Shikoni, ja tek është të Menduarit Logjik. Kjo është Dezha vuja.
Përpunimi i Gjuhës. Dezha vuja.
Atje është të Menduarit Kritik. Dezha vuja.
Hej, pa shikoni këto! Kujtime!
Hej. Më pëlqeu ideja jote. Për ta trembur Rajlin që të zgjohej.
Nuk je aq e keqe.
Vërtet?
Punë e paqme.
Mezi po pres ta shoh Rajlin e lumtur.
Porsa të arrijmë atje, unë do e ndreq të gjithe këtë katrahurë.
Sa qenka rritur Rajli?
Qenka gjithe ajo. Nuk do e mbajë dot raketa ime.
E si do të shkojmë në hënë pastaj?
Ajo dita në pëmën përkundëse, e mban mend?
Erdhi skuadra e hokeit dhe mami me babin po na bënin tifo.
Pa shikoje atë, po argëtohet e po qesh.
E adhuroj këtë.
Edhe këtë e adhuroj atë .
Tani po që ma bëre qejfin!
Po. Ishte dita kur "Prair Dogs" humbën ndeshjen.
Rajli humbi goditjen e fundit. U ndje shumë keq dhe donte të hiqte dorë.
Më vjen keq. U mërzita prapë, apo jo?
E di cfarë. Do e rregullojmë edhe këtë punë kur të kthehemi. Dakord?
Mirë.
Por nuk e kuptoj.
Përse furgoni i plackave shkoi në Teksas?
Mund të kenë shumë placka të tjera?
Na premtuan se do ishim të pestë.
A nuk ka ndonjë mënyrë që mund të vijnë më shpejt?
Ishulli i Ndershmërisë?
Shikoni!
Jepini!
Prisni!
Nxitoni! Jepi! Këtu! Nxitoni, njerëz! Ikim, ikim, ikim!
Ajo ishte rruga për në shtëpi.
Humbëm një ishull tjetër? Cfarë po ndodh?
Nuk e dini? Rajli po ja mbath.
Cfarë?
Prisni, djema.
Jeni të sigut për këtë? Dua të them, nuk është aq e lehtë.
Shiko. Nuk kemi më Kujtime Thelbësore.
A do që Rajli të jetë e lumtur?
Le të kthehemi në Minesota dhe të jemi të lumtur.
Lumturi, po të shpëjtojmë, mund ta ndalojmë atë.
Ikim nëpërmjet Ishullit të Familjes!
Lumturi! Lumturi! Kjo është shumë e rrezikshme!
Nuk do ja dalim dot në kohë.
Por kjo është rruga e vetme për tu kthyer pas!
Një tub kujtese!
Mund të kthehemi nëpërmjet tij!
Kalofsh bukur, zemër.
Shihemi pas shkolle, majmune.
Të duam!
Ik! Vrapo, vrapo! Ik!
Trishtim, ndalo!
Po lëndon Rajlin!
Mos, mos! Jo përsëri!
Po të hysh edhe ti këtu, Kujtimet Thelbësore do jenë të trishtuara.
Me vjen keq. Rajli ka nevojë për lumturi.
Lumturi?
Lumturi!
Lumturi?
Lumturi!
Lumturi, cafrë po bën? Ndalo, të lutem?
Nuk e kupton, Lumturi? Ngelëm këtu.
Do të harrohemi.
Ne luanim së bashku.
Por cdo gjë ndryshoi.
Qëkur u shpërngulëm.
Të kujtohet se si e nxirrte gjuhën jashtë kur ngjyroste?
Mund ta dëgjoja me orë të tëra duke folur.
Dua vetëm që Rajli të jetë e përsëri e lumtur.
Tani...
Ajo ishte dita kur "Prair Dogs" humbën ndeshjen.
Rajli humbi gjujtjen e fundit. U ndjeh shumë keq.
Donte të hiqte dorë.
Trishtimi.
Mami me babin... Ekipi...
Ata e ndihmuan Rajlin për shkak të Trishtimit.
Duhet të ngjitemi lart.
Lumturi, nuk dalim dot që këtu.
Madje, mund këtu mund të jëmi në ndonjë planet tjetër.
Planet tjetër.
Me kë ke qejf të luash ti?
Me kë shok do luash ti?
Raketa e tij therret "Urra!"
Kush është më i miri nga të gjithë dhe do një këngë të këndojë?
Me kë ke qejf të luash ti? Me Bing Bongun, Bing Bongun
Raketa e tij thërret "Urra"!"
Hip.
Me kë ke qejf të luash ti? Me Bing Bongun, Bing Bongun
Raketa e tij thërret "Urra"!" Bing Bongu, Bing Bongu
Kush është më i miri nga të gjithë dhe do një këngë të këndojë?
Me kë ke qejf të luash ti? Me Bing Bongun, Bing Bongun
Raketa e tij thërret "Urra"!" Bing Bongu, Bing Bongu
Kush është më i miri nga të gjithë dhe do një këngë të këndojë...
Jepi pra!
Me kë ke qejf të luash ti? Me Bing Bongun, Bing Bongun
Raketa e tij thërret "Urra"!" Bing Bongu, Bing Bongu
Kush është më i miri nga të gjithë dhe do një këngë të këndojë...
Me kë ke qejf të luash ti?
Jepi, Lumturi. Edhe një herë.
Kam një ndjenjë se do ja dalësh.
Bing Bongu, Bing Bongu Raketa e tij thërret "Urra"!"
Bing Bongu, Bing Bongu
Kush është më i miri nga të gjithë dhe do një këngë të këndojë...
Me kë ke qejf të luash ti? Me Bing Bongun, Bing Bongun
Më fort! Lumturi, ngrije zërin!
Të këndosh këtë këngë Me kë kë qejf...
Me kë ke qejf të luash ti? Me Bing Bongun, Bing Bongun
Raketa e tij thërret "Urra"!" Bing Bongu, Bing Bongu
Kush është më i miri nga të gjithë dhe do një këngë të këndojë...
Bing Bongu
Do ja dalim!
Bing Bongu! Ja dolëm!
Ne... Bing Bong? Bing Bong!
Ti ja dole!
Shko shpëto Rajlin!
Coje në hënë për mua. Në rregull?
Do përpiqem, Bing Bong.
Të premtoj.
U kthyhem!
Rajli!
Po e marr në telefon.
Kjo është e tmerrshme. Prit, se kush po vjen drejt nesh?
Le të kalojmë rrugën.
Qenka mami. Na zbuloi!
- C'të bëjmë tani? - Ku e kam cantën?
Rajli ka nevojë për kujtimet e saj.
- Kjo ka rëndësi. - Do vazhdojmë rrugën.
Trishtim!
Trishtim! Trishtim?
Ku je, Trishtim?
Po të isha Trishtimi, ku do të shkoja?
Cdo gjë është e tmerrshme dhe këmbët nuk më mbajnë,
duhet të më tërheqësh zvarrë teksa unë do të prek...
Oh, jo! Mami përsëri! C'të bëjmë?
Kjo është cmenduri! Nuk duhet t'ja mbathte!
Le t'ja heqim këtë ide nga koka.
Trishtim?
- Trishtim! - Lumturi?
Prit! Trishtim!
Më lër të shkoj! Rajli është më mirë pa mua!
Kthehu pas!
Pra po na thua që yt shoq u vra nga një elefant.
Me kë ishte ai?
Ja, me atë!
Hej! Kthehu këtu!
Harroje, Xheik. Kështu është qyteti i reve.
Cfarë? Trishtim!
Unë vetëm për të këqija jam!
Prit! Trishtim! Duhet të kthehemi në...
- Ka ngecur! - Shkëlqyeshëm.
- C'do të thuash me "ka ngecur"? - Po tani?
Oh, jo! C'është kjo?
- Si ta ndalojmë atë? - E di unë!
Duhet ta trembësh! Atëherë ajo do ndryshojë mendje!
- Brilante! - E di që është ide brilante! Bëje!
Nuk punon asnjë gjë! Përse s'po punojnë?
- Më lër ta provoj. - U thye fare!
- Jo, s'i bëra gjë! Mos e prek atë! - Lëviz!
Djema, s'e kontrollojmë dot më Rajlin.
C'paskemi bërë kështu?
Hej! Hej, më shiko mua! Vërtet i kishe ato fjalët qëpar?
Unë do të vdisja për Rajlin! Unë do të vdisja për Rajlin!
Mirë, bukurosh. Koha për ta vërtetuar këtë.
Unë do të vdisja për Rajlin! Unë do të vdisja për Rajlin!
Mjaft me kaq. Unë tërhiqem!
Kjo është cmenduri. Jo, jo, Lumturi. Mos e lësho veten.
Jam pozitive që kjo është cmenduri!
- Tani! - Për Rajlin!
- Lumturi? - Prit!
Sa do doja që Lumturia të ishte këtu!
Qenka Lumturia!
Zmbrapsuni!
Funksionoi.
Epo, c'do të bëje ti, po të ishe kaq e zgjuar?
Ta tregoj unë, por ti je shumë budalla.
Cfarë?
Sigurisht që s'e kupton dot o trupeshk.
Do më duhej të ulesha deri në nivelin tënd.
Unë nuk e flas gjuhën e budallallëkut kaq mirë sa ty!
Falë Zotit që u ktheve!
- Gjërat kanë marrë të tatëpjetën! - Neve na erdhi kjo ide.
Donim të krijonim kujtime të reja.
Lumturi, rregulloje këtë punë! Shko atje lart!
Trishtim, ti e ke në dorë tani.
- Unë? - Trishtim?
Nuk mundem, Lumturi.
Po, mundesh. Rajli ka nevojë për ty.
Në rregull.
Prit! Ndalo! Dua të zbres!
Mirë. Faleminderit.
Mësuesja s'e ka parë farë Rajlin sonte.
- Cfarë kishte veshur ajo? - S'mund ta besoj këtë.
Rajli, ja tek qenke! Falë Zotit!
U bëmë shumë merak! Ku ke qënë? Vjati von!
Zemër! Cfarë ndodhi? A ndihesh mirë?
Pyetëm komshinjtë, telefonuam në shkollë,
folëm me mësuesen tënde.
E di që nuk doni që të...
Më ka marrë malli për shtëpinë.
Për Minesotën.
Ju doni që unë të jem e lumtur, por...
Kam nevojë për miqtë e mi të vjetër, dhe ekipin e hokeit.
Dua të shkoj në shtëpi.
Ju lutem mos u zemëroni.
- Shpirt. - Nuk jemi zemëruar.
E di cafrë? Edhe mu më mungon Minesota.
Më mungojnë pyjet ku ecnim gjithmonë.
Kopshti ku ti luaje.
Liqeni, ku mësovë të bësh ski.
Eja këtu.
Hej, po më pëlqen pamja e re.
Ishulli i Miqësisë qenka zgjeruar.
Jam i lumtur që më mìnë fund u hap ai seksioni i Argumenteve me Miqtë.
Mua më pëlqen Ishulli i Romancës së Vampirëve.
Ishulli i Modës? Mbani qetësi.
Ishulli i Grupit të Djemve? Do zoti e harron shpejt.
Thoni c'të doni, por mua më pëlqejnë që të gjitha.
Ja tek e keni.
Paneli i komandimit është gati për punë.
Bukur! Qenka përmirësuar!
Hej! Prisni. Unë e bëra atë?
Djema? Cfarë është puberteti?
S'e di. S'besoj të jetë i rëndësishëm.
Tani paskam një librari plot me mallkime!
Ky panel i ri qenka...
Më falni. Përsëri unë. Gabimi im.
Po futen në fushë.
Kur të shkosh atje, tregohu agresive!
- E di, babi. - Ama jo aq shumë.
E dini cfarë, s'keni pse lodheni në cdo ndeshje.
Po tallesh? S'do mungojmë në asnjë ndeshje! Para Foghornsat!
- Jepi Rajli! Foghornsat janë më të mirët! - Më duhet të iki tani!
Ata na duan shumë.
Po, mami me babin janë super.
Djema, as mos e diskutoni fare që janë. Por mos e jepni veten.
I pëlqeu shumë boja në fytyrë!
A s'të thashë që ishte ide e bukur!
- Një nga idetë më të mira që ka pasur. - Ai është njeri i mirë.
Mund të na duhet.
Oh! Më fal.
Vjazë! Vajzë! Vajzë!
Pafshim.
Vetëm keni besim.
- Jepi Rajli! - Mund t'ja dalësh!
- A je gati? - Po.
Le të luajmë hokei!
Radha jote Zemërim!
Na e kthe topin ose të vramë!
Majtas. Majtas!
Këtë hërë duhet të dalim mirë.
Sepse po na shikojnë prindërit.
Jo për shumë kohë!
Kemi kaluar shumë vështirësi kohët e fundit.
Por ende e duam shumë vogëlushen tonë.
Ajo tashmë ka një miqësi të re, një shtëpi të madhe.
S'ka ku të vejë më mirë.
Mbi të gjitha, Rajli mbushi 12 vjec. E c'mund të ndodhë?
Përktheu & Përshtati: ANDI DHIMITRi