Madeleine?
Znów chcesz jeść?
Ciągle jesz, bo jesteś przybita.
Tak?
Madeleine!
Tak, mamo?
Pić mi się chce, aniołku.
Idę!
- Chcesz swój syrop? - Tak, kochanie.
Pogramy potem w grę?
Czekam, aż tata wróci.
A co twoim zdaniem robi tatuś?
Jest doktorem.
Leczy ludzi.
Twój tatuś zabija ludzi.
Kochasz takich? Morderców?
Zostaw mnie. Baw się.
Zostaw mnie!
Zastałem pana White'a?
Nie. Wyszedł.
Nazywam się Lyutsifer Safin.
Pani mąż zabił mi rodzinę.
Mówiłam, nie ma go.
Wiem. Tym bardziej go to zaboli.
Wszystko dobrze?
Tak.
Chodźmy.
Jak widoki?
Coraz bardziej pociągające.
Możesz przyspieszyć?
Nie musimy przyspieszać.
Mamy przed sobą całe życie.
Wiecznie się za siebie oglądasz.
- Co? - Nikt za nami nie idzie.
- Nie oglądałem się za siebie. - Nieprawda.
Prawda. Chcesz się o to kłócić?
Co oni palą?
Sekrety. Życzenia. Żegnają przeszłość.
Stare robi miejsce nowemu.
Dokąd odpłynęłaś myślami?
Dziś, nad wodą.
Powiedz mi.
Najpierw powiedz mi o Vesper.
Dlatego tu jesteśmy?
- Spoczywa na akropolu. - Wiem, gdzie spoczywa.
Możesz jej wybaczyć? Dla nas?
Już dawno o niej zapomniałem.
Dopóki oglądamy się za siebie, przeszłość nie umiera.
Musisz o niej zapomnieć, chociaż to trudne.
Dla dobra naszej ewentualnej przyszłości?
Więc załóżmy, że to zrobię, a wtedy...?
Poznasz wszystkie moje sekrety.
Człowiek w masce
Pójdę i to zrobię.
A potem wrócę na śniadanie.
Dziękuję.
I wtedy mi powiesz, dokąd zmierzamy.
Do domu.
Brak mi cię.
Wybacz mi
Madeleine!
Pozdrowienia od Blofelda!
Wiesz...
Madeleine jest córką Spectre.
Ona jest córką Spectre.
Spakowaliśmy bagaże, panie Bond.
Jak prosiła małżonka.
Miałaś rację.
Nie jest łatwo zapomnieć.
James...
Co się stało?
- Skąd wiedzieli, gdzie jestem? - Co takiego?
Skąd wiedzieli, że tu jestem?
Spectre! Skąd wiedzieli?
O czym ty mówisz? James!
Ja nic nie zrobiłam.
Nic nie zrobiłam.
Wyjeżdżamy.
- Muszę ci o czymś powiedzieć. - Ja myślę.
James!
Odbierz! Odbieraj!
Tu Blofeld, skarbie. Ojciec byłby z ciebie taki dumny.
Twoja ofiara przyniesie nam chwałę.
- Nie rozumiem. - Brawo.
Halo?
- Wypuść owce. - Bo co?
Bo inaczej cię zabiję.
James...
Dlaczego miałabym cię zdradzić?
Każdy ukrywa jakieś tajemnice.
Do twoich jeszcze nie doszliśmy.
Posłuchaj mnie!
Wolałabym umrzeć niż...
James!
Zrób coś!
Odezwij się!
Błagam...
DZIAŁA
DYM
Chodź.
A więc...
to koniec?
Koniec.
Jak się dowiem, czy żyjesz?
Nie dowiesz się. Więcej mnie nie zobaczysz.
NIE CZAS UMIERAĆ
PIĘĆ LAT PÓŹNIEJ
- Weszliśmy. - Działajcie.
Pamiętajcie o back-upie danych przed godziną 22,
kiedy zacznie się konserwacja serwerów.
Wszystko gra?
Widziałeś SL5, zmodyfikowany wirus ospy, którego rano używałam?
Umieściłam go...
Valdo, nie widziałeś pojemnika z ospą?
JEDZENIE VALDO NIE RUSZAĆ!!! OSPA
Zmarnować taką dobrą zupę,
nawet dla żartu...
Idiotka.
Moja pomidorówka jest bardziej złożona
niż oba wasze mózgi razem.
Valdo, co za niemiła uwaga.
Kiedyś dodam wam Eboli do herbaty.
I będę patrzeć na krwawy pot na waszych twarzach,
- i będę się śmiał. - Urocze.
- Nie rwij włosów z głowy. - Przerażająca wyobraźnia, prawda?
Obruchev, słucham.
- Nadchodzą. - Kto?
Spectre.
Safin.
Nie próbuj ich powstrzymać.
To chwila, na którą czekaliśmy.
Każą ci otworzyć lodówkę 4. poziomu zabezpieczeń i wyjąć broń.
Nikt nie może zobaczyć, co robisz.
Nie zabiją cię. Myślą, że cię potrzebują.
Nie zabiją mnie?
Właśnie kopiuję pliki na drive.
A teraz... gotowe. Co mam z nim zrobić?
Połknąć. Do widzenia.
Połknąć...?
Tak! Kocham zwierzaczki!
Pa, pa.
Alarm. Wykryto włamanie.
Zabezpieczyć szkodliwe biosubstancje.
Szybko! Za mną!
Nie, nie!
Uwaga. Nieuprawnione osoby w sektorze.
Błagam! Jesteśmy naukowcami, nie mamy broni! Czego chcecie?
Valdo Obruchev.
Cześć.
Otwórz lodówkę 4. poziomu zabezpieczeń.
- I...? - Przekaż mi broń.
Broń? Jaką broń?
Mamy...
Heraklesa.
Wymaga autoryzacji drugiej osoby.
Czyli?
Jego.
Hardy, nie pozwól im!
Nie pozwól. Nie pozwól im, błagam!
Nie!
Uwaga. Trwa zamykanie zakładu.
Wszystkie wyjścia zablokowano.
Uwaga! Trwa zamykanie zakładu.
Wszystkie wyjścia zablokowano.
Co to? Pas bezpieczeństwa? To...?
Nie mogę!
Tu nie ma windy!
Magnesy.
PILNE
- Otrzymałam niezwykły... - Widziałem.
Chryste Panie...
Szefie...
Czym jest projekt Herakles?
- Laboratorium nie ma w ewidencji. - Nie ma.
- Były ofiary. - Wyciek gazu.
Powiadomić premiera?
To był wyciek gazu. Zajmę się tym. Moneypenny.
Gdzie jest 007?
Kara dożywocia dla globalnego terrorysty
- Co za niespodzianka, Felix. - James.
Kim jest ta blondyna?
Logan Ash, Departament Stanu. Miło mi poznać.
Sporo o tobie słyszałem. W sensie... Jestem fanem.
- Babilon! - Psiarnia.
- Mam prośbę. - Nie dostałeś notki? Jestem emerytem.
Nie spytam, czy wciąż służysz JKMości.
Co to znaczy?
Wybrani przez nas przywódcy nie są grzeczni w piaskownicy.
James.
Znasz jakieś ciche miejsce, gdzie można pogadać na osobności?
Ciche? Tak.
Nie odebrałbyś nam przesyłki?
- 5. - 4.
Skąd?
O krok stąd. Na Kubie.
Lubisz to miejsce.
Co ty powiesz?
- Valdo Obruchev. - Powiesz: „Pierwsze słyszę”.
Pierwsze słyszę.
- 2. - 3.
Fajne życie.
Nie znasz gościa? Zbiegł z Rosji, kiedy byłeś w MI6.
Porwany trzy dni temu z ich tajnego laboratorium w Londynie.
Dwa dni temu system namierzył jego ryło
- w Santiago de Cuba. - Przemilczał najlepszy szczegół.
Spectre.
Mam tam wtykę, mówi, że się zbierają.
Zbieg okoliczności?
No... będzie jak za dawnych lat.
- 3. - 2.
Tylko ty dasz radę.
Tylko ty.
Moja kolejka.
Cześć.
- Szkocką. - Już podaję.
- Skąd wytrzasnąłeś tego mormonka? - Wybór polityczny, nie mój.
- Agencja przestała być „Centralna”. - Za bardzo się szczerzy.
Doktorek ma trafić w odpowiednie ręce.
- Twoje? - Mam coś więcej niż ładną buźkę.
Od dawna nie ufam ładnym buźkom, Felix.
Słyszałem. Pech.
- Złe wybory. - Tak.
Trudniej dziś odróżnić dobro od zła i bohatera od bandyty.
Potrzebuję cię, James.
Tylko tobie ufam.
Powaga. Chcę wrócić do rodziny i powiedzieć, że znów ocaliłem świat.
A ty nie?
Fajnie było znów cię spotkać.
- Chociaż zapisz numer. - Mam go.
Masz kłopoty?
Nieustannie.
Podwieźć?
Jasne. Czemu nie?
Trzymaj się.
- Jak ci na imię? - Nomi.
- A tobie? - James. Mów mi James.
Czym się zajmujesz?
Nurkuję.
W jakim celu?
Kręcą mnie stare wraki.
No to dobrze trafiłaś.
Idź pierwsza.
- Ładny dom. - Dziękuję.
To sypialnia?
W rzeczy samej.
Liczyłem, że najpierw zdejmiesz coś innego...
Tak.
Wygląda pan na spragnionego akcji, panie Bond.
Możemy przejść do konkretów?
- Firma wyświadcza ci grzeczność. - Ładna mi grzeczność.
Zepsułaś mi wóz...
I „komandorze Bond”. Wiesz przecież.
00?
- Od dwóch lat. - Młoda.
- I ambitna. - Chryste.
Świat poszedł do przodu, komandorze Bond.
- Może nie zauważyłeś. - Chyba nie.
A moim skromnym zdaniem prawie się zmienia.
Czułam, że to powiesz.
Istny raj. Ta banieczka, czy jak to nazwać.
Widać, że tylko zabijasz czas. Nie masz dla czego żyć.
Valdo Obruchev to dla ciebie tabu.
Wejdziesz mi w drogę, przestrzelę ci kolano.
To sprawne.
Musisz sobie zadać kilka dodatkowych pytań.
MI6 i CIA ścigają tę samą osobę, nie kontaktując się wzajemnie.
Niedobrze.
Wiesz co?
Pozdrów M, ale już dla niego nie pracuję.
Sam mu powiedz.
A tak na marginesie...
Nie jestem zwyczajną 00.
Jestem 007.
Łudziłeś się, że to pseudo wycofają?
To tylko numer.
Tak.
Widzimy się na Kubie?
Co tam, Q?
Z twardego dysku Obrucheva wykasowano kilka dużych plików.
Pracował nad dość zaawansowanym algorytmem...
Dasz radę je odzyskać?
- Próbuję. - Wyciągnij, co się da i zniszcz dysk.
- Gdybym wiedział, o co tu... - Dzięki, Q. To wszystko.
Momencik. Znów dzwonią od premiera.
007. Powiedz im cokolwiek.
- 007? - M, skarbie. Kilka spraw.
- Bond. - Poznałem twoją nową 007.
Rozbrajająca.
No dobra... Obruchev.
- Był na waszej liście płac? - Nie mieszaj się. To cię nie dotyczy.
Dotyczy. Chodzi o Spectre.
Mallory.
Coś ty narobił?
- Kłopoty z 00? - CIA ma przewagę. Daj mi Blofelda.
- Rozmawia tylko z psychiatrą. - Wiem. Daj mi przekaz na żywo.
Stoją pośrodku. A potem go wyprowadzają.
I tak codziennie. Nabuzowany jak rój pszczół.
- Dzień koronacji. - Dobrze.
Co jest?
Nic.
Czyste jak łza. Wszyscy chcą imprezować. Niech mnie oboje usłyszą.
Niespodzianka.
Felix.
Wchodzę w to.
Wchodzi w to! Poznasz pewną młodą damę z Santiago.
Paloma?
Spóźniłeś się. Vamos.
Coś z kapeluszem, Paryżem...
Co? Z jakim kapeluszem?
Z nerwów wszystko zapominam.
To moja największa jak dotąd akcja.
To twój pokój?
Piwniczka z winami.
Chodź.
Nie powinniśmy się lepiej poznać, zanim...?
Nie, nie, nie...
Nie, wybacz.
- Zrób to sam. - Dzięki.
Mogłabyś...?
Pójdzie jak z płatka.
Wiem. Przeszłam 3-tygodniowe szkolenie.
Napijmy się.
Dobra myśl.
Dwa martini, wstrząśnięte, nie zmieszane.
Żebym cię słyszała.
Za co pijemy?
Za Felixa?
Zdrowie Felixa.
Przypomnij mi, że mam mu dać cygaro.
Chodźmy.
SKAN DNA
Czy ta próbka ci wystarczy?
Jeśli jej użył, to tak.
Uruchomiłem proces.
SEKWENCJA ZAKOŃCZONA
Przepraszam.
Okropne rękawiczki.
- Takie śliskie. Przepraszam. - Długo jeszcze?
PROFIL POJEDYNCZY / MNOGI
ŁADOWANIE PROFILI MNOGICH
Za szczęśliwą nową przyszłość Spectre.
KODOWANIE PROFILI DOCELOWYCH
KODOWANIE ZAKOŃCZONE AKTYWACJA
Gotowe.
Idź tamtędy. Ja pójdę tędy.
Co to? Balanga bara-bara Spectrowców?
Byłaś na takiej?
A jak zdobyłam to zadanie?
Nie rozpraszaj się.
Szukamy naszego rosyjskiego naukowca.
Widzę mnóstwo agentów Spectre.
Tak.
Chyba są tu wszyscy.
Twój znajomy?
Cyklop.
Wpadliśmy na siebie we Włoszech.
Otworzyło mi to oczy.
Mają słuchawki.
Skanuję.
Przejrzyste. Czyste.
Jest dobrze. Lepiej być nie może.
- Moja impreza. - Mam.
Moja okazja, moje urodziny. Moja koronacja.
Czyje to urodzinki?
Ernsta Stavro Blofelda.
Jest tu?
- Nie, jest... - Toruj drogę, idź za muzyką.
Jest w Londynie, w więzieniu.
Skąd ta pewność?
Bo sam go tam wsadziłem.
Poczuj ciepło mego uścisku.
Szykuj się na rozkoszną niespodziankę.
Niech nasza nowa moc prowadzi ludzkość.
Jest. Nasz mały naukowiec z Rosji.
- Widzisz go? - Jestem tu.
- Tak. - Pilnuj go.
Oczko mi cię pokazuje,
pozdrowienia przekazuje.
Widzisz... Teraz...
Wyłaniamy się z cienia jak bogowie z Olimpu.
Świętujemy koniec naszego pariasa.
Mojej zmory, mojego brata...
Jamesa Bonda.
Żegnaj, James.
Jesteś gwiazdą wieczoru.
Nie uciekniesz. Za późno.
Już pełza ci pod skórą.
Spokojnie, dla nas jest niegroźny.
Tylko dla niego. Co za rozkosz.
Działa.
Umierają tylko agenci Spectre.
Witam.
Czy masz być moją hostes...?
Nie?
Szybko!
Dzięki. Wezmę to.
Co to było?
Czas stąd spadać!
Czysto!
Odbijany?
Za nim! Zatrzymam ich!
Obstawić wyjścia!
Paloma!
Nie dajcie im uciec!
Masz ich?
Prawie.
Nie!
Na ziemię!
Brać ich! Nie mogą uciec!
Paloma, wiem, że jesteś zajęta, ale zaraz spadnie kurtyna.
Ściągnę wóz. Gdzie podstawić?
Zaraz tam będę.
Leż!
Z drogi!
3-tygodniowe szkolenie?
Mniej więcej.
Samochód nam się przyda. Salud!
- Dokąd mnie zabierasz? - Wracasz do mamusi, skarbie.
Do mamusi? O nie, nie, nie...
Tu jesteś.
Nie!
Nie ruszaj się! Wszystko dobrze?
Cudownie.
Pożyczam twój samolot. Wybacz.
To skrót.
To mój przystanek. Do zobaczenia.
- Byłaś świetna. - Ty też.
- Wpadnij kiedyś na dłużej. - Tak zrobię.
- Cygaro dla Felixa. - Dzięki.
Ciao!
Idziemy.
Nie, proszę pana. Nie wsiądę do tego.
Przykro mi, ale nie mamy wyboru.
Jazda!
Co my tu mamy?
Właśnie uratowałem panu życie. Proszę o tym pamiętać.
Wyjaśni mi pan, co tu jest do diabła grane?
- Dokąd mnie zabieracie? - W bezpieczne miejsce.
- Udawaj, że było ciężko. - Dzięki za wpuszczenie mnie w pułapkę.
- Jaką pułapkę? - Spectre nie żyje. Siadaj!
- Kto nie żyje? - Wszyscy.
Super.
Co to? Wyjaśnij mi to.
Nie znam słów, które ktoś taki jak pan zrozumie.
Chociaż jedno.
Jest to... ideał.
Ideał czego?
Zabójcy.
- Bond, koniec misji. - Czemu mnie nie zabił?
Nie musisz odpowiadać.
- Dlaczego Spectre? - Bond, przestań.
Cicho!
Mów.
Ponieważ nie był pan pierwotnym celem.
Wzięli go na cel? Dlaczego?
Zmieniłem DNA, jak ustalalilśmy.
Plan wykonany, ja zgłupiałem.
- Kto ci to zlecił? - Nie ma uprawnień.
Przegina, Felix.
M kazał ci uśmiercić Spectre?
- Nie odpowiadaj! - To robota M?
Nie ma prawa!
Ash, morda!
M pomógł mi to stworzyć.
Ale brak mu wizji.
A kto ją ma? Kto?
Blofeld? Skąd wiedział, że tam będę?
Jestem od Safina, jasne?
Tak. Doktor Obruchev.
Wiem, kim jesteś.
Nie wiem, jak ty,
ale coś mi w środku mówi, że Ash gra przeciwko nam.
Musimy pogadać o tym, z kim się zadajesz.
Trzymam z tobą.
Sporo krwi.
No to... dokąd lecimy?
Wsiadaj, doktorku.
To moja ostatnia akcja? Jak myślisz?
Myślę, że chcesz się wykręcić od pomocy.
Gotowe.
Paloma dała mi dla ciebie cygaro. Wypalisz je.
Miło, ale chwilowo je sobie zatrzymaj.
Siedź tu i uciskaj.
Znajdę drogę ucieczki.
- Będę tutaj. - Wiesz,
spotykajmy się...
A byłem jego wielkim fanem.
Felix!
Kiepsko to wygląda.
Dawaj, Felix. Bywaliśmy w gorszych opałach.
Jak na kutrze krewetkowym, kiedy byłem mały.
Jesteś z Milwaukee!
Serio? Myślałem, że to była ściema.
Trafił mnie.
Zostaw mnie. Zostaw.
Poradzisz sobie?
Tak. Tak.
Niech będzie warto.
James...
to dobre życie... prawda?
Najlepsze.
Felix.
Nazwisko?
Bond.
James Bond.
- Jak mija emerytura? - Spokojnie.
- A gdzie Obruchev? - Czułam, że się dogadacie.
Raport, 007.
Dziękuję.
00... 7.
Pewnie cię to wkurza.
- Gdzie on jest? - Rzucił mnie. Dla innego.
To jest...
- Zgubiłeś go? - Wejdź.
Dzięki.
Sam.
To cię wkurza?
- Wiem, czemu go postrzeliłaś. - Cóż...
Choć raz trzeba spróbować.
Masz większe biurko...
czy zmalałeś?
Widziałem zawiedzione miny, kiedy od nas odszedłeś.
Ale zapadłeś się pod ziemię
i uznaliśmy, że nie żyjesz.
A tu nagle dochodzą wieści, że żyjesz i masz się dobrze,
pracując dla CIA. Cóż...
To był cios.
Tak ładnie mnie prosili.
Szkoda, że nie wyszedłeś z wprawy.
- Nie byłoby tego bajzlu. - Sam tego bajzlu narobiłeś.
Blofeld próbował mnie zabić na Kubie, ale ktoś przechwycił jego plan.
Ktokolwiek wykradł wam broń, użył jej do likwidacji Spectre.
Wasza broń hula na wolności
i to nie wiadomo w czyich rękach.
Dlatego wróciłem do gry.
Badamy sprawę.
- Zidentyfikuję porywacza Obrucheva. - W zamian za co?
Blofelda.
- Nie ma szans. Siedzi w Belmarsh. - Tak.
Zwołał stamtąd spęd Spectre na Kubie.
- Jak? - Nie.
Jak? Nikt nie ma z nim kontaktu.
Dlaczego go nie anulowałeś? Dlaczego nie zamknąłeś projektu Herakles?
To ja odpowiadam przed władzami, nie ty.
- A przed Felixem Leiterem? - Nie muszę się mu spowiadać.
Może dlatego, że nie żyje.
Przykro mi.
Bardzo go szanowałem.
Jeśli masz jakieś dane, z radością je poznam.
- Wpuść mnie do Belmarsh. - Nie. To jedyny agent Spectre,
który przeżył, za duże ryzyko.
A ryzyko pracy nad bronią atakującą DNA ze sprzedajnym badaczem?
I to przez 10 lat?
Nic nie wskazywało, że pracuje dla kogoś innego.
Boże, ale cię suszy!
Nie masz prawa tak do mnie mówić.
Nie masz prawa podważać moich decyzji.
Jeśli nic dla nas nie masz, jesteś bezużyteczny.
Zrobiłeś swoje, dziękujemy za służbę.
Kolejny raz. Do widzenia.
Moneypenny, przyślij tu 007.
Możesz odejść, Bond.
Biurko jest to samo.
Dziękuję.
Jedź do Belmarsh. Przeskanuj wszystko w zasięgu oczu, uszu i palców Blofelda.
Każdy kąt celi.
Całe więzienie. Zresztą... przeskanuj całego drania.
Szefie. Wezmę rękawiczki.
James.
Masz plany na kolację?
Więc żyjesz?
Cześć, Q, tęskniłem.
Pachnie super.
Spodziewasz się gościa?
Nie. Co? Przepraszam.
Pierwszy raz... Będzie tu za 20 minut.
- Nie mogę się dekoncen... - Sprawdź, co tu jest.
Nie. Muszę nakryć do stołu.
Produkują już futrzaste.
Dla jasności: nie wolno mi ci pomagać.
Chodzi o Heraklesa.
M nic o tym nie wie?
Nie. Ale coś się dzieje, Q. Chcemy ustalić co.
Praca od 9 do 17 to mit, co?
Dzięki.
- Bond? - Tak?
- Wiesz, gdzie to było? - Sądzę, że wszędzie.
Do piaskownicy.
SKANOWANIE
Dzięki.
To baza danych.
Nie dotykaj.
Co to za dane?
DNA. Wielu osób.
- Nad czym pracował M? - Nad czymś, co powinien anulować.
- O, cześć. - Co?
Jest coś więcej. Ukryte pliki.
Miałem odzyskać, co się da
z twardego dysku Obrucheva zaraz po wybuchu.
Mam przeczucie, że...
właśnie tego brakowało. Tak. Kompletny dysk.
AKTYWNY / ZMARŁY
Obruchev pracuje dla kogoś, kto uśmiercił cały Spectre?
Nie cały.
Blofeld.
Pokażesz mi tamte pliki?
Zaraz. To nie tylko Spectre.
Boże. Są ich tysiące.
Kto to?
POPULACJA
Różne kategorie. Potrzebuję czasu...
Doszło do wycieku
z baz danych DNA na całym świecie.
Namierzaliśmy je.
- Nasza? - Raczej by nas nie pominęli.
Kimkolwiek są.
Blofeld wie. Q, załatw mi wejście do Belmarsh.
Rozmawia z tylko jedną osobą.
M mówił, że nikt nie ma do niego dostępu.
- Czyżby? - Tak powiedział?
Co to?
Mogę spędzić jeden miły wieczór, nim świat wybuchnie?
Kto ma dostęp? Kto?
Dzień dobry.
Nowy pacjent.
Jest dziwny.
Nie wolno tak mówić.
Przepraszam za spóźnienie.
Nie spodziewałam się nowego pacjenta.
Przepraszam, jeśli cię zaskoczyłem.
Nie trzeba. Lubię niespodzianki.
Jesteś atrakcyjna, jak na psychoterapeutkę.
To pewnie niebezpieczne dla klientów.
Zwykle zagrażają sami sobie.
Naparstnice.
Piękne.
- Ty je wybrałaś? - Tak. Są sympatyczne.
Ale wiesz, że jeśli je zjesz, twoje serce...
stanie.
Poskromię apetyt.
- Zna się pan na kwiatach? - Mój ojciec miał ogród.
Przekazał mi wiedzę.
Zmarł, kiedy byłem dzieckiem, ale zainteresowanie... pozostało.
Utrata rodzica to bolesne przeżycie.
- Zwłaszcza w młodym wieku. - Tak.
Śmierć ma szczególny wpływ na dzieci... prawda?
Jak wpłynęła na pana?
Głęboko.
Ale raz ocaliłem komuś życie.
Myślę, że to zostawia głębszy ślad.
Dlaczego?
Ocalenie komuś życia
wiąże cię z tą osobą na zawsze. Podobnie jak jej uśmiercenie.
Staje się twoją własnością.
Kiepsko mi idzie mówienie o sobie, więc... zabrałem pudełko z pamiątkami.
Może cię zaciekawi.
Przedmioty budzą czasem więcej emocji niż wspomnienia.
Nigdy nie zapomnę twoich oczu pod lodem.
Potrzebowały mnie.
To szok, widzieć je znów po tylu latach.
Dalej mnie potrzebują.
- Zauroczyły mnie. - Czego chcesz?
Wyświadczysz mi przysługę. Jesteś mi to winna.
Zabiłeś mi matkę.
A twój ojciec wytruł mi całą rodzinę.
Rodzice.
Musisz kogoś odwiedzić.
Najpierw się tym skropisz. Dla ciebie będzie nieszkodliwe.
Tylko ty możesz to zrobić.
Nie.
- Czemu miałabym coś dla ciebie robić? - Bo jestem
człowiekiem gotowym zabić najbliższą ci osobę.
Straciłam już wszystkich, których kochałam.
Nie możesz już mi niczym zagrozić.
To bardzo smutne słowa, Madeleine.
Ale nieprawdziwe.
Mam rację?
Madeleine Swann? Serio?
Tak. Potraktowaliśmy poważnie twoje słowa, ale to było pięć lat temu.
- Nic na nią nie mamy. - Potrafi ukrywać fakty.
Jest użyteczna. Odmówił rozmów z innymi psychiatrami.
- Zdałem się na własny osąd... - I tu kryje się problem.
Broń miała ratować życie,
zmniejszając liczbę ofiar wśród naszych agentów.
Każdy strzał byłby czysty i celny.
Ale trzeba było to utajnić.
System bezpieczeństwa narodowego jest dziurawy.
- Gdyby to ujawnić... - Zabijaliby się o tę broń.
Słuchaj.
Jeśli popełniamy błąd, biorę odpowiedzialność na siebie.
Poświęciłem całe swoje życie służbie ochrony państwa.
Wierzę w sens obrony zasad tego...
Tego wszystkiego.
Dawniej walczyliśmy twarzą w twarz, patrzyliśmy wrogowi w oczy.
A teraz...
Wróg unosi się w eterze.
Nie wiemy nawet, czego chce.
Blofelda.
Dotarliśmy do bazy danych jego ofiar.
„Dotarliśmy”?
Do kurwy nędzy.
Rozumiem.
A czego zechcą po Blofeldzie?
Trudno powiedzieć. Światowych przywódców, niewinnych cywilów,
wolności i takich tam.
No tak... Czyli norma.
Norma.
Blofeld kontaktował się z agentami z Kuby przez bioniczne oko,
- które przechwyciliśmy. - Nie ma za co.
Zagłada Spectre będzie miała kolosalne konsekwencje.
Sprawca będzie niebezpieczny i wszechwładny.
Musimy zdobyć jak najwięcej danych.
Szefie.
Szefie?
Bond.
Więc plotki były prawdą. Wyglądasz... Jesteś...
Tanner.
Coś się dzieje.
Padali jeden po drugim.
Niepokojące, delikatnie mówiąc.
Czekaj, aż zobaczysz rzeczy z bliska.
Bond jest w biurze.
Co?
Boże, nie widziałem cię od...
Jak na emeryturze?
Odpuść sobie, wiem, że u ciebie mieszka.
- I ty nie jesteś bez winy. - Co się stało?
Wrócił do służby jako 00.
- 00, a dalej? - Co masz?
Q zbadał próbki krwi, które pobrałam od ofiar na pogrzebie. Popatrz.
Co to?
Pogrzeb jednego z zabitych na Kubie agentów Spectre.
A to członkowie rodziny, którzy dotykali zwłok.
We wszystkich znaleźliśmy ślady Heraklesa.
ZMARLI
Spisałaś się, Nomi.
Dziękuję. 00, a dalej?
- Co to? - To są... nanoboty.
Tak.
Mikroskopijne bioroboty infekujące po najmniejszym kontakcie ze skórą.
PRÓBKA KONTROLNA BRAK ZGODNOŚCI
POBRANA PRÓBKA ZGODNOŚĆ DNA
Wycelowana w konkretne jednostki.
Herakles był...
Miał być najskuteczniejszą bronią w naszym arsenale.
Bezpieczną dla zainfekowanych aż do namierzenia celu.
Obruchev je zmodyfikował.
- Teraz zabiją wszystkich spokrewnionych. - Wszystkich?
Skoro celują w kod DNA - tak.
Krewni, cechy genetyczne.
Warianty jednonukleotydowe i polimorfizmy
zwiększą zasięg z jednostek na całe grupy etniczne.
- Infekując daną liczbę ludzi... - Zamieni ich w broń.
To nie miała być broń masowego rażenia.
To miało być...
Muszę zadzwonić do premiera.
Tanner, poddaj rodziny pochowanych kwarantannie.
Tak jest.
Q, włam się do bionicznego oka, spróbuj coś znaleźć.
Marzenie się spełnia. Pójdziesz do Blofelda i go przyciśniesz.
I odszukajcie tę gnidę Obrucheva.
Tak jest.
Nie mamy poszlak.
Logan Ash, Departament Stanu. Były urzędnik.
Namierz go, namierzysz Obrucheva.
Powodzenia.
Dzięki.
Czekam na zewnątrz, aż skończysz te... niezbędne przygotowania.
Zaraz wyjdę.
W porządku.
LOGAN ASH SZUKAM...
Gałka oczna Blofelda odblokowana.
Otwieram strumień multimediów.
Wiem, co cię z nią łączyło. Obserwowaliśmy ją przez te lata.
Była bez zarzutu.
Jeśli Bond się wygłupi, będę ci wdzięczna, więc...
nie ułatwiaj mu pracy.
To najcenniejszy świadek w kraju.
Wiem, co cię z nim łączyło, ale nie daj mu się zmanipulować.
- Jeśli poczujesz, że tracisz kontrolę... - Tanner... uspokój się.
Nie stracę...
kontroli.
Dr Swann, dzień dobry.
Panie Bond.
007.
67. Cela specjalna 2 otwarta.
Moduł odosobnienia bezpieczny.
Tu się z wami rozstajemy. Powodzenia.
Zdobądź nazwisko.
Pewnie miło ci tak regularnie odnawiać starą znajomość.
Jesteśmy sobie bliżsi niż kiedykolwiek.
Żenujące. Czy on tak działa na każdą?
Fifty-fifty. Nie do przewidzenia.
Izolatka o zaostrzonym rygorze.
Trzęsiesz się.
Bo to niekomfortowa sytuacja.
Otwórz drzwi.
Otwórzcie drzwi!
Nie!
Co jest?
James... nawet nie wiesz co to...
Nie każ mi tego robić. Proszę cię.
Dobrze. Otwórzcie drzwi.
- Otwórzcie! - Otwórz.
Co?
A ty dokąd?
Do domu.
- Zawrócę ją. - Czekaj.
- Bez niej nic nie powie. - A jednak... czekaj.
Przesyłka priorytetowa.
James.
Cześć, Blofeld.
Być może... możesz mi pomóc.
Niezła ta impreza na Kubie.
- À propos, sto lat. - Dziękuję.
Próbuję poskładać fakty w całość.
Byłeś tam, a raczej byłeś tutaj.
Najpotężniejsi ludzie świata zgromadzeni pod jednym dachem,
ja mam na szyi stryczek,
a ty masz w rękach najcenniejszą istniejącą broń.
To coś jakby...
świadectwo twojej wielkości.
Obchody ku czci Ernsta Stavro Blofelda.
Tak, James.
No tak.
I nagle wszystko się psuje.
Prawda?
James, skarbie, czego chcesz?
Twoi wrogowie zwierają szyki.
Pech chce,
że jeśli zdradzisz mi, kim są, mogę ci uratować życie.
Mój anioł mściciel.
Tropiciel przegranych spraw.
Także i mojej.
Ale zadałeś złe pytanie.
Kuba okazała się porażką. Chociaż każde urodziny rodzą łzy.
Lepiej spytaj, dlaczego my tu jesteśmy.
Otwieram plik multimedialny 472.
Elegancik z ciebie.
473.
474.
475.
476, 477, 478.
479.
ZGODNOŚĆ
Logan Ash, miło mi.
Boże, to on!
Wyrazy współczucia.
Pewnie wiesz, dla kogo pracuję.
Oferujemy ci szansę.
Wciąż do mnie wracasz. Myślałem, że się nie zobaczmy,
- a los znów krzyżuje nasze ścieżki. - Q namierzył Logana Asha.
- Idź. - Informuj mnie na bieżąco.
Twój wróg stał się moim.
Jakim cudem?
- Kiedy ktoś długo żyje... - No tak.
Spójrz na nas.
Dwóch starszych panów w matni docieka, kto im płata figle.
Ona wciąż cię kocha, wiesz?
- Złamałeś jej serce, zdradziła cię. - Jest tu nieistotna.
Nie skreślałbym jej tak szybko.
Sam twierdziłeś, że świetnie ukrywa różne sprawy.
Kiedy jej tajemnice wypłyną, co jest nieuchronne,
będzie po tobie.
Podaj mi personalia.
Madeleine.
Błagam. Błagam, żadnych gierek.
Madeleine.
Wiesz? Powinniście tu przyjść we dwoje.
Mała terapia par.
Chcę widzieć twoją twarz, kiedy ci wyzna prawdę.
Powiedz mi, kim oni są,
a wtedy odejdę. Zostaniesz sam.
Nie chcę, żebyś odchodził.
Odnawiamy dawną znajomość.
No dobra, chodź.
Byłeś niezwykle cierpliwy, muszę ci coś dać,
żebyś twój powrót z daleka miał sens. Chodź.
Uważaj, Bond.
To byłem ja.
- Ty zniszczyłeś Spectre? - Nie.
Grób Vesper. Madeleine nie kiwnęła palcem, to moja robota.
Wiedziałem, że go odwiedzisz. Czekałem tylko na bon moment.
Doprowadziła cię tam z dobroci serca.
A ty ją porzuciłeś. Dla mnie.
To bez znaczenia.
Przeciwnie. Wciąż jest ci bliska, prawda?
Moje biedne kukułcze jajo.
Zawsze byłeś taki wrażliwy.
Nic z tego.
- Próbuj dalej. - Zmarnowane lata,
życie, które cię ominęło.
A to wszystko jest tak niezwykle piękne,
bo przychodzisz po odpowiedzi do mnie,
choć jedyną osobą, która je zna, jest Madeleine.
To ona zna potrzebne ci tajemnice. Wszystkie.
Nie musiałem cię zabijać.
Bo już cię złamałem.
Chciałem ci podarować pusty świat.
Jak kiedyś ty mnie.
To wystarczy, bym prawie tego żałował.
Prawie.
Zdychaj.
Zdychaj, Blofeld. Zdychaj.
Jezu, otwórz drzwi!
Bond! Bond!
Otwórz drzwi!
Kuku!
- Co ty wyprawiasz? - Znam zasady przesłuchiwania.
Już skończyłeś.
Tanner, nie pouczaj mnie!
Naruszyłeś najważniejszą zasadę całego regulaminu.
Nie ruszaj się.
Obawiam się, że będą mi potrzebne.
Nie żyje.
Dobrze, że nie jesteście spokrewnieni, bo też byś nie żył.
- Jak się tego pozbyć? - Nie da się.
Nanobot to nie zabawka pod choinkę.
Herakles wnika w organizm na zawsze.
- Znaleźli wóz? - Tak. Porzuciła go.
Nie zaglądała do mieszkania.
- Należy do nich? - Nie wiem.
James, nie domyślasz się, dokąd mogła się udać?
Nie. W ogóle jej nie znam.
To dla mnie?
Nie.
Więc czemu przyjechałeś?
Bo mi kazałaś.
Myślałam, że zapomnisz.
Pamiętam wszystko.
Musisz mi powiedzieć, kto ci dał truciznę.
Nie żyje?
Tak. Nie żyje.
To dobrze.
- Powiedział, że mnie nie zdradziłaś. - Nie jesteś w stanie zaufać ludziom.
Ty też nie.
Ale jak głupcy próbowaliśmy.
Chciałem.
Nie wiem, czy chciałaś, żebym tu trafił,
czemu chciałaś zabić Blofelda, od kogo masz truciznę,
od kiedy dla nich pracujesz. Ale wiem...
W czasach, które wydawały mi się pięcioma minutami życia,
chciałem dzielić z tobą wszystko.
Nie dlatego, że nie ufałem.
Ale tamto uczucie...
Wiem, przyjechałem wybadać, kto ci dał truciznę.
Ale nie wyjdę stąd, póki się nie dowiesz,
że cię kochałem.
I że będę cię kochał,
i że nie żałuję ani jednej z chwil, które mnie do ciebie prowadziły.
Poza tą, w której cię wsadziłem do pociągu.
Wiesz, co jest w tobie najgorsze?
Wyczucie czasu?
Przestań.
Poczucie humoru?
Przestań.
Więc co?
Wyglądasz...
Wyglądasz niewiarygodnie.
To jest Mathilde.
Cześć. Jestem James.
Namierzyliśmy Logana Asha. 007 prosi na słówko.
Brawo, 007.
Dzięki. Proszę o zezwolenie na ujęcie lub zabicie.
Mamy zgodę Amerykanów?
Udzielam. Dzięki, że poprosiłaś.
- Regulaminowo. - Twój poprzednik był mniej służbisty.
Szczerze mówiąc, komandor Bond podsunął mi trop.
- Cieszy mnie, że się dogadujecie. - Szefie.
Znaleźliście dr Swann?
Zniknęła bez śladu.
Dziękuję.
Co zrobisz, jeśli coś usłyszysz?
Schowam się.
Bardzo dobrze.
Nie jest twoja.
Ale...
Niebieskie oczy i...
Nie jest twoja.
Chcę ci coś pokazać.
Kolejne dziecko?
Czemu twój tata tak lubił sekretne pokoje? Powiedz mi.
Chciałam cię tu przyprowadzić.
I wszystko opowiedzieć.
Blofeld kazał mojemu ojcu zamordować całą tę rodzinę.
Chłopiec przeżył.
To Lyutsifer Safin.
Kiedy byłam mała, przyszedł tu, żeby zabić mego ojca.
Ale zastał tylko mnie i mamę.
Darował mi życie.
A teraz wrócił.
Czego chce?
Zemsty.
Mnie.
Kim byli?
Trucicielami Spectre.
Ojciec wyprawił im przyjęcie.
Użył w deserze ich własnej receptury.
Dioksyny.
Konali w męczarniach.
Uraz do końca życia.
Rodzina miała wyspę.
Zwaną Ogrodem Trucizn.
Więc...
Blofeld im ją odebrał
i dalej prowadził,
a teraz Safin ją odzyskał.
Q, odszukaj niejakiego Lyutsifera Safina.
Brak adresu i aktualnych zdjęć.
Poślę ci jego fotki z dzieciństwa.
I zdjęcia wyspy. Stań na wysokości zadania.
I załatw mi tam transport. Spory samolot.
Niedługo prześlę ci namiary.
Odszukasz go?
Jest tysiąc powodów, dla których go szukamy.
Ty dałaś mi powód, by go zabić.
Jestem głodna.
I jak?
Nieźle.
Przepraszam. Tak?
Bond.
Znaleźliście wyspę?
Tak, na spornych wodach
między Japonią a Rosją.
Jest tam zakład chemiczny z drugiej wojny światowej.
Ciekawa historia.
Wywiad Japonii zgłosił
podejrzaną aktywność na wyspie.
Q,
pokaż moje zdjęcia satelitarne.
Pochodzą z kilku ostatnich dni.
Jeśli to Safin...
To Herakles też tam jest.
- Gdzie podstawić samolot? - Moment, Q.
Czy 007 namierzyła Logana Asha?
Depcze mu po piętach, prześlę jej współrzędne.
Myślałem, że śledzi Asha, nie mnie.
- Co? Śledzi go. - James, gdzie jesteś?
Posadź ją z tyłu.
Wsiadaj. Uwaga na głowę.
Dokąd jedziemy?
Po przygody, kotku. Trzymaj się.
Q, zaraz będę potrzebował samolotu.
Jestem przy bazie NATO Ørland. Dasz radę?
Jasne. Będziemy.
Dzięki.
Komar mnie ugryzł.
To nic.
Pluszaczku, lubisz komary?
- Czy komary mają przyjaciół? - Nie wiem.
Myślę, że nie.
Trzymaj się.
James.
Mathilde!
Są nad nami!
Uciekaj!
James!
Czekajcie tu.
Zaraz wracam.
Jeśli ktoś się pojawi w drzwiach, zastrzel go.
Chyba że to ja.
A ty siedź cicho. Cichutko.
Dawaj! Dawaj!
Przejedź go!
Nieźle, Bond.
Nie powstrzymasz go.
Poratuj mnie, bracie.
Miałem brata.
Nazywał się Felix Leiter.
Podwieźć?
Gdzie byłaś?
Namierzałam twój trop.
Ash?
Nie żyje.
Zabrali dr Swann.
I jej córkę.
Nie wiedziałam, że ma córkę.
M załatwił mi samolot?
Nam. Lecę z tobą.
Dziękuję, 007.
KRÓLEWSKIE SIŁY POWIETRZNE
Cześć, Q.
Bond.
Wybacz za wyciągnięcie z łóżka.
Ta misja ma trzy cele.
Potwierdzenie obecności Heraklesa, likwidację Obrucheva i Safina,
ewakuację dr Swann i jej córki z wyspy.
I, Bond, mam nadzieję, że tam są.
Dzięki, szefie.
Szefie?
Proszę przywrócić komandorowi Bondowi kryptonim 007.
- To tylko numer. - Dobrze.
Wyrażam zgodę.
Powodzenia.
Bond, twój zegarek.
Generuje impuls elektromagnetyczny krótkiego zasięgu.
Doprowadzi do zwarcia w pobliskiej sieci przewodowej.
Jaką dużą ma moc?
W miarę dużą.
Jak to, „w miarę”?
Nie było czasu na testy, więc uważaj.
Tu masz Q-DAR.
Generuje na bieżąco mapę otoczenia.
Nie dotykaj tego!
Oraz smartkrwinki, żeby obserwować was...
Ups! ...i wasze parametry życiowe.
Bond, lubisz sobie coś strzelić na służbie, co?
Można?
Nie piłem od trzech, czterech... au!
...godzin.
To nie w twoim stylu.
Świetnie.
Jak działa cicholot - wiecie.
Nie, zero pojęcia.
Grawitacja.
Witamy z powrotem, panie Safin. I pańską rodzinę.
- Jak postępy? - Świetnie, świetnie, panie Safin.
A moja prośba?
Svetlana?
Pracujcie dalej.
- Co to? - Zabezpieczenie.
Wystarczył jeden włos z głowy i twoje życie jest w moich rękach.
Twoje też.
Tak ci skrzywili psychikę, że grozisz dziecku?
A twoja jest mniej skrzywiona?
Kochasz mordercę.
Urodziłaś jego dziecko, choć cię odtrącił.
Żyjesz w ukryciu i zakłamaniu.
I zrobisz wszystko...
By przetrwać.
Rozumiesz mnie równie dobrze, jak ja ciebie.
Naprzód.
Ogród mojego ojca.
Jego toksyczny skarb.
Pokażę jej.
Daj mi ją.
Nie.
Zapewnię jej ochronę.
Mathilde.
Pamiętaj, co mówiłam. Niczego nie dotykaj.
Mathilde.
To Ogród Trucizn.
Ale całkowicie bezpieczny.
Dzieło mojego ojca.
Tak kochał rośliny, że nawet im śpiewał.
Pokażę ci jedną z moich ulubionych.
Niektóre są bardzo groźne.
Ale nie każda ma ludziom szkodzić.
Mam tu rośliny o różnym działaniu.
Mathilde!
Nie!
Ta sprawia, że jesteś posłuszna.
Nigdy nie rozrabiasz
i zawsze jesteś grzeczna.
Nie wolno ci rozrabiać.
Twojej mamie też.
Nigdy.
- Podoba ci się tutaj? - Nie.
To przyjdzie z czasem.
Dorastałem tu. Ty też tu dorośniesz.
Takie śliczne dziecko.
Czas na herbatę.
- Nie. - Uwierzy.
Nie możesz nas rozdzielać!
Mathilde!
Pamiętaj, co mówiłam! Wrócę po ciebie!
Zgoda?
Nie martw się.
Masz mnie.
Kiedy tylko zobaczysz wyspę, zejdź poniżej zasięgu radaru.
Latałaś takim?
Nie.
Nie zapomnij zwolnić blokady
i rozłożyć skrzydeł. Grawitacja płata figle.
Znajdź betonową strukturę na zachodnim brzegu.
Tamtędy najłatwiej się dostać.
Wynurzyliśmy się, Q.
Świetnie.
Powinniście być w dawnym schronie dla okrętów podwodnych.
Niewiele się tam dzieje, ale uważajcie na kamery.
Użyj swojego zegarka, Bond.
- Co jest? - Awaria sprzętu.
Kamery wysiadły.
Cały dolny sektor.
Zresetuję system.
Dobra.
Szefie, weszli.
Tak, widzimy.
Powinniście już widzieć strukturę.
Który to Bond?
Bond to litera psi.
Taki trójząb.
Układ zabudowań?
Już.
Jesteście na krawędzi toksycznej karuzeli.
Największa aktywność jest w części centralnej,
bezpośrednio nad wami.
Bond...
Bond, coś...
Przed wami coś dużego, nie widzę co.
Grube ściany.
Bond.
Bond? 007, odbiór!
- Brak łączności. - Są poza zasięgiem.
Nie wiem, do czego weszli.
Przywróć łączność.
Ale potężny właz.
- Dawny silos rakietowy. - Racja.
Idziemy dalej.
Wszyscy w róg sali! Już!
Co? Jak?
Już! Na ziemię!
Alarm.
Leżeć.
Co robisz?
Nie możecie wysadzić laboratorium! Błagam!
To misja samobójcza.
Daj spokój.
Nie opuścicie wyspy żywi.
Tu była farma.
A to jest fabryka.
Produkcja masowa. Nomi, popatrz.
Już tego nie zatrzymacie.
Mamy wielki plan.
- Wielkie liczby. - Co to?
Symulacja. Nie będą atakować jednostek...
Uśmiercą miliony.
Tym razem walizka nie wystarczy, paniusiu.
Zaczyna mi działać na nerwy.
Więc go ucisz.
Mój nos.
Musimy zniszczyć cały ten kombinat.
Nie ma potrzeby użycia przemocy.
Panie Safin, mają ładunki!
Zamknij mordę!
Panie Bond.
Ma pan coś mojego, a ja mam coś pańskiego.
Zapraszam na górę, pogadamy.
Jak dorośli.
Safin - gdzie on jest?
Gdybym nie wrócił,
wysadź wszystko w cholerę.
- Nie mamy tylu ładunków. - Ale oni tego nie wiedzą.
Mówi, że musisz wypić.
W trosce o zdrowie.
Ufasz mu? Kazał mi zabić twojego ostatniego szefa.
Jak myślisz, dlaczego cię przyjął?
Myślę, że chce, byś to wypiła.
Chcę, żeby mi oddał córkę.
Mówi, że jak będziesz grzeczna, to ją zobaczysz. Pij.
Wiesz, jak działa ten kwiat?
Pozbawia wzroku.
Wystarczy kropla
i oślepniesz na zawsze.
Utrata jednego oka to tragedia. Utrata dwóch...
- Żadnych sztuczek. - To nie sztuczka.
Witam.
Na ziemię.
I ten z boku.
Uważaj.
Jest lekka jak piórko.
Dobra!
Proszę, siadaj.
Będzie dobrze.
Masz na to moje słowo.
James Bond.
Akty przemocy.
Licencja na zabijanie.
Vendetta na Ernście Blofeldzie.
Zakochany w Madeleine Swann.
Jakbym mówił do własnego odbicia.
- Dokonywaliśmy innych wyborów. - Nie.
Wybieraliśmy różne ścieżki, dążąc do jednego celu.
Jednak twoje talenty zgasną razem z tobą.
Moje przetrwają długo po mojej śmierci.
Sensem życia jest zostawienie po sobie śladu.
Prawda?
Nie załatwiajmy tego siłowo.
Ty dasz spokój mojemu dziecku, ja - twojemu. Co myślisz?
Myślę, że masz rację.
Dziękuję.
Jesteśmy tacy sami.
Obaj wiemy, co znaczy stracić wszystko,
zanim jeszcze podjęliśmy walkę.
Miło by było mieć szansę. Nie uważasz?
Po prostu... każdemu powinno dać się szansę.
Ale to, co budujesz,
powoła wszystkich, cały świat, na pole bitwy.
Nikt nie będzie miał szansy.
Nikt nie chce uznać faktu,
że większość ludzi pragnie, by decydował o nich los.
Opowiadamy sobie bajki o wolnej woli i niepodległości,
ale wcale tego nie pragniemy.
Chcemy, by nam powiedziano, jak żyć,
a potem nieświadomie umrzeć.
Ludzie pragną zapomnienia.
A nieliczni rodzą się po to, by im to zapewnić.
Więc oto jestem. Ja, ich niewidzialny bóg,
i zakradam im się pod skórę.
Historia nie lubi bawiących się w Boga.
A ty się nie bawisz?
Obaj likwidujemy ludzi, żeby czynić świat lepszym.
Z tym że ja chciałbym to robić odrobinę...
schludniej.
Bez przypadkowych ofiar.
Ja marzę o rozwoju, ty wolisz, żeby świat tkwił w miejscu.
Spójrzmy prawdzie w oczy.
- Uczyniłem cię zbędnym. - Nie.
Póki są na ziemi ludzie twojego pokroju.
I z całym szacunkiem dla ogromu twoich... schludnych osiągnięć,
zasiliłeś jedynie długi szereg wściekłych na świat małych ludzi.
Ja nie czuję wściekłości, mam w sobie pasję.
Rozbrój ładunki i opuść wyspę,
a dam ci z sobą zabrać tego kochanego aniołka.
A Madeleine?
- Zostanie. - Nie mogę tego zrobić.
No to szkoda.
Liczyła na to, że będziesz mógł.
Wie, że inaczej nie przetrwa.
Nie, niech ona mi to powie.
Czy jest matka, która nie oddałaby życia dla ratowania dziecka?
A twoją to właśnie spotkało?
Leżała u moich stóp, a ja patrzyłem, jak kona.
Czekaj! Czekaj. Czekaj.
Zrobię co zechcesz.
Tak właśnie będzie.
Przepraszam.
Wybacz.
Proste wybory, panie Bond.
Czy chcesz skonać na oczach córki?
Czy sam wolisz patrzeć na jej śmierć?
Nie. Nie. Nie...
Przepraszam.
Patrz na swego ojca, Mathilde.
- To się nazywa władza. - Przepraszam.
Z głębi serca przepraszam.
James!
Gdzie ona jest?
Pierwsza partia czeka na załadunek.
Świetnie.
Mój Pluszaczek!
Skoro nie chcesz mojej opieki, to...
spadaj.
Ruszać się. Zaraz tu będą pierwsi kupcy.
Szefie,
zauważyłem podejrzaną aktywność.
W stronę wyspy płyną łodzie transportowe.
Pochodzenie nieznane. Wciąż brak łączności z 007.
Bond, gdzieś ty się u licha podział?
To beznadziejna sytuacja, paniusiu. Błagam.
Bond.
Za mało rezerwacji na tylu gości.
Paniusiu, proszę mnie puścić.
Nie wyjdziecie stąd żywi.
Skończcie z tym nonsensem, nie macie żadnych szans.
Mam dobrą fiolkę dla pani pobratymców,
dla diaspory z Zachodniej Afryki.
Nie potrzebuję laboratorium,
żeby usunąć całą waszą rasę z powierzchni Ziemi.
- Wie pan, jaki to czas? - Co?
Czas umierać.
Nie!
Jazda! Jazda!
Opuścili się niżej, muszą prowadzić tam schody.
Zgubiłam Pluszaczka.
Mathilde...
Wszędzie cię szukałam.
Gdzie byłaś?
Schowałam się, jak kazałaś.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Chodźmy już.
Tu Q, odbiór.
007, zgłoś się. Tu Q.
Ruch w powietrzu.
Coś obok nas śmignęło.
Dwa rosyjskie migi.
TCAS, działajcie.
Rozumiem, robię, co mogę. Cierpliwości.
Marynarka, Japończycy i Rosjanie
nie dają mi spokoju
i chcą wiedzieć, czemu nasz C-17 krąży nad sporną wyspą.
Na razie nic im nie mów.
W samą porę.
Nomi, znasz...
Madeleine, Mathilde, czyli moja...
Rodzina?
Q? Q, jesteś tam?
Tak. Bond.
Czy mamy w okolicy jednostki Królewskiej Marynarki Wojennej?
Tak, a co?
Muszą zaatakować ten obiekt.
Cała wyspa to zakład produkcji Heraklesa.
Nie mamy zezwolenia na atak rakietowy, co?
Bond, musisz coś wiedzieć.
Płyną do was niezidentyfikowane jednostki.
Po ładunek Heraklesa. Kiedy dotrą?
Za 20 minut.
Q, połącz mnie.
- 007? - M.
Nasze działania budzą zainteresowanie zagranicy.
Patrzymy, co da się zrobić.
Chodź.
Idziemy.
Będzie tam bardzo zimno, więc...
daję ci go.
Jest cieplutki.
Muszę to dokończyć. Dla nas.
Wiem.
To mi zajmie minutkę.
Zadbam o nie.
Może ci się przydać.
Dzięki.
Q, zgłoś się.
Nieproszeni goście będą za 15 min.
Bond, M z tej strony.
Sytuacja dyplomatyczna jest złożona.
Nie mamy wyjścia. Odpalać na mój znak.
Rosjanie, Japończycy,
a nawet Amerykanie zażądają wyjaśnień.
No to ich olejesz!
Myślmy racjonalnie, Bond.
Próbuję nie dopuścić do wybuchu wojny.
Mallory, jeśli tego nie zrobimy, nie będzie czego ratować.
Ognia na mój znak.
007, jest problem... Tamto pomieszczenie...
Wiem, muszę otworzyć pancerne osłony.
Inaczej pociski odbiją się jak od trampoliny.
Tak, wiem, wiem.
Znajdź sterownię. Powinna być w wieży
nad pancerną osłoną.
Lot pocisków potrwa 9 minut.
Zdążysz, nim statki dopłyną?
Mam aż nadto czasu.
Bond. Bond, czy mnie słyszysz?
Tak.
Tak, Q.
- Słyszę. - Mówisz jak z młyna rugby.
Pokazałem komuś twój zegarek.
Aż go odmóżdżyło.
Jasne, super. Znalazłeś sterownię?
Trochę zaniedbałem rosyjski, ale chyba tak.
Dobra, Q.
Zrobiłem rekonesans. Na starych planach...
- Q, będę potrzebował... - Tak?
Bond?
Halo?
- ...mocy. - Mocy?
To infrastruktura z lat 50.
Przekombinowany i zawiły system przełączników.
Kolejność ich uruchamiania jest tu kluczowa.
Szukaj panelu kontrolnego.
Jest tam też gdzieś przekładnia.
Słuchaj uważnie, 007. Po pierwsze, musisz...
Gotowe!
Chyba.
Tak. Odpalajcie.
- Najpierw wyjdź. - Q, niech M odpala rakiety!
Zrozumiałem.
M...
Bond mówi, żeby odpalać.
Tu HMS Dragon.
- Panie admirale. - Tak jest.
Tu M.
Czekam na polecenia.
- Zezwalam na odpalenie. - Zrozumiałem. Otwieram ogień.
Pociski odpalone. 9 minut do celu.
Nie.
Nie, nie, nie!
Narozrabiałeś. Jak zwierzę.
Teraz...
obu zatruwa jad złamanego serca.
Bohaterów tragedii, do której doprowadziliśmy.
Nasz dotyk
będzie dla innych przekleństwem. Muśnięcie policzka...
całus...
to dla nich natychmiastowa śmierć.
Tak...
Madeleine.
Tak.
Mathilde.
Ty mnie do tego zmusiłeś.
To był twój wybór.
Q. Q, jesteś tam?
- Bond, nareszcie. - Są bezpieczne?
Tak, są bezpieczne.
Opuściłeś wyspę?
Mam problem z rozsunięciem osłon. Jeszcze sekundka.
Nie, nie. Bond!
Odpalili pociski. Ewakuuj się.
Q, jak mogę...
jak to zniszczyć?
- Przy otwartym silosie, rakiety... - Nie, nie.
Kiedy już to masz... jak się tego pozbyć?
Wiesz, że to niemożliwe. Infekcja jest nieodwracalna.
Dlatego trzeba to zniszczyć.
Na rany Chrystusa, James, uciekaj z wyspy.
Nie możesz się tylko zbliżyć do potencjalnej ofiary.
Tak. Nic z tego nie będzie.
O Boże...
To Madeleine?
To nic, Q.
To nic.
- Połączysz mnie z nią? - Jasne, głupek ze mnie.
Nomi, zgłoś się. Zawołaj Madeleine.
Jestem tutaj.
A ty?
Stało się?
Tak, nie żyje.
- Obie tam jesteście? - Tak.
Świetnie, nic wam nie grozi.
Wyszedłeś już?
Nie.
Nie dam rady.
Co?
Nie.
- Obiecałeś. - Madeleine...
Uciekaj z wyspy.
Wiem, że ci się uda.
Wszystko będzie dobrze.
- Już nikt nam nie zagraża. - Madeleine...
Powołałaś na świat
najpiękniejsze zjawisko, jakie widziałem.
Ideał.
Bo pochodzi od ciebie.
Boże... fiolka!
Otruli cię.
- Tak. - Musi być jakiś sposób.
Musi być.
Trzeba tylko czasu.
Gdybyśmy mieli więcej czasu...
Masz przed sobą całe życie.
Kocham cię.
A ja ciebie.
Ma twoje oczy.
Wiem.
Trudno wyrazić to, co czujemy, ale pomyślałem, że trzeba
wspólnie uczcić jego pamięć.
No i...
Uznałem, że ten cytat będzie odpowiedni.
„Powołaniem człowieka jest życie, nie egzystencja.
Nie chcę marnotrawić dni, próbując je przedłużyć.
Wykorzystam dany mi czas”.
Za Jamesa.
No tak...
Wracajmy do roboty.
Mathilde.
Opowiem ci historię.
O pewnym człowieku.
Nazywał się Bond.
James Bond.
NIE CZAS UMIERAĆ
Tłumaczenie: Elżbieta Gałązka-Salamon
JAMES BOND POWRÓCI