31 GRUDNIA. CZTERNASTY DZIEŃ NOCY
Jebać to.
Widzisz coś?
Bezpiecznie?
Bezpiecznie.
Dobra.
Też to czujesz, prawda?
Ślisko. Uważaj.
Navarro?
Co robisz?
- To tutaj. - Co?
Czekaj. Dokąd idziesz?
- Tędy. - Navarro!
Co..?! Kurwa!
Dokąd idziesz?
Tędy.
To tutaj.
Chryste!
Nie.
Wracajmy.
Nie. To tutaj. Wiem.
To ślepy zaułek.
Nie słyszysz?
Czego?
Ona nas wzywa.
Nie, wracamy na ścieżkę, i to już.
Przysięgam, że to tu.
Nie będziemy czekać, aż...
Boże! Nic ci nie jest?
Złamałaś coś?
Chyba...
Chyba nie.
Spokojnie.
Cholera.
Poszukam pomocy.
Przepraszam. Miałaś rację.
- Trzeba się było cofnąć. - Zamknij się i nie rób nic...
- Żyjesz? - Bolało. Tak.
Rany! Kurwa!
Cholera!
Jesteśmy w pułapce.
Clark!
Widzisz?
Gdzie on, kurwa, jest?
Co to za miejsce?
Czysto!
Czysto.
Gdzie on, kurwa, jest?
Navarro.
WYSTĘPUJĄ
MUZYKA
ZDJĘCIA
DETEKTYW: KRAINA NOCY
SCENARIUSZ I REŻYSERIA
Musi być drugie wyjście.
Navarro?
Rana w kształcie gwiazdy.
Gdzie on, kurwa, jest?
Danvers.
Ja pierdolę!
Na litość boską!
Zamknij się, kurwa!
Wypuść mnie!
Navarro!
Cholera.
Navarro!
Nie, Navarro!
Musi móc gadać! Nie.
Pieprzona śnieżyca.
Nie ma Wi-Fi, nie ma radia.
A w tej burzy nie pojedziemy. Utknęłyśmy tu.
Pomóż. Rusz tyłek i mi pomóż.
- Jezu, wystraszyłaś mnie. - Wybacz. Jest Liz?
Nie.
Prosiła, żebym wpadła na Nowy Rok. Myślałam, że może...
Co tu robisz?
Mieszkasz?
- Kayla się nie ucieszy. - Liz wyszła.
Dokąd? W burzę?
W pilnej sprawie związanej z pracą.
A ty sprzątasz?
Uznałem, że się przydam.
Wszystko gra?
Tak.
- Co jest grane? - Ja...
Przeorała mnie ta akcja z Kaylą.
Pozwolisz, że cię tam odwiozę?
Nie chcę, żeby Kayla i Darwin byli w sylwestra sami.
Proszę.
Jasne.
- Twoje auto w garażu? - Nie. Przed domem.
Obudź się. Pobudka, skurwielu!
Nie gadam z wami.
Spójrz na mnie, zasrańcu.
Naprawdę kochałeś Annie?
Tak.
Dobra.
- To tu. Znalazłam. - Wyłącz.
Wyłącz to, proszę! Nie mogę!
Daj słuchawki.
- Nazywam się Annie Kowtok. - Co robisz?
Proszę.
- Proszę, przestań. - Zapętliłam, skurwielu.
Dobrej zabawy.
Chcesz kawy?
Co jest grane?
- Nie chciałem, żeby wracała w burzy. - Nie okłamuj mnie.
Muszę coś zrobić.
- Nie mogę ci powiedzieć co... - Dla Danvers?
- Zmusza cię do złych rzeczy? Jeśli tak... - Przestań, Kayla!
Ja to zrobiłem.
Jasne?
Teraz to naprawię, ale potrzebuję twojej pomocy.
Spójrz na mnie.
To jedno muszę jeszcze zrobić, a potem będę tu z wami.
Ale teraz, muszę, kurwa...
Jedź.
I bądź ostrożny, słyszysz?
Dupek.
Funyuns? Serio?
Konam z głodu. Wiesz, kiedy ostatnio jadłam?
Moja mama uwielbiała pomarańcze.
Uwielbiała. Obierała skórkę w jednym, długim kawałku.
Julia też.
Prior ma spierdolone życie, nie?
Tak. Nie wiem.
Może.
Aż dziwne, co potrafimy przeżyć.
Myślisz, że już?
- Byłeś tam? - Proszę.
Byłeś?
Najpierw nie.
Ale później tak?
- Opowiedz! - To moja wina.
Znalazła notatki.
Zwykłe bazgroły, ale zaczęła się domyślać, co robimy.
A co robiliście?
Kopaliśmy, żeby znaleźć DNA mikroorganizmów
uwięzionych w wiecznej zmarzlinie, które mogłyby...
Ocalić świat. Wszyscy to wiedzą, tylko to nie działa.
Działało.
Tego nie kapują. Mieliśmy to. Mogliśmy działać.
Co to ma wspólnego z Annie?
Mogliśmy działać,
bo zanieczyszczenie z kopalni pomagało zmiękczyć wieczną zmarzlinę.
Dzięki temu szybciej pozyskiwaliśmy mniej uszkodzone DNA.
Setki, tysiące razy więcej.
Dlatego fałszowaliście wyniki skażenia w Silver Sky Mine.
Nie.
Zmuszaliśmy ich, żeby bardziej zanieczyszczali środowisko.
Im więcej odpadów w wodzie i na lądzie,
tym łatwiejsza praca ze zmarzliną.
Wiem, ale to mogło zmienić świat. Dalej może.
I za to warto było zabić Annie?
Nie. Nie.
To co się stało?
Nie wiedziałem, że tu była. Musiała się zakraść.
Myślę, że szukała papierów na to,
że kopalnia nas finansuje, ale odkryła prawdę.
Zniszczyła naszą pracę.
Wszystkie te lata,
całe potencjalne dobro... Po prostu zniszczyła.
A Lund...
przyłapał ją i mu odbiło.
Annie! Annie!
To ty?
Dlaczego, głupia dziewczyno?!
Nie!
I pozostali pomogli mu dokończyć robotę.
A ty nie?
Nigdy bym jej nie skrzywdził.
Tak mi przykro.
Przykro mi.
Wybacz mi, proszę.
Nie, przestań.
- Przestań! - Zostaw mnie!
Przestań! Proszę.
Proszę.
Czyli jej nie dotknąłeś?
Kochałem ją.
Nie rozumiecie. Ten projekt mógł ocalić tyle istnień!
Dźgnęli ją 32 razy.
Dwa lata zajęła budowa nowego ramienia robotycznego i dotarcie do żyły.
Gdybyśmy dokończyli pracę, nie zginęłaby na próżno.
Wycięli jej język.
Co?
To nie my. To nie byliśmy my.
Wezwaliśmy na pomoc ludzi z kopalni. Byliśmy potrzebni, żeby fałszować wyniki.
Po ciało wysłali gliniarza.
Pewnie wyciął jej język jako ostrzeżenie...
Powiedz mi teraz, że ją kochałeś.
Kochałem.
- Nie powstrzymasz mnie? - Nie.
- Nie, proszę! - Zamknij się, skurwielu!
Proszę!
- Proszę! - Zamknij gębę!
Też chciałam to zrobić.
Zabić Clarka?
Nie.
Wheelera.
Navarro!
Muszę odpocząć.
- Łączności dalej brak? - Tak. Utknęłyśmy tu.
W porządku?
To długa noc.
Masz do skończenia robotę.
Pieprzona burza.
Co się stało z twoimi kumplami?
To Annie. Zabiła ich.
Jezu!
Co chcesz powiedzieć?
Cały czas ją widziałem.
Coraz głośniej słyszałem jej głos.
Wiedziałem, że wróci.
Obudziła się!
Nie! Proszę, nie!
Wiedziałem, że po nas przyjdzie.
Clark?
Co się...?
Otwórz!
Wpuść mnie!
Słyszysz mnie, Clark? Otwórz!
Pomocy!
Nie! Proszę!
Stałem tam i trzymałem właz.
Przez godzinę.
Albo tydzień.
Cały czas ukrywał się pod naszymi stopami.
Co się stało z tymi na lodzie?
- Annie ich zabiła. - Widziałeś?
Nie wychodziłem z jaskini. Bałem się.
Wychodziłeś. To ciebie widział zaopatrzeniowiec.
Byłem głodny.
I znalazłeś Otisa Heissa, zgadza się?
Chciałem wiedzieć, jak ją przeżyć.
Otis Heiss nie przeżył Annie.
W tamtym czasie nie było jej na świecie.
Zawsze kryje się w tych jaskiniach,
przed naszym narodzeniem i po śmierci.
Czas jest jak spłaszczone koło
i wszyscy jesteśmy w nim uwięzieni.
Nie daj mu spać. Będzie gadał.
Mam całą noc.
Proszę.
Jestem taki zmęczony.
Po prostu to zrób albo pozwól, że sam to zrobię.
Proszę.
- Widzę cię. - Mamusiu!
Navarro?
Navarro!
Coś ty zrobiła?
Nie żyje.
On nie żyje, Danvers!
Kurwa!
Puściłaś go.
Wiedziałaś, że chce się zabić i mu pozwoliłaś!
- Prąd też odcięłaś? - Nie odcięłam prądu.
Serio?
Ten zamarznięty skurwysyn był naszym jedynym świadkiem!
Kurwa, Navarro!
Zamarzniemy tu jak on.
Muszą mieć generator. Poszukam.
Dawaj!
Kurwa!
Evangeline!
Stój.
Obudziła się.
Wchodź, na miłość boską!
- Co ty tu robisz? - Navarro mnie przysłała.
Mówi, żebyś mnie zabrała tam, gdzie jest Julia.
Mam kogoś, kto też tam idzie.
To będzie jedna z tych nocy, prawda?
Wiedziałam.
Nie trzeba było tykać tej sprawy.
Co robisz?
- Nic. - Navarro?
Coś tam jest. Wzywa mnie.
- Nie zaczynaj. - Musisz coś wiedzieć.
Przestań.
Jest więcej, Liz.
O wiele więcej niż tylko to.
I to może być pocieszenie.
- Julia się nie myliła. - Tylko się poddała!
Wiem, że to twoja siostra, ale się poddała.
W sumie nie jest do ciebie podobny,
ale ma w oczach coś takiego...
Co?
Holden.
- Zamknij się. - On tam jest.
- I powiedział... - Zamknij się, kurwa!
Nie wymawiaj jego imienia, słyszysz? Zamknij się!
Nic nie wiesz.
Był uwięziony w samochodzie.
Bał się? Cierpiał? Krzyczał: "Mamo"?
Nie przychodź tu i nie mów mi, że coś "powiedział",
bo odstrzelę ci tę chorą gębę!
Chcesz tam iść i umrzeć?
Chcesz iść za swoimi duchami,
zwinąć się w kulkę i zdechnąć na lodzie, śmiało,
ale nie mieszaj w to mojego dziecka!
Bo cię rozszarpię.
Ja nie mam litości.
Rozumiesz?
Już jej we mnie nie ma.
Elizabeth Danvers. Zostaw wiadomość.
Liz?
To znowu ja.
Oddzwoń, dobra?
Tylko mi tam nie umrzyj.
Proszę.
Kurwa.
Navarro?
Navarro!
Gdzie jesteś?
Navarro!
Słuchaj.
Navarro!
Chodź, Evangeline.
Siqihnnhaatchiaq.
Twoje imię to Siqihnnhaatchiaq.
Navarro!
Mamusiu!
Holden!
Dalej, Liz.
Zostań ze mną.
Oddychaj.
Oddychaj. Musisz.
- Zimno. - Wiem, kurewsko.
Musisz oddychać.
Wdech i wydech. Zdmuchnij świeczkę.
Bardzo dobrze! Jeszcze raz. Dalej, Liz.
Spróbuj jeszcze raz.
Dalej, Liz. Mam ci skopać ten chudy tyłek?
Oddychaj. Oddychaj.
Cześć.
Co powiedział?
Co?
Co powiedział?
Kto?
Holden.
Mówi, że cię widzi.
Widzi cię, Liz.
Holden...
Już dobrze.
Wystarczy.
Przestań.
Teraz musisz się odwrócić.
Chcę widzieć.
Chcesz widzieć?
Jak tnę twojego ojca i wypuszczam powietrze z płuc, żeby nie wypłynął?
Dobra.
Sam zanieś go do wody.
Dokończ, co zacząłeś.
Zamknij drzwi.
Myślisz pewnie,
że najgorsze za tobą?
Nie.
To, co później,
co zawsze,
to jest, kurwa, najgorsze.
1 STYCZNIA
PIĘTNASTY DZIEŃ NOCY
Burza się skończyła. Możemy wracać.
Masz. To cię rozgrzeje.
Szczęśliwego nowego roku.
Szczęśliwego.
Powiedziałaś mi wtedy,
że chciałaś to zrobić. Po prostu wyjść.
Zniknąć.
Jeśli to zrobisz, jeśli...
się zdecydujesz,
spróbuj wrócić, dobra?
Kojarzysz, jak Clark mówił, że trzymał właz?
Że był w mroku?
Od bardzo dawna czuję się tak samo.
Trzymam właz.
Przerażona tym, kto go otworzy.
Bardzo się myliłam.
Co powiedziałaś?
Że się myliłam.
Nie. O trzymaniu włazu.
- Co robisz? - Przynieś lampę UV.
Dawaj.
Czego szukamy?
Nie wiem. Mówił, że trzymał właz.
Danvers?
Nie zadałyśmy dobrego pytania.
Nie "Kto zabił Annie K?",
a "Kto wie, kto ją zabił?".
Idę! Jezusie! Nie za wcześnie?
Beatrice Malee
i Blair Hartman.
Musimy zadać wam kilka pytań o dowody
w sprawie śmierci siedmiu mężczyzn w stacji Tsalal.
Kto chce o tym mówić?
Elizabeth Danvers, szefowa policji Ennis. I moja partnerka.
Evangeline Siqihnnhaatchiaq Navarro.
Moja aaka miała na imię Siqihnnhaatchiaq.
Wiesz, co to znaczy?
To powrót słońca po długiej ciemności.
Mężczyźni z Tsalal...
Skurwiele zabili Annie K.
Wiedziałyście? Od początku?
Nie. Przez sześć lat myślałam, że to kopalnia, miasto.
Że ją uciszyli, jak wszystkich.
A potem...
zrozumiałyśmy.
Cholera.
- Czemu nie zgłosiłyście? - Wam? Glinom?
To by nic nie zmieniło.
To zawsze jest ta sama historia z tym samym zakończeniem.
Nic się nigdy nie dzieje.
Dlatego opowiedziałyśmy sobie inną historię.
Z innym zakończeniem.
Jak brzmi ta historia?
Proszę, nie!
W tej historii
zabiłyście tych ludzi?
Kochana, oni sami to sobie zrobili.
Kiedy kopali w jej lodowym domu, kiedy zabili tam jej córkę.
Obudzili ją.
Wysiadać!
Już!
Czego chcecie?
Zdejmować ubrania!
Zdejmować, kurwa!
Na ziemię!
Gdyby chciała ich zabrać, zabrałaby.
Ruszać!
Już!
A gdyby nie, były tam ich ubrania.
Przemarzliby, ale zachowali życie.
Nie zachowali go.
Czyli chciała ich zabrać.
Czyli wyjadła ich pieprzone sny od wewnątrz
i wypluła zamarznięte kości.
Ale...
to tylko historia.
To,
Siqihnnhaatchiaq,
jak będzie?
Historie to historie.
Przyjechałyśmy was poinformować,
że przyszły wyniki sekcji.
Zabiła ich lawina płytowa.
Sprawę oficjalnie zamknięto.
Uznałyśmy, że chcecie wiedzieć, skoro tam pracowałyście.
Szczęśliwego nowego roku. Pani Hartman, pani Malee...
W tej historii... Język Annie.
Kto zostawił go w Tsalal?
To nie należy do naszej historii.
To nie wy?
Nie wiem, o czym mówisz.
Dobrze. Zacznijmy od zaginięcia policjanta Henry'ego D. Priora
31 grudnia zeszłego roku.
Dochodzenie trwa.
W bagażniku wozu Hanka Priora znaleziono ciało lokalnego włóczęgi, Otisa Heissa.
Kula, która go zabiła, pochodziła z pistoletu Hanka.
To pani wypisała tego dnia pana Heissa z ośrodka Latarnia.
Zgadza się.
Pan Heiss miał informacje o miejscu pobytu Raymonda Clarka.
Na kamerach z Latarni widać,
że Hank, policjant Prior, obserwował mój wóz.
Możliwe, że nas śledził,
i zaczepił pana Heissa, gdy się rozstaliśmy.
Stawiam na nieudaną transakcję narkotykową.
Pan Heiss dostał kulkę, a Hank...
policjant Prior chciał się pozbyć ciała i w śnieżycy uległ wypadkowi.
Latem go znajdziemy. Zawsze znajdujemy.
Chyba że nie.
Młody Prior.
Pete to syn Hanka.
Szukał nas wtedy w burzy.
Na pewno czytaliście w raporcie.
Nie dziwi pani, że Clark umarł tak samo jak pozostali z Tsalal?
Tak. To bardzo dziwne.
Ale na niektóre pytania po prostu nie ma odpowiedzi.
A funkcjonariuszka Navarro? Co się z nią stało?
Niektórzy trafiają na Alaskę, żeby uciec.
Umknąć przed czymś.
Navarro?
Chcesz trochę, chłopaku?
A czasem czegoś tu szukają.
I czasem znajdują.
Dobra, mów.
Nazywam się Raymond Clark.
15 lat pracowałem w stacji badawczej Tsalal w Ennis na Alasce.
Oto prawda.
Głęboko żałuję roli, jaką odegrałem w tych wydarzeniach.
Wskaźniki zanieczyszczeń w regionie są 11 razy wyższe
niż dopuszczalne przez konwencję genewską i UNFCCC.
Świadome zanieczyszczanie terenu przez Silver Sky odpowiada za raka,
urodzenia martwych i chorych dzieci,
nieodwracalne szkody genetyczne w populacji ludzi i zwierząt.
Widziała pani nagranie Clarka?
- Wszyscy je widzieli. - Domyśla się pani,
- kto odpowiada za ten wyciek? - Nie mam pojęcia.
To ważne?
Jak upora się pani z politycznymi niepokojami w Ennis?
Nie zajmuję się polityką.
To miasto było tu na długo przed kopalnią czy APF,
zanim Alaskę zaczęto nazywać Alaską.
Będę przychodzić do pracy i robić swoje, jak co dnia.
Co mi pozostało?
Coś jeszcze?
I nie wie pani,
gdzie podziała się Navarro?
- Dobra robota. - Wcale nie.
Ujmijmy to tak.
Nie sądzę, że znajdziecie Evangeline Navarro na lodzie.
Czyli raporty o tym, że ją widziano, mogą być prawdziwe?
To w końcu Ennis.
Stąd nikt naprawdę nie wyjeżdża.
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Wojtek Stybliński