Tatlo, dalawa, isa.
- Hindi, ako na! - Ako na.
Mukhang mas mabilis iyon.
Maaari nang manalo?
Depende sa kalaban natin.
Magkano ang utang nina Inay kay Bb. Henderson?
- Anim na dolyar? - Anim na dolyar at 30 sentimo.
Nanalo ako sa paligsahan sa tirador at paghagis ng argolya.
Sampung sentimo iyon.
Mananalo ka sa mga patimpalak ng pagbuburda at sanaysay.
Isang dolyar iyon.
Hindi mababayaran ang lahat, pero makakabawas kahit papaano.
Ayaw kong malaman nila na alam natin.
- Gusto kong manalo at sorpresahin sila. - Sige.
- Namamangha ka na naman sa mais mo? - Oo.
Sa susunod na taon, bibili tayo ng baka at doble ang itatanim natin.
Bubuo tayo ng mas malaking bahay…
na may mga kuwarto.
Darating anumang araw ang bayad sa lupa.
Aani na tayo. Mangangaso at manghuhuli ako sa taglamig.
Marami tayong ibebentang balahibo. Mangarap lang tayo.
Mangangarap ako kapag buwan-buwan na ang pagdating ng bayad sa lupa.
- Gusto ba ninyo ng mas malaking bahay? - Opo.
Gusto po namin ng tulugan.
- At lalagyan po ng mga kayamanan namin. - At sala po. At isang kalan.
Maganda na alam ninyo ang gusto ninyo.
Mangarap at pagplanuhan ang pag-abot doon.
Founders Day lang po ang pinapangarap ko ngayon.
Plano po naming kumain ng binusang mais at sumayaw.
Mahusay na plano.
Nais kong sumayaw.
Ipinangalan sa isang paraan ng pamumuhay ang bayan ng Independence.
Ang mga pamilyang pumunta rito ay naghahangad ng kalayaan
at bagong simula sa isang bagong lugar.
Mas gusto ko ang panghimagas mo.
- Marunong ka palang tumugtog ng piyano. - Ilang taon kong inaral.
Gusto ko ang mga bagong awit sa Kanluran. Kayo?
May bunutan at binusang mais at limonada. Tara!
Nakakatawang inakala ko na sama-sama tayo ngayon.
Mahirap kakompetensiya ang limonada.
Tama ka. Masaya akong makita kayo.
Balita ko, aalis ang Osage sa susunod na linggo.
Oo, karamihan sa kanila.
Sasama ba kayo?
- Hindi pa kami nakapagpapasiya. - Hindi.
Balita namin, magbubukas sa Setyembre ang paaralan.
Mabuti naman. Sawa na ang mga bata sa mga aralin ko.
- Akala ko, ikaw ang magtuturo. - Hindi ko alam. Marami akong ginagawa.
Mga kababaihan at kalalakihan ng Independence,
maaari ba kayong makinig?
Hayaan ninyong ako ang unang bumati sa inyo…
ng Maligayang Founders Day!
Simulan mo na, Scott!
Heto.
Sabay ang paghagis sa argolya at ang unahan ng tatlong binti.
- Hindi mo puwedeng pagsabayin iyon. - Ako na sa paghagis ng argolya.
Kung manalo ako, sa inyo ang premyo ko.
- Sinabi mo sa kaniya? - Hindi siya magsusumbong.
- Hindi natin kailangan ng tulong. - Kailangan natin iyon.
Kung mananatili kami, turuan mo ako na gumawa ng koronang bulaklak.
Patas na tayo noon.
Puwede na iyon.
Sabi ni Itay, lakihan ang pangarap, tapos pagplanuhan kung paano iyon abutin.
Kaya abutin na natin.
Walang may alam kung saan siya pumunta?
Pinasalo niya ang mga pasyente niya kay Dr. Blake ng Elk City,
tapos bigla na lang siyang nawala.
Wala na akong balita mula noon.
Siguro bumalik siya sa asawa niya.
- Bakit mo… - O baka nakipagdiborsiyo siya.
Parehong posible. Alam mo na ngayon.
Alam mo? Ang alam ko lang, hindi siya naging tapat.
Kung ako, hindi ko siya susukuan. Hindi pa.
Kailan pa naging positibo ang pananaw mo?
Hindi positibo ang pananaw ko.
- Alam ko kapag umiibig ang isang babae. - Sino ang nagbanggit ng pag-ibig?
Paubos na pala.
Gusto mo bang barilin itong bariles?
Mas gumagaan ang pakiramdam ko kapag binabaril ko ang mga ito.
Hindi na, salamat.
Ang lambing naman.
Puwede ko siyang hiramin?
Sige. Tatapusin ko na ito.
- Sinabi mong hindi pa tayo nagpapasiya? - Dahil hindi pa talaga.
Sabi mo, ayaw mong iwan ang lahat ng ipinundar natin.
Ano ang nagbago?
Pakiramdam ko, may nagawa ako sa pirmahan.
Gusto kong ipagpatuloy iyon.
Pagsasalin, negosasyon, para sa kinabukasan natin.
Hindi ito magugustuhan ng ama mo, pagkatapos ng pagsisikap ninyo sa bahay.
Wala akong pakialam sa nais ng ama ko.
Iba noong wala pang katiyakan sa lupa, pero tapos na ang kasunduan.
Iniisip kong hindi tayo tatanggapin. Hindi tayo ligtas.
- Sa sarili nating lupa? - Hindi ganoon ang iisipin nila.
Bibilhin daw ni Louis ang bahay at bukid.
Siguro mas makabubuti sa atin ang magsimula muli.
Tayong lahat.
Iiwan mo na lang dito si Julia.
Lagi natin siyang kasama.
- Maligayang Founders Day sa inyo. - Maligayang Founders Day.
- Sinabi mo sa akin na darating ang pera. - Galing ito sa tatay ko.
Isinulat niya si Carrie sa Bibliya.
Bakit?
Na-stroke si G. Gustafson.
- Naku. - Buhay siya. Nagpapagaling pa siya.
Sabi ng asawa niya, makakapaghulog sila pag tumulong ang anak nila,
pero matagal pa iyon pagkatapos umani.
- Isang taong walang pera? - Pinakamaikli na iyon.
Kailangan ng mga bata ng bagong damit, sapatos, at mga libro para sa paaralan.
Kaunti na lang ang cornmeal, harina, at beans natin.
At may utang tayo.
Ayaw kong magpaalis ng taong may sakit,
pero puwede nating bawiin ang bahay at humanap ng ibang bibili.
Kailangan kong ayusin ito.
Kahit may pamasahe tayo, hindi ako puwedeng mag-isa rito.
Kailangan kong makapagturo.
Paano si Carrie?
Hahanap ako ng magbabantay. O isasama ko siya.
Mabilis na lumalaki itong bayan.
Kailangan nila ng mga karpintero bago magkaniyebe.
Bukang-bibig ni Eli ang tungkol sa riles.
Siguro may trabaho roon.
May darating.
Mangarap nang malaki.
Pumuwesto, humanda,
takbo!
- Kaya ninyo iyan! - Sige!
May nanalo na!
Mahusay!
Sige, tara na.
- Ang galing ninyo. - Tara na.
Siguro naging mabuti kang ama.
Sinubukan ko.
Masuwerte sila sa iyo.
Tama na ang lambingan.
May huhusgahan pa akong paligsahan sa tirador.
Sabay ninyong hilahin.
Hindi, sabay kayo. Hindi sabay ang paghila ninyo.
Sige, huwag mong gagalawin sa kaliwa. Sa kanan…
Sige, a…
Napakagandang araw.
Pinangarap ko ito, hindi ba?
Oo.
Balita ko, si Mary ang kalaban ni Romanzy sa patimpalak sa sanaysay.
Wala pa akong balita, pero ilang linggo na siyang nag-eensayo.
Sana manalo ang pinakamahusay.
Iniisip ko, hinahanap-hanap ko ang pagtuturo.
Itaas pa sa kanan. Mismo, ganiyan nga. Ganiyan lang.
Tamang-tama.
Pasensiya na, ano ulit iyon?
Gusto ko sanang magturo sa pasukan.
Caroline, may nakuha na para doon.
May dalagang inirekomenda si Margaret.
May dalawang taon siyang karanasan at matataas ang marka niya.
Alam mong para sa mga dalaga ang pagtuturo.
Hindi ko patakaran iyon. Iyon talaga ang patakaran.
Nariyan ang anak mo at ang pamilya mo.
Sigurado akong sasang-ayon ka na kailangan ng bayan ng mga bagong mukha
na maaakit natin dito.
Oo naman.
Isa pa, may iba akong ibibigay sa iyo.
Kapag nagsimula ang riles,
mag-aasikaso ako ng mga bagong dating.
Plano ni Eli na tumakbong alkalde.
Sekreto iyon. Huwag mong ipagsasabi.
Magiging abala ako.
Ibig sabihin, mawawalan ako ng oras para sa Samahan ng Kababaihan.
Gusto kong ikaw ang sumalo.
Siyempre, ako pa rin ang direktor, pero ikaw ang mamamahala sa araw-araw.
Nirerespeto ka nila.
Nakakatuwa naman.
Kaso, kailangan ko ng trabahong may bayad.
Ay, hindi ko naisip iyon.
Ipagpatuloy mo na ang ginagawa mo.
Balak ng mga Judson na palawakin ang kainan at panaderya nila.
Maghahanap sila ng magaling na tagaluto.
Irerekomenda kita kung gusto mo.
Oo, salamat.
Ipapaalam mo rin sa akin ang tungkol sa Samahan ng Kababaihan?
Gusto mong pangunahan ng nagtatrabahong babae ang samahan mo?
Nagtatrabaho naman tayong lahat, hindi ba?
Iniisip ko, ngayong napirmahan na ang kasunduan,
baka magpapatayo ng riles ang bayan.
Kung oo,
sana mairekomenda mo ako.
Magkakaroon ng trabaho,
at maaari kitang irekomenda bilang kapatas.
Kailangan namin ang kagaya mo.
Salamat.
Siyempre, matatagalan pa bago magkaroon ng riles sa Independence,
pero marami sa mga karugtong na linya.
Maaaring sa Nebraska, o malamang sa Colorado.
Ayaw kong nalalayo ako sa pamilya ko.
Mga isang taon lang naman.
Siguro, malaki ang plano mo sa lupang iyon.
- Oo. - Pag-isipan mo.
Kailangan ko nang puntahan ang mga anak ko.
Mahilig silang humanap ng gulo. Namana nila iyon kay Jemma, hindi sa akin.
Ikinagagalak kong ianunsiyo na ang nanalo ng unang gantimpala
para sa husay sa disenyo, pagpili ng kulay, at pananahi ay si…
Mary Ingalls.
- Salamat po. - Magaling.
Napakahusay. Magaling.
Binabati kita.
Salamat po. May napanalunan din po kayo?
Gingersnaps, unang gantimpala. Kakaunti ang kalaban ko.
Hindi ko po nakikita si Caleb.
Medyo malungkot siya kaninang umaga.
Ayaw niyang sabihin kung bakit.
Puntahan mo kaya para sumaya siya?
Salamat sa inyo.
Kumusta.
Maligayang pagbabalik, Dr. Tann.
- Gusto ko sanang makapag-usap tayo. - Kailangan ko nang umalis.
Hindi ko kailangan ng kasama. Salamat.
- Kakagaling ko lang sa Philadelphia. - Sana naging maayos ang biyahe mo.
- Emily, magpapaliwanag ako. - Hindi na kailangan. Ang hindi ay hindi.
Nagpadala ako ng papeles para sa diborsiyo pagkatapos ng Pasko.
Ayaw pirmahan ng asawa ko.
Ganoon ba?
Nang magtanong ka tungkol sa hinaharap,
alam kong kailangan ko nang ayusin iyon.
At ginawa ko iyon.
Magandang araw sa iyo.
Gusto mo?
Nakipag-agawan ako kay Tandang Spencer para dito.
Ayos lang. Wala naman na siyang ngipin.
Ngumiti ka naman.
Founders Day ngayon. Dalawang taon na ang Independence.
Sabi ni Sam Parker, may mga binatang dumating sa bayan
para magtrabaho sa konstruksiyon,
na kalahati ang singil.
Kalahati lang?
Alam ba nila ang hitsura ng martilyo?
Mahalaga ba iyon?
Hindi nagbayad ang bumili ng lupa namin sa Wisconsin.
Gusto ko sanang magkatrabaho sa konstruksiyon ngayong taglagas
pero wala akong makuha.
Magkakaroon ako ng trabaho. Hahabol ng mga naliligaw na baka.
Puwede nating paghatian.
Baka bigyan ka ng libreng gatasang baka.
Hirap ang mga guya na sumabay sa kawan.
Matutuwa ang mga anak mo sa sariwang mantikilya.
- Napakabait mo. - Hindi, makasarili iyon.
Kung aalis ka, hindi mo ako matutulungan sa bahay ko.
- Bahay? - Ayos na ang usapin sa lupa.
Naisip ko
baka dapat pumirmi na rin ako.
Hayaan mo ang mga binata at ang mura nilang pagtatrabaho.
Kapag lumakas ang hangin, hahanapin nila ang maayos na gawa ng propesyonal.
Bakit hindi tayo sumali sa paligsahan ng pagputol ng troso
para ipakita ang galing natin?
Kumusta, Laura? Sino ang kaibigan mo?
Ito si Mabuting Agila.
Mabuting Agila, ito si Edith at si Romanzy.
- Bakit hindi ka na nakikipaglaro sa amin? - Kasi ang sama ninyo kay Caleb.
Marunong ka na bang magbasa?
O kasama mo ang mga paslit sa pasukan?
Marunong akong magbasa.
Lumapit na ang susunod na kalahok.
Hindi pala totoo na kaya mong patamaan ang isang kunehong 20 hakbang ang layo.
Nanalo ako sa patimpalak sa pagbuburda.
Dapat nakita mo ang mukha ni Romanzy.
Binabati kita.
Ayos ka lang ba?
May sulat ka.
Mula sa nanay ko.
Nanay mo?
Pagkatapos ng Pasko, naglagay si Emily ng abiso sa mga diyaryo.
Nakita iyon ng nanay ko, at sumulat siya sa akin.
Hindi raw niya alam kung ano ang nangyari sa akin.
Nakatira siya ngayon sa Cincinnati, at gusto niyang umuwi ako.
Gustong-gusto ko siyang makita.
Pero paano kung umalis ako at magalit si Emily?
Hindi magagalit si Emily.
Mangungulila siya sa iyo.
Pero hindi siya magagalit.
E, ikaw?
Mahalaga ang pamilya.
Gusto kong maranasan mo iyon.
Pero mangungulila rin ako sa iyo.
Kalayaan at pagtayo sa sariling paa ang kahulugan ng salitang independence.
At iyon din ang pinapahalagahan ng bayan ng Independence.
Ayaw kong mag-aral sa susunod na taon.
Kalimutan mo na sila.
Magkatabi tayo,
at walang gagambala sa atin dahil tayo ang pinakamatalino.
Hindi mo pa nga alam kung mananatili ka.
Baka mag-isa ako sa susunod na taon.
Nariyan ang ate mo. Hindi ka mag-iisa.
Tama ka.
…para sa iba pa na ganoon din ang paniniwala.
Nagbunga ang pagsisikap niya.
Higit pa sa kalayaan ang bayan natin.
Ito ay isang tahanan.
Panalo na.
Magaling, Romanzy James.
Panghuli, si Mary Ingalls.
Bb. Ingalls?
- Ikaw na ang pumunta roon. - Bb. Ingalls?
- Hindi. Si Mary ang matalino. - Huling pagtawag kay Bb. Ingalls.
Matalino ka rin.
Kung gayon, tapos na ang kompetisyon.
Sandali lang po!
Ako po si Bb. Ingalls.
Ang Independence…
ay isang bayan na ipinangalan sa isang paraan ng pamumuhay.
Nakakatawa ang pangalang iyon para sa isang bayan na katulad nito.
Napakalawak ng parang
at napakaliit naman natin.
Ang totoo,
wala sa atin ang makakaraos dito nang mag-isa.
Kailangan natin ang isa't isa
kapag kailangan natin ng tirahan
at kapag nagkakasakit tayo
at kapag nalulungkot tayo.
Hindi tungkol sa pagtayo sa sariling paa ang Independence,
o sa kasarinlan o kalayaan o alinman sa mga iyon.
Isa itong lugar para magsama-sama,
isang lugar para malaman kung sino ka talaga.
Ang Independence ay ang pagkilala sa mga taong matagal nang narito,
o sa mga bagong dating,
mga taong iba sa mga dati mong kakilala,
o mga taong para mo nang pamilya.
Hindi talaga lugar ang Independence.
Isa itong ideya.
Ito ang mga taong dala-dala mo sa puso mo.
Magaling, Laura!
Ayos!
Mahusay!
Kahanga-hangang talumpati.
Laura!
Mahusay!
Ang galing mo, Laura.
Napakaganda ng talumpati niya.
At ang nanalo…
si Romanzy James.
- Magaling! - Mahusay!
Mahusay!
Salamat.
Sa susunod ulit.
Hindi mahalaga iyon.
Pinakamahusay ang talumpati mo,
at pinakatotoo.
Ano, gusto mong tumugtog ako?
Sige.
Ayos!
Dito tayo.
Ano ang iniisip mo?
Naisip mo na ba ang lumagay ulit sa tahimik?
Nasubukan ko na ang buhay may asawa.
Hindi iyon nababagay sa akin.
Napagtanto ko na mas mabuti akong tao kung bahagi ako ng isang pamilya.
Sana kaya kong ibigay iyon sa iyo.
Maaari ba tayong mag-usap?
Nagsayaw tayo pero hindi ibig sabihin na gusto kitang kausapin.
- May karapatan kang magalit. - Mabuti at nagkakaunawaan tayo roon.
Pinagmukha mo akong tanga.
- Patawarin mo ako. - Bakit hindi mo sinabi sa akin?
Hindi ko alam… Siguro, nagulat lang ako.
Hindi ko inasahan na iibig akong muli.
Lagi kitang iniisip noong wala ako.
Gusto kitang maging bahagi ng hinaharap ko…
kung tatanggapin mo pa rin ako.
Siguro…
sa ngayon, magsayaw na lang muna tayo ulit.
Naaalala ko noong una kitang makitang sumayaw.
Naaalala ko na marami kang dalang libro sa kalagitnaan ng aralin ng kotilyon.
Nag-alok ka na samahan ako sa aklatan.
Gusto ko ang Jane Austen mo.
- Ano ka ba, kaakit-akit ako. - Iyon ang iniisip mo.
Hindi natin alam ang mangyayari sa atin.
Pag-ibig.
Digmaan.
Ang mawalan.
- Pangako. - Inisip natin na posible ang lahat.
- Gusto natin ng bagong buhay. - Hindi ito ang inasahan ko.
Sigurado akong hindi.
Gusto kong subukan ulit.
Ang magsimula ulit.
Gusto kong maramdaman ang pangako,
ang posibilidad.
Tama ka.
Lagi natin siyang kasama,
saan man tayo pumunta.
Kakausapin ko si Louis tungkol sa bukid.
Kumusta, masayahing bata.
Oo.
Puwede ba kitang isayaw?
Babantayan po namin si Carrie.
Hindi nangyari ang gusto natin.
Palagi namang hindi, hindi ba?
Alam kong maaayos natin ito.
Palagi naman.
Ano ang ginawa mo? Mga buhay ang sinira mo.
Ano ang gagawin mo? Huwag mo akong talikuran.
Hoy!
Babalik ako.
Huwag mo akong talikuran, James.
Hoy! Huwag mo akong talikuran, James.
Sabi ko, huwag dito, Kind.
Bayaran? Pinaghirapan ko iyon.
Tantanan mo siya, Russell!
Hoy.
Ahas siya.
Inakit niya tayo rito para mapaalis sa mga tahanan natin.
Sige! Sabihin mo sa kaniya, James.
Ngayong tapos na ang kasunduan sa Osage,
gusto tayong paalisin ng gobyerno sa mga lupa natin
kung di makakabayad sa loob ng dalawang linggo.
- Ano ang ibig mong sabihin? - Walang bisa ang Homestead Act dito.
Ngayong nabili na nila ang lupa sa Osage,
gusto ng gobyernong kumita sa ipinuhunan nila.
Niloko tayo ni Eli at ng riles niya, at ngayon tayo ang magbabayad!
Wala akong ginawang ganoon.
Magkano ang hinihingi nila?
Kada acre, 1.50 dolyar.
Patas na halaga.
At kung wala ako noon?
Sisiguraduhin ng mga marshal na mapaalis gaya ng mga Indian ang hindi makakabayad.
Hindi mawawala ang mga hirap at balakid sa pag-unlad.
Isaksak mo sa baga mo ang pag-unlad mo.
Puwede akong magpautang para sa riles.
Sapat ang sahod ng kapatas para mabayaran iyon,
kahit doblehin pa ang lupa mo.
Isang taon lang naman,
o baka dalawa.
Ano sa tingin mo?
Hanggang saan ang narinig mo?
Sapat na.
Magkano ang makukuha sa ani?
Hindi ko alam.
Sapat para sa sampung acre?
Puwede nating ibenta ang ibang muwebles,
ang relo, mga suklay, ang biyolin.
Kung makapagtatrabaho tayo, baka makaraos tayo sa taglamig.
O puwede kong tanggapin ang trabaho bilang kapatas.
Hindi tayo umabot dito para magkahiwalay.
Ano iyon?
Sunog sa parang.
Hayaan ninyong masunog.
Hayaan ninyong masunog ang bayan ni Eli. Iyon ang nararapat sa kaniya.
Sunog!
Eli, sige na.
Heto.
Heto. Mag-ingat ka.
Kailangan nating maghukay ng pamatay-sunog!
Dire-diretso at mabilisan!
Ituloy ninyo!
Maaapula nila iyon.
- Paano kung hindi? - Puwede tayong pumunta sa sapa.
Doon pupunta ang lahat ng mga ibon, kuneho, at mga ahas.
Doon tayo pupunta.
Huwag muna tayong magsaya
At magbilang ng mga luha
Habang tayo'y dumadamay sa mahihirap
May awit na mananatili Habambuhay nating maririnig
Kahirapan, huwag ka nang babalik
Ito ang awit, ang hiling ng nahahapo
Kahirapan, kahirapan Huwag ka nang babalik
Matagal kang nanatili Malapit sa aking pintuan
Kahirapan, huwag ka nang babalik
Hindi gumagana!
Kailangan nating umatras!
Hindi!
Hindi tayo dapat sumuko!
Walang mamamatay para sa bayan mo, Eli!
- Lumayo kayo! - Atras!
- Lumayo kayo! - Lumayo kayo!
Atras!
Atras kayong lahat!
Sige na!
Lumayo kayo rito!
Nagbabago ang hangin.
Nagbabago ang hangin!
Sa wakas, natapos din.
Nanay, alam ko pong makikita kita ulit.
Nakakatakot.
Nakakatakot talaga.
Uy.
Huwag kayong mag-alala.
Ligtas na tayo.
Umuwi na tayo.
Ho, dahan-dahan.
Jack!
Halika, Jack!
Tingnan natin ang nasira.
Jack!
Hindi sapat ang maisasalba.
Hindi.
Saan tayo pupunta?
Babalik tayo sa Big Woods?
Iyon ba ang gusto mo?
Gusto ko kung sino tayo rito.
Pumunta tayo rito para maging mas maayos at nagawa natin iyon.
Magagawa ulit natin iyon.
Magpatuloy lang tayo.
Saan po tayo pupunta?
Hindi tayo puwedeng manatili.
Ano po ang sinasabi ninyo?
Pasensiya na.
Mary, ibigay mo ang pera.
Puwede po ninyo itong ipambayad sa utang sa tindahan.
Kulang po ang napanalunan namin, pero puwede po kaming magtrabaho.
Walang kinalaman iyon dito.
Itago ninyo iyan.
Sa inyo iyan.
Halika.
Sabi po ninyo, habambuhay na ito.
Gusto ko sana iyon.
Kapag iniisip ko ang hinaharap,
kapag nangangarap ako para sa atin,
ang pinakamaganda lagi ang nakikita ko.
Umaasa pa rin kayo.
Oo.
Minsan, hindi sapat iyon.
Patawad, Munting Binibini.
Sana iba ang ginawa ko.
Mahalaga po ang pag-asa.
Iyon ang pinakamahalaga.
Huwag po ninyong sukuan.
Huwag mo po kaming sukuan.
Hindi ako susuko.
May mga magpapaalam po ba sa atin ngayon?
Sisiguraduhin natin iyon.
Grabe.
- Hindi. - Hindi? Huwag mong ilakas.
- Pipili tayo ng petsa. - Hindi.
Mismo. Nanatili iyon doon.
Nasaan po si G. Edwards?
Siguradong parating na siya.
Sobra ito.
Tatlo o apat na beses na mas malaki ito kaysa sa utang ninyo.
Hindi namin iyan madadala.
Hindi ito magtatagal sa tindahan.
Babayaran ko na lang ang araro.
Isipin mong regalo sa kasal ang anumang sosobra
pagdating ng araw.
Ayun.
Sige!
Tuloy lang.
Ayos!
Kailan kayo aalis?
Sa susunod na linggo.
Kayo?
Bukas ng umaga.
Salamat sa kabutihan mo.
Sana magkita tayo ulit.
Huwag mo akong kalimutan.
Hinding-hindi.
Gumagawa ako ng larawan sa isip ko.
Ako rin.
Susulatan mo ba ako?
Gusto ko ang pananaw mo sa mundo.
Linggo-linggo kitang susulatan.
Susulatan din kita.
Dadami ang mga sulat natin na puwede tayong gumawa ng libro.
Dadalhin kita sa puso ko.
Tara na.
Unang bumati sa amin at ang huling nagpaalam.
Salamat sa lahat.
Ingatan mo ang sarili mo, Charles, at ang pamilya mo.
Iwasan mo nang maipit sa ilog.
Hindi niya kayang magpaalam.
Pero mahal na mahal niya kayo.
Pakisabi po, salamat
sa pagkakahanap niya kay Santa sa parang…
at sa pagiging kaibigan ko.
Sasabihin ko.
Isipin ninyo ang saya ng mga kuneho habang kinakain ang hardin natin.
Sino na po ang titira dito?
Baka bagong pamilyang bubuo ng sariling mga alaala.
Siguro, Osage na magpapaiwan.
O baka ang mga bulaklak lang at ang kalangitan
at mga kuneho.
May isang masayang lupain na napakalayo
Kung saan maningning ang luwalhati Ng mga santo
Umaawit ang mga anghel Luwalhati sa Diyos na ating Hari
Umawit ng papuri Purihin magpakailanman
Halina sa masayang lupain Halina sa malayo
Bakit ka nag-aalinlangan? Bakit mo pinagpapaliban?
Magiging masaya tayo Kung malaya sa kasalanan at kalungkutan
Panginoon, mananatili kami sa iyo Pinagpala magpakailanman
Jack, halika! Jack!
Itay, pakihinto po ang bagon.
Ho.
Jack, bumalik ka!
Jack!
G. Edwards?
Si G. Edwards!
Ho.
Sasama sana ako kung ayos lang sa inyo.
Nakatira sa Minnesota ang pinsan ng asawa ko.
Sa bayan ng Walnut Grove. May tindahan doon ang asawa niya.
Maganda raw ang lupa at mabait ang mga tao.
- Ano sa tingin ninyo, mga anak? - Opo.
Mauna ka.
Sige.
Tara na.
Nagsalin ng Subtitle: Ivy Grace Quinto