KRAINA LODU
Zimne dni i górski wiatr
I deszcz podszyty chłodem
Zrodziły mroźnych piekieł moc
I to serce skute lodem
Niech każdy co tchu taflę tnie
Tutaj miłość, tutaj gniew
Piękno tkwi wprzejrzystej krze
Ciosaj aż po spód
Niech pęka serca Iód
Z całych sił! Szkoda dnia!
Raz! Dwa!
Z całych sił! Szkoda dnia!
- Piękny. - Mocny.
- Groźny. - Lód!
Lód kusi magią potężnych sił
Nie zna ich nikt Może ściąć z nóg
Dzielnych mężów nawet stu!
Zimne dni i górski wiatr I deszcz podszyty chłodem
Zrodziły mroźnych piekieł moc I to serce skute lodem
Niech każdy co tchu taflę tnie
Tutaj miłość, tutaj gniew
Złowrogie piękno tkwi w tej krze
Ciosaj aż po spód
Choć serce ściska Iód...
Wio, Sven!
Elsa.
Elsa!
Obudź się, obudź, obudź.
Anno, wracaj do łóżka spać.
Nie mogę.
Słonko wstało, to ja też. Musisz się ze mną bawić.
Idź sama się pobaw.
A chcesz ulepić bałwana?
Szybko, szybko!
Zrób te swoje czary.
Gotowa?
Ale super!
Patrz!
Jestem Olaf,
ściskam ciepło.
Kocham cię, Olaf!
I na pazurki!
Uwaga!
- Łap mnie! - Mam cię!
- I jeszcze! - Czekaj!
Zwolnij!
Anno!
Mamo! Tato!
Już dobrze, jestem przy tobie.
Elso, coś ty narobiła? Nie panujesz nad sobą.
To było niechcący. Wybacz, Anno.
- Jest lodowata. - Wiem, co zrobić.
Lód?
Szybciej, Sven.
Sven!
Błagam, pomóżcie. Chodzi o moją córkę.
To król!
Trole?
Daj posłuchać.
Słodziaki. Przygarnę was.
Ma tę moc od urodzenia czy została przeklęta?
Od urodzenia. Jest coraz silniejsza.
Pokażcie ją.
Dobrze, że nie trafiło w serce.
Serce trudno odmienić,
a z głową można powalczyć.
Rób, co trzeba.
Zalecam całkiem usunąć magię.
Nawet wspomnienia sztuczek. Na wszelki wypadek.
Spokojnie, radość zabawy zostawię.
Wyjdzie z tego.
Zapomni, że mam moc?
Tak trzeba.
Posłuchaj, Elso. Twoja siła będzie rosła.
Jest piękna.
Ale i groźna.
Musisz ją okiełznać.
Strach to twój wróg.
Nie! Uchronimy ją.
Nauczy się panować nad mocą.
A na razie zamkniemy wrota. Odprawimy część służby.
Ograniczymy kontakty z ludźmi.
Ukryjemyjej zdolności przed wszystkimi.
Także przed Anną.
Elsa?
Ulepimy dziś bałwana?
No, chodź, zrobimy to!
Wcale nie widuję cię...
Nie chowaj się...
Uciekłaś gdzieś, czy co?
Bawiłyśmy się razem A teraz nie...
Dlaczego takjest - czy wiesz?
Ulepimy dziś bałwana?
Albo zrobimy coś innego?
Idź sobie.
No to cześć...
Przydadzą ci się.
Rozumiesz? Ukrywaj...
Nie przeżywaj...
Nie dowie się nikt.
Ulepimy dziś bałwana?
Na rowermoże wolisz iść?
Czy długojeszcze czekać mam?
Bo do obrazów zacznę gadać tujak nic!
Trzymaj się.
I tak mijakoś ciężko Samej wśród tych ścian
Tykanie zegara znieść...
Boję się. Jest coraz gorzej!
Gniew tylko ci zaszkodzi.
Nie dotykajcie mnie!
Jeszcze zrobię wam krzywdę.
Do zobaczenia za dwa tygodnie.
Musicie jechać?
Dasz sobie radę, Elso.
Elso?
Wiem, że tam cię znajdę...
Ludzie pytają, co ijak...
Mówią: "odwagi" I choć ciężko mi
Chcę otrzeć twoje łzy
Czy dasz mi znak?
Nie mamy nic prócz siebie. Tylkoja i ty.
Jak mamy dalej żyć?
Ulepimy dziś bałwana?
Trzy lata później
Opuścić statek!
Witamy w Arendelle!
Patrzcie pod nogi. Zaraz otworzą wrota.
Po co te ciuchy?
Księżniczka jest już pełnoletnia. Dziś koronacja!
To nie moja wina.
Czego chcesz?
"Przekąskę."
Magiczne słowo?
"Proszę."
Dziel się!
Nareszcie otworzą wrota!
I to na cały dzień! Rusz się, Percy!
Arendelle, nasz tajemniczy partner handlowy.
Otwórz wrota, a poznam twe tajemnice i dobiorę się do bogactw.
Powiedziałem to na głos?
Nie mogę się doczekać, kiedy ujrzę księżniczki.
Założę się, że są urocze.
I przepiękne!
Księżniczko Anno?
- Księżniczko? - Tak?
Wybacz...
Nie spałam. Od dawna jestem na nogach.
Kto tam?
Nadal ja.
Wkrótce otworzą wrota. Trzeba się szykować.
Oczywiście.
Do czego?
Do ceremonii koronacji.
Cerowania kombinacji?
Koronacja!
Dziś koronacja!
Wreszcie otwarte okna i drzwi
Zawiasy wytrzymały lata rdzy
Na porcelanie nie ma dawnych plam
Nie będę sama wśród tych ścian
Wsali balowej ruszą w tan
Wreszcie się otworzą wrota bram
Będą tutaj żywi ludzie - Aż niemożliwa to myśl
Ale tej odmianypragnę dziś!
To pierwszy razjak sięga pamięć
Będzie bal i świateł moc
Pierwszy razjak sięga pamięć
Tańczyć będę całą noc
I czuję na raz radość i zgagę Nic dziwnego, bo a nuż -
Dziś pierwszy razjak sięga pamięć
Nie będę samajuż
Nie mogę się doczekać aż wszystkich poznam!
Może spotkam Tego Jedynego?
I w suknijak z pięknego snu
Gości kusiła będę tu
Wcielony wdzięk, subtelny styl i szyk
Aż nagle zobaczę, że gdzieś tam
Przystojny młodzieniec stoi sam
Po kilku czekoladkach minie wstyd
Rozmowa potem aż do rana Jak szalonypomknie czas
Poznam coś takiego pierwszy raz!
Pierwszy razjak sięga pamięć
Będzie magia, będzie śmiech
Pierwszy razjak sięga pamięć
Ktoś dostrzeże wreszcie mnie
Chociaż to zwyczajne szaleństwo
Tak snuć miłosnyplan
Lecz pierwszy razjak sięga pamięć
Przynajmniej szansę mam
Niech nie wie nikt
Nie zdradzaj nic
Żadnych uczuć
Teraz tak masz żyć
Bez słów, bez snów
Nie dać się łzom...
Nie stać mnie
Na najmniejszy błąd
To tylkojeden dzień
Tylko dzień
A dalej, kto wie?
Kto to wie?
Niech otworzą wrotajuż
Tak chcę!
Pierwszy razjak sięga pamięć
- Niech nie wie nikt, nie zdradzaj nic - Minęły samotności dni
Żadnych uczuć. Tak masz żyć
Chcę z kimś śnić cudowny sen
Bez słów
Chcę zakochana być
Łzom nie dać się...
Wiem, jutro się zbudzę
Ale dzisiajjeszcze śnię
I pierwszyjak sięga pamięć
Pierwszy razjak sięga pamięć
Idę, dokąd chcę!
Ej!
Daruj. Jesteś cała?
Hej.
Nic mi nie jest.
Na pewno?
Tak. Nie patrzyłam, gdzie idę.
Ale wszystko świetnie. W sumie.
Bardzo się cieszę.
Książę Hans z Wysp Południowych.
- Księżniczka Anna z Arendelle. - Księżniczka? Pani!
Cześć jeszcze raz.
Rety!
Głupio...
Nie ty głupio.
Ja głupio. Ty cudo. Zaraz, co?
Wybacz, księżniczko, że cię stratowałem.
I to, co potem.
Drobiazg. Nie jestem z tych księżniczek.
Potrąciłbyś Elsę, dopiero by było...
Rozumiesz...
Cześć.
Na szczęście, to tylko ja.
"Tylko"?
Dzwony. Koronacja!
Lepiej już pójdę.
Muszę iść. Idę.
Pa!
O nie.
Wasza Wysokość, rękawiczki.
Królowa Arendelle, Elsa.
Niech żyje królowa Elsa!
Królowa Arendelle, Elsa.
Księżniczka Arendelle, Anna.
Tutaj? Na pewno? Chyba nie powinnam się...
Dobra.
Cześć.
To do mnie?
Cześć.
- Pięknie wyglądasz. - Ty też. Strasznie.
Strasznie pięknie.
Znaczy, piękniej.
Dziękuję.
A więc tak wygląda przyjęcie.
Ciepłe przyjęcie.
Co tak pięknie pachnie?
Czekolada!
- Książę von Schwindelkant. - Czyta się "Szwądeką"!
Książę Szwądeką.
Jako najbliższy partner handlowy
śmiem pierwszy prosić Królową do tańca.
Raz, dwa, hop!
Dziękuję. Niestety nie tańczę.
Ale moja siostra owszem.
- Co? - Ciesz się!
Ja nie...
Gdybyś mdlała, mów. Złapię.
Wybacz.
Gibki jak paw.
A propos pawia... Miło, że otwarto wrota.
Czemu były zamknięte?
Wiesz może?
- Nie. - Nie.
Uwaga!
Tak już mam. W tańcu przeginam.
Śmigam jak kurczak z twarzą małpy.
Jestem gotów na rewanż, pani.
Dziarski dziadek.
W dodatku na obcasach.
Wszystko gra?
Jak nigdy dotąd. Jest tak miło!
Chciałabym, żeby zawsze tak było.
Ja też.
Nic z tego.
- Dlaczego? - Bo nie!
Przepraszam na chwilę.
Gdzie lecisz?
Hans.
I mogę się ślizgać po całej komnacie!
Przepraszam.
Twoja uroda musiała zadziałać...
Co to?
Mam je od dziecka.
Choć śniło mi się, że pocałował mnie trol.
Ładnie ci.
No, całe!
Tak!
Czekaj. To ilu masz braci?
Dwunastu. Starszych.
Trzech traktowało mnie jak powietrze. Dosłownie. Przez dwa lata!
Straszne.
Tacy są bracia.
I siostry.
Kiedyś byłyśmy z Elsą blisko.
Ale któregoś dnia odtrąciła mnie.
Do dziś nie wiem dlaczego.
Ja cię nie odtrącę.
Mogę powiedzieć coś szalonego?
Lubię szaleć.
Całe życie drzwi przed nosem zamyka mi los
A tu zjawia się taki ktośjak ty...
Mam zupełnie tak samo.
Całe życie czekam, aż pojawi się coś
I czy to słowo, czy to uśmiech, czy to słodkie fondue...
Już od dziś...
Ciebie dziś mi zesłał los
Nie będzie trosk
Odkrywamy szlak Nieznany w dawnych dniach
Miłość stanęła w drzwiach
Stanęła w drzwiach
- Z nią ty... - I ty...
- I ty...
Miłość stanęła w drzwiach.
Obłęd...
Co?
- Że my tak wpół słowa... - No wiem!
Moje słowa!
Nareszcie ktoś
Kto myśli takjakja!
Fuks! I fuks!
Czypowód naszejjedności To zbiegjest okoliczności?
- Ty... - ...ija
- To... - ...jest...
...wola gwiazd!
- Przeszłość zła - Przeszłość zła
Nie zabolijuż nas
Sercejuż nie tonie w tamtych łzach
Miłość stanęła w drzwiach
Jak w niemożliwych snach
- Z nią ty... - I ty...
- I ty...
Miłość stanęła...
w drzwiach!
Powiem coś szalonego.
Wyjdziesz za mnie?
Powiem coś bardziej szalonego.
Tak!
Przepraszam...
Przepuszczą nas państwo?
Dziękuję.
Jest! Elso!
To znaczy... Królowo! To ja.
Poznaj Hansa, księcia Wysp Południowych.
Wasza Wysokość.
Prosimy...
o błogosławieństwo.
- Pobieramy się. - Pobieramy się.
- Pobieracie? - Tak!
Jak to?
Nie wszystko jeszcze ustalone.
Wszystko obmyślimy.
Podamy zupę, pieczeń i lody.
Wprowadzisz się?
- Tutaj? - Oczywiście!
Anna!
12 braci też zaproś.
Nie.
- Zmieszczą się. - Czekaj.
Nie będzie żadnych braci. I żadnego ślubu.
Proszę?
Możemy porozmawiać? Na stronie.
Nie. Jeśli masz coś do powiedzenia, mów przy nim.
Nie wychodzi się za mąż za nieznajomego.
To prawdziwa miłość.
Co ty wiesz o miłości?
Więcej niż ty. Umiesz tylko odtrącać bliskich.
Prosicie o błogosławieństwo. Odmawiam.
A teraz wybaczcie.
Czy mógłbym...
Nie, nie mógłbyś. Lepiej już idź.
Koniec. Zamknąć wrota.
Co? Elso, nie. Zaczekaj.
Oddaj!
Elso, błagam. Dłużej tu nie wytrzymam.
To odejdź.
Co ja ci zrobiłam?
Dość.
Czemu mnie odrzucasz?
Odgrodziłaś się od świata. Czego tak się boisz?
Dość, mówię!
Czary.
Wiedziałem, że coś tu jest nie tak.
Elso.
Tam jest!
Tak! To ona!
Królowo!
Nasza piękna królowa!
Wasza Wysokość? Stało się coś?
Tam jest! Łapcie ją.
Proszę, nie zbliżajcie się. Ani kroku!
Potwór. Potwór!
Elsa!
Zaczekaj!
Elso, stój!
Anna!
Nie.
Fiord...
- Śnieg! - Śnieg?
- Wszystko dobrze? - Nie.
Wiedziałaś?
Nie.
Śnieg pada!
Królowa przeklęła kraj.
Trzeba ją powstrzymać. Za nią.
Czekajcie!
Też jesteś wiedźmą?
Potworem?
Nie, jestem zupełnie zwyczajna.
To prawda.
W dobrym znaczeniu.
Elsa nie jest potworem.
Prawie mnie zabiła!
- Było ślisko. - Przez nią.
To był wypadek. Przestraszyła się.
Nie chciała. To nie było umyślnie.
Moja wina. Rozzłościłam ją.
- Dlatego ja jej poszukam. - Co?
Dajcie konia. Proszę.
To zbyt niebezpieczne.
Elsa nie jest groźna.
Znajdę ją. Naprawię to.
- Jadę z tobą. - Nie. Zostań tu i dbaj o Arendelle.
Tak będzie.
Książę Hans tu teraz rządzi.
Można jej ufać?
Nie skrzywdzi cię?
To moja siostra.
Nigdy mnie nie skrzywdzi.
Na zboczach gór biały śnieg nocą Iśni
I nietknięty stopą trwa
Królestwo samotnej duszy
A królowąjestemja...
Posępny wiatr na strunach burzy w sercu gra
Choć opieram się To się na nic zda
Niech nie wie nikt Nie zdradzaj nic
Żadnych uczuć Od teraz tak masz żyć
Bez słów, bez snów Łzom nie dać się...
Lecz światjuż wie!
Mam tę moc Mam tę moc
Rozpalę to, co się tli
Mam tę moc Mam tę moc
Wyjdę i zatrzasnę drzwi
Wszystkim wbrew
Na ten gest mnie stać
Co tam burzy gniew
Od lat w objęcia chłodu mnie pcha.
Z oddali to, co wielkie Swój ogrom traci w mig
Dawny strach, co ściskał gardło
Na zawsze wreszcie znikł
Zobaczę dziś czy sił mam dość
By wejść na szczyt, odmieć los
I wyjść zza krat
Jak wolnyptak
O, tak!
Mam tę moc
Mójjest wiatr, okiełznam śnieg
Mam tę moc Mam tę moc
I zamiast łezjest śmiech
Wreszcieja
Zostawię ślad
Co tam burzy gniew...
Moc mojej władzy lodem spada dziś na świat
A duszę moją w mroźnych skrach ku górze niesie wiatr
I myśl powietrze tnie jak kryształowy miecz
Nie zrobię kroku w tył
Nie spojrzę nigdy wstecz
Mam tę moc Mam tę moc
Z nową zorzą zbudzę się
Mam tę moc Mam tę moc
Już nie ma tamtej mnie
Otoja -
Stanę w słońcu dnia
Co tam burzy gniew -
Od lat w objęcia chłodu mnie pcha.
Elsa!
Elso, to ja, Anna!
Twoja siostra, która chce, byś rozmroziła lato.
Wybacz mi. Wszystko przeze mnie.
Gdyby powiedziała mi prawdę, nie byłoby tego całego kramu.
Ale z niej głupol.
O nie! Wracaj!
Tylko nie to!
Musiała wyczarować akurat śnieg.
Nie mogła zarządzić tropików...
Zasypać fiordów białym, ciepłym piaskiem...
Ogień!
Zimno, zimno, zimno.
"Sklep Oakena Tułacza."
"I sauna".
Letnie okazje.
Zniżka na kąpielówki, klapki i krem od słońca własnej roboty.
Dobrze wiedzieć. A są kozaki?
Ciepłe takie? I suknie?
W dziale "zima".
Mam pytanie.
Czy ostatnio inna dziewczyna, może królowa...
tu była?
Tylko ty jesteś dość stuknięta, by spacerować w zamieci.
I ten gość.
Letnie okazje.
Marchew.
Za tobą.
A tak. Przepraszam.
Ciężka zima tego lata.
Skąd tę zawieję przywiało?
Z Północnej Góry.
Północna Góra...
Razem 40.
Czterdzieści? Dziesięć.
Mało.
To z oferty zimowej.
Wiesz, popyt, podaż...
Komu ty to mówisz?
Handluję lodem.
Idzie jak woda?
Naprawdę...
Współczuję.
Jednak 40.
Plus gratis wizyta w saunie Oakena.
Z rodzinką.
Mam tylko 10. Zlituj się.
Za 10 możesz mieć tylko to.
Powiedz,
co z tą Północną Górą?
Jakieś czary?
Tak!
Nie przeszkadzaj, targuję się z kanciarzem.
Coś ty powiedział?
Spokojnie.
Pa, pa.
Nie, Sven, nie ma marchewek.
Ale za to jest nocleg.
Za darmo.
Wybacz rękoczyn.
Za niedogodności dorzucę suszonego dorsza.
Czyli buty i odzienie?
Człowiek zwierzęciujest wilkiem
Sven - tak, czy nie? No, mów!
Fakt, ludzie to dranie Każdypije i kłamie...
Tylko tyjesteś gość, że brak słów!
Dzięki, stary.
Lecz ludzie tak bardzo nie cuchną...
Sven, przyznasz sam, że nie...
To fakt - choć wśród nich Są wyjątki -jak ty!
Faktycznie! Już spać mi się chce
Oł, jeee...
...branoc, pchły na noc w śnieg!
Zgrany duet.
To ty. Czego chcesz?
Zabierz mnie na Północną Górę.
Nie jestem przewodnikiem.
Ujmę to inaczej.
Prowadź na Północną Górę.
Proszę.
Wiem, jak powstrzymać zimę.
Ruszamy o świcie.
Zapomniałaś marchewek dla Svena.
Wybacz. Nie chciałam...
Idziemy teraz. Już.
Trzymaj się. Jeździmy szybko.
Fajnie!
Weź nogi. Świeży lakier. W oborze się chowałaś?
Nie, w zamku.
No to mów,
czemu królowa ma jazdę na Iód?
Wszystko przeze mnie.
Zaręczyłam się, a jej odbiło...
bo narzeczonego znam jeden dzień.
Odmówiła błogosławieństwa.
Zaraz. Zaręczyłaś się z kimś, kogo znasz jeden dzień?
Tak. No, więc się wściekłam, ona też...
I ściągnęłam jej rękawiczkę...
Chwila!
Mówisz, że zaręczyłaś się z kimś, kogo znasz jeden dzień?
Tak. Skup się.
Zawsze nosi te rękawiczki. Myślałam...
że ma fioła na punkcie higieny.
Rodzice nie mówili, żeby nie ufać obcym?
Mówili.
Ale Hans nie jest obcy.
Hans. A nazwisko?
Z Wysp Południowych.
- Co je? - Kanapki.
- Kumpel? - Pewnie John.
- Oczy? - Cudne.
- Stopa? - Nieważne.
Jadłaś z nim obiad? Może ohydnie żuje?
Albo dłubie w nosie?
- Dłubie w nosie? - I zjada.
Przypominam, to książę.
Wszyscy faceci dłubią.
Bez znaczenia. To wielka miłość.
Nie wygląda na to.
Tak się znasz na miłości?
Nie, ale moi znajomi się znają.
Twoi znajomi? Akurat!
- Cicho! - O nie, nie.
- Chętnie poznam... - Cicho.
Sven, wio!
- Co to? - Wilki.
Wilki?
- Co teraz? - Spoko.
Trzymaj się i nie daj się zjeść.
- Pomogę. - Nie.
- Czemu? - Nie ufam ci.
Proszę?
Znałaś go jeden dzień!
Wielka miłość!
Christopher!
Jestem Kristoff.
Padnij!
Podpalisz mnie!
Powstrzymam się.
Do skoku, Sven!
Nie rozkazuj mu.
- Ej! - To moja rola.
Skacz!
Ledwo je spłaciłem.
Nie.
Nie!
Nie, nie.
Łap się.
Ciągnij, Sven!
Jestem ci winna sanie z zawartością.
Zrozumiem, jeśli nie zechcesz mi dłużej pomagać.
Pewnie, że nie zechcę.
Dostałem nauczkę i nikomu już nigdy nie pomogę.
Tędy?
"Jeśli pójdzie sama, zginie."
Przeżyję.
W drogę.
"A jak zginie, nie da ci nowych sań."
Jednak w górę.
Czasem cię nienawidzę.
Czekaj, idziemy.
Tak?
To jest, dobra. Chodźcie, jak już musicie.
Arendelle.
Całkiem zasypane.
Bez obaw, Elsa zarządzi odwilż.
Myślisz?
Tak. Chodźmy. Północna Góra to tam?
Bardziej tam.
Nie wiedziałam, że zima może być taka piękna.
Fakt, pięknie jest.
Ale biało!
A trochę kolorków?
Ja tu widzę karmazyn, może limonę.
A żółć?
Nie. Żółty śnieg?
Odpada.
Prawda?
- Hej! - Boję się.
Weź to.
Nie upuść.
To tylko głowa.
No pięknie.
Fe, tułów!
Co ja widzę?
Czemu zwisacie jak nietoperze?
Sekundkę.
- Dzięki. - Proszę.
Już dobrze.
Prawie.
Świat stanął na głowie.
Za mocno. Przepraszam.
- Kręcioła! - Żyjesz?
Jeszcze pytasz? Żyję przewspaniale!
Marzyłem o nosku.
Jaki słodki. Jak u małego jednorożca.
Teraz jest jeszcze lepiej.
Zacznijmy jeszcze raz. Witam was.
Jestem Olaf. Ściskam ciepło!
Olaf?
Tak jest. Olaf.
A ty kto?
Anna.
A ten cudaczny osioł?
Sven.
A renifer?
Sven.
Łatwo zapamiętać.
Chce całusa.
Też cię lubię.
- Elsa cię ulepiła? - Tak, a co?
- Wiesz, gdzie jest? - Tak, a co?
- Zaprowadzisz nas? - Tak, a co?
Jak to działa?
Zostaw, Sven. Daj się skupić.
Tak, a co?
Powiem ci. Elsa musi przywrócić lato.
Lato?
Nie wiem czemu,
ale zawsze marzyłem o lecie.
Słoneczko, upały...
Serio?
Chyba mało przebywałeś w cieple.
Nigdy.
Ale czasem zamykam oczy...
i wyobrażam sobie, jakby to było, gdyby przyszło lato.
Tu, wśród pszczół Tu, gdzie dmuchawce pośród pól
Tu robię to, co śnieg zwykle robi w lecie
Tu drink - chcesz, to masz!
Tu ciało me smażę w żarze plaż -
Boski brązjest modny na świecie w lecie
I niech mniejuż nie pyta nikt
Czy mi może zimy żal?
Już wiem, w co zamienia się Iód Gdy muśnie go upał... Łał!
Chcesz, to drwij, chcesz, to kpij Chcesz to nawet bałwanem zwij
Powiem węzłowato: Ja na tojak na lato!
Przyjemne tak są I upał, i mróz
Z nich mieć miksturę - to byłby luz!
Zima, choć zimna, też kusi pogodą
Leczja w słońcu w końcu stać mogę się...
Najszczęśliwszy!
Gdyjest mi źle
Ojednym marzę wciąż i śnię:
Że wyletniam się tak w cieniu palm I coś we mnie wrze...
Niebojestjak ze snu
Gdyjesteście przy mnie tu Toż to przecieżjest cud
Bo nie majak Iód Lód w lecie!
- Powiem mu. - Nie waż się!
Lód w lecie!
To idziemy. Do Elsy tędy.
Niech znów zapanuje lato!
Idę!
Trzeba mu powiedzieć.
Nie! Nie korą do dołu.
Trzeba korą do góry.
Tak lepiej schnie.
Do góry!
Komu pelerynę?
Arendelle dziękuje za pomoc, Wasza Wysokość.
Wrota są otwarte.
W zamku czeka na was zupa i grzane wino.
Rozdaj.
Książę?
Mamy marznąć i spokojnie patrzeć,
jak trwonisz cenny towar?
Rozkaz księżniczki.
Otóż to.
Księżniczka zmówiła się z ciemnymi siłami
na naszą zgubę?
Nie wątp w księżniczkę.
Powierzyła mi rządy.
Bez wahania zgładzę zdrajców Arendelle.
Zdrajców?
No już, spokojnie. Spokojnie.
Koń księżniczki.
A gdzie księżniczka?
Musiała wpaść w tarapaty.
Potrzebuję ochotników do poszukiwań.
Wystawiam dwóch ludzi, panie.
Bądźcie czujni.
Jeśli natkniecie się na królową,
to uśmierćcie tę zimę.
Rozumiemy się?
A tak ogólnie, to jak planujesz walczyć z pogodą?
Porozmawiam z siostrą.
To cały plan?
Los mojej firmy zależy od rozmowy sióstr.
Tak.
- Nie boisz się jej trochę? - Niby czemu?
Właśnie. Na pewno jest miła, delikatna, ciepła.
Patrzcie.
Jestem nadziany.
I co?
Stromo.
Mam jedną linę, a ty się nie wspinasz.
Skąd wiesz?
Co robisz?
Idę zobaczyć się z siostrą.
Zabijesz się.
Tam nie stawaj.
- Przeszkadzasz. - Ani tam.
A może ona cię unika?
Nie słucham cię, skupiam się na wspinaczce.
Jeśli uciekła w góry, znaczy chce być sama.
Samotność nikomu nie służy.
Może tobie.
Nie jestem samotny. Mam znajomych, pamiętasz?
Speców od miłości?
Tak. Ich właśnie.
Powiedz, że już blisko.
Powietrze jest jakby rozrzedzone.
Czekaj.
Sven?
Nie wiem, czy pomogę,
ale znalazłem schody prowadzące na górę.
Całe szczęście. Łap.
Dzięki. Zdałeś test na zaufanie.
Ale Iód.
Będę płakać.
Płacz. Nie przeszkadzaj sobie.
Spokojnie, stary. O tak.
Trzymam cię.
Dobra, zostań.
Bez jednej ryski.
Zapukaj.
Czemu nie puka?
Nie umie pukać?
Otwarte.
Nowość.
- Lepiej poczekaj tutaj. - Co?
Pokazałam jej faceta i mamy zimę.
Ale...
No weź! To lodowy pałac. Lód to moje życie.
Pa.
Olaf, też zostajesz.
- Ja? - Dajcie nam minutkę.
Dobrze.
Raz, dwa...
trzy...
cztery.
Elsa?
To ja, Anna.
Anna?
Ojej, Elso, wyglądasz... zmieniłaś się.
Na lepsze.
A ten pałac? Niesamowity.
Dziękuję.
Dotąd nie znałam swoich możliwości.
Przepraszam za wszystko. Gdybym tylko...
Już. Nie trzeba.
Nie przepraszaj, tylko już idź.
Proszę.
Ledwo przyszłam.
Twój świat to Arendelle.
Twój też.
Nie, Anno, ja zostanę.
Sama.
Tutaj mogę być sobą, nikogo nie krzywdząc.
A właśnie, skoro o tym mowa...
- 60! - Zaraz... Kto to?
Cześć. Jestem Olaf. Ściskam ciepło!
Olaf?
Ty mnie ulepiłaś.
Pamiętasz?
Żyjesz?
Tak jakby.
Podobnego ulepiłyśmy w dzieciństwie.
Tak.
Byłyśmy tak blisko.
Znowu może tak być.
- Łap mnie! - Zwolnij!
Anno!
Nie, nie może. Żegnaj, Anno.
Zaczekaj.
Muszę cię chronić.
Nie ma przed czym. Ja się nie boję.
Nie odrzucaj mnie!
Nie zamykaj drzwi
Już nie muszą wrócić samotności dni...
Bo pierwszy razjak sięga pamięć
Rozumiemjuż co ijak
Pierwszy razjak sięga pamięć
Mamy szansę zmienić świat
Chodźmy stąd, razem.
Więc nie musisz sięjuż bać
Bo pierwszy razjak sięga pamięć
Obok będę stać!
Anno.
Do domu wróć
Swym życiem żyj
Otwórz wszystkie drzwi, Na światło słońca wyjdź
- Ale... - Wiem.
Pomóc chcesz Lecz lepiej idź!
Tak, jestem sama
Ale wolna też!
Więc odejdź, jeśli chcesz bezpieczna być
Za późno!
- Na co? - Przecież każdy wie!
O czym każdy wie?
WArendelle wciąż sypie, sypie, sypie, sypie śnieg...
Co?
Sprowadziłaś wieczną zimę na cały kraj.
Na cały?
Rozmróź go i już.
Niemożliwe. Nie potrafię.
Potrafisz. Wiem, że potrafisz.
- Bo pierwszy razjak sięga pamięć... - Och, wolności sen omamił mnie!
- Niepotrzebnie boisz się - Nie ucieknę od burz na serca dnie!
- Gdy staniemy ramię w ramię! - Ta klątwa ofiar chce
Naprawimy to, co złe!
Błagam, nie mów nic, już nie!
- Spokojnie! - Tu wokół strach!
- Zniknie mgła. - Tu śmierć we łzach!
Razem wszystko odmienimy.
Już nie będzie wiecznej zimy. I staniesz w słońcu dnia...
Nieja!
Anno!
Co ci jest?
Nic.
Nic a nic.
Kto to?
Zresztą nieważne.
Idź już.
We dwie damy radę. Zobaczysz.
Niby jak?
Masz moc, by zatrzymać zimę?
Albo mnie?
Nic tu po nas.
Bez ciebie nigdzie nie pójdę.
Pójdziesz.
Zostaw! Puszczaj!
Wynocha!
Uwaga!
Rzuca zadem!
Nieładnie tak kimś ciskać!
Sama się nie ciskaj.
- Uspokój się. - Dobra!
- Już. - Zostaw go.
- Przeszło mi. - Fajnie.
Rozjuszyłaś go.
Odciągnę go, a wy chodu.
To nie było do was!
To mnie przerasta.
Ostrożnie!
Co robisz?
Ale dostał!
Stój.
Ze 30 metrów.
Raczej 60.
- Po co to? - Zaczepię linę.
A jak spadniemy?
To w śnieżny puch.
Jak na poduszkę.
Oby.
Uwaga. Na trzy.
- Raz... - Jestem gotowa.
- Dwa... - Od urodzenia.
Spokojnie.
Drzewo!
Co?
Bywa.
Ale jestem dętka.
I w porządeczku. Anna!
Sven! Gdzie wy?
Zgubiliśmy Puszka.
O, właśnie o tobie mówiłem.
W samych superlatywach.
Nie!
Bardzo ci nie utrudniam, co?
Olaf!
Trzymajcie się!
Szybciej.
Czekaj, co?
Kristoff!
I nie wracać mi tu!
Masz to u mnie.
Rzeczywiście. Całkiem jak poduszka.
Olaf.
Moje nogi! Nie mam czucia w nogach!
To moje nogi.
Proszę, złap mój tyłek.
Od razu lepiej.
Sven! Znalazł nas!
Mój słodki reniferek!
Nie mów tak do niego.
Bez łaskotek.
Chodź.
Jesteś cała?
Dziękuję.
Jak głowa?
Ujdzie.
Mam mocną czachę.
A ja nie mam czachy.
Ani kości.
I co teraz?
Właśnie.
Co teraz?
Co robić?
Wygoniła mnie.
Nie wrócę do miasta w taką pogodę.
Twoja firma...
Tym się nie martw.
Twoje włosy!
Spadłam z góry. Też jesteś rozczochrany.
Nie. Ty siwiejesz.
Ja?
Co?
To przez nią, prawda?
Źle wyglądam?
- Nie. - Zawahałeś się.
Nie.
Potrzeba ci pomocy. Chodź.
Dobrze. Dokąd?
Do znajomych.
Znawców miłości?
Znawcy miłości?
Nie bój się, coś wymyślą.
Skąd wiesz?
Widziałem ich w akcji.
Też należę do grona znawców miłości.
Weź się w garść.
Opanuj się.
Nie przeżywaj.
Patrz, Sven, niebo się budzi.
Zimno ci?
Troszkę.
Podejdź tutaj.
Co do moich znajomych...
Właściwie są dla mnie jak rodzina.
Kiedy byłem dzieckiem, miałem tylko Svena.
Oni nas przygarnęli.
- Naprawdę? - Tak.
Nie straszę,
ale bywają dosadni. I... głośni.
Bardzo.
Czasami są uparci i lubią się rządzić.
I są przyciężcy. Mają swoją wagę.
Ale chcą dobrze.
Kristoff, już mi się spodobali.
Skoro tak.
Poznaj moją rodzinę.
Cześć!
To kamienie.
Dobrze was widzieć!
Zwariował.
Rocko, szykowny jak zwykle.
Clay, nie poznałem cię. Straciłaś sporo na wadze.
Ja go czymś zajmę, a ty wiej.
Powitać Svenowych krewniaków. Miło mi poznać.
Kocham cię, Anno, więc proszę, uciekaj.
Podobno znacie się na miłości.
Na co czekasz?
Dobra, to ja się pożegnam.
Nie, Anno, stój.
Kristoff!
Kristoff wrócił!
Momencik. Kristoff?
Pokaż się.
Ściągaj, upiorę.
Nie, nie teraz.
Miło was widzieć. A gdzie Bazaltar?
Drzemie. Patrz, wyhodowałem grzyba!
Mam kryształ.
A ja kamień w nerce.
- Podnieś mnie! - Ale urosłeś.
Brawo!
Trole. To trole!
Ma dziewczynę.
Dziewczynę!
Lukrowana babeczka.
Co jest?
Trzeba to polubić.
Pokaż się. Błysk w oku, zdatny nos, mocne zęby.
Nada się dla naszego Kristoffa.
Zaraz.
Nie po to ją przyprowadziłem.
Właśnie. Ja nie...
O co biega, skarbie?
Czemu opierasz się takiemu mężczyźnie?
Czy cię nie nęcijego chód?
Co?
Czy zniechęcił, bo coś plótł?
Czy też wpływ miał na to stóp platfuśny kształt?
I choć się myje dzielny zuch, Nie można ukryć, że on cuchnie...
Ale powiedz, czy znasz kogoś, kto by taki uśmiech miał?
Miło.
To co, że trochęjest nie ten tego I że wad parę ma?
Że mądry inaczej,
lubi rogaczy...
Dziwne, ale cicho sza!
To nie tak!
To co, że trochęjest nie ten tego I każdy widzi to?
Będzie z niego gość ten tego Gdy ktośjak typokocha go!
Możemy zmienić temat?
Mamy poważny problem.
Widzę. Powiedz, słonko...
Że ma stracha - stracha masz?
Że bez manier chłopak nasz?
I takjak ogar wiele razy poszedł w las?
Nie chcę wiedzieć.
Niech nie waży na twym sądzie Jego fryz w niemęskim blondzie
Kogoś zakochiwalnego masz - do bólu aż!
To co, że trochęjest nie ten tego? I że takjakby ma pchły?
Wcale nie!
Uczucia pragnie, dlatego ładnie Warto go gromadnie przytulić by!
To co, że trochęjest nietentego? Bo to nieważne, gdy
Ktoś w końcu pokochajego ego - A kto innyjak nie ty?!
Już, przestańcie! Dość!
Jest zaręczona z innym, jasne?
To co, że onajest nie ten tego?
Nieistotny fakt
O zaręczynach bredzi chłopina
Tym bardziej, że pierścionka brak
To co, że onajest nietentego? I w myślach miszmasz ma
Narzeczonyprecz i prosta rzecz: Będzie ślubjak dwa i dwa!
Choć on może się nie zmieni
Bo rzadko się zmienia ktoś
Lecz miłość sprawić może cud Bo w sobie ma to coś!
Ludzie robią głupstwa Gdy ich zjada złość i stres
- Lecz kiedy miłość da im znak - Kiedy miłość da im znak
Zaraz lepiejjest!
Gdy kochasz - lepiejjest!
Każdy bywa nie ten tego
Każdy ma trochę skaz
- Tato. - Siostra!
Brachol!
Dlatego miłośćjest piękna, Bo oślepia nas!
Każdy bywa coś nie ten tego
To chybajasne dość
Na wszystkie Nietentegi sposób to...
- Mi, mi, mi, mi... - To, to, to, to, to...
- To miłość! - Prawdziwa miłość!
Czy ty, Anno, bierzesz Kristoffa...?
Że co?
Bierzecie ślub.
Miłość!
Anno? Zimna jak Iód.
Dziwne zaklęcie.
- Bazaltar. - Szybko, daj ją tutaj.
Anno, tu chodzi o twoje życie.
Twoja siostra raziła cię lodem w serce.
Jeśli Iód tam zostanie, zamarzniesz na kamień. Na zawsze.
Co? Nie.
- Wyciągnij go. - Nie umiem.
Przykro mi.
Z głowy, nie ma sprawy.
Ale Iód w sercu stopi tylko wielka miłość.
Wielka miłość?
Pewnie pocałunek ukochanego.
Trzeba jechać do Hansa.
Hans.
Podaj róg, Sven.
Olaf, za mną!
Pędzę!
Ucałujmy Hansa!
A kto to ten Hans?
Mamy znaleźć księżniczkę.
Bądźcie czujni. Królowej nie może stać się krzywda.
Zrozumiano?
Królowa.
Ruchy!
Szybciej!
Na górze!
Chodź.
Mamy ją!
Nie. Proszę.
Zajdź ją z drugiej strony.
Nie zbliżać się.
Uwaga!
Strzelaj!
Załatwją!
Chodźcie!
Królowo!
Pokaż, że nie jesteś potworem.
Jak mogłam?
Po co mnie tu przywiozłeś?
Zabiliby cię.
Jestem zagrożeniem dla Arendelle. Wezwij Annę.
Anna nie wróciła.
Skończ tę zimę.
Zwróć nam lato, proszę cię.
Nie rozumiesz?
Nie potrafię.
Przekonaj ich, niech pozwolą mi odejść.
Postaram się.
Trzymaj się.
Szybciej, stary.
O raju!
Dogonię was!
Ukryj się.
Dobra!
Hej!
Rusza się!
Księżniczka Anna!
A co będzie z tobą?
Nie martw się.
Anna.
Tak się zamartwialiśmy.
Musi się rozgrzać. Wezwijcie księcia Hansa.
Tak. Dzięki ci.
Strzeżcie jej.
Biedulka. Zmarznięta na kość.
Jadę szukać księżniczki.
To za duże ryzyko.
Jeśli coś...
Jeśli coś jej się stanie, jesteś jedyną nadzieją Arendelle.
Jest.
Książę.
Anno!
Jak Iód.
- Pocałuj. - Co?
- Już! - Powoli.
Zostawimy was.
Co się stało?
Elsa mnie poraziła.
A tak jej ufałaś.
Myliłam się.
Anno.
Zamroziła mi serce
i tylko wielka miłość może mnie ocalić.
Pocałunek ukochanego.
Anno.
Gdyby tylko taki ukochany był pod ręką.
Co?
Mówiłeś, że mnie kochasz.
Jako trzynasty z rodzeństwa, miałem marne widoki na tron.
Wiedziałem, że w koronę muszę się wżenić.
Co ty mówisz?
Elsa była lepszą partią,
ale nieosiągalną.
- A ty byłaś taka spragniona miłości... - Hans!
Wyszłabyś za mnie z marszu.
Planowałem ślub,
a potem mały wypadek Elsy.
Hans! Nie! Przestań.
Ale ona sama się usunęła, a ty poleciałaś za nią.
Proszę.
Teraz muszę tylko zabić Elsę...
i przywrócić lato.
Nie dorastasz jej do pięt.
To ty nie dorastasz.
Ja natomiast zostanę bohaterem. I uratuję Arendelle od zguby.
Nie uda ci się.
Już mi się udało.
Niech ktoś mi pomoże.
Proszę, błagam.
Jest coraz zimniej.
Jeśli czegoś nie wymyślimy, powymarzamy.
Książę.
Księżniczka Anna nie żyje.
Co?
Co się stało?
Zabita.
Przez królową.
Nie!
Własna siostra.
Zdążyliśmy złożyć przysięgę małżeńską...
nim skonała w moich ramionach.
Nie ma wątpliwości.
Królowa Elsa to potwór. Jesteśmy w niebezpieczeństwie.
Książę...
Arendelle liczy na ciebie.
Z ciężkim sercem,
oskarżam królową Elsę o zdradę stanu.
I skazuję na śmierć.
Szybciej!
- Jest groźna. - Ostrożnie.
- Nie mogę otworzyć! - Drzwi zamarzły.
O co chodzi?
Gdzie? Co z tobą?
Nie mam pojęcia, o co ci chodzi.
Zostaw! Postaw mnie!
Nie. Nie wrócimy.
Jest z ukochanym.
Co jest?
Anno!
Szybko!
Na pomoc.
Anna!
O nie!
Olaf?
Olaf, odsuń się!
A więc to jest ciepło!
Wspaniałe!
Nie dotykaj!
Gdzie Hans? Co z tym pocałunkiem?
Nie jest taki, jak myślałam. Nie kochał mnie.
Lecieliśmy taki kawał.
Olaf, proszę cię, idź. Stopisz się.
Nie ruszę się stąd, aż znajdziemy ci prawdziwą miłość.
Masz jakiś pomysł?
Nie wiem, co znaczy kochać.
Nie szkodzi, ja wiem.
To troszczyć się bardziej...
o kogoś niż o siebie.
Na przykład jak Kristoff dowiózł cię do Hansa i odszedł na zawsze.
Kristoff mnie kocha?
Ty naprawdę nic nie wiesz o miłości.
Olaf, topniejesz.
Są ludzie, dla których warto stopnieć.
Ale może nie w tej chwili.
Ja to załatwię.
Damy radę. Czekaj.
Chwila, coś widzę.
Kristoff i Sven! Wracają.
Naprawdę?
Pełnym gazem.
Myliłem się.
Kristoff cię nie kocha, bo wrócił.
Pomóż mi wstać.
Nie, nie. Siedź przy kominku i się grzej.
Idę do Kristoffa.
Po co?
Już ja wiem.
Miłosny pocałunek!
Pędzi przez fiordy, nasz wonny władca reniferów.
W drogę!
Uwaga!
Dawaj tędy.
To pułapka.
Jedziesz!
Udało się!
Dawaj, dawaj!
Pędź, staruszku.
Kristoff!
Nie czekaj na mnie!
Kristoff!
Dalej!
Nie.
Sven!
Zuch.
Kristoff.
Anno!
Elso! I tak nie uciekniesz.
Zaopiekuj się moją siostrą.
Twoją siostrą?
Wróciła z gór słaba i zziębnięta.
Zmroziłaś jej serce.
Nie.
Próbowałem ją ratować, ale...
jej ciało pokrył Iód, włosy pobielały.
Twoja siostra umarła.
Przez ciebie.
Nie.
Kristoff.
Anna!
Elsa?
Nie!
Anna!
Anno! Nie!
Błagam, nie.
Anna?
Elso!
Poświęciłaś się dla mnie?
Bo cię kocham.
Prawdziwa miłość topi lody serca.
"Miłość topi lody".
Miłość. To jasne.
Elso?
Miłość!
Wiedziałam, że potrafisz.
To najpiękniejszy dzień mojego życia.
I raczej ostatni.
Olafie! Wstrzymaj się chwilkę.
Osobista zadymka!
Anna? Przecież ona skuła ci serce lodem.
Tobie nawet nie musiała skuwać.
Cudownie!
Na kurs!
Odstawię tego kundla do domu.
Ciekawe, co bracia powiedzą na jego zachowanie.
Arendelle dziękuje ci.
To skandal.
Nabawiłem się Ięków. Mam trzęsiączkę.
Boli mnie kark.
Czy może się mną zająć lekarz?
- Żądam widzenia z królową! - Mam od niej wiadomość.
"Z dniem dzisiejszym i na wieki
zrywamy wszelkie stosunki handlowe ze Schwindelkant."
Mówi się "Szwądeką"!
Chodź, chodź.
Idę, idę.
- Słup. - Oj, wybacz.
Dobra, to tutaj.
Byłam ci winna sanie.
- Mówisz serio? - Tak!
Najnowszy model.
Nie mogę.
Musisz. Żadnych zwrotów. Rozkaz królowej.
Mianowała was Nadwornymi Dostawcami Lodu.
- Nie ma takiej funkcji. - Jest.
Mają nawet miejsce na kubek. Podobają ci się?
Też pytanie.
Aż bym cię pocałował!
Znaczy, chciałbym...
Mogę? My... Możemy?
Zaraz, co?
Możemy.
Lato!
Cześć wam.
Gotowi?
I obrót.
Lubię otwierać wrota.
Już ich nie zamkniemy.
Śliczne, ale nie umiem jeździć.
Chodź. Nauczysz się.
Uwaga, renifer.
Już wiem! Nie wiem.
- Cześć. - Olaf, pchaj ją.
Ślizg i piruet.