‪(Shadow and Bone - ตํานานกรีชา)
‪วาทรา นิโช...
‪(สร้างจากหนังสือชุดโดยลีห์ บาร์ดูโก)
‪ฟรูสซี่
‪ทุกคนขยายพลังด้วยอัฐิที่เหลือของแม่ท่านแล้ว
‪จําตอนที่ครอบครัวเจ้าพาเจ้ามาหาข้าได้ไหม
‪ราคาที่พวกเขาเรียกจะเอา ‪เมื่อค้นพบว่าเจ้าเป็นกรีชา
‪ตอนนี้ข้าอาจชดใช้หนี้ครั้งนั้นได้
‪เป็นข้าคงชดใช้ให้เป็นร้อยเท่า
‪ข้ารู้คุณค่าของเจ้าอยู่ตลอด
‪ทีนี้ ทําให้ข้าดูหน่อย
‪น่าอัศจรรย์นัก คนอื่นๆ ล่ะ
‪ทุกคนพร้อมแล้ว
‪คําสั่งของพวกเจ้า... ง่ายมาก
‪ฆ่ากษัตริย์
‪แล้วนักแกะรอยคนนั้นล่ะ
‪การคงอยู่ของมันจะเป็นภัยต่อทุกอย่าง
‪ห้ามใครแตะต้องนักแกะรอยคนนั้น ‪นอกจากข้า
‪เข้าใจหรือไม่
‪ดีมาก
‪แล้วจะรู้ได้อย่างไรว่า ‪มันไม่ได้สละตัวเองเพื่อขยายพลังให้นางแล้ว
‪ข้าเชื่อว่านางคงยอมตาย ‪ก่อนจะยอมให้เกิดเรื่องแบบนั้น
‪มัล!
‪อาลีนา!
‪ยิ่งเร็วเท่าไหร่ยิ่งดี
‪เจอเจ้าแล้ว
‪ไม่รู้ทําไม แต่หาเจอทุกที
‪เจ้าต้องสละชีพใต้คมดาบของนาง ‪มิฉะนั้นแดนพยับเงาจะยังคงอยู่
‪และเด็กสาวคนนั้นจะเพียรช่วยทุกคนจนตัวตาย
‪บอกสิว่าเราจะหาทางอื่น
‪- ต้องมีทางอื่น ‪- ข้าต้องการเพียงเจ้าคนเดียว
‪เจ้าต้องยอมรับตัวตนที่เจ้าเป็น
‪อยู่มาตั้งนาน
‪ข้ารู้เสมอว่าเจ้ามีอะไรสักอย่างที่ข้าชอบ
‪ไม่ ออกไป
‪คิดจริงหรือว่าเจ้ามีอํานาจคุมที่นี่
‪ข้าไม่ยอมฟังอะไรเจ้าทั้งนั้น ‪ไม่ว่าจะทําอะไร
‪ข้าพูดไม่นานหรอก
‪ข้าเพียงจะมาบอกเจ้าว่ายังมีทางอื่น
‪- ไม่มีทางอื่นแล้ว ‪- ก็ต้องมีสิ
‪มีทางอื่นเสมอ
‪เจ้าไม่จําเป็นต้องทําอะไรให้ใครทั้งนั้น มัล
‪เจ้าจากไปเสียเลยก็ยังได้
‪หายตัวไป
‪ข้าเคยหนีไปก่อนแล้วครั้งหนึ่ง
‪จําได้ไหม
‪ข้าควรจะอยู่มากกว่า
‪ข้าควรจะอยู่ดูโวลคราฉีกร่างเจ้าเป็นชิ้นๆ
‪รอบนี้ข้าจะไม่ยอมไปไหน ‪จนกว่าแดนพยับเงาจะสลายไป
‪เจ้ามีนิสัยชอบทําตัวเป็นคนโง่ ‪แล้วหาว่านั่นเป็นการกระทําของวีรบุรุษ
‪จะเกิดอะไรขึ้นกับนาง ‪เมื่อเจ้าไม่อยู่บนโลกนี้กับเราแล้ว
‪เมื่อเจ้าไม่อยู่ปกป้องนางอีกต่อไป
‪เจ้าทนคิดถึงเรื่องนั้นได้รึ
‪นางจะมีคนทั้งแผ่นดินอยู่เคียงข้าง
‪แม้แต่เรื่องนั้นนางก็ไม่ต้องพึ่งพานานนัก
‪เพราะเจ้ากับข้า ‪เหมือนกันมากกว่าแค่สายเลือด ญาติข้า
‪เราทั้งคู่ใกล้หมดเวลาแล้ว
‪เมอร์ซอสต์กําลังฆ่าเจ้า
‪แสดงว่าเจ้าเข้าใจ
‪ข้าไม่มีอะไรจะเสีย
‪แค่เพราะเจ้าไม่มีอะไรเหลือแล้ว
‪เจ้าจะต้องตายตามลําพัง
‪ส่วนข้าจะได้ตายในอ้อมกอดนาง
‪เจ้าจะได้ตายเมื่อข้าฆ่าเจ้า ญาติข้า
‪ฝันดีนะ
‪กองกําลังทั้งหมดของเรา ‪จะได้ห้ําหั่นคิริแกนที่เครามซิน
‪เราจะจู่โจมไม่ให้ทันตั้งตัว
‪อาลีนา
‪ได้ฟังเรื่องที่ข้าพูดสักคําไหมว่า...
‪ส่งหน่วยเข้มแข็งที่สุดของเรา ‪ไปปกป้องสถานเด็กกําพร้า
‪กองพลที่หนึ่งพยายามหาที่นั่นมาหลายเดือน
‪เราได้เปรียบด้วยยุทธวิธีรุกทางอากาศ ‪เข้าจู่โจมแบบไม่ให้ตั้งตัว
‪เรารู้ว่านิเชียโวยาทําอะไรได้บ้าง
‪และไม่มีวี่แววของพวกโครว์หรือดาบเงาเลย
‪ข้าจะไปคนเดียว
‪เขาต้องการอย่างนั้นเลย ‪ไม่อย่างนั้นจะเลือกสู้ที่เครามซินทําไม
‪- เขารู้จุดอ่อนของเจ้า... ‪- และข้ารู้จุดอ่อนเขา
‪สุดท้ายเขาจะไว้ใจข้ามากพอจนยอมให้เข้าใกล้ ‪จากนั้นข้าจะปลิดชีพเขาได้
‪ไม่จําเป็นต้องให้ใครสละชีพ ‪เพื่อให้จบเรื่องนี้
‪ไปคนเดียวเหรอ
‪เจ้ารู้ว่านั่นไม่ใช่การตัดสินใจที่ถูก
‪ทําไมจึงคิดแบบนี้
‪ความจริงคือ เราช่วยเด็กจากเครามซินทุกคนได้
‪เว้นแค่คนเดียว
‪คนที่ค้นพบข้าตั้งแต่เมื่อหลายปีก่อน
‪ก่อนข้าจะรู้ตัวว่าเป็นผู้เรียกสุริยะ และเขา...
‪เป็นเครื่องขยายพลัง
‪เจ้าหมายความว่าอะไร
‪มัลน่ะ
‪เขาคือวิหคเพลิง
‪เป็นไปไม่ได้
‪เขาไม่ได้เป็น...
‪ถ้าข้าแค่หยุดตัวเองก่อน
‪ข้าปล่อยให้อํานาจครอบงําใจ
‪เจ้าไม่มีทางรู้ว่านั่นคือเขา
‪คนเตือนแล้วว่าจะมีผลลัพธ์ตามมา แต่ข้า...
‪ข้าไม่เคยคิดเลยว่าจะ... จะเป็นเขา
‪ข้าช่างโง่เง่านัก
‪อาลีนา
‪เอาไว้เราค่อยคิดเรื่องแดนพยับเงา
‪แต่ก่อนอื่นต้องจัดการปัญหาเฉพาะหน้า
‪เรายกพลทั้งหมดไปสู้กับคิริแกนที่เครามซินได้
‪ตามสัญญา
‪นักบุญจะให้โชคช่วยอาจไม่พอ
‪ข้าเสียใจด้วย
‪สัญญากับข้าสิ นิโคไล
‪เจ้าต้องรอดจากการรบครั้งนี้
‪เราคนใดคนหนึ่งต้องรอด
‪ขออภัย ไม่ได้คิดจะขัดจังหวะ
‪ไม่ได้ขัดอะไร เข้ามาสิ
‪ได้ข่าวจากแนวหน้าไหม
‪กองกําลังของคิริแกน ‪เสริมทัพยึดเครามซินแน่นหนาขึ้นอีก
‪เราต้องลงมือให้เร็ว
‪ที่เจ้าเห็นข้ากับอาลีนา ไม่ใช่...
‪ไม่เป็นไร
‪ท่านยอมถอดเข็มทิศนั่นออกจากคอ ‪ครั้งสุดท้ายเมื่อใดกัน
‪ผู้เรียกสุริยะมีความหมายต่อข้ามาก ‪พอๆ กับจิตวิญญาณที่มีหวังในราฟกาทุกคน
‪ใช่ แต่ไม่ใช่ทุกคนที่มีหวังได้หมั้นกับนาง
‪นั่นไม่สําคัญ
‪ใจของนางอยู่ที่อื่น
‪ข้าอยากให้นางมีความสุข
‪และหวังว่าสักวันเมื่อฝันร้ายนี้จบลง ‪นางจะเป็นสุขได้เสียที
‪การสมรสปลอม แต่ความรู้สึกเป็นของจริง
‪เกือบจะเป็นเรื่องน่าขัน
‪แค่เกือบ
‪วาซอฟ อัลเลียวา โรเมนโค ‪พวกเจ้ามากับเราด้วย
‪- รับทราบ ‪- รับทราบ
‪จําวันแรกที่ท่านโดนกระสุนในสนามรบได้ไหม
‪โดนตรงนี้
‪ถ้ามาทางซ้ายอีกนิดเดียว ‪เราคงไม่ได้มายืนคุยกันแบบนี้แล้ว
‪นั่นเป็นวันที่ข้ารู้แน่ว่าท่านจะเป็นกษัตริย์ที่ยิ่งใหญ่
‪ทําไมกัน
‪เพราะท่านไม่เคยหมดหวัง
‪ท่านยังพูดเล่นของท่านไปเรื่อย
‪นั่นเป็นผู้ที่คู่ควรกับราฟกา
‪กษัตริย์ที่หุบปากเงียบไม่เป็นน่ะนะ
‪กษัตริย์ที่จะปกครองด้วยความหวังเพื่อสิ่งที่ดีขึ้น
‪รีบร้อนจะไปรบจนขึ้นมาประจําที่แล้วเหรอ
‪ข้าแค่มาคิดอะไรนิดหน่อย
‪นางบอกแล้วสินะ
‪บอกแล้ว
‪ตลกดีนะ
‪ข้าเป็นทหารอยู่หลายปี
‪นึกว่าต้องตายในหล่มโคลนสนามเพลาะ
‪แต่แล้วอาลีนากับข้าก็หนีไปได้
‪แล้วข้าก็เจอท่าน
‪เอ่อ ไม่ใช่ท่าน
‪เจอสเติร์มฮอนด์
‪และนั่นก็เป็นครั้งแรกที่ข้าคิด
‪"นี่แหละชีวิตดีๆ"
‪ไม่ต้องรอให้กระสุนฟเยียร์ดาเจาะพุง
‪ยินดีด้วยที่เจ้าได้ลิ้มรสชีวิตแบบนั้น แม้จะช่วงสั้นๆ
‪เกิดมาข้าไม่เคยอิจฉาอะไรใครเลย
‪แต่ข้าอิจฉาชีวิตของสเติร์มฮอนด์
‪อิสรภาพ
‪แต่ชีวิตข้ากลับถูกกําหนดไว้ตั้งแต่ต้น ‪นั่นเป็นสิ่งที่จะต้องเกิด
‪- หากอาลีนาไม่คว้าโอกาสไว้... ‪- แน่ใจเหรอว่าไม่มีทางอื่น
‪ไม่มี
‪ข้ามีแผน
‪ข้าแค่...
‪เมื่อจบเรื่อง แล้วข้าไม่อยู่แล้ว
‪- มัล... ‪- ไม่ ฟังข้าก่อน ขอร้อง
‪เมื่อข้าไม่อยู่แล้ว
‪นางจะต้องมีคนคอยยืนเคียงข้าง
‪ข้าจะใช้อํานาจทั้งหมดของบัลลังก์ ‪ดูแลให้นางปลอดภัย
‪แค่...
‪ให้คู่ควรกับนาง
‪ติดอัญมณีด้วยก็สวยดี
‪ขอบคุณ
‪เป็นเครื่องประดับ ‪แต่ข้าว่านั่นแหละจุดประสงค์ของมัน
‪ทั้งประดับและประโลมใจ
‪ถ้าเจ้าต้องเลือกอัญมณีที่ชอบ ‪เจ้าจะเลือกอะไร
‪อะไรนะ ถามทําไม
‪เรื่องคุยกันเล่นๆ ในหมู่ดูราสท์
‪ข้าคุยเล่นไม่เก่งนักหรอก
‪แต่เขาว่ากันว่าอัญมณีที่คนชอบ ‪จะบอกทุกอย่างให้ดูราสท์รู้ได้
‪เราต้องรู้เรื่องของเจ้าบ้าง
‪ข้าไม่แน่ใจเรื่องนั้นเท่าไหร่
‪แต่จะขอสารภาพว่า
‪ข้าชอบมรกตมาแต่ไหนแต่ไร
‪อัญมณีที่สงวนไว้ให้ราชวงศ์น่ะนะ
‪และข้าก็น่าจะชอบเพราะเหตุผลนั้นนั่นแหละ
‪เพราะมันสูงเกินเอื้อม
‪ให้ตาย อัญมณีที่คนชอบบอกนิสัยคนได้จริงๆ
‪ข้าคู่ควรกับอะไรที่ดีกว่านั้น
‪จะมีอะไรมีค่ามากกว่ามรกต
‪ทุกอย่าง ถ้าประดับอยู่กับตัวเจ้า
‪งั้นก็ทับทิม
‪ข้อเท็จจริงเกี่ยวกับมณี
‪ทับทิมแข็งแกร่งกว่ามรกต
‪กองพลที่สองที่รักของข้า
‪ข้ารับเป็นผู้นําเพื่อปกป้องพวกท่าน ‪เพื่อนําพวกท่านไปสู่ความปลอดภัย
‪แต่จะทําเช่นนั้นได้ ‪เรายังมีหนทางน่าหวั่นใจรออยู่ตรงหน้า
‪เราจะส่งหน่วยรบผสมกับกองพลที่หนึ่ง ‪เข้าไปยังเครามซิน
‪เพื่อคุ้มกันสถานเด็กกําพร้า ‪จากกองกําลังของเจ้าแห่งความมืด
‪เพราะมีนิโคไลและเรือเหาะลําที่สอง
‪พวกนั้นจะไม่ทันสังเกตว่าเราเข้าบุก
‪เป้าหมายของเราคือคิริแกน แต่อย่าได้ประมาท
‪เขาอาจล้างสมอง ‪สหายกรีชาของพวกเราไปมากมาย ทีนี้...
‪อาลีนา
‪ข้าขอเสนอจุดสู้อีกด้าน แค่สําหรับเราสองคน
‪หมายความว่ายังไง
‪เจ้าแห่งความมืดคาดว่าจะเจอเจ้าที่เครามซิน
‪- ใช่ แต่... ‪- งั้นเราก็ไปที่แดนพยับเงาแทน
‪แค่เราสองคน
‪ทําลายแดนนั้น ‪ขณะที่นิโคไลกับคนอื่นๆ เล่นงานกองทัพคิริแกน
‪พอเลย มัล
‪แต่ถ้าไม่มีเครื่องขยายพลังชิ้นสุดท้าย ‪จะทําได้ยังไง
‪มัล อย่า ขอร้อง
‪เครื่องขยายพลังสุดท้ายคือสายเลือด
‪สายเลือดของข้า
‪อย่า
‪- อาลีนา ‪- ข้าบอกว่าไม่เอา!
‪ข้าก็มีสิทธิ์ตัดสินใจเหมือนกัน
‪- ยังไงต้องมีทางอื่น... ‪- แล้วถ้าทุกคนไปสู้กับคิริแกนแทนล่ะ
‪ยังไม่เห็นวี่แววของพวกโครว์
‪เราสู้กับอสูรเงาเหล่านั้นทั้งที่ยังไม่มีดาบไม่ได้
‪และถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเจ้า ‪แดนพยับเงาจะยังคงอยู่ เขาชนะ
‪เขามาหาข้าในฝัน
‪อาจเป็นฝันแบบเดียวกับที่เจ้าฝัน
‪แต่ในฝัน เขารู้แล้ว
‪รู้แล้วว่าข้าเป็นใคร
‪ถ้าเขารู้ ถ้านั่นเป็นเรื่องจริง
‪เราแทบไม่เหลือเวลาแล้ว
‪ข้าจะไม่ยอมฆ่าเจ้า
‪ข้าไม่ทําแน่ๆ
‪ถ้าผู้บงการจิตสักคน ‪หยุดไม่ให้หัวใจมัลเต้นได้สองนาที
‪เจ้าจะทําสิ่งที่จําเป็นได้ทันไหม อาลีนา
‪ขอโทษที ว่ายังไงนะ
‪ข้าฆ่าเขาแล้วคืนชีพให้เขาได้ในสองนาที ‪นานกว่านั้นไม่ได้
‪เวลาแค่นั้นจะพอให้เจ้าทําลายแดนพยับเงาได้ไหม
‪- ก็อาจจะพอ ‪- อาลีนา
‪เจ้ารู้ว่าเรื่องพวกนี้ต้องทํายังไง ‪เวลาแค่นั้นไม่พอ
‪- ที่จะเชื่อมกระดูกนิ้วของข้า... ‪- ที่จริง
‪ข้าช่วยเอาชิ้นกระดูกของมัลมาทํา
‪แล้วเชื่อมเข้ากับ... เอ่อ กับตัวท่าน
‪อย่างที่ทํากับเจ้ากวางป่า จําได้ไหม
‪ท่านก็ต้องจําได้อยู่แล้ว
‪ตามทฤษฎี เราควรทําก่อนที่พวกท่าน ‪จะเข้าไปในแดนพยับเงา
‪เมื่อหัวใจหยุดเต้น ‪กระบวนการขยายพลังจะทํางาน
‪จริงด้วย
‪นี่แหละทางแก้ปัญหา
‪ฟังดูบ้าสุดๆ
‪ข้าชอบมาก
‪อาลีนา เจ้าต้องเป็นคนลงมือฆ่าข้า ‪ไม่อย่างนั้นก็ไม่ได้ผล
‪ลองวิธีนี้ก่อน เชื่อข้าเถอะ
‪แล้วถ้าไม่ได้ผล ค่อย...
‪ขอบคุณมาก
‪ขอให้เทมาร์ไปกับเราได้ไหม
‪เทมาร์ตัดสินใจเองได้
‪โดมินิคกับข้าจะเดินทัพไปเครามซินทันที
‪เอดริค นาเดีย พวกเจ้ามากับเรา
‪แล้วจะให้ข้าตัดส่วนไหน
‪เจ้าต้องกลับมาหาข้านะ
‪ข้าจะได้หาขนมอร่อยๆ มาเอาใจเจ้าอีก
‪พูดอย่างนี้ข้าชอบ
‪หวังจริงๆ ว่าเราจะได้เจอกันอีก
‪และต่อให้ชะตาจะว่าอย่างไร ‪เรามีชีวิตยืนยาวรออยู่
‪ชีวิตธรรมดามากด้วยเรื่องสามัญ
‪หากเรียกความรักเป็นเรื่องสามัญได้
‪หวังว่าจะยังเรียกวายุได้
‪นี่
‪เจ้าแข็งแกร่งกว่าที่คิด
‪ถ้าไม่ได้ก็รับสมอ้างว่า ‪เจ้าทําเรื่องที่เป็นผลงานข้า
‪ตั้งแต่ยังเด็ก ‪คนบอกข้าว่าความหวังเป็นเรื่องอันตราย
‪ข้าถูกเตือนไว้หลายครั้ง
‪แต่ข้ารู้แล้วว่าความหวังคือลมซึ่งจู่ๆ ก็พัดมา
‪โบกใบเรือและพาเรากลับบ้าน
‪และข้าเห็นมันในดวงตาของพวกท่าน
‪ข้าเห็นความหวังทอประกาย
‪ความหวังที่จะเห็นราฟกายุคใหม่
‪พี่น้องทั้งหลาย ข้าขอบอกทุกท่าน ‪ทั้งกรีชาและออตคาซาสต์ยาไม่ต่างกัน
‪ที่นี่คือบ้านของเรา
‪ใช่
‪และเราจะสู้เพื่อมัน
‪ขอเหล่านักบุญส่องทาง
‪แด่ราฟกา
‪ข้าจะไปเอาม้า
‪เราควรออกเดินทางกันแล้ว
‪ไปที่โบสถ์จะมีความเป็นส่วนตัวกว่า
‪ท่านแม่ทัพ นั่นอะไร
‪ข้างล่างนั่น!
‪พวกนั้นไม่ได้อยู่เครามซิน
‪กรีชาของคิริแกนมาถึงนี่แล้ว!
‪จัด!
‪ทุกคนระวัง
‪นี่ลอบโจมตี!
‪เยี่ยม ข้าทําได้แล้ว
‪กองพลที่หนึ่งทําแบบนี้กับนิโช
‪ทรมานเขา
‪จี้ดาบปลายปืนร้อนๆ เข้ากับแก้ม
‪และจับเขาแขวนจนกระทั่งไร้เส้นเสียง อย่าลืม
‪ถ้าใส่เครื่องแบบ พวกมันก็เหมือนกันหมด
‪ฆ่ามันให้หมด
‪เว้นแค่ผู้เรียกสุริยะและนักแกะรอย
‪คําสั่งคิริแกน
‪ถ้าจะมาแก้แค้น เข้ามาเลย
‪อย่าให้ข้าเสียเวลา
‪การแก้แค้นไม่ใช่วิถีของดเจล
‪อ้าว เสียดายนะ
‪เสียดายที่ศาสนาของข้า ‪กําหนดให้ข้ามีศีลธรรมเหรอ
‪เสียดายที่ศาสนาของเจ้าไม่ยอมให้เจ้าได้สะใจ
‪ความสะใจหาได้ในทางอื่น
‪แต่ไม่เหมือนความรู้สึก ‪ตอนที่ดาบกะซวกพุงศัตรูหรอก
‪หรือสิ่งที่เจ้าจะพบในหว่างขาคู่รัก
‪พอที!
‪เอ้า
‪พูดพอแล้ว
‪ไม่มีใครต้องมาเข้าคุกที่นี่นอกจากจะมีคนปากโป้ง
‪จะบอกว่าเจ้าไม่อยาก ‪ได้เวลาส่วนตัวกับคนคนนั้นเหรอ
‪ถ้าเจ้าปฏิเสธ ข้าว่า ‪พระเจ้าของเจ้าจะลงทัณฑ์ที่โกหก
‪ความรู้สึกโกรธเกรี้ยวที่เจ้าเก็บกดเอาไว้
‪พร้อมระเบิดเมื่อไหร่ค่อยมาหาข้า
‪แล้วข้าจะให้สิ่งที่เจ้าเสียไป
‪มันคืออะไร
‪จุดหมายชีวิต
‪เอาละนะ
‪เอาแล้ว
‪ต้องตัดเยอะแค่ไหนน่ะ
‪แค่...
‪แกนกระดูกที่ปลายนิ้ว...
‪ปลายนิ้วก้อยน่ะ แค่นั้นก็พอ
‪อ้อ
‪เอาละนะ
‪ได้ จัดการเลย
‪ข้าจะช่วยสะกดประสาทให้ชาที่สุด
‪ข้าเริ่มไม่แน่ใจว่าควรเป็นคนลงมือรึเปล่า
‪ปกติแล้วดูราสท์ไม่ใช่คนที่...
‪- เอามา ข้าตัดเอง ‪- ไม่ต้อง
‪ขอที อย่ามาแตะ
‪- ไม่เป็นไร ข้าทําได้ แต่... ‪- อะไร
‪เอาละนะ ทําจริงละ
‪- เหรอ ‪- ใช่
‪เอาละ
‪เอ้า
‪ไม่นะ ไม่เอาตอนนี้
‪หนีเร็ว
‪กษัตริย์ไม่ได้มาที่นี่
‪พวกมันไปไหน
‪เป็นอย่างที่คิริแกนว่าไว้
‪เราจะต้อนพวกมันกลับไปที่ป้อม
‪นี่เป็นแผนของพวกมันตั้งแต่ต้น
‪ไม่ใช่สถานเด็กกําพร้า แต่จะโจมตีเราตรงนี้
‪ไม่ให้เราทันตั้งตัว
‪- เราควรหยุดดูขาท่านก่อน ‪- ไม่ได้ เราต้องกลับไปหาอาลีนา
‪พวกนั้นเห็นเรารึเปล่า
‪มีต้นไม้กําบังหนาเกินกว่าจะเห็นพวกเราชัดๆ
‪เราน่าจะกลับไปที่ป้อมได้
‪พวกนั้นทรงพลังขนาดนี้ได้ยังไง
‪มาเถอะ
‪จะหานักแกะรอยคนนั้นได้ยังไง ‪มันอาจไปอยู่ที่ไหนก็ได้
‪ตอนนี้เจ้าได้ขยายพลังแล้ว
‪เจ้าสัมผัสเมอร์ซอสต์ไกลกว่ากระโจมนี้ได้ไหม
‪ได้
‪ไปทางแดนพยับเงา ห่างจากนี้หลายโยชน์
‪นั่นเป็นเครื่องขยายพลังของอาลีนาสินะ
‪ใช่แล้ว
‪และเราจะเปิดศึกที่นั่น
‪มัล!
‪กระสุนฟอสฟอรัส
‪ได้ผล
‪หนีเร็ว
‪- เห็นอาลีนารึเปล่า ‪- เรือเหาะฮัมมิ่งเบิร์ดตก
‪ทางโน้น!
‪แดนพยับเงา มันแผ่ขยาย!
‪มันมาแล้ว!
‪เราต้องไปหานิโคไล
‪ส่งสัญญาณเตือน
‪ตามข้ามา
‪ให้นิโคไลอยู่ข้างหน้า คุ้มกันกษัตริย์ไว้
‪ถ้าผ่านคูเข้าประตูหลักไปได้ก่อนพวกนั้นจะจับได้
‪เราอาจจะพอมีทางรอด
‪นักบุญช่วยด้วย
‪เดี๋ยว
‪เกิดอะไรขึ้น
‪แดนพยับเงา เขาเคลื่อนมันเข้ามาแล้ว
‪อาลีนา
‪วิ่งเลย
‪เอาอย่างไรดี คุณสตาร์คอฟ
‪เอาความตั้งใจ หรือเอาหัวใจตั้ง
‪ไปหานิโคไล ระวังให้รอบด้าน!
‪ไปเลย
‪มาเร็ว
‪มา ทางนี้
‪- มาเถอะ ‪- ไป!
‪ไอ้พวกอ่อนหัด เราต้อนจนมันไปจนมุมในคู
‪แล้วเราจะฆ่ามันตรงนั้น
‪เจ้าสี่คน ไปทางหน้าผา
‪นิ่งไว้
‪จัดการเลย!
‪ฆ่าได้รึเปล่า
‪อิเนจ นี่เจ้าจริงๆ ใช่ไหม
‪นักบุญอาลีนา
‪ขอเถอะ ไม่ต้องนอบน้อมขนาดนั้น
‪ทุกคนเป็นเพื่อนกันแท้ๆ
‪ไม่อยากเชื่อว่าเจ้ามาเสี่ยงชีวิตเพื่อข้าอีกแล้ว
‪ต้องมีใครสักคนไปหาสิ่งนี้มา
‪ไม่มีใครใช้ได้เก่งเหมือนเจ้า
‪จ้าๆ ดีใจที่ได้กลับมาเจอ
‪จัดการต่อกันได้หรือยัง
‪โซยา ขอบคุณมาก
‪ถ้าเจ้ามาช้ากว่านี้แม้แต่นิดเดียว เรา...
‪สวัสดี
‪รู้นี่ว่าข้าอดใจพลาดจังหวะเด็ดไม่ได้
‪ข้าจําเจ้าได้
‪เจ้าอยู่บนเรือไปเคตเทอร์ดัม
‪นีน่า เซนิค ผู้บงการจิต แอบปลื้มอยู่นะ
‪เราต้องเข้าไปในแดนพยับเงาให้ลึก ‪เพื่อจะทําลายมัน
‪โดดขึ้นมาเลย
‪เดี๋ยว ไม่ได้มีเดวิดไปด้วย
‪เรามีกันและกัน มีแค่นั้นก็พอแล้ว
‪ไปกับข้าไหม
‪ตลอดไป เดี๋ยวนะ
‪ไปได้แล้ว
‪เกือบถึงแล้ว ทางเข้าอยู่ที่หัวมุม
‪ไม่มีเวลาบรรจุกระสุน ตรงนี้เรามีคนเยอะกว่า
‪ต้องจัดให้สมน้ําสมเนื้อกันหน่อย
‪- แม่ทัพมาแล้ว ‪- เตรียมตั้งรับ
‪รอให้พวกนั้นพ้นก่อน!
‪ใครตามมา
‪- กรีชาของคิริแกน ‪- เข้าประจําที่!
‪พวกนั้นขยายพลังมาแล้ว
‪ไม่ ไม่ต้องแสดงความกล้าหาญ มานี่เลย
‪ประจําที่!
‪ว่าแต่ไอ้บ่าที่หลุดน่ะ
‪เจ้าแข็งแกร่งกว่าที่คิดนะ
‪ข้าเอาอยู่น่า
‪ยังไม่เห็นวี่แววโทลยาหรือพวกโครว์
‪อาลีนากับมัลล่ะ
‪พลัดหลงกัน ในนั้นวุ่นวายมาก
‪- บุกไป! ‪- เดินหน้า!
‪ลงมือ!
‪ไม่เอาน่า
‪คิริแกนกักเราไว้ระหว่างโวลคราในนั้น ‪กับตัวจัญไรพวกนี้
‪จัดการตัวจัญไรก่อน
‪จุดโจมตีช่องแคบ
‪นั่นจะทําให้มองไม่เห็นไปบ้าง
‪เร็ว!
‪คุ้มกันหน่อย
‪ถอยก่อน!
‪เร็วเข้า!
‪ทางเข้าฝั่งผาโดนดักโจมตี ตรงนั้นมีกรีชาสี่คน
‪เราปล่อยให้ผ่านเราไปไม่ได้
‪ถ้ามีโอกาสที่อาลีนาจะอยู่ในนั้น
‪วาทรา พังประตู
‪เราจะดักมันให้เหมือนหนู
‪ถอย!
‪อย่า! ไม่มีเวลาแล้ว
‪ไม่!
‪หมอ!
‪ทําแบบนั้นทําไม เจ้าโง่
‪ท่านจะได้ไปช่วยคนที่เหลือ
‪อย่าให้เสียเรื่องล่ะ
‪ไม่ ข้าจะตามเจนยามา นางต้องรักษาได้
‪กษัตริย์ที่คู่ควรกับราฟกา
‪จบกันเสียที
‪ไปทางนี้เรื่อยๆ เราใกล้ถึงแล้ว
‪เข้าไป
‪ข้าขอโทษ ขอโทษจริงๆ
‪ตรงนี้ไม่ค่อยปลอดภัยนะ
‪มาเร็ว มากับข้า
‪เข้าไปในนั้น
‪- แน่ใจเหรอ ‪- เจ้าเข้าไปก่อน แน่ เข้าไปเลย
‪มาสิ
‪เดวิด ทําอะไรน่ะ
‪อย่านะ เดวิด ขอร้อง
‪อย่าทําอย่างนี้ เดวิด ในนี้มืดนะ เดวิด
‪กล้าไว้เถิด
‪อย่าให้ใครโค่นล่มได้ เจนยา ซาฟิน
‪เดวิด ไม่นะ อย่า เดวิด!
‪เดวิด ขอร้อง เดวิด
‪เดวิด!
‪ลูกนี้เพื่อกษัตริย์
‪วาทรา
‪มาจากไหนน่ะ
‪ผู้เชี่ยวชาญด้านระเบิดของข้า
‪ผู้เชี่ยวชาญเหรอ
‪ก็ได้ เชี่ยวก็เชี่ยว
‪เราลากตัวเองมาเจอฝันร้ายอะไรอีก
‪- สเติร์มฮอนด์มาทําอะไรตรงนี้ ‪- อยู่แถวนี้เขาใช้ชื่อนิโคไล
‪นิโคไล แลนท์ซอฟ
‪ที่ผ่านมาเนี่ยนะ เพื่อนซี้เพื่อนใจ
‪เจ้านี่ใครนะ
‪เจ้าคือเทมาร์สินะ เรามากับน้องชายเจ้า
‪สวัสดีจ้ะ คนสวย
‪ถ้าเพียงแต่เจ้าเกิดมาเป็นกรีชา ‪คงรู้ว่านั่นแปลว่าอะไร...
‪ได้รับพรไง
‪ข้ามีผงดาทูราเมล็อกเซีย
‪ไวแลน เอาเลย
‪ขอแรงลมหน่อย
‪เจ้า
‪เจ้า...
‪จบแล้ว
‪ไม่ยักรู้ว่าเจ้ารักชาติขนาดนี้
‪ถ้าท่านตาย เราก็ชวดเงิน
‪พี่
‪เจอดาบไหม
‪อยู่กับอิเนจ ไปหาอาลีนากับมัลแล้ว
‪เราก็ต้องไปเหมือนกัน
‪ถ้าคิริแกนส่งคนมาสู้ตรงนี้ ‪แปลว่าเขาจะมุ่งไปหานาง
‪ข้ากรุยทางเข้าไปในป้อมให้แล้ว
‪มาเถอะ
‪ตรงนี้แหละ
‪ใจกลางแดนพยับเงา
‪ที่ซึ่งคิริแกนเริ่มสาปส่งแผ่นดินนี้เข้าสู่ความมืด
‪นี่คือจุดที่เราน่าจะมีโอกาสทําลายมันได้
‪อย่า
‪ไม่ต้อง เราทําได้
‪งดงามเหลือเกิน
‪ประทับใจจริงๆ
‪ข้าแทบจะรู้สึกแย่กับสิ่งที่ต้องทําเลยทีเดียว
‪ยังไงเขาก็สายเลือดเดียวกัน
‪หมอบลง
‪ข้าบาดเจ็บ
‪มัล!
‪นักบุญช่วยด้วย ไม่นะ
‪ไม่เป็นไรนะ มัล อยู่กับข้าก่อน
‪นีน่า
‪อยู่กับข้าก่อน
‪อยู่กับข้าก่อน!
‪คําบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม