NETFLIX SUNAR
20 Aralık, John F. Kennedy Uluslararası Havaalanını
kullanmak için en kötü gündür.
O gün gelen ve giden yolcu sayısı 193 binden fazladır
ve bu check-in'lerde 23 dakikalık gecikmeye,
güvenlikte de 117 dakikalık beklemeye sebep olur.
Ama bu rahatsız edici günde rahatsız olan yolculardan...
- Pardon. - Pardon.
...sadece birinin hikâyesi önemli.
Çünkü bugün, o yolcu gecikti.
Pardon.
Pardon!
Hadley Sullivan, Londra uçuşunu dört dakikayla kaçırmak üzere.
Durun! Lütfen, geldim!
Üzgünüm hanımefendi. Çok geç kaldınız.
TA-5120 uçuşunda 367 insan, 412 parça bavul, 344 kişisel eşya,
dört duygusal destek hayvanı
ve 62 boyun yastığı bulunuyor.
Bu yolcular birlikte 6 saat 47 dakika yolculuk edecek.
Hadley olmaksızın.
Kimi dört dakikayla uçuş kaçırmak şanssızlık der.
Ya da her şeyin bir sebebi vardır diyebilirsiniz.
Hadley'in o dört dakikası hiç şanssız geçmeyecek.
Çünkü yakında bir kızla bir erkek tanışacak
ve bu her şeyi değiştirecek.
Yanlış anlamayın,
bu bir aşk hikâyesi değil.
Bu bir kader hikâyesi.
Ya da istatistik.
Kime sorduğunuza göre değişir.
Kızın adı Hadley Ella Sullivan.
20 yaşında. 165 santimetre boyunda.
Yüzde 21 oranda hep geç kalıyor
ve tesadüftür ki telefonunun ortalama şarjı da bu.
Üç şeyden korkuyor. Biri mayonez.
Diğerleri küçük yerler ve diş hekimleri.
Ama korkacağını hiç düşünmediği bir şey vardı.
Bir dönemliğine.
Baba, Shakespeare'in doğduğu yerde şiir dersleri vereceksin.
- Nasıl çıldırmıyorsun? -Çıldırıyorum.
Bu harika.
- Hep yurt dışında okumak... - Aslında...
Tatlım, ikimiz burada kalıyoruz.
Niye ki?
İtiraf etmeye hazır değildi ama korku listesinde
boşanma birden mayonezin çok üstüne çıkmıştı.
Sizi bir sonraki uçuşa bindirebiliriz.
İki boşluk var. Business class.
Kalkış zamanı?
Bir buçuk saat sonra. 09.55'te Londra'ya varıyor.
- Babamın düğünü öğlen. - Düşünmek ister misiniz?
Bir saniye müsaade edin.
Ben... Pardon. Bir saniye.
Şey yapayım...
Selam tatlım, ne oldu?
- Hey. Uçuşumu kaçırdım. - Ne?
Sonrakine binebilirim ama sadece business var, 10 gibi varıyor.
Yarın mı?
- Yok, bugün. Kuyruklu yıldızla geliyorum. - Hadley.
Kusura bakma.
Tamam, sen bileti al. Ben öderim.
- Yok, ben öderim. - Saçmalama.
- Paran yetmez. - Tamam. Teşekkürler.
Kapatmam lazım.
Tamam. İnince mesaj at, olur mu?
Tamamdır.
- Görüşürüz. - Görüşürüz.
Tamam, Londra'ya bir business class bilet lütfen.
Teşekkürler. Sağ olun.
Pardon.
Çalışmıyor o.
Bu yüzden boş.
Şaşırmadım.
Ne?
Hiç. Boş ver. Teşekkürler.
AI-3670 numaralı uçuş için anons...
Benimkini alabilirsin.
Bu da tahmin edebileceğiniz üzere erkek. Oliver Martin Jones.
22 yaşında. 180 santimetre boyunda.
%94 oranla her şeyi zamanında yapıyor
ve tesadüftür ki telefonunun ortalama şarjı da bu.
O da hep üç şeyden korkmuştur.
Bakteriler, karanlık
ve sürprizler.
İşte parşömen.
Parşömen mi?
Öyle bir parşömen ki
uygun görülen tüm insanların adı
içine...
Şu an hâlâ bölgesel.
Doğru tedaviyle şansı çok yüksek.
Bu şeyler hep tahmin edilir olmaz.
Oliver o zaman, bir daha asla öyle sürprize uğramayacağına karar verdi.
Hayatımızdaki her şey verilerle ölçülüyor.
Sosyal bağlantılar, satın alma alışkanlıkları, günlük adımlar.
Yani nihayetinde, bir gün, hayatımızdaki her şey tahmin edilebilecek.
Bize sürpriz yapacak şeyler hep vardır.
Yeterli veri varsa yoktur.
Sürprizlerden korktuğunuzda hiçbir şeyi şansa bırakmamak daha iyidir.
Benimkini al.
Ta ki bu şarjı bitmiş bir Amerikalı kızla tanışana dek.
Üzgünüm, üçüncü randevudan önce elektronik ürün paylaşmam.
Tamam. Evet, sanırım bu çok samimi oldu.
Kullanacaksan işim bitti benim.
Sağ ol. Ben...
Şarjı bitip duruyor.
Bakıma ihtiyacı vardır.
Telefon pillerinin şarj döngüsü sayısı sınırlıdır.
Teknolojiye düşkün müsün?
Matematik düşkünü.
Yale'de istatistik okuyorum.
Vay canına.
Statünü belirttin hemen.
İngilizim, elimde değil.
Ben Oliver bu arada.
Twist'teki gibi.
Bir de Amerikalılar kültürsüz derler.
Öyleyiz. Ben Dickens hayranıyım da.
Ben Hadley.
Memnun oldum.
Ben de.
Ne okuyorsun, Dickens hayranı Hadley?
-İngiliz edebiyatı mı? - Ben...
Kararsızım.
Bir sabah uyanıp da "Vergi hukuk avukatı olacağım" demedim.
Kimseye oluyor mu ki o?
Vergi avukatlarına muhtemelen.
Nereye gidiyorsun?
Londra'ya. Sen?
Ben de. Evet, aslında ben...
Şu an uçuşta olmalıydım. Ama uçuşumu dört dakikayla kaçırdım.
Kader derdim ama dört dakika gecikmeyi muhtemelen sen seçmişsindir.
Yiyecek bir şeyler alacağım.
Benimle gelmek ister misin?
Yoksa bu da üçüncü randevuluk bir şey mi?
Hayır, yiyecek harika olur.
Normalde Hadley'nin sürekli gecikmesi ve şarjı bitik telefonu
başını belaya sokardı.
Bugün ise Oliver ile tanıştırdı.
Tatilde eve mi gidiyorsun?
Memleketin Londra'dır sanırım.
Açıkçası burada kalmayı yeğlerim. Araştırmama devam etmeliyim.
Ne araştırıyorsun?
Uçuşlarını kaçıran Amerikalıların yüzdesi.
Koptum. Çok komikmiş.
Bu fena işte.
Lysol bezim var.
Pis, şarjsız telefonun için.
Teşekkürler.
Havaalanlarından hep nefret etmişimdir.
Sahi mi?
Ben çok severim.
Niye?
Ne oradasındır ne burada, sadece...
...sahipsiz topraklarda.
Bu kulağa hoş geliyor.
Araf gibi.
- Karbonhidrat yemiyor musun? - Yok, mayonezden nefret ederim de.
- Sahi mi? - Evet.
-İğrenç... - Ben de nefret ederim.
Bu...
En büyük üç korkumun ikincisi.
- Diğerleri ne? - Diş hekimi ve küçük yerler.
- Bunu iyi düşünmüşsün. - Hayır.
Sana neden korktuğunu sorsam
- düşünmen gerekmezdi, bilirsin. - Belki de korkusuzum.
Sanmam, şarküteri eti çatal bıçakla yiyorsun.
- Bunu açmam lazım, üzgünüm. - Elbette, aç.
- Yarın 11'de geliyorsun, değil mi? - Hayır, 10.
E-posta atmıştım.
Öyle mi?
Salonun interneti biraz kötü de.
Yarın tek bir işin var. Beni 10'da al.
Merak etme, geleceğim.
Senin için küçük bir sürpriz de planladım.
Ona hazır ol.
Ne? Hayır, sürpriz sevmem ben.
Bu iyi. Canını sıkmaz asla.
Kızma diye uyardım seni.
Bu ne biçim bir mantık? Luther, hayır. Sürpriz istemem.
Hepsi iyi sanıyorsunuz. Hepsi kötü.
Pardon, internet çekmiyor. Duymuyorum.
Luth. Luther!
- Kusura bakma. - Sorun değil.
Klostrofobi en büyük korkularından biriyse
niye yedi saatlik bir uçuşa çıkıyorsun?
Bu çok iyi bir soru.
Düğün var.
- Sen de mi? - Evet.
O benim ev kıyafetim.
İyi ütülenmiş bir takımla rahatlamayı severim.
Hey, anlıyorum.
Kırışık stres yapar.
Bizim uçuşumuzu mu anons etti?
Şimdiden mi?
Lanet olsun, bunu kaçıramam. Yani...
-Çantam. - Ben alırım.
Teşekkürler.
Çok naziksin.
Bekle!
Harika. Geldik. Yetiştik. Tamam.
Teşekkürler.
Çok hızlıymışsın.
Benim yerim.
Çok iyiymiş.
Ben daha gerideyim.
Merhaba hanımefendi. Yardımcı olayım mı?
- Burasıymış, sağ olun. - Pekâlâ.
- Müsaadenizle. - Tabii.
Teşekkürler.
- Ben yardım edeyim. - Teşekkürler.
Pardon.
Spora dönmeliyim.
Pardon, bir saniye. Tanıştığımıza çok sevindim Hadley.
Ben de.
-İyi şanslar. - Sana da.
"İyi şanslar" mı? Salaklığa bak.
-İyi akşamlar. - Tamam dostum.
Pardon hanımefendi.
Buyurun?
Sanırım kemerim bozuk.
Bakabilir miyim?
Hayır.
Kalkmayın.
Haklısınız. Eyvah.
Ne oldu?
Emniyet kemeriniz olmadan uçamazsınız.
- Bu uçakta olmam şart. - Bu güvenlik sorunu.
Başka yer yok mu? Yük bölümüne bağlayın gerekirse.
Otur canım. Bakayım boş yer var mı.
Teşekkürler.
Anne. Selam. Uçağımı kaçırdım.
Ama sonrakine bindim, sorun yok.
İnince seni ararım, tamam mı? Seni seviyorum.
- Bunun için teşekkürler. - Ne demek.
Normalde ekonomiden business'a aktarım yapılmıyor
ama bugün şanslı gününmüş.
Hadley.
Oliver.
- Sen... - Emniyet kemerim bozuk.
- Beni buraya aldılar. - Pardon.
Tanışıyor musunuz?
- Evet. - Gibi...
Sanırım gerçekten de şanslı gününmüş.
Bunu beklemiyordum.
Sen bunu öngörürsün sanıyordum Bay Öngörülü Analizci.
Tamam, pekâlâ. Haklısın.
Tebrikler.
Pijama hep oluyor mu?
Ben de hiç business'ta uçmadım.
Acaba ben...
- Teşekkürler. - Seni temizleyeyim.
Öyle demek istemedim.
Uçakların %29'u titizce temizlenmez.
Bunu ben uydurdum.
Sonraki 6 saat 47 dakika boyunca
Hadley Sullivan ve Oliver Jones, âşık olacak.
Ama indikten 18 dakika sonra
kalabalıkta ayrılacaklar ve bir daha asla görüşmeyecekler.
Tabii birbirlerinin adını, numarasını, e-postasını, Instagram'ını,
LinkedIn'ini, Twitter'ını, Facebook'unu almazlarsa.
Aslında birçok seçenek var.
Harika.
Suya acil iniş durumunda
can yeleğiniz koltuğunuzun altındadır ve otomatik olarak şişecektir.
Dikkat çekebilmeniz için bir düdüğü, karanlıkta görülmeniz için ışığı vardır.
- Ne? - Daha önce onları okuyanı görmemiştim.
-Öyleyse yanımda olduğun için şanslısın. - Genel olarak mı?
Acil bir şey olursa.
Tabii, bir okyanusa düşersek
yok olmuş hâlinle beni tutup buradan çıkarırsın.
Bu uçağın çarpma riski 5 milyonda bir falan.
Dönüş yolunda ölme riski daha çok.
Ölümden bahsetmesek?
- Pardon. - Sorun değil.
Kabin ekibi, kalkışa hazırlanın.
İyi misin?
En sevdiğin renk ne?
Yemek?
Hayvan?
Ciddi misin?
Hadi.
Sarı, Meksika yemekleri, köpek. Senin?
Mavi, köri ve kuş.
Kuş mu? İğrenç.
İğrenç de ne demek? Özgürlüğün sembolüdür.
Her yere sıçarlar.
- Köpekler de. - Köpekler ürkünç değil.
Peki. En sevdiğin sayı ne?
İki. Senin?
I.
Hayali birim. Eksi birin karekökü.
- Biliyorum. -İneksin.
Belki. Ama galiba işe yarıyor.
Çekici mi oluyorsun?
Hayır. Dikkatini dağıtıyorum.
Çekici olduğumu düşünmen güzel ama.
Kaptan, emniyet kemeri ışığını kapattı.
Kabinde dolaşabilirsiniz.
Birazdan uçuş görevlileri dolaşacak...
Teşekkürler.
Ne demek.
Ben alayım.
- Teşekkürler genç adam. - Ne demek.
-İyi bir erkek bulmuşsun. - Sağ olun.
Nasıl tanıştınız?
- Aslında biz... - Havaalanında aslında.
Sahi mi?
Evet, telefonunun şarjı bitmişti.
Ben de nazikçe şarj aletimi sundum.
Sohbet etmeye başladık.
İşler ilerledi...
O vakit bu vakittir pilimi şarj ediyor.
Adınıza sevindim.
- Neyse. İyi uçuşlar diliyorum. - Size de.
Düğünü anlatsana.
Tabii ya.
Evet.
Babamın, hiç tanışmadığım bir kadınla ikinci evliliği.
Yani...
- Babanın düğününe gidiyorsun. - Evet.
Nişanlısıyla da hiç tanışmadın.
- Doğru. - Bu nasıl olur?
Şey...
Oxford'da şiir öğretmesi için iş teklifi almasıyla başladı.
Bir sömestr süreceğine söz vermişti
ama sonra annemden boşandı,
Charlotte diye bir kadına âşık oldu
ve ona evlenme teklif etti.
Sonra da bir yıldan fazladır görmediği beni
yanında durup çürük rengi bir elbise giyeyim diye
teneke bir kutuda dünyanın bir ucuna uçuruyor.
Berbatmış.
Evet.
Teselli olacaksa evliliklerin yarısı boşanmayla sonuçlanıyor.
Diğer yarısı sonuçlanmıyor.
Evet ama bunun yaşanma ihtimali oldukça yüksek yani.
Kendimi iyi mi hissettirmeli bu?
- Hissettirmedi mi? - Hayır.
Sanırım boktan.
En kötü kısmı
herkesin karşısına geçecek
ve daha önce tutmadığı sözleri verecek.
İnsanlar yine âşık olabilir, tamam.
Ama madem gerçek, niye ispatlamak için bu kadar kasıyorsun?
Herkesin yüzüne vurmak için büyük bir parti şart mı?
Bence gerçek aşk bu değil.
Gerçek aşk, hayat zorlaştığında
elinden tutacak birini bulabilmek.
Bu kadar mı?
Düğünsüz, evliliksiz. Sadece elini tutacak biri mi?
Evet, hemen hemen.
Düğünler aslında bir söz, bu yanlarını seviyorum.
Herkes sözünü tutmaz.
Neyse.
Bu benim düğünüm.
Seninki ne? Lütfen dramatik bir şey söyle.
Üvey annenin amcanla evlenmesi gibi falan.
Ne alırsınız?
Leziz sebzeli tavuk mu yoksa çok kuru balık mı?
Tavuk lütfen.
Ben balık alacağım...
Tavuk.
Harika seçim hanımefendi.
İkinci yemek randevumuz.
İşler hızlı ilerliyor.
DOLU
ORTAK ARKADAŞIMIZ CHARLES DICKENS
İyi misin?
Evet. Üzgünüm, ben...
Aman tanrım.
- Yani... - Seksi, biliyorum.
-Çok yakışmış. - Bence de.
Tatlı görünüyorsun.
Dickens konusunda doğru söylemişsin.
Aslında bunu okumadım.
- Biri okumuş gibi. - Evet.
Babamındı. Boşandıktan sonra bana verdi.
Eskiden öyle yapardık.
Sevdiği kitapları verirdi, ben de severdim.
En iyilerinden biri. Ben birkaç kez okudum.
Artık sana sık sık kitap öneremiyorum, biliyorsun.
Ama bazıları bu kaosta kaybolamayacak kadar önemli.
Teşekkürler.
Kayalım mı?
Olur.
Önce çişimi yapayım.
"İyi bir şeyi bulup kaybetmektense ona hiç sahip olmamak daha mı iyidir?"
Bu yüzden geri veriyorum.
Okumadan.
Anladım.
Sinemada bana katılsana.
İlk akşam yemeğimizi yer, romantik komedi izleriz.
Romantik komedi bana uyar.
Mutlu sonu olduğu sürece.
Anladın beni sen.
- Yani filmin sonu... - Sorun değil.
Filmdeki karakterler...
Mutlu sonları severim.
SON
- Seninle kapıya gelelim. - Anne, 21 yaşındayım. Olmaz!
Tamam, iyi çalış. Eğlenmeyi de unutma.
Unutmam.
- Düzgün beslen. - Sen de.
Seninle gurur duyuyorum.
Tamam, git.
Hadi, git.
Yaşa hayatını.
Büyük bir macera yaşa.
- Elveda. - Hoşça kal.
Görüşürüz!
Konuşma mı yazıyorsun?
Evet.
Sağdıç mı?
Öyle dediler.
Dinlenebildin mi?
Biraz.
Düşünüyordum da bence iade etmemelisin.
Kitabı diyorum.
Niye?
Geçmişe bakıldığında babanla yakındınız.
Yani büyük ihtimalle er geç onu affedeceksin.
Bari şimdiden affet de kurtul.
Sen ve matematik.
Evet, kardeşimi de delirtiyor.
Kardeşin mi var?
Evet, bir tane.
İki yaş küçük. Luther adı.
Londra'da mı yaşıyor?
Evet. Anne babamla.
Birkaç ay önce gösterişli, yeşil bir Sprinter kamyoneti alana dek.
Onlar güzel.
Bana öyle diyor.
Siz geçmişten beri yakın mısınız?
-Çok soru soruyorsun, değil mi? -Öyle misiniz?
Çocukken annemiz hastalandı.
Yani evet. Ama ikimiz de çok farklıyız.
Sorun değil ama. Alıştım artık.
Annen iyileşti mi?
14 yıl tedavi gördü ama geri döndü.
Üzüldüm.
Üzülme.
Biraz tehlikelisin, biliyor musun?
Ben mi?
Evet.
Sana karşı fazla dürüstüm.
Neyse. Ben tuvalete gideyim, gelince de uyurum.
Evet, ben de.
Hanımlar beyler, kaptanınız konuşuyor.
Heathrow'a inişimizi yapıyoruz
ve 15 dakika içinde inmiş olacağız.
Bizimle yolculuk ettiğiniz için teşekkür ederiz
ve umarız Londra'da iyi vakit geçirirsiniz.
Günaydın.
- Ben... - Ben...
- Pardon, sen... - Hayır.
Sen.
Şeyi soracaktım.
Senin düğün nerede?
Shoreditch'te sanırım.
Shoreditch, evet. Güzel. Hipster işi.
Sen? Seninki nerede?
13.00'de Peckam'da olmalıyım.
Ailemin amatör tiyatroculuk yaptığı eski bir şapel.
En azından 13.00'e kadar vaktin var.
- Benim tören öğlen başlıyor. -Öğlen mi?
Bu tepki olmasa da olurdu.
Bir şey olmaz.
Acele edersen.
Ve gümrük sorunsuz geçerse.
Of be.
Kümülüs bulutları. En iyi bulutlar.
Dünyada, tam da çocukken çizdiğin gibi görünen tek şey.
Senin ailen çöp adam değil mi yani?
- Benimkiler öyle. - Onu görmek isterim.
Beşinci randevuya kadar aileyle tanışmak yok, üzgünüm.
İlk randevuda benimle yatan kız dedi bunu.
Senin için kurallarımı çiğniyorum.
Ben de.
İngiltere pasaportları sola.
- Kalanlar sağa. - Hazır mısın?
İngiltere pasaportları sola. Gerisi sağa.
Beyefendi, hanımefendi. Devam edin lütfen.
- Telefonunu ver. - Beyefendi.
- Sırayı engelleyemezsiniz. -İki saniye sürecek.
Numaram bu.
...sola. Gerisi sağa.
- Mesaj at ki kaydedeyim seni. - Hemen.
- Tamam. - Gidiyorum.
Diğer tarafta görüşürüz.
Dur. Ne?
Diğer tarafta görüşürüz!
Tamam.
Sıra farklı ülkelere gitmiyor sonuçta.
Siktir.
Sıradaki lütfen.
Sıradaki!
Sıradaki lütfen.
Sıradaki!
- Günaydın hanımefendi. - Günaydın.
Selam, pardon.
-İşte. - Londra'ya niye geldiniz?
Düğüne.
Ne kadar kalacaksınız?
Sadece hafta sonu.
Adını veya numarasını aldınız mı?
Ne?
Birlikte kalacağınız kişinin.
Tabii.
Andrew Sullivan. Babam.
Düğün için Spitalfield Hotel'de olacağız.
Orada kalıyoruz, evleniyor.
İyi yolculuklar.
SINIR KONTROLÜ
Selam!
Acaba ben...
Bir saniye.
Sanırım Shoreditch'e gidiyorum.
Saint Luke Kilisesi. Evet, Shoreditch'te.
Bir tavsiye vereyim.
Havaalanında aşkı bulma ihtimaliniz sadece yüzde ikiyse
ve erkek size numarasını verdiyse şarjınızın dolu olduğundan emin olun.
Olamaz.
Ve soyadını alın.
BABAM
Selam, taksideyim.
Ne kadar var?
Yarım saat uzaktayız.
Tamam. Charlotte'ın arkadaşları beklemede olacak.
Ne için?
Senin için.
Seni görmek için sabırsızlanıyorum.
Hadley, babasının düğününe yedi dakika erken geldi.
Dört nedimenin sihirli parmakları için yeterli süre.
- Gecikti. - Endişelenme.
Geç gelinmez ki.
Bu o mu?
Hadley?
- Selam. - Selam.
- Hadley. -Şükür.
Selam. Ben Bertie.
Bunlar da Violet, Jasmine ve Shanti.
Selam.
Üzgünüm, geciktim.
Peki Amerikalı kız, büyük an yaklaşıyor.
Hemen düzeltelim.
Saçın çok güzel.
- Ve cildin... - Kızı yeme.
Yalayabilirim. Yok, yalamam!
Ananas.
O tip çok az insana yakışır.
Teşekkürler.
- Tekila? - Hey.
İngiliz düğününün ilk kuralı.
- Sarhoş olmak. -İşte bu!
Tüm tuhaflıklara rağmen
Andrew Sullivan'ın ikinci düğünü sadece 10 dakika geç başladı.
52 dakika 18 saniye sürdü.
760 çiçek,
beş nedime
ve 48 şapka vardı.
Herkes Charlotte Engleby'ın çok mutlu göründüğüne
ve Andrew Sullivan'ın âşık olduğuna katılıyor.
Vaiz çok konuştu.
Yedi espri yapıldı, dört güzel hikâye anlatıldı
ve aşk kelimesi 12 kez kullanıldı.
Konukların %31'i gözyaşlarını tutamadı.
İki yüzük takıldı.
Ve bir nedime, uçaktaki çocuğu düşünmeden duramadı.
...ömrünüz boyunca.
Evet.
Üzgünüm, kabul ediyorum yani.
Ben de sizi karı koca ilan ediyorum.
Bir düğünde törenle parti arasında ortalama 75 dakika ara olur.
Ama bugünkü düğünde 240 dakikalık bir ara var.
Yani önümüzdeki dört saat boyunca
Hadley, babasına ne diyeceğini çözmek zorundaydı.
Hadley?
- Selam. - Selam.
Tanrım, seni görmek güzel.
Kendine bir bak. Çok değişmişsin.
- Daha büyümüşsün. - Evet.
Öyle olması tuhaf.
Neyse. Tebrikler.
- Büyük gün. - Teşekkürler.
Benim için anlamı büyük. Gelmene de çok sevindik.
Kaçırmak için elimden geleni yaptım.
Evet, biliyorum.
Şakaydı.
Evet. Komik bir şaka.
Bak, sana soracağım bir şey var
ama mesaj atmak veya mobilde konuşmak olmaz gibi geldi.
- Telefon. - Evet.
Charlotte ile merak ediyoruz da
partide seninle bir baba kız dansı yapabilir miyim?
Senin aptalca bulacağını ona söyledim.
Tamam.
Gerçekten mi?
Evet. Tamam.
- Bu kadar mıydı yoksa... - Evet.
- Evet. Harika. Tamam. - Harika.
Hadley.
Nihayet tanışabildik.
Baban gelemeyeceğini düşününce çok stres yapmıştı.
- Düğünü iptal edecekti. - Cidden mi?
Evet, şaka mı yapıyorsun? Sensiz evlenmem.
Kızımsın sen.
Fotoğrafçı, beş dakikaya hazır olman gerektiğini söyledi.
Defolsun gitsin. Şeref konuğumuz burada.
Hayır, sakın yapma.
Tamam, fotoğraf. Tek bir büyük günümüz oluyor.
İstatiksel olarak hayır.
- Char, bazı konuklar veda etmek istiyor. - Tamam.
Tom ile Karen da gelmiş. Ne güzelsiniz.
Parti için döneceğiz.
Peckham House'da bir anma törenine katılmamız gerek.
Tanrım, çok üzüldüm.
- Kim? - Tom'un tiyatrodan bir arkadaşı.
Trajik bir hikâye gerçekten.
Evli, iki oğlu var. 12 yıl önce kanseri yendi.
Ama birden kanser nüksetti.
Oğullarından biri ABD'deki üniversitesini bırakıp geldi.
Tanrım. Annenin anma töreni için tek başına o yolu geldiğini düşünsene.
Düğüne gidiyorum ben.
Sen de, değil mi?
Aslında bu benim ev kıyafetim.
Evet, iyi ütülenmiş bir takım elbiseyle rahatlamayı seviyorum.
Oliver ile Hadley'in ailesinin
ortak arkadaşları olma ihtimali %0.2.
Hadley, tatlım. Fotoğraf çekileceğiz de.
13 dakika içinde bir Londra otobüsü, Peckham'a doğru yola çıkacak.
Yani Hadley Sullivan'ın
binip binmeme kararı alması için iki dakikası var.
Binmezse Oliver Jones'u tekrar görme ihtimali
-%6'nın altında. - Evet.
Kaderin kader olabilmesi için
onun kader olmasını istememiz gerekir.
- Hadley, ne yapıyorsun? -Üzgünüm.
- Gitmeliyim. - Ne?
Halletmem gereken bir şey var
ama döneceğim.
Şimdi, Londra'da mı?
Evet. Parti, içkiler falan ne zaman başlayacak?
- Dört saat sonra. - Dört saate görüşürüz.
Söz.
Ne? Nereye gidiyorsun?
Sorun yok. Merak etme.
Hadley, verdiği kararın doğruluğundan emin değildi.
Ama içinden bir ses orada olmasını söyleyip durdu.
Bu otobüs Peckham'a gider mi?
Ödeme yaparsanız evet.
Nasıl yapacağım?
Oyster'ini değdirerek.
Ne yaparak ne?
- Kredi kartı kullan gitsin. - Tabii, mantıklı.
- Geç. - Güzel. Pardon.
Zamane çocukları.
Dur.
Hikâye bundan ibaret mi sandınız?
Ollie!
Selam kardeşim! Bu hoş geldin şarkın!
Kusura bakma.
- Luther. - DJ Jonesy.
Instagram'dayım.
- Sürpriz! - Tutuklanacağız bak.
Niye? Güzel şarkılarım suç mu?
DJ Jonesy. Instagram'dayım.
Tamam, tamam. Gidelim biz.
Bir şey demeden önce,
para toplamıyordum, abim ABD'den döndü, onu karşıladım.
- Git, başka yerde karşıla. - Anlaşıldı efendim.
- Biz de tam gidiyorduk, değil mi Ollie? - Birini bekliyordum aslında.
Umurumda değil aslında.
Tamam. Gidelim.
- Bu da neydi? - Seni görmek güzel.
Seni görmek harika.
Uçuşun nasıldı suratsız herif?
İyiydi aslında.
Sürprizliydi.
- EDM anması mı yapacaksın gerçekten? - Tanrım, sen ne yapacaksın?
Matematik mi?
Normal bir insan gibi konuşma yapacağım.
Sıkıcı!
Peckham'a varan Oliver, kendini bu olay için hazırladı.
Bu doğal olarak Shakespeare tarzı kostüm giymeyi de gerektirdi.
Nasılsın Romeo?
Romeo değilim ben. Macbeth'im.
Şey...
Harika görünüyorsun.
Peki Bugs Bunny. Hadi bakalım.
- Ben Bottom'um. - Bottom mu?
- Tabii. - Shakespeare karakteri.
Evet, Bottom, tamam.
Bir Puck, iki Hamlet ve beş Juliet olmasına rağmen
bu sıradan bir Shakespeare temalı parti değildi.
Hatta bu bir parti bile değildi.
Selam baba.
Seni görmek güzel.
- Seni görmek güzel. - Uçuş nasıldı?
Sürprizlerle dolu.
- Sebebini söylemiyor. -İyi misin?
- Annem nerede? - Burada.
Selam anne.
Oliver!
Hepinize iyi günler dostlar. Tess Jones'un canlı anma töreni
olarak ifade edilebilecek etkinliğe katıldığınız için teşekkürler!
Ya da oğlumuz Luther'in deyişiyle, onun veda partisi.
O öyle basit şeyler sever. Yine de onu seviyoruz.
Evet, tüm arkadaşlarının
ve bazı düşmanlarının onun için oynaması gibi
bir hayali olduğunu fark ettirdiğiniz için sağ olun.
Kabul edilebilir methiyeler arasında müzik parçaları,
yorumsal dans... Teşekkürler Gloria.
Ve beşli ölçü bulunmaktadır.
Lafı fazla uzatmadan gecenin yıldızı ve ilgi odağı
birkaç şey söylemek istiyor.
İşte karşınızda.
Hayatımın aşkı.
Yaz günüm.
Tess.
Bugün buraya geldiğiniz için...
...hepinize teşekkür ederim.
Val ile cenazemi planlıyorduk
ve öyle harika bir şov ortaya çıktı ki
bunu canlı canlı görmek istediğimi anladım.
Ve haklısın.
İnsanların arkamdan güzel şeyler demesinden nefret ederim.
Bence bu trajik bir israf.
Nasıl bir hikâyeniz olduğunu, ancak sonu biliyorsanız bilebilirsiniz.
Ve...
Artık benimkinin bir aşk hikâyesi olduğunu biliyorum.
Bence hayatım, bir Shakespeare dersinde Val ile tanıştığım gün başladı.
Üniversitedeydik. O Üçüncü Richard rolündeydi.
- Harikaydım. - Berbattı.
Ama ozanın da dediği gibi
"Âşık dediğin ilk görüşte vurulur hep."
Ne diyebilirim ki? Acayip zevklerim var.
O vakitten bu yana birlikte,
iki cesur, atılgan, güzel oğlumuzla
en güzel hikâyeyi yazdık...
Bu hikâyenin bir parçası olduğunuz için her birinize minnettarım.
Muhteşem bir hikâyeydi.
Mutlu olalım.
Yiyebildiğimiz kadar çok yiyelim ve çok sarhoş olalım.
Bugünün tek bir kuralı var.
Veda etmeyi unutmayın.
Tamam. Ta-da!
Son.
Teşekkürler.
En azından bir gece burada olmalıyız.
Şu eski yüzü indirin sahneden.
Sizlere duyurum şudur ki...
Tessa Jones'un canlı anma töreni 1 saat 32 dakika sürdü.
26 methiye oynandı, dokuz monolog...
...dürüstlük veya...
Siktir, unuttum.
Tamamen unuttum.
Çok zor öğrenmiştim.
...beş şiir...
Beni seviyor.
...sekiz şarkı...
...üç dans...
...bir freestyle rap,
ve çılgın bir DJ seti vardı.
Benden "DJ", sizden "Jonesy."
DJ!
- Ne? Kim? - Ne?
Hadi ama!
- DJ! - Jonesy!
Konukların %87'si gözyaşlarına boğuldu.
"Aşk" kelimesi 39 kez kullanıldı.
Bir oğul ise hâlâ uçaktaki kızın ellerini tutmayı hayal ediyordu.
Oliver Jones, annesinin anma töreninden biraz uzaklaşırken
Hadley Sullivan saatte 19 km hızla oraya doğru gidiyordu.
ESM BANK İLE SINIR YOK
Peckham House.
DURUYOR
Pardon.
- Evet. - Selam.
Yardım eder misiniz? Şarjım bitti. Peckham House'a gitmeye çalışıyorum.
Tamam. Elbette.
Queen's Road'dan sağa dön. King's Grove'dan sola.
Kapıdan geçince solda.
Tamamdır, teşekkürler.
- Buna çok ihtiyacım vardı. - Onu umarım bulursun.
Dur bir.
İşte buradasın.
Sorun nedir?
İyiyim anne.
- Anlatsana. - Otur sen.
Hadi, partin kaçacak.
Oliver.
Anlatsana.
Ben...
Niye tedavi olmadığını anlamıyorum.
Verileri okudum.
Biliyorum ki...
Kemoterapiye ve antiinflamatuar diyete başlasaydın
6, 12, hatta 18 ay daha yaşayabilirdin.
Niye?
Cidden.
Bu aylarca boyunca sürekli hasta olayım diye mi?
Burada olurdun.
Biliyorum. Üzgünüm.
Ama 3 ay, 6 ay, 12 ay. Fark etmez.
Yine de öleceğim.
Kendim olmak istiyorum.
Ölmeden önce biraz yaşamak istiyorum.
- Lütfen. - Tamam.
Gel buraya.
Seni çok seviyorum.
Peki.
Benimle yaşa. İstiyorsun zaten.
Kendimize devasa, kocaman
- bir gösteri yapalım. - Anne.
Düşünmem lazım.
Tamam.
- Seni seviyorum. - Ben de seni.
BÜYÜK SALON
Pardon.
- Anma töreni burada mı? - Tessa için mi? Evet.
Burada Oliver diye biri var mı acaba?
Bir süredir görmedim. Belki Luther bilir.
Tamam. Teşekkürler.
Luther?
- Efendim? - Oliver'ın kardeşisin, değil mi?
Amerikalısın sen.
Evet.
Oliver burada mı? Arkadaşıyım ben.
Evet.
- Dişlerin harika. - Teşekkürler.
Aracın güzel.
Evet. Sprinter bu.
Görebiliyorum.
Ollie'yi bulalım. Gel.
- Selam anne, baba. - Buradaymış.
Ollie'yi gördünüz mü?
Çıktı o. Niye?
Onu arayan biri var da.
Karşınızda, Oliver'ın arkadaşı.
Oliver'ın arkadaşı!
Selam. Hadley ben. Memnun oldum.
Val.
Tessa.
Hadley.
İyi misin sen canım?
Hayalet görmüş gibisin de.
Kusura bakmayın, ben...
Bana bunun bir anma töreni
olduğu söylenmişti de...
Öldüm sanıyordun.
Ölmediğinize çok sevindim.
Ben de!
Tuhaf mı gelecek bilmiyorum ama bunları getirmiştim...
- Size vereyim. -Şu an tuhaflığı azaldı.
-Çok teşekkürler. - Ne demek.
Kafanın karışması da normal.
Birinin ölmeden önce anma töreni yapması çok sıra dışı.
Dâhice bir fikir aslında.
Duyamayacak olduktan sonra
insanların hakkında güzel şeyler söylemesinin ne anlamı var?
Aynen öyle düşündüm.
Biraz dans edelim.
Hadi anne.
- Gel. - Kaldır beni.
-İşte. -Çok memnun oldum.
- Ben de. - Memnun oldum.
Selam.
Ne?
Elbisen.
Berbat.
- Beğendim. - Yalan atma.
- Beğendim. - Yalan.
Güzel.
Çürük rengine göre.
Nasıldı?
- Düğün mü? - Evet.
Boş ver.
Hadi ama.
Nasıl desem.
Gıcık derecede hoştu.
Charlotte çok iyi bir insan ve babam da çok mutlu, yani...
Kulağa berbat geliyor.
Çok kötü ya.
Uçuş boyu babamdan yakındığım için kendimi kötü hissediyorum.
Niye?
Çünkü o ölmüyor.
Niye bana söylemedin?
Biraz karmaşık bir durum. Değil mi?
"Selam, memnun oldum.
Bu arada, annem akciğer kanseri ve ölüyor.
Bu yüzden Londra'ya, anma törenine gidiyorum
ama daha ölmedi.
Kendisi Shakespeare temalı bir veda partisi veriyor
ve tedavi olmak yerine bunu yapmak çok normal bir şey."
İyi misin?
Evet, iyiyim.
Gerçekten.
Akciğer kanseri olanların sadece %9'u 10 yıldan fazla yaşıyor.
Niye hep böyle yapıyorsun?
Nasıl?
Yüreğinden geçeni söylemek yerine
her şeyi sayılarla falan açıklıyorsun.
Mesela?
Mesela...
Bilmiyorum, her şey işte. Gerçekten kalbinden geçen bir şey.
Pardon, ben...
İstiyorum ama...
Ama sanki...
- Kalbinden geçen dedin. - Evet.
Gün boyu kalbimden en çok geçen şey buydu.
Kusura bakma.
Bana kalırsa şu an kafanda çok şey var
ama seni rahatsız etmiyormuş gibi davranıyorsun.
Ne dememi istiyorsun?
Tamamen yıkıldığımı mı söyleyeyim?
Onu şimdiden özlediğimi mi?
Gelecekteki malum günü saymazsak bugünün en kötü günüm olduğunu mu?
Sadece yanında olmaya çalışıyorum.
Belki yeni tanıştığım bir kıza her şeyimi anlatmak istemiyorumdur.
Ollie.
İnsanlar gidiyor. Konuşmanı yapacaksan yap.
Tamamdır, peki.
Gitmelisin.
- Gelmem saçmaydı. -Öyle demek istemedim.
Yok, sorun değil.
Ben de dönmeliyim. Yani...
Ailene tanıştığımıza memnun olduğumu ilet.
Hadi Ollie!
- Kusura bakma. -Önemli değil.
-İyi misin Romeo? - Evet.
İnsanların yaklaşık %17.6'sı hayatının aşkını bırakıp gider.
Oliver, onlardan biri olmak üzereydi.
Pardon. Sanırım çantanı unuttun.
O benim değil.
Teşekkürler.
Pekâlâ.
Methiyeler esnasında konuşamadım, yani...
...şimdi konuşayım.
37.
Shakespeare'in yazdığı oyun sayısı.
Annem de kardeşimle bana biz küçükken bu kadar oyun okudu ve sergiledi.
1900, ben arabaya sürmeye başlamadan önce bizi okula götürdüğü gün sayısı.
İki,
bir kız kalbimi kırdığında bana çilek reçelli kek yapma sayısı.
Sorun şu ki...
...annemin...
...hayatını sayılarla ölçmeye çalıştım.
Ben böyleyim.
Anne, bu huyumu biliyorsun.
Her konuda böyle yapıyorum.
Dünyayı...
...anlamlandırmama yardım ediyor sanırım.
Ama sorun şu ki...
Tessa Jones, bir sayı değil.
Oynadığı oyunlar değil,
yaptığı yemekler değil, verdiği tavsiyeler değil.
O benim annem.
Seni çok özleyeceğim.
Pardon. İstasyona buradan mı gidiliyor?
Bilmiyorum.
Siktir.
Çantam.
Acaba takas yapmak ister misiniz?
Pardon, kusura bakmayın.
Spitalfields'a yakın mıyız?
Bir saniye. Müşterim var.
- Kusura bakmayın. - Pardon.
Telefonunuzu ödünç alabilir miyim?
Teşekkürler. Hemen vereceğim.
- Alo? - Baba.
Hadley, iyi misin? Partiye geldik biz.
- Telefonunu açmadın. -Şarjı bitti.
Kusura bakma, ben...
Sorun ne?
Kayboldum.
Sokağın adı ne? Neredesin?
Ezra Sokak, E2.
Tamam, kıpırdama. Seni almaya geliyorum.
Tamam. Sağ ol.
Hadley!
Selam.
Büyük gününü mahvettim, üzgünüm.
Endişelendim.
Ne oldu?
Tepki vermeyeceğine söz ver.
Veremem ama yine de merak ediyorum.
Ben...
Uçakta tanıştığım bir adamı bulmaya gittim.
Bir adam.
- Kaç yaşında? - Baba.
Pardon.
Adı Oliver.
Tam bir matematik düşkünü.
Ve o
nazik ve...
...şaşırtıcı ve...
Benim gibi buraya bir düğün için geldiğini sandım
ama annesinin anma törenine geliyormuş
ama annesi daha ölmemiş, çok hastaymış.
Ve...
Bilemiyorum. Yanında olmalıymışım gibi hissettim.
Aptalca, biliyorum.
Niye aptalca olsun ki?
Çünkü onu sekiz saattir falan tanıyorum ve...
Uçakta yanına oturdum diye
düğününü yarıda bırakıp onu bulmaya gittim.
Bu delice, çok mantıksız.
Öyle olması gerekmez.
Bence cesur davranmışsın.
Niye annem için savaşmadın?
Niye bizim için savaşmadın?
Hadley ya.
Niye?
Niye savaşmadın?
Sana verecek iyi bir cevabım yok.
Bu zor.
Öyle bir an geldi ki
artık ikimiz de uğraşmaz olduk.
Buraya geldiğimde
biliyorduk.
Aşk, çok emek gerektirir.
Bu yüzden mi Charlotte'ı seçtin? Kolay mıydı?
Hayır.
Hayır, dersimi almıştım.
Seni de kaybetmek istemiyorum.
Eski hayatımızı severdim.
Değişmesini istemiyordum.
Üzgünüm.
Seni incitmek hiç istemedim.
Biliyorum.
Sorun değil.
Cidden. Sorun yok.
Mutlu olmana sevindim baba.
Öyle mi?
Evet, ben de şaşırdım ama...
Evet, mutluyum.
Teşekkürler.
Rica ederim.
Konuşmak çok hoş.
Seni özledim.
Partiye gidelim mi artık?
Ayakkapların güzelmiş.
Ayakkabı, baba.
Charlotte.
Bak, ona bir şans verirsen...
Hayır. Charlotte.
Selam tatlım!
Selam bebeğim.
Çok açım. Gün boyu bir şey yemedim.
Ay boyu hatta.
- Biraz alır mısın? - Hayır, aç değilim.
- Her şey yolunda mı? - Evet. Sohbet ediyorduk.
Öylece kaçıp gittiğim için üzgünüm.
Sorun değil. Nedimelik, dans. Sana çok baskı yaptım.
Ben de kaçardım.
Ondan değil.
Baban için ne kadar önemli olduğunu biliyorum.
Beni sevmeni çok istiyorum.
Yine abarttım, pardon.
Sorun değil.
Hiç mi istemiyorsun?
- Mayonez yemiyorum. - Mayonez yemiyor.
Evet.
Kız bayağı hoşuma gitti.
Buraya gelmek kolay olmamıştır.
- Hem seni de arzuluyor. - Anne, sus ya.
- Ondan bahsedecek miyiz? - Hayır.
Uzak mesafe ilişkisi çok kötüdür.
Oran %56. O işe bulaşmam.
Dur. Hadley Ella Sullivan. 16 Ocak doğumlu.
-Çok güzel. - Ver.
Bunu ona geri vermelisin.
- Nerede olduğunu bilmiyorum ki. -İnternet boşa mı var?
Sana inanamıyorum. Dur.
Bu...
Kavga etmeyin. Ölüyorum, kavga etmeyin.
Kes şunu. Onu rahat bırak!
Şekerlerim.
Çok güzel bir kitap bu.
Bu ne peki?
Saint Luke Kilisesi'nde.
Naval College'da 18.00'den sonra düğün partisi.
İşte burada. Harika.
Düğünü mü basayım yani?
Git işte.
İhtimalleri kim takar?
Hadi anne.
- Seni eve götürelim. -İyi fikir.
Tamam. Kalk.
Oksijeni getireyim ben.
- Tamam. - Sen git.
Bak.
Annene âşık olduğumda
onun kanser olup ölme ihtimalini bilsem
neyi farklı yapardım
biliyor musun?
Kesinlikle hiçbir şeyi.
Kahrolası düğünler.
Pardon. Selam. Hep gecikirim de.
Kendini iyi hissettirecekse bugün hep geç kaldım.
Ardında bir hikâye var sanki.
Öyle denebilir, evet.
Sonu iyi miydi?
Bilmiyorum.
Kesinlikle farklı gitmesini umduğum bazı şeyler vardı.
Ama sonra...
Evet.
Sanırım iyiydi.
Kısmet değildir belki.
Selam.
Sıra sende.
Bunun için teşekkürler.
Sadece dansı demiyorum. Her şey için.
İyi ki buradasın.
Ben de mutluyum. Gerçekten.
İstersen Noel için kalabilirsin. Baskı yapmak gibi olmasın.
Annenle eskiden olduğu gibi olmaz, biliyorum ama güzel olabilir.
"İyi bir şeyi bulup kaybetmektense ona hiç sahip olmamak daha mı iyidir?"
Müşterek Dostumuz.
Okumuşsun!
Henüz değil ama okuyacağım.
Artık anlıyorum.
O zaman bir sorum daha var.
Olamaz.
Boogie'ye hazır mısın?
Hazır mıyım?
Hadi.
Peki.
Arkadaşlar?
Beni Greenwich'e bırakır mısınız?
-Şoför, hadi. - Atla.
Herkes atlasın!
Bu şey daha hızlı gitmez mi?
21 Aralık, Londra'ya âşık olmak için yılın en iyi günüdür.
2 milyon 380 bin Noel ışığının şehri aydınlattığı,
yüzlerce sıcak çikolata bardağının soğuk ellerle tutulduğu
evlilik teklif etmek için en çok tercih edilen dördüncü gündür.
420 çift evlenir,
39'u 45'inci yıl dönümlerini kutlar
ve binlerce yabancı ilk kez göz göze gelir.
Ama bu güzel günde âşık olan tüm çiftlerin içinden
sadece birinin hikâyesi önemli.
- Hayır, buydu! - Değildi.
-Öyle olmadı. - Kediyi buzdolabına attın.
Kedi fazla ısınmış demiştin.
Aile gezisi gibisi yok.
Bunu yıllardır yapmadık.
- Bu çok iyi... - Bu yanlış, bu çok...
Bakın, oraya gideceğiz.
Londra'nın en hızlı aracı. Gideceğiz.
Önümüzde daha çok trafik var.
Bak.
Stres yaptırmayın bana. Sizi duyarken süremiyorum.
Soldaydı. Soldaydı diyorum.
Yanlış yoldayız.
- Navigasyona uyuyorum. - Diğer tarafta.
- Yanlış yoldasın. - Bu kadar yaklaşılıyor.
Bu kadar. Orada.
- Tanrım. - Ne yapmamı istiyorsun?
Çimin üstünden mi geçeyim?
- Bana güven. - Arabayı durdur.
- Ne? - Durdur.
- Luth! - Ne? Dur.
Durdur şunu!
Ne?
Bu eğlenceliydi.
Bıraktığın için sağ ol. Araç güzel.
Kıstır onu Macbeth.
Hadley!
Bir şey de.
Sen de.
Peki.
Sürprizler.
Korktuğum şey bu.
O ve karanlık.
Ve mikroplar.
Peki.
Bunu bana niye söyledin?
Tanıştığımızda korktuğum şeyleri sormuştun.
Bunlar.
Kanser veya kalp kırıklığı gibi şeylerce
hazırlıksız yakalanmaktan korkuyorum.
Bir şey desen harika olurdu.
Bu sürprizi sevdin mi?
Evet, bunlara alışabilirim.
Yeni tanıştığın bir kızdan bile mi?
Özellikle de yeni tanıştığım bir kızdan.
Dönmen mi lazım?
Biraz vaktim var.
Yarınki uçuşumu kaçırmayı planlıyorum da.
Öyle mi?
Her 50 ilişkiden birinin havaalanında başladığını biliyor muydun?
-Öyle mi? - Evet.
Çiftlerin yaklaşık %8'i, kaçırılmış fırsatlar sonrası tanışıyor.
Asıl neyi araştırıyorsun?
Asıl mı?
Asıl, evet.
Peki.
İlk bakışta aşkın istatiksel olasılığı.
Hadley Sullivan ve Oliver Jones hayatlarında 12.872 kez öpüşecek.
58 yıl evli kalacaklar,
1462 kez tartışacaklar
ve 5787 kez sevişecekler.
Tessa son nefesini verirken Hadley, Oliver'ın elini tutacak.
Hadley son nefesini verirken de Oliver onun elini tutacak.
Ve doğduğu gün kızlarının elini ikisi de tutacak,
minik parmaklarını sevecek.
Ve bütün bunlar kaçırılan bir uçak,
bozuk bir emniyet kemeri
ve alınan birbirini her gün sevme kararı olmasa yaşanmayacaktı.
BAŞLANGIÇ...
Alt yazı çevirmeni: Anıl Çetinkaya