Zobacz! Nieokiełznany Chaos.
Gra tak przerażająca, że w zestawie jest światło nocne.
Musimy ją kupić.
Masz rację. Bo muszę kupić nowe światło.
Moje jest dziecinne.
NIEOKIEŁZNANY CHAOS
Nie tak szybko, smarkaczu.
A ty to kto?
Nazywam się Bryan, przez Y.
A także R, A, N i B.
Nie w takiej kolejności.
Zastępuję Wallace'a i Clyde'a.
Pojechali na zjazd bliźniaków prowadzących sklepy z komiksami.
I nie sprzedam wam tej gry.
Jest bardzo brutalna, jesteście na nią za młodzi.
Bryan, dobry człowieku,
tak się składa, że ja i mój wspólnik
jesteśmy wyjątkowo dojrzali.
Tak bardzo dojrzali, jak dojrzali dorośli.
Wiecie, jak się nazywa młody dziadek klozetowy? Kałboj.
Chłopak od kału.
Nie kupicie tej gry.
Kropka.
To brzmi bardziej jak wykrzyknik niż jak kropka.
Posłuchaj. Dwukropek.
Nie dostaniesz gry! Wykrzyknik. Rozumiesz?
Znak zapytania.
Może to lepiej.
Tylko gralibyśmy przez cały weekend
zamiast kończyć zadanie na biologię.
Jakie zadanie?
Przez ostatni miesiąc
mieliśmy fotografować i opisywać
przemianę larw w motyle.
Musiało mnie nie być, kiedy to było zadane.
Nie. Byłeś na lekcji.
Miesiąc temu dostałeś larwy.
Pamiętam, bo zwróciłeś uwagę, że słowo „motyl”
rymuje się z „babsztyl”.
I z tyloma innymi.
„Badyl”, „goryl”, „trotyl”.
Ale nie pamiętam, żebym dostał jakieś larwy.
Już pamiętam.
Włożyłem je do plecaka.
Zaczynamy.
Każdy dzień to przygoda
Choć popołudnie w szkole
Nam się nie podoba
Więc uciekamy Do pracy śmigamy
Po drodze komiksy w sklepie czytamy
Wciąż nowe numery i czadowe moce
Gdyby nie praca Zostalibyśmy do nocy
Jakie problemy wciąż nas nurtują?
Superbohater z poważną kontuzją
Czy uratujemy świat? Kto wie?
Czy pacjenci ochronią nas? Kto wie?
Może pokażą nam drzwi? Kto wie?
To oddział specjalny Ruszajmy do pracy!
Ratujemy ludzi, którzy ratują ludzi
Zawsze po szkole Ruszamy do akcji
My, zwyczajni Zwyczajnie fantastyczni
Leczymy postacie Ze świata wyobraźni
Niektórzy tutaj mają nas za nic
Ale musimy sobie poradzić
Tego sekretu nie możemy zdradzić
Takiej pracy nikt nie chciałby stracić
Czy uratujemy świat? Kto wie?
Czy pacjenci ochronią nas? Kto wie?
Może pokażą nam drzwi? Kto wie?
To oddział specjalny Ruszajmy do pracy!
Chłopcy, musicie mi pomóc.
Przeprowadzam przełomowy zabieg.
Czemu operujesz zabawkę?
Jeśli chcesz wymienić baterie, weź inne narzędzie.
Phillipsa z malusieńkim łbem.
Nie śmiej się z głowy Philipa.
Bardzo go krępuje.
Chciałby, by była znacznie większa.
Cześć, Philip.
Masz wielką głowę.
Tak tylko mówisz.
Chwila!
To nie zabawka. To Mózgowiec.
Jeśli go rozmrozisz, zmieni się w potwora.
Próbuję go wyleczyć eksperymentalnym serum.
Ale odsuńcie się.
- To ryzykowne? - Nie.
Któryś z was jadł salami.
Gdzie ja jestem?
Co się stało?
I kto jadł salami?
Mózgowcu, to ja, doktor Horace Diaz.
Wstrzyknąłem ci serum, które powinno ci dać takie moce,
jakie chciałeś mieć, tylko bez efektów ubocznych.
To niewiarygodne.
Przetestujmy moce, zaczynając od superwzroku.
Ile palców podnosi mężczyzna na rogu Walnut i Czwartej?
Trzy.
Muszę ci zaufać. Nie mam superwzroku.
Dalej. Używając telekinezy, podnieś tę doniczkę.
Czyli nic.
Widziałeś?
To serum musiało zmienić niektóre moce.
Teraz może przyspieszać rozwój.
Niesamowite.
Wiesz, co możesz zrobić dzięki tej mocy?
Zakończyć głód na świecie.
Odbudować amazoński las deszczowy.
Nie. Pomóc mi.
Pomożesz mi z zadaniem na biologię?
Pewnie mógłbyś zrobić z larw motyle
w 30 sekund zamiast 30 dni.
Nie teraz. Oglądam film.
W kinie w Omaha.
Zawsze siedzi przede mną facet z wielką głową.
Nikt nie narzeka, że ja mam za wielką głowę.
Skylar? Możemy porozmawiać na pewien osobisty temat?
Nie.
Dzięki.
Może będziesz mogła mi pomóc.
Trudno mi o tym mówić,
ale moje ciało przechodzi przez pewne…
przemiany.
Przecież to świetna wiadomość!
Jakie przemiany?
Czasami, kiedy nagle się czegoś boję…
Nie.
Nie mogę powiedzieć.
Wstydzę się.
Spokojnie.
Nie musisz mi mówić.
Bo mogę zrobić tak.
Widzisz?
Popatrz! Co mam robić?
Pociągnąć sanie Świętego Mikołaja?
Daj spokój.
Czemu nie pogadasz z Horace'em? To twój wujek.
Oszalałaś?
Nie lubię z nim rozmawiać na takie tematy.
Proszę, jesteś bohaterką.
Poświęciłaś życie pomocy innym. Nie możesz mi pomóc?
Myślisz, że wciąż jestem bohaterką?
Nie!
Powiedziałem tak, żebyś zrobiła, co chcę.
Naprawdę nie umiesz prosić o pomoc.
Ale dobrze, pomogę.
Dziękuję.
Tylko obiecaj, że nic nie powiesz mojemu wujkowi Horace'owi.
On by nie zrozumiał.
No i… jest myśliwym.
Cześć, Sowia Dziewczyno.
Słyszałem, że jesteś z Veritas,
superbohaterską Sową Prawdy.
Wiesz, kto mi powiedział?
Mały ptaszek.
Czaisz?
To była Słoneczna Iskra, plotkara z niej.
Mózgowcu, jestem bardzo wdzięczny za pomoc z tym zadaniem na biologię.
Byłbym również wdzięczny, gdybyś nie narzekał.
Byłem zmniejszony i zamrożony przez długie lata.
Przemiana larw w motyle
nie była na mojej liście rzeczy do zrobienia.
A co chciałeś zrobić najpierw?
Zwrócić film do miejscowej wypożyczalni.
Na pewno jest jeszcze otwarta, prawda?
Pewnie.
Może potem kupimy ci trampki z kółkami.
Już mam.
Dobrze, oto larwy.
Zróbmy z nich motyle.
Coś się stało z twoją mocą.
Zamiast je postarzyć, odmłodziłeś je. Zmieniły się w jajka.
Nie, muszę oddać zadanie.
Nie mogę dostać mniej niż trójkę.
Ewentualnie jedynkę, bo mógłbym dodać kreskę i byłaby czwórka.
Veritas jest teraz jajem. Co mamy robić?
Nie wiem, jak wy, ale ja stąd jadę.
I co mamy powiedzieć Sowiej Dziewczynie.
Najlepiej nic.
Zgadzam się.
Wybacz, Jajo Prawdy.
Co za ironia, że musimy kłamać.
Skylar. Możemy porozmawiać na pewien osobisty temat?
- Nie. - Dzięki.
Martwię się o Alana.
Zachowuje się jeszcze dziwniej niż zwykle.
Zapytałbym dlaczego,
ale nie lubię z nim rozmawiać o sprawach osobistych.
To zabawne, bo ja nie lubię
omawiać spraw osobistych z tobą.
To ma być zabawne? Może z zabawnym kapeluszem na głowie.
Nie. To nie zabawne.
Według mnie są dwa rozwiązania.
Albo spróbujesz nawiązać jakąś więź z Alanem,
który nie ma nawet ojca,
albo schowasz głowę w piasek i uciekniesz jak tchórz.
Horace Diaz nie wsadza głowy w piasek.
Nie z takimi włosami.
Ale lubi uciekać jak tchórz.
Dzięki.
Oliver, wstawaj!
Jak mogłeś zaspać? To moja specjalność.
Wstawaj.
Musimy naprawić Mózgowca, żeby mi pomógł z zadaniem na biologię.
No już, pobudka, pora…
wstawać, matko!
No weź, jestem wykończony.
Spałem jak dziecko.
Przyjdź za dziesięć lat.
Uspokój się! Co ty…
Wyglądam jak czterolatek.
Kiedy Mózgowiec odmłodził larwy i sowę,
musiałeś stać w promieniu mocy.
Twoje ciało cofnęło się o dziesięć lat.
A czemu nie mój mózg?
I dlaczego to się nie stało od razu?
I czemu ubrania mi się zmniejszyły?
Nie wiem. Nie znam się na tym.
Nawet nie zrobiłem zadania na biologię.
Co ja mam zrobić?
Na pewno nie możesz iść do szkoły.
Mogę wziąć twoje zadanie na biologię?
- Czemu trzymasz mnie za rękę? - Nie wiem. Instynktownie?
Przestań. To dziwaczne.
To wszystko jest dziwaczne.
Musimy znaleźć Mózgowca, ale Horace nie może się dowiedzieć.
Kaz!
Co to za mały słodziaszek?
To mój siostrzeniec.
Jaki uroczy.
Ochrona! Zabierzcie tego chłopca i sprasujcie go w kostkę.
Horace, to ja, Oliver.
Kaz, coś ty zrobił?
Mózgowiec przypadkowo naraził Olivera
na promień odmładzający.
Teraz ma cztery lata i strasznie się do mnie lepi.
- Niesamowite. - Wcale nie.
Ledwo tu doszliśmy.
Chciał pogłaskać każdego pieska po drodze.
Na szczęście udoskonaliłem moc postarzania Mózgowca,
więc przywróci ci dawną postać, jeśli chcesz.
Tak, proszę.
Z dziećmi w takim wieku nie można się dogadać.
Dobrze. Nie ruszaj się.
Co się stało?
Masz troszeczkę więcej niż 14 lat.
Troszeczkę?
Jestem po trzydziestce?
Niedługo umrę!
Musimy przeprowadzić więcej testów na Mózgowcu.
A co mam robić w międzyczasie?
Odkładać na emeryturę?
Spokojnie. Wiem dokładnie, co robić.
Dzień dobry, przecinek, słucham?
Znak zapytania.
Mój 30-letni brat chciałby kupić
Nieokiełznany Chaos.
Trzymasz mnie za rękę!
Philip, możemy porozmawiać na pewien osobisty temat?
Nie.
Dzięki.
Szukam sposobu, żeby Alan i Horace
rozmawiali z sobą nawzajem, nie ze mną.
Moment.
Horace jest w świetlicy.
Może jeśli Alan tam pójdzie,
a ja go wystraszę, Horace wszystko zobaczy
i sami zaczną o tym rozmawiać.
Jak myślisz?
Nie wiem, kim są Horace, Alan ani ty.
Dopiero zacząłem tu pracować, a już tego żałuję.
Alan! Musisz jak najszybciej iść do świetlicy.
Teraz? Jestem bardzo zajęty byciem poza świetlicą.
To pilne. Jest przeciek.
Wezwij woźnego.
Nie mogę, bo…
Bo to woźny przecieka.
Płyny ustrojowe…
Wszędzie.
Tylko ty możesz go uratować.
W końcu wszyscy będą wiedzieć, że jestem bohaterski, dzielny i…
To musi boleć.
Boli.
A są kolce, których nie widzisz.
Świetnie mieć 30-letniego kumpla.
Mógłbyś wynająć odkurzacz przemysłowy.
I możesz mnie wozić,
na przykład do wypożyczalni odkurzaczy przemysłowych.
Moc Mózgowca dodała mi 15 lat,
ale nie dała mi samochodu.
Czyli w wieku 30 lat nie masz nawet samochodu?
Żałosne.
Oliver, wyluzuj.
Zachowujesz się jak gderliwy dziadek.
Stary.
Jestem moim ojcem.
Dosłownie.
Brzuch, włosy, chęć tańczenia o tak.
Moc Mózgowca wciąż na ciebie działa.
Nie panikuj, bo według moich obliczeń
za jakąś godzinę będziesz…
martwy.
Teraz panikuj.
Mózgowcu, możesz mi doradzić w pewnej sprawie osobistej?
Nie.
Dzięki.
Skylar powiedziała,
że powinienem być dla Alana jak ojciec.
Myślę, że na to za późno.
Chciałbym ci pomóc, ale teraz jestem tam.
Dzięki. Dobra rada.
Alan, posłuchaj.
Nie muszę czytać w myślach, by wiedzieć, że coś się dzieje.
Ale pracuje tu ktoś, kto czyta w myślach,
i powiedział mi, że coś się dzieje.
Więc usiądźmy tutaj
i możesz mi powiedzieć, co chcesz.
Będę cierpliwie słuchał.
Nic się nie dzieje.
Cóż, postarałem się.
Możemy porozmawiać na pewien osobisty temat?
Nie.
Dzięki.
- Chodzi o Horace'a i Alana. - Obaj są tam.
Wybacz mi, mam do odsłuchania 2200 wiadomości na poczcie głosowej.
Wszystkie od mojej matki.
Muszę tylko wystraszyć Alana.
Alanie, proszę. Możesz mi powiedzieć.
Obiecuję, że będę cię wspierał i nie będę oceniał.
Dobrze.
Po prostu…
Ale śmierdzi!
Dziękuję.
Co się ze mną dzieje?
To zupełnie normalne.
Wiele osób zyskuje nowe moce w twoim wieku.
- Naprawdę? - Tak.
Wygląda na to, że odziedziczyłeś po dziadku
moc zmiany w zwierzęta.
Kiedy nauczysz się nad nią panować, będzie bardzo przydatna.
Czyli mogę dostać zniżkę na gokarty,
gdzie zwierzęta jeżdżą za darmo?
Musisz częściej wychodzić z domu.
Możesz do mnie przychodzić z każdą sprawą.
Jeśli wolisz być typem silnego, milczącego faceta,
to w porządku.
Nawet słabego, milczącego faceta.
Element milczący jest kluczowy.
Skylar, dzięki za pomoc.
Wiem, że kiepsko pachnę,
a teraz jeszcze doszedł smród skunksa.
Horace, Oliver szybko się starzeje.
Mamy niecałą godzinę, aż umrze.
- Gdzie Mózgowiec? - Na lotnisku.
Przez te wszystkie lata jego samochód stał na parkingu.
Nabili mu rachunek na 65 000 $.
Musimy szybko odwrócić proces starzenia,
zanim Oliver umrze z nienaturalnych przyczyn naturalnych.
Praktycznie nie ma tętna.
To chyba koniec, Oliver.
Przynajmniej dożyłeś starości.
Co ty gadasz?
Żyłem 14 lat, a potem może jeden dzień.
Horace, to twoja wina.
Wszystko przez to, że próbowałeś naprawić Mózgowca.
Nie mogłem siedzieć jak kura na jajkach.
I nic nie robić.
Tylko ja miałem szansę uratować Mózgowca.
Jajka. Już wiem.
Zaraz wracam. Oliver, nigdzie się nie wybieraj.
Mam 90 lat. Dokąd miałbym się wybrać?
Na Florydę?
Już się wykluło.
Jajka z larwami!
Dobra.
Wiem, że to ryzykowne, ale jajka mogą pomóc.
Wiem, co powiesz.
Zrobimy omlety!
Kiedy Mózgowiec użył mocy odmładzania,
zrobił z moich larw te jajka.
Jeśli zostały w nich ślady tej mocy,
może odmłodzą Olivera.
To może się udać.
A jeśli nie, to zrobimy omlety?
Słoneczna Iskro, ugotujesz to?
Dobra.
Oliver, zjedz te kurze jajka,
które na pewno kupiłem w sklepie.
Uratowałeś mu życie!
Ale nie zrobiłeś omleta.
Tylko narobiłeś mi smaku.
Po co wspomniałem o jajkach?
Kaz, dziękuję za ratunek.
Ale nie chcę być czterolatkiem.
Musisz mnie przewinąć.
Jasne, przewiniemy twój wiek do przodu.
Nie rozumiesz.
Musisz mnie przewinąć.
Nie umiem chodzić do łazienki.
Znalazłem rozwiązanie.
To mandarynka z drzewka, które urosło dzięki Mózgowcowi,
więc jeden kęs powinien cię postarzyć.
- Udało się. - W końcu.
Skoro już jesteś sobą,
skupmy się na tym, co ważne.
Na czerpaniu radości z każdego dnia
zamiast czekać, aż będziemy starsi?
Nie. Na graniu gier dla dorosłych, po których mamy koszmary,
jak Nieokiełznany Chaos.
Dobra.
Cześć. Co robicie…
Co to było?
Już ci mówię.
Moje zadanie na biologię.
Alan! Chodź, motylku.