หวัดดี หนูชื่อดอรี่ หนูเป็นโรคความจำสั้น
- เยี่ยม! - นั่นแหละที่ลูกพูดเป๊ะเลย!
โอเคๆ เราสมมติเป็นเพื่อนคนอื่นๆ
- หวัดดี ดอรี่ - อะฮ้อยจ้า!
จะมาเล่นซ่อนหากันมั้ย
เอาค่ะ หนูเล่น โอเค
เราจะซ่อน ลูกนับถึงสิบแล้วหาเรา
โอเคค่ะพ่อ
ไม่ ไม่ใช่พ่อ พ่อเป็นปลานิสัยดี ที่อยากเป็นเพื่อนลูก โอเค้?
- โอเคค่ะพ่อ - ไม่
- แม่ซ่อนแล้วน้า - ทีนี้นับสิบ
หนึ่ง สอง สาม
สี่
เค้าชอบทราย ทรายมันนุ้มนุ่ม
แม่หนูไปเล่นกับเค้าได้มั้ย
- ดอรี่ ดอรี่ ดอรี่ลูกรัก - ดอรี่คนเก่ง
ระวังคลื่นนะลูก
จำได้มั้ยลูก เราต้องอยู่ห่างกระแสน้ำวน
โอเคนะลูกรัก เราเคยร้องเพลงกันว่าไง
เราเจอเจ้าคลื่นใต้น้ำแล้วพูดว่า...
รีบตาม
ไม่ ไม่ใช่ร้องอย่างนั้น! มาลองใหม่อีกที
เราเจอเจ้าคลื่นใต้น้ำแล้วพูดว่า...
นั่นไงคลื่นใต้น้ำ นั่นไงคลื่นใต้น้ำ นั่นไงคลื่นใต้น้ำ
เฮ้ เราเห็นเจ้าคลื่นใต้น้ำ เราได้เจอเจ้าคลื่นใต้น้ำ
- หนูลืมอีกแล้วเหรอ - เปล่าๆๆ
- เปล่าจ้ะลูก ไม่ต้องคิดมาก - ไม่ใช่เรื่องใหญ่ คนเก่ง
ถ้าหนูลืมพ่อกับแม่? พ่อแม่จะลืมหนูมั้ย?
โอ้ คนเก่ง ไม่
เราไม่มีวันลืมลูก ดอรี่ และเรารู้ว่าลูกไม่มีวันลืมเรา
หวัดดี
หวัดดี!
- ได้ยินนั่นมั้ย? - อะไร ได้ยินอะไร?
- สแตน ฉัน...ได้ยินใครพูดว่าหวัดดี - ใคร ฉันไม่ได้ยินใครหวัดดีเลย
ไม่รู้สิ สแตน ฉันได้ยินเสียงพูดว่าหวัดดี
แถวนี้ปลาเยอะแยะ อาจจะมีใครพูดหวัดดีก็ได้
- หวัดดี? - นั่นไง
- ไหน? - นั่น ตรงนั้นน่ะ
- ไหน? ให้ดูตรงไหน? - นั่น!
- โอ้ - หวัดดี!
- หวัดดี? - โอ๊ะแย่แล้ว เด็กนี่นา
- หวัดดีหนู ทางนี้ หวัดดี - หวัดดี ไฮ
หวัดดี หนูชื่อดอรี่ คุณช่วยหนูได้มั้ย
หวัดดี ดอรี่ หลงทางเหรอ
พ่อแม่เธออยู่ไหนล่ะ
หนูจำไม่ได้
เราจะช่วยดูแถวนี้ พวกนี้ใช่พ่อแม่ของเธอมั้ย
หวัดดี หนูดอรี่ คุณช่วยหนูได้มั้ย
อะไร?
หนูจ๊ะ หนูเพิ่งพูดไป
- เหรอคะ - อือฮึ
หนูขอโทษ หนูป่วยเป็นโรคความจำสั้น
- แย่จังเลย - ความจำสั้นเหรอ
โอเค หนูรออยู่นี่ก่อนนะ แม่หนูน้อย
- สแตน สแตน สแตน - อะไร? อะไร?
ทำไงดี ลูกปลาตัวนี้หลงทาง
- เธอจะให้ฉันทำยังไง - เราต้องทำอะไรซักอย่าง
- เด็กจำอะไรไม่ได้เลย - เด็กอาจมาจากที่ไหนก็ได้
แหม เธอไม่ช่วยอะไรเลย ดอรี่? หนูจ๊ะ ถ้าหาก...
หายไปแล้ว ท่าไม่ดีละ เฮ้ ดอรี่!
- ดอรี่! - ดอรี่!
หนูชื่อดอรี่ หนูหลงกับพ่อแม่ คุณช่วยหนูได้มั้ย
หนูชื่อดอรี่ หนูเป็นโรคความจำสั้น
เร็วว่ายต่อไป เร็วว่ายต่อไป
เร็วว่ายต่อไป ว่ายไป เราทำอะไร
หวัดดี ฉันหลงกับพ่อแม่ คุณช่วยฉันได้มั้ย
ครั้งสุดท้ายเห็นพวกเขาเมื่อไหร่
เรื่องมันตลกนะ แต่ฉันลืมไปแล้ว
โอ้ ที่รัก อยากว่ายไปกับเรามั้ย
คุณมีน้ำใจที่สุดเท่าที่ฉันเจอมาวันนี้ คิดว่านะ ฉันจำไม่ได้
ไงก็ขอบคุณนะ ฉันต้องไปหาใครบางคน
จำไม่ได้ จำไม่ได้เลย จำไม่ได้เลย
หวัดดี ฉันดอรี่ ฉันพูดอะไรไม่ดีเหรอ
ล้อเล่น โอเคๆ ไม่กลับมาแล้วนะ
ฉันกำลังหาอะไรบางอย่างที่... โอเค เข้าใจล่ะ จีบกันอยู่ โชคดี
หวังว่าเธอจะเจอของที่เธอตามหาอยู่
หวังเหมือนกันเลย แต่คุณรู้มั้ยมันคืออะไร?
ขอโทษนะ
โอเค คราวหน้าค่อยคุย อย่าทำเหมือนคนแปลกหน้านะ คนแปลกหน้า
เหอ?
เรือสีขาว เขาจับลูกฉันไป! ลูกชายฉัน! ช่วยด้วย! ช่วยที!
ระวัง!
โอ้ โทษที! เป็นไรรึเปล่า
- เขาไปแล้ว เขาไปแล้ว - น่า น่า
- ไม่ เขาไปแล้ว - ไม่เป็นไร
- เขาไปแล้ว - ไม่เป็นไรหรอก
ไม่ๆ พวกนั้นจับเขาไป ฉันต้องหาเรือลำนั้น
เรือเหรอ ฉันเห็นเรือลำนึง
- เห็นเหรอ - อ่าฮะ ทางนี้ ตามฉันมา!
ขอบคุณ! ขอบคุณ! ขอบคุณมากๆเลย!
คล้อส พินญาต้าไหลมาแล้ว
ส่งประแจมาให้ที ฉันจะได้ซ่อม
เฮ้ มาร์ลิน
นี่พวก ฉันแค่จะ...
ดอรี่ ยังไม่ถึงเวลาตื่น เธอต้องกลับไปนอนต่อ
แล้วก็อย่าลืม แอนนีโมนีชนเจ็บ
อ๋อได้ ใช่ โทษที กลับไปนอน
เฮ้ มาร์ลิน โอ๊ย!
กลับไปนอน อย่างนั้นแหละ ง่ายๆเลย นอน กลับไปนอน
เฮ้ มาร์ลิน
แล้วก็ตื่น นั่นแหละ พร้อมจะเริ่มวันใหม่
- แล้วเราหาอะไรกันหรือเปล่า - นีโม
ใช่ ฉันจำได้เหมือนกับเพิ่งเกิดเมื่อวาน
ก็แน่ล่ะ ฉันจำเมื่อวานไม่ค่อยได้
พูดก็พูด ฉันว่าน่ากลัวที่สุดคือเจอฉลาม 4 ตัว
เดี๋ยว ผมนึกว่าฉลามมี 3 ตัว
ผิด ผิด พ่อจำได้ 4 แน่นอน
แต่หนก่อนที่พ่อเล่าบอกมี 3
ใครกันแน่ที่ว่ายน้ำข้ามมหาสมุทร?
นีโมไง ชัดอยู่แล้ว เราข้ามมหาสมุทร
ไปหาเขา แต่ก็นะ...เขาข้ามไปก่อน
มันก็จริงนะ ว่ามั้ย?
มาจนได้ เกือบพลาดทัศนศึกษาแล้ว
ทัศนศึกษาเหรอ ฉันชอบนะ จะไปไหนล่ะ?
- ไม่ได้บอกเธอเหรอ - ฉันบอกเธอแล้ว
- ดอรี่ - หืม
อาจารย์เรย์มีปลาหลายตัวที่ต้องดูแลวันนี้
มันจะดีที่สุดถ้าวันนี้ เธอจะไม่ไปกับเด็กๆ
ทำไมล่ะ?
แบบว่า บางครั้งเธอมีปัญหาเรื่องความจำ
นั่นก็เป็นอย่างนึงที่ฉันจำได้
โอเค ไม่ใช่ความผิดเธอ แต่มันทำให้เธอหลงทาง
อาจารย์เรย์ไม่มีเวลามาห่วงปลาที่หลงทาง
พูดอีกอย่างคือ เขาไม่มีคนช่วย
น่าสงสาร เขางานล้นมือ
- เธอเข้าใจแล้ว - เข้าใจอย่างดีเลย
- โอเค - อือฮึ
เขาอยากให้ฉันเป็นผู้ช่วยอาจารย์
ไม่ใช่อย่างงั้น
ฉันยืดอกภูมิใจ ฉันไม่เคยเป็นผู้ช่วยอาจารย์มาก่อน
อาจารย์เรย์...ผู้ช่วยครับ
โอเคจ๋าจ้ะ
- เอาล่ะ เด็กๆ - เอาล่ะ เด็กๆ
- วันนี้ล่ะนะ! - วันนี้ล่ะนะ!
ทัศนศึกษาชมการอพยพปลากระเบน
อพยพปลากระเบน
เอาละ มีใครรู้มั้ยทำไมเราต้องอพยพ?
เธอต้องรู้เรื่องนี้แน่
อพยพมันคือการกลับไป...
- เตียง - ใช่!
- ไม่ - ไม่
- หาทราย - ไม่ อพยพคือการกลับไปบ้าน
- บ้าน - ที่ที่เราจากมา
ที่เราจากมา
ใครบอกครูได้พวกเขามาจากไหน?
- หนูอยู่กับก้อนหินใหญ่ - หนูอยู่ห่างออกไปสามถ้ำปะการัง
บ้านหนูสาหร่ายขึ้นเต็มเลย
คุณโตที่ไหน ดอรี่
ฉันเหรอ? ฉันไม่รู้
ครอบครัวฉัน อยู่ไหนนะ?
ให้ช่วยอะไรมั้ย?
ขอโทษนะฉันลืมอีกแล้ว คือว่าฉันเป็นโรค...
โรคความจำสั้น
แล้วคุณจำได้ยังไงว่าคุณมีครอบครัว ถ้าคุณความจำสั้น?
ถามได้ดี ฉันจำได้บางอย่างเพราะว่ามัน...
มีเหตุผล เหมือนอย่าง...ฉันมีครอบครัว
ฉันรู้เพราะว่าฉัน...ฉันต้องมีที่มาใช่มั้ย
ทุกคนมีครอบครัว
ฉันอาจจำชื่อพวกเขาไม่ได้ จำหน้าตาไม่ได้
ฉันอาจจะไม่สามารถหาพวกเขาเจอแต่...
- เราคุยอะไรกันอยู่นะ? - เรื่องพ่อกับแม่
เรื่องพ่อกับแม่ ใช่
ทำไมเราคุยเรื่องพ่อกับแม่ล่ะ? อ้อ อ้อ!
ชั้นเรียน โอ๊ะโอ ทำไมเป็นฉันนะ?
พวกเธอดูเด็กจัง แต่เอ่อ โอเค
คืองี้เด็กๆ เมื่อปลาสองตัวรักกัน
และเราจะหยุดกันตรงนี้
ปีนขึ้นมา นักสำรวจ เพลงอพยพกำลังจะมาแล้ว
โอ้ว...
เรื่องการอพยพ เร็วพวกเรามาเรียนเรื่องการอพยพ
ตามธรรมชาติ ย้ายที่ในทะเลแห่งนี้
ได้พิสูจน์จากการศึกษาว่า พวกปลาทะเลทั้งหลาย
เอ่อ แล้วนี่เขาไปอยู่ที่ไหนกัน เหลือเพียงแค่เรา โอ นั้นเรากลับมาแล้ว
บวกหรือลบสี่องศา แล้วแต่ตำแหน่งของดวงอาทิตย์
เด็กๆ อย่าอยู่ติดริมมาก
โอเค ได้ยินมั้ย โอเค ทุกคน เข้ามาอยู่ข้างใน
โอเค เยอะไปแล้ว เยอะไปแล้ว
เร็วเข้าๆ กลับเข้ามานี่ ถอยทางนี้
- เอาล่ะ ขอให้ทุกคนฟังครูพูดนะ - เอาล่ะ ฟังครูนะ!
- ถ้ากระเบนผ่านมาทางนี้... - กระเบนจะผ่านมาทางนี้
เราต้องระวังอะไรบ้าง?
ทุกคนต้องระวังอะไรบ้าง
- กระแสน้ำวน! - ถูกต้อง
ถูกต้อง กระแสเอ่อ...กระแสน้ำวน?
กระแสน้ำเกิดจากการสะบัดครีบที่รุนแรงมาก
ถ้าไม่ระวังก็จะถูกดึงเข้าไปใน...
อาจารย์เรย์ กระเบนรู้ได้ไงฮะ ว่าต้องไปที่ไหน
มันคือสัญชาตญาณ นีโม
ความรู้สึกลึกๆ ข้างในที่เธอคุ้นเคย และต้องฟังเสียงมัน
อย่างเพลงที่เธอร้องบ่อยๆ ฉันได้ยินเพลงของฉันแล้ว!
ไปแล้วว่ายกลับมา ตามเสียงหัวใจที่ดัง
เหมือนเสียงกลองที่ตี มันสั่งให้ว่ายย้อนไปที่เก่า
โอ หวนคืนบ้านเรา
เรารู้เราคือใคร และวันนี้ต้องเริ่มเดินทาง
นานเท่าไรไม่ยั้ง จะมุ่งหน้ายังบ้านเรา
โอ หวนคืนบ้านเรา
ไปแล้วว่ายกลับมา ตามเสียงหัวใจที่ดัง
เหมือนเสียงกลองที่ตี มันสั่งให้ว่ายย้อนไปที่เก่า
เราเห็นกระแสน้ำวนแล้วก็ว่า...
ดอรี่!
ดอรี่! ดอรี่!
- เธอตายมั้ย - ไม่ เธอยังไม่ตาย
- อ๊า ไม่หนุก - ขยับที่ให้เธอหน่อยสิ
อัญมณีอ่าวมอร์โร แคลิฟอร์เนีย
อัญมณีอ่าวมอร์โร แคลิฟอร์เนียเหรอ
ฉันจำอะไรได้บางอย่าง
ฉันจำได้แล้ว
ฉันจำได้แล้วจริงๆ สำคัญด้วย
สำคัญด้วยเหรอ? อะไร คืออะไร?
ฉันก็ไม่แน่ใจแล้วล่ะ แต่ยังรู้สึกอยู่ ตรงนี้แหละ
เอาล่ะ ขอบคุณ อาจารย์เรย์
โอเค คิดสิ พยายามคิดให้ออก อย่าดอรี่นักสิ ดอรี่
ฮื่ม ฉันไม่รู้ เดี๋ยวนะ เดี๋ยวนะ
- โอ โอ๊ะ - นึกออกแล้วเหรอ?
นึกไม่ออกหรอก มันเป็นอะไรที่...
โอ้ โอ้ โอ้ เป็นอะไรเกี่ยวกับเอ่อ...
อัญมณีอ่าวมอร์โร แคลิฟอร์เนีย
ครอบครัวฉัน เหอ? ฉันจำครอบครัวฉันได้
พวกเขาอยู่ที่ไหนสักแห่ง ฉันต้องหาพวกเขา
ทุกคนช่วยฉันนะ ทุกคน ทุกคน นี่!
ทุกคน อยู่ไหน?
- ดอรี่! - อยู่ไหน
- ดอรี่ - อ๊า... หายไปไหนมา?
- เธอต่างหากที่หายไป - พ่อแม่ฉัน ฉันจำได้แล้วนะ
เหรอ? คุณจำอะไรได้บ้าง
ฉันจำพวกเขาได้! แม่ฉัน พ่อฉัน
ฉันมีพ่อแม่นะ พวกเขาไม่รู้ฉันอยู่ไหน ไปเถอะ เราต้องไปแล้ว
ดอรี่ ไม่ๆ นี่มันบ้าแล้ว เธอคิดจะไปไหนล่ะ
ไปที่อัญญะบอลติก?
- อัญมณีอ่าวมอร์โร แคลิฟอร์เนีย - ใช่!
ไม่ ดอรี่ แคลิฟอร์เนียต้องข้ามมหาสมุทร
งั้นเราต้องรีบไป
ทำไมนะทุกครั้งที่ออกมาแถวปะการัง จะต้องมีคนอยากไปไหน
อยู่ชมวิวเฉยๆ ไม่ได้หรือไง
นายพูดถึงชมวิวได้ไง ฉันจำพ่อแม่ฉันได้
ไม่ เราเคยท่องสมุทรมาแล้ว ชีวิตคะนองจบแล้ว
เหตุผลเดียวที่เราเดินทางครั้งแรก
- ก็เพื่อจะไม่ต้องเดินทางอีก - ใช่ แต่ฉันอยากจะ...
- ดอรี่ ฟังนะ... - ได้โปรด
ที่ฉันรู้...คือฉันคิดถึงพวกเขา
คิดถึงพวกเขามากจริงๆ ฉันไม่เคยรู้สึกอย่างนี้
นายรู้ถึงความรู้สึกนี้มั้ย
รู้สิ ฉันรู้ว่ารู้สึกยังไง
ฉันไม่อยากลืม ณ ที่หนึ่งในโลกนี้มีพ่อแม่ฉันอยู่
ได้โปรด มาร์ลิน ฉันตามหาพวกเขาเองไม่ได้
ฉันจะลืม ช่วยฉันตามหาครอบครัวนะ
ใช่ครับ พ่อพาเราข้ามมหาสมุทรได้ใช่มั้ย
ไม่
แต่พ่อรู้จักคนที่ช่วยได้
วู้ฮู่! สุดยอด! สุดยอด! สุดยอด!
มันจะป่วนไปไหน! มันจะป่วนไปไหน!
ฉันรู้ เจ๋งใช่มั้ยล่ะ?
ไม่! ป่วนจนจะอ้วกแล้ว
กระแสน้ำแคลิฟอร์เนียก็กระแทกอย่างงี้แหละ
โต้คลื่นสู้มัน!
ถ้าจะอ้วกล่ะก็ ช่วยกันหน่อยนะ
หันหัวไปข้างหลัง เอียงหน้า แล้วไปไกลๆ
เราเรียกว่า "แจกอาหารปลา"
ถูกต้อง ไอ้หนูสเควิร์ท!
เราจะไปตามหาพ่อแม่ฉัน ที่อำพันแอตแลนติก หรือว่า...
- อัญมณีอ่าวมอร์โร แคลิฟอร์เนีย - ที่นั่นเลยล่ะ!
แล้วคุณจะหาพ่อแม่ยังไง
จำได้มั้ยหน้าตาเป็นยังไง?
ฉันมือใหม่เรื่องความจำ บอกแน่นอนไม่ได้
แต่บางอย่างบอกฉันว่า พวกเขาตัวเป็นสีฟ้าแซมเหลืองนิดๆ
น่าจะใช่
แน่ใจว่าถ้าเจอหน้าฉันจะรู้เลย ครอบครัวเดียวกัน
การข้ามมหาสมุทรควรเป็นอะไรที่เราทำ...
ครั้งเดียวเท่านั้น! ครั้งเดียว!
อ่าวมอร์โร แคลิฟอร์เนีย เรามาแล้ว!
วู้ฮู่! มาช่วยกันหาครอบครัวฉัน!
ไป ไป ไป ไป ไป
- ไปเถอะพ่อ - อย่าผลักพ่อ นีโม!
โชคดี สีฟ้าน้อย ขอให้เจอพ่อแม่นะ
ลาก่อน "แจกอาหารปลา" ด้วยนะ
บอกช้า แจกไปแล้ว
โอ้
เอ๊ะรู้สึกคุ้นๆ แม่! พ่อ!
ไม่ ดอรี่ ดอรี่ เดี๋ยวๆ
แม่! พ่อ!
หยุดตะโกนเดี๋ยวได้มั้ย เธอคิดว่าพ่อแม่เธอ...
จะว่ายน้ำรออยู่แถวนี้เหรอ
ไม่รู้ แต่อยากรู้มันต้องลอง แม่! พ่อ!
- ดังๆเลย ดอรี่ - แม่! พ่อ!
- ชูว - นั่นอะไร?
เดี๋ยว ฉันเคยได้ยินนะ จำได้ว่ามีคนทำเสียง "ชูว"
ใช่ จำเก่ง ฉันเอง เมื่อกี้เลย
ชูว
ช่วยหน่อย คุณเห็นแม่กับพ่อของหนูมั้ย
พวกเขาชื่อเจนนี่กับชาร์ลี
ชูว
เจนนี่กับชาร์ลี
เจนนี่อะไรนะ?
ชื่อพวกเขา พ่อแม่ฉันชื่อเจนนี่กับชาร์ลี
- ดอรี่ เดี๋ยว! - ชูว
เราหยุดคิดหาแผนก่อนได้มั้ย
- ชาร์ลี! เจนนี่! - ชูว!
- บ้าหรือเปล่าเนี่ย - โทษนะ เธอตื่นเต้นนิดหน่อย
- เจนนี่! ชาร์ลี! - ดอรี่ หยุดตะโกนสักแป๊บ
มันไม่ใช่เรื่องดีนะเข้ามาต่างถิ่น
แล้วตะโกนเรียกให้ใครๆ สนใจ
นายไม่เข้าใจ ฉันจำชื่อพ่อแม่ได้แล้ว เจนนี่! ชาร์ลี!
ปูแถวนี้เป็นเจ้าถิ่น ที่เขาให้เราเงียบ...
ต้องมีเหตุผล เสียงเธออาจปลุกอะไรที่อันตราย
นายกำลังพูดถึงตัวที่มีตาใหญ่ๆ ตาเดียว
หนวดรุ่มร่ามใช่มั้ย
นั่นเจาะจงไปนะแต่ก็...ใช่
โดยทั่วไปเธอคงจะไม่อยาก...
โอ้ พระเจ้าช่วย โอเค
เข้าใจกันผิด เราจะถอยกลับ ปล่อยเราเถอะ เราจะ...
เราจะบูชาท่าน เราจะสร้าง... ท่านชอบอนุสาวรีย์มั้ย
โอ้วๆ หนีเอาตัวรอด!
- นีโม! - นีโม!
พ่อ!
- นีโม! - พ่อ!
ไม่!
นีโม เกาะพ่อไว้นะอย่าปล่อยเด็ดขาด
พ่อ!
ไม่ ไม่! ไม่!
ดอรี่ๆ ช้าได้แล้ว เราไม่โดนไล่ตามแล้ว
แน่ใจเหรอ?
เจนนี่กับชาร์ลี เจนนี่กับชาร์ลี
ฉันเพิ่งจำชื่อพ่อแม่ได้ เราต้องรีบไป ใกล้เจอแล้ว
- เหอ? - นีโม เจ็บหรือเปล่า
ตายแล้ว! นีโม! เป็นไรมั้ย เกิดอะไรขึ้น
- อย่ายุ่ง ดอรี่ ขอร้อง - ไม่
- นีโม ไม่นะ โอ้ไม่ - ผมไม่เป็นไร
นีโม ฉันขอโทษ โอเค ฉันขอโทษ
ตายแล้ว! นีโม! เธอเป็นไรมั้ย
ฉันบอกว่าอย่ายุ่ง เธอทำยุ่งพอแล้ว
งั้นเหรอ โอ้ ไม่ แต่ฉันแก้ไขได้ จะไปหาคนช่วย
รู้มั้ยเธอทำอะไรได้ ดอรี่ เธอไปอยู่ตรงนั้นเลย
เธอไปตรงนั้นแล้วก็ลืม นั่นแหละเธอเก่งนัก
นายพูดถูก ไม่รู้ทำไมฉันถึงคิดว่าจะทำได้
หาพ่อแม่ ฉันทำไม่ได้ ขอโทษจริงๆ ฉันจะแก้ตัว
- ผมโอเค - ฉันจะหาคนมาช่วย
โอเค ไม่เป็นไรนะ นีโม
หวัดดี มีใครอยู่มั้ย หวัดดี
มีใครมั้ย หวัดดี มีใครมั้ย
หวัดดี
- หวัดดี - ฉันซิกอร์นีย์ วีเวอร์
อ้อ หวัดดี ซิกอร์นีย์ ฉันอยากให้ช่วย
กรุณามาเข้าร่วมกับเรา
อ๋อ เยี่ยม เยี่ยม เยี่ยม
เราจะสำรวจความตื่นตาของมหาสมุทรแปซิฟิก
และชีวิตอัศจรรย์ภายในนั้น
ร่วมชมความยิ่งใหญ่ของวาฬเบลูก้า
ซิกอร์นีย์? ซิกอร์นีย์ วีเวอร์ คุณอยู่ไหน?
ดอรี่ อยู่นี่เอง!
เจอคนช่วยแล้ว ซิกอร์นีย์ วีเวอร์จะบอกว่าเราอยู่ที่ไหน
ระวัง!
- ดูนี่สิ! - ไม่เคารพชีวิตทะเลกันเลย
- มาร์ลิน นีโม - ดอรี่
ไม่ๆๆ ไม่เอาแล้ว ไม่เอานะ
เอาไปดูแลก่อนดีกว่า
ดอรี่! ดอรี่!
ไม่ต้องห่วง ดอรี่ ใจเย็นนะ เราจะไปช่วยเธอ
ยินดีต้อนรับสู่สถาบันวิจัยชีวิตทางทะเล
ที่นี่เราเชื่อในการช่วยเหลือ ฟื้นฟู และปล่อยสัตว์กลับบ้าน
มาร์ลิน? นีโม?
หวัดดี หวัดดี ช่วยหน่อยได้มั้ย
ให้ฉันช่วยมั้ย
เกิดอะไรขึ้น? ช่วย?
เอาล่ะจบแล้วนะ
ไม่เล่นน่า เราเป็นนักวิทยาศาสตร์ คุยกันไปแล้ว
โธ่เอ๊ย เล่นหนุกๆ
โอยแย่แล้ว โอเค ไม่เป็นไร ฉันต้องหาทางออก
ถ้าฉันจะ...ตั้งสติไว้กับตัว ตั้งสตินะ
ไม่เป็นไร ทุกอย่างโอเค คิดบวกเข้าไว้
- นี่เธอ - โอ้
เอ้าหมุนเข้า
อุ๊ยค่อยยังชั่ว หวัดดี ฉันดอรี่ ฉัน...
ฉันแฮงค์ เธอป่วยแค่ไหน?
ป่วย? ฉันป่วยเหรอ?
ก็เธอมาอยู่ด่านตรวจโรค
ไม่นะ ฉันมีเวลาน้อย ฉันต้องมาหาพ่อแม่
ไม่ต้องกรี๊ดกร๊าด โอ๊ะโอ ท่าไม่ดี
อะไร? มีอะไร? เกิดไรขึ้น นั่นอะไร?
นั่นแหละตัวข่าวร้าย
ป้ายขนย้ายติดให้กับปลาที่ไม่เหมาะกับสถาบัน
จะถูกย้ายไปอยู่บ่อถาวร พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ
ในคลีฟแลนด์
ปลาในนี้ กลับไปมหาสมุทร ปลาคลีฟแลนด์ อยู่ที่นั่นตลอดไป
คลีฟแลนด์ ไม่! ฉันไปคลีฟแลนด์ไม่ได้
ฉันต้องไปอัญมณีอ่าวมอร์โร แคลิฟอร์เนีย หาพ่อแม่ของฉัน
ก็ที่นี่แหละ สถาบันวิจัยชีวิตทางทะเล
อัญมณีแห่งอ่าวมอร์โร แคลิฟอร์เนีย ที่นี่แหละ
แปลว่าฉันเกิดที่นี่เหรอ พ่อแม่ฉันอยู่นี่ ฉันต้องไปหาเขา
แล้วเธอมาจากตู้ไหนล่ะ?
เอ๊ะ ฉันมาจากตู้ไหน? ตู้ไหนล่ะ? ฉันต้องไปที่นั่น
นั่นแหละเรื่องยาก หนู
นอกจาก... ไม่ ไม่เวิร์คหรอก มันบ้าเกินไป
หมายความว่าไง? บอกมาเถอะ ฉันโอเคกับเรื่องบ้า
รู้มั้ยฉันมองงี้นะ มีอย่างหนึ่งที่ฉันคิด
ฉันจะช่วยเธอไปเจอพ่อแม่ ถ้าฉันแค่...
แจ๋ว! ยอดไอเดีย! คุณพาฉันไปหาเขา ทำไมฉันคิดไม่ออก?
ไม่ๆๆ ถ้าฉันเอาป้ายเธอมา
ฉันแทนที่เธอไปขึ้นรถขนย้าย ส่วนเธอกลับเข้าไปข้างใน
หาพ่อแม่ ทั้งหมดที่เธอต้องทำคือให้ป้ายฉัน
ป้ายอะไร? มีป้ายติดครีบฉัน!
เธอลืมได้ไงว่ามีป้ายติดที่ครีบ?
โธ่ ขอโทษนะ ฉัน...เป็นโรคความจำสั้น
เธอจำไม่ได้ว่าเราคุยอะไรกัน?
ไม่ได้เลย เราคุยอะไรกันอยู่เหรอ
เธอจะให้ป้ายนั้นกับฉันไง
ฉันก็ชอบป้ายของฉัน แล้วนายจะเอาไปทำไม
ฉันจะได้ออกไป...
ฉันจะได้ไปคลีฟแลนด์
คลีฟแลนด์ ได้ยินเสียงชมมาเยอะ จะไปทำไมเหรอ
เพราะถ้าอยู่นี่ฉันจะถูกปล่อยกลับมหาสมุทร
และฉันมีอดีตที่ไม่ดีสุดๆกับที่นั่น
ฉันแค่อยากอยู่ตู้กระจกตัวเดียว
ขอแค่นั้นเอง ฉะนั้นเอาป้ายมาให้ฉัน!
นี่นาย อย่าแตะป้ายฉัน!
ฟังนะ
ฉันไม่ได้ทำงานที่นี่ ไม่มีแผนที่ของที่นี่
แผนที่? ยอดไอเดีย
พาฉันไปดูแผนที่ ฉันจะคิดว่าพ่อแม่อยู่ไหน แจ๋วเลย
ก็ได้ ถ้าฉันพาเธอไปหาครอบครัว เธอจะให้...
ฉันไม่มีอะไรมาก ฉันให้ป้ายนี้กับนายมั้ย
ไอเดียดี!
แน่ใจเหรอว่าพ่อพูดอย่างนั้นกับเค้า
"ไปอยู่ทางโน้นแล้วก็ลืม นั่นแหละที่เธอเก่งนัก"
- ใช่ พ่อ - พ่อพูดงั้นเลย?
พูดงั้นแหละ ดอรี่ว่ายขึ้นไปที่ผิวน้ำ แล้วเธอก็โดน...
เอาล่ะ พ่อไม่อยากฟังซ้ำ
พ่ออยากฟังส่วนเดียว เพราะถ้าพ่อพูดแบบนั้น
พ่อไม่ได้เข้าข้างตัวเองนะ จริงๆพ่อตั้งใจชม
เพราะพ่อขอให้เธอรอ และพูดว่า "นั่นแหละที่เธอเก่งนัก"
โธ่...มันเป็นความผิดพ่อ
พ่อผิด! เธอถูกจับไปอยู่ในที่ไหนสักที่
ถ้ามันเป็นร้านอาหารล่ะ?
เฮ้ย สองตัวนั่นน่ะ หุบปาก!
ใช่ เรากำลังนอน ขัดจังหวะอยู่ได้ กำลังฝันถูกใจ
แล้วนี่ใช่ของถูกใจมั้ย นอนพาดก้อนหิน
- ใช่ - อ๊า นั่นแหละแจ๋วเลย
- อย่างนั้นเหรอ ใช่ - ฉันชอบสุดๆ
- ขอโทษนะ หวัดดี พวกเราอยากจะ... - ลูก! ลูก
สิงโตทะเล มันกินปลาเป็นอาหาร
มันกระโจนมาได้ทุกเวลา
หุ่นมันดูเหมือนกระโจนไม่ขึ้น
นั่นเป็นท่าหลอกของพวกมัน
ลูกมาอยู่ข้างหลังนี่ พ่อเจรจาเอง
ขอโทษนะ เราเป็นห่วงเพื่อนเรา นั่นร้านอาหารรึเปล่า
ไม่ใช่ร้านอาหาร เพื่อนนายไม่เป็นไร
- งั้นเหรอ - มันเป็นโรงพยาบาลปลา
ซิกอร์นีย์ วีเวอร์บอกว่า
ปลาจะได้รับการช่วยเหลือ ฟื้นฟู และส่งกลับบ้าน
เข้าไปแป๊บเดียวก็กลับ เรารู้ดี
- เคยเป็นพยาธิจมูก - โลหิตจาง
พอรักษาเสร็จก็ส่งเราออกมา
โอ้ ดีจังเลย
แน่นอน ไม่มีอะไร ไม่ต้องเป็นห่วง
- เจอรัลด์ ออกไปจากก้อนหินเรา - ออกไป เจอรัลด์ ไปเลย ไปๆๆ
- แกก็รู้เราไม่ชอบ - ไป ๆๆๆๆๆ
ไม่ต้องเป็นห่วงอะไร ที่นั่นคือสถาบันวิจัยชีวิตทางทะเล
อัญมณีแห่งอ่าวมอร์โร แคลิฟอร์เนีย
เธอคิดถูก! ดอรี่เก่งอย่างอื่นด้วยไม่ใช่แค่ลืม
ขอบใจนีโม ขอบใจที่ย้ำ
แล้วเราจะเข้าไปยังไง?
เดี๋ยว นี่อยากเข้า MLI เหรอ?
ต้องเข้าไปสิ! เพื่อนอยู่ในนั้น หลงทางตัวเดียว
เค้าหวาดกลัว เค้าไม่รู้ว่าต้องทำอะไร
อ้อ เรารู้ทางนึงนะ
- รู้เหรอ - อ๋อรู้ว อ๋อรู้ว อ๋อรู้ว รู้วววๆๆ
- พวกเขาทำอะไร - ไม่รู้สิ ท่าไม่ดี
- ถึงยังเนี่ย - ชูว เงียบเสียงสิ
แฮงค์ ฉันดีใจที่เจอนาย รู้สึกเหมือนเป็น...ชะตากรรม
ซ้ำมาเป็นครั้งที่ล้านแล้ว ไม่ใช่ชะตากรรม
โอ๊ะโอ ฉันพูดชะตากรรมไปแล้วเหรอ ขอโทษ
ฉันตื่นเต้นกำลังจะได้เจอพ่อแม่
ฉันไม่ได้เจอพวกเขา...ไม่รู้นานแค่ไหน
- นายก็รู้ฉันเป็นความจำสั้น... - ความจำสั้น
เลิกพูดได้แล้ว ฉันไม่ชอบพูด
ไม่ชอบเจ๊าะแจ๊ะชวนคุย "สบายดีเหรอ สบายดี"
เป็นไง สบายดีเหมือนกัน"รู้ไว้! ไม่มีใครสบาย!
อ๋อ ฉันสบาย นายเป็นไง?
- แฮงค์ ดู แผนที่อยู่นั่น - ชูว
แผนคือเธออ่านแผนที่ เดาว่าพ่อแม่อยู่ไหน
ส่วนฉันขึ้นรถไปคลีฟแลนด์ เข้าใจมั้ย
เข้าใจ แต่อันแรกคือไรนะ?
อะไร? ปลาหมึกหนีอีกแล้วเหรอ
ว้าว ดูตู้จัดแสดงสิ
วันเดียวเดินหมดได้ไง ถามจริง
- เลือกซักอัน - โอเค
บอกทุกคนให้ช่วยกันหา
เราควรปล่อยปลาหมึกกลับมหาสมุทรวันนี้
แน่นอนฉันไม่เห็น ถ้าจะหา ฉันต้องเจอมันแน่
แฮงค์ นายอยู่นี่เอง
- เร็วๆเข้า! - โอเค โอเค
โอเค มันเริ่มด้วย "เค" คิดสะโอน... คิดโซน!
ไม่! ไม่เอาเด็ก เด็กมือซน ฉันจะไม่ยอมเสียหนวดอีกเส้น
นายเคยเสียหนวดเหรอ งั้นนายไม่ใช่ปลาหมึก นายเหลือแค่ 7 หนวด
ฉันอาจจำไม่เก่ง แต่นับเลขได้
- เร็วๆเข้า - โอเค
เดินทาง ไป... ดูนั่น เปลือกหอย
ดูนั่น เปลือกหอย นี่เปลือกหอยให้พ่อค่ะ
เก่งมากดอรี่ เจออีกอันแล้วนะ
- เหรอคะ? - อ๋อ ใช่จ้ะลูก
ลูกเก่งขึ้นแล้วนะ ดอรี่
ดูสิ เปลือกหอย
- หนูอยู่ที่นั่น - ใช่ ใช่เลยลูก
- หนูชอบเปลือกหอย - ใช่จ้ะลูก
ลูกคิดว่าจะหาเปลือกหอยให้แม่อีกอันได้มั้ย
สีม่วงนะแม่ชอบที่สุด
ได้สิคะแม่
แม่จ๋า หอยสีม่วง! นี่ บ้านฉันมีหอยสีม่วง!
แล้วไง? ตู้แถวนี้ครึ่งนึงมีเปลือกหอยสีม่วง
ไม่ๆๆ นายไม่เข้าใจ ฉันจำแม่ได้แล้วนะ
แม่ชอบหอยสีม่วงที่สุด แม่หัวเราะน่ารัก
และพ่อฉันเป็นมิตรมาก
และความจำเธอจะทำให้เราถูกจับ!
ยังคิดว่าเป็นชะตากรรมมั้ย
- แฮงค์ เราต้องหาพ่อแม่ฉัน - เงียบ!
เรียกฐาน นี่แครอล
ฉันเจอปลาหมึกที่หายไปแล้ว เปลี่ยน
- เห็นมั้ยเธอทำอะไร? - ขอโทษ
เดี๋ยวจะแย่กว่านี้อีก
ฮืมม ชะตากรรม...ห๊ะ? เดสทินี่
แฮงค์ ฉันรู้สึกว่าเราควรลงไปในถัง
- ไม่ หยุดนะ - จริงๆ นะ มันเขียนว่าเดสทินี่
- ไม่ๆๆๆ - เราต้องลงถัง
- ฉันจะไม่ลงถังกับเธอ - นี่...ฉัน...จะ...ลง...ไป...ใน...ถัง บาย!
นี่ ฉันตามหาพ่อแม่ฉัน ความคิดดี แกล้งตาย
ขอโทษ ฉันกะพริบตา นายฝืนถ่างตาได้ไงตั้งนาน
เอ๊ะ พวก...เดี๋ยวก่อนนะ
แขกคนต่อไปอยู่ที่นี่มานานมากๆ แล้ว
เธอคือปลาฉลามวาฬ ชื่อของเธอคือเดสทินี่
เดสทินี่? จริงเหรอ?
สังเกตได้ว่าเธอเป็นปลาสายตาสั้นมาก
และมีปัญหาในเรื่องทิศทาง อ้อ เธอมาทางนี้แล้ว
อู้ว เดสทินี่ เธอเป็นปลาเหรอ
เดี๋ยว อะไรนะ?
- ไง หวัดดี - โว้วๆๆ
เอาล่ะ ฉันจะไปกับเธอ
- ขอโทษนะ - นั่นก้อนสีน้ำเงินพูดใช่มั้ย
- ช่วยหน่อย ฉันหลงกับพ่อแม่ - หลงกับพ่อแม่เหรอ?
เรื่องมันยาว และพูดตามตรง ฉันจำได้ไม่มาก
น่าเศร้าจังเลย เธอช่างจะ...
ขอโทษ ฉันว่ายน้ำไม่เก่ง สายตาไม่ดี
ฉันว่าเธอว่ายท่าสวยนะ
ฉันไม่เคยเห็นปลาว่ายอย่างเธอมาก่อน
ขอบจายยย
ม่ายเป็นรายยย
เดี๋ยว พูดใหม่อีกซิ
ม่ายยย...เป็น...รายยย
- ดอรี่? - ใช่
- ดอรี่! - ใช่
- เราเป็นเพื่อนกัน! - ไม่
- ดอรี่ นี่ฉันเดสทินี่ - รู้จักฉันเหรอ
รู้สิ! เราคุยกันผ่านท่อตอนเด็กๆ
- เราเป็นเพื่อนท่อ! - จริงเหรอ
- อ๊า เธอสวยจังเลย - เธอรู้สิว่าฉันมาจากไหน?
รู้สิ เธอมาจากตู้มหาสมุทรจำลอง
ฉันมาจากตู้มหาสมุทรจำลอง
งั้นพ่อแม่ฉันอยู่ที่นั่น เราต้องไป พาฉันไปได้มั้ย
มันยากที่วาฬจะไปไหนมาไหนแถวนี้
เธอช่วยพูดเบาๆได้มั้ย หัวฉันเจ็บ
- ใครน่ะ? - เพื่อนบ้านฉัน เบลี่ย์
เขาชอบอ้างว่าหัวเจ็บ
ฉันรู้นะเธอพูดถึงฉัน เดสทินี่
เขาว่าตัวเองส่งเอ็คโคโลเคชั่นไม่ได้ ฉันแอบได้ยิน...
หมอคุยกัน เขาไม่ได้เป็นอะไร
ฉันอยู่ตรงนี้ ได้ยินเธอเม้าท์ทุกคำ
อะไรคือเอ็คโคโลเคชั่น?
หัวเบลี่ย์จะส่งคลื่นออกไป คลื่นสะท้อนจะช่วยเขา...
หาวัตถุที่อยู่ห่างไกล แต่ตอนนี้เขา "รักษาตัวอยู่"
ฉันรู้เธอนินทาฉัน ฉันส่งคลื่นหาวัตถุไม่ได้
เรื่องเก่าเล่าใหม่อีกแล้ว คุยด้วยไม่ไหว
หัวฉันกระแทกแรงมาก เห็นมั้ยหัวบวมปูด!
หัวนายต้องปูดสิ! นายเป็นวาฬเบลูก้า!
เอ็คโคโลเคชั่น อ๋อ เหมือนแว่นที่ทรงพลังที่สุดในโลก
- อะไรนะ? - อะไรคือแว่น?
เธอร้อง "ฮู้ววว" แล้วก็เห็นว่าของอยู่ไหน ทำไมฉันรู้ล่ะ?
โอ้ว น่าสนใจแฮะ
อยู่นั่นเอง ฟังนะ เธอกับฉันหายกัน
ฉันพาเธอไปดูแผนที่แล้ว ส่งป้ายมา
เดี๋ยวๆ ไม่ ฉันรู้พ่อแม่ฉันอยู่ไหน อยู่ใน...
เรียกอะไรนะ? มหาสบู่เปิด?
- มหาสมุทรจำลอง - มหาสมุทรจำลอง
มหาสมุทรจำลอง? ฉันรู้ว่ามันอยู่ไหน
นั่นเป็นตู้ที่ตั้งอยู่ข้างๆ กับ... ฉันไม่สน
ใจเย็น
ตู้มหาสมุทรจำลอง ไปทางท่อสิ
- ไปทางท่อ เจ๋ง - ไปทางท่อเหรอ
ใช่ เลี้ยวซ้ายสอง ว่ายตรงไปก็เจอแล้ว
มันซับซ้อนอยู่นะ นายจำได้มั้ย แฮงค์ ทั้งหมด
- ได้ - เยี่ยม ไปกัน
ฉันไม่ไปกับเธอ ตัวใหญ่เกิน เธอต้องไปตัวเดียว
ฉันๆ ฉันไปไม่ได้ ฉันไม่เก่งเรื่องจำทาง
งั้นก็แย่หน่อย ตกลงกันแล้ว เธออยากตามหาพ่อแม่
เธอก็ต้องไปตามหา เอาป้ายมา!
แฮงค์ ฉันเข้าท่อคนเดียวไม่ได้ ฉันจะลืมว่าไปไหน
- ไม่เกี่ยวกับฉัน ป้าย! - แต่ฉันไปไม่ได้
- เสียใจ มันไม่มีทางอื่น - ไม่มีทางอื่นเหรอ
- มันไม่มีทางอื่น - ไม่ๆ อย่าตกใจ
ชีวิตมันไม่ได้ง่ายไปซะทุกอย่าง ถูกมั้ย ชาร์ลี
แม่พูดถูก เวลาเจอกับเรื่องยากๆ ลูกก็แค่ยอมแพ้
- ชาร์ลี! - โจ๊กน่ะ พ่อล้อเล่น!
มุกตลก ยิงมุก ระวังนะ ตัวตลกมาแล้ว!
โจ๊ก ตลกนะ
เห็นมั้ยคนเก่ง มันมีทางอื่นเสมอ
ขอบคุณค่ะพ่อ
ไม่ พ่อฉันบอกว่า มันมีทางอื่นเสมอ!
- อะไร? ไม่มีทางอื่น - มหาสมุทรจำลอง ๆ
มหาสมุทรจำลอง ฉันแน่ใจว่าต้องเป็นตึกโน้น
มันอธิบายยากแล้วก็กลม เหมือนหัวเบย์ลี่ย์
- อะไรนะ? - มีทางอื่นเสมอ มีทาง...
นั่น! ตามมา ฉันรู้วิธีไปที่อะไรนั่น
- มหาสมุทรจำลอง - ชื่อนั้นเลย!
พวกนายรู้ว่าฉันว่ายไปที่นั่นไม่ได้ ใช่มั้ย
อ๋อรู้ววว อ๋อรู้ววว อ๋อรู้วววว
ฉันไม่เห็นเลยว่าจะเข้าไปยังไง นายทำอะไรเนี่ย
เรากำลังเรียกให้เธอมา
เรียกให้เธอมาเหรอ เรียกใคร?
เพื่อน นี่เบ็คกี้
บินเหรอ ไม่ๆๆๆ แจ้งข่าวใหม่
บอกขอบใจเธอด้วย พวกนายเก่งเกินคาดจริงๆ
มันมีทางที่จะ...แบบ...ว่ายเข้าไปมั้ย
เพราะนั่นเป็นจุดแข็งของเรา
ฟังนะ เพื่อนนายกำลังไปด่านตรวจโรค
มันเป็นที่เก็บปลาป่วย
หนึ่งเดียวและทางเดียวที่จะเข้าไปได้คือเบ็คกี้
หวัดดีเบ็คกี้ โอ๊ย หยุด เปลี่ยนชื่อเป็น "จิก" เหอะ เจ็บนะ
ผมว่าเค้าชอบพ่อนะ
เบ็คกี้จ๊ะ คุณปลาน่ารักสองตัวนี้ ต้องเข้าด่านตรวจโรค
วันนี้เธอว่างมั้ย รีเบ็คก้าที่รัก
เบ็คกี้ เธอ...พอจัดลงตารางงานได้มั้ย โอ๊ย
เธอไม่เข้าใจว่าฉันพูดอะไร
ที่นายต้องทำก็คือให้เธอเลียนแบบน่ะ
- เลียนอะไรนะ? - เลียนแบบ
มองจ้องตาแล้วพูดว่า "อ๋อรู้วว" เธอก็จะซิงค์เสียงกับนาย
- เอ้า จ้องตาเธอแล้ว... - ใช่
นีโม พ่อว่าเราต้องหาแผนอื่นรองรับ
เอาแผนแบบว่าให้เรายังอยู่ในน้ำ อยู่กับสัตว์สติดีๆ
เพราะว่านกตัวนี้...ไม่ใช่นกสติดี
ไม่ไปก็ได้พ่อ นานเข้าดอรี่ก็จะลืมเรา
เหมือนพ่อว่า "นี่แหละที่เธอเก่งนัก"
ได้
โอเค จ้องตาเธอ...ตาไหนล่ะ?
เลือกเอาตานึง
เบ็คกี้
อู้ว อ๋อรู้วว รู้วรู้ว เบ็คกี้
โอเค สุดยอดไปเลย
แล้วเบ็คกี้จะหิ้วเราไปส่งที่ไหนล่ะ?
อ้อใช่ ฉันเกือบลืมไป เจอรัลด์!
- หืม? - ใช่ เจอรัลด์
- มาไอ้หนู - หืม?
เถอะน่า เจอรัลด์ เอาถังให้เรา แล้วจะแบ่งโขดหินให้นั่ง
ใช่ เจอรัลด์ ให้จริงๆ สาบาน
อย่างนั้นสิ ขยับมาทางนี้หน่อย
มาเถอะ นายทำได้แน่
อย่างนั้น
ระวังอย่าให้ก้นถลอก
ขอบใจมากๆเลย เจอรัลด์
ยินดีต้อนรับสู่การพักผ่อนบนโขดหิน
สบายตัวใช่มั้ย
- หมดเวลา! ไป ๆๆๆๆ - หมดเวลา ลงไปเลย เจอรัลด์ ไปๆๆๆ
ไม่ บ้าแล้ว ทำไมฉันถึงยอม มาทำเรื่องบ้าๆอยู่เรื่อย
โชคดีนะ
โอเค พอฉันบอกให้เธอ...
ได้ๆ ฉันรู้ ฉันจะให้สัญญาณเป็นน้ำกระจาย
รอสัญญาณนะ... ยังไม่เอา ยังไม่เอา
- เอายัง? - รอเดสทินี่ให้สัญญาณก่อน
รู้มั้ย ฉันไม่รู้ทำไมเธอถึงจะทำอย่างนี้
หมายความว่าไง?
มันลำบากนะการไปหาปลาตัวอื่น
ถ้าฉันเป็นโรคความจำสั้น
ฉันก็แค่ว่ายออกทะเลแล้วลืมทุกอย่างซะ
ฉันไม่อยากทำอย่างนั้น ฉันอยากเจอพ่อแม่
ผิดกับฉัน ฉันไม่อยากมีห่วงผูกคอ
เธอโชคดี ไม่มีความจำ ไม่มีปัญหา
เหอะ? ไม่มีความจำ ไม่มีปัญหา
ทางยังไม่โล่ง ทางยังไม่โล่ง
ยังไม่โล่งก็ไม่ต้องพูด
- ยัง... - ถึงเวลาค่อยพูด
โอเค เราพร้อมแล้ว ก็... เดี๋ยว!
"เราพร้อมแล้ว เดี๋ยว" บ้าป่าวเนี่ย!
- โอเค มานับถึงสาม - ไม่ต้องนับ สั่ง "ไป" เลย
- ไป ไปเลย ไปเลย ไปเลย - อะไร? โอเค โอเค
- ว้าว ดูนั่นสิ... - นั่นไงสัญญาณ
ไปๆๆ นั่นไงสัญญาณ
จำไว้นะ เดสทินี่ให้ไปตามป้าย "มหาสมุทรจำลอง"
ฉันมองอะไรไม่เห็น เธอต้องมองหาเอง
รู้ล่ะ ไปตามป้าย "มหาสมุทรจำลอง"
ฉันท่องซ้ำๆ คงช่วยได้
ไปตามป้ายมหาสมุทรจำลอง ไปตามป้ายมหาสมุทรจำลอง
เลี้ยวขวา! ตามป้ายมหาสมุทรจำลอง
ตามป้ายมหาสมุทรจำลอง ตามป้ายมหาสมุทรจำลอง ซ้าย!
- ป้ายมหาสมุทรจำลอง - ออกห่างคนได้มั้ย
โดยเฉพาะเด็กๆ ฉันไม่อยากให้เด็กจับ
อย่ากวนสมาธิ!
เด็กน้อย มามะ จะเก็บให้นะ เอ้านี่...
อุ๊ยตาย!
เราจะไปไหน เราจะไปไหน
อ้อ โทษที โอเค ฉันกำลังหา กำลังหา...
รู้วรู้ว เบ็คกี้ ปล่อยเราตรงไหนก็ได้ เราโอเค
เดี๋ยวก่อนพ่อ ผมว่าเค้ากำลังหาที่ลง
เค้าสับสนนะ นีโม ไม่รู้ด้วยว่าจะมองทางไหน!
เดี๋ยว เบ็คกี้ เธอจะไปไหน อ๋อรู้ว อ๋อรู้ว รู้ว รู้ว รู้ว
โอเค ฉันจะไปที่ไหนสักแห่ง คำถามคือที่ไหน?
ทางไหน? เห็นป้ายหรือยัง?
ฉันกำลังมองหา มองหา บางอย่างที่จะพาฉันไปหาครอบครัว
"แว่นที่ทรงพลังที่สุดในโลก"
ฉันรู้จักนี่ ทำไมฉันรู้? มันเป็นความจำอีกอย่าง
แฮงค์ เราต้องไปทางนั้น ซ้าย ไปๆๆ ซ้าย
เบ็คกี้! อ๋อรู้ว อ๋อรู้ว
เธอไม่ได้ยินเสียงพ่อ
เอาล่ะ แผนใหม่ เราต้องเข้าไปใกล้เบ็คกี้ ให้เธอได้ยินเรา
ผมว่าเราไม่ควรขยับถังน้ำ
นีโม ไม่มีพ่อ เบ็คกี้จะหลงทาง
พ่อ เชื่อเค้าเถอะ
เชื่อเค้าเหรอ? เค้าจะได้ลืมเราด้วยกัน?
- ผมเชื่อเบ็คกี้ - เชื่อเบ็คกี้เหรอ? เบ็คกี้กินถ้วยแล้วนะ
เบ็คกี้ เบ็คกี้ อู้วรู้ว! โว้ว!
"กิฟต์ช็อป"
เอาเหอะ อย่างน้อยเราก็ไม่ได้ติดอยู่ในถังแล้ว
หรือบนด่านตรวจโรค
ลูกอ็อตเตอร์พูดได้กำลังเริ่มแล้ว
ขอบคุณ คุณซิกอร์นีย์ วีเวอร์ เฮ้ ใครอยากรู้จักอ็อตเตอร์บ้าง?
มองหาแว่นที่ทรงพลังที่สุดในโลก
อ็อตเตอร์!
- ยินดีต้อนรับ ปาร์ตี้กอดกันมุ้งมิ้ง! - ปาร์ตี้กอดกัน กอดด้วย!
เราถึงไหนแล้ว ใกล้มหาสมุทรจำลองหรือยัง?
ใช่ คิดว่า ไม่รู้สิ แต่ฉันเห็นป้ายอีกอัน...
อะไร? ป้ายไหนอีก?
แว่นที่ทรงพลังที่สุดในโลก
อะไร? เธอพูดเรื่องอะไร? เรามาตามป้ายนั้นทำไม?
ก็...เพราะว่าฉันจำมันได้
ไม่ นั่นไม่ใช่แผน โอ๊ย!
ไม่ทนแล้ว เธอทำฉันเสียเวลา
- เดี๋ยว ไม่ - รถขนย้ายจะออกตอนย่ำรุ่ง
ฉันจะไม่ยอมพลาด เอาป้ายมา!
เดี๋ยว ไม่ ฉันจำป้ายนั้นได้
- แล้ว? - แล้วฉันก็จำได้มากขึ้น
และมากขึ้น ฉันรู้สึกว่าความจำฉันดีขึ้น ฉันคิดว่าเราควร...
ไม่ ความจำเธอใช้ไม่ได้ เธอจำอะไรไม่ได้เลย
เธอถึงต้องเสียพ่อแม่ไปตั้งแต่แรก!
เอาล่ะ ฟังนะ แค่ใจเย็นๆ เอาป้ายให้ฉัน และ...
นายรู้มั้ย ปลาหมึกมีสามหัวใจ แต่นายเหมือนไม่มีเลย
สามหัวใจ เธอพูดอะไร? ฉันไม่ได้มีสามหัวใจ
- นายมีสาม - ไม่จริง
- มีสาม - ไม่
- จริง - เลิกพูดคำนั้น!
ความจริง! ปลาหมึกมีหัวใจ 3 ดวง
2 ดวงสูบฉีดเลือดไปเลี้ยงเหงือก, 1 ดวงสูบฉีด
- เลือดไปทั่วร่างกาย - เดี๋ยว
รู้มั้ย มีหัวใจสามดวงไม่น่าจะใจร้าย
นายใจร้ายที่ว่าฉันจะต้องเสียคนที่ฉันรัก
ฉันไม่ได้เสียพวกเขา แฮงค์
แฮงค์? แฮงค์?
- ฮานส์ - ไม่ ไม่ใช่ฮานส์ ฉันตามหาแฮงค์
- ฮานส์ - แฮงค์ สะกดด้วยแม่กง
- มือ! - มือ? โอ้ๆๆ มือ
แฮงค์ แฮงค์?
แขนฉัน
แฮงค์!
นายอยู่ไหนแฮงค์ โอ้ ช่วยฉันหน่อยได้มั้ย ฉันจะมาตามหา...
ช่วยด้วย ฉันหลงกับเพื่อนแฟรงค์ ขอโทษ ไม่ใช่แฟรงค์
นี่ที่ของฉันนะ
ปลาหมึกแปดหนวด ไม่สิ เหลือเจ็ดหนวด
หมึกเจ็ดหนวด หมึกเจ็ดหนวด หมึกเจ็ดหนวด
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก หมึกเจ็ดหนวด เขาพรางตัวได้
แฮงค์ เร็วเข้าแฮงค์ ไปจากที่นี่กัน
ดอรี่ เธอจะทำอะไร
แฮงค์! มีแผนมั้ย?
แผนคือฉันจะอยู่ที่นี่ตลอดไป
โอเค แผนดี
ฉันขอโทษ ฉันขอโทษ แฮงค์ ความจำฉันไม่ดี
- ลูกรัก ลูกรัก - โอ้ ระวังสิคนเก่ง
โอ้ ไปไหนระวังหน่อยสิ
หนูขอโทษค่ะพ่อ หนูขอโทษความจำหนูไม่ดี
โอ้ ลูกรัก ลูกรัก ลูกไม่ต้องขอโทษหรอกจ้ะ
รู้มั้ยว่าลูกต้องทำอะไร แค่ว่ายต่อไป
ใช่
และรับรองลูกต้องจำได้แน่เพราะว่า...
เราจะร้องเพลงไปด้วยกันเลย
เร็ว ว่ายต่อไป เร็ว ว่ายต่อไป
ว่ายไป ว่ายไป
เราทำอะไร เราว่าย
ว่าย ว่าย ว่าย เราว่าย
- เราว่าย เราว่าย - เร็ว ว่ายต่อไป
พ่อกับแม่ฉันสอนเพลงนั้น เราร้องเพลงกันทั้งครอบครัว
ฉันเคยนึกว่าแต่งเองซะอีก
- เพลงอะไร? - แค่ว่ายต่อไป
แฮงค์ เราแค่ต้องว่ายต่อไป
อะไร? ไม่มีทาง! เธอฟังฉันนะ มันอันตรายไปไม่ได้
ไม่ นายนั่นแหละฟังฉัน ฉันรู้นายกลัว แต่ยอมแพ้ไม่ได้
ตามฉันมา
เร็ว ว่ายต่อไป เร็ว ว่ายต่อไป
จะช่วยให้เราหนีรอดพ้นได้
ร้องพร้อมกัน แฮงค์ เร็วเข้า
หนูมาแล้วแม่จ๋า หนูมาแล้วพ่อจ๋า
- เราไม่เป็นไรหรอก - หยุด!
- เหอ? - หันหลังกลับ
หันหลังกลับ
ไปหน้าผาโพ้กเกอร์ ไปหน้าผาโพ้กเกอร์!
- ผาโพ้กเกอร์เหรอ? - พุ่งมาแล้ว
หยุดนะ
โอ้ นี่อะไร
ขอโทษ
ไม่เป็นไร ใครๆก็ทำ ไม่ต้องอาย
แฮงค์? อ้อ แฮงค์ นายอยู่นี่เอง
ว้าว เธอพาเราออกมาได้
จริงด้วย
ฉันพาเราออกมา
แต่จริงๆ เธอเป็นคนพาเราเข้าไป
ถ้าเธอไม่ทำงั้น ก็ไม่รู้ว่าเราจะได้มานี่มั้ย
เอ็คโคโลเคชั่น? เอ็คโคโลเคชั่น
แว่นที่ทรงพลังที่สุดในโลก เราเจอมันแล้ว
ไม่ๆๆ เธอเป็นคนเจอ
ขอต้อนรับสู่มหาสมุทรจำลอง
บ้าน
อ๋อรู้ว อ๋อรู้ว อ๋อรู้ว อ๋อรู้ อ๋อรู้ว
อ๋อรู้ว อ๋อรู้ว อ๋อรู้ว อ๋อรู้ว
พ่อ หยุดเถอะ เธอไม่กลับมาหรอก
ไม่แน่ อ๋อรู้ว อ๋อรู้ว
พ่อ! พ่อไปทำให้เธอเสียกำลังใจนี่
ลูกไม่ได้พูดถึงเบ็คกี้ ใช่มั้ย
ผมคิดถึงดอรี่
เหมือนกัน
ความจริงคือ พ่อเป็นห่วงเธอมาก
เธอต่างหากที่ควรจะเป็นห่วงเรา
เธอจะคิดออกว่าควรทำอะไร ถ้าเธออยู่ที่นี่
พ่อไม่รู้เธอทำได้ยังไง
ผมไม่คิดว่าเธอรู้นะ พ่อ เธอแค่ทำไป
งั้นเราก็แค่ต้องคิด
- ดอรี่จะทำยังไง? - ดอรี่จะทำยังไง?
ใช่ ดอรี่จะทำยังไง?
เธอจะมองสถานการณ์ จากนั้นประเมิน
จากนั้นวิเคราะห์หาทางเลือก
พ่อ! นั่นคือ "มาร์ลินจะทำยังไง?"
ใช่ นั่นคือพ่อจะทำยังไง เธอไม่มีคิดซ้ำหรอก
เธอจะแค่มองอย่างแรกที่เห็นแล้ว...
ดอรี่เอาแน่
นีโม จับพ่อไว้นะ
เฮ้ ได้ผลจริงด้วย!
เฮือก...หายใจ...ไว้
- ลูกโอเคมั้ย - ฮะ ตอนนี้ดอรี่จะทำไงฮะ?
ใครคือดอรี่?
โอ้โห ดีใจที่เจอนายนะ
นายดีใจที่เจอฉัน? ฉันสิดีใจที่เจอนาย
ฉันไม่มีเพื่อนคุยหลายปีแล้ว
หลายปี? ว้าว เสียดายเราอยู่นานไม่ได้ เราต้องไปแล้วเพราะ...
ทำไมนายถึงรีบไปล่ะ? นายเพิ่งมาถึง
อยู่สักเดี๋ยว เล่าเรื่องของนายให้ฉันฟังสิ
ฉันก็อยากอยู่ แต่ฉันกับลูกชายต้องไปด่านตรวจโรค
- เยี่ยมเลยมีลูกชายด้วย - ใช่ เยี่ยมเลย
ฉันไม่เคยมีครอบครัว เคยจีบหอยตลับอยู่พักนึง
- ก็ดีนะแต่... - แต่หอยเชลล์มีตา
คอยจับผิดที่เราต่างกัน ล้อเล่นน่ะ
ไม่เกี่ยวกับหอยเชลล์มีตาหรอก
พวกเธอมองถึงวิญญาณและหักอกเรา
โอ้ เชลลี่ ทำไม? ทำไม?
เป็นดอรี่จะทำยังไง?
เชิญมากับเรา เมื่อเราสำรวจโลกปริศนาของมหาสมุทรจำลอง
- โอเค แฮงค์ มากับฉัน - เธออยู่ในถ้วย
ใช่ ฉันตามนายก็ได้
"อาศัยอยู่บนผิวน้ำ"
- เดี๋ยว - ปลาหมึกมีหัวใจ 3 ดวง
เรื่องจริงน่ารู้ไง
- เรามาถึงแล้ว มันเกิดขึ้นแล้ว - ชูว์
เหมือนจะเป็นที่นี่ล่ะ ฉันต้องรีบไปขึ้นรถ
เดี๋ยวๆ ฉันมีบางอย่างให้นาย
- ป้าย - ป้ายเนอะ ใช่
รู้มั้ย ฉันคิดว่าฉันจะจำนายได้นะ
โอ้ แป๊บเดียวเธอก็ลืมฉันแล้ว
สามแป๊บแล้วกัน
ฉันคงจะลืมเธอลำบากอะนะ
พ่อแม่ฉันอยู่ใต้นั้นจริงๆ
เธอโอเคนะ?
ฉันพร้อมแล้ว
ใช่ ฉันว่าเธอพร้อม
ว้าว
พวกเขาอยู่ไหน พวกเขาอยู่ไหน พวกเขาอยู่ไหน โอเคๆ
ขอโทษนะ หวัดดี คุณเห็นแม่กับพ่อแต่ไม่มีฉันมั้ย
ขอโทษนะ คุณเคยเห็นคู่ผัวเมีย แก่เท่าคุณ
ไม่แก่เหมือนคุณแต่แก่กว่าคุณ โอเค บาย
หวัดดี คุณรู้จักใครที่ลูกหายไปนานแล้ว ก็ฉันนี่แหละ
ฉันไม่รู้นานแค่ไหนนะ โอเค คุณจะรีบไป
- จะไปไหนระวังหน่อย - โทษที
เป้าหมายของเราคือให้สัตว์ทุกตัว ที่เราช่วยเหลือและดูแล...
ได้กลับคืนสู่บ้านที่มันควรอยู่
เปลือกหอย
แล้วก็นั่นไง ถ้าลูกหลงทางนะ ดอรี่
ลูกก็แค่ตามเปลือกหอย
อุ๊ย ดูสิ เปลือกหอย
ตามเปลือกหอย
- เฮ้ หนูอยู่ที่นั่น - ใช่ ใช่แล้วลูก
บ้านฉัน นั่นบ้านฉัน!
แม่! พ่อ!
คนเก่ง เอาล่ะนับถึงสิบ
หนึ่ง สอง สาม...
สี่...
ม่ายเป็นรายยย
ลูกคุยกับใครเหรอ คนเก่ง
เพื่อนทางท่อของหนู เดสทินี่
แม่? พ่อ?
แม่รักเปลือกหอยสีม่วง
- แม่จ๋า - ลูกเราจะเป็นไงก็ไม่รู้
อย่าร้องนะ เจนนี่
โอ ไม่นะ ไม่ร้องไห้นะแม่ ไม่ร้อง
คุณคิดว่าลูกจะเอาตัวรอดได้มั้ย ชาร์ลี
ที่รัก ลูกไม่เป็นไรหรอก
แม่รักเปลือกหอยสีม่วง
- ดอรี่ - ดอรี่!
- แม่คะ?
- ดอรี่! - แม่จ๋า พ่อจ๋า
พ่อแม่ฉัน...
ฉันเสียพวกเขาไป
มันเป็นความผิดฉัน
- ป้ายเธออยู่ไหน - เหอ?
ป้ายหายไป เธอถึงไม่ได้อยู่ด่านตรวจโรค
- ด่านตรวจโรค - ใช่
พวกเขาเอาปลาบลูแท้งค์ไว้ที่นั่น ใช่มั้ย บิล?
ใช่ ปลาบลูแท้งค์จะมีสวนน้ำของตัวเอง ในคลีฟแลนด์
ถูกส่งไปกับรถบรรทุกพรุ่งนี้เช้า แจ๋วดีเนอะ
อะไร? ไม่ๆ พ่อแม่ฉันอยู่ด่านตรวจโรค
จะถูกส่งไปคลีฟแลนด์? แต่ฉันเพิ่งมาถึง
ฉันต้องไปหาพวกเขา พวกเขาไม่รู้ฉันมา
ไม่ต้องห่วง ไปด่านตรวจโรคก็ง่ายๆ
ว่ายไปตามท่อนะจ๊ะ
ฉันทำไม่ได้
- ทำไมล่ะ? - ฉันจะลืมว่าจะไปไหน
ฉันไปอยู่ที่ไม่มีใครช่วยฉันไม่ได้
- งั้นเธอก็ติดอยู่ที่นี่ - นิสัยไม่ดี บิล
ว่ายไปในนั้นเลย ไม่มีอะไรหรอก
ต้องเสี่ยง
คุณช่วยบอกได้มั้ยว่าไปยังไง? ผ่านท่อ?
ได้สิจ๊ะ เลี้ยวซ้ายสอง ขวาหนึ่ง ง่ายๆ
โอเค
เลี้ยวซ้ายสอง ขวาหนึ่ง ฉันทำได้สิ
ซ้ายสอง ขวาหนึ่ง โอเค อย่าลืมนะ
เลี้ยวซ้ายสองขวาหนึ่ง เลี้ยวซ้ายสองขวาหนึ่ง
เลี้ยวซ้ายสองขวาหนึ่ง
เลี้ยวซ้ายสอง แล้วขวาหนึ่ง ว้า
ซ้ายสองขวาหนึ่ง เดี๋ยว ฉันเลี้ยวซ้ายหรือยัง
โอ้ไม่ ลืมอีกแล้ว โอเค เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวก่อน
ทางไหน? ฉันจะไปไหน? ฉันจำไม่ได้ โอเค
โอเค ฉันหลงทาง มันยากไป ฉันจำไม่ได้ ฉันจะลืมทุกอย่าง
ฉันจะติดอยู่ในท่อตลอดไป ติดท่อ เพื่อนท่อ?
เพื่อนท่อ? เพื่อนท่อ!
- แล้วก็ว่าย ว่าย ว่าย - ฉันไม่รู้สินะ
เชื่อสิ ฉันไม่ปล่อยให้เธอชน... ผนัง!
เพื่ออะไรเนี่ย ฉันเลี้ยวไม่เป็นหรอก
เก่งขึ้นแล้ว ในนี้ว่ายไม่ได้ ออกมหาสมุทรก็ไม่ได้
ตั้งสมาธิให้ดีๆ... ผนัง!
เดสทินี่!
ดอรี่? หวัดดี
ฉันหลงทางอยู่ในท่อ พ่อแม่ฉันอยู่ในด่านตรวจโรค
รอเดี๋ยว ดอรี่ เบลี่ย์ ใช้พลังเอ็คโคโลเคชั่น
เธอก็รู้ว่ามันเสีย
หยุดพูดนะ นายแค่ร้อง "อู๋วว" หาสิ่งที่ดอรี่บอกได้มั้ย
- ฉันทำไม่ได้ - อย่าทิ้งกันสิ เบลี่ย์
อู๋ววว
อู้วว อูวว!
เร็วสิ เบลี่ย์ เธอเพิ่งบอกฉันไง สมาธิ!
ฉันรู้สึกโง่
- เบลี่ย์ - ขอโทษ อู๋ววว
- ฮัลโหล? - นี่ เราอยู่นี่
- พวก... อู้ว พวก อู้ว - อะไร? มีอะไร?
ฉันเจออะไรแล้ว... อู้ว เจอแล้วเนี่ย อู้ว โอ้ใช่ อู้วว
ฉันเห็นด่านตรวจโรคแล้ว มันสุดยอดไปเลย
อู๋ววว ฉันเห็นทุกอย่างเลย ฉันเห็นเธอด้วย
เขาเห็นเธอ!
ชีวิตเหมือนสายรุ้ง เธอเห็นฉันมั้ย มันไม่ได้เป็นแบบนั้นหรอก
- เบลี่ย์ - โอเค บอกดอรี่ให้ไปซ้าย
เขาบอกไปซ้าย
ซ้าย
- อู้ววว ตรงไป - ตรงไป
- อู้ววว ไปขวา
- ขวา - ขวา
อู้วววว ฉันเวียนหัวแล้ว อู๋ววว เดี๋ยว อูววว
เจออะไรอย่างอื่น... รอแป๊บ ขอซูมออกก่อน
น้ำท่วมหลังเป็ด! เธอไม่ได้มาเดี่ยว อู้ววว
- อะไร? มีอะไร? - ดูไม่ออก มันตามล่าเธอ
โอ้ไม่! ดอรี่ หนี ว่ายหนีไปอีกทาง!
- อะไร? ที่ไหน? - อะไร? ที่ไหน
- ไปขวา - ขวา
ไม่ ขวาของฉัน แย่แล้ว เธอกำลังว่ายไปหามัน
ไม่ ดอรี่ ว่ายกลับมา
ดีมาก ดอรี่ เธอกำลังตรงมาหาเรา
อะไร? ให้ฉันไปทางขวาเหรอ
ไม่ๆ ไม่ใช่ขวา โอ๊ย ทนดูไม่ได้
- ดอรี่ - มาร์ลิน
- ผมนึกแล้ว! คุณปลอดภัย - โอ้พระเจ้า
มันกินเธอ เขมือบกินเป็นๆเลย!
- คุณปลอดภัย - นายเจอฉัน หาเจอได้ไงเนี่ย?
มีหอยกาบบ้าน้ำลาย พูดไม่ยอมหยุด
เราค่อยๆ ถอยหลังหนีเขามา แล้วติดอยู่ในท่อ
แล้วเราก็เริ่มมองหา
ดอรี่ ฉันขอโทษ
โอเค นั่นอะไร
เดี๋ยวก่อน ฉันเคลียร์ก่อน
ฉันโอเค ขอโทษเรื่องอะไร
ห๊ะ? เธอไม่ตายเหรอ
- ยอด - เจอมาร์ลินกับนีโม
พ่อ ได้ยินมั้ย ดอรี่พูดภาษาวาฬได้
ได้ยินแล้ว มันทำให้พ่อคิดถึงความหลังไม่ค่อยดี
พ่อว่าเราไปทางนี้เหอะ ตามมา ถึงเวลากลับบ้าน
เดี๋ยวๆๆ พ่อแม่ฉันอยู่นี่
- จริงเหรอ - เจอพ่อแม่แล้วเหรอ
ก็ยังไม่เชิง ไม่ ยังไม่เจอ แต่ฉันรู้ว่าอยู่ไหน
ฉันไม่รู้ว่าจะไปยังไง แต่ฉันรู้ว่าฉันต้องหาคนช่วย
- ไปที่ด่านตรวจโรค - ด่านตรวจโรค
ใช่เลย! อ้อ และฉันเจอหมึกเจ็ดหนวด ต๊องมากๆ
แต่ก็น่ารักมาก เขาช่วยฉันไปที่ตู้... ตู้แสดง
ดอรี่?
คิดว่าพ่อแม่ฉันจะอยากเจอฉันมั้ย
อ้าว ทำไมพ่อแม่จะไม่อยากเจอลูกล่ะ?
เพราะว่า...ฉันเสียพวกเขาไปแล้ว
ดอรี่ พ่อแม่จะต้องดีใจมากที่เจอเธอ
พวกเขาจะต้องคิดถึงทุกอย่างเกี่ยวกับเธอ
- จริงเหรอ - ดอรี่ รู้มั้ยเราเจอเธอได้ยังไง
- เกี่ยวกับหอยกาบใช่มั้ย? - เปล่า
- หรือหอยนางรม? - เปล่า
- หอยมือเสือ? - เปล่า
- หอยอื่น - เปล่า
- ไม่รู้สิ - เปล่าหรอก
เราหาเธอไม่เจอเลย กระทั่งนีโมคิดว่า
"เป็นดอรี่จะทำยังไง"
ทำไมพูดงั้นล่ะ?
เพราะตั้งแต่ฉันรู้จักเธอ เธอทำให้ฉันเห็น...
สิ่งที่ฉันไม่เคยคิดฝันว่าจะทำ... เรื่องบ้าๆ
หลอกล่อฉลาม กระโดดข้ามแมงกะพรุน
และหาลูกชายฉันเจอ เธอทำให้ทุกอย่างเกิดขึ้น
จริงเหรอ ฉันไม่รู้ว่านายคิดอย่างนั้น หรือฉันลืมก็ไม่รู้
เปล่า เธอไม่ได้ลืม ฉันไม่เคยบอกเธอ
และฉันขอโทษด้วยนะ
แต่ดอรี่ เพราะเธอเป็นแบบนี้ เธอถึงจะหาพ่อแม่เจอ
และเมื่อเธอทำได้ เธอก็ถึงบ้านแล้ว
พ่อ
แปลว่าเราต้องบอกลาดอรี่แล้วใช่มั้ย
ใช่ นีโม บอกลา
"ร้านของที่ระลึก"
เฮ้ เหลืออีกเท่าไหร่ที่ต้องเอาขึ้นรถ
แถวสุดท้ายนี่แหละ
เสร็จเร็วเท่าไหร่ รถถึงคลีฟแลนด์เร็วเท่านั้น
- ระวังทางเลี้ยว - ระวังอะไร โอ๊ย
- ไม่ทัน - โอเค ฉันว่าใกล้ถึงละ วี้!
หวัดดี!
- นี่ด่านตรวจโรคเหรอ - ใช่ เราอยู่ด่านตรวจโรค
พ่อแม่ฉันอยู่นี่
เราจะไปไหน เฮ้ เดี๋ยว ทำไมเราจะไปทางประตู?
- เราสบายกันแล้ว! - ฉันรู้สึกแข็งแรงมาก
พวก
พ่อแม่ฉัน! มาเร็วไปกัน ขอโทษนะ
ดอรี่ รอเดี๋ยวก่อน!
หนูมาแล้วแม่จ๋า หนูมาแล้วพ่อจ๋า
วู้ฮู่! ใกล้ถึงบ้าน ใกล้ถึงบ้าน ใกล้ถึงบ้าน
ฉันว่าฉันเริ่มจะชินแล้วนะ
ได้ยินเสียงฝีเท้า
- แฮงค์ - เงียบสิ
แฮงค์ เราต้องเข้าไปในแท้งค์ เสียงคล้องจอง
- ทำไม - พ่อแม่เธออยู่ในนั้น
เธอมีสามนาที พาทุกตัวในถ้วยนี้ไปกับเธอ
แล้วฉันจะขึ้นรถไปคลีฟแลนด์ รู้นะ?
รู้จ้ะ
ตื่นเต้น
แม่? พ่อ?
แม่? พ่อ? เฮ้ ทุกคน นี่ฉันเอง ดอรี่
ดอรี่? ดอรี่? ลูกของเจนนี่กับชาร์ลี? ดอรี่? ดอรี่?
แม่? พ่อ?
- เลือกเอาเลยสองตัว จะได้รีบกลับ - พ่อ
อะไร? ล้อเล่นน่า นี่มันงานพบญาติ
แม่? พ่อ? พ่อแม่ฉันอยู่ไหน?
ดอรี่ เธอคือลูกสาวเจนนี่กับชาร์ลีใช่มั้ย
ใช่ ฉันล่ะ ฉันเอง พวกเขาล่ะ?
ดอรี่ หลังจากเธอหายไป พวกเขาคิดว่า...
พวกเขาคิดว่าเธอมาอยู่ที่นี่ ด่านตรวจโรค
- อ่าฮะ - เร็วเข้าๆๆ
พวกเขามาที่นี่เพื่อตามหาเธอ
อยู่นี่เหรอ! แล้วไหนล่ะ?
ดอรี่ มันหลายปีแล้วล่ะ
- เหอ? - พวกเขาไม่เคยกลับมา
ไม่นะ
ดอรี่ ถ้าปลาไม่กลับออกมาจากด่านตรวจโรค
มันแปลว่า พวกเขาไม่...
อะไร?
ดอรี่ พวกเขาตายแล้ว
ตายแล้ว?
- พวกเขาออกตามหาเธอ... - เดี๋ยว แน่ใจเหรอว่าตายแล้ว
ดอรี่ ฟังนะ ไม่เป็นไรหรอกนะ
ดอรี่ พวกเขารักเธอมาก
มีใครจะไม่ไปคลีฟแลนด์มั้ย เรียกครั้งสุดท้าย
- ดอรี่ เป็นไรรึเปล่า - เธอโอเคมั้ย
- ฉันมาช้าไป - ดอรี่ ไม่ๆ ฟังนะ
- ฉันไม่มีพ่อแม่แล้ว - ไม่ ดอรี่ มันไม่จริงหรอก
ไปได้แล้ว!
ฉันตัวคนเดียว
- ดอรี่ - ดอรี่
มีใครอีกรึเปล่า?
เพื่อนสีส้มกำลังจะไปคลีฟแลนด์
เจอเจ้าปลาหมึกแล้ว
หายไปไหนเนี่ย
แม่จ๋า พ่อจ๋า
ช่วยด้วย
ไม่ๆๆ ช่วยด้วยๆ ช่วยฉันด้วย
ช่วยฉันด้วย ได้โปรด ใครก็ได้ช่วยฉันที!
เฮ้ ช่วยด้วย ช่วยที ฉันเสียพวกเขาไปแล้ว
- เสียใครเหรอ? - ฉัน...ฉัน...ฉัน...ฉัน...
ขอโทษนะ เธอจำไม่ได้ ฉันก็ช่วยไม่ได้
ช่วยฉันทีเถอะ พวกเขาหายไป
พูดให้ชัดเจนได้มั้ย
ฉัน... ฉัน... พวกเขา พวกเขา
ช่วยด้วย! ช่วยด้วย!
ได้โปรด พวกเขาไปแล้ว
ฉันเสีย... ฉันเสียทุกคนไปหมด ฉันทำอะไรไม่ได้เลย
บ้าจัง ฉันลืมไม่ได้ ฉันลืมอะไรนะ อะไรซักอย่าง
บางอย่างที่สำคัญ มันคืออะไร
มันคืออะไร? ฉันกำลังจะลืม
มันกำลังหายไป มันกำลังหายไป เพราะฉันทำได้แค่ลืม ฉันแค่ลืม
ฉันแค่ลืม นั่นแหละที่ฉันเก่งนัก นั่นแหละที่ฉันทำ
ฉันจะทำไง ฉันจะทำไง ฉันจะทำไง ฉันจะทำไง
ดอรี่จะทำยังไง?
ฉันจะมองไปทั่วๆ
และมีแค่น้ำข้างหน้านั้น มีสาหร่ายอยู่ตรงนี้
สาหร่ายดีกว่า โอเค
โอเค อะไรอีก? ดงสาหร่าย มันดูเหมือนกันหมด
มันดูเหมือนกันหมด ยกเว้นหินก้อนนั้น...ตรงนั้น
และมีผืนทรายทางนี้ ฉันชอบทราย เนื้อทรายมันนุ่ม
มันไม่ได้ไปไหนเลย
มีอะไรที่นี่ ไม่มีอะไรนอกจากสาหร่าย กอสาหร่าย
และเปลือกหอย... ทางนี้
ฉันชอบเปลือกหอย
โว้ว!
หวัดดี ฉัน...
- ดอรี่! - ดอรี่! ลูกอยู่นี่
- โอ้ ลูกรัก - ลูกอยู่นี่จริงๆ
- ขอพ่อดูลูกสิ - ลูกหาเราเจอ
- พ่อจะไม่ให้ลูกอยู่ห่างอีกเลย - ลูกแม่กลับมาแล้ว
- ลูกรักของพ่อ - เป็นลูกจริงๆ
- ใช่ - นี่แม่จริงๆ แม่อยู่ที่นี่จริงๆ
- แม่จ้ะ แม่ - และพ่อ พ่อจริงๆ
พ่ออยู่นี่ คนเก่ง
หนูขอโทษจริงๆ
โอ้ ลูกรัก โอ้ลูกรัก ไม่ๆๆ คนเก่ง
หนูรู้ว่าหนูมีปัญหา หนูรู้ หนูขอโทษจริงๆ
ตลอดเวลาหนูอยากจะหาย แต่ทำไม่ได้ หนูพยายาม พยายาม
แต่ความคิดมันก็หายไปจากหัว และเปลี่ยนความคิด
หนูลืมพ่อกับแม่ หนูขอโทษ
ดอรี่! ลูกอย่าขอโทษอีกเลย ดูสิลูกทำอะไร
- อะไร? - ลูกหาเราเจอ
ใช่แล้ว ลูกหาเราเจอ
คิดมั้ยทำไมเราถึงอยู่ที่นี่ตลอดหลายปี
เพราะเราเชื่อว่า วันหนึ่งลูกจะมาเจอเราอีกครั้ง
ถูกต้องเลย
หนูคิดว่าพ่อแม่ตายแล้ว ทำไมถึง...
เราไปในด่านตรวจโรคตามหาลูก แต่ลูกไม่อยู่ที่นั่น
เรารู้ว่าลูกต้องออกไปทางท่อน้ำ
ทางท่อน้ำ ใช่ ลูกจ๋า เราเลยตามมา
และเราอยู่ที่ตรงนี้ รอลูกตั้งแต่นั้น
- เราคิดว่าลูกจะกลับมา - เราอยู่ตรงนี้รอลูก
ฉะนั้นทุกวันเราจะออกไป แล้วก็วาง...
เปลือกหอย
แล้วลูกก็เจอเรา โอ้ ลูกรัก ลูกเจอเรา
รู้มั้ยทำไมลูกถึงเจอเรา เพราะลูกจำได้
ลูกจำได้ด้วยความจำอัศจรรย์ในแบบของดอรี่
หนูทำได้ ด้วยตัวเองด้วย
โอ้ ลูกรัก งั้นเหรอ ลูกอยู่ตัวคนเดียวมาตลอดเหรอ
โถ ลูกแม่น่าสงสาร
อ๋อ หนูไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว มาร์ลินกับนีโม!
- ไม่มีใครเห็นว่าดอรี่ไปไหน - ขอโทษนะ ไม่เห็นเลย
จริงเหรอ หลายตาไม่ช่วยอะไรเลย
ขอโทษนะ คุณช่วยเราได้มั้ย
- เรา... - ให้ช่วยเหรอ
พ่อ ดู นั่นดอรี่
ขอบคุณพระเจ้า เห็นมั้ยนีโม นึกแล้วเธอต้องหาทางได้
เฮ้ ดอรี่อยู่ไหน อยู่กับนายมั้ย
ขอโทษนะ ฉันพยายามแล้วแต่ไม่สำเร็จ หลงทางกับเธอ
- อะไรนะ? - เอาล่ะ ไปกันได้แล้ว
ไม่!
จากนั้นวาฬกลืนเราเข้าไป ทั้งที่หนูพูดภาษาวาฬได้
- วาฬเหรอ? - ดีนะที่พ่อไม่ได้อยู่เห็นเอง
จริงๆ มาร์ลินไม่เชื่อว่าหนูพูดภาษาวาฬได้
แต่เขาก็เชื่อใจหนูนะ
รู้มั้ยแม่ชอบนายมาร์ลินแล้วล่ะ
จากนั้นเราก็หานีโมเจอ หรือเขาเจอหนูนะ?
ไม่รู้สิ นีโมเขาน่ารักที่สุด
เขาไม่เคยหมดความไว้ใจหนูเลย เอ่อ ดอรี่จะทำยังไง?
เราต้องขอบใจมาร์ลินกับนีโม ถ้าเจอพวกเขา
เดี๋ยวๆ หนูรู้จักที่นี่
หวัดดี ฉันซิกอร์นีย์ วีเวอร์
- นั่น! - กรุณามาเข้าร่วมกับเรา
- สถาบันวิจัยชีวิตทางทะเล - อ๋อ ลูกเกิดที่นั่น
ดอรี่ เพื่อนลูกอยู่ที่นั่นเหรอ
ใช่ พวกเขาติดอยู่ในอะไรสักอย่าง มันจะไปไหนสักที่
รถบรรทุก อยู่รถบรรทุก แปลว่าหนูจะไม่ได้เจอพวกเขาอีก
ไม่ๆๆๆ ดอรี่จะทำยังไง?
แม่รู้พวกเขาเป็นเพื่อนลูก แต่เราขึ้นรถบรรทุกไม่ได้
ได้โปรด หนูรู้ หนูคิดถึงพวกเขา หนูๆ...
หนูคิดถึงพวกเขา หนูพูดไปแล้ว
ดอรี่?
แม่ มาร์ลินกับนีโมเป็นมากกว่าเพื่อน พวกเขาเป็นครอบครัว
และหนูต้องพาพวกเขากลับมา พวกเขาเจอหนูเหมือนโชคชะตา
เข้าใจมั้ย โชคชะตาเรียกอะไรนะ?
เหมือน...เดสทินี่ เดสทินี่!
- ดอรี่? - เดสทินี่!
- อรุณสวัสดิ์ เดส... - ชูวๆ ดอรี่ มีเรื่องแล้ว
อู๋ววว เจอเธอแล้ว เธออยู่นอกสถาบัน
- เดสทินี่ - เราต้องโดดล่ะ
- โดดเหรอ? - ไม่มีเวลาเถียง
เดสทินี่
ดอรี่ รถบรรทุกกับเพื่อนเธอจะไปแล้ว
- ไม่ ไม่ เดสทินี่! - โอ้ ไม่ แย่แล้ว เราจะทำไง
- เอาล่ะ - ได้
- เอาล่ะนะ หนึ่ง สอง - ได้ๆ
ไม่! ฉันทำไม่ได้! ฉันอยู่ข้างนอกไม่ได้
เดสทินี่ ฉันมีแว่นที่ทรงพลังที่สุดในโลก
เธอมีแว่นที่ทรงพลังที่สุดในโลก
ฉันจะเป็นตาให้เธอ
เธอเป็นตาให้ฉัน แต่ผนังล่ะ?
ไม่มีผนังในมหาสมุทร
- ไม่มีผนัง? - มันคือชะตากรรมเธอ เดสทินี่
แล้วทำไมเธอไม่บอกฉันก่อน?
อะไร? ไม่ เดสทินี่ เดี๋ยว ไม่ นั่นผนัง ผนัง!
แม่ พ่อ นี่เพื่อนท่อของหนู เดสทินี่ ทักแม่ฉัน
ดอรี่ สองสีน้ำเงินนี่พ่อแม่เธอเหรอ ดูเหมือนเธอเลย
หวัดดี ผมเบลี่ย์ คุณนายดอรี่ คุณดอรี่
- ได้โปรด เรียกฉันเจนนี่ - ฉันชาร์ลี
โอเคๆ ต้องไปแล้ว ต้องไปหยุดรถคันนั้น
โอเค คันไหน?
เบลี่ย์ รายงานเหตุการณ์
อ๋อได้ พรสวรรค์ของฉัน อูวววววว
เจอแล้ว! รถกำลังจะขึ้นฟรีเวย์ และมุ่งลงใต้ อู้วววว
ไปกัน เราจะหยุดรถคันนั้น
- เรื่องนี้ต้องไปดู - ใช่ๆ ดูด้วย
อุ๊ยตื่นเต้น งานนี้สนุกแน่
เจอรัลด์ นายเสียสติแล้วรึไง
- อย่าทำตัวชินล่ะ เจอรัลด์ - ตลกน่า
เบลี่ย์ ฉันลืมไปหมดแล้ว เล่าใหม่โลด
ครับผม... อู้ววววว เพื่อนเธอยังอยู่ในรถ
อู้วววว เขาขึ้นเหนือไปทางสะพาน อู้วววว
ดูสิ ฝูงอ็อตเตอร์น่ารักอยู่ตรงนั้น อยากได้ซักตัว โอ๊ย!
โอ๊ย เบลี่ย์!
ฉันเห็นรถบรรทุก อยู่ตรงนั้น!
- โอเค ดอรี่จะทำยังไง - เราขึ้นไปไม่ได้
แย่จัง ถ้ามีวิธีหยุดการจราจรก็ดีสิ
หยุดจราจร หยุดจราจร ทุกคนต้องหยุด
คนหยุดดูอะไร? ดูของที่ชอบ ดูของน่ารัก
ของน่ารัก โอเค คิดออกแล้ว
- อะไรเหรอ? - เร็วเข้าก่อนฉันลืม
เดสทินี่ พอรถถึงสะพานเธอดีดฉันขึ้นไปเลย
เข้าใจล่ะ
พวกนาย ตามฉันมา ทุกคนที่เหลืออยู่นี่
โว้ว ดอรี่ ลูกจ๋า อย่าทิ้งเราไปอีกนะ
แม่เค้าพูดถูก ลูกต้องอยู่กับเรานะ
ดอรี่ลูกรัก จะเป็นยังไงถ้าลูกไปนานเกิน
ถ้าลูกสับสน เสียสมาธิ แล้วถ้าเกิด...
กลัวเราจากกันอีก?
ใช่
แม่ พ่อ ไม่เป็นไรหรอกเพราะ...
หนูรู้ว่าถ้าหนูลืม หนูก็จะหาแม่เจออีก
อู้ววว โอเค ไปซ้ายนิด อู้ววว ไปอีกทางนิดนึง
อู้ววว โอเค นั่นแหละ ไป อย่าเพิ่ง
- เบลี่ย์ - โอเค เอา เอา เอาเลย เอาเลย
- ตามไอเดียเธอ - ไอเดียอะไร?
โอเค ฉันจะทำไง จะทำไง ดอรี่จะทำไง
เร็ว รถ รถ ฉันเห็นรถ อ็อตเตอร์อยู่หน้ารถ
รถต้องหยุด หยุดจราจร กอดกันมุ้งมิ้ง!
ระวัง!
น่ารักจังเลย!
ดูมันสิ มันต้องมี หนึ่ง, สอง...
- เกิดอะไรขึ้นฮะ พ่อ - ไม่รู้สิ
พ่อไม่รู้ว่ายังไง แต่พ่อว่าต้องเกี่ยวกับ...
- ดอรี่! - น้ำ น้ำ ฉันต้องการน้ำ
เธอบ้าเหรอ เธอมาได้ไงเนี่ย
- ดอรี่! - โอ้
- นึกว่าเราจะไม่ได้เจอคุณแล้ว - เหมือนกัน
แต่แย่จัง ฉันพยายามแค่ไหนก็ลืมเธอไม่ได้
ฉันคิดถึงครอบครัว ที่เหลือของฉันมากไปใช่มั้ย?
เราเป็นครอบครัวเหรอ
เธอรู้ความรู้สึกนี้มั้ย
ใช่ ฉันรู้ความรู้สึกนั้น
อ๊า!
เฮ้ เร็วเข้า ลงไปเลย ไม่ใช่ปลาของแก
- โอ้ ไม่ รถเราไปแล้ว - กลับลงน้ำไป เร็วเข้า
ดอรี่! การจราจรเริ่มเคลื่อนแล้ว
ฉันจัดการเอง ฉันทำได้ อ๋อรู้ววว อ๋อรู้ววว
เบ็คกี้ๆ กลับมา เราต้องการความช่วยเหลือ เบ็คกี้
ดอรี่ ตามฉันมา
ไม่ๆ เดี๋ยว เราไม่มีดอรี่ ไม่ๆ เบ็คกี้ เดี๋ยว หยุดก่อน
เราต้องกลับไป เบ็คกี้ กลับๆ เบ็คกี้ ลู้ววลู้วว อู้วรู้วว
- อย่ากินเรานะ - ดอรี่อยู่ไหน
- เธอเป็นใคร - เจนนี่
- มาร์ลิน - ชาร์ลี
- นีโม ขอบคุณมากเลย - ขอบคุณที่ดูแลดอรี่ของเรา
ดอรี่! เธอยังอยู่ในรถ
เบ็คกี้ ไปรับดอรี่! อ๋อรู้วว อ๋อรู้วว
เอาล่ะหนู เราต้องลากันแล้ว
- ไม่ - หมายความว่าไง ไม่?
นายจะไม่ไปคลีฟแลนด์ ไปมหาสมุทรกับฉัน!
เธอเป็นบ้าอะไร มาทำลายแผนของฉัน
ฟังนะ ฉันมีเป้าหมายเดียวในชีวิต หนึ่งเดียว และนั่น...
ไม่ นายน่ะฟัง มีแผนดีตรงไหน? ฉันไม่เคยมีแผน
ฉันมีแผนจะเสียพ่อแม่มั้ย ไม่ มีแผนหามาร์ลินมั้ย ไม่
เรามีแผนเจอกันมั้ย เดี๋ยว หรือมี?
- พูดใกล้จบหรือยัง - ฉันไม่คิดว่ามี
นั่นเพราะสิ่งดีที่สุดเกิดขึ้นโดยบังเอิญ นั่นคือชีวิต
นายจะอยู่กับฉันในมหาสมุทร ไม่ใช่ในตู้กระจก
- ฉันขอพูดได้มั้ย - ฉันยังพูดไม่จบ
เพื่อนฉันคนนึง ซิกอร์นีย์เคยบอกฉันว่า...
ทั้งหมดเกิดขึ้นง่ายๆ สามขั้น
ช่วยเหลือ ฟื้นฟู และเอ่อ อีกอย่างคือ...
ปล่อยกลับบ้าน!
ใช่แล้ว นายจะว่าไง?
กลับบ้านๆๆ
ฉันก็จะบอกว่า "ตกลง"
ไม่ดีละ
- โอ้ ไม่ พวกเขาจะไปแล้ว - โอ้ ไม่ ดอรี่ ทำยังไงดี
เร็ว ทุกคน เกาะครีบฉัน!
อู้วว เขาพยายามจะเปิดประตู อู้วว มันล็อกจากด้านนอก
เร็วเข้า ดอรี่ เธอต้องทำได้
เดสทินี่ เดสทินี่! ผนังๆๆ
- ดอรี่ ไม่ เดี๋ยว! - ดอรี่!
- เบย์ลี่ย์ พวกเขาไปไหน? - พวกเขาไปไกลแล้ว
ดอรี่ มันจบแล้ว
- ไม่ มันต้องมีทางสิ - ใช่ มันมีทาง
ดอรี่ เธอฟังฉันนะ เราไม่มีทางออกไป
แต่มันต้องมีทาง มันมีทางเสมอ
ไม่มี ดอรี่ จะบอกให้ คราวนี้ไม่มีทางอื่นแล้ว
เหรอ แล้วอันนั้นล่ะ?
ให้ตายเถอะ มีทางอื่นจริงๆ
สูดหายใจลึกๆ
กลับบ้านๆๆๆ
- นั่นอะไร - ฉันไม่สนว่ามันคืออะไร ออกไปนะ
อะไร?
เซ่อว่ะ เจ้าสองขา
เอาล่ะ แฮงค์ นายมีเจ็ดแขนนะ ไม่รู้ล่ะ ทำอะไรซักอย่าง
โอเค แบบนี้เลย
- เฮ้ๆ หยุดนะ เดี๋ยว ไม่! - เฮ้ หยุดๆ เดี๋ยว ไม่!
- มันใช้งานได้ - แล้วเราก็เคลื่อนตัว เยี่ยมมาก แฮงค์
- เดี๋ยวๆๆ ไม่เอาน่า - เฮ้ อะไร เฮ้ หยุดนะ เดี๋ยวๆ
ฟังนะ ฉันไม่ได้จะสอนนายขับรถ ฉัน...
...ไม่อยู่ในฐานะนั้น แต่นายขับเร็วๆ ได้มั้ย
ไม่นะ ไม่ๆๆๆๆๆ
- วู้! - เฮ้ เอารถคืนเรามา
ฉันมองไม่เห็นทาง เรากำลังไปทางไหน
โอเค เอ่อ...รถทุกคันไปทางซ้าย
ถนนกิลแมน... แอชบี้ อเวนิว... พาวเวลล์
ถนนกิลแมนอีกแล้ว? ถนนกิลแมนอีกแล้ว
เราจะเหวี่ยงซ้ายกันอีกนานมั้ย
ไม่เป็นไร เราแค่ต้องรู้ว่าขึ้นยังไง และลงยังไง
คิดออกแล้วบอกฉันนะ
ที่แย่คือฉันจำไม่ได้ว่าขึ้นมายังไง
เฮ้ ฉันรู้จักพวกนี้ นั่นไงที่พวกเอาเรามา เลี้ยวขวา!
เลี้ยวล่ะนะ!
- เฮ้ๆๆๆ เดี๋ยว - เหวอ... เฮ้!
เราโดนไล่ออกแน่
ขับตรงไป ตรงไป ซ้าย ซ้าย ไม่ๆๆ ขวา ขวา ขวา
- ขับเก่งนะ แฮงค์ - ตั้งใจดูถนนเหอะ
ขอโทษที... โอ๊ะโอ เจอทางแยก
- ทางไหน? - มหาสมุทร เฮ้ เรือ!
ฉันมีประสบการณ์ไม่ดีกับเรือแต่...
- ทางไหน? - เรือไปมหาสมุทร ขวา!
จับไว้!
ไม่มีเวลาแล้ว เราต้องไปทางไหน
ฉันจะคิดก่อน ฉันไม่รู้ แต่จะมีบางอย่างมา
นกนางนวล แฮงค์ ตามพวกนกไป มหาสมุทรอยู่ซ้าย แฮงค์
หม่ำๆๆๆ
อู๋ววว รอเดี๋ยว อู๋ววว ฉันรู้สึกบางอย่าง
พวกเขาเหรอ ทุกอย่างเรียบร้อยมั้ย
โอ๊ะโอ ตำรวจน่ะ โดนจับได้แล้ว
โอเค ถูกทาง มหาสมุทรอยู่ข้างหน้า! เหยียบเลย!
เออต้องอย่างนี้
- โอ๊ะโอ - โอ๊ะโออะไร?
ไม่ ฉันจะทำไง? ฉันจะทำไง? ฉันจะทำไง? ฉันจะทำไง?
แฮงค์ ฉันจะขอให้นายทำเรื่องบ้า
ฉันโอเคกับเรื่องบ้า!
เอาล่ะ แฮงค์
อู้วว ไม่มีทางออก มันจบแล้ว พวกเขาจะต้องติดคุกปลา อู้ววว
เดี๋ยว อู้ววว โอ้ ไม่ อู้ววว หลบเร็ว! ตู้มมาแล้ว!
ปลา!
ข้างหน้าคุณคือส่วนที่สาม และเป็นส่วนสุดท้ายของ...
ภารกิจชีวิตทางทะเล
ช่วยเหลือ ฟื้นฟู และปล่อยกลับบ้าน
มาหาป๋ามา
ฉันซิกอร์นีย์ วีเวอร์ ขอบคุณที่มาชมสถานที่นี้
หนึ่ง สอง สาม สี่...
เดี๋ยวก่อนนะ ฉันนับทำไม? เฮ้ ทุกคนไปไหนล่ะ?
โอ๊ะโอ เขาทิ้งฉันเหรอ? ไม่ๆๆ พวกเขาไม่ทำหรอก
โอเค ไม่เป็นไร ฉันเดาออกน่า ฉันเพิ่งทำอะไรนะ
ฉันปิดหน้าตัวเอง หาที่ซ่อน?
โอเค แล้วทำไมต้องซ่อน? เดี๋ยว!
ห้า หก เจ็ด แปด เก้า สิบ พร้อมไม่พร้อม ก็มาแล้ว
เจอแล้ว!
ฉันเจอก่อน!
จับได้ละ!
เอาล่ะ เจ้ากุ้งน้อยทั้งหลาย หมดเวลาพัก
- แย่จัง - ไม่มีใครเจอฉัน
ล้อมวงมา ล้อมวงมา ได้เวลา... อย่าแตะฉัน ได้เวลาเรียนต่อ
เมื่อไหร่อาจารย์เรย์จะกลับจากการอพยพ
ถ้าเขาฉลาด เขาจะอยู่ไปให้นานที่สุด
ระหว่างที่เขายังไม่กลับ ฉันคืออาจารย์แทน
เอาล่ะเด็กๆ ใครอยากเรียนเรื่อง "เอ็คโคโลเคชั่น"
- ไม่เอา! - ไม่มีเลย
เรียนหน่อยน่า มันเจ๋งมากนะ
โอเค คนเก่ง สนุกไปนะ
วันนี้น่าว่ายน้ำเล่นนะ
ได้ค่ะ บ๊ายบายแม่ บายพ่อ
พ่อว่าเรากลับบ้าน ขัดตัวกับแอนีโมนีดีกว่า
จะมามั้ย ดอรี่
ฉันเหรอ ฉันจะไปที่ขอบหน้าผา
โอเค อะไรนะ? หน้าผาเหรอ? ไม่ นั่นใช่ความคิดที่ดีเหรอ
ใช่ ฉันคิดว่าจะไปชมวิว บาย
ชมวิว แหม ขอให้สนุกนะ
อยู่ตัวคนเดียว อย่าหลงทางล่ะ
โอ้ ไม่ๆๆๆๆ ไม่ๆ ดอรี่ๆๆ
- เฮ้ มาร์ลิน - เฮ้ หวัดดี ดอรี่
เป็นไรป่าว ดูเครียดๆ
เปล่าๆๆ ฉันไม่เป็นไร ฉันหน้าเครียดงี้เอง
อะไรนะ?
คือฉัน...
เธอทำได้
- เย้ - ลูกทำได้ คนเก่ง
- เย้! - ทำอะไรคะ?
ลูกรัก ลูกว่ายน้ำตามเปลือกหอยกลับมาบ้านได้
โอ้ พระเจ้า หนูทำได้? ด้วยตัวเอง?
- ใช่ - รู้มั้ยมันหมายความว่าอะไร?
หมายความว่าลูกทำได้ทุกอย่าง ที่ใจลูกอยากจะทำ ดอรี่
จริงเหรอ?
แม่คะ หนูไปเล่นกับพวกเขานะ?
- จ้ะ - แน่นอน ไปเล่นเลยคนเก่ง
ใช่ ฉันทำได้
วิวสวยจริงๆเลยนะ
ใช่
สวยจนเกินจะลืม
ยังมีภาพยนตร์ต่อท้ายเครดิต
ไปๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ไม่เอาน่า กลิ้งๆ นั่นแหละ เร็วเข้า นั่นแหละ กลิ้งเลย
ฉันอยู่ข้างหลังนะ
เธอทำได้ อีกนิดเดียวเท่านั้น นั่นล่ะ
ฉันจะอ้วกจริงๆ นะ
- ไชโย! - เอาล่ะทุกคน เก่งมาก
ดูสิ โฟล เราทำได้
เราจะไม่มีปัญหาอะไรต่อจากตรงนี้
ไม่เคารพชีวิตทะเลเลย
เอาไงต่อ?