NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
NA PODSTAWIE POWIEŚCI RICHARDA K. MORGANA
Odrąbie ci członki Obedrze ze skóry
Podoszywa sobie od dołu do góry
Nie wychodź z domu Do mrocznej głuszy
Bo Pan Łatka ci kości pokruszy
Trzymaj się, Ortega. Mówię do ciebie.
Przecież tu jestem.
A Samir?
Nic mu nie jest. Skup się na przeżyciu.
Osłonił mnie.
Spokojnie, bo stracisz powłokę.
- Cholera! - Kurwa.
Obudź się!
- Otwórz oczy! - Spać.
Mów do mnie.
Opowiedz mi o Rykerze. O Eliasie.
Miał najwięcej otwartych spraw.
Wnerwiał mnie.
Tępy, ale przystojny.
To twój typ?
On nie był tępy, a ty nie jesteś przystojny.
Już prawie jesteśmy. Trzymaj się.
- Pomocy. - Proszę zeskanować palec.
To zatrzyma krwawienie?
Za usługę należy zapłacić.
PŁATNOŚĆ ODRZUCONA
Przykro mi, panna Ortega nie ma środków,
by zapłacić.
- Ma umrzeć? - Nie odmawiamy pomocy.
Jak najszybciej ją otrzyma.
PŁATNOŚĆ PRZYJĘTA
Myślałam...
Proszę tędy.
- Da się ją uratować? - Stos jest cały.
Ale może stracić powłokę. Ramię jest poważnie uszkodzone.
Trzeba je amputować.
Jednak dla kogoś tak zamożnego możemy zaproponować
szeroką gamę kończyn zastępczych.
Biomechaniczne, genetyczne,
klonowane lub mechaniczne.
Polecam model Jager-Schuster 16.
Wzmocniony tytanowy szkielet
pokryty sklonowaną skórą.
Doskonałe połączenie z układem nerwowym i szkieletowo-mięśniowym.
Co najważniejsze, wygląda naturalnie.
Lepszej pan nie dostanie.
Przedłużyć gwarancję?
PODAJ DNA
Jeszcze słowo i rozwalę ci łeb.
Płatność zatwierdzona. Gratulujemy.
Poskładajcie ją.
Ojcu panienki mój gust skojarzył się z treścią żołądka.
Pomyślałem, że dodamy trochę kolorów.
Byłam wśród czerni,
a potwory obróciły moje wnętrzności w czerwień.
Nie umiem sobie wyobrazić, co panience uczyniono.
Wiem jednak, co może pomóc.
Chce panienka mnie uderzyć?
Co?
Nie chcę cię skrzywdzić.
Bez obaw.
Musi panienka zrozumieć, że ja nie odczuwam bólu.
Nie pokonują nas wrogowie.
Ulegamy własnym lękom.
Niech panienka Elizabeth nie obawia się potworów.
Niech to one drżą przed panienką.
Cudownie! Jeszcze raz?
Jak chcesz oberwać, ja ci przyłożę!
Proszę natychmiast odejść.
- Biedronko. - To niebezpieczne.
To ja. Jestem tu.
Byłam w mrocznym lesie, tato. Pełnym potworów.
- Gdzie byłeś? - Nie wiedziałem...
Krzyczałam, a ty nie przyszedłeś!
Co ty sobie myślisz?
- Widziałeś to? - Owszem.
Zakłócił pan terapię, a robiliśmy postępy.
Terapię? Kazałeś jej się uderzyć, zjebie!
Chcę ją nauczyć bronić swojego ciała i umysłu.
Kurs samoobrony
połączony z psychochirurgią i terapią
może pomóc ofiarom...
Ty i hotel to jedność, tak?
Czujesz ból?
Nie.
Ale odczuwam złość.
Dalej, blaszaku.
Otrzymałem wiadomość ze szpitala.
Porucznik Ortega jest ranna.
Poważnie.
To nie koniec.
Miejscowi...
są spisani na straty.
Nie Kristin.
Po imieniu.
To zły znak.
Nie powiedziałem...
Liczą się szczegóły.
Nie widzisz tu schematu?
Ona nie umrze.
To dla ciebie coś nowego.
Nie pozwolę na to.
Nie tym razem i nigdy więcej.
Taki już jesteś, skarbie.
Przemierzasz wieki, a śmierć podąża za tobą.
Poetyckie.
Jestem wytworem twego umęczonego umysłu, wypowiadam twoje myśli.
Kto nie kocha, ten nie ryzykuje. Parafrazując wielkiego uczonego.
Kto nie kocha, ten nie jest człowiekiem.
Parafrazując ciebie.
To pamięć powłoki,
feromony.
Duch należący do...
Do mnie?
Nie tym byliśmy dla siebie.
Miłość nie ma końca.
Może życie też nie powinno.
Może powinniśmy żyć wiecznie.
Może walczyliśmy na darmo, może ty na darmo zginęłaś.
Co u niej?
Operują ją.
Sukinsyn prawie oderwał jej rękę.
Twoja kobieta to twarda sztuka. Da radę.
- Nie jest moja. - No tak.
Operacja? Czemu nie kupisz jej powłoki?
- Jest neokatoliczką. - Ma kodowanie?
Odrzuciła je.
Więc można ją legalnie upowłokowić.
Co nie znaczy, że by tego chciała. Nie wybaczyłaby mi.
To kiepski moment, Poe!
Proszę przekazać Elliotowi, że z nim nie rozmawiam.
Sam mu powiedz.
- Nie mogę. - Czego chcesz?
Uzyskałem istotne informacje.
Sprawdziłem ogromną liczbę firm wydmuszek
oraz fałszywych tożsamości i uzyskałem dane
na temat obrazów z apartamentu Isaaca Bancrofta.
Kupiec pochodzi z Wołgogradu. Sfinansował zakup
za pośrednictwem spółki wydmuszki Ural Syth.
Jej prawdziwym właścicielem jest Siergiej Brewłow.
Znam to nazwisko, był na przyjęciu u Bancrofta.
Prześlij mi adres. Jadę tam.
Operują twoją kobietę,
a ty dalej prowadzisz śledztwo dla Mata.
Tak cię obchodzi?
Już ustaliliśmy. Nie.
Bancroft dostanie zabójcę,
ty wolność i to wszystko?
Na przyjęciu był Siergiej,
ale też duch, który zabił Abbouda i ranił Kristin.
Idziesz?
Pewnie. Wyżyję się.
To wzbudzi zaufanie...
POLICJA BAY CITY
...do policji.
Nie mam czasu, panno Prescott.
Dla mnie pan znajdzie.
Ma pan coś, co należy do mojego klienta.
Niech złoży wniosek w normalnym trybie.
Widzę, że ma pan kiepski dzień.
Pomogę panu, nim sam go pan pogorszy.
Jeśli będę musiała coś składać,
pan Bancroft urządzi tu taką jatkę,
że poleje się też pańska krew.
W przenośni oczywiście.
Po co pani przyszła?
Macie tu klona pana Bancrofta.
Niedopuszczalne jest przechowywanie go...
w takim miejscu.
Davis, zabierz pannę Prescott do magazynu dowodów.
Następnym razem proszę nie zwlekać.
Idź, dogoni cię.
Co to ma być, urlop? Do roboty!
Proszę mnie nie dotykać, bo straci pan dłoń.
Pracujesz dla nich, ale nie jesteś jedną z nich.
Nie mów tak do mnie przy moich ludziach.
Urodziłaś się na dole, tak jak ja.
Doprawdy?
Nie jesteśmy tacy sami, kapitanie.
Jedno z nas jest marionetką
kontrolowaną przez siły, których nie pojmuje.
A drugie to ja.
O co chodzi?
Znaleźliśmy Levine'a w piwnicy.
Stos wyrwany i zmiażdżony. Jak u Abbouda.
Chryste.
Było ich dwóch. Czemu widzę tylko jednego?
Drugi usunął się z systemu.
Z całego, co jest niemożliwe.
Nasz sprzęt jest odporny. Ale proszę spojrzeć.
- Co to? - Mam teorię.
Na przyjęciu u Bancrofta Ortega zeskanowała paru gości.
Jasne.
Jeden nie pojawił się w jej ONI.
Sposób, w jaki usuwa się z nagrań,
jest podobny. Nie mam pewności...
Mickey, mam dwa trupy i ranną,
więc bądź pewny tropów.
To ten sam facet. Duch.
Dopiero teraz się o tym dowiaduję?
Co wy tu, kurwa, jaracie?
Co się da.
Myśleliśmy...
Koniec myślenia.
To rozkaz.
Roześlę nakaz aresztowania Kadmina,
który dzięki wam gania po mieście w powłoce gangusa.
Kapitanie, proszę przekazać Ortedze, że jest mi przykro.
Usiądź.
Chyba powinienem ci podziękować, Hemingway,
za wysłanie Leunga.
Mam kolejną szansę, by zabić tego zakłamanego mordercę.
Nazywa się Kovacs i jest Emisariuszem.
- Trzymaj się od niego z dala. - Emisariusz zabił mi brata?
Nie nazywaj swojej kopii „bratem”.
Nienawidzę nieścisłości.
Pracowaliśmy razem przez dwieście lat.
Ramię w ramię.
Nie wiem, w ilu powłokach.
Mieliśmy tylko siebie.
Aż tu zjawia się ten czachoskoczek i go zabija.
- Mam na to pozwolić? - Lojalność.
Rozumiem i szanuję.
Sam mam rodzinę i broniłbym jej za wszelką cenę.
Ale drugi Dimi był idiotą.
Miał zabrać Kovacsa z hotelu i przyprowadzić go do mnie.
I tyle.
Dał się ponieść temperamentowi,
podjął walkę ze sztuczną inteligencją
i został zabity.
Publicznie.
Pragnę zemsty. Mój brat...
- Kopia. - Kovacs ma zdechnąć!
Rozczarujesz się zatem.
Momencik.
Jeśli przerwiesz wykonywanie kopii, zginiesz w męczarniach.
Pan Kovacs ma pozostać żywy.
Powód nie powinien cię interesować.
Masz zrozumieć, że nie wolno ci go tknąć.
Jak sam wspomniałeś, drugi ty nie żyje,
więc przemyśl swój następny krok.
Twoja kopia uległa emocjom
i skończyła w kawałkach w hotelu.
Porzuć więc mrzonki o rodzinnym honorze,
które roją ci się w tej rozstrojonej od upowłokowień głowie.
Pan Leung zabierze cię do kryjówki, w której pozostaniesz
do chwili rozwikłania tej sytuacji.
Co jest? Trzeba było zapukać. Znam cię, jesteś Emisariuszem Laurensa.
Finansujesz Isaaca, kupując od niego obrazy.
To kupa forsy. Jakby chciał uciec. Gdzie on jest?
- Nie wiem. - Padnij!
Udajesz ojca w interesach z Osaką.
O czym ty gadasz?
Niech tylko ojciec się dowie, że podniosłeś na mnie rękę.
Ty i twój kelnerzyna.
Nie jestem kelnerem i nawet cię nie tknąłem.
Teraz już tak.
Rozumiesz, kim jestem?
Wiem, kim jesteś i kogo zamordowałeś.
Myślisz, że zabiłem ojca?
Oszalałeś. Obu wam odbiło.
- Skąd znasz Dimiego Bliźniaka? - Nie znam.
Puść go, nic nie zrobił.
Umiesz tego używać?
Umie.
Zastrzelcie mnie.
Zrobię wszystko. Ale jego zostawcie.
Oskarżasz mojego syna o morderstwo?
Informuję twojego męża o utraconych 48 godzinach.
Isaac nie ma z tym nic wspólnego.
Jakie ma pan informacje?
Wróciłeś z Osaki i udałeś się na arenę walk.
Tam go spotkałeś, zamieniliście parę słów
i prawie pobiłeś go na śmierć.
- Dlaczego? - Bo korzystał
z twojego klona. Podszywał się pod ciebie.
Przepraszam, panie Bancroft.
Pomyślałam, że zechce pan zobaczyć...
swoją własność.
Możemy wrócić później.
Wszystko w porządku.
Dziękuję, Curtis. Możesz odejść.
Ty zostań, Oumou.
- Nie chcę przeszkadzać. - To nie prośba. Kto to jest?
Zaczekam na zewnątrz.
Dobry pomysł.
Więc to prawda?
Myślałeś, że możesz być mną? Zająć moje miejsce?
Sprawić, że zniknę?
- Nie o to chodziło. - A o co?
Tato...
Jak daleko się posuniesz, nim dostrzeżesz, jakie to niesprawiedliwe?
- Nie chcesz zobaczyć... - Milcz.
Chciałem, żebyś zobaczył, co umiem.
Żebyś zrozumiał, że nie jestem rozpieszczonym niedojdą.
Chciałem pokazać, że nie musisz być mną zawiedziony.
Że możesz być dumny z człowieka, na którego mnie wychowałeś.
Powinienem zniszczyć kopie.
- Skasować cię. - Zostaw go.
To ty go rozpieściłaś.
- To nasz syn. - To dorosły facet,
któremu trzeba podcierać dupę, jak coś spierdoli.
To twoja wina.
Nie dałeś mu szansy, by stał się sobą.
Nie zrobił tego.
- Nie zrobił. - Jak to?
Zabicie własnego ojca wymaga ogromnej rozpaczy.
Gniewu, przed którym nie da się uciec.
W nim go nie ma.
Ma rację.
Isaac nie mógł nikogo zabić, był ze mną.
Gdy go pobiłeś, zabrałem go do szpitala. Bez wpisu.
Czemu milczałeś?
Nikt nie powinien ci mówić,
ja ani ktokolwiek inny, jakim człowiekiem jest twój syn.
Jak mogłeś uwierzyć, że cię zabiłem?
Chciałem tylko pokazać, na co mnie stać.
Nie pragnę twojej śmierci.
Pragnę szacunku.
Obowiązkiem ojca jest to,
by dać swym dzieciom szansę na przetrwanie.
Ale czasem, niezależnie od pokładanych nadziei,
jabłko pada daleko od jabłoni.
Nie waż się go tknąć.
Dzięki za informację.
Dobra robota.
Czekam na kolejne meldunki.
Nadal chcesz być jedną z nich?
Poradzę sobie.
WŁASNOŚĆ POLICJI
Znasz go? Był na przyjęciu u Bancrofta.
Nie.
Dlaczego on ci rozkazuje?
Nikt mi nie rozkazuje.
Służę jako prawa ręka w świętej sprawie.
Mówisz jak ksiądz.
Po co żyć, nie znając swej roli na świecie?
Nie wiem jak ty, przyjacielu,
ale ja tu jestem, by kopać ludzi po dupach.
Zwij to, jak chcesz.
Jesteś jak groźny pies na smyczy.
Ja idę własną ścieżką, nie jestem niczyim narzędziem.
Pionek w armii sprawiedliwych
może być potężniejszy niż król pozbawiony wiary.
Wolę warcaby.
Nie zaskakuje mnie to.
Powiedz: czy jesteś wierzący?
Sukinsyn!
Przemyślałem ofertę.
Pod jednym warunkiem. Muszę się stąd wydostać. Teraz.
Umowa stoi. Przesyłam współrzędne.
Nie mogę się doczekać współpracy, panie Kadmin.
Ledwo go znam.
Skoczę po kawę.
Poszło lepiej, niż można się było spodziewać.
Nieźle wygląda. Jak pieprzony cud.
A ty dokąd?
Isaac to ślepy trop. Mam robotę. Z drogi.
Bo co?
Dobra, wiem,
rozwalisz mi łeb, ale posłuchaj.
Ciszej.
Ona nie chce mnie.
Ale to ty tu jesteś.
Więc zostań.
- Cześć. - Cześć.
Powoli.
Nic mi nie jest, tylko trochę boli.
Dziwne, myślałam, że obudzę się w strzępach.
A Samir?
Mówiłeś, że nic mu nie jest.
Kazałeś się nie martwić.
Nie przeżył.
Prawdziwa śmierć.
Okłamałeś mnie.
Umierałaś, nic się nie dało zrobić.
Okłamałeś mnie!
- Co to, kurwa? Co jest? - Ta ręka...
Odpłynęłam na chwilę, a ty mi montujesz części zamienne?
Straciłabyś powłokę.
To najlepszy model.
Coś jeszcze kazałeś wymienić,
skoro urządziłeś remont?
- Reszta jest w porządku. - Bancroft zapłacił?
To cud techniki. Możesz mi nią przywalić.
- W ramach pakietu rodziny Ortega. - Nie kuś.
- Przeszkadzam? - Śmiało.
Proszę.
- Całe ramię? - Wymienili je.
- A Mickey? - Nic mu nie jest.
Pracuje nad sprawą. Jak się masz?
Żyję.
Samir był bohaterem.
Zginął, ratując ci życie.
Zarekomenduję przyznanie
Medalu Waleczności. Trafi na ścianę obok twego ojca.
- Mówił, żebym zostawiła sprawę Rykera. - Dość.
- To moja wina. - Nie obwiniaj się.
Piękne kwiaty.
Mickey nie został zawieszony?
Nie, a za co?
Naprawdę piękne kwiaty.
- Piękne i drogie. - Kovacs?
Wybacz, że jej współczuję.
Za drogie. Prosisz o wybaczenie.
Ciekawi mnie dlaczego.
Chodźmy na zewnątrz, sukinsynu.
A Mickey „pracuje nad sprawą”?
Nie powinno go tam być. Okłamał cię.
Czemu nadal pracuje?
Gdybyś go zawiesił, byłoby śledztwo.
Musiałbyś udokumentować, co ukrywał.
Ktoś nie chce, by to wyszło na jaw,
więc wyciszasz sprawę.
Ale przyszedłeś, przejmujesz się.
To bukiet winnego.
Nie spodziewałeś się ataku,
- czyli nie mają cię w kieszeni. - Szefie?
Płacą ci, żebyś czasem przymknął oko.
Nikomu nie miała stać się krzywda.
Dasz nam chwilę?
Ile tylko chcesz.
Ufałam ci. Mój ojciec też.
Tak samo Samir!
Rozejrzyj się. Twoja powłoka żyje
dzięki forsie Matów.
Myślisz, że policja coś może? Jesteśmy nikim.
Możemy tylko spuścić wzrok
i czasem zrobić coś dobrego. Nic nie zmienimy.
Wpuściłeś morderców na posterunek jako ofiara społeczeństwa?
Nie wpuściłem.
- Nic nie wiedziałem! - Nie przekonałeś mnie.
Ja...
Biorę tylko po parę kredytów
za informowanie o tym, co się u nas dzieje.
Kogo informujesz? Gadaj!
Nie wiem. Nigdy go nie widziałem.
Pinguję go jednorazówką i spotykamy się w wirtualnej kafejce.
Pinguj.
- Wyślij mi adres. Już! - Dobrze.
Rozmowa się udała?
Dał mi, czego chciałam, pozwolę mu żyć.
Kurwa, gdzie moje ciuchy?
Chodźmy.
Chciałabym kupić czas.
Płatne z góry od minuty, tylko niska jakość.
Ten adres nie ma identyfikatora.
Wchodzimy na ślepo.
- Podłącz mnie. - Ja tam wejdę.
Emisariusze potrafią kontrolować środowisko.
Mogę modulować system, żeby wyglądać jak Tanaka.
Nie lubię twojej arogancji.
Płatne z góry od minuty, tylko niska jakość.
Dowiem się, kim jest. Dla Abbouda.
Cóż takiego nie mogło czekać?
Słyszałeś, co stało się przy Fell?
Były ofiary, ale cel został osiągnięty.
Na nic takiego się nie zgadzałem.
Chcę się spotkać.
Porozmawiać twarzą w twarz i usłyszeć wyjaśnienia.
Znasz warunki umowy.
Nie jesteś Tanaką. Kim jesteś?
Jestem, kim miałbym być?
To ty, Takeshi?
- Dlaczego mnie wyciągnęłaś? - Coś jest nie tak. Słyszysz?
- Nic nie słyszę. - Właśnie.
Chyba już, kurwa, dość.
Ruchy!
Witam ponownie, pani porucznik i panie Kovacs.
Nie ma to jak znajoma twarz, prawda?
Ciężko nie dostrzec, kim kiedyś byliśmy.
To jak powidok wypalony na ciele.
To była pana powłoka, prawda?
Tym jest dla mnie cenniejsza.
Jakie to będzie uczucie zginąć z własnej ręki?
Patrząc we własną twarz.
Ty pojebie.
Skasujemy cię, Kadmin.
Nie dziś.
Czego chcesz?
Zabiłeś mojego brata, muszę go zastąpić.
Umysł za umysł. Podwójne upowłokowienie nie jest tanie.
Masz u mnie dług, Kovacs.
Spłacę go.
- Już czas. - Carnage.
Nie mogę pozwolić wam na kłamstwa o Panama Rose.
Nie należy grozić pozbawieniem zysków.
Zostaw ją, to mnie potrzebujesz.
Płacą za historię miłosną. Zginiecie razem.
- Nie jest moją dziewczyną. - Nawet go nie lubię.
Dzięki.
Sporo osób go nie lubi.
Kurwa, nie jestem Ryker.
Oni tego nie wiedzą.
Panie i panowie!
Witajcie na arenie walk!
Dziś przed wami wyjątkowo ekskluzywne wydarzenie.
Ten jeden, jedyny raz
będziecie tu sam na sam z człowiekiem, który skrzywdził was
i waszych bliskich.
Dziś zobaczycie, jak ginie jego ukochana.
Wyrwiemy jej stos, niszcząc duszę!
A wszystko to na oczach tego potwora!
Oto ostateczne, krańcowe upodlenie
Eliasa Rykera!
Pamiętasz mojego brata, skurwysynu?
Ryker musiał być uroczy.
Za to ty masz wszędzie przyjaciół.
Historia tej miłości pełna jest trupów!
Prawdziwa krew, ból i śmierć!
Niedobrze.
Zabić ich!
Kochają nas.
Pewnie się zastanawiasz: „Dlaczego nie przeciął mi tętnicy?
Dlaczego nie odciął mi ręki?
Nie może trafić?
Mam aż takie szczęście?
A może pokrył ostrza Kostuchą?”.
Skosztuj.
Prawdziwa śmierć!
Nawet się nie staram.
Potnę ją na maleńkie kawałeczki.
Giń!
Podoba mi się ta nowa ręka.
Zabić oboje!
Zamknąć bramę!
Witaj, braciszku.
Napisy: Konrad Szabowicz