Hallo, ik ben Elise. Jij moet Lorraine zijn. - Ja, leuk u te ontmoeten.
Sorry dat het zo laat is, maar door mijn werk wordt de opvoeding van mijn zoon nachtwerk.
Maak je daar maar geen zorgen over, in mijn werk gebeuren dingen juist 's nachts.
Kom binnen. - Dank je.
Hallo, Carl.
Elise, bedankt dat je bent gekomen.
Ik wist niet wat ik anders moest doen, behalve dan jou te bellen.
Ik begrijp het. Je hebt een groot probleem en je wilde er ook mijn probleem van maken, toch?
Ik plaag je maar wat. Je weet toch dat ik altijd graag wil helpen, Carl.
Wil je misschien een kopje koffie of thee? - Nee, dank je.
Ik wil eigenlijk meteen beginnen, als je het niet erg vindt.
Carl vertelde mij dat het om jullie zoon gaat, klopt dat?
Ja, dat klopt. Mijn zoon, Josh. - Iets volgt hem.
Laat het haar zien.
Ik begon met de gewoonlijke controles, gezondheids test, medische dossiers, alles normaal.
Maar toen zag ik de foto's.
De eerste keer was ongeveer zes weken geleden. Ik dacht dat het aan de camera lag.
En toen werd duidelijk dat het meer dan dat was.
Ik heb hem ondervraagd, maar hij zegt niks, hij is bang.
Ik ben ook bang. Er is iets in dit huis, ik kan het voelen.
Het wil mij hier niet.
Kan ik hem ontmoeten?
Hoi, Josh. Ik ben Elise. Ik zou je graag wat simpele vragen stellen.
Vind je het leuk om hier te wonen? - Ja, ik denk het.
Zijn er in deze buurt veel kinderen van jouw leeftijd?
Een paar.
Ricky woont hiernaast. - Dat lijkt me leuk.
Is er iets dat je niet leuk vindt aan dit huis?
Ik heb soms nachtmerries. - Wat gebeurt er in je dromen?
Ik zou graag iets met je willen proberen, Josh. En ik beloof dat het geen pijn doet.
Ik wil dat jij je gewoon ontspant.
Luister naar het tikken. Concentreer je erop. Sluit al het andere buiten.
Voel hoe je slaperiger wordt.
Je bent nu in je droom. Kijk om je heen. Wat zie je?
Ik zie mezelf slapen in bed. - Ben jij in je slaapkamer?
Ik ben ergens waar het donker is. Het is hier altijd donker.
Ben je alleen?
Ze is hier. - Wie is zij?
Ze zegt dat ze een vriendin is. Ze bezoekt me elke avond.
Waar is ze op dit moment? Is ze hier, in dit huis bij ons?
Ik wil graag met haar praten.
We gaan een spelletje spelen. Het heet "Warm en koud."
Ik ga hier rondlopen en jij vertelt me of ik warmer of kouder word.
Koud.
Warmer.
Kouder.
Heter.
Erg heet.
Alsjeblieft, ga daar weg.
Wie ben jij?
Wat wil je?
Wat is er gebeurd? - Ik zag wat hem achtervolgt, het is geen vriendin.
Het is een parasiet. Ik heb nog nooit zoiets kwaadaardigs gevoeld.
Het wil hem zijn.
Mrs Lambert, ik denk dat uw zoon een unieke eigenschap heeft, een gave.
Als hij slaapt, kan hij naar plekken gaan, dingen zien...
dingen die geen enkel mens zou moeten zien.
Alleen nu kan één van de doden hem ook zien.
Kunt u het stoppen?
Ik kan zijn gave wegnemen om zijn herinnering te onderdrukken van zijn eigenschap.
Hoe moeten we dat dan doen?
Ik laat het je zien.
Doe wat u moet doen. Zorg dat hij het vergeet.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Insidious: Chapter 2 (2013)
Vertaling: Cranedriver Controle: WinchesterGirl
"Gisteravond zag ik mezelf slapen, toen vloog ik weg."
Toen Renai met hem praatte, wilde hij niet ontwaken...
We brachten hem naar de beste doctoren die we konden vinden, maar niet één had een idee.
Uiteindelijk namen we hem maar mee naar huis, nog steeds in coma.
Toen gebeurde er rare dingen rondom het huis. Onverklaarbare dingen.
Ik was heel bang en we verhuisden, maar het bleef gebeuren.
Denkt u dat er een soort bovennatuurlijke kracht bezig was?
Wanneer huurde u de overledene Elise Rainier in?
Toen we geen plaats meer hadden om heen te gaan.
Er staat in uw verklaring, dat gisteravond om ongeveer 22:00 uur...
dat Elise uw man in een hypnose bracht. Ze deed dit als onderdeel van een ritueel.
Zij geloofde dat hij zo zijn onderbewustzijn kon projecteren op...
Sorry, ik kan mijn eigen handschrift niet eens lezen.
een geestenrijk, waar hij uw zoon kon vinden...
en hem weer bij bewustzijn kon brengen.
En u dacht echt dat dat zou helpen?
Ik moest wel.
Wat ze ook deed, het werkte. Dalton ontwaakte.
En wat gebeurde er nadat uw zoon ontwaakte?
Waar ben je?
Haal Dalton hier vandaan en bel een ambulance.
Waarom kijk je zo naar me?
Denk jij dat ik dit gedaan heb?
Geloofde je hem?
Hij is mijn man. - Dat vroeg ik niet.
Ja, ik geloofde hem. Mijn man is niet in staat iemand te vermoorden.
Dit is een foto die Elise nam, vlak voordat ze vermoord werd.
Kun je mij vertellen wie dat is?
Er gebeurde veel rare dingen in ons huis.
Ik zag een verschijning, heel veel dingen... - Zeg je nou dat dit een foto is van een geest?
Ik ben niet geïnteresseerd in geesten. Maar wel in degene die ze creëren.
Elise had schrapen in haar nek die gemaakt zijn door mensenhanden.
Ik laat het je weten als de forensische dienst die schrapen aan je man linkt.
We zijn thuis. - Hoi, jongens.
Kijk eens wat ik heb gemaakt. Een beker telefoon, jij houdt hem aan je oor...
en ik praat in dat deel.
Je bent geniaal, echt fantastisch. Bedankt dat je op hem wilde letten.
Ik pak hem wel. - Ik ga naar boven en maak de bedden op.
Bedtijd, jongens. - Hoelang moeten we hier blijven?
We gaan een tijdje naar oma's huis, terwijl de politie in ons huis werkt.
Dit huis is al heel lang in de familie.
En jullie mogen in papa's oude kamer slapen.
Heb je hier wel eens iets slechts gezien? - Nee, en jij ook niet, oké?
Ik ben gewoon blij dat je wakker bent.
Welterusten, jongens. - Welterusten.
Hij heeft het je gezegd.
Kijk eens wat ik heb gemaakt. - Moet dat nou?
Dit is stom.
Kom op nou, het werkt echt. Ik wil je iets vragen.
Goed dan, ga verder naar achter, het touwtje moet strak staan.
Wat denk je dat het is? - Ik vind het stom.
Het gebeurt nog steeds. - Wat?
Ik hoorde de piano uit zichzelf spelen beneden, en ik vond Kali op de grond naast haar wieg.
Misschien is ze gewoon uit haar wieg geklommen, heeft ze dat niet eerder gedaan dan?
Wat is er mis met jou?
Ik wil gewoon verder gaan, ik wil weer een normaal gezin zijn.
Er is hier niks normaals aan, oké? Dat ding is hier nog steeds.
Elise is dood, niemand heeft het erover, maar iemand heeft haar vermoord.
Laten we er dan over praten. Denk jij dat ik het gedaan heb?
Nee, dat denk ik niet. - Mooi, want ik weet wat er gebeurd is.
Ik ging naar die plek om onze zoon terug te halen, en iets duivels volgde mij en vermoordde Elise.
Dat heb jij gezien. Jij hebt die dingen gezien.
Luister eens. Niets valt ons meer lastig. Niet meer. We hebben ons gezin terug.
We hebben onze zoon.
Moeten we ons daar niet op concentreren?
Je zou denken dat door al de geesten die we gezien hebben...
dat ik me op één of andere manier beter moet voelen over het feit dat Elise er niet meer is.
Jij en ik hebben informatie uit de eerste hand dat er meer is na de dood.
Maar het helpt niet.
Het blijkt dat een levend persoon altijd beter is.
Ze had de leeskamer altijd op slot.
Jij eerst.
Opgejaagde Ninja-beer.
Dit is onzin.
Die beer kan maar beter een Ninja zijn. - Beren hebben een goed reukvermogen.
Ik denk dat het beter is als we hier niet zijn. We kunnen beter gaan.
Dat is haar privékamer. Daar kun je beter niet...
Zie je wel. - Mijn ballen.
Ik ga je niet helpen.
Hallo Josh, ik ben Elise.
Ik zou je graag wat simpele vragen willen stellen. Van die vragen die je niet fout kunt hebben.
Vind je het leuk om hier te wonen?
Amateur framing. Gewoon verschrikkelijk.
Kunt u het stoppen?
Ik kan zijn gave wegnemen om zijn herinnering te onderdrukken van zijn eigenschap.
En hoe doen we dat? - Ik laat het je zien.
Tegen wie praat hij nou?
Ik kan zijn gave wegnemen om zijn herinnering te onderdrukken van zijn eigenschap.
En hoe doen we dat? - Ik laat het je zien.
Daar.
Slapen. Toen vloog ik weg.
Verlaat ons alsjeblieft niet nog een keer.
Oma? - Ja?
Er staat iemand achter je.
Mijn God. Het was hier. Ik zag iemand. - Nee, dat zag je niet.
Ja, echt. Er was iemand. - Mam, er is hier niemand.
Want als dat zo was, dan zou mijn gezin daarvan schrikken, en ik wil niet dat Renai dat hoort.
Begrepen?
Ja, je hebt gelijk, ik heb het me vast verbeeld.
Probeer wat te slapen.
Wil je een lepel?
Kom op, we moeten hem uitrekken tot aan die boom.
Ik heb je te pakken.
Ik ben onschuldig. Hou op, dat kietelt. - Ik ga je opeten.
Lieverd, wat wil je voor het ontbijt?
Wat je maar wilt.
Het maakt me niet uit.
Wat is er aan de hand? Wat is er? Je kunt het me wel vertellen.
Ik had een nachtmerrie.
Waar ging het over?
Ik lag in mijn bed te slapen, en oma kwam binnen.
Ik kon nog iemand in mijn kamer zien. - Verlaat ons alsjeblieft niet nog een keer.
Oma? - Ja?
Er staat iemand achter je.
Ik probeerde mezelf wakker te maken. Het duurde even, maar het lukte me.
Ik hoorde stemmen in de gang.
Je moet gaan. - Het was pap.
En hij praatte met iemand.
Je moet gaan.
Is er iets met papa aan de hand?
Nee, lieverd, hij heeft gewoon veel meegemaakt. Dat is alles. Wij allemaal trouwens.
Het is al goed. Het was maar een droom.
Ik breng de jongens wel naar school. Je moet rusten, doe maar kalm aan.
Kom op, jongen.
Gaat 't wel, je zei dat er iets mis was. - Wat het ook was dat Elise vermoordde...
wat het ook was dat mijn familie spookte...
het is nog niet klaar met ons.
Gisteravond zag ik iemand in mijn huis.
Ik heb jullie hulp nodig.
Herinner jij je het toen Elise voor het eerst bij je langskwam?
Om met Josh te praten toen hij nog een jongen was.
Nee, ik heb veel geprobeerd om dat deel van mijn leven te vergeten.
Tot voor kort dan.
Elise had hem gehypnotiseerd en stelde hem een reeks vragen.
Ik heb de originele beelden van die avond gedigitaliseerd.
Ik heb het beeld gecropped en belicht.
Is dat Josh?
Hoe is dat mogelijk? - Dat weten we niet.
Was Elise hier maar om ons te helpen.
Renai Lambert, dit is rechercheur Sendal.
Hallo, rechercheur.
Ik zou u nog informeren als ik de forensische resultaten binnen zou krijgen.
Het lijkt erop dat de kneuzingen in Elise's nek niet overeenkomen met de handen van uw man.
We sluiten nog niks uit op dit moment, maar ik vond dat u het moest weten.
Dank u, rechercheur.
Dat moest ik echt even horen. Dank u.
Wees maar stil, kleine meid. - Waag het niet.
Waag het niet.
Hij is er.
Carl, ik ben Specks. Degene die je aan de telefoon sprak.
Hallo, kom binnen.
Hallo, Carl. Het is lang geleden.
Het lijkt wel of ik voor ons beiden ben verouderd.
Alsjeblieft, hou op. Je hebt Specks al ontmoet. Dit hier is Tucker.
Elise sprak veel over je.
Ze zei dat je de één na beste persoon was waar ze ooit mee werkte.
De één na beste? Dat is aardig van haar.
Ik wilde nog bijpraten met haar, bellen... Maar ik stelde het altijd uit tot de volgende week.
En nu is ze er niet meer. - Of dit wordt je kans om vaarwel te zeggen.
Specks zei me over de telefoon, maar ik weet niet zeker of we moeten...
We hebben vragen die beantwoord moeten worden en de enige persoon waar we aan dachten was Elise.
Help ons alsjeblieft, Carl. Help ons in contact te komen met haar.
Iedereen heeft zijn eigen manier om contact te leggen. Dit is de mijne.
Ik stel vragen en de geesten geven antwoord, met de dobbelstenen...
je zoekt naar woorden aan de hand van de letters.
Elise, we roepen je op. Vertel ons of je er bent.
Praat alsjeblieft met ons. Geef ons een teken dat je mijn stem kunt horen.
Ik had dit even moeten uitleggen. Dit is geen exacte wetenschap.
Soms kan er geen contact gelegd worden.
Zeg me alsjeblieft of je er bent.
Ben je er?
Ik ga... - Verbreek de cirkel niet.
We moeten weten wie je vermoord heeft. Zeg het ons.
Zij heeft het gedaan.
Wat wil ze?
Ik zie het.
V-e-r-m-o-o-r-d-e-n.
Waar is ze?
Verstoppen.
Waar verstopt ze zich?
Vertel ons waar we je moordenaar kunnen vinden.
"Lady Angls"? Wat betekent dat?
Het is Engelen. "Onze vrouwe van de Engelen". Het is een ziekenhuis.
Dat weet ik, omdat ik daar gewerkt heb.
Het meeste van 't werk was in de oostvleugel. Dat is nu allemaal gesloten.
Nu zijn alleen de geesten nog over. - Persoonlijk heb ik liever geesten dan mensen.
De vraag is, waar zoeken we naar?
Elise leidde ons hierheen met een reden. - Vergeet het eigenlijke gebouw...
Denk aan de doctoren, de verpleegsters waar je mee werkte, de patiënten, iedereen.
Wat is er?
Daarbinnen.
Wat was er in deze ruimte?
Dit was de intensive care.
Ik weet het nog heel goed.
Zullen we een pizza-avond houden vanavond? - Wat dacht je van macaroni en kaas?
Macaroni en kaas. Goed, dat doen we.
Wees stil en raak niets aan.
Hoe is het met hem? - Zijn vitale tekenen stabiliseren...
maar hij reageert nog steeds niet.
Zijn bloeddruk wordt al beter, nadat we de dosis hebben verhoogd.
Een paar dagen later zag ik hem weer, voor de laatste keer.
Parker, wat doe jij...?
Je hoort te rusten. Je zou niet uit bed moeten komen.
Ik wil me graag verontschuldigen voor mijn zoon laatst.
Hij moest weer eens nieuwsgierig zijn.
Hillary, waarom loopt de patiënt van kamer 104 hier rond?
Hoe bedoel je? - De patiënt van de I.C., Parker Crane.
Hoe bedoel je "loopt rond hier"? - Ik stond net met hem in de lift.
Hij zou in bed moeten liggen... - Lorraine, die patiënt stierf gistermorgen.
Hij pleegde zelfmoord.
Waarom was hij hier eigenlijk?
Hij probeerde zichzelf te castreren.
Nee. Nee, niet weer. Alsjeblieft niet.
Je dode ziel vermoordt zijn levende huid.
Ik zal leven. Ik wil leven.
Alleen als je hen vermoordt.
Alsjeblieft niet. Ik kan het niet, moeder.
Laat me het alsjeblieft niet doen. - Het moet.
Of je vaagt weg.
Ja, dat kunnen we. - Onmogelijk.
Is dit ons mannetje? - Parker Crane, dat is hem.
Zijn adres, er is daar iets.
Het is al goed, je bent in orde.
Waar is Kali? - Die is in orde, ze is in haar kamer, ze slaapt.
Nee, dat is ze niet. - Ze slaapt.
Zie je wel? Ik zei het toch, ze is in orde.
Wat is er gebeurd? - Iemand viel me aan.
Wie? - In de woonkamer, een vrouw.
Ze sloeg me, en die dingen zijn terug. We moeten de kinderen pakken en wegwezen.
Het ligt niet aan het huis, dat weet je. We hebben het al eens meegemaakt.
Ze zullen ons achterna komen, je moet gewoon niet bang zijn, je moet rustig aan doen.
Rustig aan doen? Dat kan ik niet. Er zijn overal geesten, het is alsof we al dood zijn.
Nee, dat is het niet.
Dit lijkt niet op dood zijn. Ik weet het.
Ik heb het gezien. Ik heb gezien waar die dingen bestaan.
Ze willen wat jij hebt. Leven. Maar ze hebben geen macht over jou.
Het enige dat je moet doen, is ze negeren en dan gaan ze weg.
Zie je, ik zei het je toch?
Waar ben je mee bezig?
Dat is het liedje dat er steeds speelt. - Welk liedje, waar heb je het over?
Ken je dat liedje niet? - Nee, die ken ik niet.
Dat is mijn liedje. Het liedje dat ik voor jou schreef.
Het is niet het liedje waar we ons druk om moeten maken.
Er is iemand in dit huis.
Blijf hier.
Kijk eens. Ze hebben het raam opengelaten.
Kijk uit waar je loopt.
Voel jij niet iets?
Laten we zeggen dat dit huis niet een plek is waar veel goede dingen zijn gebeurd.
Er zijn hier vast veel verzamelaars objecten.
Wat is die stank toch?
Boven.
Ik denk dat dit de slaapkamer van Parker Crane is.
Het ziet er een beetje verwijfd uit voor een jongenskamer, vind je niet?
Moet je dit poppenhuis eens zien.
Ik heb ook een poppenhuis gehad. Dit is een "Rhode Island Red".
Kom, laten we hier weggaan.
Dit is mijn kamer.
Wie zei daar wat?
Je mag hier niet zijn.
Wat als iemand je ziet? Ze laten mij je dan vermoorden.
Wat?
Ik wil je iets laten zien.
Hou op, Foster. Ga terug naar bed, je brengt ons nog in de problemen.
Ik ben Foster niet.
Foster, word wakker.
Alsjeblieft, word wakker.
Wie ben jij?
Degene die hij vermoord heeft.
Wat wil je?
Help me.
Laat de pijn ophouden.
Het is al goed.
Het is maar een droom.
Je probeert haar te bereiken, maar het lukt je niet.
Niet vanaf daar.
De schaduwen zijn je thuis nu.
Waarom heb je ons hierheen gebracht?
Waar zoeken we naar?
Mors? Latijn voor "dood"?
Dit is de vrouw die in mijn huis was.
Wat is er gebeurd?
- Geef me je zaklamp.
Je bent Elise niet, hè?
Nee.
Wie ben je?
Mater Mortis. "Moeder van de dood".
Wat betekent dat? - Het is letterlijk.
Het betekent simpelweg de moeder van Parker Crane.
Til hem op.
Raak niets aan.
Jongens...
Bruid in het zwart.
Bruid in het zwart, ik ken die naam.
Wat heb je daar?
Eén van de slachtoffers wist aan de moordenaar te ontkomen.
De politie zei dat ze haar aanvaller omschreef...
als een oude vrouw gekleed in een zwarte bruidsjurk en sluier.
Bruid in het zwart eist zijn 15e slachtoffer. - Slachtoffers.
Parker droeg die jurk om zijn moorden te plegen.
Het was zijn vermomming.
Hij moordde voor zijn moeder omdat ze hem daartoe dwong.
Hij wilde zijn jeugd terug, daarom zat hij achter je zoon aan.
Waar heb jij gezeten? - Ik moet met je praten. Waar is Josh?
Hij ligt de hele dag al ziek in bed. - Waar zijn Dalton en Foster?
Ik heb ze net bij Jessica afgezet. Hoezo? - Jij en de kinderen zijn in gevaar.
Ik leg het wel uit, maar niet hier. Stap alsjeblieft in de auto, dan gaan we.
Heb jij ze ook gezien?
In het huis?
Het is niet het huis. Het is Josh.
Ze zijn weg. Tijd om te gaan.
We horen alles. Roep maar als je ons nodig hebt. Het codewoord is "Quesadilla", zeg het met mij.
Ik dacht dat we het eens waren dat het codewoord "Eenhoorn" zou zijn?
Quesadilla gebruik je sneller in een gesprek. - Nee hoor, hoe wou je dat dan doen?
Het is lunchtijd, het is quesadillatijd. - Jongens.
Serieus? Ik denk niet dat het uitmaakt. Je zult het wel merken als ik je nodig heb.
Verdovingsmiddel.
Josh, ben met Renai winkelen. Zie je later. Mam.
Kan ik u helpen? - Mijn naam is Carl.
Ik weet dat jij me niet meer herinnert. Elise en ik hebben daar wel ons best voor gedaan.
Je hebt gelijk, ik herinner me jou niet meer.
Je moeder belde mij toen je wat problemen ondervond.
Van wat is zag, schrok ik nogal, dus heb ik Elise erbij geroepen.
En nu dat Elise er niet meer is, vroeg ik me af of jij me wat afsluiting kunt bezorgen.
Ik heb het nodig.
Natuurlijk.
Dit is best wel spannend. Ik voel me net een FBI-agent.
Vertel me wat je denkt. Wat weet je?
Ik denk, dat toen Josh naar die andere wereld ging...
dat er iets anders terugkwam.
We denken dat het een geest is die al vele malen heeft gemoord, en die het vaker zal doen.
Daarom moest ik jou en de kinderen daar weg zien te krijgen.
Gisteravond toen ik in zijn ogen keek, zoals ik elke dag doe in de afgelopen twaalf jaar...
was dat de eerste keer dat ik hem niet herkende. Ik ben bang van hem.
Nu is er bij het huis een kennis van mij en Elise, hij praat nu met Josh...
en we gaan hem proberen te verdoven, en als dat werkt, proberen we de echte Josh te bereiken.
En wat als we hem niet kunnen vinden?
Voel jij je wel goed? - Het gaat prima.
Ik werd wakker en voelde me gewoon niet lekker. - Ik denk dat ik jou vragen wil...
of je enig idee hebt wat er met Elise gebeurd is? - Nee, dat weet ik niet.
Ik hoef je er toch niet aan te helpen herinneren, dat ik niet de persoon ben die je raar aankijkt...
als je mij iets ongewoons vertelt?
Ik heb dingen gezien, die de meeste mensen in hun slaap nog niet bedenken.
Elise stuurde mij naar een plek die me nog steeds achtervolgt in mijn dromen.
Maar ik heb mijn zoon terug.
Ik verliet de kamer voor maar tien minuten, en toen ik terugkwam, was Elise dood.
Ze was gewurgd.
Dat is verschrikkelijk.
Toen je een jongetje was, zei je dat een oude vrouw je achtervolgde.
Heb je diezelfde oude vrouw gezien toen je in die andere wereld was?
Wil je wat te drinken?
Een glas water zou wel lekker zijn. - Natuurlijk.
Wat heb je daar?
Niks hoor. - Ik dacht dat je met je dobbelstenen speelde.
Sorry? - Mijn moeder zegt dat je speelt met dobbelstenen.
Heeft ze dat gezegd? Ik wist niet dat jullie elkaar vanochtend gesproken hadden.
Ik dacht dat ik wel een lezing kon geven.
Wat heb je achter je rug?
Waarom vraag jij je dobbelstenen niet wat ik achter mijn rug heb?
Toe dan. Gooi ze, en weet het.
Moeder zei dat je heel goed met ze bent in het huis.
Kom op, het zal leuk zijn.
Wat heeft Josh...
Wat heeft Parker Crane achter zijn rug?
Mes.
Ze had altijd al gelijk.
Luister naar me.
Ik ken jou toch?
Als jij hier bent, hoef ik zeker niet te vragen waar ik ben?
Hij heeft je vermoord.
Het spijt me. Dat ding gaat mijn gezin vermoorden als ik niet terugkom, ik zit hier gevangen...
ik word zwakker hoe langer ik weg ben van mijn lichaam.
Elise is hier niet.
Dan moet ik haar vinden.
Daar gaan we dan, steeds maar verder.
Je moet de anderen vermoorden.
Het is de enige manier om in leven te blijven.
Houd je kop. Ga mijn hoofd uit. Houd je kop, donder op. Ga mijn hoofd uit.
Goed, ik heb net bericht gekregen van Tucker. Hij zegt dat ze er klaar voor zijn.
Doe dat niet.
Wat is er? - Er staat iets recht voor je.
Ik zie helemaal niemand. - Hij staat recht voor je.
Hij praat met je.
Wat zegt hij? - Hij heeft je baby.
Wat doet hij nu? - Hij wijst iets aan.
Daar.
Ik hoorde een geluid uit Kali's kamer komen. Het was te horen op de babyfoon.
Het was vast gewoon storing. - Het klonk zo helder, een soort gefluister.
Ik schrok me rot.
Wat is dat nou weer?
Wacht even.
Blijf hier.
Er is hier iemand binnen.
Ga weg bij haar.
Ik wou dat ik kon zeggen dat het goed is je te zien.
Het spijt me zo erg.
Je zou hier niet moeten zijn. - Uiteindelijk komen we allemaal door deze plek.
Hopelijk onderweg naar een betere plek. Ik heb die plek gezien.
Maar ik kwam hier terug omdat ik je hoorde roepen, en ik denk dat ik kan helpen.
Wat doe jij hier? Jij hoort hier niet te zijn. - Ik heb je gefaald.
Nee, dat heb je niet.
Je zocht naar Josh en je hebt hem gevonden.
Jij hoort hier niet, net zo min als dat die entiteit in jouw wereld hoort.
Ik weet niet hoe ik het moet bestrijden. - Daarbuiten, in de duisternis heeft ze een thuis.
Waar al haar levensherinneringen leven. Gebruik die om haar uit jouw lichaam te lokken...
zodat jij weer terug in je lichaam kunt. - Maar waar vind ik haar thuis?
Alleen jij weet waar dat is.
Ik herinner het me niet.
Misschien vragen we het aan de verkeerde Josh.
Ik zag wat hem achtervolgt, en het is geen vriend. Het is een parasiet...
en ik heb nog nooit zo'n kwaadaardige aanwezigheid gevoeld.
Het wil hem zijn. Ik denk dat uw zoon een unieke gave heeft...
Ik heb je hulp nodig. Ik heb geen herinneringen meer van die oude vrouw.
Maar jij wel. Ik moet weten waar ze woont.
Ik laat het je zien.
Dus daar ging dat over.
Ik wacht op de jongens, ze zijn nog niet thuis. - Is mijn vriend Carl nog langs geweest?
Nee, ik denk het niet.
Jullie hebben dit jezelf aan gedaan.
Het is zo lang geleden dat ik echte pijn heb gevoeld.
Help me.
Ik mis het, maar niet zo veel als anderen pijn te doen.
Ga weg hier. Rennen.
Ik kom nog terug voor jou, mammie.
Oké, jongens, we zijn er. Bedank Jessica even. - Dank je wel.
Niets te danken. - Ik zie je morgen.
Ik wilde dit niet. Zij wilde dat ik je zou vermoorden.
Ik zei nee, maar nu weet ik dat ze gelijk had.
Je bent een zielige, ondankbare trut.
Je hebt geen idee hoezeer jij je leven hebt vergooid met je angst voor de doden.
Want je zult snel één van hen zijn.
En wanneer ik je mee naar mijn huis neem, dan zul je weten hoe blij je had moeten zijn...
voor dat kleine tijdje dat je had in de zon.
Mijn naam is Parker. - Wat is dit?
Heb jij dit gedaan?
Waag het niet.
Spreek de waarheid.
Heb jij dit gedaan?
Dat is jouw naam niet.
Dat is niet je naam, dat is de naam die je vader je gaf.
Jouw naam is Merelyn.
Begrijp je me?
Zeg mij na.
"Mijn naam is Merelyn".
Zeg het. - Mijn naam is Merelyn.
Stil nu maar. Jij gaat een braaf meisje zijn. Jij krijgt...
Ik kan de duisternis in gaan, en papa vinden als ze slapen gaan.
Dat is te gevaarlijk. Ik ben je al bijna een keer kwijtgeraakt, dat wil ik niet nog een keer.
Ik kan hem vinden, ik beloof het je.
Ik hou van je.
Verwoest haar, Josh. Eindig het.
Waar ben ik?
Laat haar gaan.
Waar is hij? - Hij is bij Renai.
Help mij de herinnering aan haar te vernietigen. Het zal je vrijmaken.
Alsjeblieft, laat me binnen. Open de deur.
Kleine meisjes moeten leren om braaf te zijn.
Kom terug.
Ga nu. - Ik wou dat ik je met me mee kon nemen.
Dat kan niet. Maar je kunt Carl meenemen. Ik zei je al dat je hier niet hoorde.
Ik voelde je hartslag toen ik je omhelsde, je leeft nog. Het is tijd om weer te leven...
maar jullie moeten nu gaan.
Ga terug.
Waar ben je, jongen?
Mijn jongen. Wat doe jij hier? - Ik kwam om je thuis te brengen.
Hoe heb je mij gevonden? - Ik heb je voetstappen gevolgd.
Alsjeblieft, word wakker. Waar ben je, kom terug.
Dat is mama. - Word wakker.
Kom bij me terug. - Slimme jongen.
Volg mij.
Word wakker.
Ik ben het. Het is al goed.
Papa, je bent terug.
Dankzij jou.
Renai, ik ben het. Het is al goed.
Ik probeerde je te bereiken, ik heb alles geprobeerd.
Ik heb je liedje gespeeld.
Ik had moeten weten dat jij het was. Alleen jij kunt het zo slecht spelen.
Kom maar op.
Zijn jullie er klaar voor? - We zijn er klaar voor.
Klaar om te vergeten, voor altijd. Niet meer reizen, oké?
Dit is de enige wereld waarin we willen zijn. - Heel goed, Mr Lambert.
Sluit je ogen... Allebei.
Haal nu diep adem... En luister naar het tikken.
Jullie voelen jezelf slaperiger worden, en slaperiger.
En laat de duisternis nu verder en verder wegdrijven.
Wie is daar? - Ik heb 'n bericht voor u, het gaat over Allison.
Is dit één of andere grap? - We hebben een goeie vriend...
die gesproken heeft met Allison. - Dat is niet mogelijk.
Jullie kunnen beter gaan, of ik bel de politie. - Wacht.
Wie zijn jullie? - We helpen mensen, mevrouw...
Mensen die gekweld zijn door... - Wie is die mevrouw?
Welke mevrouw, lieverd? - De mevrouw die achter ze staat.
Onze vriend wilde jullie laten weten dat het ongeluk van Allison geen ongeluk was.
Dat ze werd gereanimeerd, en weer tot leven kwam.
Mijn God.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Vertaling: Cranedriver ~ Controle: WinchesterGirl