Το μανιασμένο άκρο της Αφρικής.
Ο παντοδύναμος Ατλαντικός ξεσπά την οργή του στη βραχώδη ακτή.
Στήνοντας το σκηνικό για δράματα στο βυθό.
Εδώ ζουν φώκιες του ακρωτηρίου.
Η παχιά γούνα τους τις προστατεύει από τα στοιχεία της φύσης.
'Ηρθαν για κυνήγι.
Μες στο νερό είναι χαριτωμένοι και αεροδυναμικοί ακροβάτες.
Το πλούσιο σε θρεπτικά στοιχεία ρεύμα Μπενγκουέλα...
...προσφέρει ένα τεράστιο τσιμπούσι.
Καθώς τα ψαράκια κινούνται σαν υδράργυρος οι φώκιες ακολουθούν.
Τα ευαίσθητα μουστάκια τους ανιχνεύουν τις δονήσεις από τα βράγχιά τους.
Στα ανοιχτά σκίζουν το νερό με ταχύτητα 30 χλμ/ώρα.
Αυτή η μικρή ομάδα κυνηγών...
...ταξιδεύει ως 200 χιλιόμετρα τη μέρα σε αναζήτηση τροφής.
Πριν επιστρέψουν να ταϊσουν τα μικρά τους...
...στη Νήσο της Φώκιας στη Νότια Αφρική.
Αφού όμως αντιμετωπίσουν ένα από τα πιο θανατηφόρα ζώα της Αφρικής.
Το μεγάλο λευκό καρχαρία.
Με μήκος έξι μέτρα και πολλούς τόνους λευκού θανάτου.
Και δεν είναι μόνος του.
Στο βαθύ κανάλι γύρω από τη Νήσο της Φώκιας...
...περιπολεί ένας από τους πιο μεγάλους πληθυσμούς λευκών καρχαριών.
Για αρχαίο πλάσμα είναι απρόσμενα εξελιγμένο.
Αισθητήρες με γέλη στο ρύγχος του...
...εντοπίζουν ηλεκτρικούς παλμούς από την κίνηση των μυών.
Εξειδικευμένα αιμοφόρα αγγεία προσφέρουν ζεστασιά.
Για να κυνηγά στα κρύα νερά.
Οι φώκιες έχουν εξαιρετική όραση και τεράστια αντοχή.
Αλλά ο λευκός καρχαρίας έχει μια θανατηφόρα στρατηγική.
Βουτά πιο βαθιά όπου δεν ξεχωρίζουν τα χρώματά του.
Με ταχύτητα 40 χλμ/ώρα...
...τα 300 κοφτερά δόντια του δε λαθεύουν.
'Ενα μέρος αποτελεί καταφύγιο από τους τρομακτικούς καρχαρίες.
Δάση από κελπ.
Οι λευκοί καρχαρίες αποφεύγουν τα φύλλα που λικνίζονται.
Μια όαση γαλήνης για τις φώκιες.
Και κυματοθραύστης.
Εδώ οι νεαρές φώκιες εξασκούνται στο κολύμπι...
...και ψάχνουν θηράματα μέσα στα κελπ.
Αλλά κάποτε πρέπει να φύγουν.
Εκτός από δύναμη, οι λευκοί καρχαρίες έχουν τρομερό μυαλό...
...που συντονίζει τις αισθήσεις τους.
Οι φώκιες είναι έξυπνες.
Οι καρχαρίες πρέπει να τις ξεγελάσουν.
'Οταν οι φώκιες γεννάνε συρρέουν μάζες λευκών καρχαριών στη Νότια Αφρική.
Παρόλο που θεωρούνται μοναχικοί...
...αυτοί οι υπερθηρευτές κυνηγούν από κοινού.
Οι περισσότερες φώκιες αποφεύγουν τους καρχαρίες στα δάση των κελπ...
...αλλά μια φώκια που έχει μείνει πίσω ξεχνιέται.
'Ενας θηρευτής τραβά την προσοχή της ομάδας...
...ενώ ένας άλλος κυνηγά το θήραμα.
Στις κρύες δυτικές ακτές ζει ακόμα μία συμμορία δολοφόνων.
Σούλες Morus capensis.
Τα μεγάλα θαλασσοπούλια ζευγαρώνουν σε νησιά ανοιχτά της Ναμίμπια...
...στη Νότια Αφρική.
Κάθε χρόνο δεκάδες χιλιάδες σούλες αφήνουν τις αποικίες στην άμμο...
...και πετάνε πάνω από 100 χλμ βορειοανατολικά.
Κάθε χειμώνα κρύα νερά από τον Νότιο Ωκεανό...
...ανεβαίνουν στο Γουάιλντ Κόουστ προς τη Μοζαμβίκη.
Και μαζί τους μία από τις μεγαλύτερες αποδημήσεις στη Γη.
Της σαρδέλας.
Με το ένστικτό τους, εκατομμύρια ψαράκια μαυρίζουν τα νερά...
...καθώς κολυμπούν κατά μήκος του ζεστού ρεύματος.
Το αφρικανικό ρεύμα τραβά το πιο κρύο νερό κατά μήκος της ακτογραμμής...
...συμπαρασύροντας τις σαρδέλες που αγαπούν το κρύο.
Καθώς συνεχίζουν, με την οξεία όρασή τους βρίσκουν πλαγκτόν για να φάνε.
Οι σούλες είναι καθ' οδόν, αλλά έχουν παρέα.
'Ενας πολύ πιο θανατηφόρος στρατός ακολουθεί τις σαρδέλες.
Μια μοίρα από κοινά δελφίνια πλησιάζει γρήγορα.
Σκίζουν το νερό με 30 χλμ/ώρα σε κλειστό οικογενειακό σχηματισμό.
Δεν είναι εύκολο να βρουν τις σαρδέλες στον αχανή ωκεανό...
...αλλά τα δελφίνια διαθέτουν ένα εκπληκτικό εργαλείο.
Ηχοεντοπισμό.
Οι διαπεραστικοί τους ήχοι αναπηδούν σε αντικείμενα κι επιστρέφουν...
...αποκαλύπτοντας την τοποθεσία, το μέγεθος και το σχήμα των αντικειμένων.
Σήμερα προβλέπεται τσιμπούσι.
Καταφτάνουν κι άλλες οικογένειες δελφινιών.
Δημιουργώντας ένα τεράστιο πάρτι.
Χιλιάδων ζώων.
Περικυκλώνουν το κοπάδι αναγκάζοντάς το να σχηματίσει μια σφιχτή μπάλα.
Αδυσώπητα, τα δελφίνια διαδοχικά πέφτουν πάνω στο κοπάδι...
...και τρώνε ψάρια.
'Ενα δίχτυ από φυσαλίδες οδηγεί τις σαρδέλες στην επιφάνεια.
Για μια αιφνιδιαστική επίθεση από αέρος.
Η θάλασσα βράζει από την ορμή των πτερυγίων και των ψαριών.
Οι σούλες φτάνουν πάνω στην ώρα.
Και βουτάνε στη δράση.
Σαν κατευθυνόμενοι πύραυλοι ενός μέτρου...
...πέφτουν στο νερό με 100 χλμ/ώρα...
...και βουτούν ως τα 20 μέτρα.
Αερόσακοι στα κρανία τους απορροφούν τους κραδασμούς.
Μες στο νερό...
...με τα φτερά και τα μεμβρανώδη πόδια τους κυνηγούν τα γρήγορα ψάρια.
Μένουν στο νερό μέχρι ένα λεπτό.
Τα δελφίνια παγιδεύουν τα ψάρια στην επιφάνεια...
...καθώς συνεχίζεται ο βομβαρδισμός πανταχόθεν.
Μετά από ώρες ανελέητης επίθεσης η πυκνή μπάλα αποδεκατίζεται.
Ενώ τα δελφίνια κυνηγούν τα κοπάδια...
...οι σούλες γυρνάνε να ταϊσουν τους νεοσσούς τους.
Για πολλές νεαρές σούλες είναι το πρώτο τους κυνήγι σαρδέλας.
Για άλλες είναι το τελευταίο τους.
Μες στο μανιώδες κυνήγι...
...οι σούλες σπάνε το λαιμό τους όταν βουτήξουν με λάθος γωνία.
Το φρενήρες κυνήγι...
...αφήνει μια βασανιστική μυρωδιά αίματος και ιχθυελαίου στο νερό.
Για τους καρχαρίες είναι καμπανάκι για φαγητό.
Καρχαρίες.
Οι αρχαιότεροι θαλάσσιοι θηρευτές.
Σεργιανίζουν σε όλους τους ωκεανούς εκατομμύρια χρόνια.
Με ανεπτυγμένη όραση και όσφρηση...
...εκλεπτυσμένες αισθήσεις...
...και ικανότητα να εντοπίζουν ηλεκτρικά ρεύματα από τα θηράματα...
...αποτελούν συνεχή απειλή.
Ταυροκαρχαρίες.
Με βάρος ως έναν τόνο...
...είναι από τους μεγαλύτερους θαλάσσιους θηρευτές.
Αλλά δεν είναι επιλεκτικοί στο τι τρώνε.
'Ο,τι βρεθεί στο δρόμο τους, νεκρό ή ζωντανό...
...κάνει για φαγητό.
Οι ταυροκαρχαρίες έχουν από τα πιο δυνατά σαγόνια στον κόσμο.
Καταβροχθίζουν τις νεκρές ή τραυματισμένες σούλες...
...πριν συνεχίσουν να ακολουθούν τα έλαια που αφήνουν οι σαρδέλες.
Καρχαρίες Carcharhinus obscurus που περιφέρονται στο βυθό...
...κυνηγούν επίσης τις σαρδέλες.
Αυτοί οι ικανότατοι βαρέων βαρών δολοφόνοι...
...έχουν από τα πιο δυνατά δαγκώματα όλων των καρχαριών.
Μια στρατιά καρχαριών περικυκλώνει ξανά το κοπάδι με τις σαρδέλες.
Οι καρχαρίες αυτοί τρώνε ως και ένα δέκατο του βάρους τους σε ένα κυνήγι.
Διαδοχικά τορπιλίζουν την περιστρεφόμενη μπάλα...
...σαν πινιάτα ψαριών.
Με τα ανοιχτά τους σαγόνια γεμίζουν τα στόματά τους.
'Οταν περάσουν οι σαρδέλες επανέρχεται η ηρεμία.
Με την πρώτη ματιά οι ύφαλοι φαίνονται ήρεμοι και γαλήνιοι.
Αλλά μέσα στα πολύχρωμα κοράλλια...
...διαδραματίζονται καθημερινές μάχες επιβίωσης.
Οι υφαλοκαρχαρίες είναι στο στοιχείο τους.
'Οταν οι δολοφόνοι αυτοί κατεβαίνουν στην Αφρική...
...οι γεμάτοι ζωή ύφαλοι γίνονται ένα παιχνίδι επιβίωσης.
Το κοπάδι των καρχαριών παρακολουθεί θηράματα που κρύβονται στα κοράλλια.
Επιθετικά, βίαια και γρήγορα.
Οι ροφοί βρίσκονται συνήθως έξω από την τρύπα τους.
'Ετοιμοι να κρυφτούν στην υπόνοια κινδύνου.
Αλλά οι ηλεκτρομαγνητικοί αισθητήρες των καρχαριών είναι αλάθητοι.
'Οταν το γεύμα σερβίρεται οι μονομάχοι το διεκδικούν.
Οι ύφαλοι δεν αποτελούν ούτε το 1% του βυθού...
...αλλά εδώ ζει πάνω από το 25% των θαλάσσιων όντων.
Ο ανταγωνισμός για φαγητό και εδάφη είναι σκληρός.
Με αποτέλεσμα μερικές παράξενες προσαρμογές.
Αυτό το περίεργο ψάρι του βυθού έχει γίνει ειδικό στην ενέδρα.
Είναι Cymbacephalus beauforti.
Παραμονεύει στην άμμο και τα χαλάσματα.
Τα παρδαλά του χρώματα μιμούνται το βυθό.
Ουσιαστικά είναι αόρατο ενώ το θήραμά του έρχεται σε εκείνο.
Αλλά καμιά φορά ο κυνηγός γίνεται κυνηγημένος.
'Ενας θηρευτής που αλλάζει χρώματα με απίστευτη όραση υψηλής αντίθεσης...
...δεν ξεγελιέται από το καμουφλάζ του Cymbacephalus beauforti.
Μια σουπιά.
Με πάνω από 20.000.000 χρωματοφόρα κύτταρα...
...γίνεται ένα με σχεδόν κάθε φόντο.
Και δεν είναι το μοναδικό κόλπο της.
Η σωματική της κοιλότητα είναι σαν πίδακας που της δίνει τεράστια ώθηση.
Από τα πιο έξυπνα θαλάσσια όντα, μία από τις τακτικές της σουπιάς...
...είναι να κρύβεται σε κοινή θέα για να στήσει ενέδρα σε θηράματα.
Και με γρήγορες εναλλαγές χρωμάτων υπνωτίζει τα θύματά της.
Αλλά πιάνει η αλλαγή χρώματος σε ένα άλλο ψάρι με την ίδια τακτική;
Το Cymbacephalus beauforti, όπως τόσα άλλα, δεν ξέρει από πού του ήρθε.
Η σουπιά δεν είναι ο μόνος δολοφόνος που καμουφλάρεται στη θάλασσα.
Στα ζεστά νερά της Μοζαμβίκης υπάρχουν πολλοί κοραλλιογενείς ύφαλοι.
Με πολλούς κινδύνους.
Ο τομέας ενός στυγερού δολοφόνου.
Εκτός από τον αόρατο μανδύα του...
...το πετρόψαρο εκκρίνει ισχυρές νευροτοξίνες...
...από τη βάση του ραχιαίου πτερυγίου του.
Είναι το πιο θανατηφόρο ψάρι στη Γη.
Μπορεί να σκοτώσει άνθρωπο σε λιγότερο από ώρα.
Μοιάζει μεν με πέτρα, αλλά δεν είναι δεινός κολυμβητής.
Αλλά και πάλι δε χρειάζεται.
Μένει ακίνητο για ώρες μέχρι να παρουσιαστεί η ευκαιρία.
'Οταν το θήραμα είναι ένα τίναγμα μακριά...
...ανοίγει τα σαγόνια του για να το αναρροφήσει.
Το πετρόψαρο μοιράζεται τον ύφαλο με τον εξίσου θανάσιμο συγγενή του.
Τη σκορπίνα.
'Οπως το πετρόψαρο, εξαφανίζεται ανάμεσα στα κοράλλια.
Αλλά αντίθετα με τον ακίνητο ξάδελφό της...
...η σκορπίνα πλησιάζει το θήραμά της.
Με βραγχιακά επικαλύμματα σφραγίζει το στόμα της.
'Οταν το ανοίγει δημιουργείται ισχυρή αναρρόφηση...
...σε ένα φιλί θανάτου.
Η σκορπίνα διαθέτει δηλητήριο και καμουφλάρει τις υπερδυνάμεις της.
Το χταπόδι όμως απαντά με καμουφλάζ, δηλητήριο, αεριοπροώθηση...
...οκτώ εξαιρετικά κολλώδη πλοκάμια...
...και μια επιθυμία για σκορπίνα.
Με τις εναλλαγές χρωμάτων το χταπόδι προσελκύει θηράματα στα μουλωχτά.
Η υπερόρασή του δεν ξεγελιέται από το ιδιοφυές καμουφλάζ του πετρόψαρου.
Ακόμα κι από μακριά.
Το κυνήγι ξεκίνησε.
Με την αεριοπροώθηση το χταπόδι έχει το πλεονέκτημα.
Αλλά η σκορπίνα ξεγλιστρά μέσα σε μια στενή τρύπα.
Ξεγελώντας το θάνατο, τουλάχιστον για σήμερα.
Απτόητο, το πεινασμένο χταπόδι εντοπίζει το επόμενο θύμα του.
'Ενα πετρόψαρο.
Η μεταμφίεσή του σε βράχο δεν ξεγελά κανέναν.
Ειδικά το χταπόδι.
Αλλά μην ξεχνάμε το δηλητήριο.
Αρπάζει επιδέξια το πετρόψαρο αποφεύγοντας τα δηλητηριώδη πτερύγια.
Και εγχέει τη δική του παραλυτική τοξίνη.
Αποσύρεται στο λημέρι της για να απολαύσει το τσιμπούσι.
Στους αφρικανικούς υφάλους πάντα υπάρχει ένα μεγαλύτερο ψάρι.
Δεν πρέπει να εφησυχάζεις ποτέ.
'Ενας καρχαρίας τροφός περιφέρεται.
Κινείται αργά στο βυθό...
...στο πλαίσιο της μοναδικής του στρατηγικής στο κυνήγι.
Κανονικά νυχτόβιος...
...άφησε τη σπηλιά του για το αγαπημένο του φαγητό.
Το χταπόδι.
Θηρευτής εναντίον θηρευτή.
Χάρη σε πολύ ευαίσθητα μουστάκια μπροστά στα ρουθούνια του...
...κινδυνεύεις όπου κι αν χωθείς.
Το χταπόδι μπαίνει σε μια κρυψώνα.
'Οχι αρκετά γρήγορα.
Με το στενό στόμα του, ο καρχαρίας ρουφά το χταπόδι από την κρυψώνα του.
Το δηλητηριώδες ράμφος του χταποδιού, σαν μαχαίρι σε πιστολίδι...
...ωχριά μπροστά στη θανάσιμη λαβή του καρχαρία.
Στη νοτιοανατολική ακτογραμμή της Αφρικής...
...ο ωκεανός σφυροκοπά τη βραχώδη, οδοντωτή ακτογραμμή.
Θάλασσα και στεριά σε μια τιτανομαχία με κάθε κύμα που σκάει.
Ωστόσο οι πιο πολύπλοκες και λεπτές σχέσεις ανθίζουν εδώ.
Μύδια των βράχων φιλτράρουν τους μικροοργανισμούς από την παλίρροια.
Με τη δυνατή τους κόλλα στερεώνονται στα βράχια...
...όπου ο στρειδοφάγος προσπαθεί να τα ξεκολλήσει.
'Οταν το νερό ανεβαίνει αναλαμβάνουν οι ακανθωτοί αστακοί.
Τα ανοίγουν σαν φιστίκια με τα δυνατά σαγόνια τους.
Οι νεαροί αστακοί καταναλώνουν ως 4% του βάρους τους κάθε μέρα.
Μπορεί να αναπτύσσονται συνεχώς στα 20 χρόνια της ζωής τους.
'Οταν η τροφή σπανίζει οι αστακοί γίνονται δύστροποι.
Αντίθετα με τους αστακούς του κρύου νερού...
...οι αστακοί του ζεστού νερού δεν έχουν βαριές δαγκάνες.
Μπαίνουν στη μάχη κραδαίνοντας τα μεγάλα μπροστινά τους κέρατα.
Αν δεν πιάσουν οι απειλές πιάνονται στα χέρια.
Ο πιο δυνατός αστακός παίρνει το μύδι.
Τα δυνατά του στοματικά μόρια κόβουν τις ίνες που κλείνουν τα μύδια...
...και σπάνε τις λεπτές άκρες του όστρακου.
Εγωιστικά καταβροχθίζει το πλούσιο γεύμα του μόνος του.
Στην ακτή ο ανταγωνισμός είναι το ίδιο σκληρός.
Η κόκκινη παλίρροια φέρνει εκατοντάδες αστακούς στους γλάρους.
'Οσο μαζεύονται πουλιά ξεσπάνε καβγάδες.
'Ενα φρενήρες τσιμπούσι ξεσπά...
...καθώς οι γλάροι αρπάζουν αστακούς, καβούρια...
...και ό,τι άλλο ξεβράζει η κόκκινη παλίρροια.
Η θανάσιμη παλίρροια συμβαίνει όταν ισχυροί άνεμοι αναδεύουν τα νερά...
...ανακατεύοντας φύκια από τα βαθιά.
Σε πιο ζεστά νερά...
...τα φύκια απορροφούν οξυγόνο από το νερό...
...προκαλώντας ασφυξία στα θαλάσσια όντα.
Οι πτωματοφάγοι γλάροι πλέουν σε πελάγη ευτυχίας.
Με οξεία όραση και κοφτερά ράμφη...
...εντοπίζουν τη λεία τους και την κοπανάνε για να ανοίξει.
Αν δεν ήταν οι γλάροι οι αστακοί θα σάπιζαν στον αφρικανικό ήλιο.
Οι γλάροι εκτελούν κοινωνικό έργο καθαρίζοντας την παραλία.
Ενώ οι γλάροι γεμίζουν τον αέρα με άγρια κρωξίματα...
...στους υφάλους του 'Αλιουαλ Σολ...
...ένας κυνηγός παραμονεύει σιωπηλός σαν το θάνατο.
Για καρχαρίας είναι πολύ αργός.
Αλλά με μήκος τρία μέτρα και 160 κιλά...
...είναι η πεμπτουσία του καρχαρία.
Ο αγριοκαρχαρίας είναι όνομα και πράγμα.
Τα δόντια του είναι φτιαγμένα για να αρπάζουν, όχι να κόβουν.
Συχνά καταπίνει ολόκληρα τα φαγητά του.
Είναι τόσο επικίνδυνος όσο φαίνεται.
Μυστικοπαθής, απρόβλεπτος...
...και επιθετικός.
Η μακριά μυώδης ουρά του τον προωθεί στιγμιαία με μεγάλη δύναμη.
Οι αγριοκαρχαρίες την ημέρα χαζεύουν.
Χαλαροί στους υφάλους και τα ναυάγια.
Οι περισσότεροι καρχαρίες κινούνται για να αναπνέουν.
Μόνο οι αγριοκαρχαρίες καταπίνουν αέρα.
Η άντληση νερού από τα βράγχια τούς δίνει ένα φονικό πλεονέκτημα.
Μένουν απαρατήρητοι.
Μαζεύονται στο δρόμο της βόρειας αποδήμησης...
...προς τα πιο ζεστά νερά της Μοζαμβίκης.
Ξεκουράζονται στο 'Αλιουαλ Σολ όπου οι σπηλιές προσφέρουν προστασία.
Και αφθονία θηραμάτων.
Μικρά κοπάδια ψαριών κολυμπούν κοντά στον καρχαρία για προστασία.
Οι καρχαρίες αυτοί αιφνιδιάζουν τα ανυποψίαστα θηράματά τους.
Τινάζοντας το κεφάλι του στο πλάι...
...αρπάζει το γεύμα του σε μία χαψιά.
'Οπως οι πολύβουες πόλεις...
...οι ύφαλοι των θανάσιμων αφρικανικών ωκεανών έχουν κάθε καρυδιάς καρύδι.
Ανάμεσα στους πολύχρωμους σχηματισμούς, ρεματιές και σπηλιές...
...ζουν χιλιάδες είδη ψαριών.
'Οταν ένας αεροδυναμικός θηρευτής βγαίνει για φαγητό...
...αυτή είναι η σμέρνα.
Γλιστρώντας στον ύφαλο...
...η σμέρνα χώνεται σε εσοχές σε αναζήτηση ψαριών.
Με μυτερά, οδοντωτά, γαμψά προς τα μέσα δόντια και δύο σαγόνια...
...δεν της γλυτώνει κανείς.
Αλλά εδώ οι σμέρνες δεν είναι οι μόνοι θηρευτές.
Λευκοπτέρυγοι και γκρίζοι υφαλοκαρχαρίες...
...κυνηγούν τις σμέρνες.
Ενώ οι λευκοπτέρυγοι υφαλοκαρχαρίες περιπολούν στο βυθό...
...οι γκρίζοι κολυμπούν πάνω από τους υφάλους...
...αποκλείοντας κάθε κρυψώνα από αυτή τη σμέρνα.
Τι χειρότερο από το να σε κυνηγά ένας πεινασμένος καρχαρίας;
Να σε καταδιώκει ολόκληρο κοπάδι.
Οι λευκοπτέρυγοι καρχαρίες είναι οι νικητές.
Ενώ οι γκρίζοι υφαλοκαρχαρίες παρακολουθούν από μακριά.
Αυτή τη φορά θα αρκεστούν στα υπολείμματα.
Καθώς ο ήλιος δύει η θάλασσα αγριεύει.
Μεγάλες φώκιες του ακρωτηρίου...
...γυρνάνε σε κρύα νερά μετά το τσιμπούσι με τις σαρδέλες.
Αλλά αυτά τα αρσενικά θα κυνηγήσουν μία τελευταία φορά.
Χάρη σε έναν από τους πιο γρήγορους θηρευτές στον ωκεανό.
Το μάρλιν Kajikia audax είναι εξίσου θανατηφόρο με καρχαρία.
Με βάρος πάνω από 200 κιλά...
...μπορεί να πιάνει τα 110 χλμ/ώρα.
Οπλισμένο σαν αστακός...
...με το σαν ξίφος ρύγχος του σκίζει τα κοπάδια των ψαριών...
...και μετά τρώει τα αποσβολωμένα και τραυματισμένα θύματά του.
'Οταν ένας ακόμα αεροδυναμικός δολοφόνος μπαίνει στο κυνήγι...
...ο κίνδυνος είναι διπλός.
Με εντυπωσιακό ραχιαίο πτερύγιο κατά μήκος των τριών μέτρων του σχεδόν...
...ο ιστιοφόρος είναι ο πιο γρήγορος ξάδελφος του μάρλιν.
Το πιο γρήγορο ψάρι στη θάλασσα.
Και συνεργάζεται όταν είναι για φαγητό.
Πάντα υπάρχει μεγάλος κίνδυνος τραυματισμού μέσα στο φρενήρες κυνήγι.
Ειδικά όταν εμπλέκονται πολλοί θηρευτές.
Οι αρσενικές φώκιες αποφεύγουν το ρύγχος του μάρλιν.
Το κυνήγι τελειώνει όσο γρήγορα ξεκίνησε.
Απόψε η πανσέληνος φωτίζει τη θάλασσα.
'Ωρα για τους κυνηγούς της νύχτας.
Ασημοπτέρυγοι καρχαρίες.
Μεγάλοι, επιβλητικοί...
...και ευέξαπτοι.
Ο ασημοπτέρυγος καρχαρίας είναι τόσο άγριος...
...που επιτίθεται στους ομοίους τους, ακόμα και στους μεγαλύτερους.
Εκπληκτικός θηρευτής με οξεία ακοή και όσφρηση.
Και εξαιρετικά μεγάλα μάτια για τα σκοτεινά, θολά νερά.
Το μακρύ, πλατύ ρύγχος του...
...κρύβει δεκάδες σειρές θανάσιμων οδοντωτών δοντιών...
...που τρυπάνε τη λεία του.
Το δέρμα του είναι σαν πανοπλία...
...με σκληρά, μυτερά δοντίδια αντί για λέπια.
Οι ασημοπτέρυγοι με ξαφνικές, απρόβλεπτες κινήσεις...
...μπερδεύουν τα θηράματά τους.
Διαισθανόμενοι δονήσεις στο νερό...
...ανιχνεύουν θηράματα και απειλές.
Το κοπάδι των ψαριών σχηματίζει ένα μπολ με κενά...
...για να αποφύγει τους θηρευτές.
Αλλά τίποτα δε σταματά τους ασημοπτέρυγους.
Στο βυθό...
...ένας θηρευτής που στήνει ενέδρες, στενός συγγενής του καρχαρία...
...μοιάζει να πετά στο νερό.
'Ενα σαλάχι μυλιοβάτης με ηλεκτρικούς αισθητήρες και όχι μάτια...
...βρίσκει τα γεύματά του.
Η οδοντωτή ουρά του καταλήγει σε ένα δηλητηριώδες άκρο...
...για να διώχνει τους θηρευτές.
Και τώρα ένας πλησιάζει.
Ο σπάνιος καρχαρίας Notorynchus cepedianus περιπολεί αργά στο βυθό.
Το σαλάχι προσπαθεί απεγνωσμένα να κρυφτεί στον αμμώδη βυθό.
Αλλά ο καρχαρίας δεν είναι χαζός.
Γλιστρά στις εσοχές με αναπάντεχη ευλυγισία.
Και όταν διαισθάνεται θήραμα...
...κινείται αστραπιαία.
Χαλώντας τα σχέδια του σαλαχιού.
Που τώρα τρέχει να σωθεί.
Αλλά όχι αρκετά γρήγορα.
Οι θάλασσες της Αφρικής.
Αχανείς και επικίνδυνες.
Γεμάτες ζωή, αλλά ένα καζάνι θανάτου.
Κυνηγοί και κυνηγημένοι...
...αναδεύουν τα νερά...
...εδώ και χιλιετίες.
Η αιματοχυσία ισορροπεί...
...αυτό το αρχαίο οικοσύστημα.
'Οπου, παρά το μέγεθός του...
...πουθενά δεν είναι κανείς ασφαλής.