NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
W poprzednich odcinkach...
Mam wszystko, co można sobie wymarzyć.
A co z tym, o czym marzyć nie można?
Wrócisz do Sonny'ego? Ćpać z porywaczem własnej córki?
- Sonny Słońce mnie porwał? - Tak.
- Czemu mi nie powiedzieliście? - Chciałem dla ciebie jak najlepiej.
Nienawidzę was.
Hailey!
Pokażę ci moje dobre intencje, sprowadzając tu pannę Hansen.
Nara, frajerze!
Już dobrze, moja owieczko. Wejdź.
No nie... Nick!
Gdzie Hailey?
Poszła do tego z króliczym okiem.
Czy znowu przypadkiem wezwałem policję?
- Na ziemię! - Wyluzujcie.
Rozstrzelam ci mordę!
Najpierw oddasz samochód.
Wystrzelam w ciebie cały magazynek!
Brzmi sensownie.
Polecam ibuprofen.
Wóz 1103, zgłoś się. Kod osiem, potrzebne posiłki.
Padły strzały.
Tu 1103, zgłaszam się.
Doniesienia o rozróbie są mocno przesadzone.
Lokatorzy będą ciszej,
będą sprzątać po zwierzakach
i nosić gacie albo korzystać z zasłon.
Podaj numer odznaki.
Momencik...
Dobra, jedziemy po nią.
Daj tu w prawo.
To tu?
Udało się!
Nogi mam jak z waty, gdy widzę marynaty...
- To chyba... - Siuśki. Tak.
Fajna królicza łapka. Co z resztą zwierzaka?
Przynosi szczęście.
Hap.
Miałem to przed oczami.
Cały czas ją urabiał.
Jak mogłem tego nie dostrzec?
To nie twoja wina.
To ja powinienem dostrzec, przez co przechodzi Hailey.
Myślałem tylko o swoich głupotach...
DZWONI: HAILEY
- Hailey? - Im bardziej tępy małpolud się szamotał,
tym mocniej zaciskała się pułapka.
Gdzie ona jest?
Odwiedziłeś moje mieszkanko.
Szkoda, lubiłem je. Wiąże się z nim wiele wspomnień.
Rozejrzeliśmy się, milusio.
Wpadnij, pooglądamy Netflixa.
Naciskam guzik. Żegnaj, małpoludzie.
Smoothie...
- Nick? - Czy to mój żołądek?
Wyżrę ci mózg prosto z czaszki, pojebańcu!
Tato.
Hailey, kochanie...
Nie szukaj mnie.
Jestem bezpieczna.
Posłuchaj.
On cię okłamuje.
Tylko wy mnie okłamywaliście, ty i mama.
Rozumiem, dlaczego to robiliście, ale mam dość kłamstw.
Hailey!
Nick!
Przepraszam panią.
Kto to?
- Panna McCarthy z policji. - Tak.
- Kap Gostynski. - To ja.
Ostatni z gigantów telewizji.
- Legenda. - Powiedz to tym od nagród Emmy.
- Dziękuję za spotkanie. - Proszę bardzo.
Zawsze chętnie współpracuję z najznamienitszą służbą Nowego Jorku.
Sonny Słońce.
Wyjątkowy talent, rozświetla ekran uśmiechem.
Ciekawsze talenty przejawia za kamerą.
Nie rozumiem?
Widziałam taśmę.
Byłeś żarłoczny.
Hollywood ma teraz bardzo realistyczne efekty.
Jesteś bardzo zajęty, przejdę do rzeczy.
Wielkanocna Jajobonanza nie może zostać wyemitowana.
Nie zrozumiałbyś powodów,
ale ewentualna transmisja miałaby katastrofalne następstwa.
Katastrofalne, mówisz.
To jakiś koszmar.
Nie wiem, czy emisja taśmy, na której jem własnego siostrzeńca,
nie byłaby dla mojej kariery mniejszą katastrofą od tego gówna.
Możesz skasować ucekinionego dupka jednym telefonem.
Jak powiedziałaś...
jestem bardzo zajęty.
Sonny nie wierzy w nośniki cyfrowe, mam jedyną kopię tej taśmy.
Skasuj jego program,
a sam będziesz mógł ją zniszczyć.
Kiepska ta scena.
Nie wyglądasz jak glina.
Masz seksapil, choć wcięta bluzeczka
w wyraźnym kolorze by pomogła,
ale brakuje żakietu oznajmującego,
że dajesz sobie radę w męskim świecie i że nie wolno cię podszczypywać.
- Mam taki. - Pewnie. No i fryzura.
Wyglądasz, jakbyś przyszła mi sprzedać inwestycję w apartamentowiec.
Umiem rozpoznać kiepskie aktorstwo, blefujesz.
Spodziewałam się tego.
Przepraszam, że zmarnowałam twój czas.
Popatrzę, jak wychodzisz.
Długo jeszcze?
Jesteśmy blisko.
Kim byli ci ludzie w domu?
Twój ojciec ma wielu wrogów.
Powinien o tym pomyśleć, kiedy wracał do twojego życia.
Rodzice jednak...
nie traktują dzieci podmiotowo.
Widzą w nich odbicie samych siebie.
PIPALUK W STANIE NOWY JORK POPULACJA: 9962
Gdzie jesteśmy?
Dawno tu nie wracałem.
A Sonny?
Będziemy tu bezpieczni.
Ustalimy, co dalej z sama-wiesz-kim.
Razem 22,82. Paliwo z czwórki i szkiełka.
Idę na siusiu.
Zamów sobie napój o smaku wiśniowym, jest pyszny.
Mówili o tym w telewizji.
Dzieciak miał z 12, 13 lat.
I nikt nie wie, dlaczego to zrobił?
Podobno chciał udowodnić, że to możliwe.
Stał na gimnazjalnym pokazie naukowym.
Inne dzieciaki i rodzice mijali go i jego słoik.
W którym były jego jądra. Ja jebię.
Nie ściemniam. Stał i patrzył innym prosto w oczy.
Bez wstydu ani dumy.
Twierdził, że sam je sobie odciął. Chirurgicznie, brzytwą...
Dobre 30 lat temu.
- Ciekawe, co się z nim stało. - Pewnie wylądował w Kongresie.
Albo w Hollywood.
Dawnośmy nie gaworzyli.
Byłem zajęty.
To Nowy Jork, odpuść akcent z Alabamy.
Masz ostatnio sporo na głowie, dobrodzieju.
Robisz za królika.
Robisz dla Sonny'ego Słońce.
Spiskujesz, żeby ukatrupić tegoż samego Sonny'ego Słońce...
No i programujesz małoletnią zabójczynię.
Dam radę.
Wszystko idzie zgodnie z planem.
Tak twierdzisz, ale powątpiewam.
Ta mała nie wygląda na gotową do zrobienia tego,
czego od niej wymagamy.
Będzie gotowa.
Odebrałem jej wszystko, w co wierzyła.
Została pusta karta do zapisania.
Wiem, kiedy ktoś zaprzyjaźnia się ze śmiercią.
Ona jeszcze tego nie zrobiła.
Miałeś powody, żeby mi zaufać.
Nie zawiodę cię.
Potrzebuję tylko...
Przestań.
Przepraszam.
Co ja sobie myślałem?
Próbowałem być normalnym ojcem
i wieść normalne życie.
Mój powrót do rodziny musiał się tak skończyć.
Próbowałeś, to się liczy.
Bynajmniej.
Jestem wirusem.
Wpływam na wszystko w swoim pobliżu.
Na Amandę i Hailey też.
Straciłem wszystkich, którzy coś dla mnie znaczyli.
Mnie nie.
Co ty tu jeszcze robisz?
Nie powinieneś się parzyć z gnomem ogrodowym?
Zasłużyłem.
Nie tylko ty myślałeś ostatnio sam-wiesz-czym.
Starałeś się zmienić,
a ja robiłem wszystko, żeby pozostać takim samym.
Zapomniałem, co jest najważniejsze
w byciu wymyślonym przyjacielem.
Nie możemy tracić nadziei.
Już straciłem.
Mam dość dla nas obu.
- Cycuś. - Znajdę pomoc.
- Supcio. - Wrócę, obiecuję.
Na razie muszę stąd nawiać.
Przerobiłbym cię na figurę szachową.
Sax?
Nadciągamy, dupku.
Nick?
Leć stąd.
Panowie granatowi. Co tak długo?
- Nick Sax. - Tak mam wyhaftowane na gatkach.
Byłeś jednym z nas. A teraz? Żal patrzeć.
Powinniście zobaczyć tych z drugiej strony.
Wysłałeś paru eks-braci do szpitala.
Nie sądzę, żebyście tu przyszli pogadać,
więc przejdźmy do rzeczy.
To tutaj?
Wiem, nie byliśmy zamożni.
- Nie chciałam... - Spoko.
Ładnie tu.
- Gdzie ona jest? - Minutka.
Wszystko w porządku, mamo.
Hailey, poznaj Cheryl.
- Cześć. - Mamo, to Hailey.
Pomieszka trochę z nami.
- Złe oko. - Spokojnie, mamo.
- Złe oko. - Proszę...
- Złe oko! - Mamo.
Ojcze nasz, któryś jest w Niebie...
Kocham cię.
Biologiczna matka zmarła w połogu. Ojciec poznał Cheryl.
Ona mnie wychowywała.
Wydaje się przerażona.
Niestety, zobaczyła mnie pierwszy raz od czasu...
Wiele przeszła.
Jak my wszyscy.
Przez niego.
Kogo?
Mojego...
Pokażę ci twój pokój.
Trochę zatęchły, ale będziesz tu bezpieczna.
Wychodzisz?
Muszę coś zrobić.
Wystarczy mi godzina.
Potem pójdziemy na lunch.
Nie.
Mówiłeś, że Sonny Słońce nigdy więcej nikogo nie skrzywdzi.
Że naprawimy wszystko.
Dla mnie i rodziców.
Nie powiedziałeś tylko jak.
- Musisz mi zaufać. - Nic nie będzie naprawione,
dopóki nie trafi za kratki.
Dlaczego uciekliśmy tutaj?
Nie uciekamy.
Policjant opowiedział mi kiedyś historię. O dziecku. Porwanym.
Schwytali porywacza, był potworem.
Znasz takich.
Ojciec dziecka przyszedł na policję.
Pełen gniewu.
Powiedział, że nie dba o prawo,
żeby go wpuścić samego na 20 minut do celi porywacza.
Wiesz, co odpowiedział policjant?
„W tej celi siedzi zabójca.
Zna smak przemocy.
Jest świadomy własnych możliwości.
Zaprzyjaźnił się ze śmiercią. Pan nie.
Jeśli pana tam wpuszczę, nigdy pan stamtąd nie wyjdzie”.
Nie rozumiem.
Kiedyś się zemścisz.
Obiecuję.
Jeśli szukasz swojego fagasa, to się spóźniłaś.
Sax wylądował w końcu za kratami.
Wiem. Połowa wydziału o nim gadała.
I nie jest moim fagasem.
- À propos, gdzie jest twój? - Nie twój interes.
Przepraszam, że pytam.
Niektórzy inaczej rozumieją słowo „partner”.
- Pojmujesz? - Nie.
Niektórzy dowolnie wybierają partnerów,
byle mieli odznakę i dwa chromosomy X.
Za dużo informacji.
Jeśli musisz wiedzieć,
w zasadzie nie gadam teraz z Hubble.
Ciężka sprawa. Kto ci będzie kończył zdania?
Bardzo śmieszne. Znalazła się Tig Notaro...
Muszę dorwać Saxa.
Nie ma mowy, został aresztowany.
- Nie chciał współpracować. - Nie jesteś grzeczną dziewczynką.
Ja też nie.
Cały wydział jest brudny,
ale możemy sobie czasem pomóc.
O jakiej... pomocy mówimy?
Nie wiem, jak głęboko wciągnął cię Sonny,
ale jestem gotowa to zignorować.
Daj mi tylko Saxa.
A, o takiej.
Co dobre dla gęsi, będzie też dobre dla...
wszystkich gąsek.
Wyrzucenie cię z policji...
...to nic osobistego, wiem.
To jak, pomożesz?
Zobaczę, co da się zrobić.
MIEJSCOWY CHŁOPIEC OKALECZONY W WYPADKU
- Posłuchaj. - Momencik.
- Szaleję za tobą. - I co z tego?
Johnny, naprawdę cię lubię.
Ja ciebie też. Mam ci zaufać?
To byłoby dla ciebie dobre.
Zaraz...
- Rety. - W porządku.
- Przepraszam. - Nie szkodzi.
Bo widzisz, do 4.00 było ciemno.
- Właściwie... - Tak, tak właśnie było.
Nie. Chodźmy.
- Simon. - Hej!
Czekałem na twój telefon.
Co robisz w tej chwili?
- Nadrabiam... - Pierdol to.
Jestem w...
Nie wiem, co to,
ale musisz tu przyjechać i we mnie wejść.
- Możesz? - Szukam ołówka.
Jesteś tam?
Potrzebuję tego, jebańcu!
Amanda! Jutro będzie ją bolał brzuch.
„Ty draniu!”, powiedziałam.
„Czy poprosiłbyś o to Kyoko Kishidę?”
Na co on: „Kyoko Kishida nie nosi nasutników”.
- Bebe! - Mój mały jak-mu-tam.
- Happy! - Oczywiście, że tak.
- Koleżka tego od basenu. - Potrzebuję pomocy.
- Słucham? - W środku przebywa Amanda Hansen.
To nie miejsce dla mamusi z kolejnym dzieciaczkiem w drodze.
- Trzeba ją stąd wydostać. - Ciężarówka?
Nic nie mów.
Ciocia Bebe to załatwi.
ROSEMARY'S ORIGINAL: TRUSKAWKA
Rozgościłyśmy się.
- Hej! - Raczej „haj”.
Powiedz jej, że Nick został uwięziony,
że grozi jej tu wielkie niebezpieczeństwo.
Nie trzeba mnie przedstawiać,
ale i tak to powiem.
Jestem Bebe DeBarge.
To mój dom,
a to jest mój importowany truskawkowy syrop daiquiri.
- Piłam to! - Już nie pijesz.
Posłuchaj, suko...
Nie tak miało być.
Między nami dziewczynami,
pamiętam, kiedy byłam w twojej sytuacji.
Przyjechałam z jakiejś zakurzonej dziury
i próbowałam wspiąć się na sam szczyt
w nowym, wielkim mieście.
Miałam tylko mózg, talent i dany przez Boga seksapil.
Też grałam w twoją grę, ale...
mój Sonny jest nietykalny.
Zabieraj się z tymi udawankami gdzie indziej.
Nie rozumiem połowy tej gadki,
ale jeśli chcesz oberwać,
to trafiłaś na właściwą sukę.
- Nie! - Poznałyście się, moje panie.
- Wspaniale. - Witaj, przystojniaku.
Niezłe ciacho.
Moja Bebe...
Idź stąd, chłopcy tęsknią.
Ja się nią zajmę.
Niech no spojrzę.
Z ciążą ci do twarzy, Amando.
Mów dalej.
Jestem... zdumiony.
Czy to może być prawda?
Po tylu eonach...
pojawia się coś nowego.
Coś cudownego.
Pora na nas.
Myślałem, że pomyliłem adresy.
Jedźmy, mój pięknooki.
Będzie dziecko.
- Nie może być moje. - Oczywiście, że nie, głuptasie.
Nieważne, zawsze marzyłem o rodzinie.
Wychowamy je razem, będę je kochał jak własne.
Podążymy za naszym szczęściem.
A ty, kurwa, kto?
Nie podoba mi się twój ton.
Był miły.
Jedziemy do doktora.
Co z tobą? Nawet się nie bronisz?
Odbierasz nam całą zabawę.
Chociaż udawaj zaangażowanie.
Jeśli to wam pomoże...
- Nick Sax. - Stolik gotowy?
Wypad.
Pieprzony gnojku.
To była kwestia czasu, kiedy w końcu trafisz do mamra.
Masz dwie możliwości. Zrobimy to na ostro
albo na jeszcze ostrzej.
- Czy musisz pytać? - Nie.
Witaj w Western Buffet, partnerze!
Przychodziliśmy tu raz w miesiącu.
Nie mogłem się doczekać tych wyjść, mogłem zamawiać wszystko.
Czy tak pamiętasz to miejsce?
Zmieniło się.
Jak wszystko. Ludzie też się zmieniają.
Szafa grająca była najlepsza.
Wychowując się w takiej mieścinie, miało się tylko muzykę.
Czasami nie mogę zasnąć i całą noc słucham muzyki.
Nie muszę wtedy myśleć o... wszystkim.
Czy twój ojciec był taki zły?
Nie musiałem szukać potworów poza domem.
Alkoholik, brutalny... brzmi znajomo?
Tata nigdy by mnie nie skrzywdził.
Cheryl nas stamtąd wyrwała.
Inaczej zabiłby nas oboje.
- Dokąd poszedł? - Niedaleko.
Mam głupi pomysł.
Nie znam tych piosenek, są stare.
Ta.
Nie ma za co.
Czy chcę wiedzieć, jak to załatwiłaś?
- Nie pytaj. - Nie mów.
Od naszego ostatniego spotkania wszystko diabli wzięli.
Blue uciekł z więzienia, ale nie jest Blue.
Zabije Sonny'ego w telewizji, na żywo.
Nastawię nagrywanie.
Daj mi chwilę.
Jak rozprawienie się z hemoroidem.
Masz dobre miejsce na tarasie widokowym lotniska szurniętych odlotów,
ale zostań w tej rzeczywistości. Sam nie dam rady.
Od początku chodziło o wielkanocny program Sonny'ego.
Mam go w dupie!
Dbam tylko o moją rodzinę.
- Też są w to zamieszani. - Nick!
- Zaczekaj. - Znalazłem Amandę.
Musimy się bardzo pośpieszyć!
Nie powiem, skąd to wiem, ale...
Amanda? Jedziemy.
Programikiem Sonny'ego zajmiemy się później.
Już się nim zajęłam.
- Jest też moja bryka? - Tak.
Musiałaś nieźle spenetrować tę raszplę.
Dobry Boże.
To wielki zaszczyt.
Dostarczam wam wysokiej jakości programy
od ponad dekady.
Zaliczyłem więcej prezentacji niż Matt Lauer,
ale zaproszenie przed szacowne oblicze zarządu
w przeddzień największego tryumfu...
Nigdy nie czułem się tak bardzo częścią tej rodziny.
- Nigdy nie czułem... - Nie wezwaliśmy cię,
- żeby życzyć ci powodzenia. - Programu nie będzie.
- Jak to? - Został skasowany.
- Jutro Wielkanoc. - Zgadza się.
Ludzie dość przeszli w tym roku.
Ataki terrorystyczne Króliczka Wielkanocnego,
potem poranny wstrząs...
- A teraz ta Jajobonanza. - Nie uważasz,
że ludzie już dość wycierpieli?
Uratuję Wielkanoc.
Nie teraz i nie u nas.
Kap Gostynski ma tu coś do powiedzenia.
- Gostynski? - Nie słyszałeś?
Prezentujemy szokujące nagranie,
na którym Kap Gostynski pożera ciało swojego siostrzeńca.
Ostrzegamy widzów, to drastyczne sceny.
Czy to ty?
- Z nikim nie łącz. - Zatrważające ujęcia.
Na miejscu Gostynskiego rozważałbym samobójstwo.
Pokażmy to jeszcze raz, może nie wszyscy widzieli.
Kurwa.
Nie bawiłem się tak od...
Co się stało?
Słyszałaś to?
Posłuchaj.
Trzeba go zabrać do lekarza.
To on.
Po co mnie tu przyprowadziłeś?
Matka każdego dnia boi się, że wróci dokończyć to, co zaczął.
Nie mogę na to patrzeć.
Ostrzegałem go, groziłem.
Dziś zrobię to, co powinienem zrobić dawno temu.
To robiłeś, kiedy cię nie było.
Nie rozumiesz?
Całe życie szukałem w sobie odwagi na tę chwilę.
Robił nam rzeczy, o których nie mogę mówić.
Których nie chcę pamiętać.
Byłem bezsilny.
Ale już nie jestem.
Jeśli ty możesz zdobyć się na odwagę, to ja też.
- Inspirujesz mnie. - Zabijesz go.
Czasami źli ludzie muszą zginąć.
Nie uznawaj tego za zemstę,
tylko robienie tego, co zrobić należy.
Tylko ty masz odwagę to zrobić,
a świat po tym będzie lepszy.
To wszystko.
Podałem mu pewien środek.
Nic nie poczuje.
Rozluźnij się.
Będziesz umierał wiele dni,
ale przez cały czas
twoje nerwy będą funkcjonować bez zarzutu.
Będziesz czuł wszystko.
Możesz odwrócić wzrok.
Musi tak być, przez twoje czyny.
Rozumiesz?
Kim jesteś?
To się wkrótce skończy.
Już po wszystkim, wracamy do miasta.
Musiałaś zaprzyjaźnić się ze śmiercią.
Teraz jesteś gotowa.
Gotowa? Na co?
Zrobisz to, co powinien zrobić twój ojciec i ja.
Zabijesz osobę, która skradła ci dzieciństwo i niewinność.
Sonny'ego Słońce.
Znowu ten szpital.
Łezka się w oku kręci.
Ostatnio musiałem sobie wyrąbać wyjście.
Teraz istotne jest wejście.
Uwielbiam takie gadki.
Jak Amanda mogła tu wylądować?
Zadawała się z niewłaściwymi ludźmi.
Poszukajmy innej drogi.
Ta mi się podoba.
Nick. Nick!
- Co? - Mają tam Amandę.
Lepiej ich nie ostrzegać.
Czy dziecko jest twoje?
- Wróciła do randkowania... - Zmieńmy temat.
Skupiam się na mordach, które zamierzam popełnić.
Przepraszam.
Jezu.
- Nie powiedziałam ci najlepszego. - Nick?
Sockatoo, ten Wishee, którego próbowaliśmy rozciąć...
Strasznie często nam przerywasz.
Jeśli masz mi coś do powiedzenia... Ja pieprzę!
Nick!
Ej, ty!
Obudź się!
Jednak ma odbyt.
Pojebana akcja.
Gdzie są wszyscy?
Twoja zdzira pojechała do szpitala.
Nie sprawdzisz, co urodzi?
Moim potomstwem jest moja praca.
Moja sztuka.
Moja Jajobonanza. Martwa.
To co to jest?
Głupiutka kobieto...
Dziecko Amandy nie jest moje.
Co jest? Co one tu robią?
Możemy ją stracić.
Jest ich.
Napisy: Kuba Żywko