Elegio, boleh saya bantu?
Ya, saya nak buat tempahan untuk malam ini.
- Maaf. Kami dah habis ditempah. - Okey. Saya faham.
Terima kasih banyak-banyak.
Elegio, boleh saya bantu?
- Itu dah sedia? Terima kasih. - Ya.
Ini dapat selonggok burrata. Itu dia.
Awak tahu tak?
Dia boleh ada di sini bila-bila masa sekarang.
Tengoklah, awak tahu apa?
Dia di sana.
Itu kawan saya.
Bolehkah awak jadi kekasih saya? Untuk seminit saja.
- Awak bukan pembunuh bersiri? - Itu bergantung.
Berapa kali nak diambil kira sebagai "bersiri"?
Lima kali.
Tidak, kita tiada masalah.
Jess.
Nicky.
- Burgundy. - Sangat bagus.
Sangat mengelirukan, bukan?
Bagaimana awak tahu semua?
Kebanyakannya daripada meminum.
Lebih banyak awak minum, lebih banyak awak belajar.
Kalau begitu, sayalah pakar utama dalam minuman Jagerbombs.
Saya akan terangkan semuanya pada awak...
Satu keseronokan untuk melayani awak, Cef Oshowole.
- Cef apa? - Oshowole.
Ya.
Awak tahu, ini mungkin kesan dadah, tapi ia memang seronok.
Terima kasih. Terima kasih sebab selamatkan saya.
- Ya. Kita tunjukkan pada dia. - Ya.
Kena hormati dia. Dia dah cuba sedaya upaya.
Itu yang saya terlepas malam ini?
- Boleh saya berjalan dengan awak? - Sebenarnya, saya tinggal di sini.
Di tingkat atas.
Yakah?
- Oh, Tuhan. Itu suami saya. - Diam.
- Jared, tunggu. - Saya akan bunuh awak.
- Jared, lepaskan dia. - Tak mungkin. Dia akan mati.
Beri saya satu sebab kenapa saya tak patut buat.
- Saya tak boleh nak berikan sebab. - Apa?
Saya rasa awak patut tembak saya.
Kita cakap dengan jujurlah, awak rasa terkilan.
Jangan cari pasal dengan dia, Nicky, dia dah lalui masa yang sukar.
- Saya dah lalui masa sukar. - Kalau awak tahu...
- apa yang saya nak buat pada dia... - Diamlah.
Dia tak berguna pada awak lepas itu.
- Jadi awak memang patut tembak saya. - Kita tengah cakap tentang apa?
Parti bujang orang Arab.
Kain R. Kelly.
Tolonglah, cepat, tembak saya.
Berhenti bermain-main. Saya akan bunuh awak.
Awak memang akan tolong saya. Saya ada kanser.
Tumor saya sebesar buah pic. Tembak, dan awak akan lihat.
- Awak ada kanser? - Dia dah tahu.
- Saya tahu ini takkan menjadi! - Kamu semua tak guna.
- Beri saja duit itu. - Atau?
Dia akan tembak leher awak.
Saya tak nak tembak lelaki yang ada kanser.
- Nenek Mukulski ada kanser. - Dia tiada kanser, si dungu!
Kamu semua memang rosakkan ini.
Pertama sekali, awak kena tunggu sampai dia tanggalkan seluar saya.
Kemudian awak kena beri saya peluang untuk lari.
Itu caranya awak dapat duit itu.
Awak jangan sesekali hentikan penipuan itu.
Awak jangan sesekali berhenti. Mati dengan pembohongan awak.
Bila masa awak dapat tahu?
Bila awak curi dompet daripada lelaki tadi di tingkat bawah.
Mengarutlah.
Tidak, memang betul.
Kalau begitu, kenapa awak datang sini kalau awak sangat pandai?
Rasa ingin tahu secara profesional.
Saya juga suka payudara, awak tahulah.
Saya rasa ia menguntungkan kita berdua.
Semuanya baik, sayang. Tapi ia pencurian yang lemah.
- Itu pencurian yang hebat. - Tolonglah.
Dia sungguh mabuk, awak boleh ambil apendiks dia.
Awak teruklah.
Awak patut lebih berwaspada.
Saya ada di belakang awak sejauh dua blok.
Awak tak nampak saya?
Saya tiada mata di belakang kepala saya.
Kalau awak nak main permainan ini, awak patut ada.
- Saya boleh jaga diri saya sendiri. - Tidak, awak akan tercedera.
- Biar saya belanja awak minum kopi. - Saya tak minum kopi.
Baiklah.
Jadi apa kepakaran awak? Awak yang buat penipuan itu?
Awak bawa mangsa baru? Awak boleh beritahu saya.
Semuanya. Saya dah terlalu lama berada dalam permainan ini.
Saya nak jadi sangat hebat. Itu apa yang saya nak buat.
- Yakah? Ya, okey. - Ya.
Datuk saya pernah jalankan permainan haram di Harlem.
Ayah saya mula bekerjasama dengan datuk saya.
Satu hari, helah mereka terbongkar.
Orang-orang Mafia tangkap mereka tengah berikan isyarat.
Semua orang keluarkan pistol. Masing-masing acu senjata.
Tiada jalan keluar. Kecuali satu. "Butang Panik Toledo".
- Apa itu? - Awak tembak pasangan awak.
- Sebagai bukti awak tak bekerjasama. - Awak bunuh pasangan awak?
- Awak berharap awak tak bunuh dia. - Adakah ia berkesan?
Ayah saya dah gagal tiga kali.
Jadi ayah awak bunuh datuk awak?
Itulah dunia yang awak terlibat. Orang amatur dibunuh.
Begini, saya tak dilahirkan dalam ini seperti awak.
Saya seorang anak angkat yang ada disleksia.
Tiada prospek, tiada masa depan.
Ia satu keajaiban kecil yang sekarang saya bukan pelacur.
- Ajarlah saya. Kenapa tidak? - Tidak.
- Saya nak keluar dari sini. - Begini, saya boleh bayar awak.
- Kalau itu membantu. - Itu dompet siapa?
Dr. Peter Woshilak.
Baiklah, kita akan buat ini cepat sebab ia betul-betul sejuk.
Sekarang saya nak tunjukkan pada awak beberapa sentuhan...
tapi pada akhir nanti, ini adalah permainan fokus.
- Itu sangat bijak. - Baiklah.
Sekarang, perhatian macam satu tumpuan.
Kerja kita adalah menari dalam kegelapan.
Saya tak rasa pun awak ambil itu.
Otak manusia bergerak perlahan...
dan ia tak boleh buat pelbagai kerja serentak.
Alamak. Bila...
Baiklah, saya pasti awak boleh curi dompet tegak sesiapa.
Tapi kita bercakap tentang sesuatu lebih sukar daripada itu.
- Bila awak ambil dompet saya? - Awak masuk kelas Zumba?
Ia sebenarnya senaman kardio yang betul-betul bagus.
- Terima kasih banyak-banyak. - Awak berfikir dengan tangan awak.
Awak mesti masuk dalam fikiran mangsa awak.
Berfikir dari perspektif mereka.
Tingkah laku manusia sangat boleh diramal.
Kalau saya tengok tangan saya, ia akan tarik perhatian awak...
dan membolehkan saya memasuki ruang awak.
Tapi bila saya pandang awak, ia buat awak pandang saya.
Bijak.
Saya sentuh awak di sini, saya mencuri dari sini.
Saya langkah ke sini...
- Awak takkan tampar saya, betul? - Kenapa?
Awak akan tampar kalau awak tahu di mana tangan saya.
Okey, saya faham. Saya faham.
Awak dapatkan tumpuan mereka...
awak boleh ambil apa saja yang awak nak.
Awak akan selamat.
Jadi, kenapa saya suka tempat ini?
Banyak ruang. Takkan dibuka untuk satu atau dua bulan lagi.
Kita boleh masuk dalam banyak talian, sembunyikan kehadiran kita...
boleh selalu tukar alamat sistem nama domain.
Malah ada talian fiber setaraf tentera.
Ada berapa banyak bilik air? Farhad nak datang ke sini.
Ada dua, berpasangan. Dia masih ada sakit perut itu?
- Ya. - Dia patut buat pembersihan diet.
Horst, dia itu lelaki Parsi seberat 400 paun.
Dia takkan buat pembersihan diet.
Awak menginap di mana? Di Hyatt lagi?
Ya. Saya suka sarapan lewat paginya.
- Awak patut singgah. - Tak, tiada sarapan lewat pagi.
Saya nak buat pembersihan diet.
Kuda-kuda sudah ada di pintu.
Mereka pun berlepas!
Kad Ganjaran Hyaat, dalam dompet saya.
Mengakulah yang awak kagum.
Saya dapat dompet awak dan saya jumpa awak di sini.
Tolonglah. Kejohanan Dunia, Empat Terakhir...
Sugar Bowl, Super Bowl, mana-mana acara besar seperti ini jadi tarikan.
Begini, saya dapat jumpa awak. Itu tentu ada maknanya.
Jadi berapa banyak hotel Hyatt yang awak kena pergi?
Ketiga-tiganya, lima kali pada setiap satu.
Saya nak sertai awak.
Mungkin saya di sini, hanya nak tengok perlawanan.
Saya dah tanya orang, siapa yang jalankan permainan di Harlem.
The Limehouse Kid ialah datuk awak. Bucky Spurgeon ialah ayah awak.
"Ayah" istilah yang bagus.
Awak pula Nicky Spurgeon. Orang panggil awak "Mellow".
- Pasukan saya dah penuh, sayang. - Tolonglah! Bolehkah kita...
Bolehkah kita...
Bolehkah kita langkau bahagian di mana saya bercakap...
melalui godaan saya yang nipis...
dan buat awak percaya yang kita akan ada hubungan intim.
Sebab saya tak pandai buat begitu. Saya cuma nak sertai awak.
- Tiada hubungan intim? - Tiada.
- Saya takkan dapat pun godaan? - Tidak.
Tiada suara kecil? Tiada godaan melalui mata?
Saya tak pandai buat.
- Semua itu perkara yang saya minat. - Maafkan saya.
Bolehkah saya cadangkan awak belajarnya?
Secara profesional?
Begini, maksud saya, awak boleh...
Awak boleh tunjuk kepada saya...
di dalam bilik awak?
- Teruknya. - Yakah?
- Adakah awak rasa seksi? - Rasa sikit.
Memang. Okey, mari kita pergi.
Tunggu, mana kita nak pergi? Saya diterima masuk?
- Tidak. Ini Horst. - Helo, Jess.
Nicky beritahu yang awak nak datang.
Awak teruklah.
Ya, dia selalu dipanggil begitu. Jom.
Apa saiz awak, empat?
Kenapa saya kena pakai ini?
Tiada sesiapa yang tengok tangan awak bila awak ada badan cantik macam ini.
Saya tak boleh bernafas.
Pertama sekali, kita hanya curi daripada orang kaya.
Bukan daripada orang bertongkat atau berkerusi roda.
Itu nasib malang.
Tommy tarik perhatian mangsa, Gareth yang halang laluan mangsa.
Semua orang pandang saya sehinggalah saya kenal pasti mangsa.
Bila dah tahu kedudukan dompetnya, saya akan tarik kelepet jaket saya.
Dua jari bermaksud dompetnya ada dalam poket paha seluar.
Tiga jari bermaksud dia ada dompet tegak.
Kalau dompetnya banyak berlipat atau jenis yang sangat panjang...
saya akan garu hidung saya.
Melainkan saya guna ibu jari saya, itu sebenarnya saya garu hidung saya.
Saya akan sengetkan kepala kalau dompetnya dalam poket jaket mangsa.
Tapi sekarang 95 peratus dompet ada dalam poket belakang.
Jadi awak cuma mencurinya...
dan saya letak dompet itu dalam peti pos terdekat, okey?
Maafkan saya, apa?
Okey, pergi ke rancangan B. Kamu berdua, ikut saya.
Maafkan saya, tolong, kami dah sesat.
Ia sangat bagus. Awak nak curi dompet?
Biar saya curi.
Lelaki berambut ekor kuda itu sasaran awak. Di sebelah kanan kita.
Poket belakang kanan.
Salah saya.
- Itu bagus. - Saya boleh buat ini.
- Apa? Tunggu. - Tolong saya.
Maaf. Kasut tumit saya selalu... Awak lelaki budiman.
Derrick tahu macam mana nak layan seorang wanita. Dah kahwin?
- Kawan? - Dia tak sebut, bukan?
Baiklah. Terima kasih.
- Awak diterima masuk. - Betulkah?
- Tahniah, awak seorang penjenayah. - Okey, sekarang macam mana?
- Nak saya terangkan pada dia? - Saya boleh terangkan.
Ada penerbangan mendarat setiap dua minit...
di lapangan terbang Louis Armstrong.
Sesiapa yang bukan di sini untuk ini perlawanan itu, datang untuk parti.
Setiap seorang daripada mereka nak minum besar...
buat taruhan besar...
menipu pasangan mereka, dan semua itu perlukan duit.
Ada kumpulan pencuri di semua hotel-hotel utama.
Mereka buat cepat dan keluar sebelum orang tahu apa yang berlaku.
Kalau awak fikir yang...
saya akan benarkan mak awak cakap begitu pada saya...
awak memang gila! Saya lelaki dewasa!
Kenapa awak jerit pada saya?
Ada permainan kad di mana-mana.
Mereka juga benarkan sesiapa yang berduit banyak, masuk.
Ada kemungkinan, sekurang-kurangnya salah seorang yang awak tak kenal...
ialah penipu yang boleh tipu dalam permainan kad...
sama seperti Bill Clinton menipu orang ramai.
Semua sekali.
- Tiga nombor sama. - Saya sumpah...
saya tak pernah dapat empat nombor sama sebelum ini!
Maaf, jurulatih.
Saya tak pernah alami begini.
Hei, ayuh.
Mari kita berseronok.
- Pergi dari sini. - Awaklah pergi.
Ayuh, mari.
- Suami saya! - Saya nak bunuh awak!
- Beri seluar saya! - Pergi! Tak, lari saja!
Lelaki berkahwin ialah yang terbaik. Siapa yang mereka nak beritahu?
- Saya nak bunuh awak! - Itu suami saya!
Setiap minit, ada sesuatu berlaku di sini.
Setiap bar, restoran, hotel, di mana-mana.
Yang bekerja bersendirian, bekerja dalam pasukan.
Bukan hanya duit tunai.
Mencuri identiti dan penipuan kad kredit juga selalu berlaku.
Awak boleh imbas data dari kad kredit dalam masa satu saat.
Tapi mencuri dompet cuma berikan awak sejam...
sebelum mangsa jadi bijak dan batalkan kad dia.
Jadi, awak letak semula kad dia.
Bila mangsa awak dah tahu, dia balik ke Youngstown...
bertengkar dengan isterinya tentang belanja...
yang kita buat sebelum bil kad kredit sampai.
Mesin pencuri data akan leret kad kredit dan rekod kekuncinya...
jadi awak boleh dapatkan nombor pin juga.
- Tengok, awak nampak itu? - Wah, dia buat itu?
Ya. Beberapa tahun lepas, dia tukar terminal kad kredit...
di kira-kira satu dozen 99 Cent Stores di Los Angeles.
Ambil beberapa juta dolar sebelum mereka dapat tahu.
Apa yang lelaki seperti itu buat dengan duit sebanyak itu?
Dia melabur dalam kerja dia sendiri.
Ya, dia cuma... Ini tempat duduknya. Biarkan dia...
Maafkan saya.
Siapa gadis itu?
Namanya Jess, Farhad. Dia pelatih kita.
- Awak tidur dengan dia? - Saya ada di sini.
- Tidak, saya tak buat begitu. - Awak patut buat.
Ya. Hai. Saya masih di sini.
Saya betul-betul akan tidur dengan dia.
Dia main-main dengan saya, bukan?
- Dia cakap banyak. - Senyum.
Terima kasih. Saya akan masukkan dalam komputer.
Belilah kamera digital. Jadi, kita ada kira-kira 30 orang...
semua orang dapat peratusan mereka.
Kita ada duit rasuah dan duit jaminan...
untuk sesiapa yang kena tangkap duit untuk tahan godaan.
Kita jual data mesin ATM pada seorang lelaki di Singapura.
Kaki membeli-belah di sini...
beli barangan yang kita hantar balik pada diri kita sendiri...
dan jual semula di pasaran samar.
Semalam kita beli 200 buah MacBook Air.
Oh, Tuhan. Ini luar biasa.
- Awak rasa saya boleh... - Tidak.
Kita jual semuanya. Jangan ambil risiko.
Jadi bagaimana dengan penipuan besar itu?
Saya ingatkan awak buat penipuan besar.
Maksud awak, penipuan yang kita dapat sangat banyak duit...
kita semua bersara, beli kapal layar dan besarkan payudara?
Ya, itu semua fantasi.
Kita buat untung dengan mencuri sikit secara banyak kali.
Lebih selamat.
Hei Jen, saya nak seribu dolar. Saya rugi sikit di perlumbaan kuda.
Cepatlah, sayang.
Terima kasih, sayang.
Kad bersih, kad pengenalan baru, semua yang awak perlukan.
Terima kasih.
Begini, jangan berterima kasih lagi.
Ada banyak kerja nak dibuat. Minggu depan minggu yang sukar.
Saya tahu.
Jadi, sekarang macam mana?
Ada kad kunci di situ.
Awak dapat tempat lain.
- Saya rasa awak akan suka. - Terima kasih.
Tahu bagaimana saya nak naik teksi di sana?
Saya boleh tumpangkan awak.
Yakah? Itu bagus. Maksud saya...
kalau ia tak susahkan awak.
Ia tak susahkan saya. Itu okey tak dengan awak?
- Ya. - Awak pasti?
Awak nampak macam pemandu yang bagus.
Awak boleh harapkan saya.
Bolehkah?
Kebanyakan orang akan cakap tidak.
Awak nampak boleh dipercayai.
Mungkin awak patut naik teksi.
- Ya. Okey. - Okey.
- Siapa itu? - Ini anak gadis saya, Mina.
Comel.
- Anak lelaki saya, Dani. - Manisnya.
- Itu isteri Saya, Lida. - Cantik.
- Itu alat sulit saya. - Hebat.
- Maaf. - Tak apa.
Itu anjing saya.
Saya bencinya.
Jadi, awak kenal... Awak dah lama kenal Nicky?
- 10 tahun. Kenapa? - Saya cuma tertanya-tanya.
Okey, awak tahu rahsia saya. Kami berdua tidur bersama, okey?
Seperti orang Yunani purba.
Sebenarnya, entahlah. Saya suka Nicky, memang suka...
tapi dia bukannya suka pada orang, jadi agak susah nak tahu kadangkala.
Ya, rasanya tak boleh salahkan dia. Maksud saya, dia cakap tentang...
ayah dan datuknya. Ia memang gila.
Dia beritahu awak itu?
Maksud saya, saya pernah dengarnya, tapi bukan dengar daripada dia.
Yakah?
Awak mesti penggoda hebat.
Mesti awak rindu padanya.
Dia pun sama.
Sudahlah.
- Baiklah, awak dah sedia? - Ya.
Frank? Frank! Oh Tuhan, tolong.
Tolong, seseorang. Sayang, bersabar. Jangan pengsan.
Tolong panggil seseorang! Tolong panggil doktor.
Ada doktor? Saya perlukan doktor. Doktor, tolonglah saya.
Suami saya kena serangan jantung. Saya tak tahu apa nak buat.
Saya sangat risau. Frank? Boleh dengar?
Oh, Tuhan! Tolong hubungi 911!
Siapa polis dengan tangan merayap itu?
Dia polis sebenar. Dia cuma terlibat.
Orang apa yang menggoda balu sedih?
Rasa itulah bagaimana hebatnya awak dengan pakaian itu.
Apa yang patut saya buat?
Saya boleh fikirkan beberapa perkara yang dia boleh buat.
Ya, saya juga, sebenarnya.
Saya rasa kita patut mula dengan cara lisan.
Saya cuma cakap saja. Tolonglah, kawan, saya di sini.
- Maaf. - Maaf.
Semua orang!
Boleh beri perhatian?
Apa yang awak ketawakan?
Minggu ini kita dapat rekod baru.
Saya juga nak ucapkan tahniah kepada kamu semua.
Selepas ditolak perbelanjaan, kita dapat 1.2 juta dolar.
Kerja bagus.
Lepas perlawanan besar tamat esok, tempat ini akan dibersihkan.
Apa-apa saja yang bukan sebahagian daripada bilik ini...
akan dibakar dalam pembakar.
Horst ada semua duit perjalanan awak.
Sebaik saja awak sampai rumah, saya akan pindah semua bahagian awak.
Terima kasih, kamu semua, memang terima kasih.
- Untuk Nicky. - Untuk Nicky!
Tak. Farhad, bukan Dahi.
- Apa maksudnya? - Tak penting.
Teruskan menggoda.
Itu semuanya, 1.2 juta dolar?
Jangan terlepas pandang.
- Awak berjanji? - Ya, saya berjanji.
Jangan bertaruh di lumba anjing atau lumba kuda.
- Dah berapa lama awak kenal saya? - Pandang saja. Tengok saya.
Cakap dengan jujur. Jangan berjudi, okey?
Ya, sayang.
Kita berjumpa lagi nanti.
Kamu berdua sangat comel.
Saya dah penat.
Okey. Nak pergi ke perlawanan esok?
Awak ada tiket?
Sudah tentu. Salah satu daripada faedah perniagaan ini.
Maksud awak, tiket-tiket ini?
Okey, awak kena hentikan itu, baik?
Berhenti menunjuk-nunjuk.
- Temu bual keluar? - Ya.
- Oh, Tuhan. Awak serius? - Beritahulah saya.
Jadi maksud awak seperti...
Jess seorang pekerja rajin, jujur dan cepat.
Saya percaya dia akan jadi aset berharga pada pasukan awak...
di Sizzler San Bernardino.
Tidak, bukan rujukan.
Kritikan. Kritikan membina.
Betulkah?
- Awak seriuskah? - Ya.
Okey.
Awak ada sentuhan ringan.
Awak tahu, awak macam halimunan.
Awak juga tenang.
Awak tahu, bila ia tak menjadi, awak tak panik. Awak sesuaikan diri.
Awak sebenarnya jadi lebih bagus...
bila keadaan jadi sukar, yang di mana itu jarang berlaku.
Saya berada dalam hal ini untuk masa yang sangat lama.
Saya tak pernah jumpa orang seperti awak.
Terima kasih.
Tapi saya sebenarnya bercakap tentang seks.
Tolonglah, ada beribu wanita yang lebih baik daripada awak.
Tolonglah! Tak boleh percaya awak cakap begitu!
Awak cuma terbaring. Awak tahu?
Saya fikir, "Cepatlah, benda ini dah terpasangkah?"
Awak teruklah.
Kenapa nama Mellow?
Kenapa mereka panggil awak Mellow?
Ya, awak tahu, saya tak suka nama itu.
Saya tahu, tapi kenapa mereka panggil awak nama itu?
Ayah saya mula panggil saya begitu.
Kemudian?
Saya tak suka.
Ayah saya, dia cakap...
ada dua jenis orang dalam dunia ini.
Ada si tukul dan si paku.
Awak pilih yang mana satu yang awak nak jadi.
Dia cakap tiada ruang untuk rasa kasihan dalam permainan ini.
Itu akan buat awak terbunuh.
Dia cakap saya agak lembut.
Jadi, dia panggil saya Marsmallow.
- Mellow. - Ya.
Awak marsmallow yang besar.
Saya nak ambil lagi wain. Awak nak sikit?
- Tak, saya dah puas minum. - Okey.
Macam mana awak dapat tiket ini?
Salah satu kelebihan tentang menjadi saya.
Pemain Paling Berharga dengan Chicago.
Mari kita berikan sambutan Superdome kepada Billy Canady.
Ini masa tak sesuaikah untuk saya cakap yang saya tak suka bola sepak?
Ya. Masa yang paling teruk.
Maaf. Nampak macam bosan saja.
- Awak berguraukah? - Awak tak fikir? Saya...
Awak betul-betul seronok tentang tiket ini.
Tak, saya memang rasa seronok. Cuma saya tak faham perlawanan ini.
Saya faham. Baiklah.
Tahu apa? Lupakan bola sepak.
Kita masih boleh berseronok. Baiklah.
Ada sosej di sini!
Di sana.
Saya bertaruh dengan awak satu dolar yang lelaki itu tak dapat tangkap.
- Di bawah sana? Okey. - Ya.
Macam mana awak tahu?
Sebab lelaki itu tak boleh membaling.
Dia terlanggar cermin mata wanita tua itu 10 minit lepas.
Okey.
Di bawah sana. Lelaki tak berbaju dengan badan yang dicat.
10 dolar cakap dia terlalu mabuk untuk bangun bersorak.
Awak pastikah? Pasukan dia tengah menyerang.
- Awak nak bertaruh atau tidak? Okey. - Saya bertaruh.
Jangan buat.
- Ya! - Betulkah?
- Saya boleh kenal orang mabuk. - Jadi, awak seorang peminat?
- Awak anggap diri awak peminat? - Terima kasih!
- Okey. Kita dah seri sekarang. - Nanti dulu. Ada pematah seri.
Okey.
Okey. Wanita dengan seluar pendek.
- Oh, ya. - Nampak tak dia?
Berapa ramai lelaki yang akan tengok dia bila dia berjalan naik?
- Siapa teka paling hampir menang. - Kerusi hujung saja?
- Kerusi hujung saja. - Sekurang-kurangnya lapan orang.
Lapan? Tiga orang.
Lima orang.
Boleh saya sertai?
Sudah tentu, 10 dolar, Encik...
Liyuan. Saya kata lima lelaki akan tengok. Sudah pasti.
Okey.
Ada seorang. Dua.
- Tiga. - Empat. Maaf.
- Saya tarik diri. Saya dah habis. - Lima.
- Itu yang keenam. - Ayuh.
Enam.
Tujuh! Ya! Saya yang paling hampir!
Saya boleh kenal lelaki gatal juga.
- Duit. - Okey.
Saya nak keadilan. Saya nak duit saya balik.
- Kita buat pertaruhan lain. - Okey.
Saya nak duit baki saya.
Okey. Pasukan mana yang dapat penalti selepas ini?
Saya tak tahu bola sepak. Kamu lelaki bertaruhlah.
Baik. Pertahanan.
Berapa banyak?
Seribu dolar.
Ya.
Saya setuju.
Ada kesalahan menarik baju! Nombor 77! Melakukan kesalahan.
- Penalti 10 ela. - Okey, lima ribu dolar.
Dia akan buat hantaran atau lari terus?
Lima ribu.
- Dia dah mabuk. Sudah pasti. - Saya memang minum.
- Okey. Awak yang tentukan. - Mereka akan lari.
Mereka berlari.
Tiga-18! Hut!
Ya!
Mereka berlari. Ya!
Ya. Aduh, memang betul.
- Kalau begitu, saya nak minum. - Ya. Saya juga.
Gandakan atau tidak. Taruhan awak.
- Tak. Dah cukup, kawan. - Tak. Ini pertaruhan mudah.
Mereka berjaya sepak, awak menang.
Ini kemungkinan yang baik, ya? Mereka selalu berjaya.
Awak tak boleh kalah. Ayuh, saya nak bermain.
Saya suka awak. Awak tak boleh kalah.
Tolonglah, saya nak bermain.
- Berapa banyak? - Gandakan atau tidak, 10 ribu dolar.
Terlalu banyak?
Baiklah, 10 ribu.
Tiga-42! Hut!
- Betulkah? - Tidak. Maafkan saya.
Saya lelaki bertuah.
- Mungkin kita patut pergi. - Ayuh. Baiklah.
Nanti, tunggu dulu.
50.
- Sekali lagi? - 50 ribu.
- Nicky. - Tak apa. Okey?
- Okey. - Bertenang.
Dia takkan pulangkan bola.
Lepas sepak, dia akan sentuh semula.
Sekarang awak buatnya menarik.
Okey.
Okey. Kita dah selesai? Nicky?
Tak apa.
Baiklah. Nanti dulu. Beri saya masa sekejap.
100 ribu dolar.
- 100 ribu dolar. - Ya.
Awak tiada 100 ribu.
Ya, saya ada.
Awak tak boleh buat begitu.
Permainan seterusnya. Hantaran tidak lengkap.
Saya kata, dia akan tangkap.
Awak bergurau.
Kita nak pergi.
Saya bertaruh semuanya.
- 1.1 juta dolar. - Nicky.
Nicky, itu duit saya juga.
Siapa yang menang dapat buat pilihan.
Awak gila.
Saya suka.
Selepas awak.
Terima kasih.
Apa yang awak cakap, "Tomo ha de"? Apa itu?
Ia cuma satu ungkapan.
Susah nak terangkan.
Terjemahan kasarnya adalah...
"Habislah saya."
Maaf, kawan. Itulah yang berlaku bila awak bermain dengan budak besar.
Biar betul.
Gandakannya.
- Kawan, apa yang awak nak buat? - Saya boleh bayar kalau kalah.
Gandakannya.
Awak ada masalah, kawan.
Ambil teropong.
Pilih mana-mana pemain dalam atau luar padang.
Saya akan teka nombornya.
Mana-mana pemain? Itu kemungkinan 100-ke-1.
Itu kemungkinan bagus untuk awak. Dua juta.
Itu gila.
Saya tak berapa suka.
Okey. Saya tolong awak.
Awak pilih pemainnya, dan dia akan teka nombornya.
Apa?
Awak gila.
Tapi saya tak boleh tolak duit percuma.
Awak ada pertaruhan.
Alvin.
Apa yang awak buat? Jangan heret saya dalam hal ini.
Apa tak cukup lagi awak habiskan duit semua orang? Duit saya pun?
Dia macam isteri saya.
Jangan sentuh saya. Awak dah tak betul.
- Hei, tolonglah. Tunggu. - Jangan sentuh dia.
- Apa masalah awak? - Steven, berhenti!
Suruh dia jangan sentuh orang.
Saya faham. Maafkan saya. Dia terbawa-bawa.
Dia suka berpura-pura yang dia Kevin Costner...
- dan saya Whitney Houston. - Biar betul!
Steven. Tolonglah. Dia tahu yang saya nak bermain.
Mari bermain.
Pandang saya. Hei.
Tolong jangan suruh saya buat ini, Nicky. Tolonglah.
- Pilih saja. - Janganlah.
- Jess. Buat saja. - Lepaskan saya.
Pilih seorang pemain.
Tolong, jangan suruh saya buat ini, Nicky. Tolonglah.
Okey.
Saya dah dapat seorang.
Awak nak saya tulisnya?
Tak, saya percaya pada awak.
Nicky.
Kemudian giliran dia.
Buat saja. Pilih.
Pilih seorang pemain.
Dia gila, saya tahu. Tapi ia akan jadi salah dia.
Bukan awak.
Pasukan, mari kita buat!
Jangan ambil risiko! Buat tangkapan kalau awak terpaksa!
Bersedia untuk lari! Mari!
Entahlah. Saya tak...
Begini. Saya beri awak satu peluang untuk berundur, okey?
Tiada rasa dendam.
Pilihlah.
Saya agak...
Saya teka nombor...
Tunggu.
Nombor 55.
Tidak.
Tak mungkin!
Ini susah nak percaya! Macam mana awak buat?
- Saya betul? - Ya! Awak betul!
- Tak guna. Awak betul. Itu hebat. - Oh, Tuhan. Awak tak marah?
- Taklah! Saya tak marah. - Tak?
Kita mesti pergi ke Vegas. Sekarang. Saya ada jet.
Itu luar biasa.
Awak nampak apa yang dia baru buat?
Awak juga. Awak. Awak memang berani.
Awaklah wira baru saya.
- Gandakan atau tidak? - Tak mungkin!
Keluarlah dari sini! Sekarang!
Ya! Yang pertama, sayang!
Kita baik!
Kita dah selesai, jurulatih.
Anggaplah hutang dah selesai.
Saya nak bunuh awak.
Bunuh saya kemudian.
Saya nak bunuh awak!
- Apa? Oh, Tuhan. - Awak buat dengan hebat.
Macam mana awak buat?
Liyuan Tse. Kaki judi legenda.
Dia bertaruh dalam semua benda. Bertaruh apa saja.
Pertaruhan tunai besar, setiap masa.
Pernah sekali, Bellagio keluarkan Bill Gates dari bilik suit mahal...
sebab Liyuan datang.
Dia mangsa yang sesuai.
Tapi macam mana awak tahu pemain mana dia akan pilih?
Kami beritahu dia. Kami dah beritahu dia sepanjang hari.
Sejak dia keluar dari bilik hotel, kami dah sediakannya.
Tetapkan fikiran bawah sedar dia.
Dia dah tengok nombor 55 sepanjang hari.
Di dalam lif. Di lobi.
Malah pin pada penjaga pintu.
Bukan itu saja, kami tetapkan laluannya dari hotel ke stadium.
Dia tengok ke luar tingkap, dia nampak ia di mana-mana.
Sekarang, dia tak nampak, tapi dia ada nampak.
Tiada cara untuk mengelaknya.
Dia pun nampak Farhad.
Saya nak pandu kereta!
Tak guna!
Ada cadangan untuk dia di mana-mana.
Dari bilangan bunga dalam pasu sehingga tatu di badan pelacur...
yang kami hantar kepada dia semalam.
Itu memang bijak.
Ya. Bukan hanya apa yang dia lihat, ia apa yang dia dengar.
Perkataan Mandarin untuk nombor lima adalah "woo".
Ada 124 "woo-woo" dalam lagu "Sympathy For The Devil".
Sekarang, dia tak sedar itu, tapi semuanya ada di situ.
Jadi, bila dia ambil teropong, tengok di padang...
nampak muka yang dia kenal dengan nombor 55 pada jersi...
dengan suara kecil dalam fikiran yang cakap, "Itu dia."
Dia fikir itu gerak hati dia. Dia pilih nombor itu.
Awak nak saya tulisnya?
Awak yang tak tahu apa-apa, ialah orang yang meyakinkan dia.
Kami panggil itu "Little Blind Mouse".
Saya "Little Blind Mouse"?
Awak memang tak guna!
Awak tak boleh cakap yang itu 100 peratus betul.
Begini, ia adalah kebarangkalian.
Farhad ada kira-kira 59 peratus tapi ia lebih baik daripada Vegas.
Macam mana kalau dia salah pilih?
- Gandakannya sampailah menjadi. - Itu menakjubkan.
Awak menakjubkan.
Nicky!
Apa yang tak kena?
Awak buat dengan bagus.
Okey.
Apa tengah berlaku? Kenapa kita berhenti?
Nicky?
- Apa ini? - Ini 80 ribu dolar.
Kerja awak dah selesai.
- Awak buat dengan bagus. - Awak bergurau, bukan?
Awak...
- Bawa dia ke lapangan terbang. - Saya tak nak pergi.
Tunggu, bolehkah awak cakap dengan saya?
- Maaf, awak buat dengan bagus. - Nicky?
- Apa yang tengah berlaku? - Awak buat dengan bagus.
Jawablah!
Nicky!
Tak guna.
"Tiga tahun kemudian"
Saya tak jangka muka baik sebegitu.
Juruteknik cakap alatan dia betul.
Tapi secara jujur, saya tak suka ini.
Saya juga tak suka dia.
Kenapa?
Dia penipu, tuan.
Itulah maksudnya.
Beretta saya selalu ada peluru.
Owens. Kenapa perlu jadi begitu dramatik?
Jemput dia untuk makan tengah hari.
Awak lelaki terkenal dengan kemahiran pujukan dan penipuan hebat.
Susah saya nak cari awak.
- Kenapa awak ambil tawaran saya? - Saya dah tiada duit.
Kereta saya.
Dah belanja 40 juta euro dalam penyelidikan dan pembangunan.
McEwen, Rahal, Lotus.
Mana-mana pasukan dalam mana-mana kelas...
mereka belanjakan separuh daripada itu.
Tapi saya ada sesuatu yang mereka tiada.
- Algoritma bahan api terbakar. - Ya.
EXR. Mereka semua mahukannya.
Ianya sah di sisi undang-undang.
Jurutera saya berjanji ia boleh berikan saya kemenangan.
Itu tak cukup bagi saya.
Tahun ini, McEwen saja yang jadi penghalang saya.
Sebab itu saya nak awak.
Ini perlu berhati-hati. Ini perlu jadi selamat.
Tiada kebocoran.
Saya akan berlakon sebagai jurutera pasukan awak yang tak puas hati...
menawarkan untuk jual EXR pada McEwen.
Apa yang saya akan beri pada dia adalah palsu.
Ia tak buat apa-apa, cuma beri bacaan palsu pada alatan mereka.
Ia akan kelirukan pemandu dia untuk beri awak sedikit kelebihan.
Lewatkan satu per tiga saat setiap beberapa pusingan.
- Itu sukar dikesan. - Hanya sebab juruteknik cakap...
itu benda yang benar, apa yang buat awak fikir...
awak boleh yakinkan mereka awak tak menipu?
Yang awak memang betul?
Awak tak boleh bermain-main di sini.
Tak perlu risau tentang saya. Saya dah buat kajian dengan betul.
Kita akan ikut rancangan, bermula masa parti permulaan malam ini.
- Okey. - Orang akan nampak saya minum...
bercakap besar dan merungut.
Saya akan datang kepada awak sambil dilihat oleh McEwen.
Satu pertengkaran akan berlaku...
saya akan baling minuman saya, saya akan tolak awak...
kalau itu okey untuk awak?
Itu okey.
Saya akan rasa terkejut kalau McEwen tak datang kepada saya di situ...
tapi kalau tak, saya akan hubungi dia.
Bagus.
Apa saja yang dia sanggup bayar saya, saya akan ambil 100 peratus...
dan sejuta dolar daripada awak.
Kita ada perjanjian?
Ya, En. Garriga, kita ada perjanjian.
Hebat.
- Saya hargai masa awak. - Terima kasih.
Jumpa malam ini.
Jangan cakap saya tak beri amaran kepada awak.
Awak berdrama. Saya teruja.
Betul.
- Awak bercakap bahasa Inggeris? - Ya, sudah tentu.
Tapi awak cakap bahasa Sepanyol dengan bagus. Ya.
Terima kasih.
Begini, saya di sini malam ini untuk perniagaan.
Saya seorang kaki botol yang tengah pulih.
Jadi bila saya minta martini vodka dengan ais...
kalau awak boleh berikan saya air dengan buah zaitun, itu bagus.
- Keputusan baik, tuan. Bijak. - Terima kasih.
Sebenarnya, saya tak minum. Lelaki itu buat saya minum semula.
- Martini vodka dengan ais. - Dengan ais.
Saya tertanya-tanya kalau Garriga...
dalam bahasa Sepanyol bermaksud "pencuri".
Oh Tuhan, si kaki minum ini!
Siapa yang letak kerusi penuh dengan wanita di tengah-tengah ini?
Mana semua orang kulit hitam?
Itu dia, di sana, Komander Pencuri!
Tapi rasanya awak boleh buat apa saja bila awak orang kaya tak guna!
Mungkin awak patut perlahan sikit.
Tak. Saya cuma nak cakap dengan lelaki itu.
Ini negara bebas.
Buenos Aires negara yang bebas, betul?
Bukan, Buenos Aires adalah sebuah bandar.
Saya nak pergi sana.
Hei!
- Helo. - Hei.
Helo.
Oh Tuhan, dah lama rasanya.
Jadi awak... Awak di sini dengan...
- Rafael? - Ya.
Ya, dia pemilik salah sebuah pasukan, jadi...
- Dia seorang sasarankah? - Tidak. Kami bersama-sama.
Dah lama.
Saya dah keluar dari penipuan itu.
Jess...
Baiklah. Tentang New Orleans...
- Saya cuma... Tidak... - Nicky. Tidak.
Saya memang tak perlukan penjelasan.
Maksudnya, kalau apa pun, saya yang patut berterima kasih.
Awak yang tolong saya.
Itu bagus.
Dia mungkin tertanya-tanya di mana saya.
- Jaga diri awak, okey? - Awak juga. Jaga diri.
Nicky.
Dia tak tahu tentang masa lepas saya, jadi...
Awak tak kenal saya.
Okey?
Okey.
- Terima kasih. - Sama-sama.
Alkohol.
- Boleh berikan saya vodka? - Sudah tentu.
- Ini air kosong. - Bukan, tuan, ini vodka.
- Ini air kosong. - Tuan, saya tahu siapa awak.
Marcello beritahu saya tentang keadaan awak, jadi berundurlah.
Baiklah, awak bergurau.
Awak mabukkah?
En. Garriga bukan lelaki yang awak nak khianati.
Saya pun sama.
Sekarang, di mana dalam rancangannya yang perlukan sedulang "appletini"?
Berikrar nak menyertai pertubuhan wanita?
Saya tengah fikir perubahan sedikit untuk rancangan itu.
Sains konon. Mengarutlah.
Awak bukannya nak membelah atom. Ini bukan CERN.
Buat saja apa yang awak dibayar. Tak guna.
Hei! Garriga!
- Oh, Tuhan. - Jangan risau.
Dia cuma jurutera yang tak berpuas hati.
Saya agak awak ada sesuatu nak diberitahu pada saya.
- Oh, Tuhan. - Tak guna.
- Kenapa awak tumbuk? - Awak curi daripada saya!
Tiada sesiapa yang curi daripada saya!
Saya jurutera yang tak berpuas hati!
- Keluarkan dia dari sini! - Baik, tuan.
Keluar!
- Awak terbawa-bawa, betul? - Saya jadi agak beremosi.
Keluarkan dia.
Okey. Saya tak apa-apa.
Pergi balik ke parti.
- Awak okey? - Ya, saya okey.
Apa itu?
Perniagaan perlumbaan, sayang. Itu saja.
Tunggu sekejap.
Awak tak boleh halau saya keluar. Saya menginap di hotel ini.
Biar saya tengok kunci awak.
Terima kasih.
En. McEwen nak makan tengah hari dengan awak. Maklumat ada pada kad.
Saya masih adanya.
Pernah dengar tentang Udo Pappenphus?
- Apa yang awak tengok? - Tiada apa-apa.
- Maaf, saya... - Udo Pappenphus...
ialah seorang jurutera untuk Ferrari selama bertahun-tahun.
Memang bijak.
Satu hari, Udo Pappenphus dijumpai di belakang sebuah tanggul...
dengan lehernya dikelar.
Udo. Dia dulunya kakitangan Garriga.
- Saya nak tiga juta euro. - Aduhai.
- Saya nak jual EXR itu. - EXR.
Awak macam beri hadiah Krismas kepada saya, kawan.
Saya nak tengok sedikit bukti.
Awak faham? Bukti.
- Apa yang awak tengok? - Tiada apa-apa. Tolong ulang semula.
Apa, kolam itu ada wanita bogel?
Gordon!
Ambil cermin mata saya, kawan. Ia ada di situ.
Oh, ya. Dia cantik.
- Saya suka gadis litar. - Dia bukan gadis litar.
Sudah tentu dia gadis litar. Bandar ini penuh dengan mereka.
Bolehkah kita cakap tentang perniagaan semula? Tolong?
Dia agak kecil untuk cita rasa saya.
Cita rasa lelaki lain berbeza untuk lelaki yang lain.
Ia macam topik "payudara adalah pendapat subjektif".
Mungkin kalau awak tempah pertunjukan fesyen.
Maksud saya, tepuk pinggul...
Awak nak benda itu atau tidak?
- Saya nak tengok bukti. - Saya akan hubungi awak.
- Helo. - Helo.
- Tolong berikan saya Spritz. - Okey.
Serta vodka dan kranberi.
Hei, awak kena pakai baju.
- Maafkan saya? - Ada orang Australia di sini.
- Apa maksudnya? - Saya cuma cakap, Jess.
Ada sebab mereka dihantar ke negara Australia.
Okey. Terima kasih.
Apa? Awak tak kenal saya, ingat?
Kenapa tumbuk Garriga semalam?
Itu sebab sayakah?
Tolonglah. Bukan.
Awak nak tipu Rafael?
Bukan, Jess. Saya bekerja untuk dia.
Tapi saya takkan percayakan dia kalau saya jadi awak.
Tapi patutkah saya percayakan awak?
- Baiklah, Jess. Ayuh. - Itu menarik.
Nicky, kalau Rafael nampak kita bersama-sama...
saya tak tahu apa yang akan berlaku, okey?
Dia jenis yang cemburu.
Awak perlu jauhkan diri daripada saya.
Biarkan Rafael.
Nicky? Awak masih senang dicuri.
Hentikan ambil barang saya, Jess.
- Macam mana? - Nampak boleh dipercayai.
Tiga juta, ya?
Ya, tuan.
Saya boleh beri pakej lengkap dalam 48 jam.
Kod, dokumentasi dan analisis.
Tiada masalah, kawan. Tiada masalah.
Jadi, apa selepas ini?
Tunggu panggilan saya.
Terima kasih.
- Helo. - Helo.
Pembantu En. Garriga panggil.
Dia pilih beberapa benda yang awak mungkin suka.
Hebat.
Helo? Maaf. Cik?
Awak terlupa...
beg awak.
Awak patut lebih peka.
Oh, Tuhan. Seriuskah?
- Ini Malbec? - Ya, betul.
- Dari mana awak belajar itu? - Ini apa yang mereka minum di sini.
Ia tertulis pada labelnya.
Awak tahu, Nicky, saya terfikir tentang semua ini.
Kemudian?
Kemudian...
Nicky.
Beritahu saya.
Nicky, kalau kita pergi saja... Awak tahu, kalau saya boleh lari...
- Ya. - Bolehkah kita...
Apa saja. Ya.
Saya tak boleh.
Saya tak boleh, maaf.
Tunggu, Jess.
Apa saja yang awak nak. Saya boleh buat awak selamat.
- Nicky. - Tolonglah, Jess.
Nicky, awak ajar saya macam-macam.
Tapi saya dah banyak belajar sejak itu.
Saya juga betul-betul...
nak tunjuk pada awak semua yang saya dah belajar.
Seperti macam mana saya belajar nak permainkan lelaki.
Macam saya baru permainkan awak.
Apa rasanya?
Ya.
Saya fikir awak kehilangan fokus. Itu memang menyedihkan.
"Saya boleh buat awak selamat"? Apa itu?
Adakah itu berkesan? Itu buat awak dapat tiduri wanita?
Hei, itu bukan godaan.
Saya takkan terpedaya dengan ayat godaan awak lagi.
- Jangan... - Okey?
Saya juga sangat gembira. Jadi jauhkan diri daripada saya.
Punggung cantik.
Sangat, sangat cantik.
- Saudara saya. - Hei. Mari makan stik.
- Stik? Sekarang pukul 9:00 pagi. - Mengadulah pada Tuhan.
Macam mana dengan penerbangan awak?
Oh, Tuhan. Mereka letakkan saya di antara dua orang lelaki gemuk.
Bunyinya macam awak merungut dan awak tak patut merungut...
sebab saya nak beri awak sedikit untung.
Baiklah, di mana ini akan berlaku?
- Awak ada barangnya? - Dalam beg saya.
Adakah awak boleh ambil? Saya terlalu gemuk.
Tengok ini. Mudah saja.
- Awak tak apa-apa? - Ya.
Hei.
Farhad?
Hai! Apa khabar?
Demi Tuhan, tengoklah awak. Awak hilang banyak berat badan.
Saya buat pembersihan diet.
- Awak di sini dengan Nicky? - Lebih kurang.
- Bolehkah saya duduk? - Silakan.
Awak mesti rasa teruja dengan semua wanita ini.
- Saya rasalah. - Lebih daripada rasa.
Apa maksud itu?
- Oh, Tuhan. - Saya cuma cakap.
Tolong jangan buat muka begitu lagi.
Saya tak nak tahu apa maksudnya.
- Saya fikir kita nak tahu. - Saya rasa kita tidak.
- Oh, Tuhan. Saya rindukan awak. - Semua orang tahu awak homoseksual.
- Tak mengapa. - Siapa tahu yang saya lesbian?
- Tiada masalah pada saya. - Macam mana awak tahu?
Setiap kali awak cakap saya boleh bau sesuatu.
- Taklah. - Itu bukan perkara teruk.
- Percayalah. - Alamak.
Okey, baiklah.
Dengar sini. Awak buat Nicky gila.
- Yakah? Bagus. - Ya.
Saya tak pernah tengok dia seperti ini.
Awak tahu dia hampir tak bekerja sejak New Orleans.
Seriuskah?
Saya tahu dia betul-betul tak guna.
- Ya. - Dia patut boleh uruskannya.
Tapi dia kawan saya, dan saya akan tolong dia.
Jadi, awak boleh berikan dia peluang?
Saya tak peduli apa yang Nicky beritahu awak.
Saya takkan terpedaya dengan ini.
Saya tak rasa awak betul.
Dia nampak lain sekarang, dan saya dah lama kenal dia.
Bagaimana saya nak tahu?
Apa itu?
Sebiji oren.
Dia simpan untuk awak selama ini.
Ramai orang ada.
Alamak.
- Itu nampak cantik. - Saya tak percaya awak simpan.
Atau jumpa.
Atau tiru.
Saya tak tahulah dengan awak.
- Tak, saya simpan. - Terima kasih.
Jadi Farhad cakap awak dah lama tak kerja.
Ya, beberapa tahun. Rasa tak betul.
Saya hubungi ayah saya juga. Dah bertahun saya tak jumpa dia.
Saya tanya kalau dia pernah buat kerja sah sebelum ini.
"Dah tentulah. Ayah buat kerja sah setiap kali ayah ada parol.
Sekarang, kuatkan diri awak. Jadi lelaki."
- Nasihat yang bagus. - Ya.
Bagaimana jadinya?
Begini, saya ingatkan saya dah sedia nak bekerja.
Kemudian gadis itu datang.
Kenapa nak susah-susah, Nicky?
Apa yang awak nak daripada saya?
Saya boleh yakinkan sesiapa tentang apa-apa.
Saya pernah yakinkan seorang lelaki yang sebuah gudang kosong...
adalah Rizab Persekutuan.
- Jadi, saya berjaya. - Ya. Awak yang terbaik.
Tapi apa yang saya betul-betul nak...
adalah beritahu awak yang saya dah berubah.
Saya nak beritahu awak yang saya minta maaf.
Saya hanya nak awak percayakan saya.
Awak tahu yang saya nak percayakan awak.
Saya nak percayakan awak.
Saya berbeza sekarang.
Saya perlu balik.
Saya tak boleh buat ini. Maafkan saya.
Pandu.
Awak tak apa-apa?
- Apa dah berlaku? - Saya tak nak cakap tentangnya.
- Dia buat sesuatu pada awak? - Tak.
Jess, dia ada sentuh awak?
- Beritahu saya apa yang berlaku. - Cium saja saya.
Saya terpaksa pergi tak lama lagi.
Saya nak awak ikut saya.
Saya tahu awak fikir yang awak cintakan dia.
Tapi, saya nak awak ikut saya malam ini.
Saya tak cintakan dia. Saya cuma... tapi saya...
Tapi awak tak boleh percayakan saya.
Saya faham.
Kalau awak ikut saya, kita akan cari penyelesaiannya.
Saya nak...
Ini Owens. Saya terpaksa jawab.
Ya.
- Di mana awak? - Saya ada dalam bilik saya.
Baiklah. Saya ada di depan pintu.
- Dia ada di depan pintu... Baiklah. - Apa?
Alamak, awak patut...
Baiklah, beri saya masa sekejap.
Kita baik, cuma... Saya akan suruh dia pergi.
Hei...
Awak masih tidur? Saya ingatkan awak nak jumpa McEwen?
Saya menang nak jumpa. Nanti.
Generasi awak memang malas pada hari Ahad.
Buat saya tak selesa.
Saya suka bergerak.
Saya akan baring bila saya kena kanser.
Atau ketika berasmara.
Kedua-duanya akan dibuat di belakang saya...
kalau awak tertanya-tanya.
Tak, sebenarnya, saya tak tertanya-tanya.
Tapi terima kasih sebab berkongsi itu.
Sindiran. Satu lagi asas generasi awak.
Kalau nak halau orang, awak halau saja.
Jangan nak beri pujian.
Itu satu kelemahan.
Katil awak bersepah.
Ya, saya tak tidur lena.
- Ada orang lain di sini, nak? - Siapa yang awak panggil, "nak"?
- Tahu sebab apa awak tidur tak lena? - Tak, beritahulah saya.
Awak dengan iPhone dan telefon pintar awak...
dan komputer riba dan komputer awak.
Semuanya yang tak beri apa-apa tapi maklumat tak berguna.
Twitter.
Macamlah ada orang peduli
yang awak makan sandwic ayam belanda untuk makan tengah hari.
Maaf. Panini.
- Sindiran? - Satira.
- Panini. - Begini, kita dah selesai?
Awak mungkin.
Siapa yang awak jemput di lapangan terbang?
- Garriga suruh awak ekori saya? - Saya ada orang di sana.
- Lelaki komputer saya. - Kenapa? Ada masalah?
Takkan ada sebab dia ada di sini.
Saya boleh tahu kalau ada sesuatu tak kena.
Sejak kebelakangan ini...
saya garu badan saya macam kera.
Okey.
Dengar sini, tiada sebab untuk sesiapa panik...
dan mula nak rasa marah sebab perkara ini dah nak berakhir.
Hari yang baik.
Nicky.
Bagaimana awak...
Datang balik sini, pukul 7:00.
Okey.
Rasanya awak silap.
Sudahlah.
- Hei, cantik jaket awak. - Sudahlah.
Ia betul.
Gordon!
Awak, kawan. Awak orang baru kesukaan saya.
Saya bersumpah, awak nampak enam inci lagi tinggi...
dan dua kali lebih kacak sejak awak datang jumpa saya.
Ini dia, anak saya. Berseronoklah.
Sudah tentu, En. McEwen. Saya harap nasib awak baik.
Dengan kawan seperti awak, siapa yang perlukan nasib?
Pergilah.
- Ya? - En. Garriga.
- Bagaimana? - Dah selesai.
- Bagus. - Saya harap nasib awak baik.
Dengan kawan seperti awak, siapa yang perlukan nasib?
Jess, saya nak beritahu awak, saya tinggalkan kunci di meja.
Jumpa pukul 7:00 nanti.
Saya harap nasib awak baik.
Dengan kawan seperti awak, siapa yang perlukan nasib?
- Saya harap nasib awak baik. - Dengan kawan seperti awak...
siapa yang perlukan nasib?
Saya harap nasib awak baik.
Dengan kawan seperti awak, siapa yang perlukan nasib?
- Saya harap nasib awak baik. - Dengan kawan seperti awak...
- siapa yang perlukan nasib? - Saya harap nasib awak baik.
Dengan kawan seperti awak, siapa yang perlukan nasib?
Jess.
"Rahsia awak dah terbongkar, pergi sekarang"
Maaf saya lambat.
Apa?
Tiada apa-apa. Mari pergi.
"Farmasi"
Awak betul-betul fikir saya amatur...
yang saya tiada orang dalam dengan McEwen?
Seseorang untuk perhatikan awak?
20 tahun dalam perniagaan ini...
ajar saya untuk jadi tak terlalu berhati-hati.
Dia senjata rahsia saya.
Sekarang, bayangkan betapa terkejutnya saya...
bila Gordon tunjuk pada saya apa yang awak jual kepada McEwen.
Bukan perisian palsu, seperti yang kita bincangkan...
tapi rancangan saya, rekaan saya.
The EXR sebenar!
Dicuri daripada pelayan saya, dicuri daripada saya!
Apatah lagi, awak jual pada McEwen untuk tiga juta Euro.
Tapi dalam beg ini, ada 27 juta Euro!
Maksudnya, awak jual pada semua orang!
Ini reputasi saya. Ini standard saya.
Awak dah buat saya nampak seperti amatur.
Itulah yang awak dapat bila awak upah seorang penipu.
Pencuri tak guna.
Bagaimana awak dapat maklumat itu?
Apa pula penglibatan dia?
Baiklah. Tiada apa-apa. Faham? Dengar sini...
Beritahu saya.
Beritahu saya!
Lepaskan dia! Saya akan beritahu.
Saya ada seorang kawan.
Dia buka penyulitan awak.
Dia jumpa pintu belakang ke dalam pelayan awak.
Ia sebenarnya cukup senang.
Awak mungkin perlu pecat orang komputer awak.
Awak guna log masuk saya. Kata laluan saya.
Komputer itu dah cuba setiap kombinasi yang mungkin.
Karutlah!
Ini buat kata laluan baru setiap 15 minit.
Ini tak pernah hilang dari pandangan saya.
- Bagaimana awak dapatnya? - Siapa peduli? Ia dah selesai.
Okey.
Beritahu saya!
- Saya nak tahu bagaimana! - Lepaskan dia!
- Bagaimana? - Lepaskan dia!
Baiklah. Dia sebenarnya! Dia yang buat.
Faham? Dia! Dia yang buat.
Dia yang buat.
Tapi dia tak tahu.
Dia tak tahu apa-apa.
Okey.
Ciri keselamatan awak ketat.
Lebih ketat daripada yang saya sangkakan.
Saya fikir saya boleh pecahkan kekuncinya, tapi saya tak boleh.
Kemudian saya nampak Jess di parti.
Bila saya dapat tahu yang kamu berdua bersama-sama...
saya tahu yang dia jalan masuk saya.
Jadi saya perdayakan dia.
Saya dah perdayakan dia.
Begini, ada cara untuk buat orang percayakan awak.
Dengan wanita, semuanya tentang emosi.
Penyambungan. Yang awak rasa emosi...
sekuat seperti yang mereka rasa.
Mereka bermimpi tentangnya sejak mereka kecil.
Dengan dia, perkongsian sejarah.
Muka yang dah kenal. Buat dia terleka.
- Itu tolong meredakan sikap agresif. - "Awak hilang banyak berat badan."
Mula berbual tentang emosi. Mereka dah leka.
Kini mereka terbuka. Awak tahu awak dah dapat mereka...
bila mereka bermula secara tak sedar meniru awak.
Anggukan kepala.
Isyarat tangan. Maksudnya awak dah serupa.
Ahli sosiologi gelarnya sebagai reaksi Gauchais.
Kemudian awak ambil tindakan.
Awak beritahu mereka bagaimana mereka dah mengubah awak.
Saya berbeza sekarang, Jess.
Ubah cara awak melihat dunia.
Kemudian awak selesaikannya.
Satu tangkal.
Satu hadiah yang kata, "Awak selalu dalam fikiran saya."
Kalung itu ada keylogger tanpa wayar di dalamnya.
Apa yang saya perlukan adalah dia masuk dalam bilik awak.
Bila dia dah masuk, saya dapat apa yang saya perlukan.
Dapat tahu ketukan kekunci awak.
Saya log masuk dalam komputer awak sama seperti awak...
dan muat turun segala-galanya tentang EXR itu.
Maafkan saya.
Tapi itu bukan salah dia.
Dia tak tahu. Dia ditipu.
Jadi, apa kata kita lepaskan dia pergi?
Kita berdua boleh buat apa saja yang awak nak buat.
- Saya rasa dia dah gila. - Apa yang kelakarnya?
- Lagi benda mengarut. - Apa yang kelakarnya?
Lagi penipuan.
Apa yang kelakarnya?
Garriga bukan teman lelaki saya.
- Apa? - Saya tak kenal sangat pun dia.
- Dia cuma seorang gadis litar. - Apa dia gadis litar?
- Tapi saya nampak awak... - Tidak.
Awak nampak apa yang saya nak awak nampak.
Awak yang ajar saya itu, ingat?
Dia dah buat saya gila.
Melepak, menggoda, mengusik.
Bila saya nak bawa dia pergi ke bilik saya...
Tapi saya sakit kepala. Saya ada kejang.
Dah sampai masa saya. Ia seperti tempat kejadian jenayah.
Saya ada Scrabble dalam bilik saya.
Sakit kepala. Haid. Betul?
Haid paling lama di dunia.
Dia tak pernah masuk pun bilik saya.
- Apa? - Habislah saya.
- Apa ini? - Saya cuma...
- Apa? - Saya cuba nak curi jam tangannya.
- Jam ini? - Awak takkan masih nak curi jam.
Itu jam Piaget Emperador. Ia bernilai 200 ribu.
Saya bersama dia selama seminggu. Saya tengah tunggu peluang saya.
- Kemudian awak muncul. - Awak lebih baik daripada ini.
Saya bagus dalam itu dan saya sukakannya.
Okey, tidak.
Bila awak datang ke hotel saya, dia dah kasari awak.
Tidak. Dia yang berkasar dengan saya.
Dia yang mencuri.
Dia tangkap saya guna kad kredit Garriga...
- dan takutkan saya. - Biar betul.
Awak buat semua ini untuk buat saya cemburu?
Tidak. Sebahagian daripadanya adalah balasan untuk New Orleans...
tapi, ya, untuk buat awak cemburu.
Saya tak boleh percaya awak tipu saya.
- Awak tak boleh percaya tipu? - Saya tak boleh percaya.
Awak tak boleh percaya tipu? Tak percaya konon.
- Itu yang awak nak cakap pada saya? - Ya, sebab selalunya ada penipuan.
Awak pastikah? Sebab saya cuba nak selamatkan nyawa awak.
Dengan menipu! Sebab awak selalu tipu, Nicky!
Saya tak tahu bila awak bercakap benar.
Sekarang habislah kita.
Tak guna.
Dia betul. Awak betul.
Inilah perkara tentang menipu. Inilah masalahnya.
Pilihan awak tak berguna.
- Buat awak tiada pilihan. - Awak dah gila?
Kemudian awak terpaksa buat beberapa perkara dungu.
- Awak nak mati? - Kalau saya nak mati...
saya nak mati dengan bercakap benar.
Kalau saya tipu, saya nak tipu macam orang lain.
Saya nak isteri saya tanya, "Hei, sayang.
Saya nampak gemuk bila pakai seluar jean ini?"
Saya nak cakap, "Tidak, sayang.
Awak nampak hebat. Awak patut pakai seluar jean itu."
Itulah caranya saya nak tipu.
Tapi ini...
Kalau saya dah habis...
saya nak cakap benar.
Jadi, En. Garriga, saya nak beritahu perkara sebenar.
Awak langsung takkan sukakannya.
Kira-kira setahun lepas, saya ambil telefon...
- Apa yang awak buat? - Nicky?
Saya dah tak boleh dengar. Lepas ini awak, sayang.
- Jangan! Awak dah gila? - Pandang saya.
Apa yang awak fikirkan?
Tak guna!
Sekarang ada orang cedera.
Awak tahu apa? Saya tiada kaitan dengan ini.
Pandang saya. Tak apa.
Ini masalah awak. Awak bersihkannya.
Jangan libatkan saya.
Saya tak tahu apa nak dibuat. Tolong, jangan mati.
Tak. Pandang saya. Tak mengapa.
Nicky, pandang saya. Tengok mata saya.
Saya cintakan awak, okey? Tolong. Tolong jangan buat begini.
Tolong.
Saya percayakan awak.
Awak tak boleh tinggalkan saya lagi.
Tolong, jangan tinggalkan saya lagi.
Tolong.
Apa ini?
Awak nak dia mati? Awak ini penakut jenis apa?
Alamak! Dia tak beritahu awak saya orang dalam dia?
Oh, Tuhan.
Awak tentu takut.
Ia akan jadi okey. Dia takkan mati.
Awak dengar? Dia takkan mati.
Mungkin mati.
Begini, awak tembak di antara tulang rusuk ketiga dan keempat...
atas sedikit daripada puting kiri di sini.
- Tekan di situ. - Okey.
Itu terlepas jantung dan arteri utama.
Bagaimanapun, ia kena paru-paru. Biarkan saya masuk.
- Itu dia. - Ini Butang Panik Toledo?
Mungkin awak bukan penakut.
Kalau tak dirawat, awak ada 10 minit...
sebelum awak lemas dalam darah awak sendiri.
Tapi awak tampal luka ini...
ambil kira tekanan rongga.
Oh, Tuhan.
Kemudian...
Itu dia.
Itulah dia.
- Oh, Tuhan. - Budak saya.
Awak okey?
- Oh, Tuhan. - Ini dia. Pegang itu.
- Pegang itu. Perhatikan itu. - Awak okey?
Kalau dia tak boleh bernafas, awak tarik pelocok lagi. Faham?
- Faham. - Saya tak boleh percaya...
awak buat saya tembak awak. Untuk apa?
Supaya awak boleh bermain mata dengan gadis litar?
- Dia bukan gadis litar! - Saya bukan gadis litar!
Mati dengan pembohongan awak, Mellow...
dan awak mungkin masih boleh mati.
- Jangan panggil saya "Mellow". - Alamak.
- Awak bapa dia? - Tak berapa betul.
Saya Bucky.
Awak tahu, saya suka awak, sayang. Awak boleh terima tumbukan.
- Oh, Tuhan. - Itu pun dia.
Beginilah, awak curi kereta, dan saya kumpulkan duit.
Saya tak boleh curi kereta.
Saya dah kerja dengan lelaki Sepanyol tak guna itu selama tiga tahun...
dan dia ada orang dalam dengan McEwen dan tak beritahu saya?
- Apa dah jadi dengan kepercayaan? - Kita dah hampir sampai?
Saya bersusah payah nak berikan awak EXR itu.
Kemudian gadis itu datang.
Jangan nak mengarut.
Awak nak bercakap dengan awak kamu?
Awak bukan ayah saya. Awak tinggalkan saya.
Saya ambil awak dari jalanan.
Ajar awak cara saya, ajar awak minat saya.
Kemahiran daripada tiga generasi.
Di sebalik semua usaha bersungguh-sungguh saya...
dan di sebalik semua kerja keras saya...
awak jadi orang yang baik.
Saya cuma...
Faham-fahamkanlah.
Saya tinggalkan awak di jalanan atas sebab yang baik.
- Sebab saya lembut. - Itu tunjukkan diri awak sendiri.
Kami tengah jalankan rancangan yang bagus.
Kemudian satu hari...
selama tujuh tahun, kami jalankan penipuan poker di Boston...
dan seorang lelaki keluarkan pistol.
Pistol. Jenama Glock.
Pertama kali saya tengok sepucuk pistol.
Saya jadi kaku.
Apa yang saya boleh fikirkan ialah budak ini.
Malam itu saya tinggalkan dia. Saya tak pernah pandang belakang.
Kasih sayang akan buat awak terbunuh dalam perkara ini.
Tiada tempat untuk itu di sini.
Tiada kebahagiaan dengan itu.
Awak tahu bagaimana mereka cakap ada penghormatan di kalangan pencuri.
Awak bukan pencuri, Mellow.
Awak dah buat pilihan awak.
Jadi saya nak ambil duit itu.
Semuanya.
Sekarang saya dah faham.
Ya, itulah ayah.
- Tidak. - Ya.
Jumpa awak masa Krismas.
Satu, dua, sedia?
Okey, baiklah.
Okey, hampir sampai.
Saya tak tahu apa yang kita nak buat sekarang.
Kita akan selamat.
Bagaimana?
Percaya pada saya.
Saya pegang awak.