Ένας καλός άνθρωπος πέθανε επειδή τον πιέσαμε,
γνωρίζοντας πως δεν τον κόβαμε ικανό,
και βλέποντας πώς το πήρε.
Εμείς το κάναμε αυτό.
Σκέφτομαι τον Τομ. Σκέφτομαι το σημείωμα.
Τον κόβεις να το έγραψε;
Άρα, δεν ξέρεις τίποτα.
Απλά κάνεις λεφτά, αρμέγοντας τον πόνο των άλλων.
Μάλλον ο μονόφθαλμος άντρας έδωσε στην Τζούλι μια κούκλα το 1981.
Ξέρετε ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι;
Τα δυο φαντάσματα;
Το 2012, δύο πρώην Πολιτειακοί Αστυνομικοί της Λουιζιάνα...
σταμάτησαν έναν κατά συρροή δολοφόνο με διασυνδέσεις...
με κάποιου είδους δίκτυο παιδόφιλων.
Πιστεύω πως αυτό που συνέβη στα παιδιά των Παρσέλ...
είχε σχέση. Με τη βοήθεια του εξαδέρφου.
Πιστεύω πως οι γονείς τους τα πούλησαν.
Ο Χόιτ. Κάτι έχει με τα παιδιά.
Τώρα πάνε όλα! Έγινε! Ό,τι γνώριζε, χάθηκε!
Πρέπει να ξέρω τα πάντα.
Πρέπει να μ' εμπιστευτείς.
Ντετέκτιβ Γουέιν Χέις.
Έντουαρντ Χόιτ.
μετάφραση & συγχρονισμός
¦
¦ d
¦ d m
¦ d m i
¦ d m i s
¦ d m i s h
¦ d m i s h a
¦ d m i s h a d
¦ d m i s h a d ¦
* Miss Marple *
επεισόδιο 8 τέλος 3ου κύκλου "Τώρα Βρέθηκα"
"Τι θ' απογίνουμε εγώ κι εσύ...
εκτός από εικόνα κι από θύμηση;
Αυτό είναι το σχολείο που θα διδαχτούμε,
πως ο χρόνος είν' η φλόγα που θα καούμε
Και τι 'ναι το Εγώ μέσα στη φλόγα αυτή;
Τι είμαι τώρα, που ήμουν παλιά,
που θα υποφέρω και θα δράσω ξανά;
Τα παιδιά φωνάζοντας τρέχουν λαμπερά.
Αυτό είναι το σχολείο που θα διδαχτούνε.
Τι είμαι τώρα που ήμουν παλιά;
Ας έρθει η μνήμη ξανά και ξανά...
του πιο αχνού χρώματος, της πιο αχνής μέρας.
Ο χρόνος είναι το σχολείο που θα διδαχτούμε.
Ο χρόνος είναι η φλόγα που θα καούμε."
(*Delmore Schwartz 1913-1966)
Γυροφέρνεις από παράδρομους;
Τους ξέρω όλους.
Ήθελα ησυχία.
Ήλπιζα να λύσουμε αυτή την κατάσταση,
μόνοι οι δυο μας.
Και ποια κατάσταση είναι αυτή;
Μην το κάνεις αυτό.
Μπήκες στο αυτοκίνητο. Ξέρεις για τι πρόκειται.
Ήσουν στο στρατό, σωστά;
Στην αναγνώριση.
Είδες μάχες;
Πολλές φορές.
Ήμουν στο 7° πεζικό.
Στην Κορέα.
Τσοζίν. (*γνωστή μάχη στην Κορέα το 1950)
Δεχόμασταν όλους τους τραυματίες ώστε οι πεζοναύτες να φεύγουν ατάκτως.
30 κάτω απ' το μηδέν.
Έχασα περίπου 5.000 άνδρες.
Δε φαντάζομαι ένας άντρας σαν κι εσένα...
να συναντάει κάποιον σαν κι εμένα για ν' ανταλλάξουμε ιστορίες πολέμου.
Είμαστε κι οι δυο στρατιώτες.
Καταλαβαίνεις από επείγουσες επιλογές.
Ο δικός μου ο Χάρις Τζέιμς.
Θέλω να ξέρω τι του συνέβη.
Του συνέβη κάτι;
Μιλήσαμε λίγες μέρες πριν, στα γραφεία σας.
Μην ξεκινάς λέγοντάς μου ψέματα, κ. Χέις.
Την τελευταία φορά που τον είδα μόνο μιλήσαμε.
Για ποιο πράμα μιλήσατε;
Για τη Τζούλι Παρσέλ.
Αυτό είναι το κορίτσι που χάθηκε,
κι ήταν πάλι στις ειδήσεις πρόσφατα.
Τι είπε γι' αυτήν;
Δε μπορώ να μπω σε λεπτομέρειες εφ' όσον εξελίσσεται.
Αλλά πιστεύεις πως ο Χάρις έχει κάποια σύνδεση με το κορίτσι;
Μάλιστα, κύριε, πιστεύω πως είχε.
Αυτός και μερικοί άλλοι.
Και δεν έχεις ιδέα πού μπορεί να βρίσκεται.
Ίσως και να έφυγε... τον ανησυχήσαμε.
Γύρω απ' την εταιρία έχει παντού κάμερες.
Σ' όλους τους δρόμους προς το κτήμα, παντού.
Βίντεο με το αμάξι του Χάρις να βγαίνει από την πύλη...
κι ένα λεπτό αργότερα ακολουθείται από το δικό σου.
Έπρεπε να του κάνω μερικές πρόσθετες ερωτήσεις.
Ο τύπος είναι γαμώ τους λογάδες.
Σου δίνω τη μια ευκαιρία μετά την άλλη να μου μιλήσεις απλά...
και συνεχίζεις να μου πετάς σκατά μες στη μούρη!
Ξέρετε, κύριε...
Πάντα σεβόμουν εσάς και την οικογένειά σας.
Οικογένεια...
Γι' αυτό είναι...
Με το που γέλασε το χειλάκι μας...
η Έλλεν αρρώστησε.
Τώρα χάθηκε και το παιδί μας.
Είναι κάτι που θέλετε να βγάλετε από μέσα σας, κύριε;
Κανείς δεν θα τ' ακούσει εκτός από μας.
Κύριε Χόιτ.
Θέλετε να μου πείτε για τη Τζούλι Παρσέλ;
Δε γνωρίζω για τη Τζούλι Παρσέλ.
Είμαι σ' ένα γαμημένο σκοτάδι.
Και, μάλλον...
ο Χάρις δε μίλησε και πολύ, τελικά.
Ξέρουμε για τον θείο των παιδιών.
Για τα τηλεφωνήματα της μάνας, της Λούσι.
Ότι ο Χάρις πήγε στο Βέγκας τις μέρες που αυτή πέθανε.
Τι ξέρω εγώ;
Ο βομβητής του Χάρις, για τη δουλειά. Ολοκαίνουριος.
Έχει ένα μικρό τσιπάκι...
συνδεδεμένο με το εταιρικό μας δίκτυο.
Συμπεριλαμβάνει σήμα GPS.
Και έχω τις ακριβείς συντεταγμένες...
που βρισκόταν ο Χάρις λίγο πριν σταματήσει να εκπέμπει.
Τώρα, μιας κι εσύ είσαι ο Νόμος,
κι εγώ το ενδιαφερόμενο μέρος,
θα 'πρεπε οι δυο μας να πάμε έξω στο δάσος...
να δούμε μήπως βρούμε τον Χάρις Τζέιμς...
Και μπορείς να μου πεις, κύριε Χέις...
θα χρειαστούμε τίποτα γαμό-φτυαρα;
Θες να κάνουμε ανταλλαγή εξομολόγησης;
Τι ακριβώς νομίζεις πως έκανα εγώ;
Γι' αυτό μ΄έφερες εδώ.
Για να δεις πόσα γνωρίζω.
Λέγεται πως η έρευνά σου τέλειωσε.
Οπότε τέρμα τώρα.
Μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν με την έρευνα.
Δε θα με σταματήσει αυτό απ' το να ψάχνω.
Τ΄άκουσες το τηλεφώνημα στην Άμεση Γραμμή.
Φαίνεται πως η κοπελιά δε θέλει να βρεθεί.
Ίσως, κ. Χέις, το καλύτερο που έχεις να κάνεις γι' αυτήν...
είναι να την αφήσεις στην ησυχία της.
Δύσκολο να την αφήσω, γνωρίζοντας πως κάποιοι θέλουν να τη βλάψουν.
Τότε...
αν δεν την ψάχνει η αστυνομία...
ούτε κι εσύ...
δε φαντάζομαι να είναι κάποιος άλλος.
Και μάλιστα, μπορώ και να το εγγυηθώ.
Διαφορετικά...
μπορεί και να δίνεις σ' αυτούς που ανέφερες...
λόγο να τη βρουν.
Βλέπεις;
Δεν το παρατάς εσύ...
υπάρχουν κι άλλοι που επίσης δε μπορούν.
Τι συνέβη;
Απλά πες μου τι συνέβη!
Δεν ξέρω τι συνέβη!
Σου δείχνω για άνθρωπος με γαμημένες απαντήσεις;
Ίσως μια μέρα να 'ρθω να σε δω.
Να ξαναπροσπαθήσουμε να κάνουμε αυτή την κουβέντα.
Έτσι ελπίζεις να ξαναβγούν τ' αρχίδια σου;
Ή αλήθεια θες να σε θεωρώ απειλή;
Σκέψου τι μπορεί να σημαίνει αυτό για την οικογένειά σου.
Που είσαι δολοφόνος κι ό,τι άλλο.
Σκέψου τι σημαίνει γι' αυτό το κορίτσι.
Κύριε Χέις, θέλεις να νιώθω απειλημένος;
Θα σ' αφήσω να βρεις το δικό σου δρόμο επιστροφής.
Δεν υπάρχει περίπτωση ο Χάρις να το έσκαγε.
Αγαπούσε την οικογένειά του.
Ήταν εξαιρετικός πατέρας.
Λυπάμαι γι' αυτό.
Μήπως άραγε θα μπορούσατε να μιλήσετε...
για κάποιον παλιό συνεργάτη του συζύγου σας.
Ένας μαύρος άντρας με ένα μάτι.
Είδατε ποτέ τον σύζυγό σας με κάποιον τέτοιο;
Ξέρετε ποιος θα μπορούσε να 'ναι;
Γιατί ρωτάτε;
Ψάχνουμε ένα πρόσωπο που σχετίζεται με κάτι άλλο.
Η περιγραφή αναφέρθηκε μερικές φορές...
αλλά δε βρίσκουμε όνομα.
Σίγουρα δεν είδατε ποτέ κάποιον τέτοιο άντρα;
Ένας τέτοιος άντρας ήρθε από το σπίτι.
Λίγες εβδομάδες μετά την εξαφάνιση του Χάρις.
Δε μ' αρέσει να το σκέφτομαι.
Ήμουν θυμωμένη εκείνη την περίοδο.
Είχε, ε...ένα άσπρο μάτι και μια ουλή.
Είπε πως ήξερε τον Χάρις.
Με αναστάτωσε.
Ήθελε κάτι;
Ρώτησε αν ήξερα αν ο Χάρις είχε βρει το κορίτσι.
Σκέφτηκα πως ίσως... ίσως εννούσε...
πως ο Χάρις δεν ήταν πιστός.Τον-
- Τον έδιωξα. - Σας είπε τ' όνομά του;
Συστήθηκε ως Τζούνιους κάτι.
Με αναστάτωσε, του ζήτησα να φύγει.
Τζούνιους.
Πας στοίχημα πως είναι ο κ. Τζουν;
Που έκανε το όνομά του Τζούνιους Γουάτς, ίσως;
Αξίζει να το δούμε.
Τσέκαρα με μια τύπισσα στην Πολεοδομία...
για το σπίτι του Χόιτ.
Είχε το καταπίστευμα η Πολιτεία.
Κανείς δε μένει εκεί.
Και;
Η γριά καμαριέρα; Τις προάλλες;
Μίλησε για κάποιο τμήμα που δε μπορούσαν να πάνε.
Θέλω να το δω.
Λοιπόν...
Υποθέτω πως εσύ είσαι ο επικεφαλής ντετέκτιβ τώρα, Υπαστυνόμε.
Μα την πίστη μου είμαι.
Δε μπόρεσες να κρατηθείς, έτσι;
Εννοείτε...;
"Η έρευνα σχετικά με τους Παρσέλ...
κατέληξε σε ψευδή συμπεράσματα.
Πηγές λένε πως η υπόθεση μόνο λυμένη δεν είναι."
Και ποιες πηγές, Ντετέκτιβ Χέις,
θα μπορούσε αυτός ο τίτλος να υπαινίσσεται;
Δε- δεν ήξερα...
Κοιτάμε να κάνουμε μήνυση στη φιλεναδίτσα σου.
Δε διάβασα τις εφημερίδες.
"Μια ανώνυμη πηγή από την έρευνα...
επιμένει πως υπάρχουν αρκετά στοιχεία...
και ύποπτα γεγονότα της υπόθεσης Παρσέλ...
που αγνοήθηκαν για χάρη μιας βιαστικής καταδίκης...
του σκοπευτή του Γουέστ Φίνγκερ."
Ο φιλαράκος σου, εδώ, γνωμάτευσε πως σε εκμεταλλεύτηκαν.
Ότι ήσουν τόσο μουνόδουλος που δεν κατάλαβες τι έκανε.
Θεωρούμε πως χρωστάς στο Τμήμα ένα δικό σου άρθρο-απάντηση.
Θα γράψεις μια δήλωση, εξηγώντας...
ότι αποσπάσματα από μαρτυρίες χρησιμοποιήθηκαν χωρίς τη συναίνεσή σου,
στοιχεία παραποιήθηκαν,
ότι η γυναίκα που τα έγραψε το έκανε χωρίς τη συνεργασία σου.
Δεν είμαι και πολύ του γραψίματος.
Τότε, θα το γράψουμε εμείς για σένα.
Το μόνο που θα κάνεις είναι να υπογράψεις.
- Μωβ! Σκέψου το. - Πες "ευχαριστώ", Γουέιν!
Διόρθωσέ το, φίλε!
Παρασύρθηκες. Τράβα το πίσω τώρα.
Αν δεν το κάνω;
Η Εταιρία Επικοινωνιών ζητάει έναν υπάλληλο στις πληροφορίες.
Στη διαχείριση.
Δε θα ξαναδουλέψεις ούτε μια υπόθεση στα Σημαντικά Εγκλήματα.
Ή...
...θα μπορούσες απλά να παραιτηθείς.
Είσαι ένα τυχερό καθίκι.
Ξέρειςι πόσο σκληρά έπρεπε να πιέσω,
για να καταφέρω να σου δώσουν άλλη μια ευκαιρία;
- Το εκτιμώ. - Ναι...
Ε... άκουσέ με.
Μη μου ξανακάνεις καμιά τέτοια μαλακία ποτέ.
Δεν...ξέρω τι σκεφτόσουν.
Ε!
Τι στον πούτσο κάνεις;
Τους άκουσες. Εγώ τέλειωσα.
Τι;
Τους κάνω να στη χαρίσουν κι εσύ...παραιτείσαι;
Α, όχι, δεν παραιτούμαι.
Δε μπορείς.
Η περηφάνεια σου είναι, και σου γαμάει τα πρέκια.
Πάρε ανάσα, μέτρα ως το 10...
και υπόγραψε τα γαμό-χαρτα.
Όχι.
Δημόσιες Πληροφορίες;
Μισείς το Δημόσιο. Είσαι ντετέκτιβ.
Δεν κάνεις τέτοιες μαλακίες.
Οτιδήποτε κι αν είπαν για σένα...
- Τι είπαν για μένα; - Ότι είσαι επαγγελματίας.
Θέλω να πω... το έλεγαν αυτό.
Ξέφυγα, φίλε. Τα πήρα στο κρανίο.
Δεν το σκέφτηκα καλά.
Δεν είμαι έτσι εγώ, έχεις δίκιο.
Εντάξει. Ωραία, νά 'μαστε.
Λέω, να υπόγραψε τη δήλωσή τους και συνεχίζουμε.
Μόνο που τότε...
θα την έκαιγα.
Θα την έβγαζα ψεύτρα.
Δεν έκανε στ' αλήθεια κάτι κακό.
Δεν είπε ψέματα,
και δε θα πω πως είπε.
Και τι λοιπόν; Αυτή είναι η δουλειά σου!
Η δουλειά μας!
Είσαι ο συνεργάτης μου.
Αυτό ήταν; Θα γίνεις ένας απλός δακτυλογράφος;
Πιθανότατα θα έχει πολύ λιγότερες μαλακίες.
Σε λίγα χρόνια, ίσως όλα ξεθυμάνουν.
Θα τ' αντέξω.
Κι εμείς;
Για ποιο πράμα μιλάς;
Θα πίνουμε καμιά μπύρα... θα πηγαίνουμε σε κανέναν αγώνα...
Δεν είναι κι ότι δεν θα τα ξαναπούμε, φιλαράκο.
Αν μας τσακώσουν;
Είμαστε γέροι και τα χάνουμε.
Εδώ την κρατούσαν...
Από δω έτρεξε να φύγει.
Είκοσι πέντε χρόνια.
Κι εμείς-
Όλον αυτό-
Όλον αυτό τον καιρό γαμώ τη μου.
Τι στο διάολο έκανα-
Τι στο διάολο έκανες;
Νόμιζα πως ήταν το σωστό.
Είχα οικογένεια.
Τι ωραίο που 'ναι αυτό!
Σε βρίσκω να καις τα ρούχα σου μες στη νύχτα.
Σήμερα εξαφανίζεσαι μετά από ένα τηλεφώνημα.
Αν υπάρχει κάποια άλλη...
πες το μου, θα το αντέξω.
Όχι, όχι, όχι, όχι, όχι, όχι.
Η υπόθεση είναι.
Πάντα ήταν η υπόθεση.
Και τώρα τέλειωσε.
Ποιο... μέρος της υπόθεσης...
σ' έκανε να κάψεις το κοστούμι σου στις 3 το πρωί;
Το άσχημο μέρος.
Να σου φέρω... ένα ποτό;
Θα προτιμούσα μια ευθεία απάντηση.
Ξέρω τι θα προτιμούσες.
Αλλά αν υποθέσουμε πως η απάντηση ήταν επικίνδυνη για σένα;
Θα διάλεγα τη σκληρή αλήθεια από το όμορφο ψέμα, κάθε φορά.
Δεν το καθορίσαμε και ποτέ αυτό,
επειδή όταν γνωριστήκαμε...
σου είπα πάρα πολλά.
Και μετά, για πολύν καιρό, δεν ήμουν στ' αλήθεια αστυνομικός.
Αλλά υπάρχουν κάποιες πλευρές στη δουλειά μου...
αυτά που έχω δει... αυτά που γνωρίζω...
που δεν είναι για να τα μοιραστούμε.
Κι αυτό εδώ...
δεν θα 'κανε τίποτα άλλο παρά να προκαλέσει ζημιά.
Ίσως δεν είναι δική σου απόφαση τι θα με πειράξει και τι όχι.
Όμως το αποφάσισα ήδη.
Είναι κάτι που πρέπει να το αποφασίσουμε μαζί.
Όχι, δεν πρέπει.
Κι αυτό είναι όλο το θέμα μου.
Ίσως έχω κάποιο πρόβλημα εδώ,
γιατί σήμερα το πρωί είπες πως θα μου πεις τα πάντα.
Ήταν λάθος.
Και μόλις τώρα συνειδητοποίησα...
πως θέλω την έγκρισή σου...
και μερικές φορές κάνω λάθος πράγματα επειδή αυτό θες εσύ.
Πρέπει να σταματήσει αυτό και να προχωρήσουμε.
Προχωράμε όμως;
Και πώς θα το κάνουμε με τέτοιο μυστικό ανάμεσά μας;
Ίσως αυτό είναι που συζητάμε πραγματικά.
Πάντοτε υπήρχε ένα μεγάλο μυστικό ανάμεσά μας.
Κι είναι πως... εσύ κι εγώ...
αυτό που είμαστε μαζί... ο γάμος...τα παιδιά μας...
είναι όλα...
δεμένα σ' ένα...
νεκρό αγόρι κι ένα χαμένο κορίτσι.
Θα πάρω αυτό το ποτό τώρα.
Μια Bud κι ένα σφηνάκι Jack.
- Έχεις πρόβλημα, ανθρωπάκο; - Όχι, όχι.
Όχι κύριε. Κανένα πρόβλημα.
Τότε κοίτα σα μαλάκας κανέναν άλλο.
Αυτό που έχω...
Γουστάρω το ρομάντζο.
Να σου κάνω μια ερώτηση;
Αυτή είχε την ίδια μάπα πριν την πας γαμιώντας;
Τι 'πες ρε μαλάκα ζουμπά;
Βλέπεις, πάντα αναρωτιόμουνα...
όλα αυτά τα ανθρώπινα σκουπίδια με τις κωλόφατσες...
που περιφέρονται στη γη...
ποιος τους φτιάχνει;
Εννοώ, τι είδους ζευγάρια Φρανκενστάιν...
συνουσιάζονται συνέχεια για να δημιουργήσουν...
όλες αυτές τις κουραδόφατσες στον κόσμο;
Και τότε έρχομαι σ΄αυτό το μπαρ,
και να 'στε οι δυο σας, μου δίνετε την απάντηση...
που έψαχνα όλη την πουτάνα ζωή μου.
Τέλειωσε ο τσμαπουκάς, μάγκα;
Ευτυχώς που με χτύπησες εσύ,
κι όχι αυτό το τριχωτό μαμούθ που γαμάς.
Σχετικά με χτες βράδυ, κι αυτά που λες τώρα...
αναρωτιέμαι: ίσως να μη γνωρίζουμε ο ένας τον άλλο.
Γιατί έχεις δίκιο,
σ' αυτά που είπες για μας και τα παιδιά των Παρσέλ.
Ποτέ δεν το συζητήσαμε μ' αυτόν τον τρόπο.
Τι σήμαινε για μας.
Αλλά πέρασαν δέκα χρόνια.
Γράφεις μια ιστορία...
κι όταν περάσεις την αρχή...
είναι σημαντικό να ξέρεις πώς θες να τελειώσει.
Χθες ήσουν έγκυος.
Και τώρα ο Χένρι είναι εννέα, και...
σε μια στιγμή θα 'χει φύγει απ' το σπίτι.
Αν έρθει αυτή η ώρα, δε θέλω ν' αναρωτιέμαι πώς έγινε.
Δε νομίζω πως μια έξοδος το μήνα...
θα μας φέρει εκεί που θέλουμε.
Εγώ γράφω τη συνέχεια του βιβλίου, εσύ είσαι στα Σημαντικά Εγκλήματα...
Έθαψαν την υπόθεση πάλι.
Το ίδιο με το '80.
Έπρεπε να παραιτηθώ.
Θεωρούσα πως έπρεπε να παραιτηθείς δέκα χρόνια τώρα.
- Γιατί; - "Γιατί";
Γιατί να μη θέλω να παραιτηθείς;
Δε νομίζω πως το συνειδητοποιείς αυτό, Γουέιν...
Θα μπορούσες να είσαι καλός σχεδόν στα πάντα.
Αλλά αυτό που νομίζεις πως είσαι, σ' έκανε να κολλήσεις.
Δεν πήγα στο κολλέγιο.
Ή στην Καλιφόρνια.
Άκουσα τη μαμά μου.
Μπήκα στο στρατό, μετά στην Αστυνομία.
Ίσως και να...
έγινα πολύ καλός στο να κάνω αυτό που μου λένε.
Σκεφτόμουν συχνά το λόγο που είπες πως μπήκες στο στρατό.
Δεν είχα λεφτά για σχολείο, ούτε δουλειά-
Όχι, μου είπες...
είπες ότι σκέφτηκες πως αν πεθάνεις...
η μαμά σου θα πλούτιζε, επειδή η κυβέρνηση θα της έδινε 10.000$,
και γι' αυτό κατέληξες να καταταχθείς.
Νομίζω πως κι οι δυο μας...
όταν θέλουμε κάτι γινόμαστε εντελώς ανυποχώρητοι.
Αυτό το καινούριο...
δεν είναι αυτός ο λόγος που γράφεις.
Είναι όλη η δουλειά που 'χω κάνει, δε θέλω να πάει χαμένη-
Αλλά δεν είσαι εσύ.
Θέλεις να γράψεις το αληθινό σου βιβλίο, γράψ' το.
Θα είναι εξαιρετικό.
Πιθανώς δεν θα το διαβάσω, αλλά θα είναι όμορφο.
Και νομίζω πως...
Νομίζω πως πρέπει να παραιτηθώ.
Κι εσύ θα 'πρεπε.
Να τα παρατήσω εγώ, να τα παρατήσεις κι εσύ.
Και...
ας το τελειώσουμε αυτό το πράγμα.
Δεν είναι δικό μας.
Κι όπως είπες...
περάσαμε την αρχή.
Μπορείς αλήθεια να παραιτηθείς;
Κι οι δυο μας, μαζί.
Εσύ θα γράψεις τα βιβλία που θες να γράψεις, και...
εγώ...
δεν ξέρω τι θα κάνω εγώ.
Αλλά το εξυπνότερο άτομο που γνωρίζω...
μου είπε πως θα ήμουν καλός σχεδόν στα πάντα.
Στα τσακιδάκια!
Είμαστε...
Έλα δω, φιλαράκο.
Μια τύπισσα που ήξερα, δουλεύει ακόμη στο Υπουργείο Συγκοινωνιών...
και μας βοήθησε βρίσκοντας τη διεύθυνση.
Του Τζούνιους Γουότς.
Ίσως και να μην είναι τόσο παλαβό όσο νόμιζα.
Μην παρασύρεσαι.
Σας περίμενα.
Από τη νύχτα που είδες τ' αμάξι μου.
Μάλλον δε θα 'πρεπε να φύγω, αλλά...
είχες αυτό το μπαστούνι του μπέιζμπολ.
Ήρθατε να με σκοτώσετε;
Προχώρα πίσω στο σπίτι.
Εδώ είσαι.
Συνήθως αν η Αστυνομία ή η Πολιτεία θέλει κάποια δήλωση...
τη φέρνουν εδώ.
Αν έχουμε αίτημα πληροφόρησης,
θα το συνδέσουμε μαζί σου.
Είσαι εντάξει, καλέ μου;
Ναι, κυρία. Ευχαριστώ.
Δούλεψα με τον κ. Χόιτ στην πρώτη του φάρμα κοτόπουλων.
Ήμουν μαζί του απ' όταν ξεκίνησε.
Έχασα το μάτι πάνω στη δουλειά... μ' ένα τσιγκέλι.
Δεν είναι το μέρος της ιστορίας που μας ενδιαφέρει.
Έλεγα...
Αφού εξαπλώθηκε,
με πήρε στο οίκημά του.
Άρχισα να διαχειρίζομαι το νοικοκυριό του.
Αυτός κι μις Έλεν, έκαναν την Ίζαμπελ.
Η μις Έλεν αρρώστησε.
Τον βοήθησα να μεγαλώσει την κόρη του.
Την Ίζαμπελ. Ήταν μια ομορφιά.
Πήγε στο πανεπιστήμιο και συνάντησε έναν νεαρό,
κι έκαναν ένα κοριτσάκι. Τη Μαίρη.
Ήταν ευτυχισμένοι. Κι ο κ. Χόιτ, κι αυτός.
Και τότε έγινε το... το ατύχημα.
Ο άντρας της κι η κόρη της γλίστρησαν από ένα βουνό....
καθώς πήγαιναν να τη συναντήσουν στο Μπουλ Σολς.
Την έπιασε μεγάλη θλίψη.
Κατάθλιψη.
Δε μίλαγε, δεν έβγαινε απ' το σπίτι.
Έπρεπε να παίρνει φάρμακα. Λίθιο.
Το κοριτσάκι αυτό, που το μεγάλωσα,
ήταν τόσο θλιμμένη που δε μπορούσε να μιλήσει.
Ο κ. Χότι δεν άντεχε να τη βλέπει έτσι.
Οπότε άρχισε πάλι να ταξιδεύει.
Και τότε ένα βράδυ... μου ξεγλίστρησε.
Πήρε το αμάξι της και το 'κανε κομμάτια.
Ο τροχονόμος, ο Χάρις Τζέιμς,
μας βοήθησε να το κρατήσουμε μυστικό.
Και τότε για πρώτη φορά μέσα σε τρία χρόνια...
κάτι την ξύπνησε.
Το πικ-νικ των υπαλλήλων, το '79.
Είδε αυτή την οικογένεια εκεί, με το μικρό κοριτσάκι.
- Μαίρη! και τρέχει να την αρπάξει.
Η μις Ίζαμπελ μίλαγε διαρκώς γι' αυτό το κοριτσάκι που είδε.
Έλεγε πως ήταν ίδια με τη Μαίρη.
Έλεγε πως θέλει να την ξαναδεί.
Οπότε...πήρα κι εγώ τη Λούσι, τη μητέρα, παράμερα...
τότε που δούλευε στη φάρμα,
και της ζήτησα μήπως αφήσει τη μις Ίσαμπελ...
να παίξει λίγο με την κόρη της.
Συμφώνησε σ' αυτό;
Ναι, είπε ντάξει, αλλά ήθελε λεφτά.
Κι ήθελε και τον αδερφό της μικρής μαζί,
να την προσέχει.
Κι έτσι όλα καλά.
Λοιπόν, για λίγο καιρό τους συναντούσαμε...
σ' ένα μέρος στο δάσος,
κι απλά παίζαμε.
Κι η μις Ίζαμπελ, επανήλθε στον παλιό της εαυτό.
Εκτός από τι;
Ναι...είχαμε μια ιδέα.
Η μις Ίζαμπελ ήθελε να υιοθετήσει το κοριτσάκι.
Θα 'χε καλύτερη ζωή, πιστεύαμε, και...
βασικά ο πατέρας, κάτι έπρεπε να σκεφτούμε.
Αλλά...ε...
η μις Ίζαμπελ...
μπερδεύτηκε.
Σταμάτησε να παίρνει τα φάρμακά της, δεν- δεν το 'ξερα.
Έλεγε το κορίτσι "Μαίρη" απ' όταν φτάσαμε.
Τ' άκουσα. Έπρεπε να καταλάβω πως κάτι δεν πήγαινε καλά.
Λοιπόν, παίζαμε κρυφτό...
κι ο Γουίλ μας έψαχνε. - Γουίλ!
- Τζούλι!
Προφανώς η μις Ίζαμπελ είχε άλλα σχέδια.
Πρέπει να πάμε σπίτι.
Όχι. Μαίρη!
Είπα στο κορίτσι πως ο αδερφός της ήταν καλά.
Απλά κοπάνησε το κεφάλι του...
και σύντομα θα ξυπνούσε.
Αλλά η μικρή είπε πως δε γίνεται να τον αφήσουμε εκεί.
Και δεν ηρεμούσε.
Οπότε τον έφερα στη σπηλιά.
Ήταν μόνο... μόνο ένα κακό ατύχημα.
Ο κ. Χότι δεν ήξερε τίποτα γιατί ήταν σε σαφάρι.
Οπότε...φώναξα τον Χάρις Τζέιμς,
μας είχε βοηθήσει και πριν.
Όταν αυτός ο τύπος ο Γούνταρντ φλίπαρε...
ο Χάρις έφερε στο σπίτι του το σακίδιο του αγοριού...
και το φόρεμα του κοριτσιού.
Και με τη μάνα τι έγινε...
Τη Λούσι;
Της μίλησε ο Χάρις.
Της εξήγησε τα πράγματα, το ατύχημα.
Της πρόσφερε ένα σωρό λεφτά.
Της έδειξε πως το καλύτερο που είχε να κάνει ήταν να τα πάρει...
και ν' αφήσει τη μις Ίζαμπελ να πάρει τη Τζούλι,
όπως τα είχαμε πει.
Όμως, συνέβη το εξής...
Η μικρή, η Τζούλι.
Όταν πήγαμε σπίτι, ήταν πολύ ήρεμη,
κανένα πρόβλημα.
Χαιρόταν που ήταν εκεί.
Την είδαμε χαρούμενη. Ήταν.
- Πώς είναι το κάστρο; Και για λίγον καιρό τσούλαγε.
Μερικά χρόνια. - Ωραίο.
Η μικρή, νόμιζε πως ήταν κόρη της Ίζαμπελ,
γιατί η Ίζαμπελ της έλεγε παραμύθια.
Κι εγώ προσπαθούσα να τις φροντίσω καλά.
Τ' ορκίζομαι, η μικρή ήταν χαρούμενη.
Νόμιζα πως είναι χαρούμενη.
Δεν κατάλαβα παρά αργότερα, τι συνέβαινε.
Τάιζε τη μικρή λίθιο από τα 10 της χρόνια.
Γι' αυτό το κορίτσι δεν είχε θέμα...
όταν φύγαμε απ' το Ντέβιλς Ντεν.
Θα πρέπει να ξεκίνησε τότε.
Γι' αυτό δεν ήταν σίγουρη για το παρελθόν της.
Ήταν ναρκωμένη τη μισή της ζωή...
κι αυτή η γυναίκα της είπε κάποιο σκατένιο παραμύθι.
Κι η μις Ίζαμπελ αρρώσταινε όλο και πιο πολύ.
Και το κορίτσι μπερδευόταν όλο και πιο πολύ.
Και μετά μεγάλωσε. Κι ήθελε να φύγει,
ρωτούσε πράγματα... αναμήσεις, ο αδερφός της.
Ήθελα να τη βοηθήσω.
Τη βοήθησες να το σκάσει.
Ναι.
Φρόντισα η πόρτα να είναι ξεκλείδωτη...
την ώρα που η μις Ίζαμπελ ήταν στο μπάνιο της.
Και της έδωσα έναν χάρτη να πάει σ' ένα μέρος που είχα κοντά.
Αλλά δε φάνηκε ποτέ.
Κι από τότε την έψαχνα....
προσπαθώντας να σώσω ό,τι μπορούσα.
Πολύ ηρωικό απ' την πάρτη σου...
γαμημένε κύκλωπα!
Τι έγινε με την Ίζαμπελ;
Όταν το 'σκασε το κορίτσι...
κατέρρευσε πάλι.
Φόρεσε το νυφικό της...
...πήρε όλα της τα χάπια...
...έπεσε για ύπνο...
...και δεν ξύπνησε ποτέ.
Τη βρήκες ποτέ;
Το '97.
Έδειχνα τριγύρω 10 χρόνια τη φωτογραφία της Τζούλι.
Ένα κορίτσι-φυγάς μου είπε για το καταφύγιο...
που είχαν οι καλόγριες στο Φορτ Σμιθ.
Το κορίτσι είπε πως είδε τη Τζούλι να εργάζεται στη μονή...
κι έλεγαν πως ονομαζόταν Μαίρη,
κι έσι ήξερα πως θα 'ταν αυτή.
Μαίρη Ιουλίου.
"Σαν το καλοκαίρι", είχε πει.
Δεν είχε ταυτότητα.
Έμεινε 3,5 χρόνια.
Πρώτα βοηθήθηκε... μετά βοήθησε άλλους.
Ήταν σε κακή κατάσταση όταν έφτασε.
Είχε αυτό που είναι γνωστό ως προβλήματα αποστασιοποίησης.
Πιστεύω πως βρήκε ένα σπιτικό εδώ.
Αλλά...ο χρόνος της εκεί έξω...
αυτά που είχε κάνει...
Είχε AIDS, απ' ό,τι φάνηκε.
Τη φροντίσαμε στο θεραπευτήριο όταν αρρώστησε.
Σε λίγους μήνες, είχε φύγει.
Άργησα πάρα πολύ.
Κάτι που έκανε εκεί έξω μόνη της, την αρρώστησε.
Και της είπα, της είπα πως θα τη συναντήσω.
Της έφτιαξα χάρτη.
Αλλά δεν ήταν εκεί.
Πάντα είναι πολύ αργά...
...ό,τι κι αν κάνουμε.
Γι' αυτό καθόμουνα έξω απ' το σπίτι σου.
Προσπαθούσα να βρω το θάρρος.
Προσπαθούσα να σου πω τι έγινε.
Ώστε...
...να με σκοτώσεις ή να με χώσεις μέσα.
Το θέλω.
Δε θέλω να ζήσω άλλο μ' αυτό.
Βάλτε με μέσα.
Δεν έχουμε τη δικαιοδοσία.
Αν δεν θες να ζεις μ' αυτό...
μη συνεχίζεις μαλάκα!
Έι!
Ελάτε πάλι εδώ!
Τιμωρήστε με!
Θέλω να με τιμωρήσετε!
Τιμωρήστε με!
Το όνομά σου ήταν Τζούλι Παρσέλ.
ΝΑ ΔΩΣΩ ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΟΥΣ ΧΑΜΕΝΟΥΣ
Λυπάμαι που δεν έκανα κάτι καλύτερο για σένα.
Λυπάμαι πάρα, πάρα πολύ γι' αυτό, δεσποινίς.
Η αποτυχία ήταν δική μου.
Άξιζες περισσότερα απ' αυτό.
Περισσότερα από μένα.
Ω!
- Συγγνώμη, κύριε. - Να 'σαι λοιπόν!
Εντάξει, φτάνουν τα τρεξίματα Λούσι!
Γιατί δεν προχωράς να μπεις στο φορτηγό;
Εντάξει.
Λυπάμαι γι' αυτό, της αρέσει να τρέχει.
Κανένα πρόβλημα.
Φροντίζετε το μέρος καιρό;
Ναι. Ο πατέρας μου ξεκίνησε τη δουλειά...
κι έκανε το μοναστήρι τσάμπα.
Κι εγώ... συνεχίζω το ίδιο.
Ευγενικό εκ μέρους σας.
Να 'χετε μια όμορφη μέρα.
Ευχαριστώ κύριε.
Κι εσείς.
Εντάξει, Λούσι, ας βάλουμε τη ζώνη σου.
Αρκετά.
Θα κάνω τα υπόλοιπα αύριο.
Ναι...
Θα 'πρεπε να τα πετάξω τώρα.
Αλλά είναι όλα δικά της.
Ίσως γράψουμε κανά βιβλίο για όλα αυτά.
Κι όλο να ξεκινάω απ' την αρχή.
Μάλλον έχουμε ένα τέλος.
Αλλά δεν, ε...
Νιώθεις κάποιου είδους ολοκλήρωση;
Εγώ όχι.
Ούτε κι εγώ.
Μίλαγα με το παλικάρι σου.
Ήθελα να πάω πιο κοντά στην πόλη...
και σκεφτόμασταν, ε...
Πώς θα σου φαινότανε ν' αράζω εδώ μαζί σου κάποιες νύχτες τη βδομάδα;
Γιατί όχι.
Απλά να ξέρεις, κρατάω το σπίτι καθαρό.
Θα 'χω τα σκυλιά έξω.
Το κοριτσάκι σου έρχεται αύριο εδώ.
Α, ναι, θυμάμαι.
Ο Χένρι είπε πως θα μαζευτείτε για δείπνο.
Με κάλεσε να 'ρθω.
Ωραία. Να έρθεις.
Καλώς.
Θα 'σαι ντάξει, απόψε, φιλαράκο;
Καλά είμαι, αδερφέ. Καλά είμαι.
Ωραία.
Γεια.
Πες μου τι κάνουμε.
Δε μου μιλάς,
δεν απαντάς στα τηλέφωνα...
Παίζουμε παιχνίδια τώρα;
Εγώ δεν παίζω.
Αφορά αυτό που έγραψα;
Το διάβασες. Με...ενθάρρυνες.
Τι σου συμβαίνει; Τι έγινε;
Περίμενε εδώ ένα λεπτό.
Αυτά είναι όλα δικά σου.
Έτσι λες...
"δεν πρέπει να ξαναειδωθούμε";
Τι στο διάτανο σου συμβαίνει;
Αν δε σ' αρέσει όπως είμαι, φύγε απ' το σπίτι μου.
Εντάξει, ρίχ' τα λοιπόν.
Θέλω μια... ξεκάθαρη εικόνα...
γι' αυτόν που περνούσαμε χρόνο μαζί.
Η ξεκάθαρη εικόνα είναι πως δεν θέλω να σε ξαναδώ.
Και δεν είμαι εγώ το καθίκι.
Εσύ είσαι το καθίκι.
Εγώ;
- Γιατί; - Με χρησιμοποίησες.
Κωλοτριβόσουνα μαζί μου για ν' ακούς τι κάνει η αστυνομία.
Λες κι είσαι καλύτερή μου, ε;
Όταν επέστρεψα στις ΗΠΑ,
κάποιο πουτανάκι σαν κι εσένα με είπε δολοφόνο μωρών.
Λυπάμαι γι' αυτό-
Μαλακίες, είσαι πιο λευκή κι απ' το συνάδελφό μου.
Πρώην συνάδελφο.
Τι σου συνέβη; Τι έγινε;
Έγινε ότι γαμήθηκα!
12 χρόνια στη δουλειά, και τώρα είμαι ένας γαμο-γραμματέας!
Ώστε είχες μπλεξίματα...
Τι είπαν... Γι' αυτό το κάνεις αυτό;
Του κώλου τα εννιάμερα περνάω για σένα. Είσαι-
Δεν ξέρω...
ίσως δεν είχες τέτοιο σκοπό, ίσως απλά έτυχε.
Αλλά με έπαιζες.
Όλο ερωτήσεις, όλο για την υπόθεση.
Δεν το 'κανα. Ξέρεις πως δεν το 'κανα.
Όχι, δεν το ξέρω!
Αλλά τελικά ξεκαθάρισα...
...πως τον περισσότερο καιρό δεν ξέρεις τι κάνεις, έτσι;
Μια όμορφη γυναίκα σαν κι εσένα, θέλω να πω...
οι άλλοι δεν περιμένουν να είσαι κι υπεύθυνη.
Είσαι σαν ένα ωραίο πουλάκι,
που πετάει τριγύρω και χέζει στα κεφάλια μας.
Δε θέλω κανένα πουλάκι.
Ήμουνα μια χαρά χωρίς πουλιά που χέζουν τριγύρω.
Είσαι ένας κακός μέθυσος.
Αλλά είναι καλό που βλέπω πόσο αδύναμος είσαι τελικά.
Έχεις σήμα, και όπλο...
κανά δυο πραματάκια ακόμη...
που έμαθες από τις ταινίες...
Αλλά δεν υπάρχει τίποτα εδώ.
Μου ζήτησαν να σε κάψω.
Να υπογράψω μια δήλωση και να λέω πως ψεύδεσαι.
Ότι πήρες τμήματα απ' αυτά που άκουσες...
κι έφτιαξες τις μαλακίες που έγραψες.
Θα 'πρεπε.
Δε θέλω να 'χεις προβλήματα.
Δε θέλω τίποτα από σένα, ποτέ.
Άντε, υπόγραψε τη δήλωσή τους.
Θα 'μαι μια χαρά.
Τα υπόλοιπα δεν τα θέλω.
Δεν τις θέλω τις μαλακίες στο σπίτι μου!
"Αναμεσα στα παιδιά που τη γνώριζαν...
ένας δεκάχρονος, ο Μάικ Αρντουάν...
έμοιαζε να έχει πάρει πιο βαριά απ' όλους την εξαφάνιση της Τζούλι.
Ο Μάικ ήταν ένα ντροπαλό παιδί, καλλιτεχνική φύση...
κι έπαιζε συχνά με τη Τζούλι,
ή τουλάχιστον αναζητούσε τη συντροφιά της.
Ο πατέρας του έκανε δουλειές κηπουρού...
κι όταν μιλούσε για τη Τζούλι,
τα χείλη του αγοριού τρεμόπαιζαν και τα μάτια του πλημμύριζαν.
Η προσπάθειά μου να τον παρηγορήσω ήταν εντελώς ανεπαρκής...
αλλά προσπάθησα να μου μιλήσει για τα αισθήματά του.
Άρχισε να κλαίει.
Είπε πως πάντα πίστευε πως θα την παντρευτεί όταν μεγαλώσει".
"Πες μου μια ιστορία.
Να 'ναι μια ιστορία μεγάλων αποστάσεων και αστρόφωτος.
Όχι. Σε παρακαλώ.
Σε παρακαλώ.
"Κι αν το τέλος δεν είναι στ' αλήθεια το τέλος;
Κι αν η Τζούλυ βρήκε τελικά τη ζωή της στο μοναστήρι;
Φιλία, αγάπη...
Κι αν εκείνο το μικρό αγόρι που την αγαπούσε τόσο,
το μικρό αγόρι που ο πατέρας του, κι αργότερα το ίδιο,
φρόντιζε τον κήπο στο μοναστήρι...
...αν την αναγνώρισε;"
" 'Αν ήξερες τον χρόνο τόσο καλά όσο εγώ', είπε ο Χάτερ...
'δε θα σκεφτόσουν να τον χαραμίσεις.'"
(*τρελο-καπελάς, "Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων)
"Κι αν την γνώριζε...
ακόμη κι αν αυτή δεν γνώριζε τον εαυτό της;
Κι αν οι μοναχές, που την νοιάζονταν...
αυτές οι γυναίκες που γνώριζαν πως είχε μια σκληρή ζωή...
γνώριζαν πως την αναζητούσαν κακοί άνθρωποι;
Κι αν θέλανε να την προστατέψουνε;
Πώς να την προστατέψουν;
Με το μοναδικό τρόπο που μπορούσαν...
Λέγοντας μια ιστορία.
Και...
Και τότε...
Ω!
Συγγνώμη, κύριε.
Το κοριτσάκι....
...ήταν αυτή.
Ω.. Θέε μου.
Κι αν υπάρχει κι άλλη ιστορία;
Κι αν κάτι ίσιωσε ξανά;
Όλη αυτή η ζωή... αυτή η απώλεια...
αν ήταν στ' αλήθεια μία ιστορία μακρόσυρτη...
που απλά συνέχιζε και συνέχιζε...
μέχρι που γιατρεύτηκε από μόνη της;
Δε θα 'ταν μια ιστορία που αξίζει ν' αφηγηθείς;
Δε θα 'ταν μια ιστορία που αξίζει ν' ακούσεις;
Πληροφορίες.
Χρειάζομαι μια διεύθυνση για το βορειοδυτικό Άρκανσας.
Χμ, Μάικ Αρντουάν.
Χμ, αυτό, μμμ...
Α-Ρ-Ν...
Τ-Ο-Υ-Α-Ν.
Αρντουάν Αρχιτεκτονική Κήπων.
Ένα λεπτό.
Μπαμπά, τι συμβαίνει; Ετοιμαζόμουν να πεταχτώ να σε πάρω.
Εγώ, ε...
Χένρυ... Εγώ...
...νομίζω πως έχω χαθεί.
Τι εννοείς; Είσαι με τα πόδια;
Εε...
Είμαι στο αμάξι μου.
Δεν ξέρω πού είμαι, δεν αναγνωρίζω το μέρος.
Μπαμπά, έχει έρθει η Μπέκα,
θα ερχόσουν για φαγητό.
Κι εγώ σου λέω, δεν ξέρω που βρίσκομαι!
Έλα, έλα, όλα θα πάνε καλά, μπαμπά.
Ερχόμαστε να σε πάρουμε. Χαλάρωσε λίγο.
Βλέπεις κανέναν τριγύρω, να τον ρωτήσεις που βρίσκεσαι;
Βλέπεις κανέναν εκεί κοντά;
Μαμά.
Λυπάμαι που σας ενοχλώ, δεσποινίς.
Εγώ, εε ...
Έχω αυτήν την, εε..
Με συγχωρείτε... έχω χαθεί.
Μπορείτε να μου πείτε πού βρίσκομαι;
Φυσικά. Είστε στο Γκρίνλαντ.
Αυτή είναι... η οδός Αλέγκρα.
Οδός Αλέγκα, στο Γκρίνλαντ.
Αριθμός , μμ.... 1-2-0-8.
Γκρίνλαντ; Τι κάνεις εκεί πέρα;
Δεν ξέρω. Εγώ...
...ήμουνα...
...δεν ξέρω.
Εντάξει, μην ανησυχείς. Κάθισε στο αμάξι,
ερχόμαστε να σε πάρουμε, ναι;
Κράτα κοντά το τηλέφωνό σου.
Καλά.
Ευχαριστώ, γιέ μου.
Λοιπόν...
...ο γιός μου έρχεται να με πάρει.
Εγώ, εε...
έχω αυτήν την πάθηση.
Ξεχνώ, και...
Ευχαριστώ. Ευχαριστώ για τη βοήθειά σας.
Χαίρομαι που ήμουν εδώ να σας βοηθήσω.
Ω, θα θέλατε λίγο νερό ή κάτι άλλο...
όσο περιμένετε τον γιο σας;
Η αλήθεια είναι... αν δεν σας είναι κόπος,
θα ήμουν ευγνώμων για λίγο νερό.
Στέγνωσε ο λαιμός μου.
Λούσυ, θα φέρεις στον κύριο λίγο νερό, σε παρακαλώ;
Μάλιστα!
Όμορφη μέρα, δεν είναι;
Ναι.
Είναι.
Ω.. ευχαριστώ δεσπονίς.
Παρακαλώ.
Λοιπόν, ε ...
Θα.. θα σας αφήσω τώρα.
Σας ευχαριστώ πολύ.
Να 'στε καλά, κύριε.
Λυπάμαι...
Δεν έγινε τίποτε.
Μπαμπά;
Γεια, μπαμπά!
Γεια!
Δεν είναι όπως τα θυμόμουν.
Είμαι έκπληκτη, μοιάζει διαφορετικό.
Ίσως μπορούσες να καθίσεις περισσότερο.
Ίσως.
Σ΄εχω χάσει;
Όχι. Όχι, μπαμπά.
- Πώς θα γινόταν αυτό; - Δεν ξέρω.
Φαίνεται πως χάνω την ώρα και τη μέρα.
Μου έλειψες πολύ.
Κι εμένα μου λείπεις, μπαμπά.
Μου λείπεις αυτή τη στιγμή.
Δεν... Πραγματικά δεν...
Δεν...
Είχα αυτό στην τσέπη μου...
...δεν ξέρω, ε...
Δεν είναι τίποτα.
Πάνε παίξε με τα εγγόνια σου, μπαμπά.
Πετάξτε στον παππού τη μπάλα!
Περίμενε. Έλα...
Ωω.. τα κατάφερε!
Είναι αυτό που λέμε αργή αναχαίτιση.
Τα πας καλά;
Ναι, ναι δικέ μου, τι κάνεις;
Ακόμη όρθιος, μεγάλε.
Χαίρομαι τόσο που σε βλέπω.
Κι εγώ χαίρομαι, φίλε.
Κύριε Γουέστ,
από δω η γυναίκα μου, η Χέδερ.
- Γειά σας. - Καλωσήρθατε.
Ευχαριστώ κυρία.
Άντε, γρήγορα!
Έλα!
Ευχαριστώ.
Έτσι αποφάσισες να καταλήξεις;
Δε θυμάμαι να ανέφερες πως έκανες θητεία στις ένοπλες δυνάμεις.
Δεν επιτρέπω κανέναν να μου μιλάει με τον τρόπο που μου μίλησες.
Λίγες γυναίκες, κανένας απολύτως άνδρας.
- Καλώς. - Θέλω να το καταλάβεις αυτό.
Δε μου κάνεις για άτομο που ανέχεται τέτοιες συμπεριφορές.
Όχι.
Αυτό δεν είναι το θέμα;
Αλλά προσπαθώ να θυμάμαι ότι πριν λίγες εβδομάδες...
ο φίλος σου πυροβολήθηκε κι εσύ παραλίγο να πεθάνεις.
Θέλεις να ξαναδοκιμάσουμε;
Μάλλον θέλω να ξέρω αν το εννοούσες.
Αν εννοούσες όσα είπες.
Θέλω να ξέρω αν θέλεις να σταματήσουμε.
Αυτά.
Δεν ξέρω.
Γουέιν, τι θέλεις;
Θέλεις να μου ξαναφωνάξεις; Θέλεις να σου φωνάξω εγώ;
Όχι.
Λυπάμαι γι' αυτά που σου είπα.
Δεν... ήμουν ο εαυτός μου.
Θέλεις να φύγω;
Θέλεις να μείνω;
Δεν ξέρω.
Θα πρέπει να αποφασίσεις.
Δεν...
Δεν είμαι ο εαυτός μου.
Δεν ξέρω. Δε μου αρέσει αυτό.
Αλλά θέλω...
Νομίζω πως θέλω να σε παντρευτώ.
Δεν περίμενα να μου συμβεί.
Δεν αφηνόμουνα...
Δεν το περίμενα αυτό.
Εσένα.
Και πώς σκέφτεσαι να το πράξεις;
Υποθέτω, πως...
υποθέτω πως θα 'πρεπε να 'μαι νηφάλιος, για αρχή.
Για αρχή, ναι.
Το εννοώ.
Τότε έλα, πάμε σπίτι.
Μπορείς να σκεφτείς πώς θα μου κάνεις την πρόταση.
Κι εγώ θα σκεφτώ αν πρόκειται να δεχτώ.
Θα το κάνω.
Θα πέσω στα γόνατα, μ' ένα δαχτυλίδι κι όλα τα σχετικά.
Δε σαχλαμαρίζω μαζί σου. Δεν παίζω.
Ναι, το ξέρω.
¦ d m i s h a d ¦ * Miss Marple *
όμορφη συνέχεια...