W poprzednim odcinku…
To musi być tajny szpital dla superbohaterów.
Superbohaterowie nie istnieją.
Jesteś Skylar Burza!
Przyszłam na oddział specjalny, żeby odzyskać moce.
Może przez silną grawitację serce spadło mu z klatki do stóp!
- Uwaga! - Kaz, co…
Dobrze, dostajecie okres próbny.
Jeśli twój kolega nawali, ty poniesiesz za to odpowiedzialność.
To zajmie nam cały dzień.
Więc trzymajcie Gusa pod kontrolą przez cały dzień.
Spokojnie. Nie będzie się zbliżał.
W życiu nie widziałem gorszego robala.
Nie robimy robala.
Tylko robota.
To będzie najlepsza praca na świecie.
Co zrobiłeś?
Pamiątkowe udawane zdjęcie z wpadką?
Kaz, jak mogłeś to zrobić?
Teraz Tekton ma wielką dziurę w tułowiu.
Uspokój się. Wszystko będzie dobrze.
Znalazłem idealne rozwiązanie.
Nie masz może ogromnego korka?
Bo ja…
mam tylko taki duży.
Co teraz zrobimy?
Wymyślę, czemu się nie regeneruje.
- Ty zostań tutaj. - I co?
To proste. Wystarczy, że nie wpuścisz dziesiątek lekarzy,
pielęgniarek, sanitariuszy i techników, którzy mogą tu przyjść.
I tyle?
Spójrz na mnie.
Wszystko będzie dobrze.
Zawiodłem cię kiedyś?
Żeby tylko raz!
Niby kiedy?
Kiedy wyciągnąłeś z niego znak!
To było 30 sekund temu!
Przestań żyć przeszłością.
Wiesz, co jest najlepsze w przeszłości?
Że minęła.
Zaczynamy.
Każdy dzień to przygoda
Choć popołudnie w szkole
Nam się nie podoba
Więc uciekamy Do pracy śmigamy
Po drodze komiksy w sklepie czytamy
Wciąż nowe numery i czadowe moce
Gdyby nie praca Zostalibyśmy do nocy
Jakie problemy wciąż nas nurtują?
Superbohater z poważną kontuzją
Czy uratujemy świat? Kto wie?
Czy pacjenci ochronią nas? Kto wie?
Może pokażą nam drzwi? Kto wie?
To oddział specjalny Ruszajmy do pracy!
Ratujemy ludzi, którzy ratują ludzi
Zawsze po szkole Ruszamy do akcji
My, zwyczajni Zwyczajnie fantastyczni
Leczymy postacie Ze świata wyobraźni
Niektórzy tutaj mają nas za nic
Ale musimy sobie poradzić
Tego sekretu nie możemy zdradzić
Takiej pracy nikt nie chciałby stracić
Czy uratujemy świat? Kto wie?
Czy pacjenci ochronią nas? Kto wie?
Może pokażą nam drzwi? Kto wie?
To oddział specjalny Ruszajmy do pracy!
Tekton walczy z Nabijaczem, zostaje nabity, bo jak inaczej…
I od razu się regeneruje. Nie kumam.
Czego nie rozumiesz?
- Tekton zawsze się regeneruje. - Widzisz?
TEKTON ZAWSZE SIĘ REGENERUJE
- Dlatego nigdy nie przegrywa. - Widzisz?
TEKTON NIGDY NIE PRZEGRYWA
Uwielbiam zapach nowych komiksów.
- Ten numer pachnie lawendą. - To moje perfumy.
- Ładne. - Dzięki.
- Pasują ci. - Nowy numer Tektona!
- Oszalałeś? - Ten numer wychodzi jutro.
- No i? - „No i”?
- Ciekawe. - Dobra.
Nie mamy już zasad?
Żyjemy w postapokaliptycznym świecie bezprawia?
W takim razie chcę motor.
A ja opaskę na oko.
Muszę zajrzeć do komiksu. Oliver na mnie liczy.
Może się dowiem, dlaczego Tekton się nie regeneruje.
Mówisz, jakby był prawdziwy.
No bo jest…
W moim fanfiku.
Tekton wyciska pryszcza i rana się nie goi.
Więc ciągle ją skubie.
Nasz fanfik jest dużo ciekawszy.
Dwaj zabójczo przystojni bliźniacy…
Prowadzący sklep…
Zostają porwani przez dwie śliczne modelki…
Polujące na wampiry…
Które robią im pyszne kanapki.
- Na życzenie. - Bum!
Brzmi naprawdę super.
Mogę poczytać?
No proszę. Mamy fana.
- Zaraz przyniesiemy. - Dzięki.
Później zapłacę!
Cześć, Jordan.
Co tu robisz?
Przyszłam budować robota jak najdalej od Gusa.
Co ty tu robisz?
Mnie tu nie ma.
Jestem obrazem Kaza w nowej grze wideo
z hologramami.
Nie wierzę!
Olałeś mnie, żeby kupić komiks?
Siadaj i pomóż mi z tym głupim robotem!
Nie mogę. Muszę iść.
Ani mi się waż. Bo nigdy się do ciebie nie odezwę.
Serio. Siostra zjadła mi babeczkę
i nie odzywam się do niej od stycznia.
Bardzo cię przepraszam.
Aha…
To kiepska pora, żeby ci powiedzieć, ale…
ja zjadłem tamtą babeczkę i zrzuciłem to na twoją siostrę.
Skylar, mamy wyniki badań.
Mogę już iść? Chcę wracać na moją planetę.
Muszę tylko się rozciągnąć,
bo to ponad miliard kilometrów stąd.
Proszę, usiądź.
Jak to powiedzieć?
Życie to kręta droga.
Każdy superbohater ma swoje wzloty…
Nie odzyskasz mocy!
Jesteś teraz zwyczajna.
- Zwyczajna! - Alan!
Jak możesz tak mówić?
A już się martwiłam.
- Czyli to nieprawda? - Prawda.
Po prostu ująłbym to inaczej.
Nie ma szans?
Nikt tak nie mówi.
Ja tak mówię.
Na chwilę obecną
po prostu nie umiemy przywrócić ci mocy.
Może w przyszłości, ale nie dziś.
Przykro mi.
Co ty wyprawiasz?
Moje moce gdzieś we mnie są.
Muszę się skupić.
Nie możesz tego podnieść.
Jestem Skylar Burza i nikt mi nie mówi,
co mogę, a czego nie!
Zgniecie cię! Pomogę!
Nawet się nie waż!
Miałeś mi nie pomagać!
Uratowałem ci życie!
Nie musiałem ci pomagać!
Wszyscy się spodziewają, że zabiję pacjenta!
Co znalazłeś? Co z nim jest?
Nie wiem. Mam nowy komiks,
ale nic z niego nie wynika.
- Ale mam dobrą wiadomość. - Jaką?
Kojarzysz długą listę rzeczy, których Jordan nie znosi?
My też na niej jesteśmy.
Dlaczego za ciebie ręczyłem?
I tyle, jeśli chodzi o pracę!
A skoro wiemy o oddziale,
wymażą nam pamięć
albo wystrzelą w czarną dziurę
albo jeszcze gorzej!
Co jest gorsze od czarnej dziury?
Dematerializacja. To częste zagrożenie!
Z drogi!
Ktoś idzie.
Gdzie wszyscy są?
Wszyscy na świecie?
- Głównie w Chinach. - Choć populacja Indii szybko rośnie.
Czemu tak stoicie?
Ale jak?
Tak stoją zwyczajni.
Przyzwyczaj się.
No dobrze.
Czyli wszystko dobrze.
- Pójdę sobie. - Właśnie.
Jeszcze jedno.
Mam was!
On ma wielką dziurę w klacie!
Alan, wiem, że nie najlepiej zaczęliśmy znajomość,
ale musisz nam pomóc.
Tak? No dobra.
- Podaj klej do zalepiania dziur. - Gdzie jest?
W szafce oznaczonej „Zwyczajni są niesamowicie głupi”!
Nie ma czegoś takiego.
Ale tak serio to przynieś szczeliwo brzuszne.
- Dobra. A gdzie jest? - Na półce oznaczonej „Znowu cię mam”!
Mówię wam, już po was.
Dopilnuję, żeby wszyscy się o tym dowiedzieli.
Wszyscy!
Dzięki, Kaz.
Zniszczyłeś jedyną rzecz,
dzięki której nie byłem nikim.
Oliver, gdyby nie ja,
w życiu byś tu nie trafił.
I nigdy nie zrobiłbyś nic fajnego,
jak jeżdżenie na dwóch deskorolkach jednocześnie
albo gra w piłkę na lodzie
na jeziorze.
Wpadłem do wody!
Musieli mnie zabrać do szpitala!
I poleciałeś tam helikopterem!
To było super!
Wiesz co? Mam ciebie dosyć.
Zawsze wciągasz nas w zwariowane sytuacje.
Wcale nie.
To dopiero zwariowana sytuacja.
Mówiłem, że wyciągnęli znak!
Obawiam się, że musicie ponieść konsekwencje.
Gdyby ktoś was zbił w niewielką kostkę,
na jaki adres powinien ją wysłać?
Parametry spadają!
- Co to? - Wstrząsy tektoniczne.
Jego moce są połączone z Ziemią.
W sytuacji zagrożenia powodują fale sejsmiczne!
Chwila. Wraca do normy. Tętno już jest w normie.
A nie… To moje tętno.
Dobra wiadomość, nic mi nie jest.
Ale on umiera.
Jesteśmy następni, a dzięki Kazowi i Oliverowi
dostaniemy jedynkę.
Koniec gier.
Rodzice każą mi wychodzić z domu,
na słońce i świeże powietrze!
Co się dzieje?
Mam pomysł.
Okulary przeciwsłoneczne dla ryb? Byłem pierwszy.
Chowajcie się pod ławki! Koniec prezentacji!
Powinniśmy dostać piątki.
Musi przeżyć!
Jeśli umrze, nikt nie powstrzyma Megaherca!
A ten będzie terroryzował świat.
On nie może umrzeć.
Musimy coś zrobić!
Coś powstrzymuje go przed regeneracją.
Przypomnij sobie wszystko, co o nim wiesz,
od pierwszego komiksu!
Przygody Tektona, numer pierwszy,
prawo autorskie: 1975…
O rety! Pomiń okładkę!
Czerpie moce z promieniowania delta,
które emituje meteoryt…
Blokuje go gaz garguloński,
który nie występuje na Ziemi w naturalnej postaci.
Ten gaz powstaje w wyniku…
reakcji promieni delta ze złotem!
Tekton ma w ciele złoto.
- Wchodzę. - Dobra.
Obrzydliwe.
Mam coś.
- Złota moneta. - Zgadza się.
- Oblepiona wnętrznościami. - Właśnie.
Musiała wpaść, kiedy Megaherc napadał na bank.
Zaczyna się regenerować.
Dobra robota, panowie!
Mieliście rację! Dobry z was zespół!
Co?
Oni złamali zasady!
A potem uratowali sytuację!
Więc zignoruję tę pierwszą część.
Pora uczcić naszych prawdziwych bohaterów.
Siostro, przynieś kij do limbo!
Tu jesteś. Muszę ci coś pokazać.
Kolejny filmik, na którym robisz salta do tyłu?
Rozumiem, jesteś giętka.
Ten filmik ma 56 polubień!
I jeden kciuk w dół.
Ale nie o to mi chodzi!
Do wiadomości superbohaterów wpłynęła informacja,
że w oddziale specjalnym pracują dwie zwyczajne osoby.
Przeprowadziły one niezatwierdzoną operację na Tektonie,
który jest teraz bardzo osłabiony.
Informację przekazał nam
młody mężczyzna pragnący ukryć swój głos,
mówiąc do kubka.
Już wystarczy.
Alan, coś ty zrobił?
Teraz Megaherc zna położenie i stan Tektona!
Masz kłopoty! I to poważne!
Daj spokój. Jakie są szanse, że Megaherc akurat to oglądał?
Gdzie on jest?
Gdzie jest Tekton?
Myślę, że 100%.
Gdzie jest Tekton?
Ochrona! Brać go!
Zamierzacie mnie zatrzymać?
To urocze.
Dobry jest, to trzeba mu przyznać.
Chce walczyć z Tektonem!
- Musimy coś zrobić! - Niby co? Nie mamy mocy.
Ja też nie. Ale nadal coś potrafię.
Hej, Megaherc!
Nadciąga burza.
Skylar Burza.
Moja dziewczyna.
Nie mogę go zatrzymać.
Jego pole elektryczne blokuje moją moc.
Kaz, Skylar długo nie wytrzyma!
Musimy odwrócić jego uwagę.
Pora na twoją specjalność.
- Wkurzanie innych? - Właśnie.
Dobra.
Hej, Leslie!
Zgadza się. Wiem, jak masz na imię.
Popatrz sobie na najbrzydszego tytanowego półcyborga na oddziale.
Daj spokój! Nikt nie wygląda atrakcyjnie w odbiciu w tacy!
I nikt nie nazywa mnie brzydkim!
Oliver, teraz!
Miałem to na myśli
jako coś pozytywnego.
Coś w rodzaju…
„Gościu, ale jesteś brzydal”.
Nikt tak nie mówi.
Pożegnaj się ze swoim ukochanym Tektonem.
Co robimy?
To koniec.
Megaherc zniszczy Tektona.
I to moja wina.
Tak właśnie wyrzuca się złoczyńcę przez logo.
Uwaga!
Musimy powstrzymać Megaherca.
Znakiem stopu!
Łap!
Już nie jesteś taki twardziel, co, Leslie?
Jeszcze żyje.
Uratowałeś mi życie.
Powinieneś tu zostać. Przydasz się tu.
Muszę wyluzować.
Dziękuję.
A niech to!
Nic tu po mnie.
Możesz nam w czymś pomóc.
Żarówka nam się przepaliła.
Mógłbyś?
Jasne.
Skylar, jesteś cała?
Nic mi nie jest.
Byłaś niesamowita.
Ty też.
Cóż, umiem rzucać basenem.
Wiem, że nie lubisz, kiedy ktoś ci pomaga,
ale zrobię, co tylko mogę, żebyś odzyskała moce.
Byłabym wdzięczna.
Bo bycie zwyczajną osobą
jest do niczego.
Nic nie umiem.
Ale szpanerka.
Słuchaj, co do tamtej kłótni…
Przepraszam, że przeze mnie prawie nas zwolnili i zgnietli.
Musiałeś nas ratować.
Jak zawsze.
Dzięki.
Ja też przepraszam.
Miałeś rację.
Bez ciebie bym tu nie pracował.
I nie chciałbym.
Pamiątkowe udawane zdjęcie?
- Jasne. - Dobra.
Doskonale się spisaliście. Doskonale!
Widzimy się jutro po szkole.
Co?!
A co z wiadomościami?
Teraz wszyscy o nich wiedzą.
Nie obchodzi mnie to.
Niech cały świat o nich wie.
- Tylko nikomu o niczym nie mówcie. - To niesprawiedliwe!
Chodźmy do księgowości, trzeba wam zapłacić.
Zapłacić? Poważnie?
Nie musicie nam płacić.
Ja dokończę.
Nie musicie nam płacić więcej niż milion tygodniowo.
Tysiąc tygodniowo.
Sto dolarów tygodniowo.
Myślałem o dwustu, ale niech będzie.
Co powiecie na nowe stroje?
Nie mamy fartuchów.
Ale mieliście.
To jest zdjęcie mostu.
Uwielbiam mosty!
Powiedz jeszcze raz: „Nie mamy fartuchów”.
- Nie mamy fartuchów. - Ale mieliście.
Czemu wstrząsy zniknęły?
Ja to mam pecha.
Jordan, jesteś!
Przepraszamy cię, że złamaliśmy obietnicę.
Wiemy, że się gniewasz, i masz do tego prawo.
Ale na pewno dobrze ci pójdzie.
Z taką konkurencją?
To nasze.
O mamo.
Wiem, jak go ulepszyć.
Tylko go nie zgniataj. Już próbowałem.
Mam pamiątkę od Megaherca.
Zabrałeś mu wzmacniacz mocy?
Z autografem?
Oto nasz robot.
Zrobiliśmy go z… Nieważne.
To dopiero robal.
Chciałbym kupić meteoryt z Zandoru.
A skąd masz pieniądze
na taki rzadki artefakt?
To jedyny meteoryt z Zandoru na świecie.
Mam pieniądze z oddziału specjalnego.
A co to takiego?
Oddział Specjalny.
Taki nowy zespół.
Pracujemy dla nich.
I płacą nam, żebyśmy wszystkim mówili,
jacy są brzydcy.
- Ktoś tak robi? - Nie sądzę.
Musimy lecieć. Cześć.
Kaz, co ty wyprawiasz?
Nie możesz nikomu mówić o oddziale.
Prawie się wydało.
Nie zorientowali się. Zresztą to Wallace i Clyde.
- Do zobaczenia. - Cześć.
Pa, pa.
Nareszcie.
Mamy dostęp do oddziału specjalnego.
Już wkrótce wszyscy słabi superbohaterowie…
Będą martwymi superbohaterami.