Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
- Ayos ba? - Ayos.
Sexy. Gusto ko 'yan.
Magpapalit na lang ako.
Tigilan mo 'yang salad.
Pasok.
Nagdadatingan na ang mga tao.
Ayos. Nandiyan na ba si Alex?
Wala pa. Pero magdadala s'ya ng bean salad n'ya.
May sariling oras 'yan si Alex, di rin naman masarap 'yong bean salad n'ya.
Pero alam n'yo? Hayaan muna natin s'ya ngayon.
Ma, lagi mong pinagtatanggol 'yan. Pansin mo?
Siya ang paborito kong anak.
Lumabas din ang katotohanan.
Ako pa rin pag sa lalaki?
A, oo.
"Bakit hindi ka pa kasal?"
"Bakit sa record store ka nagtatrabaho?"
"Bakit tumigil ka magturo?"
"Bakit tumigil ka sa college?"
Bakit hindi mo nga tinapos?
Mas gusto kong matututo sa karanasan, di ba?
Gusto mo 'yon sa 'kin.
Tama ka nga.
Tama.
Uy, ganito kaya?
Pumasok tayo do'n, batiin natin sila,
tapos gumanito ka, punta tayo sa kwarto mo dati
at maghalikan kasama sila Barbie at Ken.
Di ka makakalapit sa mga Barbie ko, loko.
- Dadalhin ko 'to sa kusina. - Okay.
- Uy, Lucas, Zoe. - Uy!
Happy baby shower.
- Ayan. Mukhang masarap. - Ang sikat na bean salad.
Ayos.
Napakasarap.
Tita Alex!
Hi, guys.
Napaka-boring dito tapos mamaya pa daw pwede kumain ng cake.
Mga magulang talaga, 'no?
Kung maglaro tayo ng scavenger hunt?
Anim na bagay na mahahanap ko sa kuwarto ni Harry o Hermione,
at may bonus points pag may pampawala ng mga boring na matatanda.
Gets n'yo?
Saglit lang.
Kailangan n'yo ng sustansya bago tayo magsimula.
Okay.
- Zoe, si Julia nga pala. - Hi.
- Nice to meet you.
Alex! Hi!
Kelly, wow. Tingnan mo nga naman.
Alam ko, malaki ako.
Pero napakaganda.
Salamat naman.
Tumigil ka na daw sa pagtuturo.
- Nagtatrabaho ka sa nanay mo? - Oo.
Tapos boyfriend mo, sa record store?
May mga record store pa pala.
Isa na lang.
Pag walang pasok, gumagawa s'ya ng video game
'yong American Zombie: Blood Apocalypse o Playground Armageddon.
At balang araw, magpapabili ka no'n sa mama mo.
Totoo, magpapabili ka.
Tatawagin ko lang saglit si Alex.
Elizabeth, ipapakilala sa 'yo si Katie.
Fan s'ya ng Rose Cosmetics. Tara. Kahit saglit lang.
Diyos ko, buti nandito ka.
Akala ko ako lang ang nanditong wala pang 40 na di buntis o nagpapasuso. Hi.
Kumusta ka?
Mga walang kwenta. Nakakairita sila.
Tama. Inggit lang sila kasi di na sila makagala.
Oo. Pero ikaw din hindi na gumagala.
Di rin nangungumusta sa tropa.
Ano bang nangyayari sa 'yo?
Gusto n'yo ng gummy?
Oo. Pwede ba...
- Five milligrams 'to... - Ayos.
- ...time four. Di ka tatamaan. - Ayos 'to.
- Kita tayo mamaya. - Di ka magmamaneho pauwi?
- Ayos lang 'yan. - Si Elliot?
- Hiwalay na kami. - Sorry.
- Alis na 'ko. - Di, ayos lang.
May dalawang...
Pinag-cake mo ba ang mga bata?
Ayos.
- Ako 'yon. - Sigurado.
Julian, kalma. Di ba? Ang sinasabi naming lahat...
- Hayaan mo sila kumain ng cake. - Marami.
Ano'ng masama do'n?
Do'n sa kuwarto ni Tita Alex. Baka may fountain pen s'ya.
- Dahan-dahan! - Bilisan mo na!
Finn, ang laki ng birdie mo.
Salamat.
- Grounded ba 'ko? - Habambuhay.
- Tingin ko di ka mapapatawad ni Julian. - Pangako?
- Hi. - Hi.
Pero seryoso. Ano'ng nangyayari sa 'yo?
Ano'ng sinasabi mo?
Hindi ko alam. Pakiramdam ko may pinagdadaanan ka.
Medyo naliligaw lang.
Naliligaw?
May bago akong boyfriend, at magandang trabaho.
Trabaho sa nanay mo?
Nagbebenta ng makeup sa babaeng mas matanda sa 'yo?
Oo, pero trabaho pa rin 'yon.
May kinabukasan at seguridad, at trabahong tingin ko gumagaling ako.
Oo, magaling ka diyan.
Hindi 'yan kung sino ka o ano'ng gusto mong gawin.
- Gasgas na 'yang passion na 'yan. - Ano?
Oo. Hindi 'yon nagtatagal at nakakapagod talaga.
At saka, di ba gano'n nga ang henerasyon ko?
Binababa ang pamantayan at binibitawan ang mga pangarap?
Alex, hindi ka naniniwala diyan.
Saka, masaya ako magtrabaho para sa 'yo, Ma.
Sobra.
Itinayo mo ang magandang negosyo mag-isa, at...
At gusto kong maging bahagi nito.
At maging proud ka.
Ganiyan naman pala.
Mama.
May balita ako.
Niyaya na ako ni Finn bumukod.
Pag nakahanap ako ng bagong bahay. Ngayon, nag-iipon muna kami.
Nakakakilig.
Bakit ayaw n'yo sa kanya?
Dahil di s'ya tapos ng kolehiyo?
Si Steve Jobs din.
Hindi ko ayaw kay Finn.
Tingin ko napakalambing niyang bata
na mahilig sa video games
at may malaking...
Diyos ko, Ma. Tumigil ka.
Okay, titigil na 'ko.
Sa ngayon.
Salamat.
Walang anuman.
May balita din ako.
Bumalik.
Oo.
Okay.
Okay, kailangan lang ulit nila tanggalin.
Hindi.
Maghahanap tayo ng ibang doctor, at...
May nabasa akong treatments na ginagawa sa Germany
na talagang effective.
At titigil ako sa pagtatrabaho...
- Alex. - ...lilipat ako
at aalagaan kita hanggang gumaling ka.
Hindi.
Walang magic treatment sa Germany.
Walang lunas na mas malala ng sampung beses kaysa sa sakit.
Walang magbabago.
Hindi ngayon.
Halika nga.
Ano'ng gagawin ko sa 'yo?
Ano'ng gagawin ko kung wala ka?
Uy, sweetie.
Handa ka nang magpakita?
Ayos ka lang?
- Hi, Sam. - Masaya akong makita ka. Talaga.
- Hindi ka ba nagtataka? - Bakit naman?
Lahat nandito maliban sa taong dapat nandito talaga.
Umaasa akong lalabas s'ya sa kusina at sabihan akong wag tamad.
Hindi ko alam na nandito si Papa.
Twenty years silang kasal, masaya naman no'n.
- Siyempre pupunta s'ya. - Ewan ko.
Kung magsalita s'ya parang ginusto nilang maghiwalay.
Hello, s'ya 'yong nang-iwan.
Sana inayos ng mama n'yo ang hatian.
Di tulad ng Nelsons. Hindi na sila nag-uusap.
Tama. Basta sa 'kin 'yong Tamayo painting sa harap ng bahay.
Halos isang linggo pa lang wala si Mama, gamit na n'ya inaatupag n'yo?
Palibhasa sa 'yo mapupunta ang kompanya.
Halos isang taon lang ako do'n.
Tingin mo bakit ka sinanay ni Catherine??
Ginawa mo naman akong hayop.
Tumigil na nga kayo.
Magaling si Alex sa trabaho.
Handa na s'ya kung ano man mangyari.
Hello sa inyo. Pasensya na at na-late ako.
Gusto ko lang sabihing nakikiramay ako sa inyo.
Sino ka nga?
Ako si Brad Ackerman.
Kasama ako ng mama n'yo no'ng inayos ang ipapamana.
- Nasaan si Sullivan? - Nasa opisina si Mr. Sullivan.
Brad, tama?
Sorry ha, pero partner ka ba dito?
Associate Partner ako.
Hingin kaya natin 'yong diploma n'ya?
Ikaw siguro si Alex.
Huhulaan ko,
Julian, Catherine, Lucas, at Zoe.
Congrats sa panganganak mo kay Emma.
Salamat.
Napakagaling ng mama n'yo.
Kahit no'ng may sakit s'ya, napakalakas n'ya at nakakatawa,
at ewan ko kung may sense 'to,
lagi siyang nandiyan sa lahat ng sinabi at ginawa n'ya.
Karangalan kong pinili n'ya ako na mag-asikaso ng ari-arian n'ya.
Simulan na natin?
"Ako, si Elizabeth Rose,
residente ng Brooklyn, New York, at mamamayan ng Estados Unidos,
at ito ang huling habilin ko."
Napaka-weird nito.
"Kay Julian, iiwan ko ang Loeb edition ng mga gawa ni Plato."
"Isang paalala na maaaring hindi s'ya palagi ang pinakamatalinong tao."
"Ang Tamayo painting, isang magandang paalala ng pamana ng ating pamilya,
iiwan ko kay Zoe."
"Maaari niyang ibahagi ito kay Lucas, basta hindi siya iiwan nito."
Hinding-hindi.
Susunod ay ang bahay ng mama n'yo.
"Hiling ko na ang bahay o ang laman nito
ay hindi ibenta o paupahan ng 12 buwan."
"Maaaring tumira ang mga anak ko dito, pero hindi tatagal ng 90 days."
Teka, matanong lang.
Sinabi ba kung bakit ayaw niya ipabenta ang bahay?
Sana hindi 'yon ibenta.
Ang bahay ay si Mama, kuwento natin 'yon.
Ang sweet, Alex. Alam mo ba ang tax?
Brad, alam ba n'ya kung gaano kamahal 'to aabutin?
Sa katunayan, may nakasaad dito para sa gastusin.
Rose Cosmetics naman ba?
"Ang shares ng mga anak ko sa Rose Cosmetics ay mananatili sa 20%."
"Ang natitirang shares at titulo ng CEO ay mapupunta sa manugang ko,
Catherine Williams Rose."
Teka, ano?
Ang natitirang shares ng nanay mo sa Rose ay iniwan n'ya sa hipag mo,
kay Catherine.
Ang huling utos n'ya ay magtalaga si Catherine ng bagong head ng marketing.
Pero ako ang head ng marketing.
Hindi na ngayon.
Sisante ako?
Sinisante ako ng patay? Ano...
Wala bang batas o kung ano man laban diyan?
"Ang mahal kong anak, si Alexandra,
ay makukuha ang mana n'ya sa ibang panahon."
At may asterisk dito na ipapaliwanag ko sa 'yo nang pribado.
Kalokohan 'to.
Gaano katagal ka na nag-aasikaso ng mana?
Tatlong taon na akong nagpa-plano ng hatian sa firm.
Tatlong taon, wow.
Regular na Thurgood Marshall ka pala.
Ayos, salamat kung gano'n.
- Wag kang bastos pag kausap ako. - Ano? Aalisin mo ang mana ko?
Alalahanin mong napakatalino ng nanay mo
at kapakanan mo ang iniisip n'ya.
- Kaya sinisante ako. - Tiwala lang.
- At tinanggalan ng mana. - Hindi kaya.
Nag-iisang anak na babae. Wala akong nakuha, kahit gamit sa bahay!
Alam ko ang iniisip mo. Iniisip mo na tungkol 'to sa pera
at alahas at kung ano man. Pero ang problema,
kahapon, ang tanging bagay na gusto ko ay ang kama n'ya.
'Yon lang. Gusto ko lang ang luma niyang higaan
para makahiga lang ako at pumulupot do'n...
at magpanggap na katabi ko pa s'ya.
Alam ko kung ga'no kayo kalapit ng nanay mo.
Paulit-ulit niyang sinabi sa 'kin.
May iba lang siyang gusto para sa 'yo.
Ano 'to?
Gusto niyang buksan mo 'yan pag mag-isa ka.
May DVD player ka?
Oo. Nasa aparador sa tabi ng VCR at panggawa ng butter.
May Xbox ang boyfriend ko.
Pwede 'yan do'n.
Umuwi ka. Tingnan mo ang nasa envelope.
Sana maintindihan mo na paunti-unti.
Tatawag ang abogado ko.
Ako ang abogado mo.
Finn?
Hello?
PARA KAY ALEX LOVE, MAMA
*MAGING MAHUSAY NA GURO *TUMULONG SA IBA *MAGPA-TATTOO
*MAGSAYA SA CONCERT! *BASAHIN BAWAT SALITA SA MOBY DICK
*TUNAY NA PAG-IBIG
PARA KAY ALEX
Uy, Bean.
Inis na inis ka siguro.
Di nakakatawa, Ma...
Di nakakatawa, alam ko.
Pero magpapaliwanag ako, okay?
Noong nakaraang linggo, may mga inaasikaso ako.
Diyos ko, mga kalokohang pinanghahawakan natin.
Pero naging life flashback 'yon. Alam mo?
Flashback tungkol sa 'yo.
Kailangan kong... Tingnan mo lahat ng nahanap ko.
Tingnan mo, lahat ng finger paintings mo, report card.
Pero nahanap ko rin 'tong papel na 'to.
Isang life list.
Ang life list mo.
Gusto ko 'tong listahan.
Pinapakita nito kung sino ka.
Kung sino ako. 13 ako no'ng sinulat ko 'yan.
At alam kong nagbago ka na.
Parang naririnig n'ya ako.
At 'yon ang inaalala ko.
Hindi ko alam kung pinalitan mo na ba ang mga 'to.
Iniisip ko, sumuko ka na ba sa mga pangarap at gusto mong gawin?
Mga layunin mo?
Wag mong sabihing Rose Cosmetics, dahil
Parang dahil may trabaho ka sa 'kin
nakatakas ka na sa kung sino ka talaga.
- Salamat, ha. - Kaya, tingnan natin 'tong list.
"Tumulong sa iba at gumawa ng pagbabago."
"Maging mahusay na guro."
Alex, magaling kang guro.
Okay, "Matutong magmaneho, magpa-tattoo." Wag na 'yan, please, Diyos ko.
Ang hiling ko...
"Makahanap ng tunay na pag-ibig."
Bakit pakiramdam ko, sumuko ka na rin dito?
Grabe na 'yan.
Gusto kong malaman mo na kakaiba ka.
Gusto kong mabuhay ka nang masaya.
Alisin mo ang sarili mo sa butas na 'yan.
Wala ako sa butas.
Sorry, di natin 'yan pag-uusapan.
Hindi kita mailalabas diyan, pero iiwan kita ng panghukay.
pero kaya kita iwan ng pala.
Kumpletuhin mo ang listahan, Bean.
Sandali.
Ma, nambibitin ka naman...
Okay. Tuwing may magagawa ka sa listahang 'yan,
Bibigyan ka ni Brad ngisa sa mga DVD na 'to,
na ire-record ko.
At pag tapos na ang listahan, makukuha mo ang sobreng 'to.
Pero tumatakbo ang oras.
Kailangan matapos ang listahan bago ang Bagong Taon. Kung hindi, walang sobre.
Diyos ko, di ako makapaniwala.
Hindi ako nagloloko, Bean.
Seryosong bagay 'to.
Buhay mo 'to.
At mahal kita.
Kita tayo sa susunod na DVD.
Nakakabaliw 'to.
"Magpakasaya sa concert. Makipaglaro sa taga-New York Knick."
"Magpatawa sa tao." Ipaliwanag mo 'to.
Nangako kami ni Lucas na mag-o-open mic kami sa Comedy Cellar.
May mag sinulat akong jokes.
- Pabasa ako. - "Makipagbati kay Papa."
"Maging mahusay na guro." Kaya mo 'to. Dapat gawin mo 'to.
Bakit? Para makapagmana ako ng pera?
- Oo. - Hindi, kadiri lang.
Saka, nangako akong hindi na 'ko papasok sa classroom.
Ano naman? Kahit mag-substitute ka lang.
Labas mo 'yong rickety TV, panoorin mo ng Land Before Time.
O baka mag-enjoy ka ulit magturo.
Di ba 'yon ang ideya nito?
Hindi ko ideya 'yon.
Alex. Matagal na kitang kilala.
Hindi ka matutuwa sa pagpapatakbo ng kompanya.
Gusto ko 'yang diretsahan...
"Tunay na pag-ibig."
Si Finn, di ba?
Sweet s'ya, nakakatuwa.
At may malaking birdie.
May tatlong bagong iPhone simula no'ng naging kayo.
Dapat alam mo na ngayon kung mahal mo s'ya.
Oo, pansamantala lang 'yong pagsasama namin sa isang bahay,
tapos nagkasakit si Mama, hirap na humanap ng sarili kong titirhan.
'Yon nga ang tinutukoy n'ya.
Wala kang ginagawa.
Gaya ng di mo sinabi ang listahan kay Finn?
Naalala mong naghiwalay kami ni Lucas bago ikasal?
Naaalala ng buong mundo. Di ba napa-TV pa nga?
Nakakatawa.
Humingi ako ng payo sa mama mo, sinabi n'ya sa 'kin ang true love test.
Naalala mo 'yon?
Medyo.
'Yong apat na tanong mo sa sarili mo?
O Passover 'yon?
Oo, apat na tanong.
Una, masasabi mo ba sa kaniya lahat ng laman ng puso mo?
Pangalawa, mabait ba s'ya?
Pangatlo, tinutulungan ka bang maging best version ng sarili mo?
Ibig sabihin?
Alex na all out kay Finn.
Pang-apat, nakikita mo ba s'ya bilang tatay ng mga anak mo?
Sabi ni Elizabeth, tanungin ko ang sarili ko,
at pag pasado si Lucas, nasa tama ako.
Nakakabaliw 'to. Alam ko.
Pero tiwala ako sa mama mo.
Saka, may mawawala ba sa 'yo?
Mabait ba si Finn?
Oo nam an.
Tinutulungan n'ya ba 'ko maging best version ng sarili ko?
Masasabi ko ba sa kaniya lahat ng laman ng puso ko?
Di ko nga kaya sa sarili ko.
Nakikita mo ba s'ya bilang tatay ng mga anak mo?
Ano'ng ginagawa mo?
- Uy, hey, babe. - Hi.
Ginagawa ko lang ang stoner test ng laro ko.
Ang ano?
Ang stoner test?
Mahilig maglaro ang mga bata habang high sila,
kaya dapat madali pa rin laruin kahit high ka,
pero sobrang hirap pa rin kahit di ka high.
Naiintindihan mo?
Kailangan kitang makausap.
Ngayon na?
Oo.
Alam mo, bilang life motivator mukhang ayos 'to.
Gawin mo na 'to. Mana mo 'yan.
- Talaga? - Oo.
Isipin mo ang ginahawa nito sa 'yo. Sa 'tin pala.
Matatapos ko na ang American Zombie,
ikaw na sa kompanya kaysa nagtuturo ka.
Anong kompanya?
Gaming company na binabanggit ko.
Ikaw bahala sa brand o kung ano man, 24/7 tayo magkasama.
'Yan ang tingin mo sa 'kin?
Trabahador sa gaming company mo na wala pa naman?
Hindi, kumpanya natin 'yon.
Sige na, masayang magtutulungan tayo.
Naalala mo no'n masaya tayo bago 'yang pagdadalamhati mo?
Finn, namatay 'yong mama ko.
Alam ko, pero tingin ko dapat mong subukan magsaya ulit, dahil 'yong kasiyahan...
- Sobrang saya? - Oo.
Masaya maging masaya. Ayos 'yon... Kita mo, puwedeng slogan ng kompanya.
At mas masaya kung may pera ka sa bulsa mo.
Kung gusto natin ng anak balang araw. Kaya ba natin?
Ano, gusto mo na ngayon magkaanak?
Di naman, pero alam kong gusto mo.
Ano pa ang gagawin natin?
Concert? Astig.
Magpa-tattoo?
Pareho kaya tayo?
Tunay na pag-ibig?
Baby, gusto kong mahalin ka ngayon sa ibabaw ng mesa.
Alex, ano ba! Ang OA mo naman!
Umakyat ka dito, mag-usap tayo!
Di ka na magtatrabaho sa video game company. Joke lang 'yon!
Joke lang 'yon!
Nagpapatawa lang naman ako.
Sana masaya ka.
Hindi, salamat.
Matutuwa ang nanay mo.
Oo, gaya ng sabi ni Zoe, may mawawala ba sa 'kin?
Single ako, walang trabaho, at gusto kong tapusin ang listahan.
At 'yon lang ang paraan para makuha ko ang mga DVD, di ba?
Oo, may isang nakahanda dito tuwing may magagawa ka sa listahan.
- Puwedeng magtanong? - Oo.
DVD? Seryoso?
Gusto ng nanay mo 'yong nahahawakan, 'yong puwede mo itabi.
Girlfriend mo 'yan?
Nina. Nakatira s'ya sa Chicago.
- Puwede ba? - Oo.
Wow.
- Napakaganda n'ya. - Parang gulat na gulat ka naman.
Ganda ng cheekbones n'ya at ang ganda ng hugis ng katawan. At...
May mantsa ang neck tie mo.
Nakakatawa.
Sabihan mo ako pag magpapatawa ka na sa iba.
Balik ko na si Nina.
Ganito ba ang mangyayari sa atin palagi?
Ginagawa ko lang 'yong pinapagawa ng mama mo.
'Yun lang.
Pasensya na.
Sa ngayon...
Ga'no kahirap magbasa ng libro?
Lintik.
*MATUTUNAN ANG CLAIR DE LUNE, PARA TIGILAN NA AKO NI MAMA TUNGKOL DOON
*MAGING MAHUSAY NA GURO
NYC PUBLIC SCHOOLS WALANG BAKANTENG POSISYON
*MAGPA-TATTOO
*MAGPATAWA SA IBA! NAKAKATAWA AKO.
Lagi rin ako nawawalan ng kaibigan.
Para akong Marie Kondo ng pagkakaibigan,
kung si Marie Kondo ang itinatapon.
Unang beses?
May nakasalubong akong kaibigan...
Ayos lang 'yan.
Ang ganda, may baby bump.
Kahit pumalpak ka, ganda mo pa rin.
- "Buntis ka pala." - Gaya ng t-shirt mo. Ang sexy.
Titirahin ko 'yang t-shirt mo.
May nangyari sa amin.
Tapos na ako. Salamat. Ito na ang next host. Good night.
Ako si Jackson.
Uy. Alex.
Ang susunod na biktima...
- Tambay tayo mamaya? - ...guest pala, unang beses n'ya...
- Ayoko. - ...Alex Rose. Palakpakan natin s'ya.
Halo sa inyong lahat.
- Hi. - Hello.
Akala n'yo siguro lalaki pagkarinig n'yong Alex ang pangalan.
Sanay na 'ko.
Hirap lumaki na panglalaki ang pangalan ko.
Uuwi akong umiiyak kasi inasar nila ako,
at sasabihin ko sa kuya kong si Joanne na bugbugin sila.
Hindi ka nakakatawa!
Pero makikipaghalikan pa rin ako sa 'yo.
Saan na nga?
Kaya noong 15 ako, may crush ako sa kaibigan ng kapatid ko, si Jeremy,
at uuwi s'ya pagkatapos ng klase, at lalapit ako sa kaniya na cool at sexy,
at sasabihin ko, "Kumusta?" At sasabihin n'ya...
Subo mo 'to!
Ano'ng problema mo, pare?
S'ya si Jackson.
Pumoporma sa akin sa backstage at gusto daw niyang tirahin ang t-shirt ko.
Napa-isip ako, pero gusto ko 'tong t-shirt ko.
At sa totoo lang, hindi na uso ang maliit na ari.
Natawa kayo do'n? Joke tungkol sa ari?
Dinala ko sana ang buong folder ko. Parang ganito kalaki.
Good night, New York.
Ayos. May tatlong minuto pa. Napakahusay.
- Uy. - Uy.
- Ano'ng ginagawa mo dito? - Inimbitahan mo 'ko.
Talaga? Sana natuwa ka sa kapalpakan.
Hindi naman palpak. Napatawa mo sila. Sa dulo.
At makakakuha ka nito.
May isa ka na, 11 pa.
Alam kong naimbitahan kita dahil may dahilan.
Hi, Bean.
Gagawin ko ang lahat para makita ka sa stage na 'yon.
Takot na takot ka siguro.
Oo.
Pero buhay, tama ba ako?
Isa kang walang takot na bata.
Ano sa tingin mo ang nangyari?
Hindi ko alam.
Buhay.
Tingin ko, may pumigil talaga sa 'yo.
At naiintindihan ko.
Pero nakita kong nakuntento ka na sa ligtas at hindi gaanong masakit.
Pero, honey, hindi mawawala ang takot at sakit sa pagiging kuntento.
At masasabi ko 'yan base sa karanasan ko.
Kaya gusto kong subukan mo 'to.
Sa susunod na linggo, gumawa ka ng bagay kada araw na matatakot ka.
Isang bagay na halos masusuka ka na.
'Yon ang naramdaman ko no'ng umalis ang tatay mo at nagsimula ako ng negosyo.
Nakakatakot.
Pero nakakabago ng buhay.
- Gets mo? - Gets.
Kita tayo sa susunod.
Over and out.
Hindi ko alam kung kaya kong gumawa ng nakakatakot araw-araw
kasabay nitong lahat.
Kaya ko siguro dalawang beses sa isang linggo pag may Xanax.
Ano'ng una mong gagawin?
Dali niyan. Pupunta ako sa opisina ni Sullivan
at itatanong kung bakit di pa ako full partner.
Grabe. Tuwing sasabihin kong gagawin ko 'yon, kinakabahan ako.
Nakakatawa. Matanda na 'ko.
Na may ketchup sa neck tie?
Na nagkaroon ng ketchup sa neck tie.
Na takot hingin ang alam kong nararapat sa 'kin.
Pumunta ka sa opisina ni Sullivan bukas at hingin ang dapat sa 'yo.
Ano kung s'ya ang pinakanakakatakot at kulubot na matanda sa New York?
Oo. Oo, tama.
Oo, gagawin ko bukas.
O sa susunod na araw.
Ikaw ba?
Itatanong pa ba 'yan.
Makipagbati sa tatay ko.
Di talaga kami nagkasundo.
Dahil perfect ang mga kuya ko,
ako lagi ang palpak sa kaniya.
Pero hindi ka palpak.
Talaga?
Bakit di ko matapos ang isang chapter ng Moby Dick
nang hindi nakakatulog?
At wala pa rin akong job interview.
Nagpo-pro bono ako sa women's shelter sa Lower East Side.
May classroom...
Ano, nagseserbisyo ka sa women's shelter?
Oo.
Napakahinhin, Bradley.
May classroom sila para sa mga high school na nando'n,
at kailangan nila ng guro para matapos ang semester.
Interesado ka?
Siguro.
Oo.
Bakit ang bait mo sa 'kin?
May bonus ka pag nakuha ko ang mana ko?
Wow. Sakit ng sinabi mo, ha.
Hindi ko alam.
Sa totoo lang, pakiramdam ko bagay kasi sa 'yo.
Alam ko ang iniisip mo.
Bakit nagbabasa nito ang babaeng tulad ko?
Mas magaling ka sa 'kin. Hanggang unang chapter lang ako.
Ako rin. No'ng high school pati college.
No'ng isang gabi, nasa TikTok ako
at nahihiya ako sa sarili ko, kaya sinubukan ko ulit.
Biglang nagustuhan kong basahin,
di ko na mabitawan.
Sinasabi mo bang gumawa na ako ng Tiktok?
Lumayo sa mga pintong sumasara.
'Yong guro si Mrs. Monnell, maagang nanganak,
- kaya buti puwede ka. - Buti tinanong n'yo rin ako.
Dapat sakto pa rin ang matutunan ng mga bata
at makakasabay sa mga core subjects habang nandito sila.
- Na aabot ng linggo, o buwan. - Oo.
Mga lesson plan at files ng mga bata.
Makikilala mo si Dr. Taylor, isa sa consulting therapists.
Kung may kailangan ka, magsabi ka lang.
Tapos sasabihin ko kung bakit di mo makukuha.
Good luck.
IPAPASA MGA ISINULAT SA SECONDARY RHYTHMS
Magandang umaga.
Ako si Ms. Rose.
Uy, pwede bang tumahimik para makapagsimula na tayo?
Aaron!
Aaron, ano ba. Sweater ko 'yan.
- Pakibigay ang sweater? - Di ka nakakatuwa.
Aaron, sige na. Di bagay sa 'yo ang pink.
- Salamat, Kamahalan. - Salamat.
Iniisip ng iba na ang Hamlet ay tungkol sa pag-aalinlangan.
'Yong pakiramdam na di ka makapili kay Edward o Jacob,
o kung sino man ang hot na bampira ngayon.
Miss Rose, ang luma na ng sinasabi mo.
Kaya gusto kong magsulat kayo
tungkol sa oras na may kailangan kayong gawin.
Pero tulad ni Hamlet,
hindi n'yo kaya magsimulang kumilos.
May 30 minutes kayo.
Wow, ang ganda.
Salamat.
Pero hindi 'yan ang assignment natin, di ba, Ezra?
Ewan ko.
Bagay 'yang sinabi mo sa Hamlet.
- Diyan ka kaya magsimula? - Wala akong pakialam.
Siguro dahil walang kwenta 'yong "maging o hindi maging".
Siguro.
O baka 'yon ang pinakamahalagang tanong.
At kung di ka sang-ayon sa 'kin, puwede mong isulat 'yon.
Habang nagsusulat ka, tititigan ko muna ang gawa mo.
Ibalik mo 'yan!
Oo naman, kapag tapos ka na.
Aray!
- Ezra, ano 'yang ginagawa mo? - Kumikilos.
Diyos ko.
Ayaw n'ya gawin 'yong assignment tapos nag-bad finger.
Kinuha mo 'yong pinakaiingatan n'ya.
- Hindi ko alam 'yon. - Nasa folder na pinapabasa ko.
Ten minutes bago ang klase.
Alex, ang mga batang 'to ay nasa sensitibong lugar.
Bago ang lahat, kailangan mo munang maintindihan 'yon.
Ms. Howard, kaya ko sila turuan. Gusto ko. Wag mo akong tanggalin.
Sino'ng tatanggalin?
Wala. Pa.
Si Alex Rose, ang gurong inirekomenda ni Brad Ackerman.
Unang araw n'ya, at hindi 'to nagiging maayos.
Naalala ko ang unang araw mo, Carol. Buong linggo.
Nakakatawa.
Tulungan mong maintindihan n'ya 'to?
Oo naman.
Babaeng may Moby Dick.
Di yata tama 'yon.
Namatay ang mama ni Ezra noong nakaraang taon at nandito
sila ng tita n'ya habang may inaayos sa pamilya nila.
Kamamatay lang ng mama ko.
Pasensya na.
Salamat. Pero iniisip ko, baka magkaintindihan kami tungkol do'n.
Oo, ayos lang 'yan. Ano...
Maghihintay lang ako nang kaunti bago subukan 'yan.
- Pero... - Mga gaya ni Ezra ay parang pusa.
- Pusa? - Hintayin mo silang lumapit sa 'yo.
Kahit gustong-gusto
mo na sila lapitan.
- Ang psensya... - ...ay mahalaga.
Oo, inaalam ko pa 'yan.
Salamat, Dr. Taylor.
Anytime, Ms. Rose.
Alex.
Garrett.
Aralin natin 'tong mga files?
Sige.
Oo. Naku, hindi pala kaya.
Akala ko tapos na tayo ng alas-sais, at may dinner date akong pupuntahan...
Kasama ng tatay ko. Lalabas kami ng tatay ko.
Pero puwede pa ba sa ibang araw?
Oo, nandito ako tuwing Lunes at Huwebes.
O tawagan mo ako kahit kailan.
Hey, Papa!
Hey.
Sorry, may aberya sa tren.
Laging umalis ng maaga, para walang...
problema, alam ko.
Pero boring ang buhay na walang problema, di ba?
Oo. Sige na nga.
Tara na. Kumusta ka naman?
Mabuti.
Women's shelter. Kakaiba, ha.
Pero mabuti. Masaya akong nagtuturo ka na ulit.
Salamat. Dapat hindi ako matanggal.
- Wag mong gawin 'yan, Alex. - Ano'ng ginawa ko?
Minamaliit mo sarili ko. Di nakakatuwa. Matanda ka na.
Natatawa ka?
- Hindi naman. - Oo.
Pero sabi nga ng mama mo, 'yong sense of humor ko...
Gusto n'ya talagang maging maayos tayo.
Hindi 'yong magkagalit.
Sige ba. Hindi ako galit sa 'yo.
Okay, minsan medyo naiinis.
Pa, sinusubukan ko talagang umusad ako,
at gusto kong maramdamang kaya mo akong suportahan.
Sinabi ni Lucas ang tungkol sa mana. At lahat ng kailangan mo.
Hindi, hindi pera.
Emosyonal na suporta, Papa. Diyos ko.
Ano?
- Mukhang ikaw ang galit, hindi ako. - Hindi ako galit.
Okay, sige, konti lang.
Tungkol saan?
Parang lagi kang nadidismaya sa 'kin.
Naalala mo no'ng sinabi kong titigil ako magturo?
Oo.
Sinabi mo sa 'kin na hindi ka nagulat.
- Hindi. - Oo.
Hindi, sabi ko dismayado ako.
May ilang pinagdaanan ka,
at isinuko mo ang trabahong mahalaga sa 'yo.
Ano'ng gagawin ko, magsinungaling at yakapin ka?
Sumalangit nawa, pero mama mo gumawa no'n.
Oo, kasi sinong matino ang yayakapin ang anak
matapos silang biglang sisantehin?
Di nagsinungaling si Mama.
Ano ka ba!
Ewan ko, ideya n'ya na magbati tayo.
- Akala mo perpekto ang nanay mo. - Magaling s'ya.
Nawa'y may magsalita
na magpapatumba sa kanya, pero sinasabi ko sa 'yo,
di s'ya perpekto, at hindi s'ya santo.
Talaga? Ano'ng ginawa n'ya na napakasama?
Hinayaan niyang ngatngatin ng aso ang tsinelas mo?
- Di nakakatawa. - Hindi nagbayad sa library?
Dinaya n'ya ang buwis n'ya. Hindi, teka, niloko ka n'ya.
Pa?
Excuse me, pakikkuha na ng bill.
Papa.
Niloko ka n'ya, 'yon ba?
Pa, di pwedeng sasabihin mo tapos aalis ka bigla.
Fifteen na 'ko no'ng naghiwalay kayo. No'n ba nangyari?
Bakit ka tumatakas? Tigil!
Gano'n talaga ang pag-aasawa, Alex.
Pero nalampasan namin 'yon, at naging masaya pa rin kami,
kaya puwedeng hayaan na natin?
Hindi puwede.
Kailangan kong malaman.
Bago ka pa ipinanganak.
Hindi 'yon basta fling. May...
May iba pang nangyari.
Bakit di tayo maglakad-lakad, anak?
Niloloko mo ba 'ko?
Lilinawin ko lang.
Sinasabi mo na si Papa...
ay di ko talaga tatay.
May kabit si Mama na musikero na si Johnny Alvarez.
Tumutugtog daw s'ya sa club na pinupuntahan n'ya sa Village.
Grabe...
Di ko alam ang sasabihin.
Johnny Alvarez?
Mukhang may tipo si Mama.
Lucas.
Tinapos n'ya ang relasyon noong nabuntis s'ya,
at nagkasundo sila ni Papa na wag sabihin sa 'kin o kahit kanino.
Na parang 'yon ang paraan para iligtas ang pagsasama nila.
Alex, hindi ko maisip kung gaano kahirap para sa 'yo 'to.
Manhid na galit na 'ko.
Sino ako?
At bakit wala, kahit si Mama, ang nagsabi sa 'kin?
Kaya pala gano'n sa 'kin si Papa.
Kung bakit di n'ya ako minahal tulad sa inyo.
- Hindi. - Di totoo 'yan, okay?
Tatay mo pa rin s'ya. S'ya ang nagpalaki sa 'yo.
Ewan ko.
Hahanapin ko s'ya.
Di ko alam kung ayos 'yan.
Julian, pa'no mo nasabi 'yan?
Dapat makilala n'ya ang tunay niyang ama.
Alam ko, pero ang kumpanyang pinagkakatiwalaan ay kasalukuyang...
Ano? Nasa proseso ng pagbabago ngayon, kaya pag lumabas ang kuwento...
Ang kuwento? Seryoso ka?
Alex, gagawin natin ang anumang kailangan naming gawin para tulungan ka rito.
Di 'yon ang ibig kong sabihin.
- Bakit ako lagi ang masama? - Dahil magaling ka do'n.
Hindi 'yon sinasadya ni Julian.
May pinagdadaanan lang s'ya.
Ano?
Pagpapalaki ng dalawang anak?
Kasal sa perpektong babae
na kumuha ng magandang trabaho na di ko kayang gampanan?
Dahil namatay ang nanay n'ya.
Hindi lang ikaw ang nawalan.
Si Brad Ackerman ang sadya ko.
Ako si Alex Rose.
Hinihintay ka niya?
- Hindi, pero sabihin mo... - Alex!
- Hey! - May appointment ba tayo?
Mamimili ako.
Darating si Nina sa susunod na linggo, at naisip kong oras na para sa bagong tie.
- Dahil sa sinabi ko? - Oo.
Alam mo, kung puwede ko lang mabago ang buhay ng isang tao.
Bakit ka nandito?
Natapos ko ang Moby Dick.
Kunin ko ang DVD ko, at magpapatulong sana 'ko.
Sige... walang problema.
Ang kinaiinis ko ay kung bakit hindi n'ya sinabi sa 'kin.
Lahat sinasabi namin sa isa't isa.
Natatakot ba s'ya o nahihiya?
Nagpahiwatig ba s'ya sa 'yo?
Wala siyang sinabing kahit ano.
Hindi pa rin talaga ako makapaniwala.
Baka ganoon kasi talaga s'ya,
at isa 'yon sa dahilan kung bakit ako nasa "Alex in Wonderland" journey
para malaman ko mismo.
- Hindi, napaka-boring. - Ano?
Tumulong ka, Bradley.
Kaya...
Tutulong ka kay Johnny Alvarez?
Oo naman. I-google natin s'ya.
Nag-iisip ka talaga, no?
Okay, smarty-pants, ano'ng naisip mo?
Bandleader na nagngangalang Johnny Alvarez kaso ipinanganak noong 1918.
Sinubukan ko na 'yong John, Juan, Jonathan...
May halos isang libong entry.
Ayos 'yan... pang-high school graduation.
Ano ka ba, si Tina ang makakakita sa 'yo.
Nina kasi.
May ginagamit ako sa mga kaso ng hiwalayan, pero may kamahalan s'ya.
- Kung pera ang problema, kakausapin ko... - Hindi 'yon...
Parang nahulog na 'ko sa butas na 'to dati.
Mga lihim ng pamilya, private detectives,
naging kaibigan 'yong abogado.
Wala nang saysay lahat.
Magkaibigan na tayo?
Bagay.
- O? - Oo.
Suit na lang ang kailangan mo.
Kakakuha ko...
- Bagong suit dapat. - Sige.
Hiya, Bean.
Ayos ba 'tong nabili kong tripod stick para sa camera?
Ayos lang, medyo nanginginig lang.
Ang upuan natin.
Kailangang ayusin.
Kailangan kong ipaayos 'yan bago ako...
Bago ako... Bakit ang hirap sabihin ng "mamatay?"
Mamamatay ako.
Ayos ba linyahan ko?
"Ano'ng panaginip ang mangyayari pag dumating ang kamatayan..."
- "...ihihinto tayo." - "...hinto tayo."
- "...ihihinto tayo." Ayos pala pakinggan.
Na parang kaya kong manatili, pero parang sa panaginip lang
nang walang sakit o paghihirap.
Tungkol sa pahirap, gaano kahaba 'tong libro?
Hinahanapan ko lang ng makabuluhang koneksyon
ang libro at ang listahan.
Ang pinakamagandang naisip ko,
ako si Ahab, ikaw ang balyena ko.
At pinakawalan kita sa walang pag-asang paghahanap na 'to.
Ang lakas ng loob ko.
- Hindi, Ma, may... - Di ba?
Ano'ng ginagawa ko? Magpaka-Diyos?
Na parang isa akong halimbawa ng...
karunungan at kabutihan, sinisiguro ko sa 'yo, anak ko, na hindi.
Oo, ayun,
kinwento nga ni Papa.
Ang totoo, ako...
Ako...
Ang totoo, nagising ako kaninang umaga, at nagpasya akong
pakawalan ka mula sa kabaliwang misyon na 'to.
Pero tiningnan ko ulit ang listahan,
alam kong 13 ka lang no'ng sinulat mo 'yon...
Pero 'to ay mapa
papunta sa pinakamaayos mong sarili. Alam mo 'yon?
Gusto ko lang sabihin, kung nahihirapan ka o kung pakiramdam mo ay palpak ka,
ayos lang.
Hindi nakakahiya ang paghingi ng tulong.
Unti-unti ko na 'yang natututunan.
"Tawagin mo 'kong Ishmael."
Isa sa pinakamagandang unang linya.
Oo.
Naalala mo pag sinasabi kong, "Tawagin mo 'kong Mommy,
pero dapat siguradong tatawag ka."
Sige na, Bean ko.
Hanggang sa muli.
Mahal kita. Over and out.
Naalala kong napakatalentado mong mag-aaral.
Mahal mo ang ginagawa mo, pero di ka masyadong disiplinado.
Gusto ko mag-Green Day at Fiona Apple,
pero scales and Bach ang binigay mo sa 'kin.
Bakit "Clair de Lune"?
Paborito 'yon ng mama ko.
Espesyal ang nanay mo.
At nalungkot ako sa pagkamatay n'ya.
Alam kong namimili ka ng estudyante, Ms. Wyman,
pero matutuwa talaga s'ya kasi sa 'yo ako nagpapatulong.
Tatlong kondisyon.
Bawal ang late, araw-araw ka mag-practice, pati mga scale,
at mag-perform ka sa June recital.
TUMULONG SA IBA AT GUMAWA NG PAGBABAGO
*MAGPA-TATTOO - KAHIT DI NA 'TO! *MAG-CAMP PAG BILOG ANG BUWAN
*MAKIPAGLARO SA ISANG NEW YORK KNICK PUMEKE, KUMANAN
*MATUTO MAGMANEHO MAS LIGTAS KUNG WAG NA LANG
PAPA: NAALALA KITA. TAWAG KA PAG PUWEDE. MAHAL KITA.
Nasa library ako, may nakita akong mga librong baka magustuhan mo.
Binibili mo ang respeto ko?
Hiram lang.
Balik mo pagtapos ng dalawang linggo.
Alam kong mahilig ka sa art, kaya nakakita ako ng ilang libro,
pati itong biography ni Egon Schiele.
- Siya 'yong... - Kilala ko s'ya.
At 'tong DVD.
Bago, naka-base sa New York.
Halos 90 minutes 'to at 'yong gumanap kay Hamlet ay napakapogi,
baka gusto mo panoorin.
Hey, Ms. Rose!
Oo.
Okay, di ko inisip na pusa si Ezra at bumalik nga sa 'kin...
Oo, talaga.
Pogi mo, ah.
Hindi, ayos lang. Pakibati ako kay Theo. Sige, bye.
- Hi. - Sorry.
- Ano'ng sinabi mo? - Di ko inisip na pusa si Ezra.
Di, 'yong kasunod.
Parang sabi ko, mukha kang maayos.
'Yon pala. Salamat. Mukha kang...
Basa, galit, at inis. Tulungan mo 'ko.
Hindi mo 'ko tinawagan.
Tatawag dapat ako.
Kaso ang daming nangyari sa pamilya...
Sakto.
Magaling ako sa mga problema sa pamilya, tutulungan kita.
Kaya lang, late na ako sa meeting at may gagawin ako mamaya, kaya,
naka-monkey suit ako.
Sumama ka na lang sa 'kin?
Umatras 'yong date ko,
puwede nating pag-usapan si Ezra o anumang gusto mo.
Naku, ewan ko.
Hindi yata ako bagay sa mga sosyalang ganiyan.
Sabi nino?
- Ang ganda nito. - Ayos, di ba?
Si Patrick Ewing ba 'yon?
Teka, mahilig ka sa basketball?
Point guard ako ng Ditmas Park Middle School team dati.
Gusto ko 'yang Knicks at dapat makausap ko s'ya.
Mahabang kuwento.
Na ikukuwento ko kung magaling ka.
Kung magaling ka, baka ipakilala kita sa kaniya.
Kilala mo s'ya?
Iiwan ko lang ang coat ko. Babalik ako.
Patrick Ewing.
- Oo. Salamat. - Walang anuman.
Di ba dapat naka-tux ka?
Di ba dapat naka-magarbong gown ka?
'Wag mo masyado ibase sa kasarian.
Buti maganda ang tie mo. Napakaporma mo, counselor.
Di ba, 'no?
Alex, ito si Nina Keller. Nina, ito ang kliyente ko, si Alex Rose.
Nice to meet you, Nina. Lagi ka nakukuwento sa 'kin.
Ikaw din. Ikaw yata ang paboritong kliyente ni Brad.
Inalok ng trabaho si Nina sa Sustained Manhattan Initiative ng Mayor.
- Wow. - Babalik s'ya sa New York.
"Nakaalis na ako, hinila naman ako pabalik."
Congrats.
Ano'ng ginagawa mo dito? Di ko akalaing gusto mo ng ganito.
Kasama ko s'ya.
Garrett.
- Nina. - Dr. Taylor.
- Magkakilala kayo. - ...kilala kayo.
Oo nga pala. Kilala ni Garrett lahat ng tao.
Akala ko espesyal ako.
Espesyal ka. Nagkaroon kami dati ni Nina ng palpak na date.
Imposibleng ang dalawang alpha sa isang relasyon.
Dapat laging may beta.
Ako na yata 'yon.
Hindi sa gano'n. Nasa 'yo lahat ng kailangan ng isang babae.
Narinig mo? Nasa akin lahat...
Cheers kung gano'n.
- Para kay Brad. - Cheers.
- Wow. Cheers. - Ang saya-saya.
'Yong 16-year-old na scotch nga. Salamat.
Daming dumalo, ha.
Hey. Oo, ayos naman, di ba?
Dahil sa panghikayat mo na bumili ng tatlong mesa 'yong firm?
Oo, mas mura 'yon kaysa gawin akong partner, kaya...
Kayo ni Nina?
Oo. Ikaw, kayo ni Alex.
Buti nga sumama kahit biglaan.
Oo nga. Hindi naman s'ya ang type mo.
Ano ba ang type ko?
- Ewan. 'Yong medyo hindi... - Nakuha 'yong rebound!
At nagkagulo na.
Kung ano man 'yan.
Whoa! At ang galing talaga.
Mismo. Ang bagay na di ko alam na kailangan ko pala.
Ang pinakamahusay na Knick!
Di ko akalaing makukuha mo ang email ni Patrick Ewing.
Baka para tigilan ko na s'ya.
Hindi.
natuwa s'ya sa 'yo.
Parang ako.
Alam mo, gusto kitang kausap.
At gusto kong nakikinig sa 'yo.
Gusto rin kitang kausap.
At pakinggan.
At minsan,
Gusto kong tumingin nang malalim sa mga mata mo.
Patagalan ba 'to sa pagtitig?
Wow.
Baka ma-distract ka, gusto ko manalo nang patas, pero
gusto mo ba mag-date nang maayos?
Kaso nga lang...
Magkatrabaho tayo?
Consultant lang naman ako.
Hindi "lang" 'yon.
Tagal ko na gusto gawin 'yan, sa A Train pa lang.
Payag ka na sa date?
Ano ba 'tong ginagawa natin?
O, okay.
Kaibigan ko si Lucas, dati pa.
Asawa n'ya si Zoe, at naging best friends kami simula nag-date sila.
At si Julian ang unang anak at nagtuturo ng law sa Columbia.
Wow, bilib ako diyan.
Oo, s'ya rin.
Shit, ayaw ko talaga ma-late ngayon.
Hindi pa tayo late.
Wala kang dapat patunayan sa kanila o kahit kanino man.
Salamat.
- Hindi ako... - Pag sinabi niyang...
- Sikat si Garrett. - Ayos 'yon.
Oo.
Puwede ba akong magsalita?
Iba ang itsura mo. Sa magandang paraan.
Iba pakiramdam ko.
May kinalaman si Garrett dito, pero...
- Dahil din sa life list. - O?
Oo. Malay natin kung magagawa ko lahat, pero
'yon pa ba ang punto nito, di ba?
Makipagbati ka kay Papa?
Gusto lang niyang umusad.
Alam ko, pero...
Kailangan ko muna makilala si Johnny, at wala kaming mahanap, kaya...
- Hi, handa na ang mesa ninyo. - Halika na.
Tungkol sa listahan,
hinding-hindi mo aakalain ang gagawin ko bukas.
Napakagaling at orihinal ng pagtugtog na 'yon.
Susunod, Alexandra Rose, tutugtog ng "Clair de Lune."
Excuse me. Sorry.
*MATUTUNAN TUGTUGIN ANG CLAIR DE LUNE, PARA TUMIGIL NA SI MAMA.
Alala mo noong bakasyon na nagtayo kayo
ng car wash at lemonade stand ng mga kapatid mo,
at akala nila pang-video game lahat ng kikitain...
Mahalagang bahagi ang edukasyon sa suporta natin sa kanila dito.
Pero isinabit mo ito kung saan-saan
hanggang wala na silang nagawa,
at lahat ng pera ay napunta sa Humane Society.
*TUMULONG SA IBA AT GUMAWA NG PAGBABAGO.
$10,000 PARA MAKALARO SI PATRICK EWING
Ikaw ba 'yon?
- Ako nga. - Ikaw?
- Tayong dalawa. - Diyos ko.
- Ready? - Ready na 'ko!
Nasaan ang galing mo?
PEKE SA KALIWA KUMANAN
*MAGWALA SA CONCERT
Diyos ko! Ayos ka lang?
Sabi ko, walang mosh pit.
- Oo! - Oo!
Basta wag kang lalapit sa tattoo parlor o anumang sasakyan.
*MATUTO MAGMANEHO
Sinusubukan ko.
- Alam ko, pero... - Kuha mo?
Magsulat kayo para sa sarili n'yo.
Heto na tayo. Maging mahusay na guro.
Napanood ko 'yong binigay mong movie.
Sabi ko na nga ba.
BAKIT TAKOT KA? ANO AKO
At kung pinapanood mo nga 'to ngayon...
Alex, sobrang proud ako sa 'yo.
- Hi. - Hey.
*HUMANAP NG TUNAY NA PAG-IBIG
Alex?
Alex!
- Hey! - Papa.
Ano'ng ginagawa mo dito?
Magkakape lang kami ng katrabaho ko.
Ikaw ba?
Nakipag-meeting ako. Hinihintay ko na ang Uber.
Sorry, di ako nakakatawag.
Ayos lang, naiintindihan ko.
Siguro naiintindihan ko.
Kailangan ko pa ng oras.
Alam ko.
Buti nakita kita.
Sorry na-late ako.
Hindi. Maaga ako. "Clair de Lune."
Siyam na, tatlo na lang.
Jinx.
Gusto kong ibalik ang detective.
Alam kong sasabihin mong wala na siyang mahahanap at magastos...
Nagawa ko na.
Bayaran mo na lang ako o kahit hindi na.
Basta stylist kita.
Ang punto nito, kailangan nating mahanap si Johnny, tama?
Salamat.
Oo naman.
O, mga sandwich.
Kumusta kayo ni Garrett?
Mabuti naman.
Okay.
Bakit ganyan ka makatingin?
Wala lang, siguro...
Nakakapagtaka ba kung ayaw n'ya pumunta sa bahay?
Lagi niyang pinipili ang movie o restaurant.
Ewan ko, parang nasa mundo n'ya lang kami
at minsan lang ako naiisip.
Oo.
Ano?
Di dapat balewalain, di ba?
Paano mo makikilala ang isang tao kung di mo makikita ang cabinet nila
o kung ano ang tinatago n'ya sa ref?
Bakit kakaiba ka tuwing si Garrett ang pinag-uusapan?
Akala ko magkaibigan kayo.
Magkaibigan kami. Sa ibang bagay.
'Yong ayaw sa isa't isa?
Dapat kausapin mo s'ya bago pa ito lumala.
Okay.
Dito lumaki si Sakina pero nagtatrabaho sa Mumbai ng microfinancing,
at si Russell ang presidente ng Psychiatric Institute.
Puwede humingi ng pabor?
- Puwede wag muna pag-usapan ang listahan? - Bakit? Gandang kuwento 'yon.
Hindi 'to kwento, buhay ko 'to,
at parang paulit-ulit na lang kasi.
Oo naman, sige. Wala munang life list.
Ayos ka lang ba?
Oo.
Alex?
Wala 'to, kasi...
Bakit di tayo pumupunta sa bahay ko?
Maghapunan sa bahay ko.
Dahil gusto mo 'tong apartment ko.
Oo, maganda dito, pero...
Sa 'yo 'to.
Buhay mo 'to at mga kaibigan mo at...
Ewan ko, baka gusto mo lang rin akong mas makilala pa.
Nakasama naman natin 'yong pamilya mo. Tapos...
Isang beses lang 'yon.
Lagi mong sinasabi na matuto akong sabihin ang nararamdaman ko...
Heto na sila, nilabas ko na.
Salamat, at patawad.
Sorry, tama ka, siguro...
Pangit akong bisita kasi gusto ko kontrolado ko.
Control freak ako.
Baka dapat magpa-doctor ka.
O tumambay sa bahay mo.
Talaga?
Talaga.
Sandali lang.
Hello, Bradley.
Oo, kumusta?
Diyos ko.
- Baby? - Nahanap nila ang tatay ko!
Nahanap si Johnny.
Nasa Vermont s'ya, musikero pa rin, pero ibang pangalan.
- Kaya di natin s'ya mahanap. - Galing.
Nawawala ang papa mo?
Hindi. Oo.
Mahabang kuwento, na dapat ko na ikuwento sa inyo.
Ayos lang kasi hindi ko nabasa 'yong article mo sa New Yorker,
at sabi ni Garrett, bawal pag-usapan si Meghan Markle.
Hi, ako si Alex.
- Hi. - Hi.
Hi.
Ano na ang desisyon mo?
Pupunta kami ni Garrett sa Burlington bukas.
Pupunta ako sa club na tinutugtugan ng banda ni Johnny tapos bahala na.
Hindi ba nakakabigla 'yon?
Siguro, pero tatawagin ko s'ya bigla tapos tinaboy ako,
hindi ko yata kaya 'yon.
Sige na. Andito na ang unang bisita ko.
- Babalitaan kita. - Good luck.
Salamat. Parating na!
- Ta-da! Hey! - Hey!
- Kumusta ka? - Pasok ka.
Ganda ng bahay mo na puro bago ang gamit. Parang...
Maliit?
Parang ikaw. Nakakatuwa.
Ang sweet mo.
Dadalhin ko 'to sa kusina at magbibihis muna 'ko.
Wag kang mahiya, ha.
Salamat. Oo.
Wag ka uupo sa armchair. Ipapaayos ko pa 'yan.
Okay.
Puwede mo ba papasukin?
Hi.
Wow. Mas hot ka pa sa sinabi ni Alex.
- Ako si Megan. - Ako...
Garrett, duh. Ito ang girlfriend ko, si Nell. Alex, nadito na kami.
Sandali lang.
Hoy. Kumusta?
- Hi. - Wow, ang liit ng lugar na 'to.
Madami ba siyang gastos?
Diyos. Ko. Po.
Alex, nagpa-tattoo ka?
- Ito ba... Oo. - Ang listahan!
Ang dami na niyang nagawa.
Maliban sa isang 'to na hindi pa nabubura.
Kumilos ka, Garrett. Hanggang New Year lang 'yan.
Ako na.
Tingnan mo, s'ya pa magpapapasok sa bisita.
Hello.
- Hi. Ako si Zoe. - Hey.
- Nell. Nice to meet you. - Naririnig kita.
Lucas.
Sige, teka. May maganda ako.
Mas gusto mo bang mag-time travel 100 taon sa past o sa future?
Future, siyempre.
May mga jet pack, gamot sa cancer, at walang mamamatay.
Ayos 'yan, pero sa totoo lang...
Sino'ng gusto mabuhay habambuhay? Kumakapit lang ako hanggang Biyernes.
- O Miyerkules. - Oo. Mismo.
- Seryoso. - Gusto kong mabuhay sa kasalukuyan.
- Nabasa mo ba ang The Power of Now? - Naku.
- Oo naman. - Ano?
Ayoko sa mga nanghihingi ng pera. Parang, hindi ako...
- Diyos ko! Hindi komportable. - Gawin mo na.
Masyado mong pinag-iisipan. Ano'ng ayaw mo?
Dami mong nilalagay na... Cilantro.
Ano? Dito ko pa malalamang ayaw mo ng cilantro?
Sandals tapos medyas. Sorry, Lolo.
- Ayoko talaga no'n. - Para saan 'to?
Ano? Parang ano... mamaya ipapaliwanag ko. Teka lang...
Gusto ko malaman 'yong kaniya, kasi marami.
May tanong ako para kay Garrett. At walang panghuhusga.
Nagkarelasyon ka na ba sa isa sa mga pasyente mo?
Seryoso?
Bakit, Megan? May nangyari sa inyo ng doctor mo?
Kasama ba ang dermatologist ko?
Huzzah!
- Huzzah! - Huzzah!
May nangyari ba sa inyo ng doctor mo?
Gano'n ba ang dating ko? Parang manyak
na gagalawin ang pasyente ko?
Hindi, laro lang 'yon. Nagbibiruan lang naman kami.
Aminin mo, ang saya.
Oo, baka hindi para sa lahat.
Puwede magtanong, noong pinlano mo 'to, naisip mo ba na
pagsasama-samahin ang mga tao na may pagkakapareho?
Bukod sa 'kin? Akala ko magkakasundo dahil sa 'kin.
Hoy.
Sorry kung na-left out ka at di ko napansin.
Excited lang talaga akong makasama mo ang mga kaibigan ko.
Na puro walang kuwenta ang pinag-uusapan.
Alam mo 'yong sinabi ni Megan?
Ayusan ko daw para mabura mo na ang tunay na pag-ibig sa listahan mo.
- Seryoso? - Di ko alam kung do'n ako maiinis.
O dahil di mo pa binubura o kaya lang ako nandito
para matulungan ka sa mamanahin mo.
Hahayaan muna kita para bawiin 'yang sinabi mo.
Wala akong pakialam sa pera. 'Yan ba ang tingin mo sa 'kin?
Hindi ko alam ang iisipin
tungkol kanina o kung ano na ba tayo.
Unang beses natin sa apartment ko mula noong lumipat ako,
kasama ang mga kaibigan ko na puro kalokohan.
Alis na siguro 'ko.
Oo nga.
Aalis na 'ko.
Garrett, teka. Paano ako pupunta sa Vermont?
- Pringle? - Sige.
Salamat.
Ayos ka lang?
Oo.
Hindi.
Hindi n'ya sinasagot ang mga tawag at text ko, mabuti na 'yon.
Buti sinamahan n'yo ako. Salamat talaga.
Adventure 'to.
Kung unang beses ko makikita ang tatay ko, kailangan ko ng kasama.
Ano?
Sinusubukan kong magpabigat.
Sobrang guwapo ko na. Di na sila naniniwala sa 'kin.
Di ba, di natatawa sa joke ko.
- Kinuwento mo 'yon? - Kasi hindi.
Baka tumatawa ako sa loob. Hindi ko alam.
E di itawa mo sa labas.
Diyos ko.
- Ayun. - Tumawa na.
- Ilabas mo. - Ano?
Puwede ba palitan natin 'yong tugtog?
Oo, sige.
Hoy.
Paano kung ayaw sa 'kin ng tatay ko?
Paano kung ayaw mo sa kaniya?
Pinapagaan mo ba ang loob ko?
Paano kung ayaw namin sa isa't isa? May gano'n na 'ko.
Diyos ko, ang ganda ni Nina.
'Yong leeg niya parang kay Audrey Hepburn.
Tingnan mo ang tainga n'ya.
- Talaga? - Seryoso ako, oo.
Wow!
Parang kumikinang na ginawa ng diyos ng araw.
Pati balat niya.
Oo.
Ayos ba ang sex n'yo?
Kahit hindi, siguro mapapahanga ako,
tingin ko ayos pag ginagawa n'yo na.
Para lang alam n'yo, naririnig ko bawat salita n'yo.
Ang nakakainis lang sa kaniya, nagsasalita habang tulog.
Nakapangalan kay Alexandra Rose.
At Bradley Ackerman.
- Bradley Ackerman. - May ibibigay kami sa 'yo.
Si Ackerman?
- May artista ba... - Hindi.
Halika na.
- Salamat, ayos lang. - Okay.
May Bradley Ackerman ba?
Hindi. Lagi kasi 'yon sinasabi ng tatay ko.
Papirmahan na lang.
- Ma-u-upgrade tayo. - Oo naman.
Hey! Suite ang ibibigay sa atin.
Ayos.
- Oo, ayos. - Ayos. Salamat.
Galing.
Hello.
Handa ka na ba?
Oo.
Si Nina?
May emergency s'ya sa trabaho.
Buti may flight agad pabalik ng New York.
Ayos ka lang?
Ano'ng itsura ko?
Ang ganda mo.
Talaga?
Salamat.
At sa pagpunta mo dito.
Heto na.
Magiging maayos 'to.
Oo.
Magiging ayos 'to.
Tara na. Masamang ideya 'to.
Hey, teka. Hey.
Tingnan mo 'ko.
Huminga ka.
Ngayon, pumunta ka do'n at kausapin mo s'ya.
Tandaan mo, nandito lang ako.
Okay.
Lintik.
Hey.
May cell phone ka?
Oo.
Oo? Akin na.
Ano?
Mag-selfie tayo.
Mas tatagal 'yon kaysa sa pagtitig n'yong dalawa sa 'kin.
Sorry, kasi...
Taga-kolekta ba kayo ng tax?
Hindi kami taga-IRS.
Ako pala si Brad, at 'to si Alex.
Alexandra.
Rose.
Hi.
Alexandra.
Surprise.
Alexandra Carolina Rose.
Alam mo ang buong pangalan ko.
May sinulat akong kanta pagkasilang mo.
'Yon ang Una Rosa Con El Nombre De Otra.
Malungkot na love song.
Tungkol sa inyo ni Elizabeth.
Ni-record mo ba 'yon?
Hindi. Sinulat ko lang 'yon para maibsan ang pinagdadaanan ko no'n.
Ano pala ang hilig mong pakinggan?
Lahat.
Ngayon, madalas ako makinig do'n sa Mexican singer,
si Natalia Lafourcade.
At nag-aaral ako ng piano sa ngayon.
Kailangan matiyaga talaga para matuto. Ng kahit ano.
Oo. Tulad sa buhay.
Para sa alaala ng maganda mong ina.
Cheers.
Puwedeng magtanong?
Naisip mo ba 'ko?
Oo naman.
Tumugtog ako sa New York matagal na.
At habang nando'n kami,
pumunta ako sa Brooklyn at pumarada sa tapat ng bahay n'yo.
Nakita ko ang mga kapatid mo pauwi galing school
at bumubusina si Sam pagdating sa garahe n'yo.
At bumukas ang pinto sa harap at...
may batang lumabas para bumati sa tatay n'ya.
Hindi, di ko ginawa 'yan.
Binuhat ka n'ya paikot, tapos pumasok na kayo sa bahay.
Hindi totoo...
Hindi 'yan gagawin ni Samuel sa 'kin.
Siguro dahil ang totoo ay hindi ko s'ya tunay na ama.
Totoo.
May katotohanan, at may totoo.
At dapat may puwang ka para sa pareho.
Sino nga s'ya?
- Brad. - Brad.
Mukhang ayos si Brad. Boyfriend mo ba siya?
- Hindi. - Hindi?
Hindi, ano s'ya...
Mabuti siyang kaibigan.
- Johnny. - O?
Handa ka na?
Trabaho na ulit.
Tama, oo. Oo naman.
Puwede ba tayong mag-usap pagkatapos?
Mukhang mahirap, pero pwede tayo magkita bukas ng umaga.
- Saan ka ba? - Sa Marriott sa Cherry.
Oo, masarap ang Corned beef hash do'n.
Ten ng umaga.
Sige, ayos 'yan.
Kita na lang tayo bukas.
Bye, Alexandra.
Hey. Kumusta?
Nakakailang, pero sa parang, sobrang... totoo.
- Oo. - Espesyal.
Hindi ko alam.
At ang astig n'ya no'ng sinabi n'ya 'yong,
"May katotohanan, at may totoo."
E noong tinanong n'ya kung kolektor tayo ng tax?
Bruskong brusko.
Kaya nga!
Tinanong n'ya kung boyfriend kita.
- Seryoso? - Oo.
Gusto ka yata n'ya.
Lilipat ka sa Vermont.
Bakit hindi? Maganda dito.
- Okay. - At may mga baka, at mahilig ako sa baka.
At may ice cream. At dito nakatira ang tatay ko.
Hindi, city girl ka.
Gagatasan mo 'yong baka? Seryoso ka?
Ayos lang sa 'kin 'yon. Baliw ka ba?
May totoo, tapos may katotohanan.
Hindi. Sabi n'ya, may totoo talaga at may pinaniniwalaang totoo.
Ano'ng totoo?
Okay. Ang totoo, baso 'to.
Ang katotohanan...
Uminom pa tayo.
- Nakatatlong Sinéad na tayo. - Isa pa.
- Iba-ibahin mo naman... - Hindi.
Pinindot mo na lahat.
Wala na tayong...
Yo! Ano? Kung ano-ano pinindot mo!
Di ako makapaniwalang tumugtog ang kanta natin.
Mas malakas ang pagpapatahimik mo kaysa sa sinasabi mo.
Ano ba 'to.
Ito ang kuwarto ko.
Sorry.
Good night.
- Good night. - Good night.
Sige.
Jinx.
- Nakakabaliw naman. - Tigil na ba?
Wag.
Galing mo humalik.
Salamat. Ikaw rin.
Bawasan mo ng dila. Nakakakiliti kasi.
Oo, sige.
Sorry, malaki dila ko, at lasing na lasing.
Ayos lang.
- Alam mo 'yong tungkol sa malaking dila. - Ano?
Bradley Ackerman.
Ano?
Halika nga.
Hey.
Parang pakiramdam kong di s'ya sisipot.
Oo.
Pero hindi ako iiyak.
Puwede kung gusto mo.
Ang totoo, tanga ako.
Umaasa sa hindi ko kilala na itama ang lahat sa buhay ko.
Salamat sa pagsama.
Kung magsalita ka, parang laging may mali sa 'yo.
Kalokohan 'yan.
Napakatalino mo at maganda ka at puno ng buhay at...
Tuwing nakikita kita, natutuwa ako.
At kung bulag si Garrett at 'yong tatay mo para di makita 'yon, kawalan nila,
hindi natin.
Kaso, oo.
Ang saya kagabi.
Pero mali 'yon.
- May girlfriend ka... - Hindi trabaho ang binalikan ni Nina.
Nag-away kami at naghiwalay.
Tungkol sa'n ang away?
Sa 'yo.
Bakit di mo sinabi sa 'kin bago may nangyari sa 'tin?
Kaya nga dapat sinabi ko.
- Oo. - Ang bilis ng mga pangyayari, at...
Oo.
Sorry.
Wag kang umalis. Please, Alex.
Alam kong mabait si Garrett.
Naiintindihan ko. S'ya...
sopistikado at may narating sa buhay, tapos... hindi ako...
naniniwalang mahal mo s'ya.
Tingin ko di mo nga s'ya gusto.
- Gusto mo ang nararamdaman mo... - Tama na.
...pag kasama mo s'ya.
Kailangan mo mapansin matapos ng lahat ng ginawa mo...
- Walang hiya ka. - ...simula mawala ang mama mo.
Paladesisyon ka sa buhay ko.
'Yon nga pala ang papel ni Garrett.
Wow.
Ayos lang.
Hindi listahan 'yong problema ko no'n.
Naiisip ko 'yong sirang armchair, tapos 'yong mga kaibigan mo...
At ang librong binigay ko na hindi mo binasa.
Pero...
na-miss kita habang wala ka.
Hinahanap ko 'yong ngiti mo
at lahat ng pagpapatawa mo.
At napagtanto ko na kaya natin 'to. Na kaya kong gawin 'to.
Hindi ka nagtanong tungkol kay Johnny.
Sorry. Kumusta... Ano'ng nangyari?
Hindi maganda.
Ang problema,
ang magulo kong bahay, mga kaibigan ko, mga librong binabasa ko...
Ako 'yon, Garrett.
Lahat ng 'yon.
AMERICAN ZOMBIE: BLOOD APOCALYPSE HANDA NA BA KAYO?
AVAILABLE NA
Hey.
Tara na?
Sige.
Ewan ko bakit gusto ni Lucas na makipagkita tayo sa broker.
Di natin puwede ibenta ang bahay hanggang sa bagong taon.
Kung ayos lang itanong, kumusta ka na?
Mabuti. Kumusta ka? Kumusta ang mga bata?
Miss ka na nila.
Oo, ako rin.
Kailan darating si Lucas? May gagawin pa 'ko.
Nandito ako! Hey!
Hey, kumusta?
- Nasaan ang broker? - Hindi s'ya dadating.
Ano?
Oo, may ipapakita ako sa inyo.
Basta, ayos lang 'to, sumunod kayo...
Ano? Hindi ko maintindihan.
Camping sa ilalim ng bilog na buwan.
Pangpito sa listahan.
Bingo.
- Sweet, pero... - Si Chloe...
Guys, tama na. Tumahimik kayo.
Tumahimik kayo, okay?
Gagawin natin 'to, kaya...
Buksan na natin ang alak, magsimula na.
Ano?
Tara.
Nakarating ako ng 10 doon, at
kalahating oras ang lumipas, isang oras.
Hindi sumipot si Johnny. Naghintay ka lang.
Hirap no'n, Alex.
Pasensya na.
Hindi na ako nagulat.
Gusto ko s'ya.
Pero kahit na may sinabi s'ya sa 'kin, parang may
tinatago pa s'ya, gano'n?
Tinawagan mo na ba si Papa? Mula nang bumalik ka?
Ibig kong sabihin, naiintindihan ko. Hindi ka pa handa, pero...
Puro tanong s'ya tungkol sa 'yo.
Alala mo noong sinabi mong kaya pala gano'n
ang relasyon n'yo ni Papa kasi may Johnny?
Gano'n din ako.
Pero sa 'kin, kayong dalawa ni Mama.
'Yong bond n'yo.
Mga sikreto n'yo at biruan n'yong dalawa.
Na parang hindi namin puwede malaman.
Isipin mo rin siguro kung paano 'yon para kay Papa.
Sa amin ni Lucas.
Gano'n ka rin ba?
Wow.
Wala...
Wala akong ideya.
Kailangan ko pa uminom.
May naalala lang ako.
Julian, bakit tayo nandito?
Oo nga pala
Nandito lang 'yon.
Kailan tayo huling nakaakyat dito?
Tagal na.
Pambihira.
Nandito pa rin.
Diyos ko. Ano?
Julian, demonyo ka. Tinatago mo lang 'yan?
Kahit mga loko-loko, kailangan mag-relax. Okay?
Ayos pa kaya 'to?
Mga 15 years na 'to dito.
Isa lang ang paraan para malaman.
Kaya pumunta si Julian dito para sa tinatago niyang supply.
Ikaw, Lucas? Ano'ng kalokohan ang ginawa mo?
Nawala ang virginity ko
sa sulok na 'yan, sa kutsong 'yan,
kay Valerie Hoffman.
- Wow! - Valerie Hoffman?
Oo.
Hindi s'ya bagay sa 'yo.
Alam ko.
- Hindi ko alam, isang beses lang 'yon. - Tingin ko rin.
Ang naaalala ko lang
ay naririnig ko si Oprah sa TV sa baba buong oras.
Ikaw, bunso?
May sikreto kang dapat naming malaman?
Sobrang dami naming ginagawa sa sleepover ng mga kaibigan ko.
At may isang gabi na isinulat namin
lahat ng bagay na na gusto naming makamit sa buhay.
Parang 'yong listahan?
Oo.
At heto na tayo.
Alex?
O?
Ano'ng laman?
Ng mga DVD na iniwan sa 'yo ni Mama.
- Game? - Sige.
Alala mo no'ng bakasyon na nagtayo kayo
ng car wash at lemonade stand ng mga kapatid mo,
at akala nila pang-video game ahat ng kikitain,
pero isinabit mo ito kung saan-saan hanggang wala na silang nagawa
at lahat ng pera ay napunta sa Humane Society.
Ano? Akala ko hindi na kasama 'yong concert.
Sige na nga.
Basta wag kang lalapit sa tattoo parlor o anumang sasakyan.
Gusto ko maging masaya ang buhay mo.
Alisin mo ang sarili mo sa butas na 'to.
Hindi kita mailalabas diyan, pero iiwan kita ng panghukay.
Naaalala mo 'yong cottage na nirentahan natin sa itaas?
At sa gabi, uupo tayo sa labas sa balkonahe
at tingnan ang buwan at mga bituin.
At parang 'yon lang ang panahong hindi tayo nag-usap o nag-asaran o nagtalo.
At minsan, kakandong ka sa hita ng papa mo,
at tahimik lang.
Sandali lang para maranasan ang pagkamangha
at magnilay at magpasalamat para sa lahat ng mayroon tayo.
Higit sa lahat, sa isa't isa.
Hi.
Hey, Papa.
Buti nandito ka.
Hihinto ako sa garahe, galing trabaho...
...tatakbo ka palabas, bubuhatin kita paikot.
Mr. Sullivan!
Alexandra. Masaya akong makita ka.
Kahit na hindi ka natutuwang makita ako.
Pasensya na, akala ko nandito si Mr. Ackerman.
Pasensya na, sabi ni Bradley.
Ngayong ganap na siyang partner, busy na ang schedule n'ya.
Teka. Partner na s'ya?
Sumugod sa opisina ko tapos nagbigay ng ultimatum.
Hindi ko alam kung gugulpihin ko ba
o tatanungin kung bakit ngayon lang.
Para ba sa kaniya 'yan?
O. Wala 'yan. Tie lang.
At isang bib, biruan lang namin.
Ibibigay ko sa kaniya.
Kaya, noong sinabi ni Elizabeth ang plano niyang 'to,
sabi ko, nababaliw na s'ya.
Doon kami nagkasundo na magkaroon ng tulad ni Bradley
na mag-aasikaso nito.
Pero sana hindi ka masyado nahirapan nitong nakalipas na taon.
May mga pagsubok. Pero...
Siguro 'yon ang punto.
Ang totoo, Mr. Sullivan...
Hindi ko natapos ang listahan.
Mukhang iniiwasan ako ng tunay na pag-ibig.
Kalokohan 'yang tunay na pag-ibig.
Tanungin mo ang mga dati kong asawa.
May premyo ka ba diyan?
Kuwarto sa Club Med?
- Wala. - Naku.
Ito lang.
Hindi rin inisip ng nanay mo na patas
'yong paghahanap ng tunay na pag-ibig habang tumatakbo ang oras mo.
At sabi niya, "Sana hindi s'ya makuntento basta-basta."
Ang mana mo, anak.
Ang bahay?
Hiling n'ya sa simula pa lang.
Ewan ko ba kung bakit paligoy-ligoy pa...
May maliit na halaga diyan
para sa buwis at maintenance, at kung di ka pa handang lumipat,
puwede mong parenta hanggang kaya mo na.
Ikaw ang bahala.
Naku. Umiiyak ka.
Di ako magaling magpatahan.
Tawagin ko ang assistant ko.
Okay.
Alex, mahal ko.
Mama.
Heto na tayo. Nagawa mo.
Halos.
Di ako nagduda sa iyo.
Gusto kong sabihin na ang pagiging nanay mo
ang saya ng buhay ko.
At ngayon may bagong simula ka na.
At hindi na ako magmumulto sa 'yo. Wala nang listahan at ultimatum.
Kaya mo 'to.
Kaya may isa na lang.
Maganda ang buhay at magulo at kumplikado,
at minsan hindi umaayon sa kung ano'ng gusto mo,
at ayos lang 'yon.
Magpatuloy ka lang at maging matapang.
Oo.
At para sa tunay na pag-ibig,
aaminin kong hindi ko rin nahanap 'yon.
Pero 'to ang alam ko.
Dapat ipaglaban ang pag-ibig.
Naiintindihan mo?
- Hey, Ma. - Hi!
Ginawan kita ng tsaa.
Anak. Salamat.
Oo naman.
- Ano'ng ginagawa mo diyan? - Gumagawa ako ng maliit na proyekto.
Makikita mo.
Mahal na mahal kita, Bean. Palagi.
Wag mong kalimutan.
Mahal din kita, Ma.
Bye.
Lintik!
Zoe, ano'ng ang apat na tanong sa tunay na pag-ibig?
Lintik.
Ano'ng ginagawa mo?
Ano sa tingin mo?
Bakit di mo sinasagot ang mga tawag ko? Humihingi ako ng tawad.
Okay, tinanggap ko na 'yong sorry mo,
at sorry din, pero di mo kailangan basagin ang kotse ko.
- Puwedeng pumasok? Mag-usap tayo. - Parang mali 'yan.
Hindi yata magandang ideya 'yan matapos lahat ng nangyari sa 'tin.
Pasensiya na, pero magkakaayos tapos maging magkaibigan ulit?
Di mangyayari...
Di ko sinabing gusto kong maging magkaibigan tayo.
Okay, tapos.
Good night.
Gusto ko ng higit pa.
Mas higit pa do'n.
Ayaw mo no'ng huling ktia natin.
Siguro nga, pero naguguluhan lang ako,
at baka kailangan ko lang tanungin ang sarili ko ng ilang mga tanong.
Apat lahat 'yon.
Isinulat mo?
"Una. Mabait ba s'ya?" Ikaw 'to, ha.
Wala akong masabi. Para kang tuta.
Para kang Labrador Retriever.
May lab ako no'ng bata ako.
"Pangalawa, puwede mo bang sabihin sa kanya lahat ng nasa puso mo?"
Oo naman, duh.
Wala akong pigil sa pagkukuwento ng kung ano-ano simula magkakilala tayo.
"Pangatlo, tinutulungan ka bang maging best version ng sarili mo?"
Halata naman.
Sa tingin mo, kakayanin ko bang
malampasan 'yong taon kung wala ka?
Magagawa ko ba lahat ng 'yon...
nang wala ka?
At ang pang-apat?
O.
NAKIKITA MO BA SIYA MAGING AMA?
Di 'to mahalaga.
Ang importante ang sagot ay oo, kaya ayan.
Pasok ka sa apat.
Ano na'ng mangyayari ngayon?
Wow.
Totoo ang sinasabi nila.
Mas masarap humalik ang mga senior partner.
- Mas magaling kami sa lahat - Lahat?
Five, four,
three, two, one. Happy New Year!
Happy New Year, Bradley Ackerman.
Sino'ng mag-aakala?
Happy New Year.
Cheerts. Nandiyan ba s'ya?
Wag mo 'kong ipahiya.
Happy New Year, Zoe.
Happy New Year, mahal.
Mahal kita.
Ezra.
- Ms. Rose. - Happy New Year.
Happy New Year.
Parsons, kuha 'to.
- Hindi nga! - Galing, 'no?
- Oo. - Di mo kinuwento 'yon.
- Oo. - Ang galing!
Hi, Kelly. Happy New Year. Kumusta anak mo?
Malaki.
Hi, Pa.
- Happy New Year. - Happy New Year, sweetheart.
- Masaya akong nandito ka. - Ako rin.
Diyos ko, Ms. Howard at Papa.
- Bantay sa 'yo. - Wag n'yo ako pagkaisahan.
Wala, tapos na.
- Walang ganoon. - ...punto mo. Tapos ka na.
- Pinapahirapan ka? - Nag-iimbento sila...
Di mo sinabi sa akin na ex mo ang gumawa ng American Zombie: Blood Apocalypse.
- Hindi orihinal at boring ang larong 'yon. - Palusot.
'yon ang naramdaman ko matapos maglaro ng 36 oras.
Okay. Hey, kayong lahat.
Halika dito. Tara, pumasok kayo.
Gusto ko mag-toast.
Ang sarap tumambay sa bahay na 'to,
sa bahay kung saan kami lumaki ni Lucas at Alex.
Alam n'yo namang hindi naging madali ang taong 'to. Sinubok kami.
Kaya salamat sa mga dating kaibigan,
sa mga bagong kaibigan, at syempre, sa mahal naming ina.
Happy New Year!
- Happy New Year! - Cheers.
Cheers.