رسانه‌ی اینترنتی نایت مووی تقدیم می‌کند NightMovie.Co
رسانه‌ی کوچک LiLMedia.Tv
‫-: محمـد Dunham :-
‫خطر پشت سر گذاشتن چندین زندگی ‫اینه که
‫فراموش می‌کنی از مرگ بترسی.
‫ما فرشته‌ی مرگ رو ‫یه استعاره‌ی عجیب و جالب در نظر می‌گیریم.
‫ولی ترسیدن از مرگ...
‫برای آدم خوبه.
‫انقدر غر نزن.
‫اون گردنبند رو دربیار. ‫بهت گفتم بندازیش دور.
‫نه. مال مامانه.
‫تو هم درست مثه مامانتی.
‫یه آشغال سرکش نمک‌نشناس.
‫تاک؟
‫من بهشون میگم تقصیر تو نبود.
‫حقیقت رو میگم. ‫اونا مجبورن گوش بدن.
‫بهم اعتماد داری، رِی؟
‫به هر طریق ممکن.
‫چرا پدرت رو کشتی؟
‫تو فقط یه پسر بچه‌ای ‫ولی زدی حافظه‌شو ترکوندی.
‫حقش بود.
‫چون خواهرتو کتک زد؟
‫نمی‌خواست دست بکشه. ‫اون مادرمو کشت.
‫- پلیسا میگن مامانت فرار کرد. ‫- پلیسا احمقن.
‫من بهشون گفتم چه اتفاقی افتاد.
‫اون جسد مادرمو انداخت توی یه استخر مایع خنک‌کننده. ‫هیچی ازش باقی نموند.
‫هیچی.
‫واسه همین حرفمو باور نکردن.
‫من باور می‌کنم.
‫دنیاهای مسکونی ‫پر از بی‌قانونی‌ان.
‫پر از قاتل و متجاوز و برده‌فروش و اوباشن.
‫پشت سر قربانی‌ها و آدمای بی‌گناه زندگی می‌کنن.
‫ما بین سیارات سفر می‌کنیم ‫و از شهروندانمون محافظت می‌کنیم.
‫آقا، من چیزی برام نمونده که ازم بگیرین.
‫اونا بدنمو گرفتن، و احتمالاً فروختنش رفته. ‫ازم چی می‌خواین؟
‫می‌خوام استخدامت کنم ‫در 'سپاه پاسداران تاکتیکی مستعمرات'. ‫[سی‌تک]
‫تو افسر سی‌تکی؟
‫وقتی به تو نگاه می‌کنم، ‫پتانسیلش رو درِت می‌بینم.
‫من می‌تونم ازت یه چیزی بسازم، پسرم.
‫خواهرم چی میشه؟
‫من این کارو به خاطر رِی کردم.
‫می‌خوام جاش امن باشه.
‫تو تا حالا نتونستی به کسی اعتماد کنی، ‫مگه نه؟
‫پسرم، ما پروتکتورِت هستیم.
‫ما از بقیه محافظت می‌کنیم.
‫مطمئن میشم خواهرت بره پیش یه خانواده‌ی خوب،
‫تا یه زندگی خوب داشته باشه
‫در کنار آدمایی که دوستش داشته باشن ‫و باهاش خوب رفتار کنن.
‫بهت قول میدم.
‫‌حالا چی میشه؟ ‫بدنمو پس می‌گیرم؟
‫من بدنت رو برای سپاه مصادره می‌کنم.
‫اگه برگردی اینجا ‫می‌تونی ازش استفاده کنی.
‫- من کجا میرم؟ ‫- به همراه من از این سیاره میری.
‫در دنیاهای مختلف ‫و در حامل‌های مختلف آموزش می‌بینی.
‫فردا این موقع، ‫در بدن یه مرد خواهی بود
‫و دیگه هیچکس نخواهد تونست ‫به تو یا بدنت آسیب بزنه.
‫از سیاره میرم؟ ‫پس رِی چی میشه؟
‫تو باید ارتباطت با این زندگی رو قطع کنی.
‫هر کسی که بدونه تو چی هستی ‫در خطر خواهد بود.
‫من باید بهش بگم.
‫اگه می‌خوای جای خواهرت امن باشه،
‫دیگه هرگز نمی‌تونی ببینیش.
‫به من اعتماد کن.
‫تاک؟
‫رِی؟
‫خوش برگشتی.
‫داری می‌میری.
‫خونریزی داخلی داری، ‫همه‌جات سوراخ شده،
‫و توی اون کشتارگاه ‫مبتلا به یه عفونت خونی شدی.
‫تلاش کردم، ‫ولی نمی‌تونم این حامل رو نجات بدم.
‫می‌دونم لزومی نداشت به خودم زحمت بدم،
‫ولی می‌خواستم هرچه زودتر ‫خانواده رو دوباره دور هم جمع کنم.
‫به نظر میاد باید صبر کنیم تا یه حامل دیگه برات پیدا کنیم.
‫صبر کن... اورتگا چطوره؟
‫خوبه. بی‌هوشش کردم. ‫شرمنده. عجله داشتم.
‫آروم باش.
‫توی یه بدن جدید بیدار میشی، ‫یه چیز با دوام‌تر
‫که کمتر خارجی باشه ‫و موهای بهتری داشته باشه.
‫تو باید این حامل رو نجات بدی.
‫این بچه‌بازیا چیه؟
‫تو قبلاً مثه عوض کردن جوراب ‫حامل عوض می‌کردی.
‫نه!
‫- تاک، تو تا سر حد مرگ کتک خوردی... ‫- نه.
‫عفونت و و ریپر توی بدنت ‫دارن با نظیف‌کننده‌های خون مقابله می‌کنن.
‫احتمالاً الان داری توهم می‌زنی.
‫اگه من نکشمت، ‫تب و از کار افتادن ارگان‌های بدنت می‌کشنت.
‫بهم قول بده.
‫وای خدا، چرا؟
‫باشه، تاک.
‫اگه انقدر اصرار داری باشه.
‫انقدر رو دیگه بهت بدهکارم.
‫تو...
‫تو اینجا نیستی. تو مُردی.
‫نمُردم.
‫تو منو بهتر از اینا می‌شناسی، ‫برادر بزرگه.
‫- ما همیشه برای همدیگه برمی‌گردیم. ‫- مهم نیست چقدر طول بکشه.
‫250‌سال.
‫اصلاً به خودت رسیدگی نکردی.
‫چجوری؟
‫چجوری از استرانگ‌هولد جون سالم به در بردی؟
‫خیلی خلاصه برات میگم، ‫بعدش باید خفه‌شی و استراحت کنی.
‫اونا شاتلمونو منفجر کردن.
‫بعدش که چشمامو باز کردم، ‫دیدم توی یه منطقه‌ی فقیرنشینم
‫کنار یه دانشجوی گردن باریک باستان‌شناسی ‫که داره روی پایان‌نامه‌ش کار می‌کنه.
‫توی خرابه‌ها حافظه‌ی منو پیدا کرد،
‫در کنار یه مشت مواد ژنتیکی.
‫کاملاً شانس آوردم، ‫در حد یک در میلیارد.
‫اون منو در یه حامل مصنوعی ‫بارگزاری کرد و...
‫خب، تو روی یخ بودی ‫و بقیه همه مُرده بودن.
‫بهش گفتم من یه ناظر بی‌گناه بودم ‫و به دست فرستاده‌های بی‌رحم کشته شدم.
‫به محض اینکه تونستم، ‫دی‌ای‌اِی خودمو رزرو کردم.
‫کلی پول به جیب زدم ‫و چندتا کلون پرورش دادم.
‫از موقع به بعد ‫رو پای خودم بودم.
‫دیگه لازم نیست تنها باشی.
‫این حامل خیلی گهه.
‫مشکل از حامل نیست، ‫باید بهای جابجایی رو بدی.
‫از معجون بازسازگاری متنفرم. ‫تا چند روز آدم سر درد می‌گیره.
‫گوش کنین!
‫این تیم ‫از هر کسی که موجود بوده تشکیل شده.
‫نیم روز بازسازگاری کنین، ‫ساعت سه صبح بلند میشیم.
‫کواچ، برگشتن به حامل اصلیت چه حالی داره؟
‫خیلی بیشتر از اونی که توقع داشتم ‫کار کرده.
‫واکنشش هنوز خوبه.
‫از سپاه بابت رو فرم نگه داشتنش تشکر کن.
‫این کدوم خریه که بهش حامل اصلیش رو میدن؟
‫من توی این دنیا متولد شدم.
‫از وقتی وارد سپاه شدم ‫این اولین باریه که برگشتم.
‫هدفمون ‫یکی از رئیس‌های کل یاکوزائه...
‫به اسم گاتفرید سایتو.
‫متهمه به ارتکاب تروریسم داخلی، قتل، و فحشا. ‫مالیاتشو هم پرداخت نمی‌کنه.
‫
‫باید جلوی چشم همه ‫بهشون یه درس درست و حسابی داده شه.
‫هدفی که باید کشه شه، سایتوئه. ‫حافظه‌شو داغون کنین.
‫باقی رو تا جایی که می‌تونین بکشین.
‫هر کی بیشترین کشته‌ها رو داشته باشه...
‫بیشترین مرخصی ‫و بیشترین پاداش رو می‌گیره.
‫حتی شماها هم می‌تونین مزیت اینو بفهمین.
‫دستا بالا! دستا بالا!
‫کواچ، تو برو سراغ سایتو.
‫تفنگ رو بذار زمین
‫تا یه گلوله شلیک نکردم به حافظه‌ت، ‫خارجی مادرجنده.
‫به دوستات خبر بده،
‫بگو سایتو رو خلاص کردی، ‫و با اسلحه‌های رو به زمین بیان اینجا.
‫اون گردنبند رو از کجا آوردی؟
‫اون مال مادرم بود.
‫تاک؟
‫بکشش دیگه، جنده‌ی به درد نخور!
‫همین الان بکشش!
‫تو کدوم قبرستونی بودی؟
‫- نه! ‫- کواچ، بکشش!
‫کواچ، داری چیکار می‌کنی؟
‫بیا بریم.
‫از این طرف.
‫تاک، بیا بریم.
‫یه خانواده‌ی خوب؟
‫بهم این قول رو داد.
‫خب، به لحاظ فنی، درسته.
‫منو به یاکوزا فروختن.
‫یه سرباز پیاده‌ی عالی و وفادار بودم ‫برای رئیسم، سایتو.
‫و چرا نباید باشم؟ ‫کس دیگه‌ای رو نداشتم.
‫اون گفت جای تو امن خواهد بود.
‫تو هم باور کردی؟
‫یادم میاد باهوش‌تر از این حرفا بودی.
‫پروتکتورِت، ییگر، ‫میان دنبالمون.
‫تا منو پیدا نکنه ‫دست برنمی‌داره.
‫هم یاکوزا می‌خواد سرمونو از تنمون جدا کنه ‫هم پروتکتورِت.
‫نمی‌دونم کدومش بدتره.
‫ایده‌ای داری که به یه مرگ آروم و دردناک ‫ختم نشه؟
‫نمی‌دونم. باید از سیاره خارج شیم. ‫ولی مطمئن نیستم چجوری.
‫ییگر بندرها و ایستگاه‌های دورنگاری رو می‌بنده.
‫پس همون مرگ آروم و دردناک در انتظارمونه.
‫من چند نفر دیگه رو هم با خودم به جهنم می‌برم.
‫تا حالا به کسی گفتی...
‫وقتی بچه بودیم ‫چی توی جنگل پیدا کردیم؟
‫به هیشکی نگفتم.
‫بهم اعتماد داری؟
‫حتی یه ذره هم ندارم.
‫چرا؟
‫وقتی کوچیک بودم فکر می‌کردم ‫مرد وصله‌شده اینجا زندگی می‌کنه.
‫گمونم الان می‌فهمیم اینجا زندگی می‌کنه یا نه.
‫مطمئنی یادته کجا بود؟
‫شاید.
‫"شاید"؟
‫قطعاً یادمه.
‫وقتی هشت سالم بود ‫این کار خیلی راحت‌تر بود.
‫این رو به سمت شرق دنبال می‌کنیم، ‫ما رو می‌رسونه به غارها.
‫ولی فردا می‌رسیم. ‫هوا داره تاریک میشه.
‫ببین سانگ‌اسپایر چجوری ‫بین قلوه‌سنگ‌ها خودشو جا کرده.
‫تا حالا به این فکر کردی که آیا ‫تمدن الدرِ پیش از ما اینو طراحی کرده تا این کارو بکنه؟
‫تا ساختارهایی رو در زیر زمین ایجاد کنن ‫که شاخه‌هاش
‫مثه داربست عمل می‌کنن؟
‫این بیشترین مقداریه که در چند ساعت گذشته ‫با من صحبت کردی
‫و همه‌ش درباره‌ی یه مشت سنگ کوفتی بود.
‫عیب نداره. گذشته درگذشته. ‫بیا ادامه بدیم.
‫نه. می‌تونیم امشب رو اینجا اردو بزنیم.
‫به اندازه‌ی کافی ‫داخل جنگل هستیم.
‫خب، فردا می‌خوایم بریم زیر زمین چیکار کنیم؟ ‫مثه دوتا حیوون قایم شیم؟
‫تو نقشه‌ی بهتری داری؟
‫من میگم باید چندتا متحد پیدا کنیم،
‫ولی تازه هر کسی که می‌شناختیم رو کشتیم، پس...
‫دلم خیلی برات تنگ شده بود.
‫من متاسفم، رِی.
‫چرا...
‫مرگ فقط درباره‌ی نابود شدن بدن نیست.
‫بعضی وقتا، به سادگی ‫زندگی یکی رو تموم می‌کنی
‫و یه زندگی دیگه متولد میشه.
‫ولی هر تولدی ‫خشونت‌آمیزه
‫و هیچ مرگی ‫بدون درد وجود نداره.
‫دنبال اینا می‌گردی؟
‫به گاشون بده، تاک. ‫واسم مهم نیست زنده بمونم یا بمیرم!
‫ولی واسه اون مهمه.
‫اون نمی‌خواد تو رو از دست بده.
‫من رای میدم بکشیمش.
‫اینجا دموکراسی برقرار نیست، دسوتو.
‫پس با کمال احترام درخواست می‌کنم بکشیمش.
‫درخواستت رو واضح شنیدم، فرستاده.
‫مرخصی.
‫خواهرم کجائه؟
‫دارن یه چیزی براش آماده می‌کنن بخوره.
‫حالش خوبه.
‫من می‌دونم تو کی هستی.
‫اگه نمی‌دونستی ناامید می‌شدم.
‫چهره‌هاتون روی سرتاسر ‫برج چراغ‌های افراد تحت تعقیبه.
‫برای دستگیری‌تون انعام زیادی تعیین کردن.
‫- یکی رو عصبانی کرده‌ای. ‫- استعدادشو دارم.
‫- حرفتو باور می‌کنم. ‫- ما چیزیمون نمیشه.
‫اینو هم باور می‌کنم.
‫تو افسر عملیات ویژه‌ی سی‌تک هستی. ‫تمام وجودت برای خدمت به پروتکتورِت ــه.
‫شایعه شده به خدمت یه جوخه‌ی کامل ‫از پِرِتورین‌ها رسیدی.
‫و سی‌تک می‌خواد صداشو درنیاره.
‫آخه بد به نظر میاد که یکی از خودشون ‫کف دستی که بهش غذا داده رو گاز بگیره.
‫گمونم از کف دست تا بازو رو جویدم.
‫عصبانیم کردن.
‫خواهرت عده‌ای از بهترین
‫افراد یاکوزا رو به سادگی تلف کرد.
‫اونا خواهرمو عصبانی کردن.
‫شما دوتا از نحوه‌ی عملکرد مخفیانه‌ی ‫جنایتکارا و حکومت‌دارا خبر دارین،
‫که کم و بیش یکی هستن.
‫- تمایل ندارم. ‫- هنوز چیزی بهت پیشنهاد ندادم.
‫به خودت زحمت نده. ‫فقط ولمون کن بریم.
‫می‌دونی که یه جورایی ‫ما در یه جبهه هستیم.
‫دشمن دشمن من...
‫یه نفر دیگه‌ست که ممکنه وقتی خوابم ‫چاقو فرو کنه توی شکمم.
‫تو یه کم بدگمان هستی، تاکاشی کواچ.
‫دستام بسته‌ت. من که میگم واسه بدگمان بودن دلیل دارم.
‫به ما ملحق شو ‫و یه تغییر ایجاد کن.
‫هیچی تغییر ایجاد نمی‌کنه.
‫من دیگه توی این جنگ ‫نمی‌جنگم.
‫جنگ مثه هر رابطه‌ی بد دیگه‌ای می‌مونه.
‫دلت می‌خواد کنار بکشی، ‫ولی به چه قیمتی؟
‫اگه اونا می‌دونستن یکی از پایگاه‌های طغیان ‫روی دنیای هارلِن ــه،
‫برای پیدا کردنتون ‫این سیاره رو تیکه و پاره می‌کردن.
‫نگران نیستی من بهشون بگم؟
‫نه.
‫اگه تو رو بکشم، پروتکتورِت ‫تمام کارهایی که کردم رو می‌بخشه.
‫تو بخشششون رو می‌خوای؟
‫اون آدم بی‌گناه، اون آدمی که قبل از تمام این ماجراها بودی، ‫هنوز یه جایی در درونته.
‫من اون پسر رو داخل این مرد می‌بینم.
‫یه چیزی رو بهم بگو، تاکاشی کواچ،
‫پروتکتورِت چه چیزی رو ازت گرفت؟
‫همه‌چیزو.
‫حاضری برای انتقام گرفتن چیکار کنی؟
‫هر کاری.
‫این شروع خوبیه.
‫تو منو نمی‌خوای.
‫نمی‌فهمی سی‌تک برای ساختن آدمی مثه من ‫چیکار می‌کنه؟
‫اونا هر غریزه‌ی تکامل یافته در روان آدم ‫برای محدود کردن خشونت رو
‫می‌سوزونن،
‫و به جاش اراده‌ی خودآگانه ‫برای آسیب رسوندن رو قرار میدن.
‫ولی با این وجود ‫تو هنوز به من آسیبی نرسوندی.
‫هنوز ممکنه برسونم.
‫نه، تو چنین کاری نمی‌کنی، کواچ.
‫تو فقط تظاهر می‌کنی ‫یکی از هیولاها هستی.
‫دیوسا شمشیرمو گرفتن.
‫بهش چی گفتی؟
‫گفتم اگه تو بمونی می‌مونم.
‫لعنت، تاک! تو قبول کردی.
‫- خب، تو نقشه‌ی بهتر می‌خواستی. ‫- هنوزم می‌خوام.
‫شاید بتونیم کمک کنیم ‫پروتکتورِت سرنگون شه.
‫شایدم این آدما ‫گلومون رو جر بدن.
‫در هر صورت، از الان به بعد، ‫ما کنار هم می‌مونیم.
‫هر اتفاقی بیفته، ما یه خانواده می‌مونیم.
‫هر اتفاقی بیفته...
‫خانواده می‌مونیم.
‫برین پیش دسوتو تا اسلحه‌هاتونو پس بگیرین. ‫از فردا تمرین رو شروع می‌کنین.
‫ما در کنارشون زندگی کردیم...
‫یه هر حال، یه جایی نزدیکشون بودیم.
‫باهاشون تمرین کردیم.
‫سربازای سی‌تک به خودشون ‫داروهای بازسازگارکننده تزریق می‌کنن
‫تا حامل رو مجبور ‫به تبعیت از خودشون کنن.
‫ولی هیچ کدوم از تکنیک‌هاشون ‫کاری با ذهن ناب نداره،
‫و شما باید همین رو کنترل کنین.
‫بر خودتون تسلط پیدا کنین تا بتونین در یک چشم به هم زدن ‫سوار هر حاملی بشین،
‫هر جای کهکشان که باشه.
‫باید نقطه ضعف اسلحه‌ها رو یاد بگیرین.
‫گفتنش آسونه ‫وقتی یه سان‌جت دستته.
‫من بدون اسلحه‌م.
‫کارمو تموم کن.
‫به حافظه‌م شلیک کن.
‫مشکل چیه، کواچ؟
‫فکر می‌کنی منصفانه نیست؟
‫بیا شانس‌هامون رو برابر کنیم.
‫هر دوی شما، ‫من رو ناکار کنین.
‫من ترجیح میدم اون رو ناکار کنم، ‫عیب نداره؟
‫- هر زمان و هر مکانی که بگی میام، دسوتو. ‫- همین الان خوبه.
‫- به نظرت دارم فرار می‌کنم؟ ‫- شلیک کن.
‫این حامل یه وسیله‌ست.
‫این من رو کنترل نمی‌کنه. ‫منم که اینو کنترل می‌کنم.
‫تقطه‌ضعف اسلحه‌ها همینه.
‫اونا ابزار کشتن و نابود کردنن. ‫اونا بهتون قدرت نمیدن.
‫خود شما اسلحه هستین.
‫خود شما قاتل و نابودگر هستین.
‫طرز فکرت درست بود،
‫ولی دفعه‌ی بعد ‫اگه خواستی کسی که دوستش داری رو نجات بدی،
‫سریع‌تر حرکت کن.
‫یادم می‌مونه.
‫شما دو اسلحه دارین، ‫خودتون و همدیگه.
‫- شماها کاملاً اسلحه‌ی دوم رو نادیده گرفتین. ‫- چون اون یه سی‌تک ــیِ کله‌کیریه.
‫اگر این یه نبرد واقعی می‌بود، ‫الان هردوتون مُرده بودین.
‫قدرت واقعی یه گرگ در ‫طول دندون یا سرعت یا کشتنش نیست.
‫در گله‌شه.
‫به هر دنیایی که وارد شدین، ‫یه گروه تشکیل بدین.
‫راه‌هایی پیدا کنین برای الهام بخشیدن وفاداری ‫در عده‌ای آدم محلی توانمند،
‫حتی اگه بسیاری از اونا ‫در نهایت از بین برن.
‫ما فرستادگان هستیم،
‫و هر آنچه که در اختیارمون قرار بگیره رو می‌پذیریم.
‫وقتی کال احساس کرد ما آماده‌ایم،
‫ما شروع کردیم به ماموریت رفتن باهاشون.
‫اینا پروتکل‌های دسترسی به سربازخونه‌های سی‌تک ‫در سیاره‌ی تورِس 4 ــه.
‫مرکز تحقیق و توسعه‌ی ایمنشون؟
‫اونا در پشتی رو ‫برای یه جوخه از حامل‌های جنگی باز میذارن،
‫برای اینکه اگه یه وقت محلی‌ها ‫بتونن از تدابیر امنیتی عبور کنن و داخل شن.
‫محض احتیاطه.
‫پس ما وارد گوشت‌های پروتکتورِت میشیم ‫که آماده روی میز گذاشته شده؟
‫یا اینکه وارد یه تله میشیم.
‫می‌خوای چیزی درباره‌ی برادرم بگی، دسوتو؟
‫نمی‌تونی بهش اعتماد کنی. ‫چطور می‌تونی بهش اعتماد کنی؟
‫چون اون بهمون اطلاعاتی رو داد ‫که باهاش داریم ماموریت رو اجرا می‌کنیم.
‫میریم سراغ پایگاه داده‌های اونجا،
‫و ازش مشخصات امنیتی مراکز ذکر شده ‫در اینجا رو دانلود می‌کنیم.
‫بعدش پایگاه داده رو منفجر می‌کنیم ‫تا شبیه یه خرابکاری ساده به نظر بیاد.
‫اصلاً متوجه نمیشن ما چیزی ازشون سرقت کردیم.
‫شروع کن.
‫ارسال به هدف آغاز شد.
‫همبستگی فازی بار انسانی دیجیتال ‫برقرار گردید.
‫آماده‌ی انتقال، ‫برقراری ارتباط رو شروع کنید.
‫در حال برقراری ارتباط.
‫در حال دریافتِ ‫بار انسانی دیجیتال.
‫بازگشت انتقال تایید گردید.
‫احمق مادر جنده! کسی داره میاد؟
‫چی شد؟
‫منو از ایستگاه انتقال هُل داد بیرون.
‫- خودِ دیوسش موند. ‫- اونجا گیر کرده؟
‫باید بکشیش بیرون. ‫باید یه راهی باشه.
‫این تقصیر تو بود. ‫تو این کارو کردی.
‫آروم بگیر بابا.
‫تلاش کردم بیارمش بیرون ‫ولی گوش نداد.
‫‌اگه داری بهم دروغ میگی ‫می‌کشمت!
‫واقعاً؟ من اگه می‌خواستم بکشمش، ‫از روبرو بهش خنجر می‌زدم.
‫از همون روزی که اون اومد اینجا
‫- تو مرگشو می‌خواستی. ‫- یالا.
‫فاز بار انسانی دیجیتال موفقیت‌آمیز بود.
‫انتقال کامل گردید. ‫بدون تلفات.
‫چیه؟
‫دیوس.
‫حالت خوبه؟
‫تمام چیزایی که کال بهم یاد داد رو یادم نمیاد.
‫مثه اکسیژنی بود که می‌رفت توی وجودم.
‫دهنتو گاییدم.
‫من داشتم به خروجی می‌رسیدم.
‫به کمک تو نیازی نداشتم.
‫هرگز به کمکت نیازی پیدا نمی‌کنم.
‫پس لازم نکرده به خودت افتخار کنی، ‫مردک متکبر مادر به خطا.
‫شیر فهم شد؟
‫مکالمه‌ی خوبی بود.
‫کال زندگی‌ای رو بهم داد ‫که هرگز نداشتم.
‫می‌تونی اونو بدی بهم؟
‫من بهتون دروغ گفتم.
‫ما نمی‌تونیم با یه جنگیدن طبق عرف ‫در برابر این دشمن پیروز شیم،
‫چوت ما در حال مبارزه با پروتکتورِت نیستیم.
‫در حال مبارزه با خودِ جاودانگی‌ایم.
‫به وجود اومدن حافظه‌ها ‫یه معجزه بود
‫و همچنین، شروع نابودی بشریت.
‫من می‌تونم ببینم ما یک‌صد سال بعد ‫یا هزار سال بعد به چی تبدیل میشیم،
‫و اصلاً شبیه انسان نخواهیم بود.
‫طبقه‌ی جدیدی از مردم به وجود میاد ‫که اونقدر ثروتمند و قدرتمند هستن
‫که به هیچکس جواب پس نمیدن ‫و نمی‌میرن.
‫مرگ
‫نگهبان نهایی ما در برابرِ ‫تاریک‌ترین فرشتگان ذاتمون بود.
‫ولی حالا ‫هیولاهای میان ما صاحب همه‌چیز خواهند بود،
‫- و همه‌چیز رو مصرف و کنترل خواهند کرد. ‫- چیه؟
‫اونا از خودشون خدا می‌سازن ‫و از ما برده...
‫- تو هم همون چیزی رو می‌بینی که من می‌بینم؟ ‫- ... فقط چیز دیگه‌ای صداش می‌کنن.
‫تقریباً هرگز. ‫من از اون چیزایی که درباره‌ی بصیرت و دریافت ناگهانی میگن متنفرم.
‫تمدن ما در نقطه‌ی عطف قرار داره.
‫- ما بر روی تکیه‌گاه قرار داریم... ‫- چی می‌بینی؟
‫تکیه‌گاه میان امید و نسیان.
‫شک.
‫اگر مسیر رسیدن به زندگی ابدی رو ‫در قلمروی خودمون متوقف نکنیم...
‫فرزندانمون ناامیدی رو به ارث خواهند برد.
‫جزر و مد زندگیه که باعث میشه در نهایت ‫همگی ما یکسان باشیم.
‫طغیان باید به جاودانگی خاتمه بده.
‫داری ردباره‌ی برگردوندن مرگ واقعی حرف می‌زنی.
‫خودت چی؟
‫من حاضرم برای برقرار کردن دوباره‌ی تعادل بمیرم. ‫این تصمیم منه.
‫شما باید برای خودتون تصمیم بگیرین.
‫من یه برنامه ساخته‌م به اسم ‫اَکِران
‫که به داخل بار انسانی دیجیتال دانلود میشه ‫و اون رو بازنویسی می‌کنه،
‫و به هر ذهن دقیقاً صد سال فرصت زندگی میده.
‫هر چقدرم که آدم ثروتمند و قدرتمند باشه،
‫مرگ دیگه اختیاری نخواهد بود.
‫ولی این که میگی ‫اصن چجوری ممکنه؟
‫باید برنامه رو به طور همزمان به داخل تمامِ
‫حافظه‌های روی همه‌ی دنیاهای مسکونی ‫دانلود کنی.
‫من یه ماموریت برخورد مستقیم ‫به داخل پادگان پروتکتورِتِ روی این سیاره رو هدایت می‌کنم،
‫و کدهای منبع انتقال برای ‫هسته‌ی مرکزی رو می‌دزدم.
‫وقتی کدها رو برگردونیم...
‫از کدها برای انتقال به درون هسته‌ی مرکزی استفاده می‌کنی.
‫همه بسیج میشیم.
‫ما به زور وارد میشیم ‫و با اَکِران هسته رو زخمی می‌کنیم.
‫اونوقت اَکِران به درون تمام بارهای انسانی دیجیتال ‫در هر سیستم منتشر میشه.
‫تا حالا کسی از هسته‌ی مرکزی ‫زنده برنگشته.
‫من قصد برگشتن ندارم.
‫داری ازمون می‌خوای بمیریم.
‫دارم ازتون می‌خوام ‫انسان بودن رو بپذیرین.
‫ما برای تا ابد زنده بودن اینجا نیستیم، ‫وگرنه حتی بهترین‌هامون به فساد کشیده میشن.
‫اگر می‌خواین، برین. من جلوتون رو نمی‌گیرم. ‫ولی اون عده‌ای از ما که می‌مونن...
‫ما در کنار هم بشریت رو نجات میدیم.
‫با من هستید؟
‫من برای حمله به پادگان ‫به یه تیم پنج‌نفره نیاز دارم.
‫- تاک؟ داری چیکار می‌کنی؟ ‫- تلاش می‌کنم یه تغییر ایجاد کنم.
‫کال! برو، برو، برو!
‫برو، برو، برو!
‫- لعنت! لعنت! ‫- اسلحه‌تو بنداز.
‫زنده می‌خوامش.
‫من آدم نوستالژیکی هستم.
‫بیست و هشت سال گذشته ‫اونوقت اینجا رو یه رنگ هم نزدین.
‫می‌دونی، واقعاً باید ‫یه دستی به سر و روی اینجا بکشی.
‫بار انسانی دیجیتال و حاملت ‫در اختیار افراد منه.
‫من از یکی از مناطق برون‌شهری نیوپِست ‫اومدم اینجا.
‫بیا گپ بزنیم.
‫در ضمن، ‫بهم گفتن به زن همراهت بود.
‫خواهرت بود؟
‫مادرت بود. ‫گفت سلام برسونم.
‫هر کی که بود، تو رو ول کرد و رفت. ‫همه‌ی دوستات ولت کردن و رفتن.
‫واسه شام داشت دیرشون می‌شد.
‫تو چی می‌خوای؟
‫فقط می‌خوام یه کم حال و احوال یه دوست قدیمی رو بپرسم.
‫ولی حق با توئه...
‫داشتن به محیط مجازی به چه دردی می‌خوره ‫اگه نتونی یه کم تغییر دکوراسیون بدی؟
‫اگه یه ظاهر جدید رو امتحان نکنی.
‫بیا ببینیم قیافه‌ی تو چجوری میشه ‫وقتی دماغت رو از روی صورتت ببرم.
‫بهش دست نزن.
‫اونا بهت دارو تزریق کردن، کواچ، ‫متوجهی؟
‫ما نمی‌دونیم چی بهت دادن، ‫نمی‌تونیم بکشیمت بیرون.
‫باید خودت رو بیدار کنی.
‫نگهبانا، یه رخنه در بازجویی رخ داده.
‫نگهبانات به درد نمی‌خورن.
‫من متوجه نمیشم. ‫تو نمی‌تونی اینجا بهم آسیب بزنی.
‫کواچ، خودت رو از ساختار خارج کن.
‫تاک، با من بیا. خواهش می‌کنم.
‫بیدار شو!
‫- حرکت می‌کنیم. ‫- بزن بریم.
‫فکر می‌کنی این دفعه بتونی پا به پامون بیای؟
‫باورم نمیشه هنوزم می‌خوای ‫این ماموریت رو ادامه بدی
‫بعد از اینکه نزدیک بود ‫ییگر بکشتت.
‫ما باید از اینجا بریم.
‫اونا برگشتن و منو نجات دادن.
‫برگشتن ‫چون کال بهشون دستور داد.
‫برگشتن تا ییگر ازت بازجویی نکنه ‫و نفهمه کال چه نقشه‌ای داره.
‫تک تک کاراش حساب شده‌ست.
‫همه‌ش کنش و واکنشه.
‫داری اغراق می‌کنی.
‫تو هم ساده‌لوحی.
‫هر دوی ما به اندازه‌ی کافی ‫شاهد مرگ بوده‌ایم.
‫- نمی‌تونیم همینجوری ولشون کنیم و بریم. ‫- اگه کال اشتباه کرده باشه چی؟
‫اگه اونا بتونن یه راه‌حلی برای برنامه‌ش پیدا کنن چی؟
‫ما زمان خیلی زیادی رو از دست داده‌ایم.
‫در این چند سال اخیر ‫بالاخره همدیگه رو پس گرفتیم.
‫من نمی‌خوام بمیرم.
‫من می‌خوام زندگی کنم.
‫من می‌خوام ما یک‌میلیون فردا رو تجربه کنیم.
‫من از اینجا نمیرم،
‫مهم نیست صحبت چندتا فردا باشه.
‫ما چی هستیم، رِی؟
‫ما خانواده‌ایم.
‫ما فرستادگانیم ‫و یه کاری داریم که باید انجام بدیم.
‫من فقط... نمی‌خوام فردا ‫آخرین روزمون باشه.
‫اینجوری نمیشه، خب؟
‫ما نمیزاریم بشه.
‫- تو منو نجات دادی. ‫- چرا نباید می‌دادم؟
‫تا حالا کسی من رو نجات نداده بود.
‫اون نقشه‌ی سری نبردمونه؟
‫این دفترچه ‫پر از چیزاییه که من باید تا به الان یاد می‌گرفتم.
‫از جمله اسامی و داستان‌های ‫کسانی که در این جنگ از دست رفتن.
‫ما فردا به هسته‌ی مرکزی حمله می‌کنیم.
‫اونوقت کس دیگه‌ای ‫اسم مُرده‌ها رو می‌نویسه.
‫ییگر داشت منو تعقیب می‌کرد.
‫حالا می‌دونه شماها در دنیای هارلِن هستین.
‫شرمنده.
‫تو به خاطر پروتکتورِت ‫احساس گناه می‌کنی؟
‫- به خاطر من بود که... ‫- نخیر، به خاطر من بود. همه‌ی اینا.
‫تمام کسانی که اسمشون توی اون دفترچه‌ست ‫آدمایین که پروتکتورِت کشت، نه تو.
‫به خاطر منه، ‫چون من حافظه‌ها رو خلق کردم.
‫نه، زنی که حافظه‌ها رو خلق کرد ‫نادیا ماکیتا بود.
‫نادیا فرار کرد،
‫و اسمشو تغییر داد ‫تا هیچکس هرگز نفهمه کیه.
‫تو... نادیا هستی...
‫من می‌خواستم یه کاوشگر باشم.
‫می‌خواستم با چشمای خودم ‫دنیاهای دیگه رو ببینم، اما...
‫یه زندگی برای دیدن ستاره‌ها کافی نبود، واسه همین...
‫من راهی پیدا کردم که بشه ‫ضمیر خودآگاه انسان رو
‫بین بدن‌ها منتقل کرد، ‫و با این آفرینش، به اوج آسمونا پرواز کردم.
‫ناگهان، هر کسی
‫می‌تونست فواصل فراتر از تصور رو ‫سریع‌تر از سرعت نور طی کنه،
‫و دیگه هیچکس ‫محدود به مدت زمان یک زندگی نبود.
‫چه... زیبا.
‫رم شهر یه عده دامدار گاو پناهنده بود،
‫ولی تبدیل شد به قدرتمندترین ‫امپراتوری باستان.
‫می‌دونی چجوری؟
‫با جاده.
‫جاده تکنولوژی‌ای بود
‫که بهشون اجازه داد ‫ارتششون رو به سرتاسر دنیا بفرستن.
‫من فکر می‌کردم دارم ‫روح انسان‌ها رو آزاد می‌کنم،
‫ولی داشتم جاده‌های رم رو می‌ساختم.
‫زندگی ابدی برای کسایی که پولش رو دارن
‫به معنی کنترل ابدی ‫بر کسانیه که پولش رو ندارن.
‫این هدیه‌ایه که من به بشریت دادم.
‫و به همین خاطره ‫که همه‌ی ما قراره بمیریم.
‫پس یه جوری نگاهم نکن که انگار یه قهرمانم، ‫چون نیستم.
‫نمی‌تونم از نگاه کردن بهت دست بکشم.
‫و نخواهم کشید.
‫نمی‌تونیم این کارو کنیم.
‫قهرمان و هیولا رو فراموش کن.
‫تو زنی هستی که منو آزاد کرد.
‫من میرم باهاش صحبت کنم.
‫در کمتر از پنج ساعت ‫منتقل میشیم به هسته، تاک.
‫توی اردوگاه می‌بینمت.
‫باشه.
‫این کارمون به اشتباه نبود.
‫می‌دونم.
‫رِی! رِی!
‫بیا در این باره صحبت کنیم!
‫رِی!
‫چیه؟
‫رِی؟
‫کجایی؟
‫حالت بهتره؟
‫حامل رو نجات دادم.
‫باید خودتو تقویت کنی ‫اگه می‌خوای برگردی به سرعت لازم برای مبارزه کردن.
‫گلایِث. یکی از محرک‌های سی‌تک ــه.
‫خیلی خوب جواب میده، ‫اگه باعث نشه سکته کنی.
‫- من... خوبم، دستت درد نکنه. ‫- هر جور راحتی.
‫حد اقل باید یه چیزی بخوری.
‫من اینجا تنها بودم، ‫که توی دید نباشم،
‫ولی یه کم از همه‌چیز هست.
‫اولین‌باری که شایعه‌ها رو شنیدم ‫باورم نشد.
‫یه فرستاده توی بِی‌سیتی؟
‫به نظر غیرممکن می‌اومد.
‫باید می‌اومدم خودم ببینم.
‫در تمام این مدت ‫چیکار می‌کردی؟
‫برگشتم به دنیای هارلِن.
‫باید ببینیش.
‫نمی‌دونم فکر می‌کردم ‫اونجا چی پیدا می‌کنم.
‫ولی هیچ کدوم از چیزایی که به خاطر می‌آوردم ‫سالم نمونده بود.
‫همه‌ش از بین رفته.
‫این سخت‌تر چیزیه که میشه بهش عادت کرد.
‫هیچی سالم نمی‌مونه.
‫هیچی جز ما.
‫کال؟ کالکریست! صدامو می‌شنوی؟
‫رِیلین، صدامو می‌شنوی؟
‫هیولاها. هیولاها.
‫هیولاها.... همه‌جائن.
‫ویدورا. ویدورا.
‫کی این کارو کرد؟
‫- منو ببین، دشمن کجاست؟ ‫- هیولاها. از بالا اومدن.
‫- کی این کارو کرد؟ ‫- همه‌جا. همه‌حا.
‫هیولاها!
‫- هیولاها! ‫- ویدورا! ویدورا!
‫بس کن!
‫برگرد به دنیای واقعی.
‫تفنگ رو بده من. ‫خیلی خب، منو نگاه کن. تفنگ رو بده من.
‫- باید هیولا رو بکشم. ‫- نه، نه، نه، نه، نه!
‫ما بودیم.
‫دشمن، ما بودیم.
‫- تاک! کجایی؟ ‫- رِی، رِی، تویی؟
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫چه اتفاقی داره می‌افته؟
‫برو به فرودگاه شاتل‌ها. شنیدی؟ ‫برو به فرودگاه شاتل‌ها!
‫کالکریست فالکونر! ‫درود بر طغیان!
‫دسوتو! گوش کن، منو ببین! منو ببین!
‫- تاک، تویی؟ ‫- منم، منم.
‫من این کارو با خودم کردم. ‫یادم نمیاد چرا.
‫از اینجا می‌برمت بیرون. ‫من تو رو از اینجا...
‫- تاک؟ تاک؟ ‫- رِیلین؟ رِیلین؟
‫تو برو، اونجا می‌بینمت.
‫کال نیگه باید بریم به پرده‌ی بعدی!
‫کمکم کن برم به پرده‌ی بعدی!
‫- توی مغزمه، توی مغزمه! ‫- دسوتو.
‫- من تلاش کردم، تاک. ‫- می‌دونم.
‫این یه ساختار نیست.
‫من تلاش کردم.
‫نمیزاره.
‫تاک، کمکم کن.
‫- کمکم کن، برادر. ‫- باشه. خیلی خب، رفیق.
‫مکالمه‌ی خوبی بود.
‫کال! فالکون یک، صدامو می‌شنوی؟
‫فالکون یک، حواب بده!
‫- تاک، چه اتفاقی افتاد؟ ‫- استرانگ‌هولد سقوط کرده!
‫استرانگ‌هولد سقوط کرده. ‫تکرار می‌کنم، استرانگ‌هولد سقوط کرده.
‫- موقعیتت چیه؟ ‫- پل اکو، در سمت شمال.
‫- چه اتفاقی افتاد؟ ‫- سربازای سی‌تک وارد غار شدن.
‫حمله‌ی ویروسی کردن، ‫ویروس مستقیماً به داخل حافظه دانلود کردن.
‫- چند نفر از افرادمون آلوده شدن؟ ‫- همه‌شون.
‫دیوونه شدن. همدیگه رو کشتن.
‫ویروس رالینگ ــه. ‫حتماً ما خارج از محدوده بودیم...
‫- ما سه نفر. ‫- اون کجاست؟
‫- تاک، کجایی؟ ‫- رِی! رِی!
‫من نمیام. ‫با همدیگه برین سوار شاتل شین.
‫- فراموشش کن. ‫- امکان نداره.
‫من حواسشون رو پرت می‌کنم. ‫اگه همین الان پرواز نکنین،
‫قبل از اینکه بتونین از اینجا برین ‫بهتون شلیک می‌کنن.
‫ازم نخواه این کارو کنم.
‫همین الان پاشو بیا این بالا!
‫برو به هسته ‫و اَکِران رو اجرا کن.
‫هنوز می‌تونی انجامش بدی، ‫می‌تونی همه‌چیزو عوض کنی،
‫ولی نه اگه اینجا بمیری!
‫برو!
‫همین الان فرار کنین!
‫زنده بمون.
‫بهت دستور دادم.
‫متوجه شدی؟
‫آره.
‫برو!
‫نتونستی بگیریش، ییگر.
‫هرگز نمی‌تونی بگیریش.
‫تاک...
‫من با وجود این همه خاکستر ‫چیزی رو برنمی‌دارم.
‫پیداش کنین. خدا لعنتتون کنه، ‫پیداش کنین.
‫کواچ!
‫دارم میام سراغت، شنیدی چی گفتم؟
‫فرقی نداره تا کجا فرار کنی!
‫ظاهراً خیلی همه رو اذیت می‌کرد. ‫هیشکی ازش خوشش نمی‌اومد.
‫شنیدم سرشو از بدن جدا کردی.
‫گمونم سر جدا شده این قابلیت رو داره که قابل حمله...
‫وقتی موشک خورد به شاتل ‫تو به همراه کال توش بودی.
‫چطور اون مُرد؟
‫همه‌چیز خیلی سریع اتفاق افتاد.
‫راستشو بخوای، به یاد نمیارم.
‫من میرم آب بزنم به صورتم.
‫باشه.
‫توهم، جابجاشدگی، انزوا.
‫باید با ناامیدی مبارزه کنی.
‫قانون برای آدمایی مثه ما معنی نداره.
‫تاکشی، خودتی؟
‫مامان گفت عصبانی بودن از دست کسی ‫احمقانه‌ست.
‫گفت باید فراموشش کنی ‫وگرنه روحت رو می‌کشه.
‫نظر تو چیه؟
‫این که مسیر تخلیه‌ی اضطراری نیست.
‫چرا؟
‫اونا بهم زندگی دادن.
‫تاک...
‫فقط یه دلیل وجود داره که یادت نمی‌اومد ‫چه اتفاقی افتاده.
‫پیش از وقوع انفجار ‫از خودت نسخه‌ی پشتیبان گرفته بودی.
‫من هیچوقت نمی‌تونستم بهت دروغ بگم.
‫چرا حاضر به انجام چنین کاری شدی؟
‫کال هم همین سوال رو ازم پرسید.
‫من بهش گفتم به خاطر این بود که ‫اونا بهم زندگی دادن.
‫ولی حقیقت اینه که، برادر بزرگه، ‫همه‌ش به خاطر تو بود.
‫-: محمـد Dunham :-
مرجع دانلود فیلم و سریال با لینک مستقیم NightMovie.Co
رسانه‌ی کوچک LiLMedia.TV