Słuchajcie.
Wiecie, jak Oliver zawsze robi coś miłego dla innych,
ale nie oczekuje nic w zamian?
To jego najlepsza cecha.
Myślę, że powinniśmy zrobić coś dla niego.
Urządzam mu dzisiaj urodzinowe przyjęcie niespodziankę.
Serio? Zawsze chciałam iść na przyjęcie niespodziankę.
Musimy ją utrzymać w sekrecie. Nikomu ani słowa.
Plan jest taki…
Cicho! Zepsujesz niespodziankę!
Muszę wam powiedzieć o imprezie.
No tak.
Przepraszam, to mój pierwszy raz.
Ale Oliver ma urodziny za trzy miesiące.
Pamiętam datę, bo tego samego dnia
zrozumiałem, że lubię tosty.
Choć wszyscy mówili, że nie.
Co roku próbuję zrobić mu niespodziankę, ale zawsze się orientuje.
Impreza będzie dzisiaj, żeby się jej nie spodziewał.
O czym mówicie?
Nie spodziewasz się tego.
Wiedziałem, że to zrobisz. Mnie nie zaskoczysz.
Cieszę się, że tu jesteś,
bo musisz sobie pójść.
Czemu?
Bo twoja obecność zagraża powodzeniu misji.
Musimy iść na stołówkę
i dać Gusowi…
Tosty!
Mówiłem, że je lubię.
Nie może iść sam?
Jest osłabiony brakiem tostów.
Nie zostawimy go samego, nie w tym stanie.
Dobrze, już sobie idę.
Nie popychaj mnie.
Plan jest taki.
Urządzamy imprezę w sklepie z komiksami.
Zajmę Olivera do 19:00.
W międzyczasie wy wszystko przygotujecie.
Przygotują na co?
Na to.
Serio?
Co ty tu robisz?
Przypomniałem sobie, że nie mam kasy.
Jednak nie musimy iść po tosty.
Mam kilka w plecaku.
Mieliście rację.
Jednak nie lubię tostów.
Zaczynamy.
Każdy dzień to przygoda
Choć popołudnie w szkole
Nam się nie podoba
Więc uciekamy Do pracy śmigamy
Po drodze komiksy w sklepie czytamy
Wciąż nowe numery i czadowe moce
Gdyby nie praca Zostalibyśmy do nocy
Jakie problemy wciąż nas nurtują?
Superbohater z poważną kontuzją
Czy uratujemy świat? Kto wie?
Czy pacjenci ochronią nas? Kto wie?
Może pokażą nam drzwi? Kto wie?
To oddział specjalny Ruszajmy do pracy!
Ratujemy ludzi, którzy ratują ludzi
Zawsze po szkole Ruszamy do akcji
My, zwyczajni Zwyczajnie fantastyczni
Leczymy postacie Ze świata wyobraźni
Niektórzy tutaj mają nas za nic
Ale musimy sobie poradzić
Tego sekretu nie możemy zdradzić
Takiej pracy nikt nie chciałby stracić
Czy uratujemy świat? Kto wie?
Czy pacjenci ochronią nas? Kto wie?
Może pokażą nam drzwi? Kto wie?
To oddział specjalny Ruszajmy do pracy!
Gus, co to jest?
Balony.
Pierwsze balony
robiono z wypełnionych powietrzem świńskich pęcherzy.
Tak się staram, a ty przynosisz świńskie pęcherze?
Pewnie, że nie.
Nie jestem takim dziwakiem.
Świńskie pęcherze! To są kozie pęcherze.
Co robisz?
Ułożyłeś tych superbohaterów alfabetycznie.
Ja wolę kolejność, w której ich dopadnę i zmasakruję.
Poza tym. Ma fajną pelerynę.
Więc będę go tylko torturować.
Musimy o tym porozmawiać.
Mam dla ciebie niespodziankę.
Przyjęcie?
Wiesz, jak lubię balony z kozich pęcherzy.
Nie przyjęcie, tylko interwencję.
Co?
Ci byli złoczyńcy
ujrzeli światło i zeszli na dobrą drogę.
Cześć, jestem Ed, niegdyś Tępiciel,
teraz tępiciel szkodników.
To będzie za darmo.
Co się dzieje?
Clyde, chcę stać się dobry.
Ty też powinieneś.
Świat dobrych ludzi jest bardzo miły.
Parę dni temu przeprowadziłem starszą panią przez ulicę
zamiast wepchnąć ją pod auto.
Powiedziała „dziękuję” zamiast…
To było takie miłe.
Nie ma mowy.
Jestem złoczyńcą w każdym calu.
Serwuję ofiary tak samo jak kawę.
Mielę je na drobny proszek i przepuszczam przez filtr.
Wysłuchaj nas.
Zamówiłem twoje ulubione kanapki antybohaterskie.
- Kanapki antybohaterskie? - Tak.
Z knajpy z arcywrogim kucharzem?
Tak.
Dobrze.
- Nie zaszkodzi posłuchać. - Świetnie, jeszcze jedno.
Przegońmy te dzieciaki.
Mogą w tym pomóc rozmaite spraye albo pułapki.
Albo po prostu je rozgniotę.
Spokojnie.
Nie możemy ich przegonić.
Wynająłem im sklep za 50 dolców.
Już je wydałem na wosk do samochodu.
Nie mamy samochodu.
Ale kiedy go kupimy, będzie się błyszczał.
Bum.
Nie możemy przenieść interwencji?
Chcesz to powiedzieć Patroszycielowi?
Owszem, nie jest już złoczyńcą, ale nadal ma noże zamiast palców.
Co tam, Keith?
Ostro.
Z tego, co widzę,
masz liczne wstrząsy.
A więc wszystko w porządku.
Telefon mi się rozładował.
Dzięki.
Oliver, jest już 18:45.
Musimy iść do sklepu.
Czemu? Jesteśmy w pracy.
Musimy iść, bo…
jest promocja z okazji premiery nowego filmu o Tektonie.
Tekton i taktyczny taksiarz?
Tak, są do rozdania dwa bilety
na Tektona i taktycznego taksiarza
dla taktownych fanatyków Tektona.
To świetna okazja.
Dlaczego taka dziwna promocja?
Żeby promować taktowność.
Może pójdź sam.
Musisz iść ze mną.
Bez ciebie to nie będzie to samo.
Zostało nam tylko kilka lat
wspólnych wypadów.
Kiedyś obudzisz się stary i samotny
i powiesz swojej mechanicznej opiekunce, Sheili X99:
„Żałuję, że nie wychodziłem z Kazem częściej”.
A ona zapyta: „Co to znaczy żałować?”.
Bo jest robotem i nie ma emocji.
Dobrze, pójdę.
Co się dzieje?
Cały oddział jest zamknięty.
Albo ktoś próbuje się włamać,
albo to fałszywy alarm.
Albo nie zapłaciłem firmie od alarmu.
Albo firmie od fałszywego alarmu.
Długo będziemy zamknięci?
Musimy tylko zaczekać, aż system się zresetuje.
To powinno zająć pięć minut. Maksymalnie tydzień.
Przyjdą za pięć minut.
Słuchajcie wszyscy,
musimy dać z siebie wszystko.
Nie słuchasz mnie, McKenna?
Zajmujemy pozycje i ćwiczymy
operację „Zaskakujemy Olivera”.
Czemu musimy ćwiczyć?
To takie trudne?
Wchodzi Oliver, a my krzyczymy: „Dorwać go!”.
Dobra, przećwiczmy.
Clyde, życie zgodnie z prawem może dawać wielką satysfakcję.
Dziękujemy, Patroszycielu,
za pokazanie twojego prywatnego albumu.
Cieszę się, że znalazłeś szczęście jako fryzjer,
ale ja wolę być złoczyńcą.
Serio? Chcesz być jak Mściciel,
którego dusza opuściła ciało
w walce z Tektonem?
Chcesz być chmurą z obsesją
na punkcie odzyskania ciała i zawładnięcia nad światem?
No tak.
Schodzimy z tematu.
Ed, podzielisz się swoją historią?
Jasne.
Widzicie go?
To byłem ja dziesięć lat temu.
Tępiciel.
Fajnie wyglądałem.
Ale nie byłem szczęśliwy, już od dziecka.
Nie miałem kolegów, nikt mnie nie zapraszał na urodziny,
sam nie obchodziłem urodzin.
Przyznam, że wytępiłem całe miasto,
co ograniczyło liczbę przyjęć urodzinowych,
ale…
Nieważne, pogodziłem się
ze wściekłością i rozczarowaniem.
Tak się składa, że dziś mam urodziny.
Znów bez przyjęcia.
A mnie to w ogóle nie rusza.
Trzy, dwa, jeden.
Niespodzianka!
Jestem w szoku.
Zorganizowałeś interwencję,
żebym przyszedł na przyjęcie niespodziankę?
Nareszcie!
Nareszcie się udało!
To nie dla pana,
tylko dla mojego kolegi, Olivera. Pan nie jest zaproszony.
Oni wszyscy są zaproszeni, a pan nie.
Tam: „jej”!
Tutaj: „jej”.
Sto lat.
Horace, nie rozumiesz. Musimy iść.
Na pewno jest jakieś zagrożenie?
Trudno powiedzieć. System jest bardzo wrażliwy.
Aktywuje go nawet najmniejsze zagrożenie.
Czasami to nawet nie musi być zagrożenie.
Letnia bryza, ćmy, słowa pełne nienawiści.
Głupia letnia bryza przywiała tu ćmy,
a teraz mam dziury w ulubionej kamizelce.
Nienawidzę ciem!
Oliver, wymyśliłem, jak się stąd wydostaniemy.
Powinniśmy zostać.
Nie chcę mieć problemów.
Poza tym Słoneczna Iskra robi popcorn.
Musisz iść ze mną. Bez ciebie to nie będzie to samo.
Zostało nam tylko kilka lat wspólnych wypadów.
Dobrze, pójdę.
Kaz, to nie jest dobry pomysł.
Żartujesz?
Mój brat wyszedł dzięki temu z paki.
A potem trafił do paki.
Nikt nie zauważy, że wychodzimy.
Dlaczego wychodzicie?
Nie wychodzimy.
Mój wujek Horace kazał wam wyczyścić system wentylacyjny?
- Nie. - Tak.
- Nie.
- Tak.
Może.
Dobra, wszystko się zgadza.
Ale uważajcie,
bo ja wszystko widzę.
Wszystko!
Zapomnij. Nie zrobię tego.
Właśnie że zrobisz.
To dla mnie bardzo ważne.
- Chodź. - Nie.
Nie chcę. Przestań naciskać.
Zawsze myślisz tylko o sobie.
Gdybyś ze mną poszedł, miałbyś miłą niespodziankę,
że to nieprawda.
No chodź. Jeśli chcesz poprosić Horace'a o pozwolenie,
pójdziemy go zapytać. Tędy.
Daj spokój. To fałszywy alarm.
Nic się nie stanie.
Ktoś chce tańczyć limbo?
Mścicielu, jesteś moim panem.
Przywrócę ci twą cielesną postać,
po czym zapanujesz nad Ziemią.
Wszystko dobrze, wujku?
Tak, w porządku.
Dobra.
Wszystko się zgadza.
- Oliver, posłuchaj. - Nigdzie nie idę. Przestań.
Wiem, wiem.
Przepraszam.
Napisałem ci szczere przeprosiny.
Są w tej torbie.
Wejdź do niej i przeczytaj.
Zrobisz wszystko, żeby postawić na swoim.
Jesteś takim egoistą.
Wiem. Do dziś.
Dlatego coś ci przyniosłem.
Powąchaj. Woda kolońska.
O nazwie „anestezja”?
Wymawia się „Anastazja”.
Nie zostaliście pochłonięci.
Musicie zostać pochłonięci.
Nie wydaje ci się dziwny?
Zawsze miał taką bródkę?
Musicie służyć Mścicielowi.
Mściciel to wasz pan.
O nie, pamiętasz złoczyńcę Mściciela?
To dlatego włączył się alarm.
Mściciel chce się wkraść do oddziału.
Wpuściłeś go przez szyb wentylacyjny.
Teraz kontroluje Horace'a.
To niemożliwe. Został odłączony od ciała.
Jest teraz czarną chmurą.
Nie widzę tu czarnej chmury.
Ale mam dzisiaj pecha.
Gdzie Kaz i Oliver?
Wszyscy chcą iść do domu.
Moje pierwsze przyjęcie niespodzianka musi się udać.
Na pewno za chwilę przyjdą.
Pobawmy się w gry towarzyskie.
Chodzi lisek koło drogi.
Pójdę po plecak, mam w nim liska.
Nikogo nie obchodzą gry towarzyskie.
Obchodzi ich przetrwanie.
Nie próbujcie wyjść, bo złamię was jak patyk!
Schowajcie się!
Ale jesteś agresywna. Podoba mi się.
Clyde, wyobraź sobie wolne życie,
w którym nie ciąży ci podły sekret.
I oglądasz pokazy na lodzie,
czytasz o pokazach na lodzie,
chodzisz na seminaria o ekscytującym świecie
organizowania pokazów na lodzie.
Ed, już to omawialiśmy.
Nie wszyscy uwielbiają pokazy na lodzie.
A powinni. One są magiczne.
Ed chce powiedzieć,
że jeśli porzucisz złoczynienie,
nie będziesz musiał się chować, tak jak Ed już nie musi się chować.
Musicie się schować.
Nigdy! Po co mam być dobry,
jeśli muszę się ukrywać przed innymi jak zwyczajny szczur?
Nie obraź się, Szczurze.
On ma na imię Monty i prowadzi firmę kurierską.
Ed, uspokój się. Jesteśmy twoimi przyjaciółmi.
Gdybyście byli, urządzilibyście mi przyjęcie.
Dość tego. Wracam do życia złoczyńcy.
Wszyscy powinniśmy. Razem możemy wytępić cały świat.
Poza nim. Ma fajną pelerynę.
Kto jest ze mną?
Ja!
Chłopaki, czekajcie.
Gdzie idziecie? Mamy catering.
Nie zostawiajcie jedzenia.
Proszę was. Nie możecie wrócić do złych nawyków.
Ed już wepchnął starszą panią pod samochód.
- Facet nie marnuje czasu. - Prawda.
Jak mówiłem, nie jesteście zaproszeni.
Obaj.
Tutaj „juhu!”, tam „buu”.
Nie gonią nas.
Udawanie sługusów działa.
Te bezmyślne dziwadła nie są takie głupie.
Znają się na wnętrzach.
Od razu tu przyjemniej.
Musimy powstrzymać Mściciela, zanim powstanie.
Mam plan. Chodź za mną.
Cześć.
Co tam?
Jak się służy?
Alan? Nic ci nie jest!
Sprytnie się ukryłeś.
Nie ukrywam się, tylko śpię.
Co się dzieje?
Mściciel się włamał, chce aktywować reaktor pozytronowy.
Wykorzysta go do odzyskania ludzkiej postaci.
Nie da rady.
Żeby go włączyć, musi zebrać wszystkich dziewięciu administratorów.
Tych dziewięciu administratorów?
Tak. Każdy z nich ma wszczepioną część kodu dostępu.
Ale muszą stać w szyku, który zna tylko mój wujek Horace.
W tym szyku?
Musimy zatrzymać Mściciela, zanim odzyska postać fizyczną.
Tę postać fizyczną?
Co robimy? Jak można zatrzymać chmurę?
Musimy ją wessać.
To podstawy meteorologii.
Za pomocą klimatyzacji stworzymy zimny front atmosferyczny.
Potem włączymy sprzęt sterylizujący.
To stworzy warstwy ciepłego powietrza, co da nam system niżowy…
Albo po prostu użyjemy odkurzacza.
„Albo po prostu użyjemy odkurzacza”.
Z czym masz problem?
Jestem w kiepskim humorze.
Nie działa. Jest zbyt silny.
Potrzebujemy więcej mocy.
Wiem!
O rety!
Próbuje się oprzeć.
Udało się.
Pierwszy raz zrobiłem coś w zespole.
Nie podoba mi się.
Jest tylko jeden powód,
dla którego zebrała się tu cała administracja.
Taniec limbo!
Jestem wykończony.
Wiesz, czego mi trzeba?
Przejścia 14 nieciekawych przecznic, żeby poczytać komiksy.
Przestań! Nie chcę iść.
Czemu zawsze chodzi o ciebie?
Wiesz co,
zawsze się zastanawiam, co mogę dla ciebie zrobić.
Jak ci poprawić humor.
Jak wyciągnąć ci głowę z balustrady.
Kiedy ostatnio zrobiłeś coś dla mnie?
Całkiem niedawno.
Tak? Kiedy?
Kiedy urządziłem ci przyjęcie urodzinowe w sklepie, dzisiaj.
Trzy miesiące przed czasem, żebyś się nie spodziewał.
Teraz tego żałuję.
Urządziłeś przyjęcie?
To dlatego mi rozkazywałeś
i dałeś mi znieczulenie do wdychania.
Bo ci na mnie zależy.
A ja cały dzień na ciebie wrzeszczałem.
Strasznie mi z tym źle. Wybaczysz mi kiedyś?
Nie.
Kaz, zostało nam tylko kilka lat wspólnych wypadów.
Kiedyś obudzisz się stary i samotny…
Dobrze, wybaczam ci.
Dzięki za przyjście.
Wybaczcie za piñatę wypełnioną flakami
zamiast cukierkami.
To było beznadziejne przyjęcie.
Czuję się zdradzony.
Tak się starałem i dopiąłem wszystko na ostatni guzik,
a oni odpięli wszystkie guziki.
O rety.
Ten ślusarz to złoczyńca.
Chciał 300 dolarów, żeby nas wpuścić do własnego sklepu.
Wiesz, ile kupiłbym za to wosku?
- Dużo. - Właśnie.
Wiem, że interwencja nie poszła po twojej myśli,
ale jeśli tak ci zależy na porzuceniu złoczynienia,
mogę spróbować.
Dzięki. Powinniśmy to przedyskutować
przy kanapkach antybohaterskich.
Bum!
Te dzieciaki zjadły nasze kanapki!
To miała być dzisiejsza kolacja!
I jutrzejszy obiad,
bo wydałem wszystkie pieniądze na wosk!
Przysięgam, że od dziś
będę jeszcze nikczemniejszy!
Rozedrzyjmy na strzępy następnego klienta.
Możemy na to poczekać kilka dni.
Wszyscy sobie poszli. Zostali tylko Clyde i Wallace.
To nawet lepiej. Ledwo żyję.
Chciałem kogoś rozedrzeć!
Zniszczmy te figurki superbohaterów,
zwłaszcza jego.
Już mi się nie podoba jego peleryna.