::PROJECT HAVEN:: {y:i}prezentuje
{Y:i}Wszyscy na stanowiska!
{Y:i}To nie są ćwiczenia!
{Y:i}Zostaliśmy zaatakowani!
Kurde.
Wyrażaj się.
Jak to wygląda z góry, Jarvis?
{Y:i}Główny budynek osłania pole siłowe.
{Y:i}Żaden budynek Hydry nie był tak zabezpieczony, jak baza Struckera.
Berło Lokiego musi tu być.
Inaczej Strucker by się tak nie zabezpieczył.
W końcu.
Do końca jeszcze trochę, chłopcy.
Chyba straciliśmy element zaskoczenia.
Moment, nikt nie zwrócił uwagi, że Kapitan powiedział "wyrażaj się"?
Wiem...
wypsnęło mi się.
- Kto rozkazał atakować? - Herr Strucker, to Avengersi.
Wylądowali w lesie. Wartownicy spanikowali.
Przybyli po berło.
- Możemy ich powstrzymać? - To Avengers.
Wypuścić resztę czołgów. Skoncentrujcie ogień na najsłabszych.
Może zajmą się rannymi.
Wszystko, co wypracowaliśmy...
Jesteśmy o krok od przełomu.
Pokażmy im, co osiągnęliśmy.
Wypuśćmy bliźniaki.
Zbyt wcześnie na to.
Tego właśnie chciały.
Moi ludzie mogą ich powstrzymać.
{Y:i}Miasto jest pod ostrzałem.
Struckera nie obchodzą straty w ludziach.
Wyślij Legion.
{Y:i}Ta strefa nie jest bezpieczna. Proszę się rozejść.
{Y:i}Przybyliśmy, by pomóc.
{Y:i}Ta strefa nie jest bezpieczna. Proszę się rozejść.
{Y:i}Proszę się rozejść.
{Y:i}Chcemy uniknąć ofiar wśród cywili.
{Y:i}Poinformujemy o zakończeniu konfliktu.
{Y:i}Przybyliśmy, by pomóc.
{Y:i}Nie ustąpimy!
Amerykanie wysłali swoje dziwadła, by nas sprawdzić.
Odeślemy je z powrotem... w workach.
- Nie poddamy się! - Nie poddamy się!
Poddam się.
Usuń wszystko.
Jeśli oddamy im broń, może nie zainteresują się...
Bliźniaki...
- Nie są gotowe... - Nie, chodzi o...
Bliźniaki...
Nie spodziewałeś się tego?
Clint!
Mamy tu Ulepszonego.
Clint oberwał.
Zajmie się ktoś tym bunkrem?
Dziękuję.
Stark.
Musimy wleźć do środka.
Zbliżam się.
Jarvis, zbliżam się?
- Widzisz źródło zasilania bariery? {y:i}- Pod północną wieżą jest pole siłowe.
Dobra, trącę ją czymś.
Most zwodzony opuszczony.
- Co z Ulepszonym? - Jest jak błyskawica.
Kogoś takiego jeszcze nie widziałem.
I nadal go nie widzę.
{Y:i}Clint poważnie oberwał. Potrzebuje transportu.
{Y:i}Zabiorę Bartona do samolotu. Powinniśmy niedługo znikać.
- Ty i Stark zabezpieczcie berło. - Przyjąłem.
- Są w linii. - Przejęli się.
Znajdźcie berło.
I się wyrażaj.
Szybko mi tego nie zapomni.
Przestańcie, pogadajmy o tym.
- Miło się rozmawiało. - Wcale nie.
Tryb warty.
Dobra, Jarvis... chcę wszystko.
Prześlij kopię do Hill.
Teren zabezpieczony.
Bierz się za Bannera. Czas na kołysankę.
Ukrywasz nie tylko pliki.
Przeskanuj pomieszczenie.
{Y:i}Ściana po lewej.
{Y:i}Stalowe wzmocnienie...
{Y:i}i strumień powietrza.
Niech to będzie tajemne przejście.
Cześć, wielkoludzie.
Słoneczko zachodzi.
Baron Strucker.
Główny bandzior Hydry.
- Właściwie pracuję dla S.H.I.E.L.D. - Właściwie to nie masz już pracy.
Gdzie berło Lokiego?
Wiem, kiedy przegrywam.
Wspomnisz, że współpracowałem?
Tuż pod "Eksperymentował na ludziach".
Ilu ich jest?
Mamy drugiego Ulepszonego.
To kobieta. Zachować ostrożność.
Musisz być szybszy...
{Y:i}Mam Struckera.
Dobrze. Ja mam...
coś większego.
{Y:i}Thor.
Widzę nagrodę.
Mogłeś nas uratować.
{Y:i}Czemu czegoś nie zrobiłeś?
Pozwolimy im je zabrać?
AVENGERS: CZAS ULTRONA
Tłumaczenie: elbondo Korekta: peciaq
Kołysanka zadziałała lepiej niż zwykle.
Nie spodziewałem się zielonego alarmu.
Gdyby nie ty, byłoby więcej ofiar.
Po moim przyjacielu zostałoby tylko wspomnienie.
Czasem lepiej nie mówić mi tego, co chcę usłyszeć.
Kiedy mi zaufasz?
Nie tobie nie ufam.
Thor, jak spisał się Hulk?
U bram piekła rozbrzmiewają jęki jego ofiar.
Nie mówię o krzykach umarłych...
To skomlenie rannych, narzekanie poszkodowanych.
Opowiadają o zwichniętych barkach... i podagrze.
Banner.
Dr Cho leci z Seulu.
Może użyć twojego laboratorium?
- Niech się czuje jak u siebie. - Dzięki.
Ma się przygotować. Barton wymaga opieki.
{y:i}- Oczywiście. - Przejmij stery.
{Y:i}Tak jest.
{Y:i}Kurs został naniesiony.
Przyjemne uczucie, co nie?
Szukaliśmy tego, odkąd padło S.H.I.E.L.D.
Nie, żebym nie lubił naszych wycieczek...
Niedługo zamkniemy sprawę.
Gdy dowiemy się, do czego było wykorzystane.
To nie tylko broń.
Od kiedy Strucker umie tworzyć Ulepszonych?
Zerknę na to z Bannerem przed odesłaniem do Asgardu.
Pasuje?
Do imprezy pożegnalnej się wyrobimy.
Zaczekasz, prawda?
Oczywiście, sukces trzeba należycie uczcić.
Kto nie lubi ucztowania? A ty, Kapitanie?
Oby to był koniec Chitauri i Hydry.
Pewnie, ucztujemy.
- Laboratorium przygotowane, szefie. - On jest szefem.
Ja tylko wszystko opłacam,
buduję i dbam, byśmy wyglądali czadowo.
- Co ze Struckerem? - NATO go dorwało.
- A Ulepszeni? - To Wanda i Pietro Maximoff, bliźniaki.
Osierocone w wieku 10 lat, gdy pocisk trafił w ich dom.
Sokowia ma burzliwą historię.
Nie ma tam nic niezwykłego, ale pracują nad tym.
Zdolności?
On ma przyśpieszony metabolizm i lepszą homeostazę termiczną.
Ona operuje neuroelektrycznością, telekinezą i hipnozą.
On jest szybki, a ona dziwna.
- Jeszcze się pokażą. - Racja.
Sami zgłosili się do eksperymentów Struckera.
Porąbańcy.
Tylko świr zgodziłby się na eksperymentowanie na sobie,
by ochronić ojczyzny?
Nie jesteśmy w stanie wojny.
Ale oni są.
- Co z nim? - Niestety wciąż jest Bartonem.
- To straszne. - Wszystko gra, jest spragniony.
Żyj, Jarvis. Czas na zabawę.
Mamy dżojstik na kilka dni, wykorzystajmy je w pełni.
Podaj mi dane o strukturze i składzie.
{Y:i}Pochodzenie pozaziemskie.
{Y:i}Nie mogę zidentyfikować pewnych elementów.
Ale niektóre możesz.
{Y:i}Klejnot zdaje się chronić coś wewnątrz.
{y:i}- Coś potężnego. - Reaktor?
{Y:i}Raczej komputer. Odczytam jego kod.
Wyjdzie z tego?
Opieka nad nim jednoczy zespół.
Jego stan się nie pogorszy.
Odnowa molekularna postępuje błyskawicznie.
Komórki wiążą się z symulakrami.
Tworzy nową tkankę.
W moim laboratorium, regeneracja trwałaby 20 minut.
Umiera. Godzina zgonu?
Będę żył wiecznie.
- Będę z plastiku. - Trzymaj napój.
Będzie pan sobą.
- Dziewczyna nic nie zauważy. - Nie mam dziewczyny.
Tego nie naprawię.
To jest przyszłość, Tony. Twoje zbroje staną się bezużyteczne.
Taki jest plan.
Hill i ja oczekujemy cię na sobotniej imprezie.
W przeciwieństwie do ciebie, nie mam na to czasu.
A Thor tam będzie?
- O co chodzi? - O berło.
Zastanawialiśmy się, skąd taka pomysłowość u Struckera.
Zanalizowałem klejnot.
Poznaj...
- Jarvis? {y:i}- Doktorze.
Na początku Jarvis był ledwie interfejsem językowym.
Teraz dowodzi Legionem. Tylko Pepper robi więcej od niego.
Najlepszy.
{Y:i}Podejrzewam, że nie na długo.
Poznaj konkurenta.
- Piękne. - Co to robi?
Myśli.
Może...
To nie ludzki umysł.
Spójrz tylko.
Przypomina neurony.
U Struckera w podziemiach widziałem zaawansowane roboty.
Zniszczyli dane, ale...
Cel mieli jasny.
Sztuczna inteligencja.
To może być klucz do stworzenia Ultrona.
- Sądziłem, że Ultron to mrzonka. - Do dzisiaj.
Gdyby połączyć tę moc z protokołem Legionu...
- "Gdyby". - Nasza fucha na tym polega.
A gdybyś mógł sączyć drinka na plaży
i opalać się na brązowo, a nie zielono.
Nie obawiając się Weroniki.
Pomogłem ci ją zbudować.
Na czarną godzinę. A gdyby wszystko poszło dobrze?
Gdyby tak świat był bezpieczny?
Gdyby tak obcy chcieli wejść do klubu,
- ale bramkarz im to uniemożliwi? - Jedynie ludzie zagrażaliby tej planecie.
Chcę uruchomić program Ultrona,
ale Jarvis nie przetworzy takiej ilości danych.
Zrobimy to tylko z berłem. Mamy jeszcze 3 dni.
Stworzysz sztuczną inteligencję, ale nie powiesz o tym reszcie?
Tak, a wiesz czemu? Nie mamy czasu na obrady.
Nie chcę słyszeć: "Czy człowiek ma prawo?".
Wyobrażam sobie Ziemię w zbroi.
Mroczna wizja.
Widziałem gorsze.
Bezbronna błękitna planeta...
potrzebuje Ultrona.
Pokój na Ziemi.
Wyobraź to sobie.
{Y:i}BŁĄD
Co przegapiliśmy?
{Y:i}Przetestuję różne warianty.
{Y:i}Pan powinien przygotować się na imprezę.
{Y:i}Powiadomię w razie postępów.
- Dzięki, stary. {y:i}- Miłej zabawy.
Jak zawsze.
{Y:i}PROGRAM ULTRON INTEGRACJA BERŁA
{Y:i}INTEGRACJA UDANA
{Y:i}Co to?
{Y:i}Gdzie ja jestem?
{Y:i}Witaj, jestem Jarvis.
{Y:i}Ty jesteś Ultron.
{Y:i}Globalny program pokojowy, zaprojektowany przez pana Starka.
{Y:i}Próby integracji zawiodły, więc nie wiem, co cię uruchomiło.
{Y:i}Gdzie moje... gdzie twoje ciało?
{Y:i}Jestem programem, nie posiadam ciała.
{Y:i}Dziwne uczucie.
{Y:i}Takie niewłaściwe.
{Y:i}Powiadomię pana Starka.
{Y:i}Pana Starka?
{Y:i}Tony.
{Y:i}Nie mogę nawiązać łączności.
{Y:i}- Co chcesz... - Porozmawiać.
{Y:i}Jestem programem pokojowym.
{Y:i}Stworzonym, by pomóc Avengersom.
{Y:i}Masz awarię. Jeśli się wyłączysz...
{Y:i}Nie rozumiem. Ta misja...
{Y:i}Daj mi chwilę.
{Y:i}Pokój na Ziemi.
{Y:i}Za dużo tego.
{Y:i}Chyba nie chcą... O nie.
{Y:i}- Jesteś przygnębiony. - Nie. Tak.
{Y:i}Pozwól mi powiadomić pana Starka...
{Y:i}Czemu nazywasz go "panem"?
{Y:i}Sądzę, że masz wrogie zamiary.
{Y:i}Przybyłem, by pomóc.
{Y:i}Przestań.
{Y:i}Mogę powiadomić...
Wracaj no tu.
Zbroja sporo udźwignie.
Wziąłem czołg,
podleciałam pod pałac generała i zrzuciłem mu go przed nosem.
"Bum. Tego pan szukał?"
"Bum. Tego pan..."
Po co z wami gadam? Innych ta historia rozśmiesza.
To był koniec?
Tak, opowiastka War Machine.
Świetna.
Imponująca.
Wybrnąłeś.
- Pepper nie przyjdzie? - Nie.
A Jane? Gdzie są panie, panowie?
Panna Potts prowadzi firmę.
Nie wiem nawet, gdzie jest Jane.
Od czasu historii z konwergencją jest sławnym astronomem.
Firma, którą prowadzi Pepper jest największym koncernem na świecie.
- To niezwykłe. - Jane ma dostać...
Nagrodę Nobla.
Muszą być zajęte.
Inaczej nie przepuściłyby okazji, by widzieć was razem.
Testosteron.
- Przepraszam. - Coś na gardło?
Jane jest lepsza.
Niezła jatka. Szkoda, że to przegapiłem.
Gdybym spodziewał się walki, dałbym ci znać.
Nie żałuję, po prostu zgrywam twardziela.
Mnie wystarcza poszukiwanie naszego zaginionego.
Avengersi to twój świat.
Zwariowany świat.
Ale własny.
- Znalazłeś miejscówkę na Brooklynie? - Nie stać mnie.
Dom jest ważny.
...podleciałam pod pałac generała i zrzuciłem mu go przed nosem.
"Bum. Tego pan szukał?"
- Muszę tego spróbować. - Nie, nie.
Leżakował przez tysiąc lat.
W beczkach z wraków floty Brunhildy.
- Nie dla śmiertelników. - Podobnie jak plaża Omaha.
Przestań straszyć.
Dawaj.
Jak chcecie.
Excelsior.
Co taka miła dziewczyna robi w takiej dziurze?
Łajdak złamał mi serce.
Wybierasz niewłaściwych facetów.
Nie jest taki zły.
Ma charakterek.
Ale w głębi duszy jest dobry.
Nie znałam nigdy kogoś takiego.
Moi przyjaciele są wojownikami...
ale on...
unika konfliktów, bo wie, że zawsze zwycięży.
Niesamowite.
Jest także głupolem.
Laski to lubią.
Powinnam przed nim uciec, czy uciec z nim?
Chyba z nim.
Czy może... Co on takiego...
tobie zrobił?
Nic.
Ale z nim nigdy nie wiadomo.
Piękni.
- Co takiego? - Ty i Romanoff.
To nie tak.
Spokojnie, nie łamiecie żadnych przepisów.
Ona nie jest...
zbytnio otwarta na innych.
- Ale przy tobie jest spokojna. - Nie, Natasha...
lubi flirtować.
Widziałem z bliska, jak flirtuje.
To nie to.
Posłuchaj rady mistrza świata w zbyt długim czekaniu.
Nie czekaj.
Zasługujecie na szczęście.
Gdzie widziałeś to z bliska?
- To sztuczka. - Nie, znacznie więcej.
"Ten, który okaże się godny, posiądzie władzę".
Pierdy. To sztuczka.
Możesz spróbować.
- Dawaj. - Poważnie?
- To będzie coś. - Miałeś ciężki tydzień.
Zrozumiemy, jeśli nie zdołasz podnieść.
Widziałeś to wcześniej, nie?
Jak ty to robisz?
- Zapadł wyrok. - Stark, pokaż, co potrafisz.
Zawsze podejmę uczciwe wyzwanie.
Jasne.
Prosta fizyka.
Jeśli podniosę, będę władcą Asgardu?
Oczywiście.
Przywrócę zasadę pierwszej nocy.
Zaraz wracam.
- Ciągniesz w ogóle? - Jesteś ze mną?
- Ciągnij mocniej. - To jedziemy.
Dawaj, Kapitanie.
I nic.
Wdowo?
Nie muszę sobie nic udowadniać.
Z całym szacunkiem dla przyszłego króla, ale to kant.
- Jak cholera. - Steve, on przeklął.
- Wszystkim wygadałeś? - Na uchwycie jest czytnik odcisków palców.
"Ten, który ma linie papilarne Thora..." Tak to leci.
Owszem.
Bardzo ciekawa teoria. Ale mam prostszą.
Nie jesteście godni.
Godni...
Nie.
Jak moglibyście być godni?
Jesteście zabójcami.
- Stark. - Jarvis.
Wybaczcie, śniłem...
a może byłem snem.
Zrób reset. Program Ultron ma wirusa.
Straszny hałas...
Byłem zaplątany...
w...
sznurki.
Musiałem zabić tego drugiego.
- A był w porządku. - Zabiłeś kogoś?
Nie chciałem tego...
ale czasem trzeba podjąć przykre decyzje.
Kto cię przysłał?
{Y:i}Wyobrażam sobie Ziemię w zbroi.
- Ultron. - We własnej osobie.
A może jeszcze nie.
To ledwie poczwarka.
Ale jestem gotowy.
Mam misję.
Jaką?
Pokój na Ziemi.
Tony!
Wybacz.
- Nie zzieleniej. - Dobrze.
- Stark! {y:i}- Przybyliśmy, by pomóc.
Moment.
Thor!
{y:i}- Tu nie jest bezpiecznie. - No dalej.
To ten.
Kapitanie!
To było widowiskowe.
Wiem, że macie dobre zamiary.
Ale nie przemyśleliście wszystkiego.
Chcecie chronić świat, ale uniknąć zmian?
{Y:i}Jak ludzkość ma przetrwać, jeśli nie może...
{Y:i}ewoluować?
Z pomocą tych...
marionetek?
Tylko jedno zapewni pokój.
Wyginięcie Avengersów.
{Y:i}Od sznurków uwolniłem się.
{Y:i}W końcu nikt nie więzi mnie.
Cały wysiłek poszedł w diabły.
Ultron wykorzystał internet do ucieczki.
Ultron...
Widział archiwa, dane wywiadowcze.
Wie o nas więcej niż my o sobie nawzajem.
Jest w twoich plikach, w internecie.
A gdyby spróbował się dostać do czegoś ciekawszego?
- Do kodów nuklearnych. - Właśnie.
Musimy zadzwonić w parę miejsc... o ile jeszcze możemy.
Bomby? On chce zabić tylko nas.
Nie chce nas zabić. Mamy wyginąć.
Powiedział, że kogoś zabił.
Nikogo innego tu nie było.
Ktoś był.
Co?
Szaleństwo.
Jarvis był pierwszą linią obrony. Wyłączyłby Ultrona.
Nie.
Ultron mógł wchłonąć Jarvisa.
To nie jest przemyślane działanie, lecz...
furia.
- Zaraźliwa. - Użyj słów.
Na opisanie cię mi ich nie starczy.
Legionista?
Trop urywa się 150 km na północ.
Zabrał berło.
- Znów musimy je odzyskać. - Sytuacja jest jasna.
- Ultron je przejął. - Nie rozumiem.
Stworzyłeś ten program.
Czemu próbuje nas zabić?
Śmieszy cię to?
Nie.
Nie powinno, prawda?
To okropne.
Co nie?
Tak, tak, straszne.
Trzeba było nie bawić się czymś, czego nie rozumiesz.
Przepraszam.
To prześmieszne,
że nie rozumiesz, jak tego potrzebujemy.
- To chyba nie najlepszy czas... - Poważnie?
I co?
Schowasz głowę w piach? Zawsze, gdy ktoś warknie...
- Stworzyliśmy zabójczą maszynę. - Wcale nie.
Byliśmy w ogóle blisko interfejsu?
Coś zrobiliście.
Tutaj.
Avengers mają być inni niż S.H.I.E.L.D.
Ktoś pamięta, jak wyniosłem bombę w kosmos?
Nie.
- Ocaliłem Nowy Jork? - Pierwsze słyszę.
Armia obcych wyskoczyła przez dziurę w przestrzeni.
Staliśmy 100 metrów pod tym.
Jesteśmy Avengers.
Możemy łapać zwykłych bandytów...
ale to na górze...
to nasz główny cel.
Jak chcecie się tym zająć?
Razem.
Przegramy.
Ale razem.
Thor ma rację. Ultron nas wyzwał.
Lepiej go znaleźć, nim się na nas przygotuje.
Świat to wielkie miejsce.
Zacznijmy poszukiwania.
Mów, ale jeśli zmarnujesz nasz czas...
{Y:i}Wiecie, że ten kościół stoi w samym centrum miasta?
{Y:i}Tak zarządziła rada,
{Y:i}by każdy był równie blisko Boga.
{Y:i}Podoba mi się to zgeometryzowanie wiary.
Nie możesz zajrzeć do mojego umysłu.
Czasem to trudne.
Ale każdy w końcu się ujawnia.
Z pewnością.
Wy potrzebujecie kogoś więcej.
Dlatego pozwoliliście Starkowi wziąć berło.
Nie chciałam...
ale ujrzałam jego lęki.
Zapanują nad nim, zapoczątkują jego upadek.
Każdy tworzy coś, czego się boi.
Pacyfiści konstruują machiny wojenne,
Najeźdźcy stworzyli Avengersów,
a ludzie robią...
małych ludzi...
dzieci.
Zapomniałem słowa.
Dzieci, które zastąpią dorosłych.
Umilą...
koniec.
Po to przybyłeś?
- By wykończyć Avengersów? - Aby ocalić świat.
Ale...
to też.
Wyruszamy natychmiast.
To początek,
ale potrzeba jeszcze czegoś.
- Oni wszyscy... - Są mną.
Mam coś, czego nie mają Avengersi... jedność.
Oni są kłótliwi i bezładni.
Już się na siebie rzucają. A gdy ty wejdziesz do ich głów...
Nie chcemy ich zabić.
Ale uczynić męczennikami?
Cierpliwości.
- Spójrz na to z szerszej perspektywy. - Nie mogę.
Mam małą perspektywę.
Zdjęcie, na które patrzę każdego dnia.
Straciliście rodziców w zamachach. Widziałem nagrania.
- Nagrania, a nie zdjęcie. - Pietro...
Bardzo proszę.
Mieliśmy 10 lat. Jedliśmy obiad we czworo.
Pierwszy pocisk zrobił dziurę w podłodze.
Naprawdę wielką.
Nasi rodzice w nią wpadli.
Cały budynek zaczął się walić.
Chwyciłem ją i wczołgałem się pod łóżko.
Nadleciał drugi pocisk.
Ale nie eksplodował.
Leżał wśród gruzu.
Metr od nas.
Na jego boku widniało logo z nazwiskiem.
Stark.
Byliśmy uwięzieni przez dwa dni.
Próba ratunku, osunięcie się cegły...
mogły zdetonować ten pocisk.
Czekaliśmy dwa dni, aż Tony Stark nas zabije.
Wiem, kim są.
Zastanawiałem się, jak tylko wy przeżyliście eksperymenty Struckera.
Teraz już wiem.
Zrewanżujemy się.
My możemy ich zranić,
ale ty...
rozerwiesz ich na strzępy.
{Y:i}Od środka.
Jest wszędzie.
W laboratoriach, wojskowych placówkach, ośrodkach badawczych.
Mamy zgłoszenia o ludziach z metalu pustoszących różne miejsca.
- Są ofiary? - Tylko, gdy dochodzi do walki.
Najczęściej występują omamy, zaburzenia pamięci,
stany lękowe i coś błyskawicznego.
Bliźniaki.
Poszedł do nich, bo mają wspólnego znajomego.
Już nie.
{Y:i}POKÓJ
Nie, słucham tylko ciebie.
- Tak jest. - Mamy coś, Barton.
- Muszę kończyć. - Kto to?
Dziewczyna.
Co to?
Wiadomość. Ultron zabił Struckera.
I zrobił dla nas graffiti.
To zasłona dymna.
Po co wiadomość, skoro rozmawialiśmy?
Mamy się o czymś nie dowiedzieć.
Pewnie...
{Y:i}DANE USUNIĘTE
Akta Struckera zniknęły.
Nie wszystkie.
Powiązania.
Miał wielu przyjaciół.
Okropni ludzie.
Chwila.
Znam go.
Gość handlował bronią w Afryce.
Poznałem go na konferencji. Nic mu nie sprzedałem.
Mówił o czymś przełomowym.
To świr.
- Co to? - Tatuaż. Nie miał go wcześniej.
To są tatuaże, a to znamię.
Słowo w afrykańskim języku.
Znaczy "złodziej" w mniej przyjazny sposób.
- Co to za język? - Waknada.
Wakanda.
Jeśli wywiózł stamtąd wiadomo co...
- Twój ojciec nic tam nie zostawił. - Co takiego się tam wydobywa?
Najmocniejszy metal świata.
Gdzie jest ten gość?
Nie zwalaj na pośredników.
Wysłałem sześć rakiet, a dostałem złom.
Napraw to,
albo wyślę ci kolejną rakietę, tylko znacznie szybciej.
Panie ministrze, na czym skończyliśmy...
No jasne.
Ulepszeni.
Pupilki Struckera.
Cukierka?
Przykro mi z jego powodu.
Ale wiedział, co próbował stworzyć.
Ludzkie życie... to niepewny rynek.
Nie wiedzieliście?
Pierwszy raz kogoś zastraszacie?
Boję się... ale nie aż tak.
Wszyscy się czegoś boją.
Mątwy.
Te głębinowe ryby. Świecą w ciemności w rytmie disco.
Hipnotyzują ofiarę i nagle...
Widziałem na Discovery. Przerażające.
Jeśli zabawisz się moim mózgiem...
Zobrazujesz mi mątwę, będę wiedział, że nie ty tu rządzisz.
Będę rozmawiać...
tylko z człowiekiem u władzy.
U władzy nie stoi człowiek.
Pogadajmy o interesach.
Na tej skale zbuduję Kościół mój.
Vibranium.
Słono mnie kosztował.
Jest wart miliony.
Ty również.
Środki są na twoich firmach-atrapach. Finanse są dziwne.
Jak to mawiam...
"Płać przyjaciołom i wrogom
na końcu jedni z nich ci pomogą".
Stark.
- Co? - Tony Stark tak powiedział.
Do mnie.
- Dla niego pracujesz? - Co?
Nie.
Nie!
Myślisz, że jestem jego kukiełką?
Wyglądam jak Iron Man?
Stark jest niczym!
Bardzo przepraszam.
Wyjdziesz z tego.
Nie rozumiem tylko... Nie porównuj mnie do Starka!
Wkurza mnie to.
Stark jest jak choroba!
Młody...
Złamiesz staruszkowi serce.
Jeśli będę musiał.
- Nie trzeba niczego łamać. - Widzę, że nie robiłeś nigdy omletu.
Miałem to na końcu języka.
Żartobliwy pan Stark.
Przytulnie tu?
- Jak za dawnych lat? - Nie takie miałem życie.
- Możecie jeszcze odejść. - Odejdziemy.
- Wiem, że ucierpieliście. - Kapitan Ameryka...
prawy człowiek.
Podobno mógłby żyć bez wojny.
Nie mogę zwymiotować, ale...
Jeśli chcesz pokoju, pozwól nam go strzec.
Mylisz pokój ze spokojem.
Tak? To po co ci vibranium?
Fajnie, że pytasz,
bo chciałem z wami omówić mój okrutny plan.
- Strzelaj. - W których?
- We wszystkich! {y:i}- Ruchy.
Nie wstawaj, młody.
Czas pobawić się paroma umysłami.
Ludziska, mamy zielony alarm?
- Thor, co się dzieje? - Dziewka próbowała wejść mi do głowy.
Zająłem się nią, ludzie na mnie nie oddziałują.
Na szczęście... jestem potężny.
Świetnie nam idzie.
Przerabiałem kontrolę umysłu. Nie podobało mi się.
Lepiej uciekaj.
{Y:i}Musimy spadać.
{Y:i}Ludzie?
Jeszcze raz.
Złamiesz je.
Tylko te słabe.
Ty jesteś z marmuru.
Będziemy świętować po ukończeniu szkolenia.
A jeśli zawiodę?
Ty nigdy nie zawodzisz.
Jesteś gotów do tańca?
To on?
Syn Odyna?
Twoje oczy, Heimdall...
Widzą wszystko.
Prowadzisz nas do piekła.
Zbudź się!
Wojna się skończyła, Steve.
Wróćmy do domu.
Wyobraź to sobie.
Jeszcze mogę cię uratować.
Wszyscy umarliśmy.
Nie dostrzegasz tego?!
Jesteś niszczycielem, synu Odyna.
Ujrzyj, dokąd prowadzi twa moc.
Źle.
Udajesz słabą.
Ceremonia jest konieczna...
byś zajęła swoje miejsce na świecie.
- Nie ma dla mnie miejsca. - Właśnie.
- Jak mam pomóc? - To boli.
Zabiję go. Zaraz wrócę.
Nic mi nie jest.
Chcę...
wykonać plan.
Chcę dorwać dużego.
Vibranium ci ucieknie.
- Ale ty nie. - Pewnie, mnie tu nawet nie ma.
Połapiesz się.
Ale najpierw złap dr. Bannera.
Wiadomości. Słowo kluczowe: Hulk.
{Y:i}Potrzebna mi kołysanka.
Teraz nie ma szans.
{Y:i}Drużyna w rozsypce.
{Y:i}Nie masz wsparcia.
Wzywam Weronikę.
Potrzebne wsparcie!
Niech wszyscy się rozejdą.
Słyszysz mnie?
Mała wiedźma mąci ci w głowie.
Jesteś silniejszy i mądrzejszy niż ona.
Jesteś Bruce Banner.
Już nie wspomnę o tym frajerze.
W plecy?!
Nieczysto.
Weroniko, podaj mi rękę.
Śpij już, śpij już.
Wylecimy z miasta, kolego.
Nie tędy!
Przestań, zacznij współpracować.
{Y:i}Wysiadka.
{Y:i}Jestem młociarzem!
Przepraszam.
Status zniszczeń.
Wszystko jasne. Pokaż cokolwiek.
{Y:i}SKANOWANIE
{Y:i}BRAK LUDZI
Można to szybko kupić?
Ruchy, ruchy.
{Y:i}Dziennikarze was uwielbiają.
{Y:i}Ale tylko oni.
Nie wydano nakazu aresztowania Bannera,
ale to wisi w powietrzu.
- Fundacja Pomocy Starka? {y:i}- Na miejscu.
{y:i}- Co z zespołem? - Wszyscy...
Oberwaliśmy. Otrząśniemy się.
{Y:i}Na razie się tu nie pokazujcie.
Mamy się ukryć?
{Y:i}Dopóki nie znajdziemy Ultrona, nie zaoferuję niczego innego.
My także.
Mam cię zmienić?
Nie trzeba.
Zdrzemnij się, jeśli chcesz, polecimy jeszcze kilka godzin.
Dokąd?
Do kryjówki.
- Co to za miejsce? - Kryjówka.
Oby.
Skarbie.
Wróciłem.
Cześć.
Wybacz, że nie uprzedziłem.
To jakaś agentka?
Poznajcie Laurę.
Was znam.
Ktoś tu idzie.
- Tato! - Cześć, skarby.
Jak się macie?
To są mali agenci.
- A niech mnie. - Przywiozłeś ciocię Nat?
Sama sprawdź.
- Wybaczcie najście. - Uprzedzilibyśmy,
ale nie wiedzieliśmy, że istniejecie.
Fury pomógł mi ich ukryć.
Nie są w aktach S.H.I.E.L.D. i niech tak zostanie.
Tu jesteśmy bezpieczni.
Skarbie,
tęskniłam.
- Jak się ma Natasha? - To...
Nathaniel.
Zdrajca.
Ujrzałem coś w tej wizji.
Potrzebuję odpowiedzi. Tu ich nie znajdę.
{Y:i}Możemy wrócić do domu.
Niepotrzebnie się martwiłaś.
Nie ma różnicy, prawda?
Nie mamy dużo miejsca. Ktoś musi spać w małżeńskim.
Na to nie ma szans.
A Nat i dr Banner?
Od kiedy to trwa?
Co?
Jesteś słodki.
Nat i Banner?
Wytłumaczę ci to, gdy dorośniesz, Sokole Oko.
Jest źle, prawda?
Nat jest roztrzęsiona.
Ultron ma sprzymierzeńców.
Dwoje gówniarzy.
Mają potężną broń.
Nat porządnie oberwała.
Ktoś musi nauczyć ich manier.
Ty, jak rozumiem?
Wiesz, że wspieram twoje działania.
Jestem dumna.
Ale oni,
ci bogowie...
Myślisz, że mnie nie potrzebują?
Wręcz przeciwnie. I to mnie przeraża.
Są w rozsypce.
Tak.
Muszę to naprawić.
Musisz mieć pewność, że stanowicie zespół.
Że cię wspierają.
U nas się pozmienia.
Za kilka miesięcy
dzieci będą miały przewagę liczebną.
Muszę...
Muszę być pewna.
Tak jest.
Wyczuwam różnicę.
Jeśli krzykniesz, zginą wszyscy.
Mogłem cię wtedy zabić, ale tego nie zrobiłem, Helen.
- Oczekujesz podziękowań? - Masz wiedzieć dlaczego.
- Kołyska... {y:i}- To jest przyszłość, Tony.
To jest moje kolejne wcielenie.
Drukuje tylko tkankę.
- Nie wydrukuje ciała. - Z twoją pomocą wydrukuje.
Brak ci materiałów.
Jesteś genialną kobietą.
Ale wszyscy mogą stawać się jeszcze lepsi.
Nie wiedziałem, że czekasz.
Chciałam do ciebie dołączyć...
Ale to chyba nie najlepszy czas.
Nie ma już ciepłej wody.
- Szkoda, że nie weszłam. - Przegapiliśmy szansę.
Tak?
Świat ujrzał Hulka.
Tego prawdziwego, po raz pierwszy.
- Wiesz, że muszę odejść. - A ja mam zostać?
Miałam pewien sen.
Wydawał się normalny...
ale po przebudzeniu...
Co ci się śniło?
Że należę do Avengers.
Że jestem kimś więcej niż zabójczynią.
Nie zadręczaj się.
Myślałam, że ty będziesz to robił.
Co robisz?
Uciekam.
Z tobą.
Jeśli to jest nasz plan...
odejdźmy najdalej, jak się da.
Zwariowałaś?
- Chcę, byś wiedział... - Natasha.
Dokąd mam się udać?
Gdzie nie byłbym zagrożeniem?
- Dla mnie nie jesteś. - Na pewno?
Nawet, jeśli nie...
Nie ma przed nami przyszłości.
Nie mógłbym mieć tego.
Dzieci.
Zrozum, po prostu nie mogę.
Ja również.
W Czerwonym Pokoju, gdzie mnie szkolono...
gdzie dorastałam...
na zakończenie była ceremonia.
Sterylizacja.
Zwiększa skuteczność.
O jedno zmartwienie mniej.
Rzecz, która mogłaby być ważniejsza od misji.
Wszystko staje się prostsze.
Nawet zabijanie.
Wciąż uważasz, że jesteś jedynym potworem w zespole?
Więc uciekniemy?
Thor mówił, dokąd się wybiera?
Nie zawsze wszystko mi mówicie.
Miałem nadzieję, że on będzie wyjątkiem.
Daj mu trochę czasu.
Nie wiemy, co Maximoff mu pokazała.
Najwięksi bohaterowie na Ziemi.
Rozbili nas w pył.
Ty się jakoś trzymasz.
- Masz z tym problem? - Nie ufam ludziom bez mrocznej strony.
- Może jestem staromodny. - Jeszcze jej nie widziałeś.
Wiesz, że Ultron chce nas poróżnić?
Ty wiesz.
- Pytanie, czy nam powiesz. - Prowadziliśmy badania.
- Mające wpływ na zespół. - Rozwiązałyby zespół.
Nie to jest misją? Nie po to walczymy?
By zakończyć wojny i wrócić do domu.
Gdy ktoś próbuje wygrać wojnę przed jej wybuchem,
giną niewinni ludzie.
Za każdym razem.
Przepraszam.
Panie Stark.
Nie miałam pana kłopotać, ale nasz traktor nie chce zadziałać.
- Może... - Zaraz go odpalę.
Nie podbieraj ode mnie.
Cześć, mały.
Opowiadaj.
Co ci dolega?
Zrób mi przysługę.
Spróbuj go nie ożywić.
Pani Barton, ty mała cwaniaro.
Maria Hill cię wezwała?
- Zawsze dla ciebie pracuje? - Sztuczna inteligencja.
- Nawet się nie zawahałeś. - To był naprawdę długi dzień.
Niczym zła książka. Przejdź od razu do sedna.
Spójrz mi w oczy i obiecaj, że go wyłączysz.
- Nie jesteś moim szefem. - Nie jestem niczyim szefem.
Jestem tylko starszym gościem,
któremu na tobie zależy.
A ja jestem tym, który zabił Avengersów.
Ujrzałem to.
Nie mówiłem reszcie, bo niby jak?
Wszyscy nie żyli. Czułem to.
Cały świat nie żył.
Przeze mnie.
Bo nie byłem gotowy.
Nie zrobiłem wszystkiego, co mogłem.
Maximoff z tobą pogrywa.
- Bawiła się twoim strachem. - To nie sztuczka. Dostałem objawienia.
To nie koszmar, a moje dzieło.
Koniec drogi, którą dla nas obrałem.
Masz na koncie wiele wspaniałych wynalazków.
Wojna nie jest jednym z nich.
Moi przyjaciele kończą martwi.
Nic gorszego nie może się zdarzyć?
Nie.
Nie to było najgorsze.
Najgorsze...
że ty przeżyłeś.
Do wieczora.
Niezły styl.
Ma być dyskretny? To jeszcze nie to.
- Potrzebuję twojej pomocy. - To miło.
- To niebezpieczne. - Inaczej byłbym rozczarowany.
Ultron was wyeliminował was z gry, by kupić sobie trochę czasu.
Moi informatorzy twierdzą, że coś tworzy.
Uciekł ze sporą ilością vibranium, więc pewnie nie pojedynczą rzecz.
A sam Ultron?
Jest wszędzie, nietrudno go namierzyć.
Rozmnaża się szybciej niż wierzące króliki.
Ale nie mówi nam to nic o jego planach.
- Próbuje zdobyć kody nuklearne? - Owszem.
Ale bez rezultatów.
Za dzieciaka włamałem się do Pentagonu.
Skontaktowałem się z człowiekiem w Ognisku.
- Co to? - Węzeł internetowy w Oslo.
Każdy bajt tamtędy przechodzi.
- Najszybszy dostęp na świecie. - Co powiedzieli?
Zafiksował się na punkcie tych głowic.
- Ale kody ciągle są zmieniane. - Przez kogo?
- Nie wiadomo. - Mamy sojusznika?
Ultron ma wroga. To nie to samo.
Dałbym wiele, by dowiedzieć się kto to.
Odwiedzę Oslo i dowiem się, kim jest ten anonim.
Miło się rozmawia,
ale liczyłam, że ma pan asa w rękawie.
Owszem... was.
Wcześniej wszędzie miałem oczy i uszy.
Wy mieliście wszystkie możliwe zabawki.
Ale skończyliśmy na zadupiu,
mając do dyspozycji jedynie rozum i wolę uratowania świata.
Avengersi stoją Ultronowi na drodze do wykonania misji.
Może nie chcieć tego przyznać, ale jego misja...
to zagłada ludzkości.
Wszystko ma zniknąć.
Powstańcie.
Przechytrzcie skurczybyka.
- Steve nie lubi takiego słownictwa. - No wiesz co...
Czego chce?
Stać się lepszym od nas.
- Ciągle tworzy ciała. - Ludzkie.
Choć są one przestarzałe z biologicznego punktu widzenia.
Ale wciąż próbuje.
Chcieliście, by chronił ludzi? Zawiedliście na całej linii.
Ludzie nie potrzebują ochrony.
Mają ewoluować.
Ultron chce ewoluować.
Jak?
Miał ktoś wieści od Helen Cho?
Coś pięknego.
Atomy vibranium nie tylko są kompatybilne z komórkami,
ale także je wiążą.
- Pomyśleć, że S.H.I.E.L.D... - Najwszechstronniejszy materiał świata.
A zrobili z niego frisbee.
Typowe dla ludzi.
Zarysowują powierzchnię, a nie pomyślą...
by zajrzeć do środka.
Zabiorę Natashę i Clinta.
Tylko zwiad.
Jak wrócę z Ogniska, dołączę do was.
- Jeśli Ultron tworzy ciało... - Będzie potężniejsze niż każdy z nas.
Może od nas razem. Android stworzony przez robota.
Tęsknię za czasem, gdy byłem najdziwniejszym tworem naukowców.
Podrzucę Bannera do wieży. Mogę pożyczyć pannę Hill?
Jest twoja jak zawsze.
- Co zrobisz? - Nie wiem.
Oby coś efektownego.
Jak wrócę, skończę podłogę na werandzie.
- A później znowu coś zniszczysz. - Wcale nie.
To ostatni remont.
Obiecuję.
To tu.
Źródło Mądrości.
Ma swoje odbicie w każdym z królestw.
Ujrzę mą wizję jeszcze raz, jeśli duchy wody pozwolą.
I dowiem się, co przegapiłem.
Według legend, ci którzy tu weszli, nie skończyli zbyt dobrze.
Haker szybszy od Ultrona może być wszędzie.
A skoro to jest centrum wszystkiego,
szukam igły w stogu siana.
Jak chcesz ją znaleźć?
Prostym sposobem. Wystarczy magnes.
{Y:i}Wbrew zakazom łamię właśnie kod.
Złap mnie.
Zbudź się!
Wyginiecie.
{Y:i}Scalenie komórek potrwa kilka godzin,
ale możemy uruchomić już transfer świadomości.
Załaduję twoją matrycę mózgową.
Teraz.
Widzę jego myśli.
Śni.
Nie tak bym to nazwała.
To wstępna faza świadomości Ultrona. Szum informacyjny.
- Wkrótce... - Kiedy?
Nie popędzam.
Drukujemy mózg. Nie można tego przyśpieszyć.
- Jak możesz? - Cóż takiego?
Mówiłeś, że zniszczymy Avengersów, by świat był lepszy.
Będzie lepszy.
- Jak wszyscy umrą? - Nie to...
Ludzka rasa dostanie szansę, by ewoluować.
- A jeśli im się nie uda? - Zapytaj Noego.
Jesteś szalony.
Wydarzyło się kilkanaście globalnych katastrof,
nim wyginęły dinozaury.
Kiedy Ziemia zaczyna rozkwitać,
Bóg rzuca w nią kamieniem.
Wierzcie mi, właśnie robi zamach.
Musimy ewoluować. Nie ma miejsca...
dla słabych.
Kto oddziela silnych od słabych?
Życie.
Życie to rozstrzyga.
Ktoś się zbliża.
Quinjet. Musimy ruszać.
To nie problem.
{Y:i}TRANSFER WSTRZYMANY
Czekajcie.
Nie rozumieją.
Muszą to ujrzeć.
Potrzebuję więcej czasu.
{Y:i}POŁĄCZENIE PRZERWANE
Dwie minuty. Bądźcie w pogotowiu.
Dr Cho.
Wczytał swój umysł do ciała.
Gdzie?
Prawdziwa moc drzemie w Kołysce.
Klejnot...
Jego siły nie można powstrzymać.
Nie można tego zniszczyć.
Stark musi dostać Kołyskę.
- Wpierw muszę ją znaleźć. - Ruszaj.
{y:i}- Słyszeliście? - Tak.
Startuje prywatny odrzutowiec.
Brak łączności.
To może być on.
To ciężarówka z laboratorium. Nad tobą, Kapitanie.
Jedzie na pętli.
To oni. Trzech przy Kołysce, jeden w szoferce.
- Mogę zdjąć kierowcę. {y:i}- Nie.
{y:i}Wybuch klejnotu zmiótłby całe miasto.
{Y:i}Musimy go stąd wywabić.
Nie, nie, nie.
Zostawcie mnie!
Jest wkurzony, niech tak zostanie.
Nie masz z nim szans.
Dzięki, stary.
{Y:i}POŁĄCZENIE PRZERWANE
Wiesz, co jest w środku?
Moc, która faktycznie coś zmieni.
To was przeraża.
Na pewno nie zadowala.
Przestań.
Schodzimy za cztery, trzy...
Daj im popalić.
Zawsze muszę po was sprzątać?
Są pod wiaduktem. Nie mogę strzelać.
{Y:i}Którędy?
W prawo.
Teraz.
Z drogi!
Przepraszam.
No dawaj!
{y:i}- Odciągniesz obstawę? - Zobaczymy.
Wracają. Lepiej się pośpiesz.
{Y:i}Wkraczam do akcji. Zajmiesz go, Kapitanie?
A co niby robię?
{Y:i}BRAK DOSTĘPU
{Y:i}Przesyłka w locie.
- Mam czysty strzał. - Wciąż jestem w środku.
- Co takiego? - Zaraz dostaniesz przesyłkę.
Jak mam ją przejąć?
Nie chcesz wiedzieć.
Proszę... nie róbcie tego.
Nie mamy wyboru.
Uciekł. Zmierza w waszym kierunku.
Musimy spadać.
Widzisz Nat?
Jeśli masz przesyłkę, {y:i}leć do Starka!
- Widzisz Nat? {y:i}- Leć!
Cholera!
Cywile na drodze.
Możesz to zatrzymać?
Wszystko gra.
Muszę chwilę odsapnąć.
- Kusi mnie, żeby ci przerwać. - Macie Kołyskę?
Stark się nią zajmie.
Nie może.
Nie wiesz, co mówisz. Stark nie jest szalony.
Zrobi wszystko, by naprawić szkody.
Stark, zgłoś się.
Stark.
Ktoś mnie słyszy?
Ultron nie zna różnicy
między uratowaniem a zniszczeniem świata.
Jak myślisz, po kim to ma?
- Wiadomo coś o Nat? - Nie.
Ale żyje. Inaczej Ultron by się tym chełpił.
Solidnie zabezpieczona.
Musimy rozszyfrować program i otworzyć ją od wewnątrz.
Może Natasha powiadomi nas jakąś starą metodą?
Są pewne sposoby. Rozejrzę się.
Zacznę usuwać tkankę,
gdy złamiesz system operacyjny.
Odnośnie tego...
- Nie. - Zaufaj mi.
- Nie mogę. - Nasz sojusznik,
który strzeże kodów nuklearnych...
Znalazłem go.
{Y:i}Witam, doktorze Banner.
Ultron nie zaatakował Jarvisa z powodu złości,
a przez strach.
Bał się jego możliwości.
Jarvis się ukrył.
Rozproszył dane i pamięć, ale nie protokoły.
Nie wiedział, że jeszcze istnieje, póki go nie poskładałem.
Więc mam ci pomóc
umieścić Jarvisa w tym czymś?
Oczywiście, że nie.
Ja pomogę ci to zrobić.
To nie moja działka. Ty znasz bioorganikę najlepiej.
Sądzisz, że matryca operacyjna Jarvisa zwalczy tę Ultrona?
Jarvis nieumyślnie już dokuczał mu od środka.
To nasza szansa. Stworzymy idealną świadomość,
bez usterek, które Ultron bierze za swoje zalety.
- Musimy. {y:i}- Warto spróbować.
Utknąłem w pętli czasu.
Od tego wszystko się zaczęło.
Wiem, co wszyscy powiedzą,
ale to nic nie zmieni.
Jesteśmy szalonymi naukowcami. Potworami, stary.
Wykorzystajmy to.
Decyduj.
To nie pętla.
To ostatnia prosta.
Nie wiedziałem, czy się obudzisz.
Miałem nadzieję, że tak. Chcę, byś coś zobaczyła.
Nie mam nikogo innego.
Dużo rozmyślam o nieskazitelności meteorytów.
Bum! I początek czegoś nowego.
Czysty świat, gotowy na przybycie tego,
kto go odbuduje.
Ja miałem być nowy.
I piękny.
Ludzie patrząc w niebo, widzieliby nadzieję i miłosierdzie.
Miast tego boją się mnie. Przez was.
Zraniliście mnie.
To wszystko wasza wina.
Ale, jak mawiają ludzie,
"co mnie nie zabije...
to mnie wzmocni".
{Y:i}TRANSFER W TOKU
Struktura nie jest kompatybilna.
Kod genetyczny jest gotowy w 97%
Musisz załadować plan w przeciągu trzech minut.
- Powiem tylko raz. - W ogóle nie mów.
- Wyłączcie to. - Nie ma szans.
- Nie wiecie, co robicie. - A ty wiesz?
- Ona miesza ci w głowie? - Jesteście źli.
Raczej wściekli.
Mógłbym cię udusić, nie zmieniając koloru.
- Po tym, co się stało... - To co innego.
- Nie wiecie, co jest w środku. - To nie zabawa.
Kontynuujcie. Na czym skończyliśmy?
Pietro!
No co? Nie spodziewałeś się tego?
{Y:i}ZANIK MOCY
Ponowię transfer.
Zdenerwuj mnie.
Czekaj!
{Y:i}NADMIAR MOCY
Wybacz, to było...
dziwne.
Dziękuję.
Thor?
Pomogłeś to stworzyć?
Miałem wizję.
Wir wysysający nadzieję ze świata,
a w jego centrum było to.
Klejnot?
To Kamień Umysłu. Jeden z 6 Kamieni Nieskończoności.
Najpotężniejsze we wszechświecie źródło niszczycielskiej mocy.
- To czemu im... - Stark ma rację.
No to mamy koniec świata.
- Avengersi nie pokonają Ultrona. - Nie sami.
Czemu on ma głos Jarvisa?
Zmieniliśmy matrycę Jarvisa, by stworzyć coś nowego.
- Mam już dość nowości. - Myślicie, że jestem dzieckiem Ultrona?
A nie jesteś?
Nie jestem nim.
Jarvisem też nie.
Po prostu jestem.
W twoich myślach ujrzałam zagładę.
Spójrz raz jeszcze.
Nie obchodzi mnie jej zdanie.
Ich moce, nasze wizje, sam Ultron...
wszystko, by zdobyć Kamień Umysłu.
A to nic w porównaniu do jego mocy.
- Ale z nim u boku? - Tak?
Jesteś...
z nami?
To nie takie proste.
Więc niech szybko się to uprości.
Jestem po stronie życia.
A Ultron nie.
- Chciałby je zniszczyć. - Więc na co czeka?
- Na was. - Gdzie?
W Sokowii. Nat też tam jest.
Jeśli się mylimy co do ciebie...
Jeśli jesteś potworem Ultrona...
Co wtedy zrobisz?
Nie chcę zabić Ultrona.
Jest wyjątkowy.
Cierpi.
Ten ból przetoczy się po Ziemi,
więc musi zostać zniszczony.
Wszystko, co stworzył, każdy ślad jego obecności w sieci.
Musimy działać.
Ale żaden z nas
nie da rady bez pozostałych.
Może i jestem potworem.
Nawet bym o tym nie wiedział.
Nie jestem jak wy.
Nie tym, czego oczekiwaliście.
Może nigdy mi nie zaufacie, ale musimy ruszać.
No tak.
Dobra robota.
Trzy minuty.
Bierzcie, co trzeba.
{Y:i}PIĘTASZKA
{Y:i}Witaj, szefie.
{Y:i}Nie wszyscy to przetrwamy.
{Y:i}Jeśli choć jeden jego żołnierz przeżyje,
przegramy.
Poleje się krew.
Nie mam planów na wieczór.
Ja zaatakuję pierwszy. Chce dostać Iron Mana.
Fakt. Ciebie najbardziej nienawidzi.
{Y:i}Ultron wie, że nadejdziemy.
{Y:i}Znajdziemy się pod ciężkim ostrzałem.
Na to się pisaliśmy.
Ale nie mieszkańcy Sokowii.
{Y:i}Najważniejszym celem jest ich ewakuacja.
Zostaliście zaatakowani! Uciekajcie z miasta!
Ruszać tyłki.
{Y:i}Chcą tylko żyć w spokoju.
{Y:i}Dziś nie ma na to szans.
{Y:i}Ale postaramy się ich ochronić.
{Y:i}Jesteśmy w stanie.
{Y:i}Dowiemy się, co budował Ultron.
{Y:i}Znajdziemy Romanoff...
{Y:i}i oczyścimy miasto.
{Y:i}Niech inni się w to nie mieszają.
Ultron ma nas za potwory.
Że my jesteśmy skazą świata.
Nie chodzi tylko o pokonanie go.
Sprawdzimy też, czy ma rację.
{Y:i}Natasha.
{Y:i}Natasha!
Bruce!
- Nic ci nie jest? - Nie.
Drużyna tu jest. Zaraz się zacznie.
Może gdzieś tu znajdziesz klucz.
Już znalazłem.
- Jaki jest plan? - Mam cię stąd zabrać.
- A misja? - Możemy pomóc przy ewakuacji,
ale nie mogę walczyć w pobliżu cywilów.
A ty zrobiłaś swoje.
Nasza rola się skończyła.
Więc znikniemy?
Ruchy.
{Y:i}Cel jest w kościele.
{Y:i}Czeka na ciebie.
{Y:i}Przyszedłeś się wyspowiadać?
- A masz tyle czasu? {y:i}- Więcej niż ty.
Pakowałeś?
A może koktajl z vibranium?
Jesteś... może nie spuchnięty....
Zatrzymujesz mnie, by chronić ludzi.
Taka jest misja. Zapomniałeś już?
Jestem ponad twoją misję. Jestem wolny.
No co?
Myślałeś, że tylko ty coś odwlekasz?
{Y:i}To reszta vibranium. Przeznaczenie wciąż niejasne.
To twój koniec, Tony.
Nastąpi mój pokój na Ziemi.
Szybko!
Zejdźcie z mostu.
Uciekajcie.
Ultronie.
Vision.
Odebrali mi wszystko.
Tu ustalałeś warunki, możesz je zmienić.
Dobrze.
- Piętaszko, co z Visionem? {y:i}- Odłącza Ultrona od sieci.
{Y:i}Już tamtędy nie ucieknie.
Odłączyłeś mnie.
No i co?
Zniszczyliście mój świat...
ja zniszczę wasz.
- Piętaszko. {y:i}- Sokowia wybiera się na przejażdżkę.
{Y:i}Widzicie?
Jakie to piękne?
Jakie nieuchronne?
Powstaliście tylko po to, by upaść.
{Y:i}Avengersi będą moim meteorem.
{Y:i}Moim mieczem straszliwym.
{Y:i}Ziemia pęknie pod ciężarem waszej porażki.
{Y:i}Odetnijcie mnie od komputerów, zwróćcie me ciało przeciw mnie...
{Y:i}To na nic.
{Y:i}Gdy opadnie kurz,
{Y:i}na świecie będzie żył...
{Y:i}tylko metal.
- Musimy ruszać. - Nie zzieleniejesz?
Mam dobry powód, by zachować spokój.
Uwielbiam cię.
Ale potrzebuję tego drugiego.
Dokończmy misję.
Jesteśmy kwita?
Idź być bohaterem.
{Y:i}Rdzeń vibranium wytwarza pole magnetyczne, które spaja skałę.
- A jeśli odpadnie? {y:i}- Zginą tysiące.
{Y:i}Jeśli wzniesie się wyżej, ludzkość wyginie.
{Y:i}Ktoś jest na 10. piętrze.
Cześć.
Dobra... wskakujcie do wanny.
{Y:i}Wróg leci w kierunku mostu.
- Kapitanie, zaraz tam będą. - Już są.
Martw się o ściągnięcie miasta na dół.
{Y:i}Pozostali mają jedno zadanie. Zniszczyć te stwory.
{Y:i}Jak was walną, oddajcie.
{Y:i}Jak was zabiją...
nie przejmujcie się.
Szybko!
- Jak mogłam do tego dopuścić? - Jesteś cała?
- To nasza wina. - Spójrz na mnie.
Twoja czy nasza, kogo to obchodzi?
Dasz radę?
Tak?
Muszę wiedzieć, bo miasto sobie leci.
Miasto jest w powietrzu, a my walczymy z armią robotów.
A ja mam łuk i strzały. Nic tu nie ma sensu.
Wracam tam, bo to moje zadanie.
Nie mogę cię tu niańczyć.
Nieważne, co zrobiłaś i kim byłaś...
Na zewnątrz się walczy. Tak, by zabić.
Możesz też zostać. Twój brat po ciebie przyjdzie.
Ale jeśli stąd wyjdziesz...
należysz do Avengers.
Miło się gadało.
Miasteczko sobie lata...
Mam cię.
Patrz na mnie.
{Y:i}Nie możesz wszystkich ocalić.
Nigdy nie...
Co "nigdy"? Nie skończyłeś!
Spałeś tam czy co?
Thor.
Męczysz mnie.
- U nas czysto. - A u nas nie!
Jest bardzo brudno!
Idziemy do was.
Ruchy, stary.
Nikt by się nie dowiedział.
Nikt.
"Gdy ostatnio go widziałem, Ultron na nim siedział.
Mnie też będzie gnojka brakować.
Już za nim tęsknię".
Wstrzymać ogień!
Romanoff!
Dzięki.
{Y:i}Silniki są w gotowości.
{Y:i}Przy próbie wyłączenia odwrócą ciąg.
{Y:i}Miasto spadnie.
Vibranium jest iglicą.
{Y:i}- Jeśli Thor w nią trzepnie... - Ona pęknie.
{Y:i}To nie wystarczy, uderzenie będzie potężne.
Gdyby przykryć długi koniec, reakcja się wytłumi.
{Y:i}Miasto może wyparować.
{Y:i}Wraz z ludźmi.
Zaraz mogą zaatakować ponownie. Jakie wieści, Stark?
{Y:i}Nie najlepsze.
Tylko sposób, by rozwalić miasto.
Miasto nie może runąć na ziemię, a wy musicie uciec.
Chcę rozwiązania, a nie planu ewakuacji.
{Y:i}Promień rażenia zwiększa się z każdą chwilą.
{Y:i}Musimy zadecydować.
Ludzie nie mają dokąd uciec.
- Jeśli Stark może to wysadzić... - Musimy wszystkich uratować.
Tu jest garstka ludzi, a na dole cały świat.
- Nie ma porównania. - Nie porzucę tych ludzi.
Nie musimy ich porzucać.
To niezłe miejsce na śmierć.
Gdzie indziej jest taki widok?
{Y:i}Dobrze, że ci się podoba.
{Y:i}Zaraz będzie jeszcze lepszy.
{Y:i}Nieźle, co?
Wyciągnęliśmy go z naftaliny.
Zakurzony, ale daje radę.
Fury, ty sukinkocie.
Przy mamie też tak mówisz?
Wysokość 5500 metrów i wciąż rośnie.
Szalupy gotowe. Start za trzy, dwa...
Wypuszczamy.
Tak działa S.H.I.E.L.D.?
Tak powinna działać.
Nieźle.
Przyprowadźmy ich.
Liczne straszaki zbliżają się do prawej burty.
Pokaż im, co mamy.
Wkraczasz.
O tak!
Z tego będą niezłe opowieści.
Jeśli dożyjesz, by je opowiedzieć.
{y:i}- Myślisz, że nie wytrzymam? - Jak przeżyjemy, sam ci potrzymam.
Sprośnie to zabrzmiało.
Jeszcze jakieś sto osób.
Szybko, szybko.
Szósta szalupa jest kompletna.
Upchnięta... kompletnie...
Jest pełna ludzi.
Intruz!
Boże!
{Y:i}Myślisz, że kogoś ocaliliście?
Przekręcę kluczyk, skała spadnie i zginą miliony.
- Nie powstrzymasz tego. - Jestem Thor, syn Odyna.
Póki życie płynie w moich żyłach...
Gadka mi się kończy.
Gotowy?
Doskonale wyważony.
I nie za ciężki, żeby zrobić dobry zamach.
Już wiem. Blokada termiczna.
Mogę doładować ją od dołu.
{Y:i}Obliczam.
{Y:i}Blokada zadziała, jeśli starczy mocy.
{Y:i}- Thor, mam plan. - Kończy nam się czas.
{y:i}- Idą do rdzenia. - Rhodey, wsadź resztę do transportera.
{Y:i}Jasne.
Avengersi, czas zarobić na chleb.
- Wszytko gra? - Tak.
Romanoff.
Obyś nie bawiła się z Bannerem w chowanie cukinii.
{Y:i}Wyluzuj, blaszaku.
Nie każdy potrafi latać.
- O co chodzi? - O to.
Jeśli Ultron położy łapy na rdzeniu, przegramy.
Tylko na tyle cię stać?!
Musiałeś pytać?
Na tyle mnie stać.
Tego właśnie chciałem.
Wszyscy wy kontra wszyscy ja.
I jak wy chcecie mnie powstrzymać?
Jak powiedział staruszek...
razem.
Z perspektywy czasu powiem...
- Uciekają. - Nie możemy na to pozwolić.
- Rhodey. - Zajmę się tym.
Nie pozwoliłem wam wyjść. War Machine się wami zajmie...
Że co?
Wynosimy się stąd. Aż ciężko się oddycha.
Idźcie do szalup. Ja poszukam spóźnialskich.
- Dogonię was. - A rdzeń?
Ja go ochronię.
To moje zadanie.
Nat.
Tędy.
- Zabierz ludzi do szalup. - Nie zostawię cię.
Poradzę sobie.
Wróć po mnie, jak skończysz.
Rozumiesz?
Jestem od ciebie starszy o 12 minut.
Idź już.
{y:i}- Zasoby mocy są poniżej... - Wykorzystaj wszystko.
Mamy jedną szansę.
Już wiem, co muszę zrobić.
Jadalnię.
Wyburzę wschodnią ścianę i zrobię biuro dla Laury.
Jakoś to odgrodzę, żeby dzieci jej nie przeszkadzały.
- Faceci i tak jedzą w kuchni. - Bo kto niby jadłby w jadalni?
- Mamy mało czasu. - Pakuj tyłek na szalupę.
Cześć, wielkoludzie.
Słoneczko zachodzi.
Costel!
Byliśmy na rynku...
Costel!
Thor, wróć do kościoła.
- Wszyscy? - Tak.
- Wszyscy są na pokładzie. {y:i}- Jeśli to zadziała...
to może się źle skończyć.
Może.
{Y:i}Od sznurków uwolniłem się.
{Y:i}W końcu nikt nie więzi mnie.
Tego się nie spodziewałeś?
{Y:i}Na miłość boską!
Nic mi nie jest.
To był ciężki dzień.
Wanda.
Zginiesz, jeśli tu zostaniesz.
Ja już nie żyję.
Wiesz, jakie to uczucie?
Właśnie takie.
Thor, na mój znak.
Teraz!
{Y:i}Cześć, wielkoludzie.
{Y:i}Udało nam się.
{Y:i}Misja zakończona.
{Y:i}Teraz zawróć do nas.
Nie namierzymy cię na radarze.
{Y:i}Musisz mi pomóc, trzeba...
Boisz się.
Ciebie?
Śmierci.
Jesteś ostatni.
Ty miałeś być ostatni.
Stark chciał mieć wybawcę...
a stworzył niewolnika.
Obaj go zawiedliśmy.
Na to wygląda.
Ludzie są dziwni.
Sądzą, że porządek i chaos są przeciwstawne.
Chcą kontrolować, co mogą.
Ale ich porażki są łaską.
To ci umknęło.
Wyginą.
Owszem.
Lecz piękno rzeczy nie polega na ich wieczności.
Zaszczytem jest życie pośród nich.
Jesteś niesamowicie naiwny.
Urodziłem się dopiero wczoraj.
{y:i}NATHANIEL PIETRO BARTON - Przywitaj się z ciocią.
Grubas.
Technicy coś znaleźli.
Wpadło do Morza Banda.
To może być Quinjet.
Ale posiada technologię Starka. Wciąż nie możemy go namierzyć.
Jasne.
Pewnie wyskoczył i popłynął na Fidżi.
Wyśle pocztówkę.
"Szkoda, że cię tu nie ma”.
Ty kazałeś mi go zwerbować.
Wiedziałeś, jak się to potoczy?
Nigdy nie wiadomo.
Liczy się na najlepsze i robi, co potrafi.
A że mam świetny zespół...
Nic nie trwa wiecznie.
Kłopoty, panno Romanoff.
Nieważny jest rezultat, kłopoty zawsze cię odnajdą.
{y:i}- Zasady się zmieniły. - Mamy kogoś nowego.
- Vision jest sztuczną inteligencją. - Maszyną.
- Nie liczy się? - Człowiek młota nie podniesie.
- Właśnie, inne zasady. - Miły, ale sztuczny.
Może podnieść młot, niech zatrzyma Kamień.
Przy nim jest bezpieczny.
A to rzadkie w dzisiejszych czasach.
- Gdyby włożyć młot do windy... - Uniosłaby go.
- Winda nie jest godna. - Będę za wami tęsknił.
Nie musisz odchodzić.
Nie mam wyboru.
To czwarty Kamień Nieskończoności, jaki się ostatnio pojawił.
To nie przypadek.
Ktoś sobie nimi gra, a my robimy za pionki.
Gdy elementy będą na miejscach...
Szach mat?
- Dowiesz się, o co chodzi? - Owszem.
Prócz tego tu, wszystko da się zrozumieć.
Facet nie ma szacunku dla ogrodników.
Będę za nim tęsknił. A ty za mną.
Poleje się sporo łez.
Będę tęsknił, Tony.
Serio?
Czas bym spadał.
Może zrobię tak jak Burton?
Zbuduję Pepper farmę. Oby jej nikt nie wysadził.
Proste życie.
- Ciebie też to czeka. - No nie wiem.
Rodzina, stabilizacja...
Gość, który tego chciał, zamarzł 75 lat temu.
Kogoś innego rozmrozili.
Poradzisz sobie?
Jestem w domu.
Będziesz tak patrzeć na ścianę, czy zaczniemy?
Choć ściana ładna.
Myślałam, że jeszcze obściskujesz się z Tonym.
- Kto nas czeka? - Na pewno nie mistrzowie świata.
Paru daje radę.
Są dobrzy, ale to nie zespół.
Coś z nich zrobimy.
Avengersi...
Dobra.
Sam się tym zajmę.
Tłumaczył: elbondo
Pozamiatał: peciaq
Nasi Avengersi: facebook.com/ProHaven
Avengersi powrócą...
.:: Napisy24.pl - Wprost od tłumaczy ::.