Soms denk ik dat ik vervloekt ben.
Vanwege iets dat er gebeurde voordat ik zelfs was geboren.
Kijk, lag geleden, was er die familie.
De Papa, hij was een muzikant.
Hij en zijn familie zongen en dansten
en kregen veel dankbetuigingen.
maar hij had ook een droom.
Spelen voor de wereld.
En op een dag...
vertrok hij met zijn gitaar...
en kwam nooit terug.
En mijn Mama...
Ze had geen tijd om te wenen voor die weggelopen muzikant.
Nadat ze alle muziek uit haar leven had verbannen...
vond ze een manier om voor haar dochter te zorgen.
Ze rolde haar mouwen op...
en ze leerde hoe ze schoenen moest maken.
Ze had snoep kunnen maken.
Of vuurwerk.
Of sprankelend ondergoed voor worstelaars.
Maar nee.
Ze koos voor schoenen.
Toen leerde ze haar dochter om schoenen te maken.
En later, leerde ze het aan haar schoonzoon.
Toen kwamen haar kleinkinderen erbij.
Met de groei van de familie, deed het bedrijf dat ook.
Muziek scheurde haar familie uit elkaar.
Maar schoenen hield ze samen.
Je ziet, die vrouw...
was mijn betovergrootmoeder...
Mama Imelda.
Ze stierf lang voordat ik werd geboren.
Maar mijn familie vertelt nog steeds haar verhaal...
elk jaar op de "Día de los Muertos". De Dag van de Doden...
En haar kleine meid? Zij is mijn overgrootmoeder, Mama Coco.
Hallo, Mama Coco.
Hoe gaat het, Julio?
Eigenlijk is mijn naam Miguel.
Mama Coco heeft problemen om dingen te onthouden.
Maar het is toch fijn om met haar te praten.
Dus vertel ik haar vrijwel alles.
Ik liep vroeger zo.
Maar nu loop ik zo, het is gewoon veel sneller.
De winnaar is... worstelaarster Coco!
Ik heb een kuiltje aan deze kant, maar niet aan deze kant.
Kuiltje, geen kuiltje. Kuiltje, geen kuiltje.
Miguel, eet verder.
Mijn oma, zij is de dochter van Mama Coco.
Ach, je lijkt wel een takje, jongen. Pak nog wat.
Nee, bedankt.
Ik vroeg of je nog wat tamales wilde.
Ja?
Dat is wat ik dacht dat je zei!
Oma beheert het huis zoals Mama Imelda dat deed.
Geen muziek!
Maar het leven...
Geen muziek!
Ik denk dat wij de enige familie zijn in Mexico die muziek haat.
En mijn familie vindt dat goed.
Maar ik...
Terug tijd zijn voor de lunch, jongen.
Hou van je, Mama!
Ik ben niet zoals de rest van mijn familie.
Hallo, Miguel. - Hallo.
Dank je wel! - Graag gedaan, Miguel!
Hé, Dante!
Zit.
Neer.
Rol om.
Schudden.
Vuistje.
Brave jongen, Dante!
Ik weet het, ik zou niet van muziek mogen houden.
Maar het is niet mijn schuld.
Het is die van hem.
Ernesto de la Cruz.
De grootste muzikant aller tijden.
Hier op dit eigenste plein, zette de jonge Ernesto de la Cruz
zijn eerste stappen op de weg om
de meest geliefde zanger van de Mexicaanse geschiedenis te worden.
Hij begon als een complete niemand uit Santa Cecilia, zoals ik.
maar als hij muziek speelde,
liet hij de mensen op hem verliefd worden.
Hij speelde in films.
Hij had de gaafste gitaar.
Hij kon vliegen!
En hij schreef de beste liedjes.
Maar mijn favoriet aller tijden is...
Denk aan mij
Hoewel ik afscheid moet nemen
Denk aan mij
Laat dit je niet doen wenen
Want als ik zelfs ver weg bent
Hou ik je in mijn hart
ik zing een geheim liedje voor je
Elke nacht zijn we gescheiden Denk aan mij
Hoewel ik ver moet reizen
Denk aan mij
Elke keer je een trieste gitaar hoort
Weet dan dat ik bij je ben op de enige manier waarop ik het kan...
Tot je weer in mijn armen bent
Hij leefde het soort leven waar je van droomt...
Denk aan mij
Tot 1942.
Toen hij werd verpletterd door een gigantische klok.
Ik wil net zoals hem zijn.
Soms kijk ik naar de la Cruz...
en krijg ik dit gevoel.
Alsof we op een of andere manier verbonden zijn.
Zoals hij muziek kon spelen...
misschien op een dag, kan ik dat ook!
Niet als het van mijn familie afhangt.
Hé, hé, hé, jochie!
Eh?
Ik vroeg om een schoenpoets, niet je levensverhaal.
Oh, ja, sorry.
Ik kan hier thuis helemaal niet over praten, vandaar.
Kijk, als ik jou was,
zou ik gewoon op mijn familie toestappen en zeggen,
"Hé, ik ben een muzikant. Leer ermee leven!"
Dat zou ik nooit kunnen zeggen.
Je bent een muzikant, niet? - Ik zou dat nooit kunnen zeggen.
Je bent een muzikant, niet?
Ik weet het niet.
Ik bedoel, ik speel eigenlijk alleen voor mezelf.
Ah! Is de la Cruz '€™s werelds beste muzikant geworden
door zijn zoete vaardigheden te verbergen?
Nee!
Hij wandelde dat plein op
en hij speelde luid op!
Mira, Mira, Ze zijn het aan het klaarzetten voor vanavond.
De muziekwedstrijd voor Día de Muertos.
Wil je zijn als je held? Dan moet je je inschrijven!
Mijn familie zou doordraaien!
Kijk, als je te bang bent, dan, wel, veel plezier bij het schoenen maken.
Kom op, wat zei de la Cruz altijd?
Grijp je moment?
Toon me wat je kan, jochie.
Ik zal je eerste publiek zijn.
Miguel!
Oma!
Wat doe je hier?
Jij laat mijn kleinzoon met rust!
Mevrouw, alsjeblieft! Ik kreeg gewoon een poetsbeurt.
Ik ken je trucjes, straatmuzikant.
Wat heeft hij tegen je gezegd?
Hij liet me gewoon zijn gitaar zien.
Je moest je schamen!
Mijn kleinzoon is een lief klein
engeltje, hondje, hemeltje!
Hij heeft niks met je muziek te maken, mariachi.
Blijf uit zijn buurt.
Ja, stakker!
Maak het goed, jongen.
Je weet beter dan hier op deze plek te zijn.
Je komt mee naar huis. Nu.
Hoe vaak hebben we je dat niet verteld?
Dat plein loopt vol met straatmuzikanten.
Ja, Oom Berto.
Nee, nee, nee, nee, nee.
Hé, ga weg, jij. Ga!
Het is Dante maar.
Geef een straathond nooit een naam.
Ze zullen je voor altijd volgen.
Nu, ga mijn schoen maar halen.
Ik vond je zoon op het Mariachi Plein.
Ja, Miguel?
Je weet hoe oma denkt over het plein.
Ik was gewoon schoenen aan het poetsen.
De schoenen van een muzikant.
Maar het voetverkeer is op het plein.
Als oma zegt, "Geen plein meer", dan geen plein meer.
Maar hoe zit het met vanavond?
Wat is er vanavond?
Wel, ze hebben er die talentenjacht.
En ik dacht dat ik misschien zou... - kunnen inschrijven?
Nou, misschien?
Je moet talent hebben om in een talentenjacht mee te doen.
Wat ga je doen? Schoenen poetsen? Oh!
het is Día de los Muertos. Niemand gaat ergens heen.
Vanavond gaat het over familie.
De offerkamer. Kom op.
Bekijk me niet zo.
Día de los Muertos is de enige nacht van het jaar
dat onze voorouders ons kunnen komen bezoeken.
We plaatsen hun foto'€™s op het offeraltaar
zodat hun geesten kunnen oversteken.
Dat is erg belangrijk.
Als we ze niet plaatsen, kunnen ze niet komen.
We hebben al dit eten gemaakt.
De dingen geplaatst waar ze tijdens hun leven dol op waren, jongen.
Al dit werk om de familie samen te brengen.
Ik wil niet dat je wegglipt naar wie weet waar.
Eh! Waar ga je heen?
Ik dacht dat we klaar waren. - Ja, mijn god.
Deel uitmaken van deze familie betekent hier zijn voor deze familie.
Ik wil niet dat je eindigt zoals...
Zoals de papa van mama Coco?
Vernoem die man nooit!
Hij is beter af vergeten.
Maar jij bent degene die... - Eh, stil!
Ik was gewoon... - Stil!
Maar... - Stil.
Ik... - Stil.
Papa?
Papa is thuis?
MamÃ¡, rustig maar, kalm aan.
Papa komt naar huis?
Nee, mama, het is goed. Ik ben hier.
Wie ben jij?
Ja... rust, mama.
Ik ben hard voor je omdat ik om je geef, Miguel.
Miguel?
Ja.
Wat gaan we met die jongen doen?
Ha ha ha, je hebt gelijk.
Dat isprecies wat hij nodig heeft.
Oh, jij bent het. Kom binnen.
Kom op, Dante. Haast je.
Je gaat me in de problemen brengen, jongen.
Iemand kan me horen.
Ik wou dat iemand me wilde horen.
Buiten jou.
Oké!
Perfect.
Ik moet zingen.
Ik moet spelen.
De muziek, het zit... het zit niet enkel in mij.
Het is mij.
Als het leven me in de steek laat.
Speel ik op mijn gitaar.
De rest van de wereld mag de regels volgen, maar ik...
moet mijn hart volgen.
Je kent dat gevoel...
alsof er een liedje in de lucht hangt
en het speelt alleen voor jou?
Een gevoel zo dichtbij
dat je je hand uitsteekt en het aanraakt
Ik heb nooit geweten
Dat ik iets zo erg zou willen
Maar het is waar
Je moet vertrouwen hebben, zuster.
Oh, maar Padre, hij zal nooit luisteren.
Hij zal naar muziek luisteren!
Enkel een song, enkel een song
Heeft de kracht om een hart te veranderen
Onderschat nooit de kracht van muziek.
Maar mijn vader,
hij zal nooit zijn toestemming geven.
Ik ben klaar met toestemming vragen.
Wanneer je je moment ziet,
moet je het niet laten passeren.
Je moet het grijpen.
Señor de la Cruz,
wat had jij nodig om je moment te grijpen?
Ik moest vertrouwen hebben in mijn droom.
Niemand ging het mij geven.
Het was aan mij om die droom te grijpen.
Grijp hem goed vast...
en laat hem uitkomen.
Niet meer verstoppen, Dante.
Ik moet mijn moment grijpen.
Ik ga op het Mariachi Plein spelen alsof mijn leven ervan afhangt.
Día de Muertos is begonnen!
Nee, nee, nee, nee, nee.
We moeten een duidelijk pad vinden.
De bloemblaadjes begeleiden onze voorouders naar huis.
Mama! - Hunh!
Waar moeten we deze tafel zetten?
Op de binnenplaats, jongens.
Wil je het dichtbij de keuken?
Ja, eh, naast de andere.
Ga eronder, ga eronder!
Miguel?
Eh, niets.
Mama, papa, ik...
Miguel, je oma heeft...
..het meest wonderlijke idee.
We hebben allemaal besloten...
dat het tijd is dat jij je bij ons in de workshop voegt!
Wat?
Geen schoenen meer poetsen.
Je ezal ze gaan maken, elke dag, na school.
Oh, ons Migueltje
zet de familietraditie verder.
En op Día de los Muertos!
Je voorouders zullen trots op je zijn.
Je zal sandalen maken net zoals je Tante Victoria.
En vleugeltips net zoals je papa Julio.
Maar wat als ik niet goed ben in schoenen maken?
Ja, Miguel.
Je hebt je familie hier om je te begeleiden.
Je bent een Rivera.
En een Rivera is?
Een schoenmaker...
door en door.
Dat is mijn jongen!
Haha! Berto! Breng het goede spul buiten!
Dante!
Nee, Dante, stop!
Nee, nee, nee, nee, nee!
Nee.
De gitaar van De la Cruz?
Papa?
Mama Coco.
Is jouw papa Ernesto de la Cruz?
Papa! Papa!
Papa, Papa!
Het is hem!
Ik weet wie mijn betovergrootvader was!
Miguel, kom daar van af.
Mama Coco haar vader was Ernesto de la Cruz!
Waar heb je het over?
Ik ga muzikant worden!
Wat is dit allemaal?
Je hebt geheimen voor je eigen familie?
Het is al die tijd die hij doorbrengt op het plein.
Het vult zijn hoofd met gekke fantasieën.
Het is geen fantasie.
Die man was Ernesto de la Cruz.
De grootste muzikant aller tijden.
We hebben nooit iets geweten over deze man.
Wie hij ook was, hij verliet nog steeds zijn familie.
Het is geen toekomst voor mijn zoon.
Wel, papa, je zei dat mijn familie me zou begeleiden.
Nou, de la Cruz is mijn familie.
Ik moet muziek spelen.
Nooit! De muziek van die man was een vloek.
Ik sta het niet toe.
Als je gewoon... - Miguel.
Je moet naar je familie luisteren.
Geen muziek meer.
Luister gewoon als ik speel.
Einde van de discussie.
Wil je eindigen zoals die man?
Vergeten?
Buiten de offers van je familie worden gehouden?
Het maakt me niet uit of ik bij een stom offer zit.
Nee! - Mama!
Daar.
Geen gitaar.
Geen muziek.
Ach, kom.
Je zal je beter voelen na het eten bij je familie.
Ik wil niet in deze familie zitten!
Miguel, Miguel!
Ik wil op het plein spelen.
Zoals de la Cruz.
Kan ik me nog niet inschrijven?
Heb je een instrument?
Nee. Maar als ik een gitaar kan lenen.
Muzikanten moeten hun eigen instrument meebrengen.
Vind een gitaar, jochie, ik zal je op de lijst zetten.
Hé, excuseer me, kan ik je gitaar lenen?
Sorry, jongen.
hebben jullie een extra gitaar?
Nee.
Ik heb maar voor heel even 'n gitaar nodig.
Scheer je weg, jochie.
Betovergrootvader.
Wat moet ik doen?
Nee, nee, nee, nee. Dante, stop.
Kop dicht, stil.
Het spijt me.
Señor de la Cruz.
Wees alsjeblieft niet boos.
Ik ben Miguel.
Je achter-achterkleinzoon.
Ik moet dit lenen.
Onze familie denkt dat muziek een vloek is.
Niemand van hen begrijpt het. Maar ik weet dat jij dat wel zou doen.
Jij zou mij verteld hebben om mijn hart te volgen.
Om mijn moment te grijpen.
Dus, als het goed is voor jou...
ga ik op het plein spelen.
Net zoals jij!
Wat gebeurt er?
Iemand stal de gitaar van de la Cruz.
Het raam is gebroken, kijk!
Oké, wie is daar binnen?
het spijt me, het is niet hoe het eruit ziet.
De la Cruz is mijn...
Er is hier niemand!
Miguel! - Mama!
Miguel, kom naar huis!
Mijn god, kleine jongen! Ben je oké?
Hier, laat me je helpen.
bedankt. Ik...
Vind je het erg?
Kijk eens hoe groot ze wordt.
Eh! Dante?
Kan je mij zien?
Wacht! Wat gebeurt er?
Dante! Dante!
Oh, het spijt me, het spijt me.
Miguel?
- Miguel?
Je bent hier!
Hier, hier.
En je kan ons zien?
Ons Migueltje!
Herinner me eens hoe ik je ken?
Wij zijn je familie, jongen.
Tante Rosita?
Ja.
Papa Julio?
Hallo!
Tante Vic... toria?
Hij lijkt niet helemaal dood.
Hij leeft ook niet echt.
We hebben Mama Imelda nodig.
Zij zal weten hoe we dit moeten oplossen.
Hé!
Het is Mama Imelda!
Ze kon niet oversteken!
Ze zit vast!
Aan de andere kant!
Oom Oscar?
Oom Felipe?
Oh, hé, Miguel.
Ik heb het gevoel dat het iets met jou te maken heeft.
Maar als Mama Imelda niet naar ons kan komen...
Dan gaan wij naar haar!
Laten we gaan!
Kom op, Miguel, het is in orde.
Dante?
Dante!
Dante, wacht even!
Je moet bij me blijven, jongen.
Je weet niet...
waar...
Dit is dus geen droom.
Jullie zijn echt allemaal daarbuiten.
Dacht jij dat het niet zo was?
Oh, ik weet het niet.
Ik dacht dat het misschien een van die verzonnen dingen was...
die volwassenen aan kinderen vertellen, zoals...
vitaminen.
Miguel, vitaminen zijn echt.
Wel, nu denk ik dat ze het misschien wel kunnen zijn.
Meisje, het is niet leuk om te staren naar...
Ja, Santa Ma...
Zijn dat...?
Draken!
Maar dit zijn... - Echte draken.
Geestelijke wezens.
Ze begeleiden zielen op hun reis.
Kijk waar je loopt, ze laten overal wat vallen.
Welkom terug in het Land van de Doden.
Gelieve alles klaar te houden voor wederbinnenkomst.
Welkom terug.
Iets aan te geven?
Wat churro's, van mijn familie.
Hoe wonderbaarlijk!
Als je reisproblemen ervaart...
Agenten op het Departement van Familie Reünie
zijn beschikbaar om je te helpen.
Volgende familie, alsjeblieft.
Oh, je foto's zitten in de offers van je zoon.
Nog een aangenaam bezoek.
Bedankt. - Bedankt.
En vergeet niet om terug te keren vóór zonsopgang.
Veel plezier tijdens je bezoek!
Volgende?
Je foto zit in het offer van je tandarts.
Geniet van je bezoek.
Bedankt.
Volgende?
Ja, ik ben het, Frida Kahlo.
Zullen we de scanner overslaan?
Ik zit in zoveel offers
dat het je blinkend ding gewoon zal overweldigen.
Wauw, vooruit.
Blijkbaar heeft niemand je foto...
Frida?
Oké, toen ik zei dat ik Frida was, daarnet.
Dat...
Dat was en leugen.
En ik verontschuldig me daarvoor.
Geen foto in een offer, geen brug oversteken.
Weet je wat?
Ik ga gewoon snel over en weer. Je zal niet eens weten dat ik weg ben.
Bijna... daar...
Nog een beetje... verder...
Ik heb er genoeg van.
Goed. Oké. Prima, wie kan het wat schelen?
Domme bloemenbrug!
Ach, ik weet niet wat ik zou doen als niemand mijn foto ophing.
Volgende?
Oh, kom jongen, het is onze beurt.
Welkom terug, vriend.
Iets aan te geven?
In feite...
Ja.
Hallo.
Personenoproep Marta Gonzalez Ramos...
Marta Gonzalez Ramos...
Meld je alsjeblieft aan op niveau zeven.
Ik mis mijn neus.
Kom op, help ons, vriend.
We moeten een dozijn offers halen vanavond.
We bezoeken je ex-vrouw niet, Stanley,
voor Día de Muertos.
Ik eis om de verantwoordelijke te spreken.
Het spijt me, mevrouw, er staat hier
dat niemand jouw foto ophing.
Mijn familie hangt altijd, altijd mijn foto op in het offer.
Die duivelsdoos vertelt je niets dan leugens.
Mama Imelda?
Oh, mijn familie.
Ze laten mij de brug niet oversteken.
Vertel deze vrouw en haar duivelsdoos
dat mijn foto in het offer zit.
Nou, wij hebben het offer nooit gehaald.
Wat?
We liepen op...
Miguel?
Mama Imelda.
Wat is er aan de hand?
Ben jij de Rivera familie?
Nou, je bent vervloekt.
Wat?
Día de los Muertos is een nacht om aan de doden te geven.
Jij stal van de doden.
Maar ik was de gitaar niet aan het stelen.
Gitaar?
Ze was van mijn betovergrootvader.
Hij zou gewild hebben dat ik ze had.
We spreken niet over die muzikant.
Hij is dood voor dit gezin.
Eh, jullie zijn allemaal dood.
Het spijt me, eh, van wie is die draak?
Dat is Dante.
Hij ziet er zeker niet uit als een draak.
Hij ziet er gewoon als een simpele, oude hond uit.
Of een worst die iemand liet vallen in een kapperszaak.
Wat hij ook is, ik ben...!
Vreselijk allergisch.
Maar Dante heeft geen haar.
En ik heb geen neus en toch zijn we hier.
maar niets van dit alles verklaart waarom ik niet kon oversteken.
Oh...
Jij nam mijn foto uit het offer?
Het was een ongeluk.
Hoe sturen we hem terug?
Nou, vermits het een familiezaak is...
De manier om een familievloek ongedaan te maken is
om de zegen van je familie te krijgen.
Dat is het?
Ontvang de zegen van je familie
en alles zou terug normaal moeten zijn.
Maar het moet wel gebeuren voor zonsopgang.
Wat gebeurt er bij zonsopgang?
Moet je dat zien, je hand!
Miguel. Je kan niet flauwvallen hier bij ons.
Maar maak je geen zorgen.
Je familie is hier.
Je kan je zegen onmiddellijk krijgen.
Goudbloemen, goudbloemen.
Excuseer, mevrouw.
Nu, je kijkt naar de levende en zeg zijn naam.
Miguel.
Gelukt.
Zeg nu, "Ik geef je mijn zegen."
Ik geef je mijn zegen.
Ik geef je mijn zegen om naar huis te gaan...
Om mijn foto terug in het offer te zetten...
En om nooit meer muziek te spelen.
Wat? Dat kan ze niet doen!
Nou, technisch gesproken, kan ze elke voorwaarde toevoegen die ze wil.
Goed.
Dan geef je het bloemblaadje aan Miguel.
Geen skeletten.
Mariachi Plein, hier kom ik.
Twee seconden en je breekt je belofte al.
Dit is niet eerlijk, het is mijn leven.
Je had het jouwe al.
Papa Julio, ik vraag om je zegen.
Tante Rosita?
Oscar?
Felipe?
Tante Victoria?
Maak dit niet moeilijk, jongen.
Je gaat naar huis op mijn manier, of op geen enkele manier.
Haat je echt de muziek zo erg?
Ik zal je niet dezelfde weg laten uitgaan als hij deed.
Dezelfde weg die hij koos.
Hij is familie.
Luister naar je Mama Imelda.
Ze beschermt je gewoon.
Wees redelijk.
Excuseer me, ik moet naar het toilet.
Ben zo terug.
Ah, moeten we hem vertellen
dat er geen toiletten zijn in het Land van de Doden?
Laten we gaan.
We hebben een familie die een levende jongen zoekt.
Ik wil muzikant zijn, ik heb de zegen nodig hebben van een muzikant.
We moeten mijn betovergrootvader vinden.
Wacht even, jongen.
Ik vond die kleine jongen!
Oh, excuseer me. Excuseer me, mensen.
Excuseer me.
Dante.
De vrede verstoren.
Een agent ontvluchten.
Een doorlopende wenkbrauw vervalsen.
Is dat illegaal?
Zeer illegaal.
Je moet je verschijning oppoetsen, vriend.
Vriend?
Oh, dat is zo leuk om je dat te horen zeggen omdat
ik net een behoorlijk harde Día de Muertos heb gehad
en ik zou nu echt wel een vriend kunnen gebruiken.
En vrienden helpen vrienden.
Luister, je brengt me vanavond over die brug...
en ik zal het de moeite waard maken voor je.
Vind je de la Cruz leuk?
Hij en ik gaan ver terug.
Ik kan je plaatsen op de eerste rij bezorgen voor zijn spectaculaire show bij zonsopgang.
Ik haal je backstage. Je kan hem ontmoeten.
Je moet me enkel de brug laten oversteken.
Ik zou je moeten opsluiten voor de rest van de vakantie.
maar mijn dienst zit er bijna op en...
ik wil mijn levende familie bezoeken.
Dus geef ik je enkel een waarschuwing.
Kan ik op zijn minst mijn kostuum terugkrijgen?
Eh... nee.
Verdomd.
Ken je de la Cruz echt?
Wie wil er... ah! Hé! Je leeft!
Ja, ik leef.
En ik wil terug naar het Land der Levenden...
Ik heb de zegen nodig van de la Cruz.
Dat is vreemd specifiek.
Hij is mijn betovergrootvader.
Hij is je bet... wat?
Wacht, wacht, wacht, wacht, wacht.
Wacht, wacht.
Wacht. Nee. Wacht, wacht, wacht, wacht.
Wacht, eh, wacht,
Wacht, eh, wacht, wacht,
Wacht, eh, wacht, wacht, wacht,
Wacht, eh, wacht, wacht, wait, wacht,
Wacht, eh, wacht, wacht, wacht, wacht, wacht,
Wacht, eh, wacht, wacht, wacht, wacht, wacht, wacht.
Ja! Je gaat terug naar het Land der Levenden!
Weet je wat? Misschien is dit niet zo een goed...
Jongen, jongen, ik kan je helpen.
Je kan me helpen. We kunnen elkaar helpen.
maar het belangrijkste, jij kan mij helpen.
Miguel!
Ik ben Hector. - Dat is leuk.
Wacht op mij, jongen!
Hé! Dit gaat zijn dood worden!
Ik heb mijn geestengids nodig...
Klompje.
Wie heeft dat bloemblaadje dat Miguel aanraakte?
Hier... braaf spook.
Hé, hé, sta stil.
Kijk omhoog, kijk omhoog. Moet je zien, moet je zien.
Kijk omhoog, omhoog, omhoog!
Oké.
Dood als een deurknop.
Dus luister, Miguel. Deze plek draait op herinneringen.
Wanneer je goed wordt herinnerd, zetten de mensen je foto op...
en mag je de brug oversteken
en de levenden bezoeken op Día de Muertos.
Tenzij je mij bent.
Jij mag niet oversteken?
Niemand heeft ooit mijn foto opgezet.
Maar je kan dat veranderen!
Ben jij dit?
Eh, erg knap, eh?
Dus, jij brengt mij bij mijn betovergrootvader...
Dan zet ik je foto op als ik terug thuis kom?
Wat een slimme jongen!
Ja! Geweldig idee, ja!
Eén struikelblok, de la Cruz is een moeilijke kerel om te benaderen...
en ik moet die brug snel oversteken. Eigenlijk vanavond.
Dus, heb je nog andere familie hier, je weet wel?
Iemand een beetje meer, eh, toegankelijk?
Eh... nee.
Ruk niet aan mijn ketting, jongen.
Je moet toch wel andere familie hebben.
Enkel de la Cruz.
Als je mij niet kan helpen, dan zal ik hem welf wel vinden.
Eh. Oké, oké, jochie. Goed, goed.
Ik zal je naar je betovergrootvader brengen.
Dat zal niet makkelijk zjn, weet je.
Je weet wel, hij is een... hij is een druk man.
Wacht, wat doe je?
Ik loop als een skelet. Me mengen.
Nee. Skeletten lopen zo niet.
Het is hoe jij loopt.
Nee, ik loop zo niet.
Stop ermee!
Ernesto de la Cruz zijn Zonsopgang Spectaculaire Show?
Wat, vader?
Wel, elk jaar zet je betovergrootvader
die domme show op om het einde van Día de Muertos te markeren.
En jij kan ons binnen krijgen!
Ik ben...
Hé, je zei dat je kaartjes voor de eerste rij had!
Dat...
..dat was een leugen.
Sorry daarvoor.
Kalm maar, jongen, kom op. Ik zal je bij hem brengen.
Hoe?
Omdat ik toevallig weet waar hij repeteert.
Je kan maar beter mijn jurk hebben, Hector.
Hallo, Ceci!
Hé!
Hallo.
Cezi!
Ik ben de jurk kwijt.
Oh, mijn god!
Ik moet 40 dansers kleden tegen zonsopgang.
En dankzij jou... - Cezi, Cezi...
Ik kom één Frida te kort - Cezi...
voor het openingsnummer. - Dante.
Dante!
We zouden hier niet moeten zijn.
Dante! Kom hier!
Jij! Hoe ben je hier binnen gekomen?
Ik volgde gewoon mijn...
Oh, de machtige Xolo hond!
Gids van zwervende geesten.
En wiens geest heb je naar mij geleid?
Ik denk niet dat hij 'n gids van geesten is.
De spoken van deze wereld kunnen vele vormen aannemen.
Ze zijn net zo mysterieus als ze krachtig zijn.
Of misschien is hij gewoon een hond.
Kom! Ik heb je ogen nodig.
Jij bent het publiek.
Duisternis!
En vanuit de duisternis...
Een gigantische papaja!
Dansers komen uit de papaja.
En de dansers...
Zijn allemaal mij!
En ze gaan drinken van de melk van hun moeder.
Die een cactus is. Maar dat ben ik ook!
En haar melk is geen melk...
maar tranen.
Is het te voor de hand liggend?
Ik denk dat het de juiste hoeveelheid is van "voor de hand liggend".
Ik kan wat muziek gebruiken.
Oh, wat als je zou doen...
Tun-tun-tun-tun-tun?
Oh, en dan kan je doen...
Darala-dalala-dalala-dalala Goed?
En wat als alles in brand stond?
Ja! Vuur overal!
Vindingrijk.
Jij. Jij hebt de geest van een artiest.
De dansers gaan af. De muziek vervaagt. De lichten gaan uit.
En Ernesto de la Cruz komt op het podium.
Eh?
Hij doe teen paar liedjes. De zon komt op. Iedereen is blij.
Excuseer me, waar is de echte de la Cruz?
Ernesto doet geen repetities.
Hij heeft het te druk als gastheer bij dat mooie feestje boven in zijn toren.
Jongen, je kan zo niet weglopen bij mij.
Kom op, stop met de beroemdheden te pesten.
Jij zei dat mijn betover- grootvader hier zou zijn.
Hij zit halverwege de ander kant van de stad een groot feest te geven.
Die leeghanger. Wie laat zich nu niet zien op zijn eigen repetitie?
Als jullie zulke goede vrienden zijn, waarom nodigde hij jou dan niet uit?
Hij is jouw betovergrootvader. Waarom nodigde hij jou niet uit?
Hé, Gustavo! Weet jij iets over dit feestje?
Stil, iedereen wil erbij zijn!
Maar als je niet op de gastenlijst staat, kom je er nooit in,
Chorizo.
Hé, het is Chorizo!
Ah-ha, erg grappig, jongens. Heel grappig.
Chorizo?
Oh, die kerel is beroemd.
Ga door, ga door. Vraag hem hoe hij stierf.
Ik wil er niet over praten.
Hij verslikte zich in wat chorizo!
Ik verslikte me niet, oké? Ik kreeg een voedselvergiftiging
wat een groot verschil is.
Daarom hou ik niet van muzikanten.
Stelletje gewichtig doende flapdrollen!
Hé, ik ben een muzikant.
Echt? - Nou...
Als je echt bij Ernesto wil geraken...
er is die muziekcompetitie op het de la Cruz Plein.
De winnaar mag spelen op zijn feestje.
Nee, nee, nee, jongen! Je bent gek als je denkt dat...
Ik moet de zegen van mijn betovergrootvader krijgen.
Weet je waar ik een gitaar kan vinden?
Ja... Ik ken een vent.
Heb je hem gevonden, Pepita? Heb je onze jongen gevonden?
Een voetafdruk!
Het is een Rivera laars.
Maat zeven! - En een half.
Uitgesproken. - Miguel.
Waarom zou je in godsnaam een muzikant willen zijn?
Mijn betovergrootvader is een muzikant.
Die zijn leven lang optrad als een aap voor complete vreemden?
Blech! Nee, nee, dank je, nee.
Wat weet jij ervan?
En, hoe ver is die gitaar trouwens?
We zijn er bijna.
Volhouden, jongen, kom op!
Neef Hector!
Hé! Deze jongens!
Hector!
Hé, oom, hoe gaat het?
Deze mensen zijn allemaal jullie familie?
Eh... ja, in zekere zin.
Wij zijn allemaal degenen zonder foto's of offers.
Geen familie om terug naar huis toe te gaan.
Bijna vergeten, je weet wel?
Dus noemen we elkaar allemaal "neef" of "oom" of wat dan ook.
Hector! - Tante Chelos! Hé!
Heel erg bedankt.
Bewaar wat voor mij.
Is Chicharrón in de buurt?
In de bungalow. Ik weet niet of hij in de stemming is voor bezoekers.
Ah, wie houdt er niet van een bezoek van neef Hector?
Goedenacht, Chicharrón.
Ik wil je stomme kop niet zien, Hector.
Kom op, het is Día de Muertos.
Ik heb een klein offer voor je meegebracht.
Ga weg hier!
Ik wilde Chich, maar het ding is...
ik en mijn vriend Miguel...
wij moeten echt je gitaar lenen.
Mijn gitaar? - Ja.
Mijn gewaardeerde, geliefde gitaar?
Ik beloof dat we ze snel terugbrengen.
Zoals die keer dat je beloofde om mijn busje snel terug te brengen?
Eh...
Of mijn minikoelkast? - Oh, weet je...
Of mijn goede servetten, mijn lasso, mijn dijbeen?!
Nee, niet zoals die dingen.
Waar is mijn dijbeen, jij...
Gaat het, vriend?
Ik ben aan het vervagen, Hector.
Ik voel het.
Ik zou niet meer op dat ding kunnen spelen als ik dat wilde.
Jij, speel me iets.
Oh, je eet dat ik niet meer speel, Chich.
De gitaar is voor de jongen.
Wil je ze?
Dan moet je ze verdienen.
Ja, enkel voor jou, vriend.
Enig verzoek?
Je kent mijn favoriet, Hector.
Nou, iedereen kent Juanita
Haar ogen, elk een andere kleur
Haar tanden steken uit
En haar kin slaat in
En haar...
Knokkels slepen over de vloer
Dat zijn niet de woorden.
Er zijn kinderen aanwezig.
Haar haar is als een doornstruik
Ze heeft ferme O-benen
En als ik niet zo lelijk was
Gaf ze me misschien een kans
Brengt herinneringen terug.
Bedankt.
Wacht, wat is er gebeurd?
Hij is vergeten.
Als er in de levende wereld niemand meer is die je herinnert...
verdwijn je uit deze wereld.
We noemen het "De Laatste Dood."
Waar ging hij naartoe?
Dat weet niemand.
Maar ik heb hem ontmoet.
Ik kan me hem herinneren... als ik terugga.
Nee, zo werkt het niet, jongen.
Onze herinneringen...
Ze moeten worden doorgegeven door hen die ons in leven kenden.
In de verhalen die ze over ons vertellen.
maar er is niemand nog in leven die de verhalen van Chich doorgeeft.
Hé, het gebeurt uiteindelijk met iedereen.
Kom op, kleine de la Cruz, je hebt een wedstrijd te winnen.
Je zei me dat je een hekel had aan muzikanten.
Je hebt nooit gezegd dat je er een was.
Hoe denk je dat ik je betovergrootvader kende?
We speelden vroeger samen muziek.
Leerde hem alles wat jij kent.
Zeker weten.
Jij speelde met Ernesto de la Cruz?
De grootste muzikant aller tijden?
Oh! Oh, je bent grappig.
Grootste wenkbrauw aller tijden, misschien.
Maar zijn muziek, eh, niet zo veel.
Je weet neit waar je het over hebt.
Welkom op de Plaza de la Cruz.
Showtime, jongen.
Wat wil je, T-shirts, schommelhoofdjes.
Welkom allemaal!
Wie is er klaar voor wat muziek?
het is de Strijd der Groepen, vrienden.
De winnaar mag spelen voor de maestro zelf...
Ernesto de la Cruz op zijn feest vanavond!
Dat is ons ticket, makker.
Laat de competitie beginnen!
En, wat is het plan? Wat ga je spelen?
Absoluut "Herinner Mij."
Nee, niet dat. Nee.
Kom op, het is het meest populaire liedje.
Ah, het is te populair.
Herinner mij want ik moet ver reizen
Herinner...
Laat het je niet doen wenen
Eh, wat denk ven... Poco Loco?
Oeps! Nu, dat is een liedje.
Kleine De la Cruz! Je moet klaar staan.
Los Chachalacos, jullie zijn de volgende.
Los Chachalacos!
Ben je altijd zo nerveus voor een optreden?
Ik weet het niet. Ik heb nog nooit eerder opgetreden.
Wat? Je zei dat je een muzikant was!
Dat ben ik! Ik bedoel, ik zal het zijn.
Ja! - Wanneer ik eens win.
Dat is je plan?
Nee, nee, nee, nee. Je moet winnen, Miguel.
Je leven hangt letterlijk van je winnen af.
En je deed dit nog nooit eerder?
Ik ga op. - Eh, nee!
Ik moet dit doen. - Waarom?
Als ik daar niet één liedje kan gaan spelen...
hoe kan ik me dan een muzikant noemen?
Wat maakt dat uit?
Omdat ik niet enkel de zegen wil van de la Cruz.
Ik moet bewijzen dat...
dat ik het waard ben.
Oh. Oh, dat is zo een zacht gevoel.
Op zo een slecht moment!
Oké! Oké, oké. Oké.
Oké, wil je optreden? Dan moet je optreden!
Eerst moet je wat losser worden.
Schud die zenuwen af.
Nu, geef me je beste kreet.
Mijn beste kreet?
Kom op, schreeuw. Gooi het eruit.
Oh, het voelt goed.
Oké, nu, nu, nu jij.
Ay...
Ay... ay...
Ay... ay... ay.
Oh, kom op, jochie.
Kleine De la Cruz! Je bent aan de beurt nu!
Miguel, kijk me aan. Hé, hé, kijk me aan.
Kom op, vooruit!
Je kan dit.
Grijp hun aandacht en laat ze niet los!
Hector...
Doe hen luisteren, maatje. Je hebt dit.
Kleine De la Cruz!
Arriba-Ba! Hé!
Wat doet hij? Waarom speelt hij niet?
Breng de zingende hond terug!
Welke kleur heeft de hemel?
Ja, mijn lief, ja, mijn lief
Je zegt me dat het rood is
Ja, mijn lief, ja, mijn lief
Waar moet ik mijn schoenen neerzetten?
Ja, mijn lief, ja, mijn lief
Je zegt, "Zet ze op je hoofd!"
Ja, mijn lief, ja, mijn lief
Je maakt me een beetje gek
Een heel klein beetje gek
De manier waarop je me blijft raden
Ik knik en ik stem in
Ik zal het als een zegen beschouwen
Dat ik enkel een beetje gek ben
Niet slecht voor een dode.
Zelf ook niet zo slecht, volslanke.
Nou!
Hij is dichtbij. Zoek hem.
De gek die je van mij maakt
het is gewoon een beetje gek
De zin die je niet maakt
De vrijheden die je neemt
Laat mijn hoofd schudden
Je bent gewoon een beetje gek
Nummer één, Miguelito!
We zijn op zoek naar een levend kind.
Ongeveer twaalf?
Heb je een levende jongen gezien?
Een heel klein beetje
Beetje gek!
Hé! Je deed het goed!
Ik ben trots op je.
Nou!
Hé, waar ga je naartoe?
We moeten hier weg.
Wat? Je bent gek! We gaan dat hier winnen.
Dames en heren...
Ik heb een noodbericht.
Kijk alsjeblieft uit naar 'n levende jongen.
Luistert naar de naam Miguel.
Hij is eerder vanavond bij zijn familie weggelopen.
Ze willen hem gewoon terugsturen naar het Land der Levenden.
Wacht, wacht, wacht.
Je zei dat de la Cruz je enige familie was.
De enige persoon die je naar huis kon zenden.
Ik heb wel nog andere familie, maar...
Je had mijn foto al de hele tijd kunnen mee terugnemen?
Maar ze haten muziek. Ik heb de zegen van een muzikant nodig.
Je loog tegen mij! - Oh, dat moet jij net zeggen.
Kijk me aan, ik word vergeten, Miguel.
Ik weet zelfs niet of ik het einde van de nacht haal.
Ik ga niet mijn enige kans missen om die brug over te steken
omdat jij een stomme muzikale fantasie wilt beleven.
Het is niet stom. - Ik breng je naar je familie.
Laat me los. - Je zal me later bedanken.
Je wilt me niet helpen. Je denkt enkel aan jezelf.
Hou je domme foto. - Nee!
Nee, nee, nee! - Blijf van me af!
Nee!
Hé, maatje?
Waar ging je heen?
Maatje?
Sorry!
Kom terug.
Dante, hou je kop.
Niet doen Dante, stop ermee.
Hij kan me niet helpen.
Dante, stop.
Stop ermee.
Laat me gerust!
Je bent geen geesten gids, je bent gewoon een domme hond.
Scheer je nu weg!
Hij is het!
Het is die levende jongen!
Ik heb over hem gehoord, kijk!
Hij leeft.
Die onzin eindigt nu, Miguel!
Ik geef je mijn zegen, en je gaat naar huis.
Ik wil je zegen niet.
Miguel! Stop!
Kom terug!
Miguel!
Ik probeer je leven te redden.
Je verpest mijn leven.
Wat?
Muziek is het enige dat mij gelukkig maakt.
En jij... jij wil dat wegnemen.
je zal het nooit begrijpen.
Ook al kost het me mijn leven, Huilebalk
Ik blijf van je houden
Ik dacht dat je muziek haatte.
Oh, ik vond het geweldig.
Ik herinner me dat gevoel.
Ams mijn man speelde, en ik zong.
En niets anders ertoe deed.
Maar toen we Coco kregen...
was er plots iets in mijn leven dat belangrijker was dan muziek.
Ik wilde regels stellen.
Hij wilde voor de wereld spelen.
We hebben allemaal een offer gebracht om te krijgen wat we wilden.
Nu moet jij een keuze maken.
Maar ik wil geen kant kiezen.
Waarom kan je niet aan mijn kant staan?
Dat is wat familie hoort te doen.
Je steunen.
Maar dat zal je nooit doen.
Veel plezier.
Oh, hoe spannend!
Oh, De Heilige!
Ik ben een grote fan.
Vind je het erg?
Bedankt, meneer.
Invitatie?
Het is oké, ik ben de achter- achterkleinzoon van Ernesto.
Het spijt me, mensen.
Hé, hé, jongens, het is Beetje Gek!
Je stond in vuur vannacht.
Jij ook!
Hé, muzikant tot muzikant, ik heb een gunst nodig.
Oh, de winnaars van de competitie. gefeliciteerd, kleintjes.
bedankt, jongens.
Hé, geniet van het feest, kleine muzikant. - Bedankt.
Kijk, het is Ernesto.
De la Cruz.
Meneer de la Cruz!
Excuseer me.
Meneer de la Cruz!
Meneer de la...
Als je jouw moment ziet, mag je het niet laten passeren.
Je moet het grijpen.
We zijn er bijna, Dante.
Meneer de la Cruz!
Meneer de la...
Maar wat kunnen we doen? Het is hopeloos.
Je moet geloof hebben, zuster.
Oh, maar Vader, hij zal nooit luisteren.
Hij zal luisteren naar muziek.
Dames en heren
Goede middag. Goede avond
Dames en heren
Hier vanavond bij je zijn
brengt me vreugde, wat ben ik blij
Want deze muziek is mijn taal
En de wereld is mijn familie
Want deze muziek is mijn taal
En de wereld is mijn familie
Want deze muziek is mijn taal
En de wereld is mijn familie
Want deze muziek is mijn...
Alles goed, kleintje?
Jij bent het.
Jij bent die jongen.
Degene die van het Land der Levenden kwam.
Jij... weet van mij af?
Jij bent alles waar iedereen over sprak.
Waarom ben je naar hier gekomen?
Ik ben Miguel.
Je betachterkleinzoon.
Ik heb een betachterkleinzoon?
Ik heb je zegen nodig.
Zodat ik terug naar huis kan gaan en een muzikant zijn zoals jij.
De rest van onze familie...
wilde niet luisteren.
maar ik... ik hoopte dat jij dat wel zou doen.
Mijn jongen, met een talent zoals het jouwe...
hoe zou ik niet kunnen luisteren?
Haha! Ik heb een betachterkleinzoon!
Kijk, het is Frida!
Ja, ik ben het, Frida Kahlo.
Het is een eer, mevrouw.
Bedankt.
Hé, Negrete, kind.
Heb je mijn betachterkleinzoon al ontmoet?
Mijn betachterkleinzoon!
Hij leeft en is een muzikant, startend.
Kuiltje, geen kuiltje. Kuiltje, geen kuiltje.
Geen kuiltje!
Op onze vriendschap. Haha!
Ik zou hemel en aarde voor jou bewegen, mijn vriend. Gezondheid!
Vergif!
Weet je, ik deed al mijn eigen stunts.
Hoewel ik vaarwel moet zeggen. Herinner mij
Dit alles kwam van mijn geweldige fans in het Land der Levenden.
Ze laten mij meer offers dan ik weet wat ermee te doen.
Hé, wat scheelt er?
Is het te veel? Je lijkt overweldigd.
Nee, het is allemaal geweldig.
Maar? - Het is gewoon...
Ik heb al heel m'n leven naar jou opgekeken.
Jij bent de man die het echt deed.
maar heb je er ooit spijt van gehad?
Muziek kiezen boven al de rest?
Het was moeilijk om vaarwel te zeggen tegen mijn woonplaats.
Alleen verder trekken.
Je familie achterlaten?
Ja.
Maar ik zou het niet anders hebben kunnen doen.
Je kan niet ontkennen wie je bestemd bent om te zijn.
En jij, mijn betachterkleinzoon...
bent bestemd om muzikant te zijn.
Jij en ik, wij zijn artiesten, Miguel.
We kunnen niet aan één familie toebehoren.
De wereld is onze familie!
Het vuurwerk is begonnen!
Binnenkort zal het feest door de stad gaan voor mijn zonsopgang spektakel.
Miguel, je moet naar de show komen!
Jij zal mijn eregast zijn.
Meen je dat? - Natuurlijk, mijn jongen.
Ik kan het niet.
Ik moet vóór zonsopgang thuis zijn.
Hé! Ik moet je echt wel naar huis brengen.
Het was een eer.
Het spijt me je te zien vertrekken, Miguel.
Ik hoop dat je snel dood gaat.
Je weet wel wat ik bedoel.
Miguel...
..ik geef je mijn zegen.
We hadden een deal, jongen.
Wie ben jij? Wat betekent dit?
Oh, Frida. ik dacht dat je het niet zou halen.
Je zei dat je mijn foto zou mee terugnemen.
Je beloofde het, Miguel.
Ken je die eh, man?
Ik heb hem vanavond pas ontmoet.
Hij zei me dat hij je kende.
H... Hector?
Alsjeblieft, Miguel.
Hang mijn foto op.
Mijn vriend. Je wordt... je wordt vergeten.
En wiens schuld is dat?
Hector, alsjeblieft. - Dat waren mijn liedjes die jij nam.
Mijn liedjes die jou beroemd maakten.
Wat? - Als ik vergeten word...
..dan is het omdat jij nooit iemand vertelde dat ik ze heb geschreven.
Dat is gek. De la Cruz schreef al zijn eigen liedjes.
Wil jij het hem vertellen? Of zal ik het doen?
Hector, ik heb nooit bedoeld er eer mee te halen.
We waren een geweldig team, maar...
jij stierf, en... ik zong jouw liedjes enkel omdat
ik een deel van jou in leven wilde houden.
Oh, hoe genereus!
Jullie hebben echt samen gespeeld.
Kijk, ik wil er neit om vechten.
Ik wil alleen dat jij het goed maakt.
Miguel kan mijn foto ophangen.
Hector. - En ik kan de brug oversteken.
Zou ik mijn meisje kunnen zien.
Ernesto.
Weet je nog de nacht dat ik vertrok?
Dat was lang geleden.
We dronken samen.
En je zei me dat je hemel en aarde zou bewegen voor je vriend.
Nou, ik vraag het je nu.
Hemel en aarde?
Zoals in de film?
Wat?
Dat is de toast van Don Hidalgo.
In de de la Cruz film, "De Weg naar Huis".
Ik heb het over mijn echt leven, Miguel.
Nee, het zit daarbinnen.
Kijk!
Dit vraagt om een toast.
Op onze vriendschap! Haha!
Ik zou hemel en aarde voor je bewegen, mijn vriend.
maar in de film, vergiftigt Don Hidalgo het drankje.
Gezondheid.
Vergif!
Die nacht, Ernesto.
De nacht dat ik vertrok.
We hebben maanden onderweg opgetreden.
Ik kreeg heimwee en ik pakte mijn liedjes in.
Wil je nu opgeven?
Nu we zo dicht bij het bereiken van onze droom zijn?
Dit was jouw droom. Je redt het wel.
Ik kan dit niet zonder jouw liedjes, Hector.
Ik ga naar huis, Ernesto.
Haat me als je wilt. Maar mijn besluit staat vast.
Oh, ik zou je nooit kunnen haten.
Als je moet gaan, dan... stuur ik je weg met een toast.
Op onze vriendschap.
Ik zou hemel en aarde voor je bewegen, mijn vriend.
Gezondheid!
Je liep met me mee naar het treinstation.
maar ik voelde pijn in mijn maag.
Ik dacht dat het wat moest zijn dat ik had gegeten.
Misschien was het die chorizo, mijn vriend.
Of iets dat ik dronk.
Ik werd dood wakker.
Jij...
vergiftigde mij!
Je verwart film met realiteit, Hector.
Al die tijd dacht ik dat het gewoon pech was.
Ik had nooit gedacht dat jij misschien...
dat jij...
Hoe kon je?
Hector!
Beveiliging! Beveiliging!
Jij nam alles van me af!
Jij, rat!
Laat voor hem zorgen.
Hij is niet goed.
Ik wilde gewoon terug naar huis!
Nee! Nee!
Ik verontschuldig me.
Waar waren we?
Je ging me je zegen geven.
Ja... ah... Ja.
Miguel...
Mijn reputatie... ze is...
heel belangrijk voor me.
Ik zou het haten als jij zou denken...
Dat je Hector hebt vermoord voor zijn liedjes?
Je denkt dat niet.
Jij wel?
Ik... Nee... Iedereen weet dat jij de... goede vent bent.
Papa Ernesto... mijn zegen?
Beveiliging?
Zorg voor Miguel. Hij zal zijn verblijf verlengen.
Wat?
Maar ik ben je familie!
En Hector was mijn beste vriend.
Succes komt niet gratis, Miguel.
Je moet bereid zijn om alles te doen wat nodig is om...
je moment te grijpen.
Ik weet dat jij het begrijpt.
Nee! Nee!
Laat me los!
Nee!
Help!
Kan iemand me horen?
Ik wil naar huis gaan!
Hector?
Jongen? - Oh, Hector!
je had gelijk.
Ik had moeten teruggaan naar mijn familie.
Hé, hé, hé. - Ze zeiden me om niet als de la Cruz te zijn.
Maar ik luisterde niet. - Hé, het is oké.
Maar ik zei hen dat het mij niks kon schelen dat ze me herinnerden.
Het kon me niet schelen als het op een stom offer was.
Hé, jongen, het is oké.
Het is oké.
Ik zei hen dat het me niks kon schelen.
Hector!
Hector?
Ze is...
..me aan het vergeten.
Wie?
Mijn dochter.
Zij is de reden waarvoor je de brug wilde oversteken.
Ik wilde haar gewoon weer terugzien.
Ik had nooit Santa Cecilia moeten verlaten.
Ik wou dat ik me kon verontschuldigen.
Ik wou dat ik haar kon zeggen dat haar papa probeerde om naar huis te komen.
Dat hij zoveel van haar hield.
Mijn Coco.
Coco?
Waar?
Waar heb je dit vandaan?
Dat is mijn mama Coco.
Dat is mijn mama Imelda.
Is dat...
..jij?
We zijn...
..familie? - Familie?
Ik hoopte altijd al haar terug te zien.
Dat ze me zou missen.
Dat ze misschien mijn foto zou ophangen.
Maar het gebeurde nooit.
Ken je het slechtste deel?
Zelfs als ik Coco niet meer te zien krijg in de levende wereld...
dacht ik dat ik ze op een dag wel hier zou zien.
Geef haar de grootste knuffel.
maar zij is de laatste persoon die me herinnert.
Op het moment dat zij de levende wereld verlaat...
Verdwijn jij.
Uit deze wereld.
Je gaat haar nooit zien.
Nooit meer.
Weet je...
Ik schreef ooit een liedje voor haar.
We zongen het elke avond.
Op hetzelfde uur.
Hoe ver we ook van elkaar weg waren.
Wat zou ik niet geven om voor haar te zingen.
Eén...
laatste...
keer.
Herinner mij
Hoewel ik vaarwel moet zeggen
Herinner me
Laat het je niet doen wenen
Want ook al ben ik ver weg
Ik hou je in mijn hart
Ik zing een geheim liedje voor jou
Elke nacht dat we uit elkaar zijn
Herinner mij
Papa!
Hoewel ik ver moet reizen
Herinner mij
Elke keer dat je een Trieste gitaar hoort
Weet dan dat ik bij jou ben
De enige manier waarop het kan
Tot je weer in mijn armen bent
Herinner
Mij
Hij heeft je gitaar gestolen.
Hij heeft je liedjes gestolen.
Jij zou degene moeten zijn die de wereld zich herinnert.
Niet de la Cruz.
Ik schreef "Herinner Mij" niet voor de wereld.
Ik schreef het voor Coco.
Ik ben een heel zielig excuus voor een betovergrootvader.
maak je een grapje? Een minuut geleden dacht ik dat ik verwant was aan een moordenaar.
Jij bent een totale upgrade.
Mijn hele leven...
is er iets geweest dat mij anders maakte.
En ik wist nooit war het vandaan kwam.
Maar nu weet ik het.
Het komt van jou!
Ik ben trots dat we familie zijn.
Ik ben er trots op zijn familie te zijn!
Ik ben trots op zijn familie te zijn!
Dante?
Dante!
Het is Dante!
Imelda!
Hector.
Je ziet er goed uit.
Dante!
Jij wist de hele tijd al dat hij mijn Papa Hector was!
Jij bent een echte geestengids.
Wie is een goede geestengids? Jij bent het!
Dante!
Daar zijn ze!
Miguelito! Miguelito!
Bedankr, mijn god!
Jongen, ik was zo bezorgd.
Godzijdank vonden we je op tijd.
En jou.
Hoeveel keer moet ik me van je wegdraaien?
Imelda...
Ik wil niks met je te maken hebben. Niet in het leven, niet in de dood.
Ik beschermde mijn familie tientallen jaren van jouw fouten.
Hij brengt 5 minuten met je door, en ik moet hem uit een riool vissen!
Ik zat daar niet vanwege Hector.
Hij zat daar vanwege mij.
Hij probeerde mij naar huis te krijgen.
Ik wilde niet luisteren.
Maar hij had gelijk.
Niets is belangrijker dan familie.
Ik ben kaar om je zegen te accepteren.
En je voorwaarden.
maar eerst moet ik de la Cruz vinden.
Om de foto van Hector te halen.
Wat? - Zodat hij Coco kan terugzien.
Hector zou in ons offer moeten zitten.
Hij is een deel van onze familie.
Hij verliet zijn familie.
Hij probeerde naar huis te gaan, naar jou en Coco.
Maar de la Cruz vermoordde hem.
Het is waar, Imelda.
En wat als het waar is?
Je liet me alleen met een kind om groot te brengen,
en ik zou je gewoon moeten vergeven?
Imelda, ik...
Hector?
Mijn tijd raakt op.
Het is Coco.
Ze is je aan het vergeten.
Je moet hem niet vergeven.
Maar we zouden hem niet mogen vergeten.
Ik wilde je vergeten.
Ik wilde dat Coco je ook vergat, maar...
Dit is mijn schuld.
Niet de jouwe.
Het spijt me, Imelda.
Miguel...
Als we je helpen om zijn foto te krijgen...
zal je naar huis terugkeren.
Geen muziek meer.
Familie komt eerst.
Ik... ik kan het je niet vergeven.
Maar ik zal je helpen.
Dus hoe komen we bij de la Cruz?
Ik ken misschien wel een manier.
Succes, kereltje.
Bedankt, Frida.
Hier, laat me je helpen met...
Raak me niet aan.
Is het plan duidelijk voor iedereen?
Vind de foto van Hector.
Geef ze aan Miguel.
Stuur Miguel naar huis.
Heb je je bloemblaadjes?
Nu moeten we de la Cruz vinden.
Ja? - Ah!
Ken ik jou niet?
Dat is voor de moord op de liefde van mijn leven!
Wie in...? - Ze heeft het over mij.
Ben ik de liefde van je leven?
Ik weet het niet, ik ben nog steeds boos op je.
Hector? Hoe heb je...
En dat is om te proberen mijn kleinzoon te vermoorden!
Kleinzoon? - Ze heeft het over mij.
Jij!
Wacht. Ben jij familie van Hector?
De foto!
Achter hem aan!
Beveiliging, help.
Je zei liefde van je leven?
Ik weet niet wat ik zei.
Dat is wat ik hoorde.
Plaatsen, meneer. Het is aan jou binnen 30 seconden.
Miguel, ik heb ze!
Haast je, kom op!
Dames en heren!
De enige echte... Ernesto de la Cruz!
Haal haar van het podium!
Zing!
Ja
Over mij, de huilebalk
Huilend voor de blauwe hemel
Wee mij, huilebalk
Huilend voor de blauwe hemel
En hoewel het leven me kost, huilebalk
Blijf ik van je houden
Ik blijf van je houden
Ik stapte op de groter wordende pijnboom, huilebalk
Om te zien of ik je zag
Zoals de pijnboom zacht was, Huilebalk
Toen ik zag dat ik huilde, ik huilde
Wee mij, huilebalk, huilebalk
Huilend voor de blauwe hemel
Wee mij, huilebalk, huilebalk
Huilend voor de blauwe hemel
En hoewel het leven me kost, huilebalk
Blijf ik van je houden
En hoewel het leven me kost Laat me los!
Huilebalk
Ik blijf van je houden
Ay, ay, ay!
Ik was vergeten hoe dat voelde.
Je... hebt het nog steeds.
Miguel, ik geef je mijn zegen...
Ga naar huis...
Om onze foto's op te zetten...
En om nooit...
nooit meer muziek te spelen.
Om nooit te vergeten hoeveel je familie van je houdt.
Je gaat naar huis.
Jij gaat nergens heen!
Imelda!
Achteruit! Achteruit!
Jullie allemaal, achteruit!
Geen stap verder.
Dante!
Ernesto, stop!
Laat de jongen met rust.
Ik heb te hard gewerkt, Hector.
Te hard om hem alles te laten vernietigen.
Hij is een levend kind, Ernesto.
Hij is een bedreiging.
Denk je dat ik hem terug laat gaan naar het Land der Levenden met jouw foto?
Om de herinneringen aan jou in keven te houden?
Nee. - Je bent een lafaard!
Ik ben Ernesto de la Cruz. De grootste muzikant aller tijden.
Hector is de echte muzikant.
Jij bent gewoon de gast die hem vermoordde en zijn liedjes heeft gestolen.
Vermoord?
Ik ben degene die bereid is te doen wat nodig is
om mijn moment te grijpen.
Kost wat kost.
Nee!
Miguel! - Miguel!
Excuses, oude vriend. Maar de show moet doorgaan.
Alsjeblieft, alsjeblieft, mijn familie!
Moordenaar! - Ga van het podium af!
Orkest, één, twee, één...
Herinner mij
Hoewel ik moet gaan
Hé, engerd!
Kijk!
Leuke kat.
Zet me neer!
Alsjeblieft!
Ik smek je! Stop, stop!
Oh! Nee!
Wat heb ik gemist?
Brave jongen, Dante.
Miguel!
Hector!
De foto, ik ben ze kwijt.
Het is oké, jongen.
Het is...
Hector!
Hector?
Coco.
Nee, we kunnen de foto nog vinden.
Miguel, het is bijna zonsopgang.
Nee, nee, nee, ik kan je niet verlaten.
Ik beloofde dat ik je foto op zou hangen.
Ik beloofde dat je Coco zou zien.
We hebben allebei geen tijd meer, jongen.
Nee! Nee!
Ze mag je niet vergeten.
Ik wilde gewoon dat ze wist...
dat ik van haar hield.
Hector!
Je hebt onze zegen, Miguel.
Geen voorwaarden.
Nee, papa Hector. Alsjeblieft!
Nee.
Ga naar huis.
Ik beloof het! Ik laat Coco je niet vergeten!
Daar is hij!
Miguel! Stop!
Waar ben je geweest?
Ah! Ik moet mama Coco zien, alsjeblieft!
Eh! Wat doe je daarmee?
Geef het aan mij!
Miguel, stop.
Miguel! Miguel?
Miguel!
Mama Coco?
Kan je me horen?
Het is Miguel.
Ik zag je papa!
Weet je nog? Papa?
Alsjeblieft.
Als je hem vergeet.
Zal hij weg zijn.
Voor altijd.
Hier. Dit was zijn gitaar, toch?
Hij speelde er vroeger op voor jou?
Kijk, daar is hij.
Papa, weet je nog? Papa?
Miguel!
Mama Coco, alsjeblieft. Vergeet hem niet.
Wat ben je die arme vrouw aan het aandoen?
Het is oké, moeder.
Wat scheelt er met je?
ik dacht dat ik je kwijt was, Miguel.
het spijt me, papa.
We zijn nu allemaal samen.
Dat is wat telt.
Niet allemaal.
Het is oké, mamaatje.
Miguel, verontschuldig je aan mama Coco.
Mama Coco...
Nou, excuses.
Mama Coco...
Je papa...
Hij wilde dat ik je dit gaf.
Mama... wacht...
Herinner mij
Hoewel ik vaarwel moet zeggen
Herinner mij
Laat het je niet doen huilen
Want als ik zelfs ver weg ben Kijk!
Hou ik je in mijn hart
Ik zing een geheim lied je voor jou
Elke nacht dat we uit elkaar zijn
Herinner mij
Hoewel ik ver moet reizen
Herinner mij
Elke keer je een Trieste gitaar hoort
Weet dan dat ik bij je ben
De enige manier dat ik kan zijn
Tot je weer in mijn armen bent
Herinner
Mij
Elena?
Wat scheelt er, meisje?
Niets, mama.
Helemaal niets.
Mijn papa zong dat lied vroeger voor me.
Hij hield van je, mama Coco.
Je papa hield zoveel van je.
Ik bewaarde zijn brieven.
Gedichten die hij me heeft geschreven.
En...
Papa was een muzikant.
Toen ik een klein meisje was...
zongen hij en mama zulke mooie liedjes.
Een jaar later.
Herinner mij.
Vergeten.
En precies hier,
Een van de grootste schatten van Santa Cecilia.
Het huis van de gewaardeerde songwriter, Hector Rivera.
De brieven die Hector schreef voor zijn dochter Coco thuis,
bevatten de teksten van al je favoriete liedjes.
Niet enkel "Herinner Mij".
En die man is je papa Julio.
En daar is Tante Rosita.
En je Tante Victoria.
En die twee zijn Oscar en Felipe.
Er zijn niet alleen oude foto's, ze zijn onze familie.
En ze rekenen op ons om hen te onthouden.
Zeg dat ik gek ben Volgende.
Of noem me een dwaas
Geniet van je bezoek, Hector.
Maar vannacht leek het wel dat ik van jou droomde
Papa!
Coco!
En je kende elk woord
En we zongen allemaal mee
Naar een gespeelde melodie
Aan de touwtjes van onze ziel
En een ritme dat ons doorheen schudde
Tot op het bot
Onze liefde voor elkaar
Zal voor eeuwig verder leven
In elke slag
Van mijn trotse hart
Onze liefde voor elkaar
Zal voor eeuwig verder leven
In elke slag
Van mijn trotse hart
Oh, mijn familie
Hoor mijn mensen
Zingen in koor
Laat het bekend zijn
Onze liefde voor elkaar
Zal voor eeuwig verder leven
In elke slag
van mijn trotse hart
Oh, mijn familie
Hoor mijn mensen
Zingen in koor
Laat het bekend zijn
Onze liefde voor elkaar
Zal voor eeuwig verder leven
In elke slag
Van mijn trots hart