Stundum held ég að það hvíli bölvun á mér.
Vegna einhvers sem gerðist áður en ég fæddist.
Sko, endur fyrir löngu var fjölskylda.
Pabbinn var tónlistarmaður.
Hann og allir í fjölskyldunni sungu, dönsuðu og voru þakklátir.
En hann átti sér draum um að spila fyrir allan heiminn.
Dag einn fór hann með gítarinn og sneri aldrei aftur.
En mamman...
Hún hafði ekki tíma til að gráta þennan horfna tónlistarmann.
Hún bannfærði tónlistina úr lífi sínu og fann leið
til að sjá fyrir dóttur sinni.
Hún bretti upp ermar og lærði að smíða skó.
Hún hefði getað búið til sælgæti, flugelda eða glitrandi brækur
fyrir glímukappa, en nei, hún valdi skóna.
Svo kenndi hún dóttur sinni að smíða skó.
Seinna kenndi hún tengdasyni sínum.
Svo voru barnabörnin plötuð í þetta.
Fjölskyldan stækkaði og fyrirtækið með.
Tónlistin hafði sundrað fjölskyldunni
en skórnir sameinuðu hana.
Þessi kona var langalangamma mín, Mamá Imelda.
Hún dó löngu áður en ég fæddist.
En fjölskyldan segir enn sögu hennar á hverju ári á Día de los Muertos
eða Degi hinna dauðu.
Dóttir hennar er langamma mín, Mamá Coco.
Halló, Mamá Coco.
Hvað segirðu, Julio?
Reyndar heiti ég Miguel.
Mamá Coco á erfitt með að muna hlutina.
En það er gott að tala við hana svo ég segi henni næstum allt.
Áður fyrr hljóp ég svona en nú kemst ég hraðar svona.
Sigurvegarinn er Luchadora Coco.
Spékoppur hérna en ekki hinum megin.
Spékoppur, ekki. Spékoppur, ekki.
Borðaðu matinn þinn, Miguel.
Abuelita, eða amma mín, er dóttir Mamá Coco.
Þú ert grindhoraður. Fáðu þér meira.
Nei, takk.
Ég spurði hvort þú vildir ekki meira tamales.
Sí?
Mér heyrðist það.
Abuelita stjórnar heimilinu rétt eins og Mamá Imelda gerði.
Enga tónlist!
Við erum eina fjölskyldan í Mexíkó sem hatar tónlist.
Fjölskyldan er sátt við það, en ég...
Komdu fyrir hádegi. -Elska þig, Mamá.
Ég er ólíkur hinum í fjölskyldunni.
Halló, Miguel. -Halló.
Kærar þakkir. -Ekkert að þakka.
Hæ, Dante.
Sestu. Leggstu. Velta sér. Hrista.
Klesst'ann!
Duglegur, Dante.
Ég má ekki dýrka tónlist
en það er ekki mín sök heldur hans.
Ernesto de la Cruz. Besti tónlistarmaður allra tíma.
Einmitt á þessu plaza steig Ernesto de la Cruz fyrstu skrefin
í átt að því að verða ástsælasti söngvari Mexíkós.
Hann byrjaði á botninum í Santa Cecilia, eins og ég.
En þegar hann spilaði tónlist féllu allir fyrir honum.
Hann lék í kvikmyndum.
Hann átti svalan gítar. Hann gat flogið.
Og hann samdi stórkostleg lög.
En uppáhaldið mitt er...
Ó, mundu mig. -Mundu mig.
Þó ég kveðji nú, mín mey.
Þá mundu mig. -Mundu mig.
Mín kæra, gráttu ei. Og þó ég fari langan veg
þá ást mín aldrei dvín. Svo syng ég leyndarljóð til þín,
þú fagra stúlkan mín. Svo mundu mig.
Þó ég þvælist hér og þar.
Þá mundu mig. -Mundu mig.
Hvert sinn er heyrirðu í gítar.
Hugur minn er hjá þér og ég hugsa bara um þig.
Þar til við föðmumst enn á ný.
Hann lifði lífinu sem aðra dreymir um.
Þangað til árið 1942.
Þegar hann kramdist undir risabjöllu.
Ég vil verða alveg eins og hann.
Stundum lít ég á de la Cruz og mér finnst við vera tengdir.
Eins og, ef hann gat spilað tónlist, gæti ég það kannski líka.
Ef ég ætti ekki þessa fjölskyldu.
Æ, vinur. -Hvað?
Ég bað um skóburstun, ekki ævisögu þína.
Fyrirgefðu.
Ég get ekki talað um neitt af þessu heima.
Í þínum sporum myndi ég þramma upp að fjölskyldunni og segja:
"Ég er tónlistarmaður. Sættið ykkur við það."
Ég gæti aldrei sagt það. -Ertu ekki tónlistarmaður?
Ég veit það ekki. Ég spila bara fyrir sjálfan mig.
Varð de la Cruz sá besti í heimi með því að fela hæfileika sína?
Nei, hann gekk út á plaza og spilaði fyrir aðra.
Sjáðu, þau gera klárt fyrir kvöldið.
Fyrir tónlistarkeppnina á Día de Muertos.
DAGUR HINNA DAUÐU HÆFILEIKAKEPPNI
Viltu vera eins og hetjan þín? Þá skaltu skrá þig.
Nei, fjölskyldan mín myndi fríka út.
Ef þú ert of hræddur skaltu skemmta þér við skósmíðarnar.
Hvað sagði de la Cruz alltaf?
Gríptu tækifærið?
Sýndu hvað þú getur, vinur.
Ég verð fyrsti áhorfandinn.
Miguel!
Ahbuelita! -Hvað ertu að gera?
Láttu barnabarnið mitt í friði.
Frú mín góð. Ég fékk bara skóburstun.
Ég þekki þínar brellur, mariachi. Hvað sagði hann við þig?
Hann sýndi mér bara gítarinn.
Skammastu þín.
Þetta er bara lítill og ljúfur angelito querido cielito.
Hann vill enga tónlist, mariachi. Láttu hann í friði.
Greyið litla. Þetta er allt í lagi.
Þú veist betur en að koma hingað.
Fylgdu okkur heim, undir eins.
Hversu oft þarf að segja það? Þarna er fullt af tónlistarmönnum.
Já, Berto frændi.
Nei, nei. -Burt með þig.
Þetta er bara Dante.
Aldrei nefna flækingshunda. Þeir elta þig að eilífu. Sæktu nú skóinn minn.
Ég fann son ykkar á Mariachi Plaza.
Æ, Miguel.
Þú veist hvað Abuelitu finnst um þetta p/aza.
Ég var bara að bursta skó. -Á tónlistarmanni.
En það ganga flestir um þetta plaza.
Ef Abuelita bannar plaza ferðu ekki á plaza.
Hvað með í kvöld? -Hvað þá?
Þá er hæfileikakeppni og mér datt í hug að...
Skrá þig? -Kannski.
Þú þarft hæfileika fyrir hæfileikakeppni.
Hvað ætlarðu að gera? Bursta skó?
Það er Día de /os Muertos.
Enginn fer fet. Kvöldið snýst um fjölskylduna.
Förum í húsaltarið. Vámonos.
Ekki þennan svip.
Dagur hinna dauðu er eina kvöld ársins sem forfeðurnir geta heimsótt okkur.
Við setjum myndir á altarið svo sálir þeirra komist yfir.
Það er mjög mikilvægt.
Ef við setjum ekki upp myndir komast þeir hvergi.
Við eldum þennan mat og finnum hlutina sem voru þeim kærir.
Þetta gerum við allt til að sameina fjölskylduna.
Ég vil ekki að þú laumist eitthvað burt. Hvert ertu að fara?
Vorum við ekki búin?
Almáttugur. Þeir sem eru í fjölskyldu verða að treysta fjölskylduböndin.
Þú mátt ekki enda... -Eins og pabbi Mamá Coco?
Aldrei minnast á þann mann. Honum er best að gleyma.
En þú varst...
Ég bara...
En ég...
Papá? Er Papá kominn heim?
Róleg, Mamá.
Kemur Papá heim?
Nei, þetta er allt í lagi. Ég er hérna.
Hver ert þú?
Hvíldu þig.
Ég er ströng við þig því að mér er annt um þig, Miguel. Miguel?
Hvað eigum við að gera við drenginn?
Það er rétt. Einmitt það sem hann þarf.
Þetta ert þú. Komdu. Flýttu þér, Dante.
Þú kemur mér í vandræði. Það gæti heyrst til mín.
Ég vildi að einhver vildi heyra í mér.
Annar en þú. Oj bara. Allt í lagi.
Fullkomið.
Mundu mig
Ég verð að syngja. Ég verð að spila.
Tónlistin er ekki aðeins í blóði mínu, hún er ég.
Þegar illa gengur í lífinu spila ég á gítarinn.
Hinir í heiminum hlýða reglunum en ég hlýði hjarta mínu.
Kannastu við tilfinninguna, eins og lag hljómi um loftið,
spilað eingöngu handa þér?
Sú nálæga kennd.
Bara í seilingarfjarlægð.
Aldrei mig grunaði að þráði ég hana svo heitt, satt er það.
Þú verður að trúa, systir.
En hann hlustar aldrei, séra.
Hann skal hlusta. Á tónlistina.
Tónlistin ein, tónlistin ein með sínum töfrum fær hjarta breytt.
Aldrei vanmeta mátt tónlistarinnar.
En faðir minn gefur aldrei leyfi sitt.
Ég er hættur að biðja um leyfi.
Þegar tækifærið kemur máttu ekki láta það líða hjá.
Þú verður að grípa það.
Sefior de la Cruz, hvað hvatti þig til að grípa tækifærið?
Ég varð að hafa trú á draumnum. Enginn átti eftir að færa mér neitt.
Það var undir mér komið að nálgast drauminn.
Grípa fast og láta hann rætast. -...og láta hann rætast.
Nú hætti ég að fela mig og gríp tækifærið.
Ég spila á Mariachi Plaza þótt það kosti mig lífið.
Día de los Muertos er hafinn.
Nei, við verðum að útbúa greinilegan slóða.
Blöðin vísa forfeðrunum heim. Sálir þeirra mega ekki villast.
Þeir eiga að koma til að njóta matar og drykkjar á altarinu.
Mamá, hvert fer þetta borð?
Í húsagarðinn.
Við eldhúsið? -Já, við hliðina á hinu.
Farðu undir. -Miguel?
Ekkert. Mamá og Papá...
Miguel, Abuelita fékk stórkostlega hugmynd.
Við höfum ákveðið að þú gangir til liðs við okkur á verkstæðinu.
Hvað? -Nú hættirðu að bursta skó.
Þú færð að smíða skó á hverjum degi eftir skóla.
Migueli-ti-ti-ti-to heldur fjölskylduhefðinni á lofti.
Á sjálfum Día de /os Muertos. Forfeðurnir verða svo stoltir.
Þú smíðar sandala eins og Victoria frænka.
Og spariskó eins og Papá Julio.
Hvað ef ég kann ekki að smíða skó?
Miguel, öll fjölskyldan er tilbúin að leiðbeina þér.
Þú ert Rivera. Allir í Rivera-fjölskyldunni eru...
Skósmiðir út í gegn.
Duglegur strákur. Berto!
Náðu í góða vínið. Mig langar að skála.
Hættu, Dante.
Nei, nei, nei.
Gítar de la Cruz?
Papá? Papá?
Mamá Coco, er Ernesto de la Cruz pabbi þinn?
Papá. Papá.
Papá, þetta er hann.
Ég veit hver langalangafi minn var.
Miguel, komdu niður.
Faðir Mamá Coco var Ernesto de la Cruz.
Hvað ertu að segja? -Ég ætla að verða tónlistarmaður.
Hvað er þetta? Leyndirðu fjölskylduna þessu?
Hann er svo oft á þessu p/aza.
Þaðan koma þessir draumórar. -Þetta eru ekki draumórar.
Þetta var Ernesto de la Cruz, besti tónlistarmaður allra tíma.
Við höfum aldrei vitað neitt um þennan mann.
En hver sem hann var þá yfirgaf hann fjölskylduna.
Það er ekki framtíð sonar míns.
Þú sagðir að fjölskyldan myndi leiðbeina mér.
De la Cruz var einn af fjölskyldunni.
Mér er ætlað að spila tónlist.
Aldrei. Tónlist hans var bölvun. Ég leyfi þetta ekki.
Ef þú bara... -Miguel.
Hlustaðu á fjölskylduna. Ekki meiri tónlist.
Hlustið á mig spila. -Ekki orð um það meir.
Viltu enda eins og hann? Gleymdur?
Haldið utan við altari fjölskyldunnar?
Mér er sama þótt ég sé ekki á heimskulegu altari.
Nei. -Mamá.
Svona. Enginn gítar. Engin tónlist.
Komdu, þér líður betur eftir að hafa borðað með fjölskyldunni.
Ég vil ekki vera í þessari fjölskyldu.
Miguel! Miguel!
Ég vil spila á þessu p/aza eins og de la Cruz. Get ég skráð mig?
Ertu með hljóðfæri?
Nei, en ef einhver lánar mér gítar...
Þið mætið með eigin hljóðfæri.
Ef þú finnur gítar skal ég skrá þig.
Má ég fá gítarinn lánaðan? -Því miður, vinur.
Eigið þið aukagítar? -Nei.
Mig vantar gítar í smástund. -Snáfaðu, stráksi.
Langalangafi, hvað á ég að gera?
"GRÍPTU TÆKIFÆRIÐ!"
Nei, Dante. Hættu þessu. Hafðu hljótt.
Afsakið.
Sefior de la Cruz. Ekki vera reiður. Ég heiti Miguel.
Þú ert langalangafi minn. Ég þarf að fá þennan lánaðan.
Fjölskyldan lítur á tónlist sem bölvun.
Ekkert þeirra skilur þetta en þú hefðir skilið það.
Þú hefðir sagt mér að hlýða hjartanu og grípa tækifærið.
Ef þér er sama ætla ég að spila á plaza eins og þú.
Gítarinn er horfinn.
Einhver stal gítar de la Cruz.
Rúðan er brotin. Sjáið.
Hver er þarna?
Þetta er ekki eins og það lítur út. De la Cruz var...
Það er enginn hérna.
Miguel. -Mamá.
Miguel. Komdu heim. Hvar ertu, Miguel?
Almáttugur. Er allt í lagi, vinur? Leyfðu mér að hjálpa þér.
Takk, ég...
Væri þér sama?
Sjáðu hvað hún er orðin stór.
Dante!
Sérðu mig? Hvað er í gangi? Dante.
Æ, fyrirgefðu.
Miguel?
-Miguel?
Ert þú hérna? Hérna megin? Sérðu okkur?
Migueli-ti-ti-ti-to okkar.
Hvernig þekki ég ykkur?
Við erum fjölskyldan þín.
Rosita frænka? -Já.
Papá Julio? -Halló.
Victoria frænka?
Hann virðist ekki aldauður.
En hann er ekki sprelllifandi heldur.
Mamá Imelda verður að koma og laga þetta.
Æ, það er Mamá Imelda.
Hún komst ekki yfir.
Hún er föst. -Hinum megin.
Oscar frændi? Felipe frændi?
Sæll, Miguel.
Mig grunar að þú eigir einhvern hlut að máli.
Ef Mamá Imelda kemst ekki til okkar...
Þá förum við til hennar. Áfram nú.
Komdu, Miguel. Þetta er allt í lagi.
Dante? Bíddu, Dante.
Vertu hjá mér. Við vitum ekki... hvar...
Þetta er þá ekki draumur. Þið eruð virkilega þarna.
Hélstu ekki? -Ég veit það ekki.
Ég hélt að þetta væri eitt af því sem fullorðnir ljúga að börnum.
Eins og um vítamín. -Vítamín eru raunveruleg.
Nú er ég farinn að hallast að því.
Þú mátt ekki glápa... Æ, Santa María.
Eru þetta alebrijes? Þetta eru...
Alvöru alebrijes. Andaverur.
Þær vísa sálunum veginn.
Stígðu varlega. Þær skilja eftir sig kúk víða.
Velkomin aftur í RÍki dauðra.
Hafið allar gjafir við höndina fyrir endurinnkomu.
ENDURINNKOMA
Velkomin aftur. Eitthvað tollskylt?
Churros frá fjölskyldunni.
Yndislegt. Næsti.
Ef þið lendið í vandræðum eru fulltrúar Fjölskylduendurfundastofu
tilbúnir að aðstoða ykkur.
BROTTFARIR
Næsta fjölskylda.
Myndir á altari sonar ykkar. Njótið heimsóknarinnar.
Takk fyrir.
Munið að snúa aftur fyrir sólarupprás og njótið vel.
Næsti. Mynd á altari tannlæknisins. Njóttu heimsóknarinnar.
Takk fyrir. -Næsti?
Já, þetta er ég, Frida Kahlo.
Sleppum skannanum.
Það eru myndir af mér svo víða að tækið þitt bræðir úr sér.
Skrambinn, enginn hefur sett upp mynd af þér, Frida.
Þegar ég sagðist vera Frida var það lygi.
Ég biðst afsökunar.
Þú ferð ekki yfir brúna án myndar á altari.
Ég skýst aðeins yfir. Þú tekur varla eftir því.
Heyrðu!
Alveg að koma. Örlítið lengra.
Obbosí...
Jæja, hverjum er ekki sama? Heimskulega blómabrú.
Ég veit ekki hvað ég gerði ef enginn setti upp mynd af mér.
Næsti? -Komið að okkur.
Velkomin aftur. Eitthvað tollskylt?
Já, það vill svo til.
Halló.
Marta Gonzales-Ramos. Komdu upp á 7. hæð.
Ég sakna nefsins.
FJÖLSKYLDU- ENDURFUNDASTOFA
Hjálpaðu okkur, við þurfum að komast að svo mörgum altörum.
Við heimsækjum ekki fjölskyldu þinnar fyrrverandi.
Ég krefst þess að fá að tala við þann sem ræður.
Því miður, frú. Enginn setti upp mynd af þér.
Fjölskyldan mín setur alltaf mynd af mér á altarið.
Þessi djöflakassi matar þig af eintómum lygum.
Mamá Imelda? -Fjölskyldan mín.
Þau hleyptu mér ekki yfir brúna.
Segið konunni með djöflakassann að myndin af mér sé á altarinu.
Við náðum ekki að altarinu.
Hvað segirðu? -Við hittum...
Miguel? -Mamá Imelda.
Hvað er á seyði?
Eruð þið Rivera-fjölskyldan?
Það hvílir bölvun á ykkur. -Hvað segirðu?
Í dag á fólk að gefa hinum dauðu en þú stalst frá hinum dauðu.
Ég stal ekki gítarnum. -Gítar?
Langalangafi minn átti hann og hefði viljað gefa mér hann.
Við ræðum ekki um tónlistarmanninn. Hann er dauður í okkar augum.
Þið eruð öll dauð.
Afsakið. Hver á þessa alebrije?
Þetta er bara Dante.
Hann lítur ekki út eins og alebrije.
Hann er eins og hundur.
Eða pylsa sem einhver missti á rakarastofu.
Hvað sem þetta er þá er ég með skelfilegt ofnæmi.
En Dante er hárlaus.
Og ég er neflaus en svona er staðan nú samt.
Þetta útskýrir ekki hvers vegna ég komst ekki yfir.
Æ, já.
Tókstu myndina mína niður af altarinu?
Það var slys. -Hvernig sendum við hann til baka?
Þar sem þetta er fjölskyldumál
er hægt að aflétta bölvuninni með blessun fjölskyldunnar.
Er það nóg?
Fáðu blessun fjölskyldunnar og allt ætti að falla í sama farið.
En það verður að vera fyrir sólarupprás.
Hvað gerist þá?
Sjáðu höndina á þér.
Rólegur, Miguel. Það má ekki líða yfir þig.
Ekkert mál. Fjölskyldan er hérna. Þú færð blessunina nú þegar.
Hvar er flauelsblóm? Fyrirgefðu, frú.
Líttu á þann lifandi og segðu nafn hans.
Miguel.
Negldir þetta. Segðu nú: "Þú færð blessun mína."
Þú færð blessun mína.
Þú færð blessun mína til að fara heim,
setja myndina aftur á altarið og aldrei spila tónlist framar.
Hvað? Hún má þetta ekki.
Tæknilega má hún setja hvaða skilyrði sem henni sýnist.
Þá það. -Svo réttirðu Miguel krónublaðið.
Engar beinagrindur.
Mariachi Plaza, hér kem ég.
Þú sveikst loforðið eftir tvær sekúndur.
Þetta er ósanngjarnt. Þetta er líf mitt. Þú fékkst að lifa þínu.
Papá Julio, ég bið um blessun þína.
Rosita frænka? Oscar?
Felipe? Victoria frænka?
Ekki flækja þetta. Þú ferð heim á mínum forsendum eða alls ekki.
Hatarðu tónlist svona mikið?
Þú færð ekki að feta sömu braut og hann.
Sömu braut og hann. Hann er í fjölskyldunni.
Hlustaðu á Mamá Imeldu. -Hún ber hag þinn fyrir brjósti.
Taktu sönsum.
Ég þarf að skreppa á salernið. Ég verð enga stund.
Veit hann ekki að það eru engin salerni í Ríki dauðra?
Komum.
Hér er fjölskylda sem leitar að lifandi dreng.
Ef ég vil verða tónlistarmaður þarf ég blessun tónlistarmanns.
Við verðum að finna langalangafa minn.
Rólegur, vinur.
Ég fann lifandi drenginn. Afsakið, gott fólk.
Afsakið.
Nei, Dante.
Óspektir, mótþrói við handtöku og fölsuð samvaxin augabrún.
Er það ólöglegt? -Kolólöglegt.
Taktu þig saman í andlitinu, amigo.
Amigo? Fallegt að heyra það frá þér því þetta hefur verið
skelfilegur Día de Muertos og ég hef þörf fyrir amigo núna.
Amigos hjálpa hver öðrum.
Ef þú kemur mér yfir brúna skal ég verðlauna þér það.
Ertu hrifinn af de la Cruz? Við erum gamlir vinir.
Ég redda þér sætum á fremsta bekk á Sólarupprásarskemmtunina.
Ég kem þér baksviðs og þú getur hitt hann.
Komdu mér bara yfir brúna.
Ég ætti að læsa þig inni fram yfir hátíðina.
En vaktinni fer að ljúka og ég vil heimsækja lifandi fjölskylduna.
Ég sleppi þér með viðvörun.
Fæ ég ekki búninginn aftur? -Nei.
Þvílíkur amigo.
Heyrðu, þekkir þú virkilega de la Cruz?
Hver spyr? Æ, þú ert lifandi.
Já, ég er lifandi og til þess að komast aftur til baka
þarf ég blessun de la Cruz.
Undarlega sértækt.
Hann er langalangafi minn.
Er hann... Hvað?
Bíddu, bíddu, bíddu.
Bíddu við. Nei, bíddu.
Bíddu, þú ferð aftur til Lands hinna lifandi.
Veistu hvað? Kannski er þetta ekki...
Nei, vinur, ég get hjálpað þér og þú getur hjálpað mér.
Við hjálpum hvor öðrum. Mestu máli skiptir að þú hjálpir mér.
Miguel. -Ég heiti Héctor.
En fallegt.
Bíddu eftir mér, drengur.
Hann fer sér að voða hérna. Ég þarf sálnavísi. Pepita!
Hver er með krónublaðið sem Miguel snerti?
Hérna. Góð andavera.
Vertu kyrr. Líttu upp. Svona. Líttu betur upp.
Horfðu upp, svona. Þá er það hárlínan.
Allt í lagi. Ta-da.
Alveg steindauður.
Sjáðu til, þessi staður stjórnast af minningum.
Þegar aðrir minnast manns og setja upp myndir
fer maður yfir til þeirra lifandi á Día de Muertos. Nema ég.
Færðu ekki að fara yfir?
Enginn hefur sett upp mynd af mér. En þú getur breytt því.
Ert þetta þú?
Var ég ekki sætur?
Svo þú kemur mér til langalangafa míns
og ég set upp mynd af þér þegar ég kem heim?
Snjall strákur. Frábær hugmynd. En það er eitt vandamál.
Það er snúið að nálgast de la Cruz og ég verð að komast yfir fljótt.
Í kvöld. Áttu enga aðra ættingja hérna?
Einhverja sem er auðveldara að nálgast?
Neibb.
Ekki plata mig. Þú hlýtur að eiga aðra ættingja.
Eingöngu de la Cruz. Ef þú getur ekki hjálpað finn ég hann sjálfur.
Allt í lagi, vinur. Ég kem þér til langalangafa þíns.
Þetta verður erfitt. Hann er önnum kafinn. Hvað ertu að gera?
Ég geng eins og beinagrind til að falla í hópinn.
Beinagrindur ganga ekki svona.
Þú gengur svona. -Það er ekki satt. Hættu þessu.
Sólarupprásarskemmtun með Ernesto de la Cruz. Geggjað.
Á hverju ári kemur langalangafi þinn fram á asnalegum tónleikum
til að ljúka Día de Muertos.
Þú reddar okkur inn.
Þú sagðist eiga miða á fremsta bekk.
Það var lygi. Ég biðst afsökunar.
Rólegur, drengur. Ég kem þér til hans.
Hvernig?
Ég veit hvar hann æfir sig.
Þá mundu mig. Mín kæra, gráttu ei.
Eins gott að þú sért með kjólinn minn, Héctor.
Sæl, Ceci.
Komdu sæl. -Ceci, ég týndi kjólnum.
Ég vissi það.
Ég þarf að klæða 40 dansara fyrir sólarupprás.
Það er þér að kenna að mig vantar eina Fridu.
Dante, við ættum ekki að vera hérna.
Nei, Dante. Komdu hingað.
Þú! Hvernig komstu hingað?
Ég elti bara... -Hinn mikli Xolo-hundur.
Leiðbeinandi reikandi sálna. Sál hvers hefurðu vísað til mín?
Ég held ekki að hann sé sálnavísir.
Alebrijes þessa heims birtast í Ýmsum myndum.
Þær eru jafn dularfullar og þær eru máttugar.
Kannski er hann bara hundur. Komdu og gefðu mér álit þitt.
Þú ert áhorfendurnir. Myrkur.
Úr myrkrinu birtist risavaxið papaja.
Dansarar stíga úr papajanu og þeir eru allir eins og ég.
Þeir drekka mjólk úr móður sinni, sem er kaktus.
En það er líka ég og mjólkin er ekki mjólk heldur tár.
Er þetta of augljóst?
Ég held að það sé einmitt mátulega augljóst.
En þig vantar tónlist. Eitthvað eins og...
Svo gæti komið...
Hvað ef allt væri logandi?
Já, eldur, alls staðar.
Svo frumlegt. Þú ert með anda listamanns.
Dansararnir fara, tónlistin þagnar og ljósin slokkna.
Þá kemur Ernesto de la Cruz upp á sviðið.
Ha?
Syngur nokkur lög, sólin rís og allir fagna.
Fyrirgefðu, hvar er de la Cruz í raun og veru?
Ernesto æfir sig ekki.
Hann er upptekinn við að halda veislu efst í turninum sínum.
Ekki stinga svona af. Hættu að angra stjörnurnar.
Þú sagðir að langalangafi yrði hérna.
Hann er hinum megin í bænum að halda veislu.
Ræfillinn. Hver mætir ekki á eigin æfingar?
Því bauð hann þér ekki ef þið eruð svona góðir vinir?
Því bauð hann þér ekki ef hann er langalangafi þinn?
Gustavo, veistu eitthvað um þessa veislu?
Hún er aðalmálið.
Ef þú ert ekki á gestalistanum kemstu aldrei inn, Chorizo.
Þetta er Chorizo litli.
Rosafyndið, strákar. -Chorizo?
Þessi gaur er frægur. Spyrðu hann hvernig hann dó.
Ég vil ekki tala um það.
Hann kafnaði á chorizo-pylsu.
Ég kafnaði ekki heldur fékk matareitrun. Það er allt annað.
Ég þoli ekki tónlistarmenn. Þeir eru sjálfumglaðir aular.
Ég er tónlistarmaður. -Er það?
Ef þú vilt hitta Ernesto er haldin tónlistarkeppni
á Plaza de la Cruz. Sigurvegarinn spilar í veislunni.
Nei, þú ert klikkaður ef þú heldur...
Ég verð að fá blessun langalangafa míns.
Veistu hvar ég fæ gítar?
Ég þekki mann.
Fannstu hann, Pepita? Fannstu drenginn okkar?
Fótspor. -Þetta er Rivera-skór.
Stærð 38. -Og hálft.
Með innleggi. -Miguel.
Hvers vegna í ósköpunum viltu verða tónlistarmaður?
Langalangafi minn var tónlistarmaður.
Sem eyddi ævinni í að skemmta ókunnugum eins og api.
Nei, takk. Guácala!
Hvað þykist þú vita? Er langt í gítarinn?
Þetta nálgast.
Haltu í við mig, drengur.
Héctor frændi. -Þetta gengi. Sæll, frændi.
Hvað er títt? -Er þetta fjölskyldan þín?
Þannig lagað. Ekkert okkar finnst á mynd á altari.
Við eigum enga fjölskyldu heima og erum næstum gleymd.
Við köllum hvert annað frænda eða frænku eða eitthvað.
Héctor. -Chelo frænka.
Kærar þakkir.
Geymdu smáræði handa mér. Er Chicharrón við?
Hann er inni, en ég held að hann kæri sig ekki um gesti.
Hver vill ekki heimsókn frá Héctori frænda?
Góða kvöldið, Chicharrón.
Ég vil ekki sjá heimskulega smettið á þér.
Það er Día de Muertos. Ég kom með gjöf handa þér.
Snáfaðu burt. -Ég myndi gera það, Cheech.
En málið er að við Miguel...
Við þurfum að fá gítarinn þinn lánaðan.
Gítarinn minn? -Já.
Ástkæra gítarinn minn? -Ég lofa að skila honum.
Eins og þegar þú lofaðir að skila bílnum mínum eða ísskápnum?
Sjáðu til... -Eða góðu servíettunum?
Snörunni minni? Lærleggnum?
Þetta er öðruvísi. -Hvar er lærleggurinn minn?
Allt í lagi, vinur? -Ég er að dofna, Héctor.
Ég finn það. Ég gæti ekki spilað á hann þótt mig langaði.
Sþilaðu fyrir mig.
Þú veist að ég er hættur að spila. Gítarinn er fyrir strákinn.
Ef þú vilt fá hann skaltu vinna fyrir honum.
Jæja, aðeins fyrir þig.
Einhver óskalög?
Þú þekkir uppáhaldið mitt.
Já, alræmd er hún Juanita.
Með augu af sitthvorum lit.
Með skögultönn og hökulaus.
Já, og...
kjúkurnar dragast um gólf.
Textinn er ekki svona. -Það eru börn hérna.
Með hár sem þyrniflækju.
Og hjólbeinótt tekur hún skrens.
Og væri ég ekki svo ljótur.
Hún gæfi mér ef til vill séns.
Þetta rifjar upp ýmsar minningar.
Þakka þér fyrir.
Bíddu, hvað gerðist?
Hann er gleymdur.
Þegar enginn man eftir manni í heimi lifenda
hverfur maður héðan. Við köllum það endanlega dauðann.
Hvert fór hann?
Enginn veit það.
Ég hitti hann og gæti minnst hans þegar ég kem heim.
Það virkar ekki þannig.
Minningarnar verða að lifa hjá þeim sem þekktu okkur
í sögunum sem þau segja af okkur.
En það er enginn eftir á lífi til að segja sögur af Cheech.
Það kemur fyrir okkur öll á endanum.
Komdu, Litli Cruzari. Þú þarft að vinna keppnina.
Þú sagðist hata tónlistarmenn en sagðist aldrei vera einn slíkur.
Hvernig hélstu að ég þekkti langalangafa þinn?
Við spiluðum saman. Ég kenndi honum allt sem hann kann.
Glætan, spilaðir þú með Ernesto de la Cruz?
Besta tónlistarmanni allra tíma?
Þessi var góður. Hann var kannski með bestu augabrúnir allra tíma.
En tónlistin hans var ómerkileg.
Þú hefur ekki hundsvit á þessu.
Velkominn á Plaza de la Cruz. Nú byrjar ballið, drengur.
Kaupið boli og veltihausa.
Verið öll velkomin.
Hver er til í núsík?
Þetta er barátta hljómsveitanna.
Sigurvegarinn fær að spila fyrir meistarann, Ernesto de la Cruz,
í veislunni hans í kvöld.
Það er miðinn okkar.
Hefjum keppnina.
Hvert er planið? Hvað ætlarðu að spila?
Auðvitað Mundu mig.
Nei, ekki það. -Það er vinsælasta lagið hans.
Það er of vinsælt.
Mundu mig. Þó ég þvælist hér og þar.
Svo mundu mig. -Mín kæra, gráttu ei.
Hvað með Poco Loco? -Það er almennilegt lag.
Litli Cruzari? Vertu klár. Los Chachalacos eru næstir.
Los Chachalacos!
Ertu alltaf svona stressaður fyrir tónleika?
Ég veit það ekki. Ég hef aldrei spilað fyrir aðra.
Þú sagðist vera tónlistarmaður.
Ég er það. Ég meina, ég verð það.
Æ. -Þegar ég vinn.
Er það planið? Þú verður að vinna. Líf þitt er í húfi.
En þú hefur aldrei gert þetta. Ég skal gera það.
Nei, ég verð að gera þetta. -Hvers vegna?
Hvernig get ég verið tónlistarmaður ef ég get ekki spilað eitt lag?
Hvaða máli skiptir það?
Ég vil ekki aðeins blessun de la Cruz
heldur vil ég sanna að ég verðskuldi hana.
Það er svo fallegt viðhorf á svo slæmum tíma.
Viltu endilega koma fram? Þá skaltu standa þig.
Þú verður að slaka á og losa þig við stressið.
Hvernig er þitt besta grito?
Mitt besta grito? -Æptu. Hrópaðu hátt.
Þetta er gott. Nú skalt þú prófa.
Gerðu það, vinur.
Komið að þér, Litli Cruzari.
Líttu á mig, Miguel. Þú getur þetta.
Fangaðu athygli þeirra og haltu henni.
Láttu þau hlusta á þig. Þú getur þetta.
Litli Cruzari!
Hvað er hann að gera? Því spilar hann ekki?
Sækið syngjandi hundana.
Que bien! Vámonos!
Seg mér himinsins lit. Ay mi amor, ay mi amor.
Segðu rauður, það er raus. Ay mi amor, ay mi amor.
Hvar set ég nú minn skó? Ay mi amor, ay mi amor.
Þú segir: "Sett'ann á þinn haus." Ay mi amor, ay mi amor.
Og þú gerir mig poco loco. Un poqul-ti-ti-to loco.
Þú lætur mig sífellt geta, ég jánka og ég játa.
Hún er eilíf, þessi gáfa.
Ég er bara un poco loco.
Nei, nei.
Ágætt miðað við dauðan gaur. -Ágætur sjálfur, hjassi.
Hann er nálægur. Finndu hann.
Þetta loco sem þú gerir. Það er bara poco skrýtið.
Og furðan sem þú vekur.
Og valdið sem þú tekur.
Svo minn hausinn skekur. Þú ert bara poco loco.
Við leitum að lifandi dreng. -Hann er 12 ára.
Hefurðu séð lifandi strák?
Un po-qui-ti-ti-ti-ti-ti-ti loco.
Þú stóðst þig vel. Ég er stoltur af þér.
Meira! Meira!
Hvert ertu að fara? -Forðum okkur héðan.
Ertu galinn? Við erum að vinna keppnina.
Dömur mínar og herrar, hér er áríðandi tilkynning.
Svipist um eftir lifandi dreng sem gengur undir nafninu Miguel.
Hann strauk frá fjölskyldunni fyrr í kvöld.
Þau vilja bara senda hann aftur til Lands hinna lifandi.
Bíddu, þú sagðir að de la Cruz væri eini ættinginn þinn.
Sá eini sem gæti sent þig heim.
Ég á fleiri ættingja en...
Gastu snúið aftur með myndina allan tímann?
Þau hata tónlist. Ég þarf blessun tónlistarmanns.
Þú laugst að mér. -Segir hver?
Líttu á mig. Ég er að gleymast, Miguel.
Ég veit ekki hvort ég endist til morguns.
Ég missi ekki af eina tækifærinu til að komast yfir brúna
svo þú getir farið að eltast við asnalegan tónlistardraum.
Þetta er ekki asnalegt. -Förum til fjölskyldunnar.
Slepptu. -Þú þakkar mér síðar.
Þú vilt ekki hjálpa mér. Þú hugsar bara um sjálfan þig.
Haltu heimskulegu myndinni og láttu mig í friði.
Nei.
Hvert fórstu, drengur?
Fyrirgefðu, drengur. Komdu aftur.
Hættu þessu, Dante. Nei, hættu.
Hann getur ekki hjálpað mér. Hættu, Dante.
Hættu, láttu mig vera.
Þú ert ekki sálnavísir. Þú ert hundsbjáni. Snáfaðu.
Þetta er hann. -Lifandi drengurinn.
Ég heyrði um hann. -Hann er á lífi.
Hann lifir. -Drengurinn er á lífi.
Hættu nú þessari vitleysu.
Þú færð blessun mína og ferð heim.
Ég vil ekki blessun þína.
Bíddu, Miguel.
Komdu aftur. Miguel.
Ég reyni að bjarga lífi þínu.
Þú eyðileggur líf mitt. -Hvað segirðu?
Tónlistin ein veitir mér hamingju og þú vilt svipta mig henni.
Þú getur aldrei skilið þetta.
Ég hélt að þú hataðir tónlist.
Ég naut hennar svo mikið. Ég man eftir tilfinningunni
þegar maðurinn minn spilaði, ég söng og ekkert annað skipti máli.
Þegar við eignuðumst Coco átti ég eitthvað annað í lífinu
mikilvægara en tónlistina. Ég vildi að við festum rætur.
Hann vildi spila fyrir heiminn.
Við færðum bæði fórnir til að uppfylla drauma okkar.
Nú þarft þú að taka ákvörðun.
Ég vil ekki velja á milli.
Því stendurðu ekki með mér? Fjölskyldan á að gera það.
Hún á að styðja mann en þú gerir það aldrei.
Góða skemmtun. -En spennandi.
El Santo. Ég er mikill aðdáandi. Mætti ég...?
Takk, herra.
Boðskort? -Það er óþarfi.
Ernesto er langalangafi minn.
Afsakið. -Þetta er poco foco.
Þú varst sjóðheitur í kvöld. -Þið líka.
Gætuð þið gert öðrum tónlistarmanni greiða?
Sigurvegarar keppninnar. Til hamingju.
Takk fyrir.
Njóttu veislunnar, litli músíkant. -Takk.
Sjáið, þetta er Ernesto.
De la Cruz.
Sefior de la Cruz.
Fyrirgefðu. Sefior de la Cruz.
Þegar tækifærið kemur máttu ekki láta það líða hjá.
Þú verður að grípa það.
Þessi er vitur Í anda.
Alveg að koma, Dante.
Sefior de la Cruz!
Hvað getum við gert? Þetta er vonlaust.
Þú verður að trúa, systir. -En hann hlustar aldrei, séra.
Hann skal hlusta. Á tónlistina.
Sefioras y sefiores. Buenas tardes, huenas noches.
Sefioritas y sefiores.
Já, að vera hér í kvöld gleður mig. "Qué alegría!"
Þessi tónlist er mín tunga. Heimurinn er mín "famílía".
Þessi tónlist er mín tunga...
Allt í lagi, vinur?
Þetta ert þú. Þú ert strákurinn sem kom frá Landi hinna lifandi.
Vissirðu af mér?
Þú ert á allra vörum. Því komstu hingað?
Ég heiti Miguel. Þú ert langalangafi minn.
Er ég langalangafi?
Ég þarf blessun þína til að komast heim og verða tónlistarmaður.
Eins og þú. Enginn annar í fjölskyldunni hlustar á mig.
Ég vonaði að þú gætir það.
Kæri vinur, með slíka hæfileika... Hvernig gæti ég annað en hlustað?
Ég er langalangafi.
Sjáðu, þetta er Frida. -Þetta er ég, Frida Kahlo.
Minn er heiðurinn, frú. -Takk.
Negrete. Infante. Hafið þið hitt barnabarnabarnið mitt?
Ég er langalangafi hans.
Hann er lifandi og tónlistarmaður í þokkabót.
Spékoppur, ekki. Spékoppur, ekki.
Ekki spékoppur.
Skál fyrir vináttu okkar.
Ég myndi flytja himin og jörð fyrir þig, félagi. Skál.
Eitur.
Ég sá um eigin áhættuleik.
Þó ég kveðji nú, mín mey. Þá mundu mig.
Þetta er allt frá aðdáendunum í Landi hinna lifandi.
Þeir færa mér allt of margar gjafir.
Hvað er að? Er þetta einum of? Það virðist þyrma yfir þig.
Nei, þetta er frábært. -En hvað?
Málið er bara að ég hef litið upp til þín alla ævi.
Þú ert maðurinn sem lét drauminn rætast.
Sástu einhvern tíma eftir því að hafa valið tónlistina umfram allt?
Það var sárt að kveðja heimabæinn og halda einn á brott...
Og yfirgefa fjölskylduna?
Já, en ég hefði ekki getað gert það öðruvísi.
Maður neitar ekki því sem manni er ætlað að verða.
Og þér, afkomanda mínum, er ætlað að verða tónlistarmaður.
Við erum listamenn, Miguel. Við tilheyrum ekki einni fjölskyldu.
Heimurinn er fjölskyldan okkar.
Flugeldasýningin er hafin.
Bráðum færist veislan í átt að Sólarupprásarskemmtuninni.
Miguel, komdu á skemmtunina. Þú verður heiðursgesturinn.
Er þér alvara? -Auðvitað, vinur.
Ég get það ekki. Ég þarf að fara heim fyrir sólarupprás.
Æ, ég þarf að koma þér heim.
Þetta var mikill heiður. Verst að þú þurfir að fara.
Vonandi deyrðu fljótt.
Þú veist hvað ég á við.
Miguel, þú færð blessun... -Við sömdum um þetta, drengur.
Hver ert þú? Hvað á þetta að þýða?
Frida, ég hélt að þú kæmist ekki.
Þú lofaðir að fara til baka með myndina mína, Miguel.
Þekkirðu þennan mann?
Ég hitti hann fyrst í kvöld. Hann sagðist þekkja þig.
Héctor?
Gerðu það, Miguel. Settu upp myndina af mér.
Þú ert að gleymast, vinur.
Hver á sök á því? -Góði minn.
Þú stalst lögunum mínum. Lögin mín gerðu þig frægan.
Hvað?
Ég gleymist því þú sagðir engum að ég hefði samið þau.
Hvaða vitleysa! De la Cruz samdi öll sín lög sjálfur.
Á ég að segja það eða þú?
Ég ætlaði ekki að eigna mér lögin. Við vorum góðir saman en þú lést
og ég söng lögin þín til að halda hluta af þér á lífi.
En rausnarlegt.
Þið spiluðuð virkilega saman.
Ég vil ekki rífast. Ég vil að þú bætir fyrir þetta.
Miguel setur upp mynd af mér og ég kemst yfir brúna.
Þá get ég séð stelpuna mína. Manstu kvöldið sem ég fór?
Það var fyrir löngu.
Við drukkum saman og þú sagðist flytja himin og jörð
fyrir félaga þinn. Ég bið þig um það núna.
Himin og jörð? Eins og í kvikmyndinni?
Hvað? -Skálaræða Dons Hidalgo.
Í kvikmynd de la Cruz, El Camino a Casa.
Ég er að tala um líf mitt. -Nei, þetta er í myndinni. Sjáðu.
Þetta er hverju orði sannara. Skálum fyrir vináttu okkar.
Ég myndi flytja himin og jörð fyrir þig, félagi.
En í myndinni eitrar Don Hidalgo drykkinn.
Skál. -Eitur.
Þetta kvöld, Ernesto. Kvöldið sem ég fór...
Við höfðum verið lengi á ferðinni og ég fékk heimþrá
og gekk frá lögunum mínum.
Gefstu upp núna þegar við erum komnir svona nálægt draumnum?
Þetta var þinn draumur. Þú spjarar þig.
Ég get þetta ekki án laganna þinna, Héctor.
Ég fer heim. Þú mátt hata mig en ég er harðákveðinn.
Ég gæti aldrei hatað þig. En við skulum skála í kveðjuskyni.
Fyrir vináttu okkar.
Ég myndi flytja himin og jörð fyrir þig, félagi. Skál.
Þú fylgdir mér á lestarstöðina en ég fékk verk Í magann.
Ég hélt að það væri eftir eitthvað sem ég borðaði.
Kannski var það chorizo-pylsan.
Eða eitthvað sem ég drakk.
Ég vaknaði dauður.
Þú byrlaðir mér eitur.
Þú ruglar saman kvikmyndum og veruleika, Héctor.
Öll þessi ár hélt ég að þetta væri bara ólán.
Mig grunaði aldrei að þú hefðir getað... Að þú...
Hvernig gastu það? -Héctor.
Öryggisverðir!
Þú rændir mig öllu, rottan þín.
Látið sjá um hann. Hann er ekki með öllum mjalla.
Ég vildi bara snúa aftur heim. Nei!
Afsakaðu, hvar vorum við?
Ég átti að fá blessun þína.
Já, alveg rétt.
Miguel, orðsporið mitt...
Það skiptir mig miklu máli og ég vil ekki að þú haldir...
Að þú hafir myrt Héctor fyrir lögin hans?
Heldurðu það nokkuð?
Nei, allir vita að þú ert góði gæinn.
Papá Ernesto, blessunin?
Öryggisverðir? Sjáið um Miguel. Hann ætlar að doka við lengur.
Ha? En ég er ættingi þinn.
Og Héctor var besti vinur minn.
Frægðin kostar sitt, Miguel.
Maður verður að gera hvað sem er til að grípa tækifærið.
Ég veit að þú skilur það.
Nei! Nei!
Sleppið mér! Nei!
Hjálp! Heyrir einhver í mér? Ég vil fara heim.
Héctor? -Stráksi?
Þú hafðir rétt fyrir þér. Ég hefði átt að fara heim til fjölskyldunnar.
Þau sögðu mér að vera ekki eins og de la Cruz en ég hlustaði ekki.
Ég sagði að mér væri sama hvort þau minntust mín.
Að mér væri sama hvort ég sæist á altarinu þeirra.
Þetta er allt í lagi, drengur.
Ég sagði að mér væri sama.
Héctor! Héctor?
Hún gleymir mér.
Hver? -Déttir mín.
Þú vildir komast yfir brúna hennar vegna.
Ég vildi sjá hana aftur. Ég hefði ekki átt að fara frá Santa Cecilia.
Ég vildi að ég gæti beðist afsökunar.
Ég vildi geta sagt henni að Papá reyndi að koma heim.
Að hann elskaði hana svo heitt.
Elsku Coco...
Coco?
Hvar fékkstu þetta?
Þetta eru Mamá Coco og Mamá Imelda.
Ert þetta þú?
Erum við skyldir?
Ég vonaðist til að sjá hana aftur og að hún saknaði mín.
Að hún setti upp mynd af mér en það gerðist aldrei.
Veistu hvað er það versta?
Þótt ég hafi aldrei fengið að sjá Coco aftur í heimi lifenda
hélt ég að ég gæti hitt hana hérna og gefið henni risaknús.
En hún er sú síðasta sem man eftir mér.
Um leið og hún hverfur úr heimi lifenda...
Þá hverfur þú héðan og færð aldrei að sjá hana.
Aldrei framar.
Ég samdi einu sinni lag til hennar.
Við sungum það á hverju kvöldi á sama tíma.
Sama hversu langt var á milli okkar.
Ég gæfi allt fyrir að geta sungið það fyrir hana einu sinni enn.
Ó, mundu mig.
Þó ég kveðji nú, mín mey. Þá mundu mig.
Mín kæra, gráttu ei.
Og þó ég fari langan veg þá ást mín aldrei dvín.
Svo syng ég leyndarljóð til þín, þú fagra stúlkan mín.
Svo mundu mig.
Papá!
Þó ég þvælist hér og þar. Þá mundu mig.
Hvert sinn er heyrirðu í gítar.
Hugur minn er hjá þér og ég hugsa bara um þig.
Þar til við föðmumst enn á ný.
Já, mundu mig.
Hann stal gítarnum þínum og lögunum þínum.
Heimurinn ætti að minnast þín frekar en de la Cruz.
Ég samdi þetta lag ekki fyrir heiminn heldur Coco.
Ég er ömurlegur langalangafi.
Ertu að grínast? Áðan hélt ég að ég væri skyldur morðingja.
Þú ert miklu skárri. Alla ævi hefur verið eitthvað
sem gerði mig öðruvísi. Ég vissi aldrei hvaðan það kom.
Nú veit ég það. Það kemur frá þér.
Ég er stoltur að vera skyldur þér. Ég er stoltur að vera skyldur honum.
Ég er líka stoltur af því að vera skyldur honum.
Dante?
Dante!
Þetta er Dante.
Imelda. -Héctor.
Þú lítur vel út.
Dante, þú vissir allan tímann að hann væri Papá Héctor.
Þú ert sálnavísir.
Hver er góður sálnavísir? Það ert þú.
Dante.
Þarna eru þau.
Miguelito. Þetta er Miguel. Hann er heill á húfi.
Hamingjunni sé lof. Qué bueno.
Ég var svo áhyggjufull. Guði sé lof að við fundum þig.
En þú... Hversu oft þarf ég að reka þig frá mér?
Imelda.
Ég vil ekkert af þér vita hvorki í lífi né dauða.
Það tók marga áratugi að bjarga fjölskyldunni undan mistökum þínum.
Hann hittir þig í fimm mínútur og ég þarf að veiða hann upp úr gryfju.
Ég var ekki þar vegna Héctors.
Hann var þar vegna mín. Hann reyndi að hjálpa mér heim.
Ég vildi ekki hlusta en hann hafði rétt fyrir sér.
Ekkert er fjölskyldunni mikilvægara.
Nú vil ég fá blessun þína.
Þrátt fyrir skilyrðin. En fyrst verð ég að finna de la Cruz.
Til að fá myndina af Héctori.
Hvað? -Svo hann sjái Coco aftur.
Héctor á heima á altarinu. Hann er einn af fjölskyldunni.
Hann yfirgaf fjölskylduna.
Hann reyndi að komast heim en de la Cruz myrti hann.
Það er satt, Imelda. -Hvað með það?
Þú skilur mig eftir eina með lítið barn
og á ég að fyrirgefa þér?
Imelda, ég...
Héctor.
Tími minn er á þrotum. Það er Coco.
Hún gleymir þér.
Þú þarft ekki að fyrirgefa honum en við megum ekki gleyma honum.
Ég vildi gleyma þér.
Ég vildi að Coco gleymdi þér líka, en...
Þetta er mín sök, ekki þín.
Mér þykir fyrir þessu, Imelda.
Miguel, ef við finnum myndina viltu þá snúa aftur heim?
Ekki meiri tónlist?
Fjölskyldan í fyrsta sæti.
Ég get ekki fyrirgefið þér.
En ég skal hjálpa þér.
Hvernig komumst við nálægt de la Cruz?
Ég gæti vitað um eina leið.
Sólarupprásarskemmtun!
Gangi þér vel, vinur. -Takk, Frida.
Ég skal... -Snertu mig ekki.
Allir með planið á hreinu? -Finnum myndina af Héctori.
Færum Miguel hana. -Sendum Miguel heim.
Allir með krónublöð?
Nú þurfum við bara að finna de la Cruz.
Já?
Þekki ég þig ekki?
Þetta færðu fyrir að myrða ástina í lífi mínu.
Hver...? -Hún er að tala um mig.
Er ég ástin í lífi þínu? -Veit ekki. Ég er þér enn reið.
Héctor, hvernig...?
Þetta færðu fyrir að reyna að myrða ömmubarnið mitt.
Ömmubarn? -Hún er að tala um mig.
Bíddu, ert þú skyldur Héctori?
Myndin.
Eltið hann.
Verðir, hjálpið mér.
Þú sagðir ástin í lífi þínu. -Ég veit ekki hvað ég sagði.
Ég heyrði það.
Allir á sinn stað. Hálf mínúta til stefnu.
Miguel, ég er með hana.
Flýtið ykkur.
Dömur mínar og herrar,
hinn eini og sanni Ernesto de la Cruz!
Komið henni af sviðinu.
Syngdu. Syngdu.
Slepptu mér.
Ég hafði gleymt þessari tilfinningu.
Þú hefur það ennþá.
Miguel, þú færð blessun mína.
Til að fara heim, setja upp myndirnar af okkur og aldrei...
Aldrei aftur spila tónlist.
Aldrei gleyma hversu heitt fjölskyldan þín elskar þig.
Þú ferð heim.
Þú ferð ekki fet.
Imelda!
Farið öll frá. Farið frá. Komið ekki skrefi nær mér.
Dante!
Hættu, Ernesto. Láttu drenginn vera.
Ég hef lagt of hart að mér til að láta hann eyðileggja allt.
Hann er lifandi barn, Ernesto.
Hann er ógn.
Heldurðu að ég leyfi honum að fara með mynd af þér í Land hinna lifandi?
Og halda minningu þinni á lofti? Nei.
Þú ert heigull. -Ég er Ernesto de la Cruz.
Besti tónlistarmaður allra tíma.
Héctor er tónlistarmaðurinn.
Þú myrtir hann bara og stalst lögunum hans.
Myrti hann?
Ég er tilbúinn að gera hvað sem er til að grípa tækifærið.
Hvað sem er.
Nei.
Miguel!
Afsakaðu, gamli vinur. Sýningin heldur áfram.
Kæra fjölskyldan mín.
Morðingi!
Hljómsveit, einn og tveir...
Ó, mundu mig. Þó ég kveðji nú...
Sjáið.
Góður kisi.
Leggðu mig niður. Nei, ekki. Ég bið þig. Hættu þessu.
Nei! Nei!
Hverju missti ég af?
Duglegur, Dante.
Miguel!
Héctor, myndin af þér... Ég týndi henni.
Allt í lagi, mijo. Það er...
Héctor! Héctor?
Coco.
Nei, við getum fundið myndina.
Sólin fer að rísa, Miguel.
Ég get ekki farið frá þér.
Ég lofaði að setja upp myndina og að þú gætir hitt Coco.
Tími okkar beggja er á þrotum.
Nei, hún má ekki gleyma þér.
Ég vildi bara að hún vissi hvað ég unni henni heitt.
Héctor. -Þú færð blessun okkar, Miguel.
Engin skilyrði.
Nei, Papá Héctor.
Nei!
Farðu heim. -Ég leyfi Coco ekki að gleyma þér.
Þarna er hann.
Bíddu, Miguel.
Hvar hefurðu verið? -Ég verð að hitta Mamá Coco.
Hvað ertu að gera með þennan? Komdu með hann.
Vertu kyrr, Miguel.
Mamá Coco? Heyrirðu í mér? Þetta er Miguel.
Ég hitti pabba þinn. Manstu eftir Papá?
Gerðu það. Ef þú gleymir honum hverfur hann fyrir fullt og allt.
Miguel, opnaðu dyrnar.
Var þetta ekki gítarinn hans? Sþilaði hann ekki fyrir þig?
Sérðu? Þarna er hann. Manstu eftir Papá?
Miguel! -Gerðu það. Ekki gleyma honum.
Hvað ertu að gera konugreyinu? Þetta er allt í lagi.
Hvað hefur hlaupið í þig?
Ég hélt að ég hefði glatað þér.
Fyrirgefðu, Papá.
Nú erum við öll saman og það skiptir mestu máli.
Nei, ekki öll.
Allt í lagi, Mamá. Miguel, biddu Coco afsökunar.
Mamá Coco?
Biddu hana afsökunar.
Mamá Coco? Pabbi þinn vildi að þú fengir þetta.
Bíddu, Mamá.
Ó, mundu mig.
Þó ég kveðji nú, mín mey.
Þá mundu mig.
Mín kæra, gráttu ei.
Og þó ég fari langan veg
þá ást mín aldrei dvín. Svo syng ég leyndarljóð til þín,
þú fagra stúlkan mín.
Svo, mundu mig.
Þó ég þvælist hér og þar.
Þá mundu mig.
Hvert sinn er heyrirðu í gítar.
Hugur minn er hjá þér og ég hugsa bara um þig.
Þar til við föðmumst enn á ný.
Já, mundu mig.
Elena? Hvað er að, elskan?
Ekki neitt, Mamá. Alls ekki neitt.
Papá söng alltaf þetta lag fyrir mig.
Hann elskaði þig, Mamá Coco.
Pabbi þinn elskaði þig svo heitt.
Ég geymdi bréfin frá honum.
Ljóð sem hann orti handa mér.
Papá var tónlistarmaður.
Þegar ég var lítil
sungu þau Mamá svo falleg lög.
ÁRI SÍÐAR
Mundu mig
Hér er einn helsti fjársjóður Santa Cecilia.
Heimili virta lagahöfundarins Héctors Rivera.
Í bréfum sem Héctor skrifaði Coco, dóttur sinni, mátti finna textana
við uppáhaldslögin ykkar. Ekki aðeins Mundu mig.
Þetta er Papá Julio.
Þarna eru Rosita frænka og Victoria frænka.
Þessir tveir heita Oscar og Felipe.
Þetta eru ekki bara gamlar myndir heldur fjölskyldan okkar
og þau stóla á okkur að minnast sín.
Segðu mig galinn og kalla mig flón.
Njóttu heimsóknarinnar, Héctor.
Í síðasta draumi ég sá þig í sjón.
Papá. -Coco.
Er ég opnaði munn kom út indælis lag.
Og við kyrjuðum saman þann kunnuga brag.
Og sú laglína snart okkar sálnanna streng.
Já, og hrynur sem hreyfðist með undranna tón.
Og gagnkvæma ástin um eilífð mun lifa.
Í hverju slagi míns stolta corazón.
Og gagnkvæma ástin um eilífð mun lifa.
Í hverju slagi míns stolta corazón.
Ay, mi familia. Oiga mi gente.
Canten a coro. Hlustið nú á mig.
Og gagnkvæma ástin um eilífð mun lifa.
Í hverju slagi míns stolta corazón.
Ay, mi familia. Oiga mi gente.
Canten a coro. Hlustið nú á mig.
Og gagnkvæma ástin um eilífð mun lifa.
Í hverju slagi míns stolta corazón.