Τα άγρια μέρη της Αφρικής βρίθουν κινδύνων.
Σε αυτόν τον τόπο γιγάντων...
...τα μικρότερα πλάσματα αντιμετωπίζουν δυσκολίες.
Βασίζονται σε δεξιότητες, σε εξειδικευμένα όπλα...
...και στην επιμονή.
Δεν είναι μέρος για αδύναμους αυτό.
Είναι τα πιο θανατηφόρα ζώα της Αφρικής.
Η επιβίωση είναι μια καθημερινή μάχη.
Μια πρόκληση που δε φοβίζει αυτόν τον μοναχικό πολεμιστή.
Τον μελοασβό.
Είναι επισήμως γνωστός ως το πιο ατρόμητο ζώο στη γη.
Είναι 12 κιλά δυναμίτιδας με πολύ μικρό φυτίλι.
Αυτή τη στιγμή το τρομακτικό πλάσμα...
...ενδιαφέρεται περισσότερο για το φαγητό παρά για τους κινδύνους.
Η ευαίσθητη μύτη του του λέει ότι είναι στο σωστό σημείο.
Είναι από τους καλύτερους σκαφτιάδες.
Τα τεσσάρων εκατοστών νύχια του αποκαλύπτουν μια αγαπημένη νοστιμιά.
Τρωκτικό.
Και οι καλοθρεμμένοι μελοασβοί, ψάχνουν διαρκώς για τροφή.
Ο Parotomys brantsii συνήθως προστατεύεται από ένα δίκτυο στοών.
Τώρα όμως βρέθηκε στο στόχαστρο.
Τα νύχια του παγιδεύουν τον ποντικό μέσα στο λαγούμι...
...ενώ τα πίσω πόδια του σκάβουν νέα είσοδο.
Τέλος παιχνιδιού για τον ποντικό.
Ο μελοασβός είναι χαλαρός εδώ.
Είναι ένα μικρό πλάσμα με τεράστια υπεροψία.
Υποθέτει ότι είναι στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας.
Οπότε δίνει ελάχιστη προσοχή σε πιθανούς κινδύνους.
Και υπάρχουν πολλοί.
Μια αγέλη αγριόσκυλα. Οι πιο αποτελεσματικοί θηρευτές της Αφρικής.
'Εχουν 80% επιτυχία στο κυνήγι. Είναι γεννημένοι δολοφόνοι.
Και είναι τέσσερα εναντίον ενός.
Ο νευρικός ασβός όμως δέχεται την πρόκληση.
Διώχνει με νταηλίκια λιοντάρια από θηράματα.
Τσακώνεται με μαύρα μάμπα. Είναι συνηθισμένος σε τέτοια.
Διδάσκει στην αγέλη ποιος είναι αρχηγός.
Η μαχητικότητα του μελοασβού τον βοηθάει να σώσει το τομάρι του.
'Αλλα, λιγότερο επιθετικά, πλάσματα τα βγάζουν πέρα με βοήθεια από φίλους.
Οι σουρικάτες είναι μικρές, μα θανάσιμες όταν χρειαστεί.
Οι μασκότ της ερήμου Καλαχάρι κέρδισαν τον τίτλο τους...
...όχι μόνο επειδή θυμίζουν καρτούν...
...μα και επειδή έχουν τα κότσια να τα καταφέρουν.
Τα ξημερώματα το στράτευμα εξαπλώνεται αναζητώντας τροφή.
'Εχουν ταχύτατο μεταβολισμό.
Χάνουν το 10% της σωματικής τους μάζας τη νύχτα.
Πρέπει να την αναπληρώσουν. Γρήγορα.
Η εξαιρετική όσφρησή τους τις καθοδηγεί.
Τα δύο εκατοστών μπροστινά νύχια ξεθάβουν κάθε θαμμένο θησαυρό.
Αναζητούν κυρίως προνύμφες, σκαθάρια και άλλα ασπόνδυλα.
Μία σουρικάτα βγάζει 50 φορές το σωματικό της βάρος σε άμμο.
Και σκάβει 400 τρύπες σε μισή μόλις ημέρα.
Καθώς σαρώνουν το έδαφος σαν ναρκαλιευτές...
...φρουροί σαρώνουν την περιοχή για ενδείξεις κινδύνου.
Βλέπουν έως και 4,8 χλμ μακριά.
Και κοιτάνε άνετα κόντρα στον ήλιο.
Πράγμα καλό, γιατί οι θηρευτές μπορούν να έρθουν από οπουδήποτε.
Ειδικά από πάνω.
Οι φρουροί χτυπούν συναγερμό και η ομάδα τρέχει να κρυφτεί.
'Ενας πολεμαετός.
Η διαρκής επαγρύπνηση κρατά ζωντανή την ομάδα εδώ.
Μόλις περάσει ο κίνδυνος ακούγεται το "πεδίο ελεύθερο".
Οι σουρικάτες δεν έχουν αποθέματα λίπους, οπότε αναζητούν διαρκώς τροφή.
Κίνδυνοι καραδοκούν σε κάθε γωνιά όμως.
Τα γεύματά τους αντεπιτίθενται.
Οι σκορπιοί έρχονται ζωσμένοι για μάχη.
Σκληρός εξωσκελετός, κοφτερές δαγκάνες, δηλητηριώδες κεντρί.
Δεν αποθαρρύνουν μια πεινασμένη σουρικάτα.
Δεν ανησυχεί για το δηλητήριο. Η σουρικάτα έχει μερική ανοσία.
Δυστυχώς, αυτό δεν ισχύει για όλα τα δηλητήρια.
Αναζητούν τροφή πυρετωδώς.
Οι περισσότερες έχουν θάψει το κεφάλι στην άμμο.
Η κόμπρα Naja nivea μυρίζεται μια ευκαιρία.
'Ενα δήγμα της θα ήταν θανάσιμο.
Τελευταία στιγμή ο φρουρός εντοπίζει τον κίνδυνο.
Μια μοναχική σουρικάτα δεν έχει ελπίδες με ένα επικίνδυνο φίδι.
Οι σουρικάτες δεν είναι ποτέ μόνες.
Η κόμπρα βρίσκεται περικυκλωμένη από μια ντουζίνα σαγόνια με μυτερά δόντια.
Είναι αρκετά γρήγορες ώστε να αποφεύγουν το χτύπημα.
Οι ρόλοι αντιστρέφονται.
Θα το σκότωναν και θα το έτρωγαν.
Είναι τυχερό που διέφυγε ζωντανό.
Σε αυτό το περιβάλλον...
...οι σουρικάτες ευημερούν στη έρημο χάρη στη συνεργασία.
Ενωμένες, μπορούν να αντιμετωπίσουν ό,τι κι αν τους στείλει η έρημος.
Οι σουρικάτες έχουν ομαδικότητα και δραματικές τακτικές εκφοβισμού.
'Αλλοι επιλέγουν πιο διακριτική προσέγγιση.
Ο θαμνώδης αγριότοπος φιλοξενεί έναν κομψό και μυστικοπαθή δολοφόνο.
Οι λεοπαρδάλεις είναι οι αόρατοι, νυχτερινοί δολοφόνοι.
Μοιράζονται το σκοτάδι με έναν πιο ακριβοθώρητο θηρευτή.
Την αφρικανική αγριόγατα.
Πιστεύεται ότι από το είδος της προήλθε η οικόσιτη γάτα.
Οι συγγενείς της ζουν με ανέσεις, μα αυτή προτιμά την άγρια ζωή της.
Η τροφή της δεν εμφανίζεται σε μπολάκι. Θα φάει οτιδήποτε βρει.
Ακόμα και τερμίτες.
Είναι πολύ γρήγορη. Τους αρπάζει στον αέρα.
Εστίασε στο δείπνο και ξέχασε τον βασικό κανόνα.
Διαρκής επαγρύπνηση.
Αυτή δεν είναι το μεγαλύτερο αιλουροειδές της πόλης.
Τα λιοντάρια είναι.
Τα λιοντάρια θα σκότωναν ένα άλλο αιλουροειδές.
Η μόνη επιλογής της αγριόγατας είναι να τα αποφεύγει.
Το μικρό μέγεθος, η ταχύτητα και η ευκινησία βοηθούν να μην ανιχνεύεται.
Τα λιοντάρια καταβροχθίζουν το δείπνο. Πρέπει να βρει κι αυτή κάτι.
Τρωκτικά.
Ως επί το πλείστον κυνηγά το βράδυ, μα θα κάνει και εξαιρέσεις.
Στο ξεκίνημα της εποχής των βροχών όλα γίνονται στους νερόλακκους.
'Ενας μικρός βάτραχος δεν είναι λόγος να μπει στο νερό.
'Ενα παχύ, ζουμερό ορτύκι είναι πολύ καλύτερο.
Διστάζει να πετάει. Προτιμά να κάθεται χαμηλά, να μένει κρυμμένο.
Η προσγείωση εκεί κοντά ήταν λάθος.
Το ξεκίνημα του θέρους στους θαμνότοπους...
...φέρνει μια αλλαγή στο ηλιοκαμένο τοπίο.
Οι λεκάνες απορροής γεμίζουν ρυάκια και ποτάμια.
Το τοπίο λάμπει καταπράσινο για άλλη μια φορά.
Οι ισχυροί της Αφρικής περνούν τις ημέρες τεμπελιάζοντας στη σκιά.
Κάποια μικρότερα πλάσματα όμως είναι σε πλήρη εγρήγορση.
Οι νερόλακκοι παγιδεύουν εκατοντάδες μικρά ψαράκια.
Για τους δεξιοτέχνες ψαράδες είναι μπουφές με εύκολο θήραμα.
Ο κίνδυνος έρχεται σαν καταιγισμός πυραύλων.
Οι λοφοκήρυλοι είναι τα μεγαλύτερα πτηνά που αιωροπτερούν.
Κρατούν το κεφάλι τους ακίνητο καθώς σαρώνουν το νερό.
Τα μάτια τους αντισταθμίζουν τις αντανακλάσεις του φωτός στο νερό.
Και έτσι στοχεύουν άψογα.
Χτυπούν τα ζωντανά θύματα μέχρι θανάτου, πριν τα καταπιούν.
Μπορούν να πιάσουν δύο ψάρια με μία βουτιά.
Και να καταβροχθίσουν το μισό τους βάρος κάθε μέρα.
Στις όχθες υπάρχει άλλος ένας κυνηγός που τα βάζει με πιο μεγαλόσωμους.
Η μικροσκοπική αράχνη Δολομήδης.
Κοντές, βελούδινες και αδιάβροχες τρίχες καλύπτουν το κορμί της.
Λεπτά τριχίδια στα πόδια της ανιχνεύουν τις δονήσεις.
Χρησιμοποιούν την επιφανειακή τάση και στέκονται στο νερό.
'Εχει βάλει στον στόχο κάτι γυρίνους.
Αστόχησε για λίγο.
Ο γυρίνος πάει σε ασφαλές βάθος. Μα η αράχνη δεν έχει τελειώσει ακόμα.
Περιμένει να ξανανέβει στην επιφάνεια και να ξαναβρεθεί εντός εμβέλειας.
'Απαξ και τον αρπάξει η κάτω γνάθος της...
...το θανατηφόρο δηλητήριο πιάνει δουλειά.
Μετατρέπει το εσωτερικό του σε φρουτοχυμό.
Οι αράχνες θεωρούνται πολύ αηδιαστικές.
Τα βροχοδάση και οι σαβάνες της κεντρικής και της δυτικής Αφρικής...
...φιλοξενούν ένα τρομακτικό πλάσμα.
'Ενα ερπετό με μια τρομακτικά εξελιγμένη τεχνική κυνηγιού.
Τον βασιλικό πύθωνα.
Φτάνει τα 1,2 μέτρα. Είναι ο μικρότερος πύθωνας στην Αφρική.
Μην την υποτιμάτε όμως.
Ο θρύλος λέει πως οι Αφρικανοί βασιλιάδες...
...τους τύλιγαν γύρω από τους καρπούς και τον λαιμό τους ως κοσμήματα.
Μυρίζεται τρωκτικό. 'Ωσπου χάνει τα ίχνη του στο νερό.
Χάρη σε μια μυστική αίσθηση όμως, το κυνήγι μόλις τώρα ξεκίνησε.
Οι ενήλικοι βασιλικοί πύθωνες τρώνε κυρίως θερμόαιμα ζώα.
Μια σειρά εσοχών κάτω από τα ρουθούνια του ακολουθούν τη θερμότητα του ζώου.
Το ποντίκι έχει το πλεονέκτημα της ταχύτητας.
Μα πρώτα πρέπει να δει τον κίνδυνο.
Πιάνει τα 12 χλμ/ώρα. Το ποντίκι είναι γρήγορο.
Το χτύπημα του πύθωνα είναι πιο γρήγορο.
Το βασίλειο των ερπετών της Αφρικής δεν τελειώνει με τα αόρατα φίδια.
Ο επόμενος θηρευτής μοιάζει σίγουρα προϊστορικός.
Ο βάρανος Varanus albigularis.
'Εχει άριστη όραση και διχαλωτή γλώσσα που οσμίζεται διπλά...
...καθώς σαρώνει τη σαβάνα αναζητώντας θήραμα.
Αυτός ο μικρός δράκος, που δεν ξεπερνά το ένα μέτρο, έχει τεράστια όρεξη.
Τα δυνατά μπροστινά νύχια και άκρα του τον κάνουν άριστο αναρριχητή.
Μέσα στα νεκρά φύλλα κάτω από έναν κορμό, μυρίζεται δείπνο.
Τα νύχια του γίνονται φτυάρια, καθώς η γλώσσα του λέει ότι πλησιάζει.
Το κρυφτούλι με έναν βάρανο είναι θανάσιμο παιχνίδι.
Το φίδι Philothamnus semivariegatus τρέχει.
Πολύ αργά.
Τα δόντια του είναι μικρά, μα τα σαγόνια του είναι σαν μέγγενη.
Κατεβάζει ολόκληρο το φίδι, πριν καν σταματήσει να κουνιέται.
Οι μάχες των πλασμάτων εδώ εξελίσσονται σε μεγάλη κλίμακα.
'Ενα μικρό ζώο όμως συχνά περνά απαρατήρητο.
Τα μυρμήγκια αποτελούν το 25% της συνολικής ζωικής βιομάζας της γης.
Αυτή η αποικία εκστρατευτικών μυρμηγκιών προελαύνει.
'Ενα χημικό ίχνος κρατάει το τάγμα σε σχηματισμό.
'Ενας στρατιώτης όμως ξεστράτισε.
Και βρέθηκε σε ένα ναρκοπέδιο.
Αυτός είναι ο κυνηγότοπος ενός μυρμηλεοντίδα.
Ενός δηλητηριώδους δολοφόνου που ειδικεύεται στα μυρμήγκια.
Για να τα πιάσει χρησιμοποιεί πανουργία και απλή φυσική.
Το σώμα του λειτουργεί σαν εκσκαφέας.
Ο δεξιοτέχνης μηχανικός έχει φτιάξει έναν τέλειο λάκκο μέσα σε 15 λεπτά.
Η παγίδα είναι έτοιμη.
Το μυρμήγκι πέφτει στην παγίδα.
Και τα σαγόνια του μυρμηλεοντίδα κλείνουν.
Το μυρμήγκι προκαλεί κατολίσθηση άμμου.
Το παραλυτικό δηλητήριο του μυρμηλεοντίδα πιάνει δουλειά.
Και σέρνει το θύμα κάτω από τη γη.
Στο σκοτάδι, ρουφάει τα υγροποιημένα σωθικά του μυρμηγκιού.
Και πετάει τον άδειο εξωσκελετό, πριν στήσει ξανά την παγίδα του.
Στην Καλαχάρι βρίσκεται το Δέλτα του Οκαβάνγκο στην Μποτσουάνα.
Μια αχανής, υδάτινη όαση.
Πρόκειται για 15.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα βάλτων.
Χαράζονται από ένα δίκτυο καναλιών και είναι διάστικτα με κατάφυτα νησιά.
Φιλοξενούν τους μεγαλύτερους θηρευτές της Αφρικής.
Μα και κάποιους μικρότερους.
Από μια εγκαταλειμμένη τερμιτοφωλιά...
...ξεπροβάλλει μια ομάδα ραβδωτών μαγκουστών μετά τον ύπνο.
Είναι μικρές και δείχνουν γλυκές, μα μη σας ξεγελούν.
Είναι εξαιρετικοί κυνηγοί. Και ως ομάδα, αποτελούν ισχυρή δύναμη.
Μερικά από τα μεγαλύτερα θηλυκά γέννησαν πρόσφατα.
Συχνά συγχρονίζουν την αναπαραγωγή και μεγαλώνουν όλοι μαζί τα μικρά.
Τα τριών εβδομάδων μικρά πίνουν γάλα.
Ξεκινά η πρώτη τους περιπέτεια.
Πάνε για ένα μάθημα ανεύρεσης τροφής.
Πρέπει να μάθουν τη θέση τους στην ιεραρχία.
Εδώ έξω η ζωή είναι ένα διαρκές παιχνίδι τύπου "φάε ή θα σε φάνε".
Ολόκληρη η ομάδα φυλάει σκοπιά ενώ εκείνα εξερευνούν.
Οι ενήλικες τους δείχνουν τι είναι βρώσιμο και τι πολύ σκληρό.
Το επόμενο μάθημα; Να τα πάνε καλά με τους αδιάκριτους γείτονες.
Αφρικανικοί ελέφαντες. Τα μεγαλύτερα θηλαστικά στη γη.
Θα μπορούσε να συνθλίψει μια μαγκούστα.
Μια δυνατή προειδοποίηση δίνει τέλος στο παιχνίδι.
'Ενα περιπλανώμενο μικρό θα συναντήσει άλλους μπελάδες.
'Εναν βάρανο του νερού.
Τη μεγαλύτερη σαύρα της Αφρικής με την ακόρεστη όρεξη.
Ευτυχώς, ένα ενήλικο επεμβαίνει πριν κάνει την κίνησή του.
Αποκαλύφθηκε. Δε θα τα βάλει με ολόκληρη την ομάδα.
Τα μικρούλια στηρίζουν πάντα το ένα το άλλο.
Τα μικρά είναι όλα ασφαλή. Η ομάδα επιστρέφει στην αναζήτηση τροφής.
Είναι συντονισμένες με το περιβάλλον.
Αναγνωρίζουν τους συναγερμούς και άλλων πλασμάτων.
Το κρώξιμο ενός φασιανού Galloperdix lunulata τις ξεσηκώνει.
Ο κίνδυνος είναι κοντά. Κι ας μην τον βλέπουν.
Ο αετός εφορμά στο καταφύγιό τους.
Ελπίζει να ξετρυπώσει κάποιο μικρό.
'Αλλο ένα μάθημα για τα μικρά. Ακούτε στις προειδοποιήσεις.
'Ενας θηρευτής μια μπουκιά πρέπει να ξέρει πού να κρυφτεί...
...πότε να το σκάσει και πότε να πολεμήσει.
Μια κόμπρα Naja annulifera.
Το ισχυρό νευροτοξικό δηλητήριό της θα σκότωνε εύκολα μια μαγκούστα.
'Ωρα να απομακρύνουν τα μικρά.
Η υπόλοιπη ομάδα αντιμετωπίζει την απειλή κατά μέτωπο.
Εδώ κερδίζουν τα γαλόνια τους.
Οι μαγκούστες έχουν ιδιοφυείς τακτικές και εξοπλισμό.
Νύχια δύο εκατοστών και 36 κοφτερά δόντια προσαρμοσμένα να συνθλίβουν.
Είναι τόσο ευκίνητες που αποφεύγουν τα ταχύτερα χτυπήματα.
Το φίδι ήρθε αναζητώντας τροφή.
Αντ' αυτού, βρίσκεται τώρα σε μια μάχη για τη ζωή του.
Τώρα υποχωρεί. Θα βρει πιο εύκολο γεύμα.
Οι μαγκούστες αντιμετωπίζουν ενωμένες τον κόσμο.
Το καρακάλ προτιμά να κινείται μόνο του.
Ο μικρός άρχισε να αποζητά κρέας μετά από μόλις τέσσερις εβδομάδες.
Εξαρτάται ακόμα από τη μητέρα του για τροφή.
Μια ιδέα που δε δείχνει να έχει αντιληφθεί ακόμα.
Προς το παρόν, ένα ποντίκι τον δυσκολεύει.
Μια χελώνα είναι πιο αργή, μα δεν μπορεί να μπει.
Περνά ένας χρόνος και το μικρό καρακάλ έχει εξελιχθεί σε δολοφόνο.
Το παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι τελείωσε.
Βασίζεται στην κυνηγετική του δεινότητα.
Είκοσι μύες κινούν ανεξάρτητα τα αφτιά του για να εντοπίζει πιθανά θηράματα.
Το ορτύκι προηγείται 1-0.
Εντοπίζει τον επόμενο στόχο του. 'Ενα περιστέρι. Εντελώς ανυποψίαστο.
Το καρακάλ μπορεί να ορμήσει με 80 χλμ/ώρα.
Και πηδάει σε ύψος τριών μέτρων.
Αρπάζει τα πουλιά από τον ουρανό.
Στη νοτιοδυτική Αφρική βρίσκεται η αρχαιότερη έρημος του κόσμου.
Η Ναμίμπ. 'Ομορφη, κυκλοθυμική και θανάσιμη.
Ορθώνονται στα 700 μέτρα πάνω από την έρημο.
Αυτοί οι μονόλιθοι είναι κατάλοιπα αρχαίων, ανενεργών ηφαιστείων.
'Ενας βάρανος Varanus albigularis κυνηγάει.
Η υπερπροσπάθεια εδώ ίσως αποδειχτεί θανάσιμη όσο και ο ήλιος.
Οι βάρανοι συνήθως κρύβονται κατά τη ζεστή ημέρα.
Πρέπει να φάει όμως.
Ο άνεμος αλλάζει και μεταφέρει μια δελεαστική οσμή.
Πρέπει να παραμείνει εντελώς αθόρυβος.
'Ενα ποντίκι αναζητά σπόρους που έχει παρασύρει ο άνεμος.
Είναι προσηλωμένο, δε βλέπει τον βάρανο.
Η έρημος δε δίνει δεύτερη ευκαιρία.
Πολλά μεγαλύτερα θηλαστικά δεν αντέχουν τη ζέστη εδώ.
Η Ναμίμπια όμως φιλοξενεί 268 είδη ερπετών.
Να ένα από τα πιο θανατηφόρα.
Η κερασφόρος οχιά.
Απολύτως καμουφλαρισμένη. Απολύτως φονική.
Δύο από τα πιο θανατηφόρα ζώα της Ναμίμπ σε σύγκρουση.
Το αργοκίνητο φίδι αποφεύγει τους εχθρούς χάρη στο καμουφλάζ του.
Αυτό δε θα πιάσει στη γιγάντια σαύρα.
Ούτε το δηλητήριό του.
Παρά το τεράστιο μέγεθος της ερήμου, οι κάτοικοι είναι μικροί.
Οι σκορπιοί αντέχουν τις αλλαγές θερμοκρασίας.
Οπότε ευημερούν ακόμα και στα πιο εχθρικά τμήματα της Ναμίμπ.
Αυτός μόλις μερικών εκατοστών βιαστικός Parabuthus...
...διαθέτει ένα ισχυρό όπλο.
'Ενα κεντρί γεμάτο δηλητήριο.
Συνήθως καραδοκεί το βράδυ, οπότε αποσύρεται στη σκιά ως τότε.
Τότε είναι η ώρα του να λάμψει.
Ο γρύλος υποκύπτει ταχύτατα.
Το να πιάσεις και το να κρατήσεις ένα γεύμα είναι διαφορετικά πράγματα.
Ο εξάδελφός του, ένας μυώδης σκορπιός Opistophthalmus...
...αντάλλαξε το δηλητήριο με την ωμή δύναμη.
Παρά τις τεράστιες δαγκάνες του, ο μεγαλύτερος σκορπιός δυσκολεύεται...
...να αποσπάσει από τον μικρό το γεύμα του.
Σηκώνει τον μικρό και τον γρύλλο σαν περονοφόρο και τους παίρνει μαζί του.
Απροσχημάτιστα, πετάει τον μικρό του αντίπαλο και κλέβει το γεύμα του.
Ρουφάει μόνο υγρά, οπότε πολτοποιεί τον γρύλλο.
Τον εμβαπτίζει σε ένζυμα που διαλύουν τα σωθικά του.
Ο μικρός σκορπιός δεν τελείωσε.
Ο μεγάλος φεύγει με το γεύμα του...
...αντί να τα βάλει ξανά με τον μικρό.
Ενίοτε δεν παίζει ρόλο το μέγεθος.
Ρόλο παίζει η μαχητικότητα του ζώου.
Αυτό το κάνει θανατηφόρο.