Μετάφραση: fata morgana @ subs4free.com
Καμιά φορά νομίζω ότι είμαι καταραμένος.
Εξαιτίας ενός πράγματος που συνέβη πριν καν γεννηθώ.
Βλέπετε, πριν από πολύ καιρό, ήταν μια οικογένεια.
Ο μπαμπάς ήταν μουσικός.
Αυτός και η οικογένειά του τραγουδούσαν, χόρευαν και ευγνωμωνούσαν τη μοίρα τους.
Όμως είχε και ένα όνειρο.
Να παίξει για τον κόσμο.
Και μια μέρα...
Έφυγε με την κιθάρα του.
Και δεν επέστρεψε ποτέ.
Και η μαμά...
Δεν είχε χρόνο να κλαίει για τον μουσικό που το έσκασε.
Αφού εξόρισε παντελώς τη μουσική από τη ζωή της,
βρήκε έναν τρόπο να φροντίζει την κόρη της.
Σήκωσε τα μανίκια και έμαθε να φτιάχνει παπούτσια.
Θα μπορούσε να φτιάχνει καραμέλες. Ή πυροτεχνήματα.
Ή γυαλιστερά βρακιά για παλαιστές.
Μα όχι.
Διάλεξε τα παπούτσια.
Μετά έμαθε και την κόρη της να φτιάχνει παπούτσια.
Και αργότερα, έμαθε και τον γαμπρό της.
Μετά μπήκαν στη δουλειά τα εγγόνια της.
Καθώς η οικογένειά της μεγάλωνε, μεγάλωνε και η επιχείρησή της.
Η μουσική είχε διαλύσει την οικογένειά της.
Όμως τα παπούτσια τούς κρατούσαν όλους ενωμένους.
Αυτή η γυναίκα ήταν η προ-προ-προγιαγιά μου, η μαμά Ιμέλντα.
Πέθανε πολύ καιρό πριν γεννηθώ εγώ.
Όμως η οικογένειά μου ακόμα λέει την ιστορία της...
κάθε χρόνο, ανήμερα της Μέρας των Νεκρών.
Και το κοριτσάκι της; Είναι η προγιαγιά μου, η μαμά Κόκο.
Γεια σου, μαμά Κόκο.
Τι κάνεις, Χούλιο;
Βασικά με λένε Μιγκέλ.
Η μαμά Κόκο δυσκολεύεται να θυμάται διάφορα.
Όμως κι έτσι είναι ωραία να μιλάς μαζί της.
Έτσι, της τα λέω όλα.
Παλιά έτρεχα έτσι.
Όμως τώρα τρέχω έτσι, είναι πολύ πιο γρήγορα.
Η νικήτρια είναι η παλαιστής Κόκο!
Έχω λακκάκι απ' αυτή την πλευρά, αλλά όχι από την άλλη.
Με λακκάκι, χωρίς λακκάκι.
Μιγκέλ, φάε το φαγητό σου.
Η γιαγιά μου είναι η κόρη της μαμάς Κόκο.
Είσαι πετσί και κόκκαλο, γιε μου. Φάε ακόμα λίγο.
Όχι, ευχαριστώ.
Ρώτησα αν θέλεις κι άλλα ταμάλες.
Ναι;
Αυτό κατάλαβα κι εγώ!
Η γιαγιά διοικεί το σπίτι ακριβώς όπως το έκανε και η μαμά Ιμέλντα.
Όχι μουσική!
Νομίζω ότι είμαστε η μόνη οικογένεια στο Μεξικό που μισεί τη μουσική.
Τους δικούς μου δεν τους πειράζει.
Όμως εγώ...
- Να γυρίσεις μέχρι το μεσημέρι. - Σ' αγαπώ, μαμά!
Εγώ δεν είμαι σαν την υπόλοιπη οικογένεια.
- Γεια σου, Μιγκέλ. - Γεια.
- Ευχαριστώ πολύ! - Παρακαλώ, Μιγκέλ!
Ντάντε!
Κάτσε. Ξάπλωσε. Ανάσκελα. Κουνήσου.
Κόλλα πέντε.
Καλό σκυλί, Ντάντε!
Ξέρω ότι δε θα έπρεπε να αγαπώ τη μουσική.
Όμως δε φταίω εγώ.
Αυτός φταίει. Ο Ερνέστο ντε λα Κρουζ.
Ο σπουδαιότερος μουσικός όλων των εποχών.
Σ' αυτήν εδώ την πλατεία, ο νεαρός Ερνέστο ντε λα Κρουζ
έκανε τα πρώτα του βήματα στην πορεία του
να γίνει ο πιο αγαπημένος τραγουδιστής στην ιστορία του Μεξικού.
Ήταν ένας ασήμαντος από τη Σάντα Σεσίλια, σαν εμένα.
Όμως όταν έπαιζε μουσική, έκανε τον κόσμο να τον ερωτεύεται...
Έπαιξε σε ταινίες.
Είχε την πιο ωραία κιθάρα.
Μπορούσε να πετάξει!
Και έγραφε τα καλύτερα τραγούδια.
Όμως το αγαπημένο μου είναι...
Να με θυμάσαι
Ακόμα κι αν πρέπει να σε αποχαιρετήσω
Να με θυμάσαι
Μην κλάψεις γι' αυτό
Γιατί σε έχω στην καρδιά μου, κι ας είμαι μακριά
Σου τραγουδώ ένα μυστικό τραγούδι
Κάθε βράδυ που είμαστε χώρια
Κι ας πρέπει να φύγω μακριά
Να με θυμάσαι
Κάθε φορά που θα ακούς μια θλιμμένη κιθάρα
Να ξέρεις ότι είμαι μαζί σου με τον μόνο τρόπο που μπορώ
Μέχρι να σε έχω πάλι στην αγκαλιά μου
Ζούσε μια ζωή που μόνο να ονειρεύεσαι μπορείς...
Να με θυμάσαι...
Μέχρι το 1942.
Όταν τον πλάκωσε μια τεράστια καμπάνα.
Θέλω να γίνω σαν αυτόν.
Καμιά φορά κοιτάω τον ντε λα Κρουζ...
και νιώθω λες και είμαστε συνδεδεμένοι με κάποιο τρόπο.
Σκέφτομαι πως αν αυτός μπορούσε να παίξει μουσική...
ίσως μια μέρα μπορέσω κι εγώ!
Αν δεν ήταν η οικογένειά μου.
Αχ, μικρέ.
Ζήτησα να μου γυαλίσεις τα παπούτσια, όχι να μου πεις την ιστορία της ζωής σου.
Ναι, συγγνώμη.
Απλώς δεν μπορώ να τα συζητάω αυτά στο σπίτι, οπότε...
Κοίτα, αν ήμουν στη θέση σου, θα πήγαινα στους δικούς μου και θα έλεγα
"Είμαι μουσικός! Πάρτε το απόφαση!"
Δε θα μπορούσα ποτέ να το πω αυτό.
Είσαι μουσικός, σωστά;
Δεν ξέρω. Δηλαδή, παίζω μόνο για τον εαυτό μου.
Ο ντε λα Κρουζ έγινε ο καλύτερος μουσικός του κόσμου κρύβοντας τις ικανότητές του;
Όχι!
Βγήκε στην πλατεία και έπαιξε δυνατά!
Δες, στήνουν για απόψε. Ο μουσικός διαγωνισμός για τη Μέρα των Νεκρών.
Θέλεις να γίνεις σαν το ίνδαλμά σου; Να δηλώσεις συμμετοχή!
Η οικογένειά μου θα φρίκαρε τελείως.
Κοίτα, αν φοβάσαι τόσο, τότε καλά να περάσεις, φτιάχνοντας παπούτσια.
Έλα, τι έλεγε πάντα ο ντε λα Κρουζ;
Άρπαξε την ευκαιρία σου;
Δείξε μου τι έχεις, μικρέ.
Θα είμαι το πρώτο σου ακροατήριο.
Μιγκέλ!
- Γιαγιάκα! - Τι κάνεις εδώ;
Να αφήσεις ήσυχο τον εγγονό μου!
Κυρά μου, να χαρείς, απλώς μου γυάλιζε τα παπούτσια.
Ξέρω τα κολπάκια σας, μαριάτσι.
- Τι σου είπε; - Απλώς μου έδειχνε την κιθάρα του.
Ντροπή σου! Ο εγγονός μου είναι ένα μικρό αγγελούδι!
Δε θέλει καμιά σχέση με τη μουσική σου, μαριάτσι!
Μείνε μακριά του!
Καημενούλη μου!
Τώρα είσαι καλά, γιε μου.
Ξέρεις ότι δεν κάνει να είσαι σ' αυτό το μέρος.
Θα έρθεις σπίτι. Τώρα.
Πόσες φορές σου έχουμε πει;
Εκείνη η πλατεία είναι γεμάτη με μαριάτσι.
Ναι, θείο Μπέρτο.
Όχι, όχι! Φύγε από δω! Φύγε!
Είναι απλώς ο Ντάντε.
Ποτέ μη δίνεις όνομα σε αδέσποτο. Θα σε ακολουθεί για πάντα.
Τώρα πήγαινε να φέρεις το παπούτσι μου.
Βρήκα τον γιο σου στην πλατεία των μαριάτσι.
Αμάν, Μιγκέλ!
Ξέρεις τη γνώμη της γιαγιάς για την πλατεία.
Απλώς γυάλιζα παπούτσια.
Τα παπούτσια ενός μουσικού.
Μα στην πλατεία υπάρχει περαντζάδα!
Αν η γιαγιά λέει τέρμα η πλατεία, τότε τέρμα η πλατεία.
- Και απόψε; - Τι είναι απόψε;
Θα έχουν έναν διαγωνισμό ταλέντων.
- Και έλεγα να... - Δηλώσεις συμμετοχή;
Ίσως;
Πρέπει να έχεις ταλέντο, για να πας σε διαγωνισμό ταλέντων.
Τι θα κάνεις; Θα γυαλίσεις παπούτσια;
Είναι η Μέρα των Νεκρών. Κανείς δε θα πάει πουθενά.
Απόψε έχει να κάνει με την οικογένεια.
Στο δωμάτιο του βωμού. Πάμε.
Μη με κοιτάς έτσι.
Η Μέρα των Νεκρών είναι η μόνη μέρα του χρόνου
που μας επισκέπτονται οι πρόγονοί μας.
Βάζουμε τις φωτογραφίες τους στο βωμό, για να μπορούν να περάσουν τα πνεύματά τους.
Αυτό είναι πολύ σημαντικό.
Αν δεν τις βάλουμε, δεν μπορούν να έρθουν.
Φτιάξαμε όλα αυτά τα φαγητά.
Βάλαμε τα πράγματα που αγαπούσαν στη ζωή, γιε μου.
Όλη αυτή η δουλειά για να ενωθεί η οικογένεια.
Δε θέλω να φεύγεις στα κρυφά ένας θεός ξέρει πού.
Πού πας;
- Νόμιζα ότι είχαμε τελειώσει. - Θεέ μου!
Το να είσαι μέλος αυτής της οικογένειας σημαίνει να είσαι παρών γι' αυτήν.
Δε θέλω να σε δω να καταντήσεις σαν τον...
- Σαν τον μπαμπά της μαμάς Κόκο; - Ποτέ μην αναφέρεις αυτόν τον άντρα!
- Καλύτερα να μείνει ξεχασμένος. - Μα εσύ τον...
Μα εγώ απλώς... Μα... Εγώ...
Μπαμπά; Ο μπαμπάς γύρισε;
Μαμά, ηρέμησε, ηρέμησε.
Έρχεται ο μπαμπάς;
Όχι, μαμά. Όλα θα πάνε καλά. Εγώ είμαι εδώ.
Ποια είσαι εσύ;
Ξεκουράσου, μαμά.
Σου φέρομαι σκληρά, γιατί σε νοιάζομαι, Μιγκέλ.
Μιγκέλ;
Τι θα κάνουμε μ' αυτό το αγόρι;
Έχεις δίκιο. Αυτό ακριβώς του χρειάζεται.
Εσύ είσαι. Έλα μέσα. Έλα, Ντάντε. Βιάσου.
Θα μου δημιουργήσεις μπελάδες, μικρέ. Κάποιος μπορεί να με ακούσει.
Μακάρι κάποιος να ήθελε να με ακούσει.
Κάποιος άλλος από σένα.
Εντάξει!
Τέλεια!
Πρέπει να τραγουδώ.
Πρέπει να παίζω.
Η μουσική δεν είναι απλά μέσα μου.
Είμαι εγώ.
Όταν η ζωή με απογοητεύει, παίζω την κιθάρα μου.
Ο υπόλοιπος κόσμος μπορεί να ακολουθεί τους κανόνες, όμως εγώ...
Πρέπει να ακολουθήσω την καρδιά μου!
Ξέρεις εκείνο το συναίσθημα,
σαν να αιωρείται ένα τραγούδια στον αέρα, και παίζει μόνο για σένα;
Μια αίσθηση τόσο οικεία
Που μπορείς να απλώσεις το χέρι και να την αγγίξεις
Ποτέ δεν ήξερα
Ότι θα μπορούσα να θέλω κάτι τόσο πολύ
Όμως είναι αλήθεια
Πρέπει να έχεις πίστη, αδερφή.
Μα πάτερ, ποτέ δε θα με ακούσει.
Θα ακούσει τη μουσική!
Μόνο ένα τραγούδι
έχει τη δύναμη να αλλάξει την καρδιά.
Ποτέ μην υποτιμάς τη δύναμη της μουσικής.
Μα ο πατέρας μου δε θα δώσει ποτέ την άδειά του.
Πλέον δε ζητώ την άδεια κανενός.
Όταν δεις την ευκαιρία σου, μην την αφήσεις να σε προσπεράσει.
Πρέπει να την αρπάξεις.
Σενιόρ ντε λα Κρουζ, εσείς πώς αρπάξατε τη δική σας ευκαιρία;
Έπρεπε να έχω πίστη στο όνειρό μου.
Κανείς δε θα μου το έφερνε έτομοι στο ταψί.
Ήταν στο χέρι μου να το αρπάξω.
Να το αρπάξω γερά και να το πραγματοποιήσω.
Τέρμα πια το κρυφτούλι, Ντάντε. Πρέπει να αρπάξω την ευκαιρία μου.
Θα παίξω στην πλατεία των Μαριάτσι, κι ας γίνει ό,τι θέλει.
Η Μέρα των Νεκρών έχει ξεκινήσει!
Όχι, όχι!
Πρέπει να κάνουμε ένα καθαρό μονοπάτι. Τα πέταλα οδηγούν τους προγόνους μας σπίτι.
Μαμά! Πού να βάλουμε αυτό το τραπέζι;
- Στην αυλή, παιδιά. - Το θέλεις δίπλα στην κουζίνα;
Ναι, δίπλα στο άλλο.
Μπες από κάτω, γρήγορα!
- Μιγκέλ; - Τίποτα.
Μαμά, μπαμπά, εγώ...
Μιγκέλ, η γιαγιά σου έχει μια υπέροχη ιδέα.
Αποφασίσαμε ότι είναι ώρα να έρθεις και εσύ στο εργαστήριο!
- Τι; - Τέρμα πια το γυάλισμα παπουτσιών!
Θα τα φτιάχνεις, κάθε μέρα, μετά το σχολείο.
Ό Μιγκελίτο μας...
θα συνεχίσει την οικογενειακή παράδοση.
Και ανήμερα της Μέρας των Νεκρών κιόλας!
Οι πρόγονοί σου θα είναι περήφανοι.
Θα δημιουργείς σανδάλια, σαν τη θεία Βικτόρια.
Και επίσημα παπούτσια, σαν τον μπαμπά σου, Χούλιο.
Μα αν δεν είμαι καλός στην υποδηματοποιία;
Μιγκέλ. Έχεις την οικογένειά σου που θα σε καθοδηγήσει.
Είσαι ένας Ριβέρα.
Και ένας Ριβέρα είναι...
Υποδηματοποιός.
Μέχρι το κόκαλο.
Μπράβο το αγόρι μου!
Μπέρτο! Φέρε το καλό πράγμα!
Ντάντε!
Όχι, Ντάντε, πάψε!
Όχι, όχι!
Όχι!
Η κιθάρα του ντε λα Κρουζ;
Μπαμπά;
Μαμά Κόκο.
Ο μπαμπάς σου είναι ο Ερνέστο ντε λα Κρουζ;
Μπαμπά! Μπαμπά!
Ερνέστο ντε λα Κρουζ
Μπαμπά, μπαμπά! Αυτός είναι!
Ξέρω ποιος είναι ο προ-προ-πάππους μου!
Μιγκέλ, κατέβα από κει.
Ο μπαμπάς της μαμάς Κόκο ήταν ο Ερνέστο ντε λα Κρουζ!
Για τι πράγμα μιλάς;
Θα γίνω μουσικός!
Τι είναι αυτά;
Κρατάς μυστικά από την οικογένειά σου;
Φταίει όλος αυτός ο χρόνος που περνά στην πλατεία.
Γεμίζει το κεφάλι του με τρελές φαντασιώσεις.
Δεν είναι φαντασίωση.
Αυτός ο άντρας ήταν ο Ερνέστο ντε λα Κρουζ.
Ο σπουδαιότερος μουσικός όλως των εποχών.
Ποτέ δεν ξέραμε κάτι γι' αυτόν τον άντρα.
Όμως όποιος κι αν ήταν, εγκατέλειψε την οικογένειά του.
Δεν είναι αυτό μέλλον για τον γιο μου.
Μα, μπαμπά, είπες ότι η οικογένειά μου θα με καθοδηγήσει.
Λοιπόν, ο ντε λα Κρουζ είναι η οικογένειά μου.
Είναι γραφτό μου να παίξω μουσική!
Ποτέ! Η μουσική αυτού του άντρα ήταν μια κατάρα! Δε θα το επιτρέψω!
- Μα αν μόνο... - Μιγκέλ.
Θα ακούσεις την οικογένειά σου. Τέρμα πια η μουσική.
- Ακούστε με μόνο να παίζω. - Τέρμα η συζήτηση.
Θέλεις να καταλήξεις σαν αυτόν τον άντρα; Ξεχασμένος;
Έξω από τον βωμό της οικογένειάς σου;
Δε με νοιάζει αν θα είμαι σε κάποιο χαζο-βωμό!
- Όχι! - Μαμά!
Ορίστε. Πάει η κιθάρα. Τέρμα η μουσική.
Έλα. Θα νιώσεις καλύτερα αφού φας με την οικογένειά σου.
Δε θέλω να είμαι σ' αυτή την οικογένεια!
Μιγκέλ, Μιγκέλ!
Θέλω να παίξω στην πλατεία! Όπως ο ντε λα Κρουζ.
Μπορώ ακόμα να δηλώσω συμμετοχή;
- Έχεις όργανο; - Όχι. Μα αν δανειστώ μια κιθάρα...
Οι μουσικοί πρέπει να φέρνουν τα δικά τους όργανα.
Αν βρεις μια κιθάρα, μικρέ, θα σε βάλω στην λίστα.
Συγγνώμη, μπορώ να δανειστώ την κιθάρα σου;
Λυπάμαι, μικρέ.
- Μήπως σας περισσεύει μια κιθάρα; - Όχι.
- Χρειάζομαι μια κιθάρα, για λίγο μόνο. - Φύγε από δω, μικρέ.
Προ-προ-πάππου.
Τι να κάνω;
Άρπαξε την ευκαιρία σου!
Όχι, όχι. Ντάντε, πάψε! Ηρέμησε.
Συγγνώμη.
Σενιόρ ντε λα Κρουζ.
Σε παρακαλώ, μη θυμώσεις.
Είμαι ο Μιγκέλ. Είμαι ο δισέγγονός σου.
Πρέπει να το δανειστώ αυτό.
Η οικογένειά μας πιστεύει ότι η μουσική είναι κατάρα.
Κανείς τους δεν καταλαβαίνει. Όμως ξέρω ότι εσύ θα καταλάβαινες.
Θα μου έλεγες να ακολουθήσω την καρδιά μου.
Να αρπάξω την ευκαιρία μου.
Οπότε, αν δε σε πειράζει...
Θα παίξω στην πλατεία. Ακριβώς σαν εσένα!
Τι τρέχει;
Κάποιος έκλεψε την κιθάρα του ντε λα Κρουζ.
Το τζάμι είναι σπασμένο, δες!
Λοιπόν, ποιος είναι μέσα;
Συγγνώμη, δεν είναι αυτό που φαίνεται. Ο ντε λα Κρουζ είναι ο...
Δεν είναι κανείς εδώ!
- Μιγκέλ! - Μαμά!
Μιγκέλ, γύρνα σπίτι!
Θεέ μου! Αγοράκι, είσαι καλά;
Έλα να σε βοηθήσω.
Ευχαριστώ. Εγώ...
Πρόσεχε!
Δες πόσο μεγάλωσε!
Ντάντε; Με βλέπεις;
Στάσου! Τι γίνεται;
Ντάντε! Ντάντε!
- Συγγνώμη! - Μιγκέλ;
- Μιγκέλ;
Είσαι εδώ. Εδώ-εδώ.
Και μπορείς να μας δεις;
Ο Μιγκελίτο μας!
- Θυμίστε μου από πού σας ξέρω; - Είμαστε η οικογένειά σου, γιε μου.
Θεία Ροζίτα;
Ναι.
Μπαμπά Χούλιο;
Γεια σου!
Θεία Βικτόρια;
Δε μοιάζει τελείως νεκρός.
Όμως δεν είναι ούτε και τελείως ζωντανός.
Χρειαζόμαστε τη μαμά Ιμέλντα.
Θα ξέρει πώς να το διορθώσουμε αυτό.
Η μαμά Ιμέλντα!
Δεν μπορούσε να περάσει!
Έχει κολλήσει! Στην άλλη πλευρά!
Θείο Όσκαρ;
Θείο Φελίπε;
Γεια σου, Μιγκέλ.
Έχω μια αίσθηση ότι αυτό έχει κάποια σχέση με σένα.
Μα αν η μαμά Ιμέλντα δεν μπορεί να έρθει σε μας...
Τότε θα πάμε εμείς σ' αυτήν!
Πάμε!
Έλα, Μιγκέλ, είναι εντάξει.
Ντάντε;
Ντάντε!
Ντάντε, περίμενέ με!
Πρέπει να μείνεις μαζί μου, αγόρι μου.
Δεν ξέρεις...
Πού...
Δηλαδή δεν είναι όνειρο.
- Στ' αλήθεια υπάρχετε. - Νόμιζες πως δεν υπήρχαμε;
Δεν ξέρω. Νόμιζα ότι ίσως είναι μια από εκείνες τις ψεύτικες ιστορίες...
που λένε στα παιδιά οι μεγάλοι, σαν τις βιταμίνες.
Μιγκέλ, οι βιταμίνες είναι πραγματικές.
Τώρα πια αρχίζω να πιστεύω ότι θα μπορούσαν και να είναι.
- Κόρη μου, δεν είναι ευγενικό να κοιτάς... - Παναγ...
Αυτά είναι...
Μαγικά πλάσματα!
- Μα αυτά είναι... - Αληθινά μαγικά πλάσματα.
Πνευματικά όντα.
Οδηγούν τις ψυχές στο ταξίδι τους.
Πρόσεχε πού πατάς, κάνουν κουράδες παντού.
Καλωσορίσατε και πάλι στη Γη των Νεκρών.
Παρακαλώ να έχετε πρόχειρες τις προσφορές για να ξαναμπείτε.
Καλωσορίσατε και πάλι. Έχετε να δηλώσετε κάτι;
- Μερικά τσούρο, από την οικογένειά μου. - Τι ωραία!
Αν έχετε προβλήματα στο ταξίδι σας...
οι υπάλληλοι τους Τμήματος Οικογενειακών Επανενώσεων θα σας βοηθήσουν.
Επόμενη οικογένεια, παρακαλώ.
Οι φωτογραφίες σας είναι στον βωμό του γιου σας. Καλά να περάσετε.
Ευχαριστούμε.
Μην ξεχνάτε, να επιστρέψετε πριν από την ανατολή!
Καλά να περάσετε!
Επόμενος;
Η φωτογραφία σου είναι στον βωμό του οδοντιάτρου σου.
- Καλά να περάσεις. - Φχαριστώ.
Επόμενος.
Ναι, εγώ είμαι, η Φρίντα Κάλο.
Να παραλείψουμε το σκανάρισμα;
Είμαι σε τόσο πολλούς βωμούς που θα κατακλυστεί το μαραφέτι σου.
Φτου. Φαίνεται πως κανείς δεν έβαλε τη φωτογραφία σου... Φρίντα;
Εντάξει, όταν είπα ότι είμαι η Φρίντα μόλις τώρα...
Αυτό ήταν ψέμα. Και ζητώ συγγνώμη γι' αυτό.
Χωρίς φωτογραφία σε βωμό δεν μπορείς να περάσεις τη γέφυρα.
Ξέρεις κάτι; Θα πεταχτώ λίγο απέναντι. Ούτε που θα καταλάβεις ότι έλειπα.
Σχεδόν... Έφτασα...
Λίγο μόνο... ακόμα...
- Για πάμε. - Καλά. Εντάξει. Σκασίλα μου.
Χαζο-λουλουδάτη γέφυρα!
Δεν ξέρω τι θα έκανα αν κανείς δεν έβαζε τη φωτογραφία μου.
- Επόμενος; - Έλα, γιε μου, σειρά μας.
Καλωσόρισες και πάλι, φίλε. Έχεις να δηλώσεις κάτι;
Η αλήθεια είναι πως ναι.
Γεια.
Καλείται η Μάρτα Γκονζάλες Ράμος...
Η Μάρτα Γκονζάλες Ράμος παρακαλώ να έρθει στο επίπεδο επτά.
Μου λείπει η μύτη μου.
Έλα, βοήθησέ μας, φίλε.. Έχουμε να πάμε σε ένα σωρό βωμούς απόψε.
Δε θα επισκεφθούμε την πρώην γυναίκα σου, Στάνλεϊ, για τη Μέρα των Νεκρών!
Απαιτώ να μιλήσω με τον υπεύθυνο!
Λυπάμαι, κυρία μου, εδώ λέει ότι κανείς δεν έβαλε τη φωτογραφία σας.
Η οικογένειά μου πάντα, μα πάντα βάζει τη φωτογραφία μου στον βωμό.
Αυτό το κουτί του διαβόλου σου λέει μόνο ψέματα.
Μαμά Ιμέλντα;
Η οικογένειά μου!
Δε με αφήνουν να περάσω τη γέφυρα.
Πες σ' αυτή τη γυναίκα και το κουτί της ότι η φωτογραφία μου είναι στον βωμό!
Βασικά δεν καταφέραμε να πάμε στον βωμό.
- Τι; - Πετύχαμε στον δρόμο...
Μιγκέλ;
Μαμά Ιμέλντα.
Τι τρέχει εδώ;
Είστε η οικογένεια Ριβέρα;
- Λοιπόν, είστε καταραμένοι. - Τι;
Τη Μέρα των Νεκρών δίνουμε στους νεκρούς. Εσύ έκλεψες από τους νεκρούς.
Μα δεν έκλεβα την κιθάρα!
- Κιθάρα; - Ήταν του προ-προπάππου μου.
Θα ήθελε να την πάρω.
Δε μιλάμε γι΄ αυτόν τον μουσικό.
Είναι νεκρός γι' αυτή την οικογένεια.
Είστε όλοι νεκροί βασικά.
Συγγνώμη, τίνος μαγικό πλάσμα είναι αυτό;
- Αυτός είναι ο Ντάντε. - Δε μοιάζει με μαγικό πλάσμα.
Μοιάζει με έναν κανονικό σκύλο.
Ή με κάποιο λουκάνικο που κάποιος ξέχασε σε ένα κουρείο.
Ό,τι κι αν είναι, εγώ...
Είμαι τρομερά αλλεργικός.
Μα ο Ντάντε δεν έχει τρίχωμα.
Κι εγώ δεν έχω μύτη, αλλά έτσι έχει το πράγμα.
Όμως τίποτα από όλα αυτά δεν εξηγεί γιατί δεν μπόρεσα να περάσω στην άλλη πλευρά.
Πήρες τη φωτογραφία μου από τον βωμό;
Ήταν ατύχημα.
Πώς θα τον στείλουμε πίσω;
Λοιπόν, μιας και είναι οικογενειακή υπόθεση...
Μια οικογενειακή κατάρα λύνεται αν πάρεις την ευλογία της οικογένειάς σου.
Αυτό μόνο;
Πάρε την ευλογία της οικογένειάς σου, και όλα θα ξαναγίνουν φυσιολογικά.
Όμως πρέπει να το κάνετε ως την ανατολή.
- Τι θα γίνει την ανατολή; - Αμάν! Το χέρι σου!
Μιγκέλ. Δεν θέλουμε να λιποθυμάς.
Όμως μην ανησυχείς. Η οικογένειά σου είναι εδώ.
Μπορείς να πάρεις την ευλογία τώρα κιόλας.
Κατιφές, κατιφές...
Συγγνώμη, σενιόρα.
Λοιπόν, κοίτα τον ζωντανό και πες το όνομά του.
- Μιγκέλ. - Τέλεια!
- Τώρα πες: "Σου δίνω την ευλογία μου". - Σου δίνω την ευλογία μου.
Σου δίνω την ευλογία μου να πας σπίτι...
Να ξαναβάλεις τη φωτογραφία μου στον βωμό...
Και ποτέ να μην ξαναπαίξεις μουσική!
Τι; Δεν μπορεί να το κάνει αυτό!
Θεωρητικώς, μπορεί να προσθέσει ό,τι όρους θέλει.
- Καλώς. - Μετά δώσε το λουλούδι στον Μιγκέλ.
Πάνε οι σκελετοί!
Πλατεία των μαριάτσι, σού 'ρχομαι!
Δυο δευτερόλεπτα, και ήδη αθέτησες την υπόσχεσή σου!
Δεν είναι δίκαιο, πρόκειται για τη ζωή μου!
Εσύ ήδη έζησες τη δική σου.
Μπαμπά Χούλιο, ζητώ την ευλογία σου.
Θεία Ροζίτα;
Όσκαρ; Φελίπε; Θεία Βικτόρια;
Μην δυσκολεύεις τα πράγματα, γιε μου.
Θα πας στο σπίτι με τον δικό μου τρόπο, ή δε θα πας καθόλου.
Στ' αλήθεια μισείς τόσο πολύ τη μουσική;
Δε θα σε αφήσω να πάρεις τον ίδιο δρόμο μ' εκείνον!
Τον ίδιο δρόμο που πήρε εκείνος.
Αυτός είναι της οικογένειας.
Άκου τη μαμά Ιμέλντα.
- Απλώς σε προσέχει. - Φέρσου λογικά.
Επιτρέψτε μου, πρέπει να πάω τουαλέτα.
Επιστρέφω αμέσως.
Μήπως να του λέγαμε ότι δεν υπάρχουν τουαλέτες στη Γη των Νεκρών;
Πάμε.
Έχουμε μια οικογένεια που ψάχνει ένα ζωντανό αγόρι.
Θέλω να γίνω μουσικός. Χρειάζομαι την ευλογία ενός μουσικού.
Πρέπει να βρούμε τον προ-προ-πάππου μου.
Στάσου, νεαρέ.
Βρήκα το αγοράκι!
Συγγνώμη! Με συγχωρείτε, παιδιά.
Συγγνώμη.
Ντάντε.
Διατάρασσε την ησυχία. Δραπέτευσε από τον αστυνομικό.
Ψεύτικα φρύδια.
- Αυτό είναι παράνομο; - Πάρα πολύ.
- Πρέπει να σοβαρευτείς, φίλε. - Φίλε;
Τι ευγενικό που το λες, γιατί είχα μια πολύ χάλια Μέρα των Νεκρών.
Θα ήθελα έναν φίλο τώρα.
Και οι φίλοι βοηθάνε τους φίλους τους.
Άκου, αν με αφήσεις να περάσω από τη γέφυρα απόψε, θα σου το ανταποδώσω.
Σου αρέσει ο ντε λα Κρουζ; Είμαστε παλιά φιλαράκια εμείς οι δυο.
Μπορώ να σου βρω θέσεις μπροστά-μπροστά στη θεαματική παράστασή του της ανατολής.
Θα σου βρω πάσο για τα παρασκήνια. Θα τον γνωρίσεις.
Μόνο άφησέ με να περάσω τη γέφυρα.
Θα έπρεπε να σε μπαγλαρώσω για την υπόλοιπη γιορτή.
Όμως η βάρδια μου σχεδόν τελείωσε και...
θέλω να επισκεφθώ τη ζωντανή οικογένειά μου.
Οπότε θα σε αφήσω, με προειδοποίηση.
Θα μου επιστρέψεις τουλάχιστον το κουστούμι μου;
Μπα.
Καταραμένος να 'σαι.
Στ' αλήθεια ξέρεις τον ντε λα Κρουζ;
Ποιος θέλει να ... Είσαι ζωντανός!
Ναι, είμαι ζωντανός.
Κι αν θέλω να επιστρέψω στη Γη των Ζωντανών,
χρειάζομαι την ευλογία του ντε λα Κρουζ.
Αυτό είναι παράξενα συγκεκριμένο.
Είναι ο προ-προ-πάππους μου.
Είναι ο προ-προ τι;
Στάσου, στάσου, στάσου.
Όχι, στάσου. Στάσου. Στάσου.
Στάσου, στάσου, στάσου!
Ναι! Θα επιστρέψεις στη Γη των Ζωντανών!
Ξέρεις κάτι; Ίσως δεν είναι και τόσο καλή...
Μικρέ, μπορώ να σε βοηθήσω.
Κι εσύ εμένα. Μπορούμε να αλληλοβοηθηθούμε.
Όμως το κυριότερο, μπορείς να με βοηθήσεις!
Μιγκέλ!
- Είμαι ο Χέκτορ. - Ωραία.
Περίμενέ με, μικρέ!
Θα σκοτωθεί!
Χρειάζομαι την πνευματική οδηγό μου...
Πεπίτα.
Ποιος έχει το λουλούδι που ακούμπησε ο Μιγκέλ;
Ορίστε... Καλό πλασματάκι...
Μπογιά για παπούτσια
Μείνε ακίνητος.
Κοίτα πάνω. Πάνω.
Εντάξει.
Πιο νεκρός πεθαίνεις.
Άκου, λοιπόν, Μιγκέλ. Αυτό το μέρος συντηρείται από τις αναμνήσεις.
Όταν σε θυμούνται καλά, βάζουν τη φωτογραφία σου, και τότε περνάς τη γέφυρα
και επισκέπτεσαι τους ζωντανούς τη Μέρα των Νεκρών.
Εκτός κι αν είσαι εγώ.
Εσύ δεν μπορείς να περάσεις;
Κανείς δεν έβαλε ποτέ τη φωτογραφία μου.
Όμως εσύ μπορείς να το αλλάξεις αυτό!
- Αυτός είσαι; - Κούκλος, ε;
Δηλαδή εσύ θα με πας στον προ-προ-πάππου μου,
κι εγώ θα βάλω τη φωτογραφία σου όταν πάω σπίτι;
Πουλιά στον αέρα πιάνεις!
Ναι, φοβερή ιδέα! Ναι!
Ένα προβληματάκι μόνο. Είναι δύσκολο να βρεις τον ντε λα Κρουζ,
και εγώ πρέπει να περάσω τη γέφυρα σύντομα, απόψε ας πούμε.
Έχεις λοιπόν κανέναν άλλον συγγενή εδώ;
Κάποιον λιγάκι πιο... εύκαιρο;
Μπα.
Μην παίζεις μαζί μου, μικρέ. Πρέπει να έχεις και άλλους συγγενείς.
Μόνο τον ντε λα Κρουζ.
Αν δεν μπορείς να με βοηθήσεις, θα τον βρω μόνος μου.
Εντάξει, καλώς.
Θα σε πάω στον προ-προ-πάππου σου.
Δε θα είναι εύκολο, ξέρεις. Είναι πολυάσχολος άνθρωπος.
Στάσου, τι κάνεις;
Περπατώ σαν σκελετός. Για να μην ξεχωρίζω.
Όχι. Οι σκελετοί δεν περπατάνε έτσι.
- Εσύ περπατάς έτσι. - Όχι, δεν περπατώ.
Πάψε!
Η Παράσταση της Ανατολής του Ερνέστο ντε λα Κρουζ;
Τέλειο!
Κάθε χρόνο ο προ-προ-πάππους σου
δίνει αυτή την χαζο-παράσταση για να τιμήσει το τέλος της Μέρας των Νεκρών.
- Και εσύ μπορείς να μας βάλεις μέσα! - Βασικά...
Είπες ότι έχεις εισιτήρια μπροστά-μπροστά!
Αυτό... Ήταν ψέμα. Ζητώ συγγνώμη γι΄αυτό.
Χαλάρωσε, μικρέ. Έλα, θα σε πάω σ' αυτόν.
- Πώς; - Ξέρω πού κάνει πρόβα.
Ελπίζω να έχεις το φόρεμα μου, Χέκτορ!
Γεια σου, Σέζι!
Γεια!
Σέζι! Έχασα το φόρεμα.
Παναγία μου!
Πρέπει να ντύσω 40 χορευτές μέχρι την ανατολή!
- Και χάρη σε σένα... - Σέζι...
- Μου λείπει μια Φρίντα. - Σέζι...
- για το πρώτο νούμερο. - Ντάντε.
Ντάντε!
Δε θα έπρεπε να είμαστε εδώ.
Ντάντε! Έλα εδώ!
Πώς μπήκες εδώ μέσα;
Απλώς ακολούθησα το...
Ο πανίσχυρος σκύλος Σόλο!
Οδηγός των περιπλανώμενων ψυχών.
Ποιανού το πνεύμα οδήγησες σε μένα;
Δε νομίζω ότι είναι οδηγός πνευμάτων.
Τα μαγικά πλάσματα αυτού του κόσμου παίρνουν πολλές μορφές.
Είναι εξίσου μυστηριώδη, όσο και ισχυρά.
Ή ίσως είναι απλώς ένας σκύλος.
Έλα! Χρειάζομαι τα μάτια σου.
Είσαι το ακροατήριο.
Σκοτάδι!
Και από το σκοτάδι... Μια γιγάντια παπάγια!
Από την παπάγια ξεχύνονται χορευτές.
Και οι χορευτές είναι... Όλοι εγώ!
Και πάνε να πιουν από το γάλα της μητέρας τους.
Η οποία είναι ένας κάκτος. Που όμως είμαι πάλι εγώ!
Και το γάλα της δεν είναι γάλα...
Αλλά δάκρυα.
Είναι πολύ προφανές;
Νομίζω ότι είναι ακριβώς όσο προφανές χρειάζεται.
Θα βοηθούσε λίγη μουσική.
Τι λες να έκανες...
Και μετά θα μπορούσε να...
Κι αν όλα έπαιρναν φωτιά;
Ναι! Φωτιά, παντού!
Εμπνευσμένο!
Έχεις το πνεύμα ενός καλλιτέχνη!
Οι χορευτές βγαίνουν. Η μουσική αχνοσβήνει. Τα φώτα κλείνουν.
Και ο Ερνέστο ντε λα Κρουζ ανεβαίνει στη σκηνή.
Λέει μερικά τραγούδια, ο ήλιος ανατέλλει, όλοι ζητωκραυγάζουν.
Συγγνώμη, πού είναι ο πραγματικός ντε λα Κρουζ;
Ο Ερνέστο δεν κάνει πρόβες.
Παραείναι απασχολημένος με το πάρτι που φιλοξενεί στον πύργο του.
Μικρέ, δεν κάνει να εξαφανίζεσαι έτσι.
Έλα, πάψε να ενοχλείς τις διασημότητες.
Είπες ότι ο προ-προ-πάππους μου θα ήταν εδώ!
Είναι στην άλλη άκρης της πόλης και κάνει ένα μεγάλο πάρτι!
Τον αλήτη! Ποιος δεν πηγαίνει στις πρόβες του;
Αν είστε τόσο κολλητοί, πώς και έτσι δε σε κάλεσε;
Εσένα είναι προ-προ-πάππους σου. Πώς και έτσι δε σε κάλεσε εσένα;
Γκουστάβο, ξέρεις τίποτα γι' αυτό το πάρτι;
Είναι περιζήτητο.
Όμως αν δεν είσαι στη λίστα των καλεσμένων, δε θα μπεις ποτέ,
Λουκάνικο!
Είναι ο Λουκάνικος!
Πολύ αστείο, παιδιά. Ξεκαρδιστήκαμε πάλι.
Λουκάνικο;
Αυτός ο τύπος είναι διάσημος.
Έλα, ρώτα τον πώς πέθανε.
Δε θέλω να το συζητήσω.
Πνίγηκε με ένα λουκάνικο!
Δεν πνίγηκα, εντάξει; Είχα τροφική δηλητηρίαση, που είναι τελείως διαφορετικό.
Γι' αυτό δε μου αρέσουν οι μουσικοί.
Ένα μάτσο φαντασμένα βλακόμουτρα!
Εγώ είμαι μουσικός!
- Αλήθεια; - Να...
Αν όντως θέλεις να πας στον Ερνέστο...
υπάρχει ένας μουσικός διαγωνισμός στην πλατεία ντε λα Κρουζ.
Ο νικητής θα παίξει στο πάρτι του.
Όχι, όχι, μικρέ! Είσαι τρελός, αν πιστεύεις...
Πρέπει να πάρω την ευλογία του προ-προ-πάππου μου.
Ξέρεις πού μπορώ να βρω μια κιθάρα;
Ξέρω κάποιον.
Τον βρήκες, Πεπίτα; Βρήκες το αγοράκι μας;
Μια πατημασιά! Είναι από μια μπότα Ριβέρα!
- Νούμερο 37. - Και μισό.
- Ανατομική. - Ο Μιγκέλ.
Γιατί στο καλό θέλεις να γίνεις μουσικός;
Ο προ-προ-πάππους μου είναι μουσικός.
Που πέρασε τη ζωή του, παίζοντας σαν μαϊμού για τελείως αγνώστους;
Όχι, ευχαριστώ, δε θα πάρω.
Τι ξέρεις εσύ...
Λοιπόν, πόσο μακριά είναι αυτή η κιθάρα;
Σχεδόν φτάσαμε.
Μην αργείς, μικρέ. Έλα!
Ξάδερφε Χέκτορ!
Παιδιά!
Χέκτορ!
Θείε, τι νέα;
Είναι συγγενείς σου;
Ναι, κατά κάποιον τρόπο.
Είμαστε τα άτομα χωρίς φωτογραφίες ή βωμούς.
Χωρίς οικογένεια να επισκεφτούμε.
Σχεδόν ξεχασμένοι, καταλαβαίνεις;
Γι' αυτό αλληλοαποκαλούμαστε ξάδερφε ή θείε, ή ό,τι λάχει.
- Χέκτορ! - Θεία Τσέλος!
Ευχαριστώ πολύ!
Κρατήστε και για μένα.
Είναι εδώ ο Τσιτσαρόν;
Στο σπιτάκι. Δεν ξέρω αν έχει όρεξη για επισκέπτες.
Σε ποιον δεν αρέσει μια επίσκεψη από τον ξάδερφο Χέκτορ;
Καλησπέρα, Τσιτσαρόν.
Δε θέλω να δω τη χαζοφάτσα σου, Χέκτορ.
Έλα, είναι η Μέρα των Νεκρών.
- Σου έφερα μια μικρή προσφορά. - Φύγε από δω!
Θα το έκανα, Τσιτς, όμως το θέμα είναι...
ότι εγώ και ο φίλος μου ο Μιγκέλ... πρέπει να δανειστούμε την κιθάρα σου.
- Την κιθάρα μου; - Ναι.
Την πολύτιμη, αγαπημένη κιθάρα μου;
Σου υπόσχομαι ότι θα την ξαναφέρουμε.
Όπως τότε που υποσχέθηκες ότι θα ξαναφέρεις το βαν μου;
- Ή το ψυγειάκι μου; - Να...
Ή τις καλές πετσέτες μου, το λάσο, τον μηρό μου;
- Όχι, όχι όπως αυτά. - Πού είναι ο μηρός μου, βρε...
Είσαι καλά, φιλαράκο;
Χάνομαι, Χέκτορ.
Το νιώθω.
Δε θα μπορούσα να παίξω σ' αυτήν, ακόμα κι αν το ήθελα.
Εσύ... Παίξε μου κάτι.
Ξέρεις ότι δεν παίζω πια, Τσιτς.
Η κιθάρα είναι για τον μικρό.
Αν τη θέλεις,
πρέπει να την κερδίσεις.
Μόνο για σένα, φίλε μου.
Καμιά παραγγελιά;
Ξέρεις το αγαπημένο μου, Χέκτορ.
Όλοι ξέρουν τη Χουανίτα
Τα μάτια της έχουν διαφορετικό χρώμα
Τα δόντια της πετάνε
Και το πηγούνι της είναι στραβό
Και τα κοκαλάκια της σέρνονται στο πάτωμα
Δεν πάει έτσι ο στίχος.
Έχει παιδιά εδώ.
Τα μαλλιά της είναι σαν ρείκια
Είναι στραβοκάνα
Κι αν δεν ήμουν τόσο άσχημος
Ίσως μου έδινε μια ευκαιρία.
Μου φέρνει αναμνήσεις.
Ευχαριστώ.
Στάσου, τι συνέβη;
Ξεχάστηκε.
Όταν δεν έχει απομείνει πια κανείς ζωντανός που να σε θυμάται...
εξαφανίζεσαι από αυτόν τον κόσμο.
Το λέμε "Ο οριστικός θάνατος".
Πού πήγε;
Κανείς δεν ξέρει.
Μα εγώ τον γνώρισα.
Θα μπορούσα να τον θυμάμαι, όταν επιστρέψω.
Όχι, δεν λειτουργεί έτσι, μικρέ.
Οι αναμνήσεις μας...
Πρέπει να περνάνε από γενιά σε γενιά, από αυτούς που μας ήξεραν στη ζωή.
Με τις ιστορίες που λένε για μας.
Όμως δεν έχει μείνει κανείς ζωντανός που να περνά τις ιστορίες του Τσιτς.
Συμβαίνει σε όλους κάποια στιγμή.
Έλα, ντε λα Κρουζίτο, έχεις να κερδίσεις έναν διαγωνισμό.
Μου είπες ότι μισείς τους μουσικούς. Ποτέ δεν είπες ότι είσαι μουσικός κι εσύ.
Από πού νομίζεις ότι ξέρω τον προ-προ-πάππου σου;
Κάποτε παίζαμε μαζί.
Του έμαθα όλα όσα ξέρει.
Τι λες; Έπαιζες με τον Ερνέστο ντε λα Κρουζ;
Τον μεγαλύτερο μουσικό όλων των εποχών;
Πλάκα έχεις. Τα μεγαλύτερα φρύδια ίσως.
Όμως η μουσική του δε λέει και πολλά.
Δεν ξέρεις τι λες.
Καλωσόρισες στην πλατεία ντε λα Κρουζ.
Ώρα για παράσταση, μικρέ.
Ό,τι θέλετε, μπλούζες, κουνάμενες φιγούρες.
Καλωσορίσατε όλοι!
Ποιος είναι έτοιμος για λίγη μουσική;
Είναι η μάχη των συγκροτημάτων, φίλοι μου!
Ο νικητής θα παίξει με τον ίδιο τον μαέστρο...
Τον Ερνέστο ντε λα Κρουζ, στην αποψινή του φιέστα!
Αυτό είναι το εισιτήριό μας, μικρέ.
Ας ξεκινήσει ο διαγωνισμός!
Λοιπόν, ποιο είναι το σχέδιο; Τι θα παίξεις;
Εννοείται το "Να με θυμάσαι".
Όχι, όχι αυτό. Όχι.
Έλα, είναι το πιο δημοφιλές τραγούδι.
Παραείναι δημοφιλές.
Να με θυμάσαι, κι ας πρέπει να φύγω μακριά
Να με θυμάσαι...
Δε θα επιτρέψω να κλάψεις
Τι θα έλεγες για το "Τρελούτσικος";
Αυτό, ναι!
Ντε λα Κρουζίτο, ανάμενε.
Λος Τσακαλάκος, είστε οι επόμενοι.
Λος Τσακαλάκος!
Πάντα είσαι τόσο αγχωμένος πριν βγεις στη σκηνή;
Δεν ξέρω. Ποτέ δεν έχω βγει σε σκηνή.
Τι; Είπες ότι είσαι μουσικός!
Μα είμαι! Δηλαδή, θα γίνω.
Μόλις κερδίσω.
Αυτό είναι το σχέδιό σου;
Όχι, πρέπει να κερδίσεις, Μιγκέλ.
Η ζωή σου κυριολεκτικά εξαρτάται από τη νίκη.
Και δε το έχεις ξανακάνει ποτέ;
- Θα πάω εγώ. - Όχι.
- Εγώ πρέπει να το κάνω. - Γιατί;
Αν δεν μπορώ να βγω και να παίξω ένα τραγούδι...
πώς μπορώ να αποκαλούμαι μουσικός;
Τι σημασία έχει αυτό;
Δε θέλω απλώς να πάρω την ευλογία του ντε λα Κρουζ.
Θέλω να αποδείξω...
Ότι την αξίζω.
Τι γλυκό συναίσθημα!
Σε μια τόσο ακατάλληλη στιγμή!
Εντάξει! Εντάξει.
Εντάξει, θέλεις να παίξεις; Τότε πρέπει να παίξεις!
Πρώτα, πρέπει να χαλαρώσεις. Ηρέμησε τα νεύρα σου.
Τώρα δείξε μου την καλύτερη τσιρίδα σου.
Την καλύτερη τσιρίδα μου;
Έλα! Τσίριξε δυνατά. Δώσε.
Νιώθεις τόσο ωραία... Εντάξει, τώρα εσύ.
Έλα, μικρέ.
Ντε λα Κρουζίτο! Σειρά σου!
Μιγκέλ, κοίταξέ με. Έλα, κοίτα με!
Πάμε!
Μπορείς να το κάνεις.
Άρπαξε την προσοχή τους και μην την αφήσεις!
- Χέκτορ... - Κάν' τους να ακούσουν, μικρέ. Το' χεις.
Ο ντε λα Κρουζίτο!
Τι κάνει; Γιατί δεν παίζει;
Φέρτε πίσω τον σκύλο που τραγουδούσε!
Τι χρώμα έχει ο ουρανός
Αχ, αγάπη μου!
Μου λες πως είναι κόκκινος
Αχ, αγάπη μου!
Πού να βάλω τα παπούτσια μου;
Αχ, αγάπη μου!
Μου λες, βάλτα στο κεφάλι σου!
Αχ, αγάπη μου!
Με κάνεις λίγο τρελό, λιγάκι τρελό
Έτσι όπως με αναγκάζεις να μαντεύω
Κουνάω το κεφάλι μου και συμφωνώ
Θα το θεωρήσω ευλογία
που είμαι μόνο λίγο τρελός
Όχι κι άσχημα για νεκρός.
Ούτε και εσύ τα πας άσχημα, παχουλούλη.
Είναι κοντά. Βρες τον.
Έτσι όπως με τρέλανες, είμαι μόνο λίγο τρελός
Όταν δε βγάζεις νόημα
Όταν δε δίνεις λογαριασμό
κουνάω το κεφάλι μου
Είσαι μόνο λιγάκι τρελός
Είσαι και ο πρώτος, Μιγκελίτο!
Ψάχνουμε ένα ζωντανό παιδί.
Περίπου δώδεκα ετών;
Είδατε ένα ζωντανό αγόρι;
Τα πήγες καλά! Είμαι περήφανος για σένα.
- Πού πας; - Πρέπει να φύγουμε από δω.
Τι; Είσαι τρελός. Πάνω που θα κερδίζαμε.
Κυρίες και κύριοι, έχω μια επείγουσα ανακοίνωση.
Παρακαλώ να έχετε το νου σας για ένα ζωντανό αγόρι.
Απαντά στο όνομα Μιγκέλ.
Νωρίτερα απόψε το έσκασε από την οικογένειά του.
Εκείνοι απλώς θέλουν να τον στείλουν πίσω στη Γη των Ζωντανών.
Για στάσου. Είπες ότι ο ντε λα Κρουζ είναι ο μόνος συγγενής σου.
Ο μόνος που μπορεί να σε στείλει σπίτι.
Έχω κι άλλους συγγενείς, μα...
Τόση ώρα μπορούσες να είχες πάει πίσω τη φωτογραφία μου;
Μα αυτοί μισούν τη μουσική. Χρειάζομαι την ευλογία ενός μουσικού.
- Μου είπες ψέματα! - Κοίτα ποιος μιλάει!
Κοίτα με. Με ξεχνάνε, Μιγκέλ.
Δεν ξέρω καν αν θα βγάλω τη νύχτα.
Δε θα χάσω τη μόνη ευκαιρία μου να περάσω εκείνη τη γέφυρα
επειδή εσύ θέλεις να ζήσεις μια χαζή μουσική φαντασίωση.
- Δεν είναι χαζή. - Θα σε πάω στους δικούς σου.
- Άφησέ με. - Θα με ευχαριστείς αργότερα.
Δε θέλεις να βοηθήσεις εμένα. Νοιάζεσαι μόνο για τον εαυτό σου.
- Κράτα τη χαζο-φωτογραφία σου. - Όχι!
- Όχι, όχι! - Μείνει μακριά μου!
Όχι!
Μικρέ, πού πήγες;
Μικρέ;
Συγγνώμη! Γύρνα πίσω!
Ντάντε, ηρέμησε.
Μη, Ντάντε, πάψε.
Δεν μπορεί να με βοηθήσει.
Ντάντε, πάψε.
Σταμάτα.
Άσε με ήσυχο!
Δεν είσαι οδηγός ψυχών, είσαι απλά ένα χαζό σκυλί.
Τώρα φύγε από δω!
Αυτός είναι!
Είναι εκείνο το ζωντανό αγόρι!
Άκουσα γι' αυτόν, κοίτα!
Είναι ζωντανός.
Αυτή η ανοησία θα τελειώσει τώρα, Μιγκέλ!
Θα σου δώσω την ευλογία μου, και θα πας σπίτι!
Δε θέλω την ευλογία σου!
Μιγκέλ! Σταμάτα!
Γύρνα πίσω!
Μιγκέλ!
Προσπαθώ να σου σώσω τη ζωή.
- Μου καταστρέφεις τη ζωή. - Τι;
Η μουσική είναι το μόνο πράγμα που με κάνει ευτυχισμένο.
Και εσύ θέλεις να μου το πάρεις αυτό.
Ποτέ δεν πρόκειται να καταλάβεις.
Ακόμα κι αν μου στοιχίσει τη ζωή, Γιορόνα
δε θα πάψω να σε αγαπώ
Νόμιζα ότι μισούσες τη μουσική.
Τη λάτρευα.
Θυμάμαι εκείνη την αίσθηση.
Όταν ο άντρας μου έπαιζε, κι εγώ τραγουδούσα.
Και τίποτα άλλο δεν είχε σημασία.
Μα όταν αποκτήσαμε την Κόκο...
ξαφνικά υπήρχε κάτι στη ζωή μου που είχε μεγαλύτερη σημασία από τη μουσική.
Ήθελα να θεσπίσω κάποιους κανόνες.
Αυτός ήθελε να παίζει για τον κόσμο.
Όλοι μας κάναμε μια θυσία, για να πάρουμε αυτό που θέλαμε.
Τώρα πρέπει και εσύ να διαλέξεις.
Μα εγώ δε θέλω να διαλέξω πλευρά.
Γιατί δεν μπορείς να είσαι με το μέρος μου;
Αυτό υποτίθεται πως κάνει η οικογένεια.
Σε στηρίζει.
Όμως εσύ ποτέ δε θα με στηρίξεις.
Καλά να περάσετε.
Τι συναρπαστικό!
Ελ Σάντο!
Είμαι μεγάλος φαν σου.
Θα σε πείραζε αν...
Ευχαριστώ, σενιόρ.
Πρόσκληση;
Είναι εντάξει, είμαι ο δισέγγονος του Ερνέστο.
Συγγνώμη, κύριοι.
Παιδιά, είναι ο Τρελούτσικος!
Τα' σπαγες απόψε!
Και εσείς.
Ως μουσικός προς μουσικός, χρειάζομαι μια χάρη.
Οι νικητές του διαγωνισμού. Συγχαρητήρια, παιδιά.
Ευχαριστώ, παιδιά.
- Να απολαύσεις το πάρτι, μικρέ μουσικέ. - Ευχαριστώ.
Δες, είναι ο Ερνέστο.
Ντε λα Κρουζ.
Κύριε ντε λα Κρουζ!
Με συγχωρείτε!
Κύριε ντε λα Κρουζ!
Κύριε ντε λα...
Όταν δεις την ευκαιρία σου, δεν πρέπει να την αφήσεις να σε προσπεράσει.
Πρέπει να την αρπάξεις.
Σχεδόν φτάσαμε, Ντάντε.
Κύριε ντε λα Κρουζ!
Κύριε ντε λα...
Μα τι μπορούμε να κάνουμε; Δεν έχουμε ελπίδα.
Πρέπει να έχεις ελπίδα, αδερφή.
Μα, πάτερ, δε θα με ακούσει ποτέ.
Θα ακούσει τη μουσική!
Κυρίες και κύριοι
Πολύ καλησπέρα σας
Δεσποινίδες και κυρίες
Το να είμαι εδώ μαζί σας απόψε
μου φέρνει χαρά, μεγάλη χαρά
γιατί αυτή η μουσική είναι η γλώσσα μου
και ο κόσμος είναι η οικογένειά μου
γιατί αυτή η μουσική είναι η γλώσσα μου
και ο κόσμος είναι η οικογένειά μου
γιατί αυτή η μουσική είναι η γλώσσα μου
και ο κόσμος είναι η οικογένειά μου
γιατί αυτή η μουσική είναι η γλώσ...
Είσαι εντάξει, μικρέ;
Είσαι εσύ!
Είσαι εκείνο το αγόρι.
Εκείνο που ήρθε από τη Γη των Ζωντανών.
Ξέρεις για μένα;
Όλοι μιλάνε μόνο για σένα.
Γιατί ήρθες εδώ;
Είμαι ο Μιγκέλ.
Ο δισέγγονός σου.
Έχω δισέγγονο;
Χρειάζομαι την ευλογία σου.
Για να γυρίσω σπίτι μου και να γίνω μουσικός σαν εσένα.
Η υπόλοιπη οικογένειά μας...
δε θέλει να με ακούσει.
Όμως ήλπιζα να με ακούσεις εσύ.
Αγόρι μου, με ένα ταλέντο σαν το δικό σου...
Πώς θα μπορούσα να μην ακούσω;
Έχω δισέγγονο!
Δείτε, είναι η Φρίντα.
Ναι, εγώ είμαι, η Φρίντα Κάλο.
Είναι τιμή μας, σενιόρα.
Ευχαριστώ.
Νεγκρέτε, Ινφάντε, γνωρίσατε τον δισέγγονό μου;
Ο δισέγγονός μου!
Είναι ζωντανός, και μουσικός, από πάνω!
Λακκάκι, χωρίς λακκάκι.
Χωρίς λακκάκι!
Στη φιλία μας!
Θα κινήσω γη και ουρανό για σένα, φίλε μου! Εβίβα!
Δηλητήριο!
Ξέρεις, έκανα μόνος μου όλα μου τα ακροβατικά.
Αν και πρέπει να σε αποχαιρετήσω, να με θυμάσαι...
Όλα αυτά προήλθαν από τους απίθανους φαν μου στη Γη των Ζωντανών.
Μου αφήνουν περισσότερες προσφορές απ' όσες ξέρω τι να κάνω.
Τι τρέχει;
Σου έπεσαν πολλά; Μοιάζεις σαν κεραυνοβολημένος.
Όχι, όχι, όλα είναι τέλεια.
- Αλλά; - Απλώς...
Σε θαύμαζα όλη μου τη ζωή.
Είσαι ο άνθρωπος που πραγματικά τα κατάφερε.
Όμως... μετάνιωσες ποτέ;
Που προτίμησες τη μουσική από όλα τα άλλα;
Ήταν δύσκολο να αποχαιρετήσω τη γενέτειρά μου.
Να φύγω ολομόναχος.
Να αφήσεις την οικογένειά σου;
Ναι.
Όμως δε θα μπορούσα να είχα κάνει κάτι διαφορετικό.
Δεν μπορείς να αρνηθείς αυτό που είναι γραφτό να γίνεις.
Και εσύ, δισέγγονέ μου, είναι γραφτό να γίνεις μουσικός.
Εσύ κι εγώ είμαστε καλλιτέχνες, Μιγκέλ.
Δεν μπορούμε να ανήκουμε σε μια οικογένεια.
Ο κόσμος είναι η οικογένειά μας!
Ξεκίνησαν τα πυροτεχνήματα!
Σύντομα το πάρτι θα προελάσει από την πόλη, για την παράστασή μου την ανατολή.
Μιγκέλ, πρέπει να έρθεις στην παράσταση!
Θα είναι ο τιμώμενος καλεσμένος μου.
- Το εννοείς; - Φυσικά, αγόρι μου.
Δεν μπορώ.
Πρέπει να γυρίσω σπίτι πριν την ανατολή.
Πρέπει να βιαστώ να σε στείλω σπίτι!
Ήταν τιμή μου.
Λυπάμαι που σε βλέπω να φεύγεις, Μιγκέλ.
Ελπίζω να πεθάνεις πολύ σύντομα.
Ξέρεις τι εννοώ.
Μιγκέλ...
Σου δίνω την ευλογία μου.
Είχαμε μια συμφωνία, μικρέ!
Ποιος είσαι εσύ; Τι σημαίνει αυτό;
Φρίντα! Νόμιζα ότι δεν μπορούσες να έρθεις.
Είπες ότι θα πας πίσω τη φωτογραφία μου.
Μου το υποσχέθηκες, Μιγκέλ.
Ξέρεις αυτόν τον άντρα;
Τον γνώρισα απόψε.
Μου είπε ότι σε ξέρει.
Χέκτορ;
Σε παρακαλώ, Μιγκέλ.
Βάλε πίσω τη φωτογραφία μου.
Φίλε μου, σε ξεχνάνε...
Και ποιος φταίει γι' αυτό;
- Χέκτορ, σε παρακαλώ. - Πήρες τα τραγούδια μου.
Τα τραγούδια μου σε έκαναν διάσημο.
- Τι; - Αν με ξεχνάνε,
είναι επειδή ποτέ δεν είπες σε κανέναν ότι τα έγραψα εγώ.
Αυτό είναι τρελό. Ο ντε λα Κρουζ έγραψε μόνος του όλα τα τραγούδια του.
Θέλεις να του το πεις εσύ, ή να το πω εγώ;
Χέκτορ, δεν είχα ποτέ σκοπό να πάρω όλα τα εύσημα.
Ήμασταν φοβερή ομάδα, μα...
Εσύ πέθανες, και εγώ έλεγα τα τραγούδια σου μόνο επειδή ήθελα να σε κρατήσω ζωντανό.
Τι γενναιόδωρο!
Όντως παίζατε μαζί.
Κοίτα, δε θέλω να τσακώνομαι γι' αυτό.
Απλώς θέλω να το διορθώσεις.
Ο Μιγκέλ μπορεί να βάλει τη φωτογραφία μου.
- Χέκτορ. - Κι εγώ μπορώ να περάσω τη γέφυρα.
Θα μπορούσα να δω το κορίτσι μου.
Ερνέστο.
Θυμάσαι τη βραδιά που έφυγα;
Πάει πολύς καιρός από τότε.
Ήπιαμε μαζί.
Και μου είπες ότι θα κινήσεις γη και ουρανό για τον φίλο σου.
Λοιπόν, σου το ζητώ τώρα.
Γη και ουρανό;
- Όπως στην ταινία; - Τι;
Αυτή είναι η πρόποση του δον Χιντάλγκο.
Στην ταινία του ντε λα Κρουζ, "Ο δρόμος προς το σπίτι".
Μιλάω για την πραγματική ζωή μου, Μιγκέλ.
Όχι, είναι εκεί.
Δες!
Αυτό απαιτεί μια πρόποση!
Στη φιλία μας!
Θα κινούσα γη και ουρανό για σένα, φίλε μου.
Όμως στην ταινία, ο δον Χιντάλγκο δηλητηριάζει το ποτό.
Εβίβα.
Δηλητήριο!
Εκείνη τη βραδιά, Ερνέστο.
Τη βραδιά που έφυγα.
Δίναμε παραστάσεις στον δρόμο για μήνες.
Νοστάλγησα το σπίτι μου και μάζεψα τα τραγούδια μου.
Θέλεις να τα παρατήσεις τώρα;
Όταν είμαστε τόσο κοντά στο όνειρό μας;
Αυτό ήταν το δικό σου όνειρο. Θα τα καταφέρεις.
Δεν μπορώ να το κάνω χωρίς τα τραγούδια σου, Χέκτορ.
Πάω σπίτι, Ερνέστο.
Μίσησέ με, αν θέλεις, όμως το έχω πάρει απόφαση.
Δε θα μπορούσα ποτέ να σε μισήσω.
Αν πρέπει να φύγεις, θα σε αποχαιρετήσω με μια πρόποση.
Στη φιλία μας.
Θα κινούσα γη και ουρανό για σένα, φίλε μου.
Εβίβα!
Με συνόδευσες ως τον σιδηροδρομικό σταθμό.
Όμως ένιωσα έναν πόνο στο στομάχι.
Σκέφτηκα ότι μάλλον θα είναι κάτι που έφαγα.
Ίσως ήταν εκείνο το λουκάνικο, φίλε μου.
Ή κάτι που ήπια.
Ξύπνησα νεκρός.
Εσύ...
Με δηλητηρίασες!
Μπερδεύεις τις ταινίες με την πραγματικότητα, Χέκτορ.
Όλο αυτόν τον καιρό, πίστευα ότι απλώς στάθηκα άτυχος.
Ποτέ δε σκέφτηκα ότι μπορεί εσύ...
Ότι εσύ...
Να με θυμάσαι
Πώς μπόρεσες;
Χέκτορ!
Ασφάλεια!
Μου τα πήρες όλα!
Αρουραίε!
Φροντίστε τον.
Δεν είναι καλά.
Εγώ απλώς ήθελα να επιστρέψω σπίτι μου!
Όχι! Όχι!
Σου ζητώ συγγνώμη. Πού είχαμε μείνει;
Θα μου έδινες την ευλογία μου.
Ναι... Ναι...
Μιγκέλ...
Η φήμη μου είναι...
πολύ σημαντική για μένα.
Δε θα ήθελα να σκέφτεσαι...
Ότι σκότωσες τον Χέκτορ για να πάρεις τα τραγούδια του;
Δεν το πιστεύεις αυτό.
Έτσι;
Εγώ... Όχι. Όλοι ξέρουν ότι... εσύ είσαι ο καλός.
Μπαμπά Ερνέστο... η ευλογία μου;
Ασφάλεια;
Φροντίστε τον Μιγκέλ. Θα παρατείνει τη διαμονή του.
Τι;
Μα είμαι συγγενής σου!
Και ο Χέκτορ ήταν ο καλύτερος φίλος μου.
Η επιτυχία δεν έρχεται δωρεάν, Μιγκέλ.
Πρέπει να είσαι πρόθυμος να κάνεις ό,τι χρειάζεται για να...
αρπάξεις την ευκαιρία σου.
Ξέρω ότι καταλαβαίνεις.
Όχι! Όχι!
Αφήστε με!
Όχι!
Βοήθεια!
Με ακούει κανείς;
Θέλω να πάω σπίτι μου!
Χέκτορ;
- Μικρέ; - Χέκτορ!
Είχες δίκιο.
Έπρεπε να είχα επιστρέψει στην οικογένειά μου.
Μου είπαν να μη γίνω σαν τον ντε λα Κρουζ.
- Όμως δεν τους άκουσα. - Όλα θα πάνε καλά.
Τους είπα ότι δε με νοιάζει αν με θυμούνται.
Δε με ένοιαζε αν ήμουν στον χαζο-βωμό.
Μικρέ, όλα θα πάνε καλά.
Όλα θα πάνε καλά.
Τους είπα ότι δε με νοιάζει.
Χέκτορ!
Χέκτορ;
Αυτή...
Με ξεχνά.
Ποια;
Η κόρη μου.
Αυτή είναι ο λόγος που ήθελες να περάσεις από τη γέφυρα.
Ήθελα απλώς να την ξαναδώ.
Δεν έπρεπε ποτέ να είχα φύγει από τη Σάντα Σεσίλια.
Μακάρι να μπορούσα να της ζητήσω συγγνώμη.
Μακάρι να μπορούσα να της πω ότι ο μπαμπάς της προσπαθούσε να επιστρέψει σπίτι.
Ότι την αγαπούσε πάρα πολύ.
Η Κόκο μου.
Η Κόκο;
Πού;
Πού το βρήκες αυτό;
Αυτή είναι η μαμά Κόκο.
Αυτή είναι η μαμά Ιμέλντα.
Αυτός είσαι...
Εσύ;
Είμαστε...
- Οικογένεια; - Οικογένεια;
Πάντα ήλπιζα ότι θα την ξαναδώ.
Ότι θα της έλειπα.
Ίσως θα έβαζε τη φωτογραφία μου.
Όμως αυτό ποτέ δεν έγινε.
Και ξέρεις ποιο είναι το χειρότερο;
Ακόμα κι αν δεν ξαναδώ την Κόκο στον κόσμο των ζωντανών...
πίστευα ότι τουλάχιστον μια μέρα θα την έβλεπα εδώ.
Θα την αγκάλιαζα σφιχτά.
Όμως αυτή είναι το τελευταίο άτομο που με θυμάται.
Τη στιγμή που θα φύγει από τον κόσμο των ζωντανών...
Θα εξαφανιστείς.
Από αυτόν τον κόσμο.
Δε θα μπορέσεις να την ξαναδείς.
Ποτέ ξανά.
Ξέρεις...
Κάποτε της έγραψα ένα τραγούδι.
Παλιά το τραγουδούσαμε κάθε βράδυ.
Ταυτόχρονα.
Όσο μακριά κι αν ήμασταν.
Και τι δε θα έδινα να της το τραγουδούσα...
Μια τελευταία φορά.
Να με θυμάσαι
Αν και πρέπει να σε αποχαιρετήσω
Να με θυμάσαι
Μην κλάψεις γι' αυτό
Γιατί ακόμα κι αν είμαι μακριά
Σε έχω στην καρδιά μου
Σου τραγουδώ ένα μυστικό τραγούδι
Κάθε βράδυ που είμαστε μακριά
Να με θυμάσαι
Μπαμπά!
Ακόμα κι αν πρέπει να φύγω μακριά
Να με θυμάσαι
Κάθε φορά που ακούς μια θλιμμένη κιθάρα
Να ξέρεις ότι είμαι κοντά σου
Με τον μόνο τρόπο που μπορώ
Μέχρι να σε έχω ξανά στην αγκαλιά μου
Να με...
θυμάσαι...
Έκλεψε την κιθάρα σου.
Έκλεψε τα τραγούδια σου.
Εσένα θα έπρεπε να θυμάται ο κόσμος!
Όχι τον ντε λα Κρουζ.
Δεν έγραψα το "Να με θυμάσαι" για τον κόσμο.
Το έγραψα για την Κόκο.
Είμαι πολύ χάλια προ-προπάππους.
Πλάκα κάνεις; Πριν από ένα λεπτό πίστευα ότι είμαι συγγενής με έναν δολοφόνο.
Εσύ είσαι φοβερή αναβάθμιση.
Όλη μου τη ζωή...
υπήρχε κάτι που με έκανε διαφορετικό.
Και ούτε καν ήξερα από πού προερχόταν.
Όμως τώρα ξέρω. Προέρχεται από σένα!
Είμαι περήφανος ότι είμαστε οικογένεια.
Είμαι περήφανος που είμαι της οικογένειάς του!
Είμαι περήφανος που είμαι της δικής του οικογένειας!
Ντάντε;
Ντάντε!
Ο Ντάντε είναι!
Ιμέλντα!
Χέκτορ.
Φαίνεσαι καλά.
Ντάντε!
Ήξερες ανέκαθεν ότι ήταν ο μπαμπάς Χέκτορ!
Είσαι πραγματικός οδηγός ψυχών!
Ποιος είναι καλός οδηγός ψυχών; Εσύ!
Να τοι!
Μιγκελίτο! Μιγκελίτο!
Ευχαριστώ, θεούλη μου!
Γιε μου, ανησύχησα πολύ.
Ευτυχώς που σε βρήκαμε εγκαίρως.
Και εσύ.
Πόσες φορές πρέπει να σε διώξω;
Ιμέλντα...
Δε θέλω καμιά σχέση με σένα. Ούτε στη ζωή, ούτε στον θάνατο.
Δεκαετίες ολόκληρες προστάτευα την οικογένειά μου από τα λάθη σου.
Πέντε λεπτά έκατσε μαζί σου, και έπρεπε να τον βγάλω από μια καταβόθρα.
Δεν ήμουν εκεί εξαιτίας του Χέκτορ.
Αυτός ήταν εκεί εξαιτίας μου.
Απλώς προσπαθούσε να με στείλει σπίτι.
Αλλά εγώ δεν τον άκουγα.
Όμως είχε δίκιο.
Τίποτα δεν είναι πιο σημαντικό από την οικογένεια.
Είμαι έτοιμος να δεχτώ την ευλογία σου.
Και τους όρους σου.
Όμως πρώτα πρέπει να βρω τον ντε λα Κρουζ. Για να πάρω τη φωτογραφία του Χέκτορ.
- Τι; - Για να μπορέσει να ξαναδεί την Κόκο.
Ο Χέκτορ θα έπρεπε να είναι στον βωμό μας.
Είναι μέλος της οικογένειάς μας.
Αυτός παράτησε την οικογένειά του!
Προσπάθησε να επιστρέψει σε σένα και την Κόκο.
Όμως ο ντε λα Κρουζ τον σκότωσε.
Είναι αλήθεια, Ιμέλντα.
Τι κι αν είναι αλήθεια;
Με παράτησες μόνη, να μεγαλώνω ένα παιδί, και θα έπρεπε απλώς να συγχωρέσω;
Ιμέλντα, εγώ...
Χέκτορ;
Μου τελειώνει ο χρόνος.
Είναι η Κόκο.
Σε ξεχνά.
Δε χρειάζεται να τον συγχωρέσεις.
Όμως δε θα έπρεπε να τον ξεχάσουμε.
Ήθελα να σε ξεχάσω.
Ήθελα και η Κόκο να σε ξεχάσει, όμως...
Εγώ φταίω.
Όχι εσύ.
Λυπάμαι, Ιμέλντα.
Μιγκέλ...
Αν σε βοηθήσουμε να πάρεις τη φωτογραφία του...
Θα επιστρέψεις σπίτι.
Όχι πια μουσική.
Η οικογένεια προέχει.
Δεν μπορώ να σε συγχωρέσω.
Όμως θα σε βοηθήσω.
Πώς θα πάμε λοιπόν στον ντε λα Κρουζ;
Ίσως ξέρω εγώ έναν τρόπο.
Καλή τύχη, μικρέ.
Ευχαριστώ, Φρίντα.
Έλα να σε βοηθήσω με...
Μη με αγγίζεις!
Ξέρουν όλοι το σχέδιο;
Βρίσκουμε τη φωτογραφία του Χέκτορ. Τη δίνουμε στον Μιγκέλ.
Στέλνουμε τον Μιγκέλ σπίτι.
Έχεις τα πέταλά σου;
Τώρα πρέπει μόνο να βρούμε τον ντε λα Κρουζ.
Ναι;
Δε σε ξέρω εσένα;
Άρπα αυτό, επειδή σκότωσες τον έρωτα της ζωής μου!
- Ποιος στο... - Για μένα μιλά.
Είμαι ο έρωτας της ζωής σου;
Δεν ξέρω, ακόμα είμαι θυμωμένη μαζί σου.
Χέκτορ; Πώς κατάφερες...
Και αυτό, επειδή πήγες να σκοτώσεις τον εγγονό μου!
- Εγγονό; - Για μένα μιλάει.
Εσύ!
Μισό. Είσαι συγγενής του Χέκτορ;
Η φωτογραφία!
Πιάστε τον!
Ασφάλεια, βοήθεια!
Είπες, ο έρωτας της ζωής σου;
Δεν ξέρω τι είπα.
Εγώ αυτό άκουσα.
Πάρτε θέσεις, σενιόρ. Βγαίνετε σε 30 δευτερόλεπτα.
Μιγκέλ, την έχω!
Βιαστείτε, πάμε!
Κυρίες και κύριοι!
Ο ένας και μοναδικός Ερνέστο ντε λα Κρουζ!
Κατεβάστε την από τη σκηνή!
Τραγούδα!
Αλίμονο
Γιορόνα μου
Γιορόνα, μέσα στα γαλάζια του ουρανού
Αλίμονο, Γιορόνα μου
Γιορόνα, μέσα στα γαλάζια του ουρανού
Ακόμα κι αν μου στοιχίσει τη ζωή
Δε θα πάψω να σε αγαπώ
Ανέβηκα στο υψηλότερο έλατο, Γιορόνα
Μήπως μπορέσω να σε δω
Όμως το έλατο ήταν τρυφερό, Γιορόνα
Όταν με είδε να κλαίω, έκλαψε κι αυτό
Αλίμονο, Γιορόνα μου
Γιορόνα μέσα στα γαλάζια του ουρανού
Αλίμονο, Γιορόνα μου
Γιορόνα μέσα στα γαλάζια του ουρανού
Ακόμα κι αν μου στοιχίσει τη ζωή
- Δε θα πάψω να σε αγαπώ - Άφησέ με!
Γιορόνα
Είχα ξεχάσει αυτή την αίσθηση.
Ακόμα το έχεις.
Μιγκέλ, σου δίνω την ευλογία μου...
Να πας σπίτι...
Να βάλεις τις φωτογραφίες μας...
Και ποτέ...
Ποτέ να μην παίξω μουσική.
Ποτέ να μην ξεχάσεις πόσο πολύ σε αγαπά η οικογένειά σου.
Θα πας σπίτι σου.
Δεν έχεις να πας πουθενά!
Ιμέλντα!
Μείνε πίσω!
Όλοι σας, πίσω!
Ούτε ένα βήμα παραπέρα!
Ντάντε!
Ερνέστο, σταμάτα!
Άσε ήσυχο το αγόρι.
Δούλεψα πολύ σκληρά, Χέκτορ.
Πολύ σκληρά, για να τον αφήσω να τα καταστρέψει όλα.
Είναι ένα ζωντανό παιδί, Ερνέστο.
Είναι απειλή!
Λες να τον αφήσω να επιστρέψει στη Γη των Ζωντανών με τη φωτογραφία σου;
Για να κρατήσει ζωντανή την ανάμνηση για σένα;
- Όχι. - Είσαι δειλός!
Είμαι ο Ερνέστο ντε λα Κρουζ. Ο σπουδαιότερος μουσικός όλων των εποχών.
Ο Χέκτορ είναι ο πραγματικός μουσικός.
Εσύ είσαι απλώς ο τύπος που τον σκότωσε κι έκλεψε τα τραγούδια του.
Σκότωσε;
Είμαι αυτός που είναι πρόθυμος να κάνει ό,τι χρειάζεται
για να αρπάξω την ευκαιρία μου.
Ό,τι χρειαστεί!
Όχι!
- Μιγκέλ! - Μιγκέλ!
Λυπάμαι, παλιέ μου φίλε. Όμως το σόου πρέπει να συνεχιστεί.
Παρακαλώ, η οικογένειά μου!
- Δολοφόνε! - Φύγε από τη σκηνή μου!
Ορχήστρα, και με το ένα, με το δύο...
Να με θυμάσαι...
Ακόμα κι αν πρέπ...
Βρε σίχαμα!
Κοιτάξτε!
Καλό γατάκι.
Άσε με κάτω.
Σε παρακαλώ.
Σε ικετεύω, σταμάτα!
Όχι!
Τι έχασα;
Καλό αγόρι, Ντάντε.
Μιγκέλ!
Χέκτορ!
Έχασα τη φωτογραφία.
Δεν πειράζει, γιε μου.
Δεν...
Χέκτορ!
Χέκτορ;
Κόκο.
Όχι, ακόμα μπορούμε να βρούμε τη φωτογραφία.
Μιγκέλ, η ανατολή σχεδόν έφτασε.
Όχι, όχι, δεν μπορώ να σε αφήσω.
Υποσχέθηκα ότι θα βάλω τη φωτογραφία σου.
Σου υποσχέθηκα ότι θα δεις την Κόκο.
Ο χρόνος τελειώνει και για τους δυο μας, γιε μου.
Όχι! Όχι!
Δεν μπορεί να σε ξεχάσει!
Απλώς ήθελα να ξέρει...
ότι την αγαπούσα.
Χέκτορ!
Έχεις την ευλογία μας, Μιγκέλ.
Χωρίς όρους.
Όχι, μπαμπά Χέκτορ. Σε παρακαλώ!
Όχι.
Πήγαινε σπίτι.
Σου το υπόσχομαι, δε θα αφήσω την Κόκο να σε ξεχάσει!
Να τος!
Μιγκέλ! Σταμάτα!
Πού ήσουν;
Πρέπει να δω τη μαμά Κόκο, σε παρακαλώ!
Τι κάνεις μ' αυτό;
Δώσ' το μου!
Μιγκέλ, σταμάτα.
Μιγκέλ! Μιγκέλ;
Μιγκέλ!
Μαμά Κόκο;
Με ακούς;
Είμαι ο Μιγκέλ.
Είδα τον μπαμπά σου!
Θυμάσαι; Τον μπαμπά σου;
Σε παρακαλώ.
Αν τον ξεχάσεις, θα χαθεί.
Για πάντα.
Δες. Αυτή ήταν η κιθάρα του, σωστά;
Σου έπαιζε μ' αυτήν;
Δες, να τος.
Ο μπαμπάς, θυμάσαι; Ο μπαμπάς;
Μιγκέλ!
Μαμά Κόκο, σε παρακαλώ, μην τον ξεχάσεις.
Τι κάνεις σ' αυτή την καημένη γυναίκα;
Όλα είναι καλά, μητέρα.
Τι σε έχει πιάσει;
Νόμιζα ότι σε είχα χάσει, Μιγκέλ.
Συγγνώμη, μπαμπά.
Τώρα είμαστε όλοι μαζί.
Αυτό έχει σημασία.
Όχι όλοι μας.
Όλα είναι εντάξει, μανούλα.
Μιγκέλ, ζήτα συγγνώμη από την μαμά Κόκο.
Μαμά Κόκο...
Λοιπόν, ζήτα συγγνώμη.
Μαμά Κόκο...
Ο μπαμπάς σου...
Ήθελε να πάρεις αυτό.
Μαμά... Στάσου!
Να με θυμάσαι
Ακόμα κι αν πρέπει να σε αποχαιρετήσω
Να με θυμάσαι
Μην κλάψεις γι' αυτό
- Γιατί ακόμα κι αν είμαι μακριά... - Κοιτάξτε!
σε έχω στην καρδιά μου
Σου τραγουδώ ένα μυστικό τραγούδι
Κάθε βράδυ που είμαστε μακριά
Να με θυμάσαι
Ακόμα κι αν πρέπει να φύγω μακριά
Να με θυμάσαι
Κάθε φορά που θα ακούς μια θλιμμένη κιθάρα
Να ξέρεις ότι είμαι μαζί σου
Με τον μόνο τρόπο που μπορώ
Μέχρι να σε ξαναπάρω στην αγκαλιά μου
Να με θυμάσαι...
Ελένα;
Τι είναι, κόρη μου;
Τίποτα, μαμά.
Τίποτα.
Ο μπαμπάς μου μου τραγουδούσε αυτό το τραγούδι.
Σε αγαπούσε, μαμά Κόκο.
Ο μπαμπάς σου σε αγαπούσε πάρα πολύ.
Κράτησα τα γράμματά του.
Ποιήματα που μου έγραψε.
Και...
Ο μπαμπάς μου ήταν μουσικός.
Όταν ήμουν μικρό κοριτσάκι...
Αυτός κι η μαμά μου τραγουδούσαν πανέμορφα τραγούδια.
Ένα χρόνο αργότερα
Να με θυμάσαι
Θα σε ξεχάσουμε
Και εδώ ακριβώς,
ένας από τους πιο σπουδαίους θησαυρούς της Σάντα Σεσίλια.
Το σπίτι του διαπρεπούς μουσικοσυνθέτη, Χέκτορ Ριβέρα.
Τα γράμματα που έγραψε ο Χέκτορ στην κόρη του, Κόκο
περιέχουν τους στίχους όλων των αγαπημένων σας τραγουδιών.
Όχι μόνο για το "Να με θυμάσαι".
Κι αυτός ο άντρας είναι ο μπαμπάς Χούλιο.
Κι εδώ είναι η θεία Ροζίτα.
Και η θεία Βικτόρια.
Και αυτοί οι δυο είναι ο Όσκαρ και ο Φελίπε.
Δεν είναι μόνο παλιές φωτογραφίες, είναι η οικογένειά μας.
Βασίζονται σε μας να τους θυμόμαστε.
- Πες με τρελή - Επόμενος.
Ή αποκάλεσέ με χαζή
Καλά να περάσεις στην επίσκεψή σου, Χέκτορ.
Όμως χτες το βράδυ φαίνεται πως σε ονειρεύτηκα
Μπαμπά!
Κόκο!
Όταν άνοιξα το στόμα μου
Βγήκε ένα τραγούδι
Και εσύ ήξερες κάθε λέξη
Κι όλοι μαζί τραγουδήσαμε
Σε μια μελωδία που έπαιζε στις χορδές της ψυχής μας
Και ο ρυθμός που μας ταρακούνησε
Μέχρι το κόκκαλο
Η αγάπη που έχουμε μεταξύ μας
Θα ζήσει για πάντα
Σε κάθε χτύπο
Της περήφανης καρδιάς μου
Η αγάπη που έχουμε μεταξύ μας
Θα ζήσει για πάντα
Σε κάθε χτύπο
Της περήφανης καρδιάς μου
Καλή μου οικογένεια
Συγγενείς μου καλοί
Ας τραγουδήσουμε όλοι μαζί
Να το μάθουν όλοι
Η αγάπη που έχουμε μεταξύ μας
Θα ζήσει για πάντα
Σε κάθε χτύπο
Της περήφανης καρδιάς μου
Μετάφραση: fata morgana @ subs4free.com