Στην πιο μακρινή ανατολική γωνιά της Ευρώπης,
η πρώην Δημοκρατία της Ζουμπρόβκα, κάποτε η πρωτεύουσα μιας Αυτοκρατορίας...
Παλιό Νεκροταφείο Λουτζ
Στη μνήμη του εθνικού μας θησαυρού
Συγγραφέας
ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ GRAND BUDAPEST
Απόδοση Διαλόγων: Morgan La Fey ~ grgrs
Είναι ένα εξαιρετικά κοινό σφάλμα ότι...
ο κόσμος νομίζει ότι η φαντασία του συγγραφέα δουλεύει ασταμάτητα,
ότι εφευρίσκει συνεχώς ένα ατέλειωτο απόθεμα
από περιστατικά και επεισόδια,
ότι απλά οι ιστορίες του κατεβαίνουν στο μυαλό του από το πουθενά.
Στην πραγματικότητα, ισχύει το αντίθετο.
Όταν ο κόσμος μάθει ότι είσαι συγγραφέας,
φέρνουν αυτοί τους χαρακτήρες και τα γεγονότα σε σένα,
και όσο διατηρείς την ικανότητά σου να βλέπεις
και να ακούς προσεκτικά,
αυτές οι ιστορίες θα συνεχίσουν να...
Σταμάτα. Πάψε! Μη! Μη το κάνεις!
θα συνεχίσουν να σε αναζητούν σ' όλη σου τη ζωή.
Σ 'αυτόν, που έχει πει πολλές φορές τις ιστορίες των άλλων,
θα διηγηθούν πολλές ιστορίες.
- Συγγνώμη. - Δεν πειράζει.
Τα περιστατικά που ακολουθούν μου τα περιέγραψαν
ακριβώς όπως τα παρουσιάζω εδώ...
Και με έναν εντελώς απροσδόκητο τρόπο.
Πριν από αρκετά χρόνια,
και ενώ έπασχα από μια ήπια μορφή του "Πυρετού του Γραφιά",
ένα είδος νευρασθένειας διαδεδομένης στους διανοούμενους της εποχής εκείνης,
αποφάσισα να περάσω το μήνα Αύγουστο...
στη λουτρόπολη της Νέμπελσμπαντ, κάτω από το Σουντετενβάλτς των Άλπεων,
και είχα πιάσει δωμάτιο στο Grand Budapest,
ένα γραφικό, περίτεχνο, και κάποτε ευρέως φημισμένο ίδρυμα,
που φαντάζομαι ότι μερικοί από σας θα το γνωρίζουν.
Η σεζόν είχε τελειώσει, και εκείνη την περίοδο ήταν ήδη ανεπιστρεπτί ντεμοντέ,
και είχε πάρει την κατιούσα προς
την αθλιότητα και την εν καιρώ κατεδάφισή του .
Οι λίγοι πελάτες που είχαμε απομείνει,
γρήγορα, μάθαμε να αναγνωρίζουμε ο ένας τον άλλον, οπτικά,
ως οι μόνες ψυχές που ζούσαν στο τεράστιο οικοδόμημα.
Αν και δεν πιστεύω ότι οποιαδήποτε γνωριμία μεταξύ μας είχε προχωρήσει
πέρα από τα ευγενικό νεύμα που ανταλλάσσαμε καθώς περνούσαμε
στην Αυλή με τους Φοίνικες,
στα αραβικά λουτρά,
και πάνω στο Τελεφερίκ Κολονάντ.
Φαίνεται ότι ήμασταν μια ομάδα αρκούντως επιφυλακτικών...
και μοναχικών ατόμων, όλοι ανεξαιρέτως.
Ίσως, ως αποτέλεσμα αυτής της γενικής σιωπής,
είχα αποκτήσει μια ανέμελη και χαριτωμένη οικειότητα
με το θυρωρό του ξενοδοχείου,
έναν τύπο από τις δυτικές ηπείρους γνωστό μόνο ως μεσιέ Ζαν,
ο οποίος φαινόταν ταυτόχρονα τεμπέλης και πραγματικά πολύ εξυπηρετικός.
Υποθέτω πως δεν έπαιρνε καλό μισθό.
Εν πάση περιπτώσει, ένα βράδυ,
καθώς στεκόμουν δίπλα δίπλα συνομιλώντας με τον μεσιέ Ζαν,
όπως μου είχε γίνει συνήθεια, παρατήρησα μια νέα παρουσία στην παρέα μας.
Έναν μικροκαμωμένο, ηλικιωμένο άνδρα, κομψά ντυμένο,
με ένα εξαιρετικά ζωηρό, έξυπνο πρόσωπο
αλλά και με έναν, άμεσα αντιληπτό, αέρα θλίψης.
Ήταν, όπως και οι υπόλοιποι από εμάς, μόνος του, αλλά και ομολογουμένως...
ήταν ο πρώτος που έδινε την εντύπωση ότι είναι πραγματικά βαθύτατα μοναχικός.
Ένα σύμπτωμα και της δικής μου πάθησης.
"Ποιος είναι αυτός ο ενδιαφέρων ηλικιωμένος;",
ρώτησα τον μεσιέ Ζαν.
Προς έκπληξή μου, εκείνος εμφανώς ξαφνιάστηκε..
"- Δεν ξέρετε;", ρώτησε.
Δεν τον αναγνωρίζετε;
Όντως φαινόταν γνωστός.
Είναι ο κ. Μουσταφά. Αυτοπροσώπως. Κατέφτασε σήμερα το πρωί.
Αυτό το όνομα θα είναι αναμφίβολα γνωστό
στους πιο έμπειρους ανάμεσά σας.
Ο κ. Ζίρο Μουσταφά ήταν κάποτε ο πλουσιότερος άνθρωπος στη Ζουμπρόβκα,
"Μετανάστης διεκδικεί περιουσία"
Ο Ζίρο στριμώχνει την αγορά
...και μάλιστα ήταν ακόμα ο ιδιοκτήτης του Grand Budapest.
Έρχεται συχνά και μένει καμιά εβδομάδα ή περισσότερο,
τουλάχιστον τρεις φορές το χρόνο, αλλά ποτέ μέσα στη σεζόν.
Ο μεσιέ Ζαν μου έκανε ένα σήμα, και έσκυψα πιο κοντά
Θα σας πω ένα μυστικό.
Παίρνει μόνο ένα μονόκλινο δωμάτιο χωρίς λουτρό
στην πίσω γωνία του επάνω ορόφου,
και είναι μικρότερο και από το ασανσέρ υπηρεσίας!
Ήταν ευρέως γνωστό,
ότι ο Ζίρο Μουσταφά είχε αγοράσει και είχε κατοικήσει
σε μερικά από τα πιο πολυτελή κάστρα και μέγαρα στην ήπειρο.
Ωστόσο, εδώ, στο δικό του σχεδόν άδειο ξενοδοχείο,
καταλάμβανε το δωμάτιο ενός υπηρέτη;
Εκείνη τη στιγμή, η αυλαία σηκώθηκε για μια παρένθεση, ένα εσωτερικό δράμα...
Σκατά.
Που απαιτούσε την άμεση και πλήρη προσοχή του μεσιέ Ζαν,
αλλά που με πάσα ειλικρίνεια, δεν κράτησε για πολύ τη δική μου προσοχή.
Ωστόσο,
αυτή η πρόωρη διακοπή στην ιστορία του παράξενου γέρου ανθρώπου
είχε ως αποτέλεσμα, όπως λέει και η έκφραση,
"να με σκοτώνει η αγωνία."
Πάει να πει, καθόμουν σε αναμμένα κάρβουνα,
όπου παρέμεινα μέχρι και το επόμενο πρωί, έως ότου,
με εκείνο τον μυστηριώδη και απόλυτα αξιόπιστο τρόπο,
η μοίρα, για άλλη μια φορά, παρενέβη για λογαριασμό μου.
Θαυμάζω τη δουλειά σας.
Ορίστε;
Είπα, γνωρίζω και θαυμάζω την υπέροχη δουλειά σας.
Σας ευχαριστώ από καρδιάς, κύριε.
Μήπως ο μεσιέ Ζαν έτυχε να μοιραστεί μαζί σας
καμιά πληροφορία σχετικά με τον ηλικιωμένο ιδιοκτήτη αυτού του ιδρύματος;
Οφείλω να ομολογήσω ό,τι εγώ ο ίδιος ζήτησα να πληροφορηθώ σχετικά με σας.
Είναι απολύτως ικανός, φυσικά, ο μεσιέ Ζαν,
αλλά δεν μπορούμε να ισχυριστούμε ότι είναι ένας πρωτοκλασάτος,
ή - σοβαρά μιλώντας - ακόμη και δευτεροκλασάτος θυρωρός.
Αλλά αυτά είναι.
Οι καιροί έχουν αλλάξει.
Τα ιαματικά λουτρά είναι πολύ όμορφα.
Ήταν, στην αρχική τους κατάσταση. Δεν μπορούσαν να συντηρηθούν, φυσικά.
Παραείναι τρυφηλά για τα σημερινά γούστα.
Αλλά εγώ το αγαπώ όπως και να έχει, αυτό το μαγευτικό παλιό ερείπιο.
Πώς καταλήξατε να το αγοράσετε, αν επιτρέπεται να ρωτήσω;
Το ξενοδοχείο Grand Budapest;
Δεν το αγόρασα.
Εάν δεν είστε απλά ευγενικός,
και σας παρακαλώ να μου πείτε αν συμβαίνει κάτι τέτοιο,
αλλά αν πραγματικά σας ενδιαφέρει,
θα ήθελα να σας καλέσω να δειπνήσετε μαζί μου απόψε,
και θα είναι χαρά μου, και μάλιστα και προνόμιό μου, να σας πω...
"Την ιστορία μου". Με όλες τις λεπτομέρειές της.
Δύο πάπιες ψητές με ελιές.
Λαγό, σαλάτα;
Πουγί Ζουβέ του '52, συν ένα μικρό μπουκάλι από το ξηρό.
Αυτό λογικά θα μας προσφέρει άπλετο χρόνο.
- Αν αρχίσω ευθύς αμέσως. - Μα ναι, οπωσδήποτε...
Λοιπόν, αρχίζει, όπως πρέπει, με τον προκάτοχό του κοινού φίλου μας.
Ο αγαπημένος, αρχικός θυρωρός του ξενοδοχείου Grand Budapest.
Ξεκινά, φυσικά, με τον...
ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ Κ. ΓΚΟΥΣΤΑΒ
- Φέρτε το τραπέζι στο παράθυρο. - Μάλιστα, μεσιέ Γκουστάβ.
- Φέρτε το δίσκο στο τραπέζι. - Αμέσως, μεσιέ Γκουστάβ.
Εκεί ακριβώς. Εκείνα βουρτσίστηκαν και κολλαρίστηκαν;
- Φυσικά, μεσιέ Γκουστάβ. - Πακετάρισέ τα στα κουτιά για τα καπέλα.
- Είναι από το Όμπερσντορφ και Σια; - Έτσι νομίζω, μεσιέ Γκουστάβ.
- Δεύτερό μπαούλο. Ποιος έχει τα εισιτήρια; - Εγώ, μεσιέ Γκουστάβ.
Δώς' τα σε μένα.
Αυτά είναι εντάξει. Περιμένετε στη γωνία.
- Δεν φεύγω. - Πώς είπατε;
- Δεν φεύγω. - Γιατί όχι;
- Φοβάμαι. - Τι πράγμα;
Φοβάμαι ότι αυτή μπορεί να είναι η τελευταία φορά που θα ιδωθούμε.
Γιατί, στο όνομα του Θεού, να συμβεί κάτι τέτοιο;
Δεν μπορώ να το διατυπώσω με λόγια, αλλά το νιώθω.
Για όνομα του Θεού, δεν υπάρχει λόγος να μας αφήσετε αν προτιμάτε...
- Έλα μαζί μου. - Στο καταραμένο Λουτζ;
- Σε παρακαλώ. - Δώστε μου το χέρι σας.
Δεν έχετε τίποτα να φοβηθείτε. Είστε πάντα ανήσυχη πριν ταξιδέψετε.
Ομολογουμένως αυτή τη φορά, φαίνεται ότι βιώνετε ένα πιο έντονο άγχος,
Αλλά, με πάσα ειλικρίνεια... Θεέ μου, τι έχετε κάνει στα νύχια σας;
- Ορίστε; - Αυτό το διαβολικό βερνίκι.
- Αυτό το χρώμα είναι εντελώς λάθος. - Δεν σου αρέσει;
Δεν είναι ότι δεν μου αρέσει. Μου προκαλεί σωματική αποστροφή.
- Ίσως αυτό θα σας ηρεμήσει. - Τι; Μην απαγγέλλεις.
- Απλά ακούστε τα λόγια. - Σε παρακαλώ. Όχι τώρα.
"Αναζητώντας μια φορά τον άθλο, στο ευγενές δάσος γκρίζων μεσαιωνικών ελάτων...
"Έφτασα σε έναν τάφο, λουσμένο από τη βροχή, δροσερό και αιθέριο...
"η επιγραφή πάνω του, χαμένη προ πολλού...
" μα ακόμα και μέσα στις μελαγχολικές ρωγμές του..."
Θα ανάψεις ένα κερί για μένα, σε παρακαλώ;
- Στο σκευοφυλάκιο της Σάντα Μαρία; - Θα το φροντίσω αμέσως εγώ ο ίδιος.
Να θυμάστε, είμαι πάντα μαζί σας.
- Σ' αγαπώ. - Εγώ σας αγαπώ.
Αναχώρηση!
Είναι μεγάλο κατόρθωμα, το να κερδίσεις την πίστη μιας τέτοιας γυναίκας
για 19 σεζόν στη σειρά.
- Μάλιστα, κύριε. - Μου έχει μεγάλη αδυναμία, ξέρεις.
Μάλιστα, κύριε.
Αλλά δεν την έχω ξαναδεί έτσι.
Όχι, κύριε.
Έτρεμε σαν χεσμένος σκύλος.
Όντως.
Τρέξε στον καθεδρικό ναό της Σάντα Μαρία, στην πλατεία Μπρούκνερ.
Αγόρασε ένα από τα απλά κεριά, μισού μεγέθους,
και πάρε τέσσερα κλουμπέκ ρέστα.
Ανάψέ το στο σκευοφυλάκιο, πες μια σύντομη προσευχή,
μετά πήγαινε στου Μεντλ, και πάρε μου ένα προφιτερόλ με σοκολάτα,
Αν περισσέψουν καθόλου χρήματα, δωσ' τα στο ανάπηρο λουστράκο.
- Αμέσως, κύριε. - Περίμενε.
- Ποιος είσαι εσύ; - Είμαι ο Ζίρο, κύριε. Ο νέος γκρουμ.
- Ώστε Ζίρο, ε; - Μάλιστα, κύριε.
Ούτε σε έχω ακουστά, ούτε σε είδα ποτέ μου. Ποιος σε προσέλαβε;
- Ο κ. Μόσερ, κύριε. - Κ. Μόσερ!
Ναι, μεσιέ Γκουστάβ;
Πρέπει να συμπεράνω ότι προσλάβατε στα κρυφά,
αυτόν τον νεαρό για τη θέση του γκρουμ;
'Εχει προσληφθεί για μια δοκιμαστική περίοδο,
και εξαρτάται από την έγκρισή σας, φυσικά.
Ίσως, ναι... Ευχαριστώ, κ. Μόσερ.
Παρακαλώ, δεν κάνει τίποτα, μεσιέ Γκουστάβ.
Τώρα θα περάσεις και επισήμως από συνέντευξη.
Μήπως να πάω και να ανάψω πρώτα το κερί, κύριε;
Τι; Όχι.
Προϋπηρεσία;
Ξενοδοχείο Κίνσκι, στην κουζίνα, έξι μήνες.
Ξενοδοχείο Μπερλίτζ, σκούπισμα και σφουγγάρισμα, τρεις μήνες.
- Πριν από αυτό έτριβα τα τηγάνια... - Προϋπηρεσία, μηδέν.
- Ευχαριστώ και πάλι, μεσιέ Γκουστάβ. - Ίσιωσε αυτή την κάπα, Ανατόλ.
- Η ευχαρίστηση είναι δική μου, χερ Σνάιντερ. - Το λουράκι έσπασε.
- Αυτά είναι απαράδεκτα. - Συμφωνώ απόλυτα.
- Μόρφωση; - Μελέτησα ανάγνωση και ορθογραφία.
Ξεκίνησα το δημοτικό... Εγώ σχεδόν...
- Μόρφωση, μηδέν. - Τώρα εξερράγη.
Καλημέρα, Σίσερο. Φώναξε τον καταραμένο τον υδραυλικό!
- Σήμερα το απόγευμα, μεσιέ Γκουστάβ; - Οπωσδήποτε, κα. Λίμπλινγκ.
- Τι στο διάολο είναι αυτό; - Όχι τώρα.
Οικογένεια;
Μηδέν.
Στον έκτο, Ίγκορ.
Γιατί θέλεις να γίνεις γκρουμ;
Μα... ποιος δεν θα ήθελε, στο ξενοδοχείο Grand Budapest, κύριε;
Είναι θεσμός.
Πολύ καλά.
Κ. ΓΚΟΥΣΤΑΒ
- Χίλια κλούμπεκ. - Θεέ μου.
Εσείς ήσασταν ποτέ γκρουμ, κύριε;
Εσύ τι λες;
Υποθέτω ότι από κάπου πρέπει να ξεκινήσατε...
- Πήγανε να ανάψεις το καταραμένο κερί. - Μάλιστα, κύριε.
ΕΝΑΣ ΜΗΝΑΣ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
Και έτσι, η ζωή μου ξεκίνησε.
Εκπαιδευόμενος γκρουμ,
στο Ξενοδοχείο Grand Budapest,
υπό την αυστηρή επιτήρηση του μεσιέ Γκουστάβ Χ.
Έγινα μαθητής του, και εκείνος θα γινόταν ο σύμβουλος και ο φύλακάς μου.
Τι είναι ένας γκρουμ;
Ένας γκρουμ είναι τελείως αόρατος, αλλά συνάμα πάντα τον βλέπεις.
Ένας γκρουμ θυμάται τι απεχθάνονται οι άνθρωποι.
Ένας γκρουμ προβλέπει τις ανάγκες του πελάτη
πριν εμφανιστούν οι ανάγκες.
Ένας γκρουμ είναι πάνω απ' όλα διακριτικός, μέχρι εκεί που δεν πάει άλλο.
Οι πελάτες μας ξέρουν ότι τα βαθύτερα μυστικά τους,
μερικά από τα οποία είναι - για να είμαι ειλικρινής - αρκετά απρεπή,
θα πάνε μαζί μας στους τάφους μας.
- Γι 'αυτό κράτα το στόμα σου κλειστό, Ζίρο. - Μάλιστα, κύριε.
Αυτά για την ώρα.
Άρχισα να συνειδητοποιώ,
ότι πολλές από τις πιο τιμημένες και διακεκριμένες πελάτισσες του ξενοδοχείου,
έρχονταν γι' αυτόν.
Φαινόταν σαν να είναι ένα ουσιαστικό κομμάτι των καθηκόντων του,
αλλά πιστεύω ότι ήταν επίσης και πηγή ευχαρίστησης γι' αυτόν.
Οι απαιτήσεις ήταν πάντα οι ίδιες.
Έπρεπε να είναι πλούσιες,
ηλικιωμένες,
ανασφαλείς,
ματαιόδοξες,
επιπόλαιες,
ξανθιές,
με ανάγκη στηρίγματος.
Γιατί ξανθιές;
Επειδή όλες ήταν.
Ήταν, παρεμπιπτόντως,
Ο πιο άφθονα παρφουμαρισμένος άνθρωπος που είχα συναντήσει ποτέ μου.
Το άρωμα ανακοίνωνε την άφιξή του από μεγάλη απόσταση
και έμεινε στον αέρα για πολλά λεπτά αφότου είχε φύγει.
Δούλευα έξι ημέρες την εβδομάδα συν μισή μέρα τις Κυριακές,
από τις 5.00 π.μ. μέχρι λίγο μετά τα μεσάνυχτα.
Τα γεύματά μας ήταν μικρά αλλά συχνά, ώστε να έχουμε αντοχή.
Δύο πρωινά, δύο γεύματα και ένα δείπνο αργά το βράδυ.
Ο μεσιέ Γκουστάβ μας παρέδιδε και ένα κήρυγμα κάθε βράδυ.
Η αγένεια δεν είναι παρά η έκφραση του φόβου.
Οι άνθρωποι φοβούνται ότι δεν θα πάρουν αυτό που θέλουν.
Το πιο απαίσιο και απωθητικό άτομο δε χρειάζεται παρά μόνο να αγαπηθεί,
και θα ανοιχτεί σαν λουλούδι.
Θυμήθηκα ένα στίχο,
"Το πινέλο του ζωγράφου άγγιξε το ατελές πρόσωπο,
με τα άκρα των ευκίνητων τριχών..."
"και με το ρόδισμα από το πρώτο χρώμα, έδωσε ζωή στο άψυχο μάγουλό της."
Το δικό του δείπνο, το έτρωγε μόνος στο δωμάτιό του..
Η ταυτότητα του ιδιοκτήτη του ξενοδοχείου ήταν άγνωστη σε όλους μας.
Κάθε μήνα, ο απεσταλμένος του, γνωστός ως Υποδιευθυντής Κόβακς, κατέφθανε
για να εξετάσει τα βιβλία και να μεταφέρει μηνύματα
εξ ονόματος του μυστηριώδους ιδιοκτήτη.
Στις περιπτώσεις αυτές,
ο μεσιέ Γκουστάβ και ο εμπορικός διευθυντής μας,ο χερ Μπέκερ,
συναντιόνταν μαζί του κατ' ιδίαν, σ' έναν χώρο πάνω από τη ρεσεψιόν.
Τότε ήταν επίσης και η εποχή που γνώρισα την Αγκάθα...
...αλλά δεν θα το συζητήσουμε αυτό.
ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΑΝΤΑΜ C. V. D. u. T.
ΤΕΛΕΦΕΡΙΚ
- Τι θέλεις; - Κοιτάξτε.
Θα ξεσπάσει πόλεμος; Τανκς στα σύνορα
Χήρα Κόμισσα βρέθηκε νεκρή στο μπουντουάρ της
Θεούλη μου!
Λυπάμαι πάρα πολύ, κύριε.
- Πρέπει να πάμε σε αυτήν. - Πρέπει;
Ευθύς αμέσως. Με χρειάζεται, και θα πρέπει να με βοηθήσεις με τις αποσκευές μου κλπ.
- Όλα καλά, γλυκέ μου; - Περίμενέ με, καλή μου.
- Πόσο γρήγορα μπορείς να μαζέψεις τα πράγματα; - Πέντε λεπτά.
Κάν' το. Και φέρε ένα μπουκάλι Πουγί Ζουβέ του '26
σε ένα δοχείο με πάγο και δύο ποτήρια, ώστε να μη χρειαστεί να πιούμε το κάτουρο γάτας
που σερβίρουν στο εστιατόριο του τρένου.
Κατηγορώ τον εαυτό μου.
Προσπάθησε να μου πει ότι είχε ένα προαίσθημα. Δεν την άκουσα.
Όλο το Λουτζ θα είναι ντυμένο στα μαύρα,
εκτός από τα φριχτά, ανέντιμα παιδιά της
τα οποία απεχθανόταν και δεν άντεχε να τα φιλήσει καν ως χαιρετισμό.
Εκείνα θα χορεύουν σαν τσιγγάνους.
Δεν υπάρχει πραγματικά κανένα νόημα να κάνεις το ό,τιδήποτε στη ζωή,
διότι τελειώνουν εν ριπή οφθαλμού...
Και πριν το πάρεις είδηση, έχει επέλθει η νεκρική ακαμψία.
Ω, πώς οι καλοί πεθαίνουν νέοι...
με λίγη τύχη, θα έχει αφήσει μερικά κλούμπεκ για τον γέρο φίλο σου,
αλλά κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος μέχρι το μελάνι
να έχει στεγνώσει στο πιστοποιητικό θανάτου.
Ήταν δυναμίτης στο κρεβάτι, παρεμπιπτόντως.
Ήταν 84 χρονών, μεσιέ Γκουστάβ.
Έχω πάει και με μεγαλύτερες.
Όταν είσαι νέος, όλα είναι μπριζόλα φιλέτο,
αλλά καθώς περνούν τα χρόνια, πρέπει να αρκεστείς και σε χειρότερα κομμάτια,
που δε με πειράζει καθόλου, γιατί και εκείνα μου αρέσουν.
Είναι πιο γευστικά ή έτσι λένε τουλάχιστον.
Γιατί σταματάμε σε ένα χωράφι κριθαριού;
19 Οκτωβρίου Τα σύνορα κλείνουν
Λοιπόν, γεια σας, παλικάρια.
Τα χαρτιά σας, παρακαλώ.
Ευχαρίστως.
Δεν είναι ένα πολύ κολακευτικό πορτρέτο, φοβάμαι.
Κάποτε με θεωρούσαν πολύ μορφονιό...
Δεκανέας Φ. Μύλερ
Τι σημαίνει το "Φ"; Φρίτζ; Φραντζ;
- Φραντζ. - Το ήξερα!
Έχει κάνει μια αστεία γκριμάτσα.
Αυτή είναι μια μεταναστευτική βίζα με άδεια εργασίας τρίτου επιπέδου, Φραντζ, καλέ μου.
Είναι μαζί μου.
Έλα έξω, σε παρακαλώ.
Για περιμένετε μια στιγμή. Κάτσε κάτω, Ζίρο. Τα χαρτιά του είναι εντάξει.
Τα έλεγξα εγώ ο ίδιος με το Γραφείο Εργασίας και Υπηρεσιών.
Δεν μπορείτε να τον συλλάβετε μόνο και μόνο επειδή είναι ένας φτωχός μετανάστης.
Δεν έχει κάνει τίποτα κακό.
Σταμάτα, που να πάρει!
Δεν πειράζει, μεσιέ Γκουστάβ! Αφήστε τους να κάνουν ό,τι πρέπει.
Ωχ! Αυτό πονάει!
Βρωμερά, καταραμένα, βλογιοκομμένα, φασιστικά καθάρματα!
Κάτω τα χέρια απ' τον γκρουμ μου!
Ποιο είναι το πρόβλημα;
Αυτό είναι εξωφρενικό.
Ο νεαρός εργάζεται για μένα στο Ξενοδοχείο Grand Budapest στο Νέμπελσμπαντ.
Μεσιέ Γκουστάβ;
Με λένε Χένκελς.
Είμαι ο γιος του Δρ. Βόλφγκανγκ Χένκελς Μπέργκερσντορφερ.
Με θυμάστε;
Ξέρω ακριβώς ποιος είστε. Είναι παράξενο. Είστε ο μικρός Άλμπερτ.
Ντρέπομαι φριχτά. Αφήστε τους.
Ο συνάδελφός σας είναι άπατρις.
Θα χρειαστεί να υποβάλει αίτηση για αναθεωρημένη ειδική άδεια διέλευσης,
την οποία, αυτή τη στιγμή, ενδεχομένως να δυσκολευτεί πολύ να αποκτήσει.
Πάρτε αυτό.
Ο κάτοχος αυτού δικαιούται να ταξι- δέψει απρόσκοπτα σ' όλη τη Ζουμπρόβκα.
Είναι προσωρινό, αλλά φοβάμαι πως είναι το καλύτερο που μπορώ να κάνω.
Και πώς είναι η υπέροχη μητέρα σας;
- Είναι πολύ καλά, ευχαριστώ. - Την λατρεύω.
- Μεταφέρτε της την αγάπη μου. - Θα το κάνω.
Ο σύντροφός σου ήταν πολύ καλός μαζί μου όταν ήμουν ένα μοναχικό αγοράκι.
Οι άντρες μου και εγώ ζητάμε συγγνώμη για την ενόχληση.
Με συγχωρείτε, κύριε.
Βλέπεις; Υπάρχουν ακόμα αχνές αναλαμπές πολιτισμού
σε αυτό το βάρβαρο σφαγείο που ήταν κάποτε γνωστό ως ανθρωπότητα.
Και μάλιστα, αυτό προσφέρουμε και εμείς με το δικό μας μικρό, ταπεινό και ασήμαντο...
Ω, χεσ' το.
Κάστρο Λουτζ
Πού είναι, Κλοτίλντε; Πήγαινέ με σ' αυτήν.
Φαίνεσαι τόσο καλά, αγάπη, στ' αλήθεια.
Έχουν κάνει θαυμάσια δουλειά.
Δεν ξέρω τι κρέμα σου έβαλαν στο νεκροτομείο,
αλλά θέλω και εγώ λίγη από αυτήν.
Ειλικρινά, φαίνεσαι καλύτερα απ' ό,τι εδώ και χρόνια.
Φαίνεσαι θαρρείς και είσαι ζωντανή.
Το άλλαξες τελικά. Είναι τέλειο.
- Κλοτίλντε; - Ναι, μεσιέ Γκουστάβ;
Ένα ποτήρι παγωμένο νερό χωρίς πάγο, παρακαλώ.
Μάλιστα, μεσιέ Γκουστάβ.
Ο μεσιέ Σερζ θέλει να σας μιλήσει κατ' ιδίαν στο γραφείο του εκεί.
Εντάξει, τότε.
Δεν θα αργήσω, αγάπη μου.
Μας συνόδευσαν μέσα από μια πράσινη πόρτα με τσόχα,
κατά μήκος ενός στενού διάδρομου υπηρεσίας και στο ντουλάπι του οικονόμου
Μια στιγμή αργότερα, η πόρτα της κουζίνας άνοιξε
και ένα μικροκαμωμένος υπάλληλος ντυμένος στα λευκά πετάχτηκε στο δωμάτιο.
Ποτέ δεν ξέχασα το βλέμμα, στο πρόσωπό αυτού του ανθρώπου.
Τι στο διάβολο συμβαίνει;
Εγώ, πάλι, ποτέ δεν είχα ξαναπατήσει το πόδι μου σε ένα τέτοιο σπίτι.
Καταλάβαινα πολύ λίγα για τα γεγονότα που επρόκειτο να ακολουθήσουν
Αλλά εν τέλει συνειδητοποίησα πως...
όταν διακυβεύεται η μοίρα μιας μεγάλης περιουσίας,
η απληστία των ανθρώπων απλώνεται σαν δηλητήριο στο αίμα
Θείοι, ανήψια, ξαδέρφια,
συγγενείς από μια ολοένα και πιο σαθρή αγχιστεία.
Οι πιο μακρινοί συγγενείς της ηλικιωμένης γυναίκας
βγήκαν σαν τα αρπακτικά, μέσα από το δάσος.
Επικεφαλής αυτής της μάζωξης, ήταν μια αποπροσανατολιστική σύμπτωση,
ανακαλύψαμε τον, δικό μας Υποδιευθυντή Κόβακς,
όντας και ο ίδιος ένας σημαίνων δικηγόρος, φυσικά.
Ήταν ο εκτελεστής της διαθήκης, της νεκρής χήρας.
Αυτή είναι η διαθήκη και η τελευταία βούληση της Μαντάμ Ντ.
Αποτελείται από ένα γενικό χρεολύσιο τοντίνα,
που καταρτίστηκε πριν επέλθει ο θάνατος του συζύγου της
πριν από 46 χρόνια,
σε συνδυασμό με 635 τροπολογίες,
σημειώσεις, διορθώσεις, και επιστολές επιθυμιών
που θα εκτελεστούν κατά τις επόμενες δεκαετίες.
Η τελική νομιμότητα αυτής της συγκέντρωσης
απαιτεί περαιτέρω ανάλυση,
αλλά κατά τη γνώμη του γραφείου μας, η πρόθεση της Μαντάμ Ντ. ήταν
ο έλεγχος του μεγαλύτερου μέρους της περιουσίας της
να μεταφερθεί αμέσως στο γιο της, το Ντιμίτρι,
με ειδικά επιδόματα για τις αδελφές του,
Μαργκερίτ, Λετίσια και Καρολίνα,
και μικρότερα δώρα για τα διάφορα μέλη της ευρύτερης οικογένειας
όπως φαίνεται στον κατάλογο με τους αποδέκτες, τον οποίο θα διευκρινίσω εν ευθέτω χρόνω.
Ωστόσο...
Μια πρόσθετη έγγραφη πράξη,
που έφτασε ταχυδρομικώς στα χέρια μου μόλις σήμερα το πρωί
και που σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις έχει σταλεί από τη Μαντάμ Ντ.
κατά τις τελευταίες ώρες της ζωής της,
περιέχει μια τροποποίηση στο αρχικό πιστοποιητικό,
την οποία, όπως προβλέπεται από το νόμο, θα σας διαβάσω τώρα.
Η αυθεντικότητα αυτού του εγγράφου,
δεν έχει επιβεβαιωθεί ακόμη από τον προεδρεύοντα δικαστικό,
γι 'αυτό παρακαλώ τους πάντες να κάνουν υπομονή και να απέχουν από το σχολιασμό
μέχρις ότου η διερεύνησή μας ολοκληρωθεί.
"Προς τον αξιότιμο φίλο μου που μου πρόσφερε παρηγοριά στα τελευταία χρόνια μου...
" και έφερε τον ήλιο στη ζωή μιας ηλικιωμένης γυναίκας...
"που πίστευε ότι ποτέ ξανά δεν θα νιώσει ευτυχισμένη.
"Στο μεσιέ Γκουστάβ Χ.,
"Εκχωρώ, κληροδοτώ και παραχωρώ άνευ οποιασδήποτε φορολογίας
"και με πλήρες και απόλυτο δικαίωμα καταπιστευματοδόχου,
" τον πίνακα γνωστό ως "Το Αγόρι με το Μήλο"...
"Από τον Γιοχάνες βαν Χόιτλ..."
- Δεν μπορώ να το πιστέψω. - "Το νεότερο..."
- Τι; - "Που μας ευχαριστούσε τόσο πολύ αμφότερους."
Το βαν Χόιτλ;
- Αφορολόγητα; - Μπορεί να το κάνει αυτό;
Ποιος είναι ο Γκουστάβ Χ;
Φοβάμαι πως εγώ είμαι αυτός, αγαπητέ.
Την παλιοαδερφή!
Είναι ένας θυρωρός! Τι κάνεις εδώ;
Έχω έρθει για να υποβάλω τα σέβη μου σε μια σπουδαία γυναίκα που αγάπησα.
Αυτός ο άνθρωπος είναι ένας εισβολέας στο σπίτι μου!
Δεν είναι ακόμα δικό σου, Ντιμίτρι.
Μόνο όταν επικυρωθεί η διαθήκη, και δοθεί το εκχωρητήριο...
Δεν πρόκειται να πάρεις "Το Αγόρι με το Μήλο", παλιοαδερφή!
Πώς υποτίθεται ότι θα με κάνει να νιώσω αυτό;
Κάλεσε την αστυνομία. Θα υποβάλλουμε μήνυση.
Αυτός ο εγκληματίας μαστίζει την οικογένειά μου εδώ και σχεδόν 20 χρόνια.
Είναι ένας αδίστακτος τυχοδιώκτης και αριστοτέχνης απατεώνας
που εκμεταλλεύεται διανοητικά αδύναμες και άρρωστες ηλικιωμένες κυρίες,
και μάλλον τις πηδάει και από πάνω!
Εγώ κοιμάμαι με όλες τις φίλες μου.
Πού είναι η Σελίν;
Τι; Είναι νεκρή. Διαβάζουμε τη διαθήκη της.
Ω, ναι, ναι, φυσικά.
Αν ποτέ μάθω ότι ακούμπησες έστω και λίγο το σώμα της μητέρας μου,
ζωντανό ή νεκρό, μα το Θεό, θα σου κόψω το λαρύγγι! Μ 'ακούς;
Νόμιζα ότι με θεωρούσες μια παλιοαδερφή!
- Είσαι, αλλά είσαι αμφιφυλόφιλος. - Ας αλλάξουμε θέμα.
Φεύγω.
Αυτός ο πίνακας, "Το Αγόρι με το Μήλο", είναι ανεκτίμητος. Το καταλαβαίνεις;
Συγχαρητήρια, μεσιέ Γκουστάβ.
Θα με πολεμήσουν για το καταραμένο πίνακα.
- Είναι πολύ όμορφος; - Πέρα από κάθε περιγραφή.
"Ακόμα και ο στίχος του πιο προικισμένου βάρδου δεν μπορεί να εξιστορήσει...
"την απουσία του και όλα όσα δεν είναι..."
- "Η γλώσσα του..." - Μπορώ να τον δω;
Δεν βλέπω γιατί όχι.
Αυτή είναι η θεσπέσια απεικόνιση του βαν Χόιτλ
ενός όμορφου αγοριού στο κατώφλι του ανδρισμού.
Ξανθό, απαλό. Δέρμα λευκό σαν αυτό το γάλα.
Άψογης προέλευσης.
Ένας από τα τελευταία σε χέρια ιδιωτών, και αναμφισβήτητα, ο καλύτερος.
Πρόκειται για ένα αριστούργημα.
Όλα τα υπόλοιπα εδώ είναι άχρηστα σκουπίδια.
Μεσιέ Γκουστάβ...
Μπορώ να σας βοηθήσω;
Ναι, Σερζ, μπορείτε να το πακετάρετε αυτό.
Να το πακετάρω;... Έτσι λέτε;
ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΙΚΟ
Τι θέλατε να μου πείτε, νωρίτερα;
Νομίζω ότι δεν μπορώ να το πω αυτή τη στιγμή.
Γράψτε μου αύριο. Στο σταθμό τρένων του Λουτζ!
Ποτέ δεν θα τον αποχωριστώ.
Της θύμιζε εμένα. Θα μου θυμίζει αυτήν. Πάντα.
Θα πεθάνω με αυτόν τον πίνακα πάνω από το κρεβάτι μου.
Βλέπεις την ομοιότητα;
Ω, ναι.
Βασικά, καλύτερα να τον πουλήσουμε.
Κάλλιο νωρίτερα παρά αργότερα, μη τυχόν και προσπαθήσουν να τον κλέψουν πίσω.
Επιπλέον... Κάτι πάνω σ' αυτούς τους τρελούς πεζικάριους στο τρένο...
Θα μπορούσε να εξελιχθεί σε έναν περίπλοκο πόλεμο, και μια μακρά περίοδο αναδουλειάς για τα ξενοδοχεία.
Έτσι όπως το πάνε, θα μπορούσαν να μας επιστρατεύσουν ακόμα και αύριο.
Ας κάνουμε μια επίσημη συμφωνία υπογεγραμμένη με αίμα.
Θα επικοινωνήσουμε με τη μαύρη αγορά και θα ξεφορτωθούμε "Το Αγόρι με το Μήλο"
μέχρι το τέλος της εβδομάδας,
μετά θα φύγουμε από τη χώρα και θα κρυφτούμε κάπου στη Ριβιέρα της Μάλτας
μέχρι να περάσουν αυτά τα προβλήματα και να επανέλθουμε στις θέσεις μας.
Ως αντάλλαγμα για τη βοήθεια και την αφοσίωσή σου
και τις υπηρεσίες σου ως προσωπικός μου υπηρέτης,
θα σου δώσω 1,5% από την καθαρή τιμής πώλησης.
- 1.5; - Συν έξοδα διαβίωσης και διατροφής.
- Θα μπορούσαμε να το κάνουμε 10; - 10; Με δουλεύεις;
Αυτό είναι περισσότερο από ό,τι θα έδινα σε έναν πραγματικό έμπορο τέχνης,
και εσύ δεν ξέρεις να ξεχωρίσεις τις φωτοσκιάσεις από εντόσθια κοτόπουλου.
Όχι, 1.5 είναι μια χαρά. Αλλά άκου τι θα κάνουμε.
Αν πεθάνω πρώτος, και οπωσδήποτε εγώ θα πεθάνω πρώτος, θα είσαι ο μοναδικός κληρονόμος μου.
Δεν έχω και πολλά εκτός από ένα σετ βούρτσες από ελεφαντόδοντο
και τη συλλογή μου από βιβλία ρομαντικής ποίησης,
αλλά όταν έρθει η ώρα, αυτά θα γίνουν δικά σου,
μαζί με ό,τι άλλο δεν έχουμε ήδη ξοδέψει σε πόρνες και ουίσκι.
Αυτός θα είναι οι ιερός δεσμός μας.
Θα γράψω το προσχέδιο ευθύς αμέσως.
Εγώ, ο μεσιέ Γκουστάβ Χ., έχοντας σχετικά σχετικά σώας τας φρένας και το κορμί,
τη σήμερον ημέρα, την 19η Οκτωβρίου, κατά το σωτήριον έτος 1932...
Ποτέ δεν μου είπε από πού ήταν η καταγωγή του.
Ποτέ δεν τον ρώτησα ποια ήταν η οικογένειά του.
Με συγχωρείτε.
Η αστυνομία είναι εδώ. Σας ζητάνε.
Πες τους ότι θα κατεβώ αμέσως.
Εντάξει.
Σε έχουν ανακρίνει ποτέ οι αρχές;
Ναι, μια φορά με συνέλαβε και με βασάνισε η επαναστατική πολιτοφυλακή
μετά την Εξέγερση της Ερήμου.
- Ξέρεις τότε πώς πάει. Το βουλώνεις. - Εννοείται.
Δεν έχεις ακούσει ποτέ τη λέξη "βαν Χόιτλ" στη ζωή σου. Εντάξει, πάμε.
Πώς μπορούμε να σας εξυπηρετήσουμε, κύριοι;
Αχ, ο Επιθεωρητής Χένκελς.
"Με εντολή του Επιτρόπου της Αστυνομίας, της επαρχίας Ζουμπρόβκα,
" δια του παρόντος σας συλλαμβάνω για το φόνο
"Της μαντάμ Σελίν Βιλνέβ Ντεϊγκόφ ουντ Τάξις."
Το ήξερα ότι υπήρχε κάτι ύποπτο. Ποτέ δε μάθαμε την αιτία του θανάτου.
Εκείνη δολοφονήθηκε και νομίζετε ότι το έκανα εγώ.
Σταματήστε!
Σημείο Ελέγχου 19 Ποινικό Στρατόπεδο
3 βδομάδες αργότερα Εν αναμονή της δίκης
Τι συνέβη;
Αυτό που συνέβη, αγαπητέ μου Ζίρο, είναι ότι έκανα τουλούμι στο ξύλο
Από ένα κλαψιάρικο ανθρωπάριο ονόματι Πίνκι Μπαντίνσκι
ο οποίος είχε το θράσος να αμφισβητήσει τον ανδρισμό μου,
γιατί αν υπάρχει ένα πράγμα που μάθαμε από τα Κλασικά Εικονογραφημένα
είναι πως αν βρεθείς σε τέτοιο ένα μέρος,
δεν πρέπει ποτέ να φανείς μαλθακός.
Πρέπει να δείξεις ποιος είσαι από την πρώτη κιόλας μέρα.
Πρέπει να κερδίσεις το σεβασμό τους.
Που να έβλεπες την ασχημόφατσά του σήμερα το πρωί.
Βασικά, έγινε ένας καλός μου φίλος.
Ελπίζω να τον γνωρίσεις.
Λοιπόν. Μίλησες με τον Κόβακς;
Τον είδα χθες το βράδυ στα κρυφά.
Με έβαλε να ορκιστώ στη Βίβλο ότι δε θα το πω σε κανέναν.
- Κανονικά και εσείς πρέπει να ορκιστείτε. - Θα το κάνω αργότερα.
- Υποψιάζεται πως είστε αθώος. - Φυσικά και το υποψιάζεται.
Ποια είναι η κατηγορία;
Κατά τις μικρές ώρες της νύχτας της 19ης Οκτωβρίου,
ένα άτομο γνωστό στο σπίτι και στο προσωπικό, ο μεσιέ Γκουστάβ Χ.,
έφτασε στην οικία των Ντεϊγκόφ ουντ Τάξις στο Λουτζ
και εισερχόμενος από το πίσω δρομάκι υπηρεσίας,
χωρίς να αντιληφθεί κανείς την παρουσία του,
και προχωρώντας στη συνέχεια από τις πίσω σκάλες και διαδρόμους για τους υπηρέτες,
κατέφτασε στα ιδιωτικά διαμερίσματα της Μαντάμ Ντ.
Δεν υπάρχει κανένα στοιχείο που να υποδηλώνει αν αυτή η επίσκεψη
είχε κανονιστεί εκ των προτέρων μαζί της ή όχι.
Το επόμενο πρωί η Μαντάμ Ντ. βρέθηκε νεκρή από δηλητηρίαση με στρυχνίνη.
Η παρουσία του μεσιέ Γκουστάβ δεν ξαναπαρατηρήθηκε στις εγκαταστάσεις
μέχρι, φυσικά, 24 ώρες αργότερα.
Η ταυτότητα των κατηγόρων του αποκαλύπτεται σ' αυτή την συμβολαιογραφική κατάθεση.
Και περιλαμβάνει ουσιαστικά όλα τα μέλη της ευρύτερης οικογένειας,
αλλά ο βασικός μάρτυρας, που στην πραγματικότητα είδε - φαίνεται - τα υποτιθέμενα γεγονότα
μοιάζει να έχει εγκαταλείψει την περιοχή της δικαιοδοσίας.
Τα ίχνη του στην παρούσα φάση αγνοούνται,
αλλά αναζητείται και καταδιώκεται από τις αρμόδιες αρχές.
Ποιος είναι;
- Ο Σερζ; - Φοβάμαι πως ναι.
Το κάθαρμα!
Όχι, δεν το πιστεύω. Τον ανάγκασαν να το κάνει.
Έπεσα σε μια φωλιά από οχιές.
Έχετε άλλοθι;
Φυσικά, αλλά είναι παντρεμένη με το Δούκα της Βεστφαλίας.
Δεν μπορώ να επιτρέψω το όνομά της να ανακατευτεί σ' αυτή την βρωμοδουλειά.
- Μπορεί να διακυβεύεται η ζωή σας. - Το ξέρω, αλλά η σκύλα το' σκασε.
Έχει ήδη επιβιβαστεί στο Βασίλισσα Ναστάσια
και είναι στα μισά του δρόμου για την ολλανδική Τανγκανίκα.
Μην παραιτείστε.
Τις λεπτομέρειες της συνωμοσίας,
που τώρα ανήκουν στα δημόσια αρχεία,
την εποχή εκείνη ήταν αδύνατον για μας να τις μάθουμε.
Ιδιωτικός Ντετέκτιβ
Ψάχνω τον Σερζ,
έναν νεαρό στην υπηρεσία του εργοδότη μου,
της οικογένειας Ντεϊγκόφ ουντ Τάξις από το κάστρο Λουτζ.
- Μάλιστα, κύριε; - Είσαι η αδερφή του;
- Ναι, κύριε. - Τον έχεις δει τον τελευταίο καιρό;
- Όχι, κύριε. - Όχι, κύριε;
Όχι, κύριε.
Πρέπει να τον βρω αμέσως, για τη δική του ασφάλεια
και όλων των άλλων.
Αν εμφανιστεί...
- Ναι, κύριε; - Πες του ότι ο Τζόπλινγκ λέει,
"Έλα σπίτι."
Αλλά ένα πράγμα ήταν βέβαιο,
πως οι Ντεϊγκόφ ουντ Τάξις ήταν μια πολύ ισχυρή οικογένεια,
και ο χρόνος δεν ήταν με το μέρος μας.
Ένα γράμμα από τον μεσιέ Γκουστάβ. Ζίρο.
- Θέλετε εγώ να;... - Διάβασέ το.
"Αγαπητοί και έμπιστοι συνάδελφοί μου..."
Μου λείπετε φριχτά, καθώς σας γράφω από τον περιορισμό
της λυπηρής και εξωφρενικής φυλάκισής μου.
Μέχρις ότου περπατήσω ανάμεσά σας και πάλι ως ελεύθερος άνθρωπος,
το Ξενοδοχείο Grand Budapest παραμένει στα χέρια σας,
όπως και η άψογη φήμη του.
Φροντίστε να παραμείνει πεντακάθαρη και δοξασμένη.
Δώστε ξεχωριστή φροντίδα ακόμα και στο παραμικρό κομματάκι της
ωσάν να σας επιτηρούσα σαν γεράκι
με ένα μαστίγιο στα νύχια του, επειδή σας επιτηρώ!
Έτσι και ανακαλύψω οποιοδήποτε παράπτωμα κατά την απουσία μου,
σας υπόσχομαι, μια γρήγορη και ανελέητη απονομή δικαιοσύνης θα πέσει πάνω σας.
Ένας σπουδαίος και ευγενής οίκος έχει τεθεί υπό την προστασία σας.
Πείτε το στο Ζίρο αν δείτε κάτι παράξενο.
"Με όλη μου την αφοσίωση, μεσιέ Γκουστάβ."
Ακολουθεί και ένα ποίημα, αλλά μάλλον προτιμότερο να ξεκινήσουμε με την σούπα
δεδομένου ότι αποτελείται από 46 στροφές.
"Μια νωπή, μαύρη τέφρα υγραίνει την βρωμιά στη φωλιά του βρωμοαρουραίου
" και σμίγει με το παχύ άρωμα του ξύλου που σαπίζει...
"ενώ το αηδονοτράγουδο ενός χαμινιού .. ".
Ποτέ δεν εμπιστεύτηκα εκείνο το μπάτλερ.
- Παραείναι ειλικρινής. - Παραείναι ειλικρινής, λέτε;
Μάλιστα. Όπως και να έχει, βρες τον γρήγορα και τελείωνε σβέλτα.
Να προσφέρω, έγκλειστοι, ένα πιάτο χυλό;
Όχι; Κανείς;
Εσύ με την πολύ μεγάλη ουλή στο πρόσωπό σου;
Δοκιμάστε τον. Στην πραγματικότητα είναι αρκετά ζεστός και θρεπτικός σήμερα.
Χρειάζεται μια σταλιά αλάτι.
Καλή σας μέρα.
Χυλό, κύριοι; Θέλει κανείς;
Όπως αγαπάτε.
Καλά ξυπνητούρια!
Καλημέρα, Πίνκι.
- Πάλι από το Μεντλ; - Ακριβώς.
Ποιος έχει το μαχαίρι;
- Εξωπραγματικό. - Του Μεντλ είναι τα καλύτερα.
- Πίσω στη δουλειά τώρα. - Μεσιέ Γκουστάβ;
Ναι;
Το συζητήσαμε εδώ με τα παιδιά.
Πιστεύουμε πως είσαι ένας πολύ εντάξει φίλος.
Δεν μου έχουν ξαναπεί κάτι τέτοιο,
αλλά εκτιμώ τη γνώμη σας.
Είσαι ένας από εμάς τώρα.
Τι ωραία.
Ευχαριστώ, Πίνκι.
Ευχαριστώ, Γκάνθερ. Ευχαριστώ, Λύκε.
Κάτι άλλο;
Πες του, Λούντβιγκ.
Το Σημείο Ελέγχου 19 δεν είναι καμιά φυλακή της κακιάς ώρας.
Έχεις φαρδιά σιδερένια κάγκελα σε κάθε πόρτα, εξαερισμό και παράθυρο.
Έχεις 72 φύλακες στο έδαφος, και 16 ακόμα στους πύργους.
Έχεις μια πτώση σε μια βαθιά τάφρο γεμάτη κροκόδειλους.
Αλλά, όπως και οι καλύτερες φυλακές, έχει ένα ευαίσθητο σημείο,
που σ' αυτή την περίπτωση έχει τη μορφή
ενός συστήματος υπονόμων
που υπάρχει από την εποχή των πέτρινων οχυρωμάτων
παλιά το Μεσαίωνα.
Κανείς δε λέει ότι θα είναι μια βόλτα σε καταπράσινο μονοπάτι
συνοδεία μιας κυρίας κι ενός λευκού κανίς,
αλλά έχει αυτό που λέμε "αδυναμία".
Κι αυτό είναι που μας νοιάζει.
Ρίξε μια ματιά.
Ποιος το ζωγράφισε αυτό;
Τι εννοείς ποιος το ζωγράφισε; Εγώ.
Πολύ ωραίο. Έχεις σταθερό χέρι, Λούντβιγκ.
Είναι πολλά υποσχόμενο από καλλιτεχνική άποψη.
Ερώτηση: πώς σκοπεύετε να εισχωρήσετε σ' αυτό το κατώτατο σημείο;
Έχει ένα μέτρο ενισχυμένη στέρεα λιθοδομή, έτσι;
Σκάβοντας με το μαχαίρι,
εκτιμώ ότι θα πάρει τρεις με έξι μήνες συνεχούς προσπάθειας,
κατά τη διάρκεια της οποίας πολλά μέλη μας θα εκτελεστούν.
Πολύ σωστά τα λες, κ. Γκουστάβ.
Έχουμε πλαστά έγγραφα, μεταχειρισμένα ρούχα,
μια σκάλα από σχοινί φτιαγμένη από κλαδιά και σεντόνια.
Αλλά χρειαζόμαστε εργαλεία για σκάψιμο
τα οποία είναι δύσκολο να βρεθούν εδώ μέσα.
Στο σημείο αυτό,
ο ηλικιωμένος σιώπησε και έσπρωξε το πιάτο με το αρνί.
Το βλέμμα του άδειασε.
Μπορούσα να διακρίνω μια μικρή δυσφορία.
"Είστε άρρωστος, κ. Μουσταφά;", ρώτησα εν τέλει.
"Όχι, καλέ μου, δεν είμαι." απάντησε.
Απλά δεν ξέρω πώς να συνεχίσω.
Έκλαιγε.
Ποτέ δεν μιλώ για την Αγκάθα,
γιατί ακόμα και στη σκέψη του ονόματός της
είμαι ανήμπορος να ελέγξω τα συναισθήματά μου.
Υποθέτω πως δεν υπάρχει άλλος τρόπος.
Βλέπεις, αυτή μας έσωσε.
Στο τρίτο επίσημο ραντεβού μας,
την ζήτησα σε γάμο κι εκείνη δέχτηκε.
- Θα με παντρευτείς; - Ναι.
Δεν είχαμε ούτε 50 Κλούμπεκ.
Κανείς δεν το ήξερε, φυσικά, αλλά και πάλι ποιος νοιαζόταν;
Ήμασταν εντελώς μόνοι μας στον κόσμο...
Και ήμασταν τρελά ερωτευμένοι.
- Ορίστε. - Ευχαριστώ.
- Είναι ένα βιβλίο. - Το βλέπω.
Ρομαντική Ποίηση, τόμος Α.
Ο κ. Γκουστάβ το σύστησε. Έχω κι εγώ ένα αντίγραφο.
- Μάλλον χάλασα την έκπληξη. - Θα το ανοίξω, όπως και να 'χει.
Διάβασε την αφιέρωση.
Για την αγαπημένη μου, το θησαυρό μου, Αγκάθα,
την οποία λατρεύω. Με σεβασμό, αγάπη, θαυμασμό.
Φιλιά, ευγνωμοσύνη, θερμές ευχές και αγάπη. Από το Α ως το Ω.
Ο μεσιέ Γκουστάβ επέμεινε σε μια άμεση και σχολαστική εξέταση...
Είναι χαριτωμένη. Πολύ χαριτωμένη.
...κατά την οποία έδωσε στην Αγκάθα ένα πορσελάνινο μενταγιόν
και 5 ντουζίνες λευκές τουλίπες τυλιγμένες ξεχωριστά
σ' ένα κουτί στο μέγεθος παιδικού φέρετρου.
- Δεν είναι σωστό. - Ορίστε;
Γιατί δυσανασχετεί;
Είναι η κοπέλα μου. Δεν μπορείτε να της κάνετε δώρα.
Παίρνω απλά συνέντευξη σ' αυτή την οπτασία εκ μέρους σου.
Ποτέ μη ζηλεύεις, Ζίρο, ούτε για μια στιγμή.
Σε φλερτάρει;
- Ναι. - Εγκρίνω αυτόν το γάμο.
Αγκάθα, κούκλα μου, γύρισε στον αγαπημένο σου.
Σύντομα μάθαμε...
Την ευχή μου να έχετε.
ότι η Αγκάθα όχι μόνο ήταν τρομερά επιδέξια
μ' ένα κοπίδι και με το γλάσο βουτύρου...
- Ο Μεντλ. - Έλα.
...ήταν επίσης και πολύ θαρραλέα.
Πιστεύω πως γεννήθηκε έτσι.
Κάτι λείπει.
Ένα σημαντικό έγγραφο, είτε παρέπεσε κάπου κατά λάθος είτε καταστράφηκε.
Δεν ξέρω τι περιέχει, δεν ξέρω τι εκπροσωπεί,
δεν ξέρω τι είναι,
αλλά υπάρχουν ίχνη και σκιές του παντού.
Τώρα, δεν θέλω να σας ανησυχήσω,
και δεν περιμένω να δω καμιά σημαντική αλλαγή
στην απόφαση του δικαστικού που αφορά τη κληρονομιά σας,
αλλά ειδικά δεδομένων των συνθηκών θανάτου,
όπως επίσης και της εξαφάνισης του κύριου μάρτυρα της υπόθεσης Σερζ Εξ,
προτείνω να γνωστοποιήσουμε το θέμα
στον δημοτικό επιθεωρητή,
ώστε να μην υπάρξει καμία αμφισβήτηση
περί ατασθαλίας κάποτε στο μέλλον.
- Συμφωνείτε; - Όχι.
- Όχι; - Όχι.
- Να σε ρωτήσω κάτι, Βίλμος; - Ναι, Ντιμίτρι;
- Για ποιον δουλεύεις; - Ορίστε;
Για ποιον δουλεύεις; Νόμιζα πως είσαι δικός μας δικηγόρος.
Για την ακρίβεια, είμαι το εκτελεστικό όργανο της διαθήκης.
Στη συγκεκριμένη περίσταση, εκπροσωπώ την θανούσα.
Α, ναι;
Ναι. Μια μέριμνα για την αμοιβή μου συμπεριλαμβανόταν στο...
Βούλωσέ το και μη δημιουργείς προβλήματα. Σύμφωνοι;
Είμαι δικηγόρος. Είμαι υποχρεωμένος να συμβαδίζω με το νόμο.
Δεν συμφωνώ.
Αυτό βρομάει, αδελφές.
Μόλις πέταξε τη γάτα μου απ' το παράθυρο;
Δε νομίζω.
- Όχι. Ναι; - Τη Τζόμπλινγκ;
Εντάξει.
Είναι κάτι που δεν σου έχω πει, Αγκάθα.
- Εντάξει. - Κλέψαμε έναν πίνακα.
Είναι πολύτιμος, ίσως κοστίζει και 5 εκ. Κλούμπεκ.
Δεν ξέρω αν παρατήρησε κανείς ότι λείπει,
αλλά αν συμβεί κάτι σε μένα και τον μεσιέ Γκουστάβ...
Κλέψατε τέχνη;
Έναν πίνακα. Πρέπει να προνοήσουμε για την επιβίωσή σου.
Κρύψ' το. Είναι κωδικοποιημένο και ίσως χρειαστείς μεγεθυντικό φακό,
αλλά λέει ακριβώς πού και πώς να βρεις το "Αγόρι με το Μήλο".
Μη πάρεις λιγότερα από τα μισά της λιανικής τιμής...
- Ζίρο, είμαι αρτοποιός. - Είσαι ζαχαροπλάστισσα.
Δεν αποδέχομαι κλοπιμαία.
Δεν κάνω συναλλαγές με κλεμμένη περιουσία.
Λάθος στο είπα. Εκείνη του τον κληροδότησε.
Πέσε για ύπνο.
Μάλιστα, Χερ Μεντλ.
- Κρύψ' το. - Όχι.
Καλώς, πάρ' το όπως και να 'χει.
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: Περσική Γάτα (ΑΠΟΘΑΝΟΥΣΑ)
ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΤΑΣΗ ΜΟΥΣΕΙΟ ΚΟΥΝΣΤ
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΕΙΣΟΔΟΣ
Το επόμενο πρωινό, ο Χερ Μπέκερ δέχτηκε ένα παράξενο,
σημείωμα της τελευταίας στιγμής απ' το γραφείο του Κόβακς,
για την αναβολή της συνάντησής τους, επ' αόριστον.
ΣΗΜΕΙΟ 19 ΑΠΟΘΗΚΗ ΠΡΟΜΗΘΕΙΩΝ
3 μέρες μετά
Ας ξεκινήσουμε.
ΚΟΥΖΙΝΑ
- Πώς βγήκατε έξω; - Σκάσε.
Αυτοί προσπαθούν να δραπετεύσουν.
Τι πρόβλημα έχεις, ρε καρφί;
Φρουρέ! Φρουρέ!
Εσύ. Σ' ευχαριστώ. Σ' ευχαριστώ, ευγενικέ μου άνθρωπε.
ΔΩΜΑΤΙΟ ΞΕΚΟΥΡΑΣΗΣ ΦΡΟΥΡΩΝ
Εντάξει.
Αυτό λέγεται ισοπαλία.
Καλησπέρα.
Να σας συστήσω. Πίνκι, Λύκε, Λούντβιγκ, από 'δω ο θεσπέσιος Ζίρο.
Ο Γκάνθερ μαχαιρώθηκε στις κατακόμβες.
Λοιπόν, ποιος ξέρει αν συναντηθούμε ξανά, αλλά μια μέρα...
Στάσου.
Δεν έχουμε χρόνο για λόγια.
Να προσέχεις, μεσιέ Γκουστάβ.
Καλή τύχη, μικρέ.
- Από πού πάμε στο κρησφύγετο; - Δεν μπόρεσα να βρω κάποιο.
Δεν έχουμε κρησφύγετο; Είμαστε εντελώς μόνοι;
Πολύ το φοβάμαι. Ρώτησα τριγύρω, αλλά...
Καταλαβαίνω. Ριψοκίνδυνο. Πρέπει να βιαστούμε, υποθέτω.
Ας μεταμφιεστούμε.
- Ήδη μεταμφιεστήκαμε. - Όχι, δεν το κάναμε.
Είπαμε ψεύτικα γένια και ψεύτικες μύτες.
- Δεν έφερες τίποτα; - Νόμιζα πως άφηνες μούσι.
Και δεν θα έδειχναν αληθινά, ε;
Όχι, αν τα βάλουμε σωστά, δείχνουν απολύτως πειστικά.
Αλλά καταλαβαίνω τι λες. Εντάξει.
Βάλε μου λίγη Λ' ερ Ντε Πανάς, παρακαλώ.
- Ούτε λίγο δε μπορώ να 'χω; - Ξέχασα τη Λ' ερ Ντε Πανάς.
Σοβαρά, ξέχασες τη Λ' ερ Ντε Πανάς;
Δε το πιστεύω. Πώς μπόρεσες;
Ήμουν φυλακή, Ζίρο. Καταλαβαίνεις πόσο ταπεινωτικό είναι αυτό;
Βρωμάω.
Απλά θαυμάσια, έτσι;
Υποθέτω πως έτσι γίνεται στο... Από πού είπαμε ήρθες;
- Ακ Σαλίμ αλ-Τζαμπάτ. - Ακριβώς.
Έτσι γίνεται στο Ακ Σαλίμ αλ-Τζαμπάτ
όπου οι μόνες πολύτιμες περιουσίες
είναι μερικά βρόμικα χαλιά και μια πεινασμένη κατσίκα
κι ένας που κοιμάται σε σκηνή και τρέφεται με άγριους χουρμάδες και σκαραβαίους.
Αλλά εγώ δεν σ' εκπαίδευσα έτσι.
Πώς σου ήρθε να φύγεις από τη χώρα όπου πασιφανώς ανήκεις
και να διανύσεις τεράστιες αποστάσεις για να γίνεις ένας φτωχός μετανάστης
σε μια εκλεπτυσμένη, υψηλά πολιτισμένη κοινωνία
που βασικά θα τα πήγαινε μια χαρά και χωρίς εσένα;
Ο πόλεμος.
Πώς είπες;
Ο πατέρας μου δολοφονήθηκε
και η υπόλοιπη οικογένειά μου εκτελέστηκε.
Το χωριό μας κάηκε ολοσχερώς
κι όσοι κατάφεραν να επιζήσουν, τράπηκαν σε φυγή.
Έφυγα εξαιτίας του πολέμου.
Μάλιστα. Άρα θεωρείσαι περισσότερο πρόσφυγας.
Πράγματι.
Ίσως πρέπει να πάρω πίσω όλα όσα σου είπα.
Τι ηλίθιος που είμαι. Αξιολύπητος.
Εγωιστικό κάθαρμα.
Είναι απαράδεκτο, και είναι κάτω του επιπέδου του Grand Budapest.
Ζητώ συγγνώμη εκ μέρους του ξενοδοχείου.
Δεν φταις εσύ. Στεναχωρήθηκες που ξέχασα το άρωμα.
Μη με δικαιολογείς. Σου χρωστάω τη ζωή μου.
Είσαι ο καλός μου φίλος και είμαι πολύ περήφανος για σένα.
Πρέπει να το γνωρίζεις αυτό.
Λυπάμαι, Ζίρο.
Είμαστε αδέρφια.
Τι κάνει η αγαπητή μας Αγκάθα;
"'Ήταν το πρώτο φως όταν είδα το πρόσωπό της στον χέρσο αυτό τόπο,
"και συνεπώς επέστρεψα, μέρα με τη μέρα, εκστασιασμένος,
"παρόλο που η ξινίλα είχε κατακλύσει τη καρδιά μου, ποτέ..."
Πολύ ωραία. Θα σε σταματήσω όμως γιατί ακούστηκε ο συναγερμός
αλλά θυμήσου πού σταμάτησες γιατί θα συνεχίσεις αργότερα.
Θέλω οδοφράγματα σε κάθε διασταύρωση για 50 χλμ.
Θέλω οδοφράγματα σε κάθε σιδηροδρομικό σταθμό για 100 χλμ.
Θέλω 50 άνδρες και 10 λαγωνικά έτοιμα σε πέντε λεπτά.
Θα ψάξουμε κάθε φούρνο, εστιατόριο, μπυραρία,
και ειδικά κάθε μεγάλο ξενοδοχείο από το Άγκουνζμπεργκ μέχρι το Ζίλμπροκ.
Είναι επικίνδυνοι, επαγγελματίες κακοποιοί.
Τουλάχιστον τρεις απ' αυτούς είναι, τέλος πάντων.
Ποιος είσαι εσύ;
Τι γυρεύεις εδώ; Εδώ απαγορεύονται οι πολίτες.
- Είναι στρατιωτική έρευνα. - Είναι ο κ. Τζόμπλινγκ, κύριε.
Η μητέρα ενός υπαλλήλου του ήταν ένα απ' τα θύματα...
Σκάσε.
Δουλεύετε για την οικογένεια Ντεϊγκόφ ουντ Τάξις;
Γνωρίζετε τη δολοφονία του Υποδιευθυντή Βίλμος Κόβακς την 23η Οκτωβρίου;
Γνωρίζω την εξαφάνισή του.
Το σώμα του βρέθηκε μέσα σε μια σαρκοφάγο πίσω από μια αποθήκη
στο Μουσείο Κουνστ, χθες βράδυ.
Είχε τέσσερα δάχτυλα κομμένα.
- Τι γνωρίζετε γι' αυτό; - Τίποτα.
Συνοδεύστε τον κ. Τζόμπλινγκ έξω απ' το κτίριο.
Μεντλ.
Συνδέστε με με το Εξέλσιορ Πάλας στο Μπάντεν-Γιούργκεν
και χρεώστε το παραλήπτη.
Δεν έχουμε άλλη επιλογή.
Θα περιμένω. Ευχαριστώ.
Είναι η μόνη μας ελπίδα. Αλλιώς, δε θα έπρεπε καν να σου αναφέρω την ύπαρξή του.
Ποτέ μην πεις λέξη γι' αυτό σε κανέναν.
- Ορκίζεσαι; - Φυσικά. Τι είναι;
Δεν μπορώ να πω.
Πώς μπορεί κανείς να βρει θέσεις στην πρώτη σειρά
για μια πρεμιέρα της Όπερας Τοσκάνα, μόλις μια μέρα νωρίτερα;
Πώς κανονίζει κανείς ιδιωτική προβολή
της συλλογής με ταπισερί στη γκαλερί Ρόγιαλ Σάξον;
Πώς κλείνει κανείς γωνιακό τραπέζι
στο Σεζ Ντομινίκ μια Πέμπτη;
Ιβάν, είμαι ο Γκουστάβ. Γεια σου.
Ήμουν, πριν περίπου πέντε λεπτά.
Το πήραμε πάνω μας να την κάνουμε λίγο βιαστικά, αν με καταλαβαίνεις.
Μέσω ενός υπονόμου. Ακριβώς.
Ιβάν, συγγνώμη που σ' αφήνω εκτός, αλλά είμαστε στριμωγμένοι.
Είναι επίσημο αίτημα.
Καλώ επίσημα εκ μέρους των ειδικών υπηρεσιών της...
ΜΕΡΟΣ 4ο: Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΣΤΑΥΡΩΤΩΝ ΚΛΕΙΔΙΩΝ
Θα σε ξανακαλέσω, Γκουστάβ.
Εντάξει. Περίμενε.
Με συγχωρείτε. Προτιμάτε να περπατήσετε;
Βρισκόμαστε εδώ. Είναι πολύ απλό.
Προχωράτε κατά μήκος της μαρκίζας, μετά αριστερά.
Τζότζο, συνόδευσε έξω τον κύριο.
Δώστε μου τον κ. Ζορζ του Σατό Λαξ, παρακαλώ.
Να ζήσεις και χρόνια πολλά,
Ανάλαβε εσύ.
μεγάλος να γίνεις...
Ναι, Ιβάν;
Έγινε.
Δώστε μου τον κ. Ντίνο του Παλάτσο Πριντσιπέσα, παρακαλώ.
Πιο ψηλά, να πάρει, πιο ψηλά!
Ανάλαβε εσύ.
- Κ. Ζορζ. - Πιο ψηλά!
Μάλιστα. Αμέσως.
Δώστε μου τον κ. Ρόμπιν του ξενοδοχείου Κοτ ντε Καπ, παρακαλώ.
...και δύο και τρία.
Κ. Ρόμπιν. Έχετε τηλεφώνημα απ' τον κ. Ντίνο.
Ανάλαβε εσύ.
- Ένα, δύο τρία. - Ναι, Ντίνο.
Ναι, Ντίνο. Εντάξει, Ντίνο.
Δώστε μου τον κ. Μάρτιν του Ριτζ Ιμπέριαλ, παρακαλώ.
Πολύ αλάτι.
Όχι αρκετό πιπέρι.
Ανάλαβε εσύ.
- Ρόμπιν; Μάρτιν. - Πολύ αλάτι.
Το άκουσα.
Ίσως. Θα κάνω κάποια τηλεφωνήματα.
Ο Σερζ αγνοείται. Ο Υποδιευθυντής Κόβακς, επίσης αγνοείται.
Η Μαντάμ Ντ., νεκρή. Το "Αγόρι με το Μήλο", κλάπηκε, από 'μας.
Ο Ντιμίτρι κι ο Τζόμπλινγκ, αλύπητοι αιμοδιψείς αγροίκοι.
Ο Γκουστάβ Χ., καταζητούμενος. Τι άλλο;
- Ο Ζίρο, μπερδεμένος. - Μπερδεμένος, όντως.
"Η αγωνία κορυφώνεται", όπως λένε.
Γιατί; Είναι μεταφορά μέσα σε μεταφορά;
Δεν ξέρω.
Μπείτε μέσα.
Βρήκαμε τον μπάτλερ.
Κρύβεται στους απόμακρους πρόποδες κοντά στο βουνό Γκέιμπελμαστερ.
Ο σύνδεσμός μας τον έπεισε να σε συναντήσει
στο αστεροσκοπείο.
Μη μιλήσεις πουθενά. Θα εξηγήσει τα πάντα.
Το τρένο σας αναχωρεί σε 4.5 λεπτά.
Ορίστε τα εισιτήρια.
- Τρίτη θέση; - Τα εισιτήρια ήταν εξαντλημένα,
αλλά ο εισπράκτορας ήταν παλιά οινοχόος στις παλιές Βερσαλίες.
Έκανε τα κουμάντα του.
Θα χρειαστείτε αυτά για το εστιατόριο στο τρένο.
Κάτι τελευταίο.
Λ' ερ ντε Πανάς.
Είχαν μόνο τη μικρή.
Πρέπει να του δώσουμε κάτι σαν συμβολική χειρονομία.
- Πόσα λεφτά έχεις; - 42 Κλούμπεκ και 3 γραμματόσημα.
Δώσε μου 25. Ναι.
- Να είσαι καλά. - Σας παρακαλώ.
Πρέπει να του το αναγνωρίσω.
Δεν το περίμενα. Τι θέλεις να γίνει μετά;
Μίλα ξανά στην ανάπηρη αδερφή του, κι αυτή τη φορά, να είσαι πειστικός.
Βρε που να πάρει!
Να πάρει η ευχή!
Τι σημαίνει αυτό;
Το "Αγόρι με το Μήλο"; Νόμιζα το 'χες κρύψει.
- Γιατί το παρατηρείς τώρα; - Υπέθεσα πως πήγε στον εκτιμητή.
Πλάκα μου κάνετε;
Πιστεύω πως το πήρε ο μεσιέ Γκουστάβ.
Δεν θύμωσα με τον Σερζ.
Δεν μπορείς να κατηγορήσεις κάποιον για την έλλειψη ηθικής.
Είναι ένας φοβισμένος δειλός.
- Δεν φταίει αυτός. - Δεν ξέρω. Εξαρτάται.
Μπορείς να το πεις σχεδόν για όλα.
"Εξαρτάται." Φυσικά εξαρτάται.
Φυσικά εξαρτάται.
Υποθέτω, έχεις δίκιο. Φυσικά εξαρτάται.
Αυτό δε σημαίνει ότι δεν θα καρυδώσω αυτόν τον σπιούνο.
Μπορώ να ιερουργήσω στη τελετή;
Ευχαρίστως.
Βρίσκω αυτό το κορίτσι εντελώς απολαυστικό.
Επίπεδη σαν σανίδα, τεράστιο εκ γενετής σημάδι,
στο σχήμα του Μεξικού στο μισό της πρόσωπο
να ιδρώνει για ώρες σ' εκείνη τη κουζίνα,
καθώς ο Μεντλ, σαν ιδιοφυία που είναι,
την προσεγγίζει σαν κρεμανταλάς.
Κι όμως, χωρίς απορία, χωρίς αποτυχία,
πάντα κι αναπόφευκτα, είναι απίστευτα αξιαγάπητη.
Γιατί;
Εξαιτίας της αγνότητάς της.
Σας θαυμάζει κι εσάς, μεσιέ Γκουστάβ.
- Αλήθεια; - Πάρα πολύ.
Αυτό είναι καλό σημάδι. Σημαίνει ότι "το πιάνει".
Είναι σημαντικό.
Μη φλερτάρετε μαζί της.
ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΜΙΑΣ ΝΤΟΠΙΑΣ ΒΡΕΘΗΚΕ ΣΕ ΚΑΛΑΘΙ ΤΩΝ ΑΠΛΥΤΩΝ
Ένα τηλεγράφημα παραδόθηκε και υπογράφηκε από τη κοπέλα στις 4:00 μμ.
Ο φάκελος βρέθηκε κοντά στο πτώμα, αλλά τα περιεχόμενα λείπουν.
Παρ' όλα αυτά, το ταχυδρομείο πάντα κρατάει αντίγραφο για 24 ώρες.
Το αντέγραψα. Αναφέρει τα εξής,
"Μάζεψε τα πράγματά σου. Στοπ.
"Ετοιμάσου να φύγεις αμέσως. Στοπ.
"Η κρυψώνα είναι η γύρω περιοχή του βουνού Γκέιμπελμαστερ. Στοπ.
"Κατέστρεψε το μήνυμα αυτό. Σ' αγαπάω. Τελικό στοπ.
Πού είναι το καλάθι;
Οι Απόμακροι Πρόποδες Κοντά στο Βουνό Γκέιμπελμαστερ
Για πού το βάλατε, κύριε;
Σκι; Έλκηθρο; Ορειβασία;
Τρία Κλούμπεκ.
ΒΕΝΖΙΝΑΔΙΚΟ
Μέσω ενός επείγοντος τηλεγραφήματος, έγραψα στην Αγκάθα
οδηγίες για να πάει στη προκαθορισμένη μας κρυψώνα,
ένα καραβάνι τσιγγάνων στην εξωτερική πλευρά του Νέμπελσμπαντ,
καθώς ο κ. Γκουστάβ κι εγώ συνεχίσαμε ανατολικά
στις Ζουμπροβκιανές Άλπεις,
κατά το ραντεβού μας με τον μπάτλερ Σερζ.
Για προφύλαξη, αποβιβαστήκαμε ήσυχα
στον χώρο εμπορευμάτων, ακριβώς έξω απ' το σταθμό.
Λ' ερ ντε Πανάς.
Μεσημέρι Το αστεροσκοπείο στη κορυφή
Έχει απίθανη θέα. Τους το αναγνωρίζω.
Συμφωνώ.
"Αυτή η αξιοσημείωτη νιφάδα που πέφτει, όπως κάθε άλλη,
- "στην αγνή και τέλεια μορφή της..." - Κάποιος έρχεται.
Είστε ο κ. Γκουστάβ του ξενοδοχείου Grand Budapest στο Νέμπελσμπαντ;
Μπείτε στο επόμενο τελεφερίκ.
Είστε ο κ. Γκουστάβ του ξενοδοχείου Grand Budapest στο Νέμπελσμπαντ;
Αλλάξτε τελεφερίκ.
Είστε ο κ. Γκουστάβ του ξενοδοχείου Grand Budapest στο Νέμπελσμπαντ;
Φορέστε αυτά και τραγουδήστε.
- Είστε ο κ. Γκουστάβ του... - Ναι, που να πάρει!
Εξομολογηθείτε.
Είμαι αθώος.
Όχι, όχι.
Συγχωρέστε με, μεσιέ Γκουστάβ. Δεν ήθελα να σας προδώσω.
Απείλησαν να με σκοτώσουν και δολοφόνησαν την οικογένειά μου.
Όχι. Ποιον σκότωσαν αυτή τη φορά;
- Την αδελφή μου. - Την κοπέλα με το ξύλινο πόδι;
- Ναι. - Τα καθάρματα!
Προσπάθησα να σας προειδοποιήσω στην αρχή.
Το ξέρω. Ας το ξεχάσουμε.
Λυπάμαι που σε βάζω σ' αυτή τη θέση, αλλά πρέπει να καθαρίσεις τ' όνομά μου.
- Προφανώς πενθείς... - Υπάρχει και συνέχεια.
- Στην ιστορία. - Συνέχισε.
Ήμουν ο επίσημος μάρτυρας για την παρουσία της Μαντάμ Ντ.
κατά τη δημιουργία δεύτερης διαθήκης
που θα εκτελεστεί μόνο σε περίπτωση δολοφονίας της.
- Δεύτερη διαθήκη; - Ακριβώς.
Σε περίπτωση δολοφονίας της;
Αλλά την κατέστρεψαν.
- Θεέ μου. - Παρ' όλα αυτά...
Έκανα αντίγραφο.
Δεύτερο αντίγραφο της δεύτερης διαθήκης;
Ακριβώς.
Τι λέει; Πού είναι; Περί τίνος πρόκειται;
Μη μας κρατάς σ' αγωνία. Είναι ένας εφιάλτης!
Πες μας τι στο καλό συμβαίνει!
Σερζ; Σερζ; Σερζ!
Να πάρει. Στραγγάλισαν τον καημένο τον ανεπρόκοπο.
Ελάτε! Πάμε!
- Τι κάνουμε αν τον πιάσουμε; - Δεν ξέρω!
Είναι ένας φονικός ψυχοπαθής. Ας σταματήσουμε.
Δε μπορώ! Ίσα που μπορώ να το κουμαντάρω!
ΧΕΙΜΕΡΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ
ΤΕΡΜΑΤΙΣΜΟΣ
Άρρωστε, αξιολύπητε λεχρίτη. Σε μισώ.
"'Αν αυτό είναι το τέλος, αντίο!' είπε κλαίγοντας το πληγωμένο αγόρι,
"καθώς τα μουσκέτα ράγισαν και οι άνδρες φώναξαν 'Όλε!'
"και οι προμαχώνες έπεσαν.
"'Θαρρώ πως πνέω τα λοίσθια! Φοβούμαι, είπε..."
Να πάρει! Τον έριξες!
Μπράβο, Ζίρο!
Γκουστάβ Χ! Είσαι φυγάς!
Παραδώσου μόνος και σου εγγυώμαι προσωπικά
μια δίκαιη μεταχείριση.
Μην προσπαθήσεις να πετάξεις!
- Τι λες; - Δεν ξέρω.
Προτιμώ να πηδήξω στο κενό, παρά να γυρίσω στη φυλακή.
Λέω να κλέψουμε τη μηχανή του μανιακού, να φέρουμε την Αγκάθα
να επιστρέψουμε το "Αγόρι με το Μήλο", να πάμε στη Ριβιέρα της Μάλτας, να τελειώνουμε.
Πολύ καλά! Είσαι εξαιρετικός, Ζίρο. Σ' ευχαριστώ.
Ενός λεπτού σιγή στη μνήμη ενός αφοσιωμένου υπηρέτη
που σκοτώθηκε βίαια κατά τη διάρκεια των υπηρεσιών του.
Αντίο, Σερζ.
Εντάξει, πάμε.
Μέρος 5ο: ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΗΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ
Ο πόλεμος ξεκίνησε τα μεσάνυχτα.
Το Φάιφελσταντ γευμάτισε υπό βομβαρδισμούς,
και 10 τάγματα εφόρμησαν από τα δυτικά σύνορα.
Οι επικεφαλής προχώρησαν στο Νέμπελσμπαντ.
24 ώρες μετά
Υπόψιν του Χερ Μεντλ, για τα διοικητικά στελέχη.
Ο Στρατηγός Στίγκλιτζ ζήτησε δωμάτιο με θέα στους κήπους με μεγαλύτερο διάδρομο.
Ας τον βάλουμε στη σουίτα του Δούκα Λεοπόλδου.
Η γραμματέας του Βορονιέσκι επικοινώνησε.
Θα έρθει μία μέρα νωρίτερα. Δωμάτια 401, 402, 403.
Πες στη Διοικητική Μέριμνα, θα τους μεταφέρουμε
σε δωμάτιο με διπλό κρεβάτι στον 3ο όροφο.
Θα χρειαστούν περισσότερο χώρο.
Η αρχή του τέλους του τέλους της αρχής, ξεκίνησε.
Ένα λυπηρό τέλος που παίζεται από τα πλήκτρα ενός χαλασμένου πιάνου
στα προάστια μιας ξεχασμένης πόλης-φάντασμα.
Καλύτερα να μη παρίσταμαι σε μια τέτοια βλασφημία.
Ούτε εγώ.
Το Grand Budapest έγινε στρατώνας λόχων.
Δεν θα διαβώ ξανά το κατώφλι του για όλη μου τη ζωή.
- Ούτε εγώ. - Ποτέ ξανά...
Βασικά, νομίζω πως ίσως πρέπει να μπούμε μετά απ' αυτά.
Ο Ντιμίτρι.
Η Αγκάθα.
ΜΟΝΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ
Καλησπέρα, κ. Ντεϊγκόφ ουντ Τάξις. Είμαι ο κ. Τσακ.
Κλείσαμε για εσάς και τις αδελφές σας τη σουίτα του βασιλιά Φερδινάνδου.
Καλησπέρα. Ο Στρατηγός Βον Σρέκερ μου ζήτησε...
- Ποια είναι αυτή; - Ορίστε;
Νομίζω πως η κοπέλα αυτή μου πήρε το πίνακα. Με συγχωρείτε.
- Στον έκτο. - Αναμείνατε.
Στον έκτο.
Υπόψιν του Χερ Μεντλ.
Με συγχωρείς.
Είδες μια ζαχαροπλάστισσα που κρατά ένα πακέτο,
το τελευταίο 1.5 λεπτό;
Ναι. Μόλις μπήκε στο ασανσέρ με τον κ. Ντεϊγκόφ ουντ Τάξις.
Ευχαριστώ.
Συγγνώμη. Ποιος είσαι;
- Ο Ότο, κύριε. Ο νέος γκρουμ. - Δεν έχεις εκπαιδευτεί σωστά.
Ένας γκρουμ δε δίνει ποτέ τέτοιου είδους πληροφορίες.
Είσαι βράχος. Κατάλαβες;
Ωραίος πίνακας.
Έκτος όροφος.
ΕΚΤΟΣ ΟΡΟΦΟΣ ΔΩΜΑΤΙΑ 601-610
Πού είναι το "Αγόρι με το Μήλο";
Δεν σε αφορά!
Θα σε κανονίσω μια και καλή, παλιοαδερφή, αμέσως τώρα!
Πέτα το όπλο!
Παύσατε πυρ! Παύσατε πυρ!
Σταματήστε!
Ποιος πυροβολεί ποιον;
Τον Γκουστάβ Χ. Εγκληματία δραπέτη και κλέφτη έργων τέχνης.
Τον έχω στριμώξει.
Είναι ο Ντιμίτρι Ντεϊγκόφ ουντ Τάξις!
Υπεύθυνος για τον θάνατο του Υποδιευθυντή Κόβακς,
του Σερζ και της ξυλοπόδαρης αδελφής του, και της μητέρας του!
Μη κουνηθεί κανείς. Συλλαμβάνεστε όλοι.
Ποιος είναι έξω απ' το παράθυρο;
Η Αγκάθα!
Το 310.
Κρατήσου! Έρχομαι!
ΜΗΝ ΕΝΟΧΛΕΙΤΕ
Κάτι είναι πίσω από...
Αγκάθα!
- Είσαι καλά; - Έτσι νομίζω.
Κάτι είναι πίσω από τον πίνακα.
ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΙΚΟ
Να ανοιχτεί μόνο σε περίπτωση δολοφονίας μου.
Άφησε τα πάντα στον κ. Γκουστάβ, φυσικά.
Την έπαυλη, γνωστή σαν Κάστρο Λουτζ,
τα εργοστάσια παραγωγής όπλων, φαρμάκων και υφασμάτων,
ΕΝΟΡΚΟΙ
μια σημαντική εφημερίδας με πολλά παρακλάδια,
ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΑΠΟ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ
και όπως ίσως συμπεράνατε
αυτό το ίδρυμα, το ξενοδοχείο Grand Budapest.
Ο γιος της δολοφονηθείσας κόμισσας εξαφανίστηκε χωρίς ίχνος
Με όρισε διάδοχό του,
και καθώς ο πόλεμος συνεχίστηκε, υπηρέτησα τη θετή μου πατρίδα
από ένα μικρό γραφείο που υπάρχει ακόμα στο διπλανό δωμάτιο.
Ήταν ο ίδιος όπως και οι ακόλουθοί του,
ανασφαλής, ματαιόδοξος, επιπόλαιος, ξανθός, απαιτητικός.
Στο τέλος ήταν και πλούσιος.
Δεν τα κατάφερε, παρ' όλα αυτά, να μεγαλώσει.
"Αγαπητοί μου, μαζευτήκαμε εδώ σήμερα..."
Ούτε η αγαπημένη μου Αγκάθα.
Εκείνη και το βρέφος μας σκοτώθηκαν 2 χρόνια αργότερα
από την πρωσική γρίπη. Μια παράλογη ασθένεια.
Στις μέρες μας, θεραπεύεται σε μια βδομάδα, αλλά τότε, εκατομμύρια πέθαναν.
Την 21η μέρα της κατοχής,
το πρωινό που το ανεξάρτητο κράτος της Ζουμπρόβκα
επίσημα σταμάτησε να υπάρχει,
ταξιδέψαμε με τον μεσιέ Γκουστάβ στο Λουτζ.
Προς απάντηση στο νωρίτερο ερώτημά σου...
Φυσικά.
Ο Ζίρο με ρώτησε για το ταπεινό ξεκίνημά μου στις ξενοδοχειακές επιχειρήσεις.
Ήμουν, ίσως, για κάποιο καιρό, ο καλύτερος γκρουμ
που είχαμε ποτέ στο ξενοδοχείο Grand Budapest.
Μπορώ να το πω.
Αυτός επιτέλους με ξεπέρασε.
Μολονότι οφείλω να πω, πως είχε εξαίσιο δάσκαλο.
Αλήθεια.
"Πούθε ήρθαν αυτά τα δύο φωτεινά, ουράνια αδέλφια,
"ενωμένα, για μια στιγμή,
"καθώς πέρασαν τη στρατόσφαιρα του έναστρου παραθύρου μας;
"Ένας από την ανατολή κι ένας απ' τη δύση."
Πολύ καλό.
Μη τη φλερτάρεις.
Γιατί σταματάμε πάλι σε χωράφι κριθαριού;
17 Νοεμβρίου Αρχή του βομβαρδισμού του Λουτζ
Βρίσκω αυτές τις μαύρες στολές πολύ μονότονες.
Γεια σας, φίλοι μου. Μόλις τώρα μιλούσαμε για εσάς.
- Χαρτιά, παρακαλώ. - Μ' ευχαρίστηση, όπως πάντα.
Είστε η πρώτη απ' τις επίσημες διμοιρίες
στην οποία συστηνόμαστε επίσημα.
Τι κάνετε;
Όσο αλλάζει, τόσο παραμένει το ίδιο, σωστά;
Είναι μεταναστευτική βίζα με 3ου σταδίου άδεια εργασίας.
Διάβασε αυτό.
ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ
- Ελάτε έξω. - Μείνε στη θέση σου.
Σας δίνω το λόγο μου, αν τον ακουμπήσετε,
θα σας δω απολυμένο,
κλειδωμένο σε μπουντρούμι και κρεμασμένο μέχρι το πρωί.
Υπάρχουν ακόμα αμυδρά ίχνη πολιτισμού
που απέμειναν σ' αυτό το βάρβαρο σφαγείο, που κάποτε ήταν γνωστό ως ανθρωπότητα.
Άθλιοι, μαλάκες φασίστες!
Εκείνος ήταν ένα από αυτά.
Τι παραπάνω να πούμε;
Τι έγινε στο τέλος;
Στο τέλος τον πυροβόλησαν.
Έτσι, όλα μεταβιβάστηκαν σε μένα.
Μετά το δείπνο, πήγαμε να πάρουμε τα κλειδιά για τα δωμάτιά μας,
αλλά ο κ. Ζαν είχε εγκαταλείψει το πόστο του.
Πιστεύω πως μας ξέχασε τελείως.
Τα τελευταία χρόνια,
τέτοιες περιουσίες και ιδιοκτησίες όπως το Grand Budapest
έγιναν, με ελάχιστες εξαιρέσεις, κοινή ιδιοκτησία.
Καθώς οι ακριβείς όροι αυτής της συμφωνίας
με τη νέα κυβέρνηση δεν ανακοινώθηκαν ποτέ,
το αποτέλεσμα ήταν κοινό μυστικό.
Ο Ζίρο Μουσταφά έδωσε μια σπουδαία και σημαντική κληρονομιά
σε αντάλλαγμα ενός ακριβού, ανεπικερδούς, καταδικασμένου ξενοδοχείου.
Γιατί;
Λειτούργησε μονάχα βάση συναισθήματος;
Ήταν λιγάκι τολμηρό εκ μέρους μου και λίγο εκτός του χαρακτήρα μου,
αλλά ένιωσα ότι έπρεπε να γνωρίζω...
Για την υγεία μου, υποθέτω.
Συγχωρήστε με που ρωτώ. Ελπίζω να μη σας στεναχώρησα.
Όχι, φυσικά όχι.
Είναι απλά η τελευταία σου επαφή με τον εξαφανισμένο αυτόν κόσμο,
τον δικό του κόσμο, αν θέλετε;
Τον κόσμο του;
Όχι, δεν το νομίζω.
Βλέπετε, μοιραστήκαμε μια καριέρα.
Δεν θα ήταν απαραίτητο.
Όχι. Το ξενοδοχείο το κρατώ για την Αγκάθα.
Ήμασταν ευτυχισμένοι εδώ.
Για λίγο.
Για να 'μαι ειλικρινής, νομίζω πως ο κόσμος του εξαφανίστηκε
πολύ πριν τον ζήσει.
Αλλά, θα πω ότι...
σίγουρα διατήρησε τη ψευδαίσθηση με μια θαυμάσια χάρη.
- Θα ανεβείτε; - Όχι, θα κάτσω λίγο ακόμα.
Καληνύχτα.
Την επόμενη εβδομάδα,
ταξίδεψα για μια θεραπεία στη Βόρεια Αμερική,
και ξεκίνησα ένα μεγάλο, κουραστικό ταξίδι στο εξωτερικό.
Δεν επέστρεψα στην Ευρώπη για πολλά χρόνια.
Ήταν ένα μαγευτικό παλαιό ερείπιο.
Αλλά δεν κατάφερα να το ξαναδώ.
Απόδοση Διαλόγων: Morgan La Fey ~ grgrs
Εμπνευσμένο από τα συγγράμματα του ΣΤΕΦΑΝ ΤΣΒΑΪΧ
Γεννήθηκε στη Βιέννη το 1831 Απεβίωσε στη Πετρούπολη το 1942