NA POCZĄTKU BYŁA PUSTKA I POŻĄDANIE
KREW I STRACH
NA POCZĄTKU BYŁA...
KSIĘGA CZAROWNIC
OKSFORD, ANGLIA
Kiedyś świat pełen był dziwów,
ale teraz należy do ludzi.
My, stworzenia, prawie wyginęliśmy.
Demony, wampiry, czarownice...
ukrywamy się na widoku, żyjąc w strachu przed wykryciem.
Nieufni nawet wobec siebie nawzajem.
Ale jak mawiał mój ojciec:
„Każde zakończenie rodzi nowy początek”.
WYSTĘPUJĄ
Na motywach sagi „Księga wszystkich dusz” pióra Debory Harkness
- Cześć, Fred. - Dzień dobry!
SCENARIUSZ
REŻYSERIA
Stójcie!
Powitajmy tegoroczną profesor wizytującą.
Jak wiecie, robiła u nas doktorat z historii nauki.
Po wydaniu dwóch nagrodzonych pozycji, otrzymała posadę na Yale.
Jako jedna z najmłodszych w historii.
Ogromnie się cieszę, że do nas wróciła.
Doktor Diana Bishop.
Pięknie dziękuję.
Alchemia.
W XVII wieku uznawana była za trzon nauki.
Jest prekursorem współczesnej chemii...
Cała materia ożywiona i nieożywiona przechodzi te stadia...
Ilustracje uznawano za alegorie,
są jednak odzwierciedleniem procesów chemicznych...
Dzięki dostępowi do rzadkich zbiorów Eliasa Ashmole'a
zgromadzonych w Bibliotece Bodlejańskiej
mogę kontynuować badania nad rolą alchemii w XVII wieku
i jej wpływem na naukowców,
takich jak Isaac Newton i Robert Boyle.
Dziękuję.
- Bardzo zajmujące. - Dziękuję.
Zwalnia się wakat.
Tworzę listę kandydatów.
- Zainteresowana? - Tak!
Musimy ocenić twoje prace.
Rozumiem, że dzisiejsza przemowa czeka na publikację?
Jest już na ukończeniu.
Potrzebuję jej przed końcem października.
- Oczywiście. - Chętnie przeczytam.
- Dziękuję! - Genialne.
Gillian Chamberlain na wykładzie z alchemii?
Cóż za niespodzianka!
Ile to już, cztery lata?
Prawie sześć. Kiedy przyjechałaś?
Ponad tydzień temu.
W zasadzie mieszkam w bibliotece. Jeszcze się nie rozpakowałam!
Miło cię widzieć.
Jakbym wróciła do domu. Nic się nie zmieniło.
Mnie to mówisz?
Jeszcze nie wykładam.
Brak wakatów dla filologów klasycznych.
Przykro mi.
- Jeśli mogę... - To kwestia czasu.
Poza tym Oksford jest świetny.
Sabat działa. Dziś świętujemy przesilenie.
Przyjdziesz?
Magia nadal mnie krępuje.
Po tym, co spotkało moich rodziców,
ciągle uważam ją za...
Jest mi ciężko.
W ogóle nie używasz mocy?
Jestem w tym beznadziejna!
Moje moce są takie nieprzewidywalne!
Rano zadziałały przy ludziach!
Nic nie zauważyli, ale mogli.
Porozmawiaj z Sylvią.
Przewodzi sabatowi. Może ci pomóc.
Już do tego przywykłam.
Zrobiłaś wrażenie
i musisz ukończyć artykuł?
Czego potrzebujesz?
Ashmole 37, 92, 183 i...
782. Żaden problem. Zaraz wracam.
Dzięki.
- Jak ci idzie? - Jak zwykle.
- Proszę. Rękopisy Ashmole'a. - Dziękuję.
Czekam przy stoliku.
Skoczymy potem na kawę?
- Pewnie. - Na razie.
Przynajmniej trzy strony wycięto.
- Też to czujesz? - Tak.
Nasza krew.
Reaguje na coś.
Przepraszam.
Doktor Bishop?
Tata?
Tato?
- Tato? - Diana!
Co się stało?
Ludzie chyba tego nie poczuli.
Ten rękopis był jakiś dziwny.
Zauważyłaś coś nietypowego?
Wszystko gra?
Dokąd idziesz?
Widzimy się wieczorem?
- Nie. - Znalazłem nowy lokal.
Skończyłem 12-godzinną zmianę.
- Tydzień temu popełniliśmy błąd. - Podobnie jak tydzień wcześniej.
We wtorek łatwiej o stolik, działają do trzeciej rano...
W tygodniu? Powaliło cię?
A DJ gra wyłącznie R&B z lat 90.
Gdy nie pracuję, chodzę spać o północy.
- Dlaczego nigdy się nie męczysz? - Nie jestem cienki jak ty.
Wyśpij się.
Za tydzień gramy.
Jeśli nie zaśpisz.
James!
Trzymaj się.
Matthew? Siedziałeś tu całą noc?
To czarownica.
- Do tego potężna. - Kto?
Wykładowczyni, którą słyszałem pod biblioteką.
Potomkini Bridget Bishop, pierwszej straconej w Salem.
Wczoraj poczuliśmy magię?
Nie wiem, ale czytała rękopis o alchemii.
Ashmole'a.
Przestań.
- Niemożliwe. - Że znalazła 782? Dlaczego?
Bo od ponad 100 lat go szukasz.
Dłużej. Od kiedy zrozumiałem,
że może wyjaśnić nasze pochodzenie.
On zaginął.
Niby jak ta wiedźma miałaby go znaleźć?
Może wcale nie zaginął.
Tylko czekał.
Tata?
HRABSTWO MADISON NOWY JORK
- Halo? - Cześć, to ja.
Wszystko gra?
Jest piąta rano.
Wiem, przepraszam.
Coś się stało.
- Nic ci nie jest? - Przeglądałam rękopis.
Chyba był zaklęty.
- Chodzi o grymuar? - O rękopis Ashmole'a.
Z ilustracjami.
Co jeszcze?
Litery się poruszały.
Nie mogłam ich odczytać.
Na pewno był zaklęty.
Jak go odczarowałaś?
Nie użyłam magii.
Wiesz, że jej nie praktykuję.
- Zwróciłam go. - Co?!
Zawsze powtarzałyśmy,
że jeśli trafisz na coś magicznego,
masz obowiązek spróbować to zrozumieć!
Co się dzieje?
Diana znalazła magiczną księgę.
Nie nazwałam jej tak!
Chodzi o to, co było potem.
Chyba widziałam tatę.
Jak to?
Wyglądał, jak go zapamiętałam.
Co to znaczy?
Już się nie dowiemy.
Oddałaś księgę.
Czas pogodzić się z faktem, że jesteś czarownicą!
Już to przerabiałyśmy. Jestem historykiem
Oferują mi profesurę na Oksfordzie.
Cudowna wiadomość!
Najpierw muszę oddać artykuł.
Nie uciekaj w pracę. Widziałaś ojca.
Nie wiemy, jak zdjęłaś czar z tej księgi.
Zdobądź ją ponownie. Zrozum, co się dzieje.
Ty byś tak zrobiła, ale ja nie jestem tobą.
Prosiłam o radę, nie kolejny wykład.
Wiesz, co o tym myśli.
Daj jej czas ochłonąć.
Y7 53 BCY.
Twierdzisz, że auto szybko odjechało. Jesteś pewny tych numerów?
Tak.
Mam dobrą pamięć wzrokową.
Twierdzisz, że do wypadku doszło o 5.30.
Dlaczego zgłosiłeś go dopiero o 6.15?
- Udzielałem pierwszej pomocy. - Ponad pół godziny?
Tak. Jestem lekarzem.
Ratowałem go.
Cześć, Matthew.
Ktoś mógł to zobaczyć!
James był moim przyjacielem i świetnym lekarzem.
- Taki potencjał stracony! - Udzielił ci zgody?
Do cholery!
- Ile razy trzeba ci powtarzać?! - Dobra, nawaliłem.
Dlaczego nie zadziałało?
Właśnie tego musimy się dowiedzieć.
Co on tu robi?
Został nowym obiektem badań. Kolejne nieudane spłodzenie.
Zbadasz próbkę jego krwi? Dziękuję.
Cześć, Miriam.
Cześć, Marcus.
Poproszę.
Podwiń rękaw.
- Sam to zrobię. - Nie w moim laboratorium.
Mogłeś mi powiedzieć.
Wiedziałeś o innych pustych spłodzeniach.
- Po co te tajemnice? - Nie powinieneś tego robić.
Mam was wyprowadzić czy możemy dokończyć wino?
Wiesz, że nie planowałem spłodzić Jamesa.
Nie zdążyłem zapytać o zgodę.
Gdybym wiedział o ryzyku, nigdy bym tego nie zrobił.
Ostatnie chwile spędził skołowany,
głodny i przerażony. Nic nie rozumiał.
Przeze mnie.
Był moim przyjacielem, a ja pozbawiłem go śmierci.
Nie powiedziałem ci...
bo nic z tego nie rozumiemy.
Wiemy o problemie, ale nie znamy jego przyczyny.
Dlatego...
potrzebujemy Księgi.
Uważa, że Ashmole 782 zawiera opis naszych początków.
Pomógłby nam zrozumieć nasze pochodzenie.
Czarownice nie mogą zdobyć takich informacji.
Dzięki nim mogłyby nas zniszczyć.
Co robimy?
Porozmawiam z doktor Bishop
i jeśli będzie trzeba,
przywłaszczymy sobie Księgę.
Uwagi i zapytania...
Gdzie jesteś?
Do cholery...
Zakładam, że jest twoja?
Paskudne oparzenie.
Jesteś wampirem.
- Profesor Clairmont, biochemia. - Doktor Bishop.
Zafascynował mnie twój artykuł o symbolice kolorów.
I twoje prace o podejściu Boyle'a do przemiany izotermicznej.
Masz niezwykły dar opisywania przeszłości.
Dziękuję.
Ciężko mi będzie o tobie zapomnieć...
Po tym czymś.
Myślałem, że czarownice nie mogą obnosić się z magią.
Zrobiłam to niechcący.
Nie panujesz nad sobą?
Całkowicie.
Dziękuję.
A teraz proszę mi wybaczyć, profesorze. Muszę wracać do pracy.
Pracujcie.
Gillian!
Coś się stało?
Te zakłócenia...
Napisałaś, że jeśli ktoś czegoś się dowie...
Tak?
Chyba coś wiem.
Znalazłaś coś ciekawego?
Śledzisz mnie?
Pracujemy w jednym budynku. Nasze ścieżki się krzyżują.
Wczoraj mnie rozpoznałeś.
Ryzyko zawodowe.
Znam cię z okładek twoich książek.
Sprawdziłam rejestr biblioteki. Byłeś tam najwyżej pięć minut.
Szukałeś mnie. I nie chodziło o moje prace.
Czego chcesz, profesorze Clairmont?
Dobre pytanie.
Poprosiłaś o rękopis Ashmole'a
i coś się stało.
Coś niepokojącego.
Chodziło o numer 782?
- Musiałaś użyć magii. - Co ci do tego?
- Nie parasz się alchemią. - Chodzi o znacznie więcej.
Gdzie jest ta księga?
Tam, gdzie zawsze. Biblioteka ich nie wypożycza.
Wysłuchaj mnie.
Od bardzo dawna nikt jej nie widział.
Robi się głośno.
Bezpieczniej dla ciebie, jeśli tutejsze stworzenia będą wiedzieć,
- że już jej nie masz. - Czy to groźba?
Nie.
Ostrzeżenie.
Musisz uważać.
Będę.
Żegnam, profesorze Clairmont.
Sean?!
Muszę się napić.
Dla ciebie.
Wiem już, co pijasz.
I co czytasz -
wszystko sprzed XIX wieku.
Co jeszcze...?
- Rodzina? Rodzeństwo? - Jestem jedynaczką.
Wychowała mnie ciotka i jej partnerka.
Rodzice zginęli.
Oboje?
Jakiś wypadek?
Zostali... zamordowani.
Nie powinienem był pytać. Nie musisz o tym mówić.
Nie ma sprawy.
Prowadzili badania
w wiosce na granicy ukraińsko-rosyjskiej.
Uważamy, że mieszkańcy ich napadli.
Uznali ich za...
czarownice.
Czarownice?
Niektórzy nadal w nie wierzą.
W magię i inne stworzenia.
Durne zabobony.
Ludzie to tacy ignoranci.
Mamy XXI wiek!
Tak mi przykro.
FINLANDIA
Nie ma jej, ale łóżko jeszcze ciepłe.
Jest blisko.
Jak zawsze.
Skąd się wzięłaś, wiedźmo?
Zaczekaj!
Spotkałem go w pubie.
Opowiedziałem mu o wiedźmie.
Ludzie i ich przesądy.
Zawsze jesteś taka asertywna?
Przesilenie daje mi kopa.
Udowodniłaś swoją wartość, Satu.
Złożysz przysięgę przed Zgromadzeniem.
Ale najpierw musimy coś zrobić.
Doszło do zakłócenia.
O te również prosił.
Przekaż mu.
O co chodzi?
Jakiś wielki naukowiec nas zaszczycił. Zarezerwował twój stolik.
Proszę, profesorze.
Dziękuję.
Dzień dobry.
Profesorze Clairmont.
Przeszkadzam?
Nie.
Tylko dziwię się, że południowe skrzydło ci odpowiada.
Chyba nie wierzysz we wszystko, co czytasz?
Cóż...
Pomyślałem, że ucieszysz się z towarzystwa.
Spory dziś ruch. Jest tu kilka czarownic.
Widzisz je?
Co z tego? Często tu pracują.
Przyszły cię obserwować.
Ostrzegałem, że inne stworzenia się tobą zainteresują.
Patrzą na mnie, bo rozmawiam z tobą!
Można ciszej?
- Już wychodzisz? - Tak.
Diana!
Czy to był wampir?
Tak.
Co robił w bibliotece?
- Wiem tyle, co ty. - Rozmawiał z tobą?
Przeczytał mój artykuł.
To nic takiego.
Są niebezpieczni i nienawidzą nas tak, jak my ich.
Miejmy nadzieję, że jutro już go nie będzie.
- Wracam pracować do siebie. - Jasne.
Witamy w Oksfordzie, panie Knox.
To dla nas wielki zaszczyt.
Wejdź. Nie czaj się tam.
Panna Chamberlain?
Usiądź, proszę.
Opowiadaj, co się stało.
Chodzi o rękopis Ashmole'a
w Bibliotece Bodlejańskiej.
- Alchemiczny. - Stary?
Średniowieczny. W charakterystycznej oprawie.
Moja znajoma go wypożyczyła.
Jeśli to księga, o której myślę, to już od dawna jej szukam.
Jak się nazywa twoja znajoma?
Słyszałaś.
Nazwisko.
Diana Bishop.
Naprawdę myślisz, że po zmroku jest tu bezpiecznie?
Śledzisz mnie?
Stwierdzam tylko, że pływanie po zmroku jest ryzykowne.
Księga Życia. Co z nią zrobiłaś?
- Nie wiem, co to jest. - Czarownica o twojej mocy?
Takie rzeczy rzadko mi się przytrafiają. Nie używam magii.
Nie kłam. Czuję twoją moc.
Weź sobie tę księgę.
Przecież ją oddałam.
- Nie wierzę. - Załóżmy, że kłamię.
Co teraz?
Urwiesz mi głowę, żeby mnie przycisnąć?
Mógłbym.
Ale to nie w moim stylu.
Powtórzę jeszcze raz.
Nie mam twojej księgi.
Ashmole 782 zaginął wieki temu.
Nie jesteś ciekawa, dlaczego trafił w twoje ręce?
Księga nie pokazała się mnie i innym.
Tylko tobie.
Może stanowić klucz do naszego przetrwania.
Czy to nie dziwne, że jedyne stworzenie zdolne do jej wezwania
to wiedźma niepanująca nad swoją mocą?
Przejdź obok mnie.
Żadnych gwałtownych ruchów.
Idź.
Nie biegnij.
- Co się dzieje? - Uciekam przed wiedźmą.
Pożądam jej.
Owocnych łowów.
Jeśli ją skrzywdzisz, nigdy sobie nie wybaczysz.
Długowieczność dała wampirom zbyt wielką władzę.
Martwy turysta to sprawka bezczelnego wampira.
- Inne stworzenia chcą tę księgę. - Dlaczego jest taka ważna?
Może nam powiedzieć, jak stworzyliśmy wampiry.
Jeśli są naszym dziełem, możemy je unicestwić.
Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska
Tekst: Michał Moszczyński